Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ελένη Τιμοθέου, Αρ. Υπόθεσης: 18835/10, 15 Νοεμβρίου, 2011

(1)(α)(β)

(2)(θ) του περί Μηχανών Παιχνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/98, και συγκεκριμένα ότι την 13.9.2009 στο πρακτορείο στοιχημάτων «ΒΗΤΑ ΒΕΤ» είχε στην κατοχή της 4 μηχανές τυχερού παιχνιδιού, δηλαδή 4 ηλεκτρονικούς υπολογιστές στους οποίους υπήρχαν εγκατεστημένα το λογισμικό πρόγραμμα με την ονομασία «Pirates» μέσω του οποίου υπάρχει η δυνατότητα διεξαγωγής τυχερών παιχνιδιών ηλεκτρονικού τζόγου τύπου που αποβλέπουν σε παροχή κέρδους. 2η Κατηγορία: Κατοχή μηχανής τυχερού παιχνιδιού, κατά παράβαση των αρ. 2 και 4

(1)(α)(β)

(2)(θ) του περί Μηχανών Παιχνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/98, και συγκεκριμένα ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο με την 1η Κατηγορία είχε στην κατοχή της 1 μηχανή τυχερού παιχνιδιού, δηλαδή 1 ηλεκτρονικό υπολογιστή στον οποίο υπήρχε εγκατεστημένα το λογισμικό πρόγραμμα με την ονομασία «Pirates» μέσω του οποίου υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας λογαριασμών παίκτη και η πίστωση του με ηλεκτρονικές μονάδες με σκοπό την διεξαγωγή τυχερών παιχνιδιών και ηλεκτρονικού τζόγου τύπου που αποβλέπουν σε παροχή κέρδους. 3η Κατηγορία: Κατοχή μηχανής τυχερού παιχνιδιού, κατά παράβαση των αρ. 2 και 4

(1)(α)(β)

(2)(θ) του περί Μηχανών Παιχνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/98, και συγκεκριμένα ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο με την 1η Κατηγορία είχε στην κατοχή της 3 μηχανές τυχερού παιχνιδιού, δηλαδή 3 ηλεκτρονικούς υπολογιστές στους οποίους υπήρχε εγκατεστημένο το λογισμικό πρόγραμμα με την ονομασία «ΒΕΤ821» μέσω του οποίου υπάρχει η δυνατότητα διεξαγωγής τυχερών παιχνιδιών ηλεκτρονικού τζόγου τύπου που αποβλέπουν σε παροχή κέρδους. 4η Κατηγορία: Λειτουργία μηχανής τυχερού παιχνιδιού κατά παράβαση των αρ. 2, 4

(1)(α)

(2)του περί Μηχανών Παιχνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/96, και συγκεκριμένα ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία έθεσε σε λειτουργία τις μηχανές τυχερού παιχνιδιού που αναφέρονται στις Κατηγορίες 1, 2 και

1. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για τις προαναφερόμενες Κατηγορίες και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες, ενώ έγινε και δήλωση παραδεκτών γεγονότων. Τα πιο κάτω δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα: «
2. Ο Αστ. 1631 Κωνσταντίνος Χάσικος έλαβε φωτογραφίες από την σκηνή και τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης, οι οποίες κατατέθησαν ως Τεκμήριο
4. Ο Αστ. 1341 Μάριος Λεμονιάτης εξέτασε τους υπολογιστές που αναφέρονται στην Κατηγορία και ετοίμασε την έκθεση η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
6. Λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
8. Η Κατηγορούμενη κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Η γραπτή κατηγορία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
10. Η διακίνηση των τεκμηρίων, ήτοι των υπολογιστών, έγινε κανονικά». Η Γ/Αστ. 1353 Μαρία Σαλίδου ανέφερε ότι υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας και είναι τοποθετημένη στον ΟΠΕ. Την 13.9.2009 και περί ώρα 15.15 μαζί με άλλους συναδέλφους της εκτελώντας ένταλμα έρευνας εισήλθαν στο πρακτορείο ΒΗΤΑ ΒΕΤ στο Παλιομέτοχο. Από την έρευνα εντόπισε 8 πύργους ηλεκτρονικών υπολογιστών στους οποίους υπήρχαν εγκατεστημένα παιχνίδια παράνομα ηλεκτρονικού τζόγου με σκοπό το κέρδος . Τους αποσύνδεσε και τους παρέδωσε στον Αστ. 3684 Ξενοφώντος. Ερωτηθείσα, όμως, πως γνώριζε ότι υπήρχαν εγκατεστημένα τα πιο πάνω προγράμματα, η κα Σαλίδου ανέφερε ότι δεν είναι απόλυτα σίγουρη, δεδομένου ότι έχουν παρέλθει 2 χρόνια, ούτε και ήταν σίγουρη για την διαμόρφωση του χώρου του πρακτορείου. Δεν θυμόταν ποιοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήσαν κλειστοί και ποιοι ανοιχτοί, και σε ποιους κάθονταν θαμώνες. Υπέθεσε ότι πιθανόν αυτοί να έπαιζαν είτε πειρατές, είτε φρουτάκια είτε ρουλέτα, αλλά δεν ήταν σίγουρη, ενώ δέχτηκε ότι οι θαμώνες μπορεί και να έπαιζαν παιχνίδια νόμιμα. Αποτέλεσε πεποίθηση της ότι στους 8 κατασχεθέντες υπολογιστές δεν έπαιζε οποιοσδήποτε, ενώ δεν θυμόταν αν αυτά ήταν κλειστά. Δεν θυμόταν να αναφέρει κατά πόσο έκανε ή όχι η ίδια οποιοδήποτε έλεγχο στους υπολογιστές. Δεν είδε οποιοδήποτε πρόσωπο να δίνει χρήματα ή οτιδήποτε άλλο στην Κατηγορούμενη. Ο Αστ. 1341 Μάριος Λεμονιάτης επεξήγησε στο Δικαστήριο την Έκθεση του Τεκμήριο 2, την οποία και ετοίμασε μετά από εξέταση των ηλεκτρονικών υπολογιστών που του παρέδωσε η Μ.Κ.
11. Όπως είπε, σε 3 υπολογιστές υπήρχε εγκατεστημένο στην κρυφή διαδρομή C:/LesPirates/bin το αρχείο εφαρμογής των τυχερών παιχνιδιών ηλεκτρονικού τζόγου με την ονομασία «Pirates». Άλλος ηλεκτρονικός υπολογιστής είχε εγκατεστημένο το server application των εν λόγω παιχνιδιών και χρησιμοποιείτο για την δημιουργία ηλεκτρονικών λογαριασμών και για την πίστωση ηλεκτρονικών μονάδων μέσω συγκεκριμένη ηλεκτρονικής διεύθυνσης σε σχέση με το σύστημα λειτουργίας τυχερών παιχνιδιών τύπου online casino. Σε άλλον υπολογιστή βρέθηκαν στο ιστορικό του internet explorer επισκέψεις στην διαδικτυακή ιστοσελίδα μέσω της πιο πάνω διεύθυνσης. Σε 3 άλλους υπολογιστές εντόπισε εγκατεστημένο στην διαδρομή C:/Program Files/BET821 το αρχείο εφαρμογής των τυχερών παιχνιδιών ηλεκτρονικού τζόγου με την ονομασία «ΒΕΤ821». Όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο 2 οι υπολογιστές είχαν την δυνατότητα μετατροπής τους σε μηχανή τυχερού παιχνιδιού αφού μέσω αυτών υπήρχε η δυνατότητα διεξαγωγής τυχερών παιχνιδιών ηλεκτρονικού τζόγου. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να εξακριβωθεί κατά πόσο είχαν όντως πιστωθεί ή αφαιρεθεί μονάδες. Το ΒΕΤ821 είναι πρόγραμμα που εργάζεται μέσω διαδικτύου, ενώ το Les Pirates πλατφόρμα παιχνιδιών που εργάζεται με τοπικό δίκτυο. Σε σχέση με το τοπικό δίκτυο, ο Μ.Κ.2 δεν μπορούσε να διαπιστώσει κατά πόσο οι επίδικοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές χρησιμοποιούντο με σκοπό το κέρδος, ενώ για το διαδικτυακό ανέφερε ότι είναι ελεύθερη ιστοσελίδα την οποία μπορεί να επισκεφτεί οποιοσδήποτε. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούμενη εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ώστε αυτή να κληθεί σε απολογία. Ήταν η θέση του ότι δεν αποδείχθηκαν συστατικά στοιχεία των αδικημάτων, αφού το άρθρο 4 του Ν. 32

(1)/96 θέτει ως προϋπόθεση οι μηχανές να αποβλέπουν σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος, και κατ' επέκταση, δεν απαγορεύει την κατοχή ηλεκτρονικού υπολογιστή ανεξάρτητα από την δυνατότητα παροχής τέτοιου κέρδους. Όσον αφορά δε στην λειτουργία καμία μαρτυρία δεν δόθηκε περί τούτου. Η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή συμφώνησε ως προς το θέμα της λειτουργίας. Σε σχέση, όμως, με τις 3 Κατηγορίες της κατοχής ήταν η θέση της ότι από την μαρτυρία προκύπτει η δυνατότητα δημιουργίας λογαριασμού παίχτη και η πίστωση του με ηλεκτρονικές μονάδες. Το άρθρο μιλά, εισηγήθηκε, μόνο για «δυνατότητα», και άρα σε σχέση με τις Κατηγορίες 1, 2 και 3 ήταν η θέση της ότι η Κατηγορούμενη θα πρέπει να κληθεί σε απολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των Κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφωρτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα και νομικές αρχές, και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι γεγονός ότι καμία μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον μου που να καθιστά την καταδίκη της Κατηγορούμενης στην 4η Κατηγορία μία πραγματική δυνατότητα. Η Μ.Κ.1 δεν ήταν σε θέση να αναφέρει καν κατά πόσο οι επίδικοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήσαν αναμμένοι ή όχι, ούτε και κατά πόσο κάποιος χρησιμοποιούσε αυτούς. Συνεπώς η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται στην 4η Κατηγορία από το στάδιο αυτό. Στο άρθρο 4

(2)του περί Μηχανών Παιγνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/96 ο ορισμός ως προς το τι θεωρείται «μηχανή τυχερού παιγνιδιού» έχει ως εξής: «Για σκοπούς του άρθρου αυτού 'μηχανή τυχερού παιγνιδιού' σημαίνει μηχανή που αποβλέπει σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος, ανεξάρτητα από το αν παρέχει ταυτόχρονα δυνατότητες παιγνιδιού ή ψυχαγωγίας ή όχι, και που δεν είναι μηχανή παιγνιδιού ή μηχανή ψυχαγωγίας, περιλαμβάνει δε τις μηχανές που είναι γνωστές με τα ακόλουθα ονόματα ή παρόμοιες τους ή παραλλαγή τους: (α) Μηχανές τύπου πόκερ ή άλλου παρόμοιου παιγνιδιού με τραπουλόχαρτα ή άλλες παραλλαγές ή παραστάσεις (β) μηχανές ιπποδρομιών ή μηχανές με αγώνες δρόμου ή ταχύτητας, όπως σκύλων, αυτοκινήτων ή άλλων (γ) μηχανές που είναι γνωστές ως μηχανές με φρουτάκια ή με παρόμοιες ή άλλες παραστάσεις ή σχήματα ή γράμματα ή χρώματα .............». Στην απόφαση Θάσου Θωμά ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 939/96, ημερ. 10.12.1998, αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι όμως η γνώμη μου ότι, αν οι πιο πάνω πρόνοιες του άρθρου 4 ισοδυναμούν με απαγόρευση χρήσης οποιασδήποτε μηχανής, ασχέτως του αν αυτή χρησιμοποιείται για κυβεία ή όχι, θα ήταν αντισυνταγματικές. Ως εκ τούτου θα πρέπει να εξετάσω τις πρόνοιες του άρθρου αυτού, έχοντας υπόψη τις αρχές του δικαίου ότι κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός μέχρις ότου αποδειχθεί το αντίθετο πέραν λογικής αμφιβολίας και ότι, όπου είναι δυνατόν, τα Δικαστήρια πρέπει να ερμηνεύουν το νόμο ούτως ώστε να τον φέρνουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος (Αντωνίου ν. Κυπριακή Δημοκρατία, Α.Ε. 1449, ημερ. 23.10.97 και Sportsman Betting Company Ltd v. Κυπριακή Δημοκρατία, Αρ. Υπ. 756/97 κ.α., ημερ. 6.7.98). Είναι προφανές ότι, παρόλον ότι ο ορισμός του όρου "μηχανή τυχερού παιγνιδιού" περιλαμβάνει μηχανές που αποβλέπουν σε παροχή ψυχαγωγίας ή κέρδους κ.λ.π., εντούτοις ακολούθως διευκρινίζεται ότι ο όρος δεν περιλαμβάνει μηχανή παιγνιδιού ή μηχανή ψυχαγωγίας. Ως εκ τούτου προκύπτει ότι η πρόθεση του νομοθέτη ήταν ο όρος να μην συμπεριλαμβάνει μηχανές που σκοπός τους είναι αμιγώς το παιγνίδι ή η ψυχαγωγία. Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου κρίνω ότι οι πρόνοιες των παραγράφων (α), (β), (γ) κ.λ.π. του άρθρου 4

(2)που απαριθμούν τύπους μηχανών που θεωρούνται ως μηχανές τυχερού παιγνιδιού πρέπει να ερμηνεύονται με αναφορά στις πρόνοιες που βρίσκονται στο σώμα του εδαφίου

(2), δηλαδή αποκλείοντας από την απαγόρευση, έστω και αυτού του είδους μηχανές, αν αυτές είναι απλώς μηχανές παιγνιδιού ή μηχανές ψυχαγωγίας. Με μία τέτοια ερμηνεία εξασφαλίζεται η εφαρμογή του σχετικού νόμου σύμφωνα και εντός των πλαισίων των σχετικών προνοιών του Συντάγματος. Στην προκείμενη περίπτωση, ο καθ΄ου η αίτηση θεώρησε ως απαγορευμένες τις μηχανές του αιτητή, γιατί ήταν μηχανές που κατονομάζονται στο άρθρο 4

(2)(α), (β) και (γ) ως μηχανές που περιλαμβάνονται στον ορισμό της "μηχανής τυχερού παιγνιδιού", έστω και αν από την αίτηση προέκυπτε ότι αυτές ήταν μηχανές που η χρήση τους ήταν μόνο για ψυχαγωγία και δεν απέβλεπαν σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος. Με αυτό τον τρόπο, ο καθ΄ου η αίτηση, όπως προκύπτει και από τη γραπτή αγόρευση της ευπαιδεύτου συνηγόρου του, ουσιαστικά θεώρησε την απόφαση του δέσμια των προνοιών αυτών και κατά συνέπεια αρνήθηκε τη χορήγηση/ανανέωση των αιτουμένων αδειών, χωρίς περαιτέρω έρευνα του θέματος παραλείποντας και να δώσει την αναγκαία και/ή ορθή αιτιολογία της απόφασης του ώστε αυτή να επιδέχεται δικαστικό έλεγχο». Σε σχέση με την 1η, 2η και 3η Κατηγορία, ήταν η θέση του Μ.Κ.2 ότι το λογισμικό ΒΕΤ 821 ειναι πρόγραμμα που εργάζεται μέσω διαδικτύου, και πρόσβαση σε αυτό επιτυγχάνεται από ιστοσελίδα στην οποία η πρόσβαση είναι ελεύθερη στον καθένα, ενώ το πρόγραμμα Les Pirates είναι πρόγραμμα τοπικού δικτύου μεν, η δημιουργία ηλεκτρονικών λογαριασμών και η πίστωση ηλεκτρονικών μονάδων, όμως, λαμβάνει χώρα μέσω ηλεκτρονικής διεύθυνσης. Οι υπολογιστές, όμως, δεν μπορούν να θεωρηθούν μηχανές τυχερού παιχνιδιού απλά και μόνο επειδή παρέχετο μέσω αυτών η δυνατότητα πρόσβασης σε διαδικτυακή σελίδα, μέσω της οποίας είναι δυνατή η τοποθέτηση στοιχήματος, αφού η δυνατότητα αυτή είναι από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας που παρέχεται και όχι από τον ίδιο τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Από το άρθρο 4 και την προαναφερόμενη απόφαση προκύπτει ότι για να θεωρηθούν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές 'μηχανές τυχερού παιγνιδιού' πρέπει αυτοί να «αποβλέπουν σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος». Η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου δεν κατέδειξε το συστατικό αυτό στοιχείο του αδικήματος, σε σύνδεση πάντα με την Κατηγορούμενη, αφού δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει πως η Κατηγορούμενη μπορούσε να λαμβάνει κέρδος από την κατοχή ή χρήση των υπολογιστών, δεδομένων και των όσων αναφέρονται πιο πάνω, και άρα δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι μηχανές αποβλέπουν σε παροχή κέρδους. Τούτου δεδομένου η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται και στις Κατηγορίες αρ. 1, 2 και 3 από το στάδιο αυτό. Έξοδα €. 100,00 να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα Τεκμήρια να επιστραφούν στον ιδιοκτήτη τους, αφού προηγουμένως αφαιρεθεί από αυτά οτιδήποτε το παράνομο. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο