Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νικόλαος Παναγιώτου, Αρ. Υπόθεσης: 13363/11, 25.11.2011

(5)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (ΚΔΠ 66/84) που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2, 5 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε με τον Κανονισμό 58

(14)της ΚΔΠ 189/2008, τους Νόμους 166/87, 8(Ι)/2000, 243(Ι)/2004, 270(Ι)/2004 και την ΚΔΠ 312/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, «ο Κατηγορούμενος την 23.4.2010, στη Λεωφόρο Λεμεσού στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KΝV758 δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα ώστε τα χέρια, πέρα από το ασφαλές κράτημα του τιμονιού, να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε στιγμή για άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματος, δηλαδή χρησιμοποιούσε τηλέφωνο με το χέρι». Η Κατηγορούσα Αρχή, για να αποδείξει την υπόθεσή της, κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Αστυφύλακα 2384, Στέλιο Τσαγγαρίδη (στο εξής «ΜΚ1»). Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο (23.4.2010) υπηρετούσε στην Τροχαίας Λευκωσίας, τώρα υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου. Κατέθεσε στο Δικαστήριο, ως Τεκμήριο 1, τον Ανακριτικό Φάκελο Αρ.2 που ετοίμασε για την παρούσα υπόθεση και ακολούθως τον ανέγνωσε. Στον εν λόγω φάκελο καταγράφονται τα εξής: «ΑΔΙΚΗΜΑ(ΤΑ): ΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΗ [.] ΓΕΓΟΝΟΤΑ (Σύντομη αναφορά. Για λεπτομερείς καταθέσεις, εκεί όπου χρειάζεται, να χρησιμοποιείται η σελίδα 2 του φακέλου αυτού.) Στις 23.4.2010 και περί ώρα 19׃50 στη Λεωφόρο Λεμεσού, κατήγγειλα τον οδηγό του οχήματος Citroen Hatch Back με αριθμό εγγραφής KNV 758 για τα πιο πάνω αδικήματα Αφού πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε∙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΤΟ BLUETOOTH ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΒΟΛΕΥΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΚΑΠΟΥ. Παρατηρήσεις׃ Του εκδόθηκε εξώδικο με σύστημα Η.Υ. υπ' αριθμό Η4860002144 για 85,43 Ευρώ, το οποίο παρέλειψε να πληρώσει εντός της καθορισμένης από το νόμο προθεσμίας. Βαθμοί ποινής׃
2. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ (Αν χρειάζεται) Ο Κατηγορούμενος κρατούσε κινητό τηλέφωνο με το δεξί του χέρι στο δεξί του αυτί.» Η πιο πάνω κατάσταση γεγονότων, όπως εκτίθεται στον Ανακριτικό φάκελο, υπογράφεται από το ΜΚ1 στις 4.6.
3. Απαντώντας στις ερωτήσεις της ευπαίδευτης συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ο ΜΚ1 δήλωσε ότι αναγνώριζε στο πρόσωπο που έβλεπε στο εδώλιο του Κατηγορουμένου το πρόσωπο του οδηγού που κατηγόρησε στις 23.4.
4. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι εκείνο το βράδυ δεν πρέπει να ήταν μόνος του στο καθήκον, διότι στη νυχτερινή βάρδια, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις, η περιπολία γίνεται από ομάδα δύο ατόμων. Δεν θυμόταν όμως με ποιο άλλο συνάδελφο ήταν. Θυμόταν ότι κατέβηκε από το αστυνομικό όχημα για να κατηγορήσει τον οδηγό, όταν τον αντιλήφθηκε να μιλά στο κινητό, περνώντας δίπλα του με το περιπολικό. Ειδικότερα, ο ΜΚ1 θυμόταν ότι τον σταμάτησε στη στροφή μετά τα Volkswagen στη Λεωφόρο Λεμεσού και τον πλησίασε για να τον καταγγείλει. Ο ΜΚ1 διευκρίνισε, επίσης, ότι τόσο το περιπολικό όχημα όσο και το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου κατευθύνονταν από Λεμεσό προς Λευκωσία. Ο ΜΚ1 είδε τον Κατηγορούμενο να μιλά στο τηλέφωνο, όταν πέρασε από δίπλα του, και του ένεψε να στρίψει στη συγκεκριμένη οδό και σταμάτησε. Ο ΜΚ1 δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί αν ο Κατηγορούμενος ήταν μόνος του στο όχημα. Η τροχαία κίνηση ήταν κανονική. Από την αντεξέταση του ΜΚ1 από το συνήγορο του Κατηγορουμένου φάνηκε ότι ο ΜΚ1 δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί αν το αστυνομικό όχημα οδηγούσε ο ίδιος ο ΜΚ1 ή αν ήταν συνοδηγός. Διευκρίνισε, επίσης, ότι εκείνη την ώρα που έγραψε τον Κατηγορούμενο, ο ΜΚ1 δεν ήταν καθήκον για τροχονομικό έλεγχο. Επιβεβαίωσε ότι σταμάτησε το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου στη στροφή μετά τα Volkswagen στη Λεωφόρο Λεμεσού, αλλά άφησε ένα ερωτηματικό αναφορικά με το αν ήταν ο ίδιος ή ο συνάδελφός του που έκανε στον Κατηγορούμενο το νεύμα να σταματήσει εκεί. Εν πάση περιπτώσει, αρνήθηκε κατηγορηματικά την υποβολή του συνηγόρου του Κατηγορουμένου ότι ουδέποτε σταμάτησαν τον Κατηγορούμενο. Είπε ότι έδωσε το εξώδικο στον Κατηγορούμενο στο χέρι. Δεν είχε στην κατοχή του το εξώδικο για να το παρουσιάσει στο Δικαστήριο, για να αποδείξει την ώρα έκδοσης του εξωδίκου, αλλά ήταν βέβαιος ότι επέδωσε στον Κατηγορούμενο προσωπικά το εξώδικο. Ζητήθηκε από το ΜΚ1 να απαντήσει αν γνωρίζει ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος. Εκείνος προσέτρεξε στο φάκελο και παρουσίασε το σχετικό έντυπο, το οποίο φαίνεται να εκδόθηκε στις 26.5.2010 από το Αρχείο που τηρεί η Αστυνομία, με τα στοιχεία του οχήματος και του ιδιοκτήτη του. Το έντυπο αυτό κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
5. Από το έντυπο αυτό προκύπτει ότι ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος είναι μια εταιρεία, η NIKAIA INSURANCE AGENCIES LTD. Ο ΜΚ1 δήλωσε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει ποια η σχέση του Κατηγορουμένου με τη συγκεκριμένη εταιρεία. Στη συνέχεια της αντεξέτασής του, ο ΜΚ1 ερωτήθηκε σχετικά με το αν είχε φως εκείνη την ώρα που σταμάτησε τον οδηγό του επίδικου οχήματος. Ο ΜΚ1 απάντησε ότι δεν μπορεί να θυμάται πόσο φως είχε, αλλά γνωρίζει - επειδή περνά συχνά απ' εκεί - ότι η Λεωφόρος Λεμεσού είναι αρκετά φωτισμένη. Σε σχέση με το αδίκημα για το οποίο κατηγόρησε τον Κατηγορούμενο, ο ΜΚ1 απάντησε σαφώς ότι αφορούσε στη χρήση κινητού τηλεφώνου με το δεξί χέρι στο δεξί αυτί. Ρωτήθηκε από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου αν η απάντηση που έλαβε όταν επέστησε την προσοχή του Κατηγορουμένου στο Νόμο ήταν ότι δεν είχε σύστημα Bluetooth, αλλά ο ΜΚ1 ανέφερε χωρίς οποιονδήποτε ενδοιασμό ότι η απάντηση που έλαβε ήταν εκείνη που ανέγραψε στο φάκελο, ότι δηλαδή το Bluetooth δεν είχε μπαταρία. Ζητήθηκε από το ΜΚ1 να πει ποια ήταν τα καθήκοντά του κατά την επίδικη ημερομηνία και εκείνος απάντησε ότι δεν ήταν σε θέση να θυμάται. Ο συνήγορος του Κατηγορουμένου ζήτησε από το ΜΚ1 να παρουσιάσει το εξώδικο και εκείνος απάντησε ότι μπορούν αν το εκτυπώσουν από το ηλεκτρονικό αρχείο της Αστυνομίας αν χρειασθεί. Ο συνήγορος του Κατηγορουμένου υπέβαλε τότε στο ΜΚ1 ότι όσα είπε σχετικά με το ότι είδε τον Κατηγορούμενο να μιλά στο κινητό και ότι τον σταμάτησε για να του δώσει εξώδικο είναι ψεύδη, και του υπέβαλε ότι η αλήθεια είναι πως ο ΜΚ1 τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο να περάσει στον Αστυνομικό Σταθμό για να λάβει το εξώδικο, αλλά ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε να πάει να το παραλάβει. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΚ
6. Αυτή ήταν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Ο συνήγορος του Κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση διότι ο ΜΚ1 «θυμόταν λιγότερα απ' αυτά που όφειλε να θυμάται». Απεναντίας, η Κατηγορούσα Αρχή εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, αφού η Υπεράσπιση ουδέποτε αμφισβήτησε το θέμα της οδήγησης του επίδικου οχήματος από τον Κατηγορούμενο ή τη χρήση κινητού τηλεφώνου. Το Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, αφού του επεξήγησε τα δικαιώματά του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει τη μαρτυρία του ενόρκως. Δήλωσε τα εξής׃ «Είμαι ο Διευθύνων Σύμβουλος και μέτοχος της εταιρείας NIKAIA INSURANCE AGENCIES LTD. Στις 23.4.2010 ήμουν στο Παραλίμνι με τη σύζυγό μου επί τη ευκαιρία της ονομαστικής της γιορτής. Το επίδικο όχημα είναι ιδιοκτησίας της εταιρείας και έχουν δικαίωμα να το οδηγούν οποιοιδήποτε πέραν των 25 ετών και κάτω των 70 ετών, οι οποίοι έχουν για τουλάχιστον 2 χρόνια κανονική άδεια οδήγησης, με ευθύνη του νομικού προσώπου ότι το άτομο που το οδηγεί είναι κοινωνικά υπεύθυνο άτομο. Είναι πολλοί αυτοί που δικαιούνται να το οδηγούν. Και κλητήρες της εταιρείας. Την επίδικη ημερομηνία δεν οδηγούσα εγώ το όχημα. Η εταιρεία έχει ακόμη ένα αυτοκίνητο HONDA CRV 426, το οποίο χρησιμοποιείται είτε για φιλοξενία ξένων είτε για οικογενειακούς, κοινωνικούς και επαγγελματικούς σκοπούς. Έγινα γνώστης του ότι κάποιος οδηγούσε το επίδικο αυτοκίνητο και κρατούσε κινητό όταν - χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω την ακριβή χρονική στιγμή, αλλά οπωσδήποτε ήταν αργά το βράδυ χειμερινής περιόδου - μου τηλεφώνησε ο συγκεκριμένος αστυνομικός και μου ανέφερε ότι περιέπεσα σε αδίκημα χρήσης κινητού τηλεφώνου κατά τις 7:50 στη Λεωφόρο Λεμεσού με κατεύθυνση από φώτα καλησπέρα προς Φώτα Αποέλ και ο ίδιος από Φώτα Αποέλ προς Φώτα Καλησπέρα. Μου είπε να πάω να πάρω το εξώδικο. Δεν με σταμάτησε ως οδηγό του επίδικου οχήματος στις 23.4.

1. Απλώς, δέχθηκα τηλεφωνική κλίση αργά το βράδυ. Αντιλήφθηκα τη σοβαρότητα της κατάστασης κάποια άλλη μέρα που μου τηλεφώνησε να πάρω εξώδικο. Τονίζω ότι είμαι αριστερόχειρας, με αριστερή περιφέρεια. Απορρίπτω ότι κατά τη συγκεκριμένη στιγμή κρατούσα κινητό. Ήμουν σε άλλη γεωγραφική περιοχή. Το επίδικο όχημα έχει σύστημα αναγνώρισης φορητότητας συσκευής ανοικτής ακρόασης (Bluetooth). Ο δεύτερος ισχυρός λόγος είναι ότι είμαι αριστερόχειρας, ενώ λέει ότι κρατούσα κινητό με το δεξί χέρι. Πιθανόν να οδηγούσε άλλος το όχημα, είτε ο αδερφός μου είτε άλλος υπάλληλος. Δεν έχουμε πρόγραμμα καταγραφής της χρήσης του στην εταιρεία. Ποτέ δεν με σταμάτησαν εμένα και ποτέ δεν παρέλαβα εξώδικο.». Κατά την αντεξέταση του Κατηγορουμένου, η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή έθεσε εύλογα το ερώτημα, αφού ο Κατηγορούμενος λέει ότι, πρώτον, είναι κοινωνικά υπεύθυνο άτομο, και, δεύτερον, ότι αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα της κατάστασης όταν δέχθηκε την τηλεφωνική κλήση για το εξώδικο, γιατί δεν ρώτησε τον αδερφό του αν ήταν εκείνος που οδηγούσε το επίδικο όχημα; Απαντώντας, ο Κατηγορούμενος επικαλέστηκε ότι δεν υπάρχει πρόγραμμα για το ποιος οδηγεί. Επίσης, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής εύλογα υπέδειξε στον Κατηγορούμενο ότι, ενόσω αντεξεταζόταν ο ΜΚ1 από το συνήγορό του, δεν ακούστηκε ποτέ να αμφισβητείται ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το επίδικο όχημα στην επίδικη οδό κατά τον επίδικο χρόνο. Η αντίδραση του Κατηγορουμένου ήταν ότι η εξής; «Η απάντησή μου είναι σαφής. Κατά τη συγκεκριμένη στιγμή, δεν οδηγούσα στη συγκεκριμένη περιοχή. Είναι μυθοπλασία του Αστυνομικού η αναγνώρισή μου και η παράδοση και παραλαβή σε μένα εξώδικου. Το πιο χαρακτηριστικό για μένα είναι η αδυναμία του συγκεκριμένου αστυνομικού ν'αποδείξει τη δήλωσή του, αφού επικοινώνησε εις διπλούν μαζί μου μέσα στο χρονικό πλαίσιο που διέπει την πληρωμή εξωδίκου.». Ακολούθησε σειρά ερωτήσεων από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής για να διαφανεί η αλήθεια του περιεχομένου της πιο πάνω δήλωσης της Κατηγορούσας Αρχής. Ο Κατηγορούμενος δεν ήταν βέβαιος αν του τηλεφώνησε ο συγκεκριμένος κύριος, δηλαδή ο ΜΚ
2. Αυθόρμητα η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής σχολίασε πως, αν ο Κατηγορούμενος δεν ήταν βέβαιος ότι ήταν συγκεκριμένα ο ΜΚ1 αυτός που του τηλεφωνούσε για το εξώδικο, πως ανέμενε από τον ΜΚ1 να ξέρει για τις τηλεφωνικές κλήσεις που λέει ότι δέχθηκε; Ο Κατηγορούμενος δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει ούτε τον Αστυνομικό Σταθμό στον οποίο, κατ' ισχυρισμό, κλήθηκε να πάει για να παραλάβει το εξώδικο. Η αντεξέταση του Κατηγορουμένου ολοκληρώθηκε με σειρά υποβολών. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή ότι τον σταμάτησε ο ΜΚ1 και ότι του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, επικαλούμενος ότι ο ίδιος βρισκόταν σε άλλη γεωγραφική περιοχή, συγκεκριμένα στο Παραλίμνι. Αρνήθηκε, επίσης, την υποβολή ότι οδηγούσε κρατώντας κινητό τηλέφωνο με το δεξί χέρι στο δεξί αυτί, επικαλούμενος ότι το αυτοκίνητο διαθέτει σύστημα Bluetooth και το ότι ο ίδιος είναι αριστερόχειρας. Στην ερώτηση, γιατί δεν ανέφερε στον Αστυνομικό ότι ο ίδιος είναι αριστερόχειρας, ο Κατηγορούμενος απάντησε «Επειδή ήταν έντονος ο Αστυνομικός ότι το κρατούσα με το δεξί χέρι» και επανέλαβε ότι «Αν λάμβανα το εξώδικο, δεν θα έμπαινα σε αυτή τη διαδικασία». Δεν υπήρξε επανεξέταση του Κατηγορουμένου. Στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων, ο συνήγορος του Κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι ο ΜΚ1 είναι πλήρως αναξιόπιστος, γι' αυτό και εισηγείται ότι ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να απαλλαγεί, ενώ η συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το συστατικό στοιχείο της οδήγησης και της χρήσης κινητού τηλεφώνου με το χέρι. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα το ΜΚ1 και τον Κατηγορούμενο κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Μελετώντας προσεκτικά τη μαρτυρία των δύο, παρατηρώ ότι τα «κενά μνήμης» που είχε ο ΜΚ1 δεν επηρέαζαν την ουσία της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, ενώ, αντιθέτως, τα κενά στη μαρτυρία του Κατηγορουμένου μείωναν την αξιοπιστία των δικών του τοποθετήσεων. Συγκεκριμένα, παρατηρώ ότι׃ (α) πρώτον, ο ΜΚ1 θυμόταν καλά το πρόσωπο του Κατηγορουμένου αφού, όπως δήλωσε, το αναγνώριζε∙ (β) δεύτερον, ο ΜΚ1 ήταν βέβαιος ότι σταμάτησε τον Κατηγορούμενο και τον κατηγόρησε για το υπό εκδίκαση αδίκημα, αφού έδωσε λεπτομέρειες για το συγκεκριμένο χρόνο και τόπο όπου τον σταμάτησε∙ (γ) τρίτον, τα όσα ο ΜΚ1 κατέγραψε στον ανακριτικό φάκελο ως απάντηση που δόθηκε από τον Κατηγορούμενο όταν επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, δεν αμφισβητήθηκαν αποτελεσματικά από την Υπεράσπιση, αφού η αναφορά ότι στο επίδικο όχημα υπάρχει σύστημα «Bluetooth» δεν αναιρεί, αλλά τουναντίον ενισχύει την αλήθεια του περιεχομένου της καταγεγραμμένης, ως δοθείσας, απάντησης ότι το Bluetooth δεν είχε μπαταρία∙ (δ) τέταρτον, η έμφαση που δόθηκε από την Υπεράσπιση κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 στον ισχυρισμό τους ότι εκείνος δεν επέδωσε εξωδικο στον Κατηγορούμενο, παρά μόνο τον κάλεσε τηλεφωνικώς να πάει στο σταθμό να το παραλάβει, δεν ήταν ισχυρισμός ο οποίος να προωθήθηκε αποτελεσματικά, αφού στη δική του ένορκη μαρτυρία ο Κατηγορούμενος απέτυχε να δώσει λεπτομέρειες για το ποιος του τηλεφώνησε και σε ποιον Αστυνομικό Σταθμό του ζήτησε να πάει για να παραλάβει εξώδικο∙ (ε) πέμπτον, η Υπεράσπιση παρέλειψε - κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 - να του υποβάλει οποιεσδήποτε ερωτήσεις που να πλήττουν την αξιοπιστία της δήλωσης περί αναγνώρισης του Κατηγορουμένου. Ειδικότερα, δεν του υποβλήθηκε η θέση ότι μπορεί να ήταν ο αδερφός του Κατηγορουμένου εκείνος που οδηγούσε το επίδικο όχημα∙ (στ) έκτον, ο Κατηγορούμενος ποτέ δεν αμφισβήτησε ότι το επίδικο όχημα οδηγήθηκε την επίδικη ημερομηνία στην επίδικη οδό και κατά τον επίδικο χρόνο. Σε σχέση με το σημείο (στ) πιο πάνω, επισημαίνω ότι στο πλαίσιο της παράθεσης της δικής του ένορκης μαρτυρίας, αλλά όχι προηγουμένως - όταν δηλαδή αντεξεταζόταν ο ΜΚ1, ο Κατηγορούμενος προέταξε ως Υπεράσπιση μια υποθετική δήλωση. Ότι το επίδικο όχημα μπορεί να οδηγήθηκε από άλλο πρόσωπο, μέλος του προσωπικού της εταιρείας που φαίνεται ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος. Η νομολογία έχει καθιερώσει ότι δεν νοείται διάδικος να αποφεύγει να υποβάλει τη γραμμή της υπεράσπισής του στους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής, και όταν πλέον αυτοί τελειώσουν με την παρουσίαση της υπόθεσής τους, τότε να εμφανίζει τη μαρτυρία. Η αποκάλυψη της αλήθειας και η απονομή δικαιοσύνης επιτυγχάνεται μόνο με την αντιπαράθεση των θέσεων των διαδίκων και γι' αυτό το λόγο το δικαιϊκό μας σύστημα ανέπτυξε κανόνες απόρριψης και μη αποδοχής θέσεων που για πρώτη φορά εμφανίζονται κατά την κυρίως εξέταση του Κατηγορουμένου (βλ. Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν Acuac Inc., Πολιτική Έφεση 8266 και 8530, ημερ. 10.10.05 και Ευγένιος Παναγιώτου ν Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 191, 199, και υποθ. Αριθ. 43052006, Αστυνομία ν Ερρίκος Λεωνίδου, απόφαση ημερομηνίας 29.11.2006). Γι' αυτό και κρίνω, ότι η προαναφερθείσα υποθετική δήλωση του Κατηγορουμένου δεν είναι ικανή να πλήξει την αξιοπιστία του ΜΚ1, εφόσον εκείνος δεν είχε την ευκαιρία να κριθεί ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της. Πέραν τούτου, όμως, η αλήθεια του περιεχομένου της εν λόγω δήλωσης παραμένει αμφίβολη λόγω του ότι ακριβώς είναι υποθετική και όχι συγκεκριμένη. Εφόσον ο Κατηγορούμενος δηλώνει ότι, προτού παρέλθει η προθεσμία πληρωμής του εξώδικου προστίμου, του έγιναν δύο τηλεφωνικές κλήσεις σχετικά με το εξώδικο πρόστιμο, συνάγεται ότι είχε επαρκή χρόνο και του ήταν πρόσφορο, εφόσον ήταν και είναι διευθυντής της ιδιοκτήτριας εταιρείας, να αναζητήσει πληροφορίες για το ποιος οδήγησε το όχημα και να παρουσιάσει συγκεκριμένες πληροφορίες στο πλαίσιο της ένορκής του μαρτυρίας για να αποδείξει ότι δεν ήταν ο ίδιος προσωπικά υπέυθυνος για την ποινική πράξη που του καταλογίζεται. Ακολουθώντας τη νομολογία στην οποία παρέπεμψα πιο πάνω, κρίνω ότι ούτε η δήλωση του Κατηγορουμένου ότι εκείνος δεν μπορεί να κρατούσε το κινητό με το δεξί χέρι διότι είναι αριστερόχειρας, κλονίζει την αξιοπιστία του ΜΚ1, αφού αυτή η θέση δεν του υποβλήθηκε κατά την αντεξέτασή του και πέραν τούτου, όπως ο ίδιος ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ο ΜΚ1 υπήρξε «έντονος» για το ότι είδε τον Κατηγορούμενο να κρατεί κινητό με το δεξί χέρι. Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεών μου, καταλήγω στο εύρημα ότι ο Κατηγορούμενος την 23.4.2010 και περί ώρα 19׃50, στη Λεωφόρο Λεμεσού στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KΝV758 δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα ώστε τα χέρια, πέρα από το ασφαλές κράτημα του τιμονιού, να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε στιγμή για άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματος, δηλαδή χρησιμοποιούσε κινητό τηλέφωνο με το δεξί χέρι στο δεξί αυτί. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο Κανονισμός 58

(5)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (ΚΔΠ 66/84) αναφέρει τα ακόλουθα: «Κατά την οδήγηση οι οδηγοί μηχανοκινήτων οχημάτων οφείλουν να λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε τα χέρια τους να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή για άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματος. Ειδικότερα απαγορεύεται η χρήση τηλεφώνου με τα χέρια.» Στον Κανονισμό 72 αναφέρεται ότι «οιοσδήποτε παραβαίνει τις διατάξεις των εν λόγω Κανονισμών ή οιονδήποτε όρο χορηγηθείσας άδειας είναι ένοχος αδικήματος». Ο Νομοθέτης, απαγορεύοντας με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια τη χρήση τηλεφώνων με τα χέρια κατά τη διάρκεια οδήγησης, καθιέρωσε αδίκημα αυστηρής ευθύνης στη βάση αντικειμενικού κριτηρίου ότι τέτοια πράξη κατά τη διάρκεια της οδήγησης δεν επιτρέπει στον οδηγό να έχει άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματός του. Η νοητική κατάσταση («mens rea») του οδηγού δεν εξετάζεται. Εξετάζω πρώτα κατά πόσον πληρούται το συστατικό στοιχείο που προκύπτει από τη φράση «κατά την οδήγηση ... σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή». Στην παρούσα υπόθεση, ήταν επίδικο ζήτημα η ταυτότητα του οδηγού, αλλά όχι η ίδια η πράξη της «οδήγησης», στην οποία σημειωτέον δίδεται η συνήθης έννοια του όρου. Το Δικαστήριο κατέληξε ήδη σε εύρημα ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε το επίδικο όχημα κατά τον επίδικο χρόνο στον επίδικο τόπο. Εξετάζω στη συνέχεια το κατά πόσο πληρούται το συστατικό στοιχείο της «χρήσης τηλεφώνου με τα χέρια». Από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως αυτά παρατίθενται πιο πάνω, προκύπτει ότι, ενόσω ο Κατηγορούμενος οδηγούσε, χρησιμοποιούσε τηλέφωνο με το δεξί χέρι. Λαμβάνοντας υπόψη ότι, με βάση το άρθρο 2 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, «λέξεις που χρησιμοποιούνται στον πληθυντικό περιλαμβάνουν τον ενικό» ή/και αντίστροφα, και θεωρώντας, κατά συνέπεια, ότι ο όρος «με τα χέρια» καλύπτει και τον όρο «με το χέρι», κρίνω ότι η πράξη του Κατηγορουμένου πληροί το υπό κρίση συστατικό στοιχείο του αδικήματος που καθορίζεται στον Κανονισμό 58

(5), δηλαδή «της χρήσης τηλεφώνου με τα χέρια». Καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος για το αδίκημα ως η Κατηγορία 1 στο Κατηγορητήριο. ........................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου Προσ. Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο