Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχάλης Καϊάφας, Αρ. Υπόθεσης: 38932/10, 21 Οκτωβρίου 2011

(1)/00. Προς απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής έδωσαν μαρτυρία 2 μάρτυρες, ήτοι o David Askalides (Μ.Κ.1), και ο Αστυφύλακας 1865 Α. Χαραλάμπους (Μ.Κ.2). Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του Κατηγορούμενου σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος, αφού επεξηγήθηκαν σε αυτόν τα δικαιώματά του επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν κλήθηκαν μάρτυρες υπεράσπισης. Η μαρτυρία Ο Μ.Κ.1 καταθέτοντας, υιοθέτησε την γραπτή κατάθεση του προς την Αστυνομία (Τεκμήριο 1) στην οποία αναφέρει ότι την 13/3/2009 και περί ώρα 10.00 οδηγούσε το όχημα ΚRX558 στη οδό Νικολάου Καταλάνου στο Στρόβολο με πολύ χαμηλή ταχύτητα, λόγω του ότι υπήρχαν δεξιά και αριστερά αυτοκίνητα σταθμευμένα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου και ενώ ο δρόμος δημιουργούσε στροφή δεξιά ως η πορεία του, είδε εντελώς ξαφνικά ένα όχημα να έρχεται από απέναντί του, οπόταν πάτησε αμέσως τα φρένα του αλλά συγκρούστηκε μαζί του. Στο σημείο εκείνο όπως εξήγησε δεν υπήρχε χώρος για να κινηθούν 2 αυτοκίνητα λόγω των σταθμευμένων οχημάτων. Με το σχεδιάγραμμα συμφώνησε και ως ορθό το υπέγραψε ενώ ανέφερε ότι για το επίδικο ατύχημα κατηγορήθηκε και ο ίδιος και αφού παραδέχθηκε ενοχή του επεβλήθη χρηματική ποινή €250 πλέον 2 βαθμοί ποινής. Κατά την αντεξέταση του δεν δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος πριν την σύγκρουση είχε κορνάρει ούτε ότι ο ίδιος έβλεπε κάποιο χαρτί ή μιλούσε στο κινητό τηλέφωνο και επανέλαβε τις θέσεις του ως στην κυρίως εξέταση. Επέμεινε δε ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν εν κινήσει κατά τον χρόνο του δυστυχήματος, διευκρινίζοντας πως τόσο ο ίδιος όσο και ο κατηγορούμενος κινούντο με χαμηλή ταχύτητα. Ήταν η θέση του ότι ο κατηγορούμενος δεν έδειξε με τον δείκτη οποιαδήποτε πρόθεση να στρίψει δεξιά. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στην Τροχαία Λευκωσίας στο τμήμα διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων. Στα πλαίσια των καθηκόντων του, την 13/3/2009 περί ώρα 10.10 επισκέφθηκε την σκηνή τροχαίου δυστυχήματος το οποίο επεσυνέβη την ίδια μέρα περί ώρα 10.00, στην οδό Νικολάου Καταλάνου στον Στρόβολο. Ενεχόμενα ήσαν το όχημα με αρ. εγγραφής ΚRX558 που οδηγούσε ο Μ.Κ.1 και το κυβερνητικό όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΜ742 που οδηγούσε ο κατηγορούμενος, Μιχάλης Καϊάφας. Αφιχθείς στην σκηνή, διαπίστωσε ότι τα πιο πάνω οχήματα βρίσκονταν στην τελική τους θέση και οι δύο οδηγοί παρόντες. Στην παρουσία τους ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα, αφού προέβη σε διάφορες μετρήσεις και σημείωσε με το γράμμα Χ το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων, στο οποίο κατέληξε λαμβάνοντας υπόψη τις τελικές θέσεις των οχημάτων. Το ατύχημα έγινε κατά την διάρκεια της ημέρας, ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος στεγνή. Ο δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης χωρίς διαχωριστική γραμμή. Ως η πορεία του κατηγορούμενου ο δρόμος σχηματίζει στροφή αριστερή ενώ ως η πορεία του Μ.Κ.1 δεξιά. Η ορατότητα και των δύο οδηγών ήταν περιορισμένη λόγω σταθμευμένων οχημάτων που βρίσκονταν δεξιά ως η πορεία του Μ.Κ1 και αριστερά ως η πορεία του κατηγορούμενου. Στις 13/3/2009 ο Μ.Κ.2 έλαβε ανακριτική κατάθεση τόσο από τον Μ.Κ.1 όσο και από τον κατηγορούμενο (βλ. Τεκμήριο 9) τους οποίους κατηγόρησε γραπτώς και απάντησαν και οι δύο «Δεν παραδέχομαι». Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι υπήρχαν και άλλα ίχνη τροχοπέδησης πέραν από αυτά που φαίνονται στο Τεκμήριο 6 (φωτογραφία) και ανέφερε ότι αυτά ήταν τα μόνα που βρήκε. Δέχθηκε ότι πιθανόν να είχαν ληφθεί και άλλες φωτογραφίες αλλά ο ίδιος τύπωσε αυτές τις οποίες θεώρησε πιο βοηθητικές. Δεν δέχθηκε ότι ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι το δυστύχημα θα το υπέγραφαν «οι μάστροι» του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε γραπτή δήλωση στην οποία αναφέρει ότι ο ίδιος προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία αντιδρώντας στην προσπάθεια, όπως ισχυρίστηκε, της Αστυνομίας να του «φορτώσει το δυστύχημα». Συγκεκριμένα ήταν η θέση του ότι του είχε τηλεφωνήσει ο Μ.Κ.2 και του ανέφερε ότι το δυστύχημα θα το υπέγραφαν «οι μάστροι» του, κάτι το οποίο δεν μπορούσε να δεχθεί αφού σύμφωνα με την θέση του το δυστύχημα προκλήθηκε λόγω του ότι ο Μ.Κ.1 προσπαθούσε να διαβάσει από το χαρτί που κρατούσε μια διεύθυνση και αντελήφθηκε το όχημα του κατηγορούμενου μόνο όταν του κόρναρε ο κατηγορούμενος. Ήταν η θέση του ότι o M.K.1 καθοδηγήθηκε από τον Μ.Κ.2 να αναφέρει ότι εξερχόταν από πάροδο. Περαιτέρω υποστήριξε ότι το σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο Μ.Κ.2 δεν ανταποκρίνεται στην επί τόπου κατάσταση και είναι παντελώς λανθασμένο. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Ο Μ.Κ.1 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις, ήταν σταθερός και ήρεμος κατά την αντεξέτασή του και δεν κλονίστηκε καθόλου κατά την διάρκεια της. Δεν είχε κανένα κίνητρο για να πει ψέματα αφού ο ίδιος παραδέχθηκε ενοχή και του επεβλήθη μάλιστα και ποινή. Επίσης ενδεικτικό της ειλικρίνειας του θεωρώ το γεγονός ότι δεν επιχείρησε να επιβαρύνει την θέση του κατηγορούμενου αλλά αντίθετα με αντικειμενικότητα ανέφερε ότι η ταχύτητα με την οποία οδηγούσε τόσο ο ίδιος όσο και ο κατηγορούμενος ήταν πολύ χαμηλή και ότι τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο ίδιος αντελήφθηκαν ο ένας τον άλλο όταν ευρίσκονταν σε πολύ κοντινή απόσταση, τέτοια που καθιστούσε αναπόφευκτη την σύγκρουση. Αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας του. Ο Μ.Κ.2 μπορώ να πω ότι επίσης μου έκανε καλή εντύπωση. Ό,τι προκύπτει από τις μετρήσεις που έγιναν και φαίνονται στο Τεκμήριο 2, είναι ότι το ατύχημα έγινε περίπου στο κέντρο του δρόμου και του ωφέλιμου χώρου που είχαν στην διάθεση τους οι οδηγοί για να χρησιμοποιήσουν, λαμβανομένων υπόψη και των σταθμευμένων στα αριστερά του καθενός από αυτούς, οχημάτων (βλ. και Δέσπω Καλογήρου και άλλος v. Χριστίνας Αντωνιάδου

(1997)1Γ Α.Α.Δ.1444, 1448). Οι μετρήσεις και το σχεδιάγραμμα της σκηνής, τόσο το συμμετρικό όσο και το πρόχειρο αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.2, χωρίς όμως να προβληθεί οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος, αλλά αντίθετα ο κατηγορούμενος στην παρουσία του οποίου έγιναν οι μετρήσεις και το πρόχειρο σχέδιο συμφώνησε με αυτό και ως ορθό το υπέγραψε την ημέρα του δυστυχήματος, πράγμα το οποίο αναφέρεται και στην κατάθεση του κατηγορούμενου προς την Αστυνομία την οποία επίσης υπέγραψε. Εξ άλλου και οι φωτογραφίες Τεκμήρια 4, 5 και 6 η οποίες λήφθηκαν την ημέρα του δυστυχήματος, τείνουν να επιβεβαιώσουν την ορθότητα του σχεδιαγράμματος και να καταρρίψουν την θέση του κατηγορούμενου. Όσον αφορά στο συμμετρικό σχέδιο Τεκμήριο 2, αυτό αποτελεί την πραγματική μαρτυρία, η σημασία της οποίας έχει αποτελέσει αντικείμενο Νομολογίας. Το σχέδιο, ως έχει νομολογηθεί, αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Κονναρή ν. Κυριάκου

(1996)1 Α.Α.Δ. 267, Κυριάκου ν. Δημητρίου

(1997)1 Α.Α.Δ. 1362 και Α/φοί Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ

(1997)1 Α.Α.Δ. 1388). Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολό της. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο, δεν μπορώ να πω ότι μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν πρόδηλο ότι προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία καθ' ότι ο ίδιος είχε την πεποίθηση πως δεν ευθυνόταν για το επίδικο δυστύχημα και πως η Αστυνομία ήθελε να «φορτώσει» στον ίδιο το δυστύχημα για να καταβληθούν αποζημιώσεις στον ιδιοκτήτη του άλλου ενεχόμενου οχήματος από την Δημοκρατία. Η θέση του όμως αυτή καταρρίπτεται πλήρως από το γεγονός και μόνο ότι για το επίδικο δυστύχημα κατηγορήθηκε και ο άλλος οδηγός ο οποίος μάλιστα παραδέχθηκε ενοχή και του επεβλήθη ποινή. Περαιτέρω και με δεδομένο το γεγονός ότι το ατύχημα επεσυνέβη στο κέντρο του δρόμου, η απόφαση του Μ.Κ.2 να εισηγηθεί την δίωξη και των δύο ενεχόμενων οδηγών δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί εύλογη υπό τις περιστάσεις. (βλ. και υπόθεση Καλογήρου, ανωτέρω σελ. 1448) Καθ' όσον αφορά τώρα την ουσία της μαρτυρίας του, σημειώνω ότι σε πολλά σημεία ευρίσκετο σε διάσταση με την κατάθεση του στην Αστυνομία αλλά και την πραγματική μαρτυρία. Κατ' αρχάς στην κατάθεση του δεν ανέφερε ότι κόρναρε στον Μ.Κ.1 ούτε ότι αυτός μιλούσε στο κινητό τηλέφωνο, ούτε ότι προσπαθούσε να διαβάσει από κάποιο χαρτί για να βρεί κάποια διεύθυνση. Ανέφερε απλά ότι ο Μ.Κ.1 έβλεπε αλλού. Δεν μου διαφεύγει ότι ενώ ο ίδιος, όπως προέκυψε κατά την ακροαματική διαδικασία, δεν συμφωνούσε με το σχεδιάγραμμα της σκηνής, το υπέγραψε ως ορθό. Αναφορά στο θέμα αυτό, ότι δηλαδή υπέγραψε ως ορθό το σχεδιάγραμμα, γίνεται και στην κατάθεση του προς την Αστυνομία Τεκμήριο 9, την οποία επίσης υπέγραψε. Η θέση του ότι υπέγραψε το σχέδιο χωρίς να το καταλάβει στερείται πειστικότητας όπως και η θέση του ότι ανέφερε στον Αστυνομικό ότι είχε κορνάρει πριν το ατύχημα και αυτός δεν το κατέγραψε. Αν έτσι είχαν τα πράγματα εύλογα δημιουργείται το ερώτημα για ποιο λόγο υπέγραψε την κατάθεση του, στην οποία αναφέρεται ότι υπέγραψε ως ορθό το σχεδιάγραμμα, ενώ η αναφορά του σε κορνάρισμα, η οποία σύμφωνα μάλιστα με τον ίδιο ήταν ουσιαστικής σημασίας, δεν περιλαμβάνεται. Επίσης σε πολλά σημεία η θέση του ήταν ασαφής και συγκεχυμένη. Και εξηγώ. Ενώ στην κατάθεση του προς την Αστυνομία ανέφερε ότι σταμάτησε μόλις είδε τον κατηγορούμενο να έρχεται προς τα πάνω του, κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1, υπέβαλε σε αυτόν ότι ο ίδιος (ο κατηγορούμενος) ήταν σταματημένος γιατί θα έστριβε δεξιά για να σταθμεύσει στο χώρο στάθμευσης των δημοσίων έργων. Ας σημειωθεί ότι στην κατάθεση του δεν αναφέρει ότι θα έστριβε δεξιά για να σταθμεύσει στο χώρο στάθμευσης των δημοσίων έργων, αλλά αναφέρει ότι οδηγούσε αργά διότι θα σταματούσε έξω από τα Δημόσια έργα. Επίσης η θέση του ότι θα έστριβε δεξιά δεν συνάδει ούτε με τις φωτογραφίες Τεκμήρια 4 και 5 στα οποία φαίνεται ξεκάθαρα ότι στο σημείο εκείνο δεν υπήρχε χώρος για στροφή δεξιά ως η πορεία του κατηγορούμενου για να εισέλθει σε οποιοδήποτε χώρο. Πρέπει να σημειωθεί δε ότι σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του δέχθηκε ότι θα έστριβε δεξιά μετά από απόσταση 10-15 μέτρων από το σημείο του δυστυχήματος, ενώ ερωτώμενος σχετικά υπέδειξε το κτίριο των δημοσίων έργων στην φωτογραφία Τεκμήριο 5, με κόκκινο βέλος ως ευρισκόμενο απέναντι και στα αριστερά ως η πορεία του, θέση η οποία δεν συνάδει με την θέση του ότι θα έστριβε δεξιά για να σταθμεύσει τον χώρο στάθμευσης των δημοσίων έργων. Όσον αφορά στο Τεκμήριο 12 (φωτογραφία) που κατέθεσε ο κατηγορούμενος, αυτή όπως προέκυψε από την μαρτυρία δεν λήφθηκε κατά τον χρόνο του δυστυχήματος αλλά κατά τον χρόνο διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας και ως εκ τούτου θεωρώ ότι δεν μπορώ να αποδώσω σε αυτήν οποιαδήποτε βαρύτητα με δεδομένο τον χρόνο που διέρρευσε στο μεταξύ. Επίσης όσον αφορά το Τεκμήριο 13 (χάρτη) σημειώνω πως ούτε και σε αυτό μπορώ να αποδώσω οιανδήποτε βαρύτητα αφού πέραν της κατάθεσης του, δεν δόθηκε καμία πληροφορία από πού εξασφαλίστηκε και ούτε από ποιος έχει επέμβει σε αυτό και αν έχει υποστεί οποιανδήποτε επέμβαση (π.χ. προσθήκη στοιχείων) και από ποιον. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν αισθάνομαι ότι μπορώ να αποδεχθώ την μαρτυρία του κατηγορούμενου την οποία και απορρίπτω στο σύνολό της. Ευρήματα Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης αποτελεί εύρημα μου ότι την 13/3/2009 και περί ώρα 10.00 ο Μ.Κ.1 οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΚRX558 στη οδό Νικολάου Καταλάνου στο Στρόβολο ως η πορεία Α επί του Τεκμηρίου 2, με πολύ χαμηλή ταχύτητα λόγω του ότι υπήρχαν δεξιά και αριστερά αυτοκίνητα σταθμευμένα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου και ενώ ο δρόμος δημιουργούσε στροφή δεξιά ως η πορεία του, είδε εντελώς ξαφνικά το όχημα του κατηγορούμενου με αρ. εγγραφής ΗΖΜ742 το οποίο κινείτο στον ίδιο δρόμο ως η πορεία Β επί του Τεκμηρίου 2. Πάτησε αμέσως τα φρένα του αλλά δεν μπόρεσε να αποφύγει την σύγκρουση λόγω του ότι η απόσταση που χώριζε τα δύο οχήματα όταν αντελήφθησαν ο ένας τον άλλο ήταν πολύ μικρή. Η σύγκρουση επεσυνέβη στο κέντρο περίπου του δρόμου και του διαθέσιμου χώρου που είχαν οι οδηγοί για να χρησιμοποιήσουν, λαμβανομένων υπόψη των οχημάτων που βρίσκονταν σταθμευμένα στα αριστερά καθενός από αυτούς. Για το επίδικο ατύχημα κατηγορήθηκε και ο Μ.Κ.1 στον οποίο επεβλήθη χρηματική ποινή €250 πλέον 2 βαθμοί ποινής κατόπιν παραδοχής. Το ατύχημα έγινε κατά την διάρκεια της ημέρας, ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος στεγνή. Ο δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης χωρίς διαχωριστική γραμμή. Ως η πορεία του κατηγορούμενου ο δρόμος σχηματίζει στροφή αριστερή ενώ ως η πορεία του Μ.Κ.1 δεξιά. Η ορατότητα και των δύο οδηγών ήταν περιορισμένη λόγω σταθμευμένων οχημάτων που βρίσκονταν δεξιά ως η πορεία του Μ.Κ1 και αριστερά ως η πορεία του κατηγορούμενου. Το σημείο Χ ευρίσκεται στο κέντρο περίπου του δρόμου. Στις 13/3/2009 ο Μ.Κ.2 έλαβε ανακριτική κατάθεση τόσο από τον Μ.Κ.1 όσο και από τον κατηγορούμενο τους οποίους κατηγόρησε γραπτώς και απάντησαν και οι δύο «Δεν παραδέχομαι». Από το δυστύχημα προκλήθηκαν υλικές ζημιές στα ενεχόμενα οχήματα. Νομική Πτυχή Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει ότι όποιος οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή, ή χωρίς να επιδεικνύει εύλογη μέριμνα για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν την οδό, είναι ένοχος αδικήματος. Ως προς το τι συνιστά αμελή οδήγηση χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από την Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,

(1998)2 Α.Α.Δ 68 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό συνιστά αμέλεια. (Nicolaides ν. Economides

(1963)2 C.L.R. 78). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις. Παράλειψη εκπλήρωσης του καθήκοντος αυτού συνιστά αμέλεια (βλ. Constantinou v. Stavros Katsouris and another

(1975)1 C.L.R. 188). Αμελή πράξη συνιστά και η απόφραξη πορείας, εάν και εφόσον συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτιών που το προκάλεσαν, όπως επεξηγείται στην απόφαση Κυριάκου ν. Κανάρη

(1997)1 Α.Α.Δ 1436, 1439 αλλά και στην Derek Nell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51. Σχετικός με τα υπό εξέταση θέματα είναι και ο κανονισμός 58

(2)των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, ο οποίος αναφέρει τα εξής: «(α) Ο οδηγός παντός μηχανοκίνητου οχήματος, δέον όπως διατηρή το όχημα κατά το δυνατόν εγγύτερον προς το αριστερόν τμήμα του καταστρώματος της οδού προς τούτοις δε- . (iii) εφ' όσον προσεγγίζει διασταύρωσιν ή γωνίαν, διατηρή το όχημα εντός της λωρίδος κυκλοφορίας, της αντιστοιχούσης προς την κατεύθυνσιν εις την οποίαν μέλλει να προχωρήση. . «(δ) Οι οδηγοί δύο ή πλειόνων οχημάτων προσεγγιζόντων άλληλα επί τινος οδού οφείλουν όπως, εφ' όσον το πλάτος και η όλη κατάστασις της οδού το επιβάλλει, ανακόψωσι την ταχύτητα του οχήματος ίνα ούτω επιτρέψωσι την ασφαλή πορεία αλλήλων ή οιωνδήποτε άλλων οχημάτων ή τροχαίας επί της οδού. .» Στην υπόθεση Evagorou and Others v. Kefalas and Others

(1982)1 C.L.R. 619, αλλά και μεταγενέστερα στην Teclima Ltd v. Salamis Tours Ltd

(1995)1 Α.Α.Δ 317, υιοθετήθηκε η αγγλική υπόθεση Baker ν. Market Harborough Co- Operative Society Ltd. [1953] 1 W.L.R. 1472, όπου διατυπώθηκε η αρχή ότι σύγκρουση στo κέντρο του δρόμου εξυπακούει αμέλεια και η ευθύνη καταμερίζεται στην απουσία άλλων στοιχείων εξ ίσου μεταξύ των δύο οδηγών, λόγω έλλειψης παρατηρητικότητας και οδήγησης στην λανθασμένη πλευρά του δρόμου. Στην υπόθεση Καλογήρου (ανωτέρω) όπου το δικαστήριο κατέληξε σε εύρημα ότι το ατύχημα επεσυνέβη στο κέντρο περίπου του δρόμου, καταλόγισε ευθύνη και στους δυο οδηγούς επί τω ότι ενώ πλησίαζαν στροφή, στην οποία η ορατότητα ήταν περιορισμένη, όφειλαν να κρατούν την αριστερή πλευρά του δρόμου και όχι να οδηγούν στο μέσο του δρόμου. Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές και με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως αυτά ανωτέρω καταγράφονται, καταλήγω ότι ο κατηγορούμενος ήταν υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης αμελής. Η δε αμέλεια του συνίστατο στο ότι ενώ πλησίαζε σε στροφή του δρόμου παρέλειψε να διατηρήσει το όχημα του όσο πιο αριστερά μπορούσε, προβλέποντας την πιθανή ύπαρξη ελαύνοντος οχήματος από την αντίθετη κατεύθυνση. Και σε τούτο καταλήγω χωρίς να παραγνωρίζω την ύπαρξη σταθμευμένων οχημάτων στα αριστερά του κατηγορούμενου, αφού όπως φαίνεται και από το πρόχειρο σχεδιάγραμμα Τεκμήριο 3 αλλά και το συμμετρικό Τεκμήριο 2 αλλά και από τις ίδιες τις φωτογραφίες (βλ. Τεκμήριο 4), παρά την ύπαρξη σταθμευμένων οχημάτων στα αριστερά του κατηγορούμενου εξακολουθούσε να υπάρχει περιθώριο για να διατηρήσει το όχημα του αριστερότερα. Επίσης η αμέλεια του συνίστατο και στο ότι παρέλειψε να εκπληρώσει το καθήκον δέουσας παρατηρητικότητας αλλά και το καθήκον να οδηγεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε λαμβάνοντας υπόψη και την επί τόπου κατάσταση να μπορεί να αντιμετωπίσει με ασφάλεια εξ αντιθέτου ερχόμενο όχημα. Δεν μου διαφεύγει βέβαια ότι ο Μ.Κ.1 σίγουρα φέρει και αυτός ευθύνη για το επίδικο δυστύχημα για τους ίδιους λόγους. Παρά ταύτα το γεγονός αυτός ουδόλως διαφοροποιεί το γεγονός ότι η συμπεριφορά του κατηγορούμενου για τους λόγους που πιο πάνω ανέφερα συνέτεινε στην σύγκρουση αφού δεν ενήργησε ως ένας συνετός οδηγός. Ως εκ των ανωτέρω αποτελεί κατάληξη μου ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. .............. Ν. Μαθηκολώνη Επαρχ. Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο