Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Διομήδης Ευαγγέλου, Αρ. Υπόθεσης: 15452/11, 26 Οκτωβρίου, 2011

(2), 30

(3), 31, 31Α και 6

(2)Α του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι την 2.7.2011 είχε στην κατοχή του 4.5628 γραμμάρια κοκαϊνης. 2η Κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρ. 2, 3 (Πρώτος Πίνακας, Μέρος ΙΙ) 6

(2), 30

(3), 31, 31Α και 6

(2)Β του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι την 2.7.2011 είχε στην κατοχή του 27.0942 γραμμάρια κάνναβης. Τα γεγονότα, όπως ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, έχουν ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων, και συγκεκριμένα ότι την 2.7.2011 και περί ώρα 19.00, μετά από πληροφορία, Αστυφύλακες ανέκοψαν στον χώρο στάθμευσης του περιπτέρου Οκτάγωνο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KWK 553 που οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο. Υπεδείχθη η αστυνομική τους ταυτότητα, ο Κατηγορούμενος ρωτήθηκε από τον Μ3 κατά πόσο κατέχει οτιδήποτε παράνομο, επεστήθη η προσοχή του στον Νόμο και ο Κατηγορούμενος απάντησε «έχω δαμαί», υποδεικνύοντας την θήκη μεταξύ των 2 μπροστινών καθισμάτων. Ο Μ1 τότε άνοιξε την θήκη αυτή και βρήκε ένα τεμάχιο ημιδιαφανούς τσάντας κλειστής δια καψίματος που περιείχε φυτική ύλη κάνναβης, ενώ κάτω από αυτό υπήρχε και μία ζυγαριά ακριβείας με ίχνη φυτικής ύλης κάνναβης. Αφού ο Κατηγορούμενος πληροφορήθηκε για το αδίκημα, και συνελήφθη, κλήθηκε να εξέλθει του οχήματος. Όταν βγήκε από αυτό έπεσαν 3 τεμάχια άσπρου σακουλιού, τα 2 εκ των οποίων ήσαν κλειστά δια καψίματος και περιείχαν κοκαϊνη. Ο Κατηγορούμενος έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε την κατοχή των ναρκωτικών. Την 3.7.2011 δυνάμει Δικαστικού εντάλματος ο Κατηγορούμενος συνελήφθη, και παραμένει υπό κράτηση έκτοτε. Πέραν της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης στην ποινή θα ληφθούν υπ' όψιν και οι πιο κάτω υποθέσεις, οι οποίες δεν έχουν ακόμη καταχωριστεί:

1. Υπόθεση της ΥΚΑΝ Λευκωσίας αρ. Σ / 48 / 11 Τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής έχουν ως εξής: Την 2.3.2011 και περί ώρα 12.25 μ.μ. Αστυφύλακες μετέβησαν στην οικία του Κατηγορούμενου στην οδό Θεοτόκη 9 Διαμ. 32 στην Παλλουριώτισσα προς εκτέλεση Εντάλματος Έρευνας. Η έρευνα έγινε στην παρουσία του Κατηγορούμενου, ο οποίος υπέδειξε στον Αστ. 4032 στο καθιστικό πάνω σε ένα γραφείο, μία γραμμή με ποσότητα άσπρης σκόνης κοκαϊνης, 1 άσπρο πιατάκι μέσα στο οποίο υπήρχε ένα μεταλλικό κουταλάκι και μία οδοντογλυφίδα, και μία ζυγαριά ακριβείας δίπλα από το πιατάκι. Σε όλα τα πιο πάνω υπήρχαν ίχνη κοκαϊνης. Επεστήθη η προσοχή του Κατηγορούμενου στον Νόμο και αυτός απάντησε: «εν κόκα, εν για δική μου χρήση». Συνελήφθη για το αυτόφορο αδίκημα, έδωσε θεληματική κατάθεση και παραδέχθηκε την κατοχή της κοκαϊνης.
2. Υπόθεση ΥΚΑΝ Λευκωσίας αρ. Σ / 127 / 09 Σε αυτήν την υπόθεση η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή ανέφερε ότι την 24.7.2009 μέλη της ΥΚΑΝ Λευκωσίας κατόπιν πληροφορίας και παρακολούθησης, ερεύνησαν με Δικαστικό Ένταλμα την οικία του Κατηγορούμενου στην οδό Βασιλίσσης Φρειδερίκης 34, Διαμ.
3. Κατά την σωματική έρευνα που έγινε στον Κατηγορούμενο, ο Αστυφύλακας 450 βρήκε στην δεξιά του τσέπη 2 ναϊλον σακουλάκια που περιείχαν 1.5 γραμμάριο κοκαϊνης. Ο Κατηγορούμενος πληροφορήθηκε για το αδίκημα και απάντησε «εν δικά μου». Συνελήφθη για αυτόφορο αδίκημα, επεστήθη η προσοχή του στον Νόμο και απάντησε «εντάξει». Στην κατοχή του βρέθηκε επίσης το ποσό των €.1.090,00, και στο κομοδίνο του μία ζυγαριά ακριβείας με ίχνη άγνωστης ουσίας. Ο Κατηγορούμενος έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε την κατοχή των ανευρεθέντων ναρκωτικών.
4. Υπόθεση ΥΚΑΝ Λευκωσίας αρ. Σ / 195 / 10 Την 15.10.2010 και περί ώρα 22.15 μέλη της ΥΚΑΝ Λευκωσίας ερεύνησαν τον χώρο στάθμευσης της Πολυκατοικίας 9 στη οδό Θεοτόκη, στην Παλλουριώτισσα όπου διέμενε ο Κατηγορούμενος, και σε σωματική έρευνα που του έγινε ανευρέθη στη κατοχή του 1 γραμμάριο κοκαϊνης. Ο Κατηγορούμενος συνελήφθη για αυτόφορο αδίκημα. Κλήθηκε η πυροσβεστική με την βοήθεια της οποίας αστυφύλακες κατέβηκαν στον φωταγωγό, όπου εντόπισαν 1.5 γραμμάριο κοκαϊνης που είχε πετάξει εκεί προηγουμένως ο Κατηγορούμενος. Συνελήφθη, έδωσε θεληματική κατάθεση και παραδέχθηκε την κατοχή των ανευρεθέντων. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο κ. Γιαλελής στην εμπεριστατωμένη του αγόρευση προς μετριασμό της ποινής, υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Επεσήμανε την άμεση παραδοχή του Κατηγορούμενου, και το λευκό του ποινικό μητρώο. Ιδιαίτερη μνεία έγινε από τον ευπαίδευτο συνήγορο για τον Κατηγορούμενο στο γεγονός ότι αυτός παρακολουθείται από τον Δρα Βερεσιέ, και ακολουθεί πρόγραμμα απεξάρτησης στο οποίο πηγαίνει πολύ καλά. Πρόκειται για ένα ταλαιπωρημένο άνθρωπο, ανέφερε, ο οποίος άρχισε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών μετά που έχασε τον αδελφό του. Είναι παντρεμένος και πατέρας 3 παιδιών, τα οποία απέκτησε από 2 γάμους, πράγμα που σημαίνει ότι έχει υποχρέωση καταβολής 2 διατροφών, ενώ η σύζυγος του δεν είναι σε θέση να αντεπεξέλθει οικονομικά, πράγμα που καθιστά την συνεισφορά του Κατηγορούμενου απαραίτητη. Τελειώνοντας, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος δικαιούται σε μίαν τελευταία ευκαιρία, ενώ έχει ήδη τιμωρηθεί για την πράξη του, δεδομένου ότι βρίσκεται υπό κράτηση εδώ και 3 μήνες. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο κ. Γιαλελής. Σύμφωνα με την Έκθεση αυτή, ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 36 ετών, έγγαμος, άνεργος και πατέρας 3 ανήλικων παιδιών. Πριν από 6 χρόνια περίπου έχασε τον μικρότερο του αδελφό σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, και μετά από αυτό άρχισε να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών. Τέλεσε γάμο στα είκοσι του, αλλά χώρισε μετά από 7 χρόνια λόγω εξωσυζυγικής σχέσης του ιδίου, και το 2003 τέλεσε 2ο γάμο. Είναι άνεργος εδώ και 3 χρόνια, η οικονομική του κατάσταση είναι άσχημη και είναι πτωχεύσας, ενώ από νεαρή ηλικία είναι εξαρτημένος στο τζόγο με αποτέλεσμα να έχει δημιουργήσει πολλά χρέη. Πέραν των πιο πάνω, στην Έκθεση αναφέρεται ότι ο Κατηγορούμενος προ της συλλήψεως του συντηρείτο οικονομικά από τα εισοδήματα της συζύγου και της μητέρας του, πράγμα που δεν συνάδει με τα όσα αναφέρθησαν στο Δικαστήριο προς μετριασμό. Ερωτηθείς περί τούτου ο συνήγορος, δέχτηκε ότι η οικογένεια του Κατηγορούμενου έδινε χρήματα στην σύζυγο αυτού για την συντήρηση τους. Όπως αναφέρεται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο, για αδικήματα βάσει του άρθρου 6

(2), ήτοι την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές αυτές, ενώ για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Σύμφωνα με το άρθρο 30

(4)(β) το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνει υπ' όψιν του ως καθιστόντα το αδίκημα λιγότερο σοβαρό τα εξής: την ηλικία του Κατηγορούμενου, το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, το ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών, και το παράπτωμα του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση ναρκωτικών, το βαθμό της εξάρτησης του Κατηγορούμενου από τα ναρκωτικά, την αποδεδειγμένη μεταμέλεια του η οποία μαρτυρείται μεταξύ άλλων από την συνεργασία του με τις αρχές για δίωξη των προμηθευτών, το είδος και την ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του, και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε από τα περιστατικά που καθιστούν το αδίκημα σοβαρότερο δυνάμει του εδαφίου (α) του ιδίου άρθρου. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Νίκος Μαυρικίου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 89/06, ημερ. 4.7.2007: «Σκοπός του ΄Αρθρου 30

(4)(α) δεν είναι η κατάταξη των αδικημάτων του Νόμου σε κατηγορίες αλλά η απαρίθμηση παραγόντων, που προσθέτουν ή αφαιρούν από τη σοβαρότητα ενός αδικήματος, η οποία, πρωτίστως, αντικατοπτρίζεται από την προβλεπόμενη ποινή. Το ΄Αρθρο απλά εξειδικεύει παράγοντες που λειτουργούν προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση, χωρίς όμως με αυτούς να περιορίζεται, καθ' οιονδήποτε τρόπο, η εξουσία του δικαστηρίου κατά την επιμέτρηση της ποινής. Το δικαστήριο, κατά την επιβολή της ποινής, εξετάζει μαζί με όλα τα άλλα και συνεκτιμά, ανάλογα, και τους παράγοντες που προσδιορίζονται στο πιο πάνω ΄Αρθρο». Επανειλημμένα έχει λεχθεί στην Νομολογία μας ότι τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, το δε όλο θέμα έχει λάβει διαστάσεις ανησυχητικές, πράγμα που καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε και στην απόφαση Χαράλαμπος Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 482, τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά «αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει, αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται ιδιαίτερα βέβαια στο οικογενειακό του περιβάλλον». Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι εμφανής και από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές. Στην υπόθεση Afroughi v. Αστυνομίας,

(2001)2 Α.Α.Δ.174, η οποία αφορούσε κατοχή από χρήστη 22 γραμμαρίων οπίου για ιδίαν χρήση, ποινή φυλάκισης 3 ετών μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Από την Νομολογία διαφαίνεται διαφορετική αντιμετώπιση σε περιπτώσεις χρηστών από αυτές των εμπόρων ναρκωτικών. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Chaer ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 585, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Lee Andrew Mortimer v. Δημοκρατίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 22, στην περίπτωση χρήστη, σε αντιδιαστολή με τις υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, «στην αρμόζουσα ποινή δεν επιβάλλεται να προβάλλεται έντονο το στοιχείο της αποτροπής, οι δε προσωπικές περιστάσεις του συγκεκριμένου κατηγορούμενου πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Ταυτόχρονα, όμως, η ποινή πρέπει να αντανακλά την αποδοκιμασία της κοινωνίας στη διάπραξη των αδικημάτων αυτών και να δίδει το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η χρήση ναρκωτικών δεν καταστρέφει μόνο τον ίδιο το χρήστη». Χαρακτηριστικό είναι και το απόσπασμα από την απόφαση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240: «Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή. ....................................... Πράγματι, γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών. Στην περίπτωση των πρώτων, η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη. Αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Η διάκριση, όμως, μεταξύ των δύο κατηγοριών παραβατών, αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό, αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Χωρίς τους χρήστες, δε θα υπήρχε αγορά για τα ναρκωτικά. Η καταπολέμηση του κακού στη γένεσή του διέρχεται μέσα από την καταπολέμηση της κατανάλωσης ναρκωτικών. ΄Ετσι , και στην περίπτωση των χρηστών, συντρέχουν ισχυροί λόγοι για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών». (βλ. επίσης Mahrad Mohammad Reza Beyki v. Αστυνομίας , Ποιν. Εφ. 52/07, ημερ. 23.1.2008, Πέτρος Τρύφωνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 202/08, ημερ. 19.3.2009). Αποτέλεσε εισήγηση του κ. Γιαλελή ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αντλήσει καθοδήγηση από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Μάριος Αριστοτέλους,

(2004)2 Α.Α.Δ. 166. Όπως ισχυρίστηκε περαιτέρω, σε περιπτώσεις χρηστών αυτό που πρέπει να γίνεται είναι να τους δίνεται ευκαιρία. Ήταν η θέση του ότι σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες πλην της Κύπρου, της Φινλανδίας, της Σουηδίας και της Ελλάδας η κατοχή δεν τιμωρείται με ποινή φυλάκισης. Ανάγνωση της πιο πάνω απόφασης καταδεικνύει ότι τα γεγονότα επί της οποίας εκείνη στηρίχθηκε διαφέρουν ουσιωδώς από την υπό εξέταση περίπτωση. Εκεί είχε προβληθεί ισχυρισμός ο οποίος οδήγησε το Εφετείο στο ότι η παραδοχή του Κατηγορούμενου ήταν οριακή, και ότι πιθανόν θα έπρεπε το Πρωτόδικο Δικαστήριο να είχε καταχωρήσει απάντηση μη παραδοχής. Καθοδήγηση, όμως, μπορεί να αντληθεί από την υπόθεση Lee Andrew Mortimer v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 22, στην οποία παρατέθηκε απόσπασμα από την Chaer ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 585, στο οποίο λέχθηκαν τα εξής: «Το στοιχείο της αποτροπής σε υποθέσεις όπως αυτή του εφεσείοντα επενεργεί μόνο προς την κατεύθυνση προσώπων που δεν έχουν ακόμα δοκιμάσει ή εθιστεί στη χρήση ναρκωτικών. Καμιά ποινή, όσο αυστηρή ή σκληρή και να είναι, δεν αποτρέπει την κατοχή και χρήση ναρκωτικών από πρόσωπα που, όπως ο εφεσείων, έχουν εθιστεί στη χρήση τους και η στέρησή τους προκαλεί σ΄αυτούς τα οδυνηρά συμπτώματα με τα οποία υπέφερε ο εφεσείων στη διάρκεια της αστυνομικής του κράτησης. Σ΄αντίθεση με τις υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, σε υποθέσεις όπως αυτή του εφεσείοντα, ο εθισμός στη χρήση ναρκωτικών και τα οδυνηρά επακόλουθα της στέρησής τους, συνιστούν προσωπικές συνθήκες που δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως ελαφρυντικοί παράγοντες περιορισμένης μόνο σημασίας κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σε υποθέσεις απλής κατοχής ηρωίνης με αποκλειστικό σκοπό τη χρήση της από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, οι ιδιαίτερες προσωπικές περιστάσεις κάθε κατηγορούμενου συνιστούν παράγοντα με αυξημένη και όχι περιορισμένη βαρύτητα για τους σκοπούς της επιμέτρησης της αρμόζουσας ποινής». Στην Chaer (πιο πάνω) θεωρήθηκε ότι το νεαρό της ηλικίας του Εφεσείοντα, το πρόσφατο της επίδοσης του στα ναρκωτικά και η έλλειψη προηγούμενης ποινικής και αντικοινωνικής συμπεριφοράς του, αλλά και η μεταμέλεια του μέσα από την παραδοχή του, συνέθεταν «μια συνολική εικόνα προσωπικών δεδομένων που, αν και δεν εξουδετερώνουν την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής φυλάκισης, μειώνουν τούτη σε βαθμό που η τριετής φυλάκιση να εκφεύγει των ορίων της αρμόζουσας», και η ποινή μειώθηκε σε 18 μήνες φυλάκιση. Έχω λάβει υπ' όψιν μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, και την άμεση του παραδοχή στην Αστυνομία, καθώς και την παραδοχή του στο Δικαστήριο έστω και στο στάδιο αυτό. Λαμβάνω επίσης υπ' όψιν το γεγονός ότι αυτός άρχισε την χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών μετά τον θάνατο του μικρότερου του αδελφού. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Κατηγορούμενο έκανε εκτεταμένη αναφορά στο ότι ο Κατηγορούμενος βοηθείται από τον Δρα Βερεσιέ. Όντως στον φάκελο του Δικαστηρίου υπάρχει ένα σημείωμα του προαναφερόμενου ιατρού ο οποίος απλά αναφέρει τα εξής: «Ο πιο πάνω παρακολουθείται στο ιατρείο μας. Ο ίδιος παρουσιάζει πρόβλημα ουσιοεξάρτησης. Βρίσκεται σε πρόγραμμα απεξάρτησης». Τυγχάνουν εφαρμογής τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Μάριος Π. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 3/05, ημερ. 22.2.2005, τα οποία και παραθέτω: «...Ιδιαίτερη μνεία έκανε ο δικηγόρος στην αυτόβουλη προσπάθεια του εφεσείοντα, και με τη βοήθεια ειδικών, να επιτύχει την απεξάρτηση. Είναι γεγονός πως αυτή η προσπάθεια επιμαρτυρείται από ιατρική έκθεση, που ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς επίσης και από την έκθεση της κοινωνικής έρευνας. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα πρότεινε πως η κοινωνία δείχνει σήμερα πνεύμα αντίληψης και επιείκειας απέναντι στους χρήστες ναρκωτικών, ιδιαίτερα των ελαφρών, έτσι που να αποδοκιμάζεται η τιμωρία τους με φυλάκιση, μέτρο που δεν προσφέρει τίποτε στους ίδιους, μήτε και λειτουργεί ως αποτρεπτικός παράγοντας για άλλους. Η καλύτερη αντιμετώπιση των χρηστών ναρκωτικών, κατά το συνήγορο, είναι η παροχή βοήθειας προς αυτούς ώστε να απεξαρτηθούν από την κακή έξη των ναρκωτικών. ΄Εχουμε εξετάσει την υπόθεση, η οποία μας προβλημάτισε ιδιαίτερα, όπως και κάθε υπόθεση τέτοιας φύσης. Είναι γενικά παραδεκτό πως η καλύτερη αντιμετώπιση των χρηστών ναρκωτικών είναι η παροχή βοήθειας προς αυτούς ώστε μέσα από τη διαδικασία απεξάρτησης να σταματήσουν αυτόβουλα την κακή τους έξη. Ο νομοθέτης όμως έχει διαγράψει το πλαίσιο αντιμετώπισης τέτοιων αδικημάτων. Μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο τα Δικαστήρια έχουν καθήκον να κινούνται. Στην επιμέτρηση βέβαια της ποινής τα Δικαστήρια έχουν ευρύτατη ευχέρεια να λειτουργήσουν σύμφωνα με τις γνωστές πλέον και καθιερωμένες αρχές σ΄αυτό τον τομέα της απονομής της δικαιοσύνης. Στην έφεση που μας απασχόλησε υπάρχουν πράγματι τέτοια στοιχεία που εφόσον εκτιμηθούν δεόντως οδηγούν σε διαφορετική μεταχείριση του εφεσείοντα από αυτής που έτυχε από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Πράγματι, στην πρόσφατη απόφαση μας στην υπόθεση Καρακάννα, ανωτέρω, είχαμε επισημάνει την καταλυτική σημασία που είχε στην επιμέτρηση της ποινής το γεγονός πως ο ίδιος ο εφεσείων με τη δική του θέληση παρακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης. Σε εκείνη την υπόθεση το πρόγραμμα ήταν επιτυχές. Στην παρούσα δεν έχουμε τέτοιο στοιχείο, μια και η προσπάθεια συνεχίζεται. Να σημειώσουμε επίσης πως ο εφεσείων άρχισε αυτή τη προσπάθεια πολύ αργά στη ζωή του, δεδομένου ότι είναι χρήστης ναρκωτικών, όπως είπαμε πιο πάνω, από τα 18 του. Σημαντικό στοιχείο όμως στην υπόθεση δεν είναι μόνο η άμεση παραδοχή του στην αστυνομία και το δικαστήριο αλλά και η γενική ομολογία του πως είναι και χρήστης ναρκωτικών για τόσα χρόνια, εκδηλώνοντας με αυτή του την ομολογία το αδιέξοδο στο οποίο ζει και ταυτόχρονα επικαλούμενος βοήθεια». Δεν μπορώ, όμως, να παραγνωρίσω την μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών που κατείχε ο Κατηγορούμενος, αφού έχει παραδεχθεί την κατοχή 4.5628 γραμμαρίων κοκαϊνης και 27,0942 γραμμαρίων κάνναβης. Κατ' επέκταση, οι πιο πάνω μετριαστικοί παράγοντες επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί, δεδομένης όμως της σοβαρότητας των αδικημάτων, δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από στερητική της ελευθερίας. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλω στον Κατηγορούμενο στην 1η Κατηγορία ποινή φυλακίσεως 4 μηνών. Στην 2η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλακίσεως 6 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν και να θεωρηθούν ότι άρχισαν από την 3.7.2011, ημεροηνία κατά την οποία τέθηκε υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσης υπόθεσης. Στην παρούσα λήφθηκαν υπ' όψιν και οι υποθέσεις Σ/48/11, Σ/127/09 και Σ/195/10. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο