Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Στέλιος Φυρή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 21411/09, 1 Δεκεμβρίου, 2011

(1)(α)

(2)του περί Μηχανών Παιχνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/96 όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι την 6.2.2009 στο πρακτορείο στοιχημάτων «Stanley Bet» χειρίζονταν μηχανή τυχερού παιχνιδιού, δηλαδή ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή με τον οποίο τους παρέχετο η δυνατότητα διεξαγωγής τυχερού παιχνιδιού τύπου ρουλέτας μέσω του διαδικτύου. Ο Κατηγορούμενος αρ. 3 αντιμετωπίζει τις εξής Κατηγορίες: 3η Κατηγορία: Κατοχή μηχανής τυχερού παιχνιδιού, κατά παράβαση των αρ. 2 και 4

(1)(α)(β)

(2)(θ) του περί Μηχανών Παιχνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/98, και συγκεκριμένα ότι στον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία είχε στην κατοχή του 2 μηχανές τυχερού παιχνιδιού, δηλαδή 2 ηλεκτρονικούς υπολογιστές συνδεδεμένους για την διεξαγωγή τυχερών παιχνιδιών μέσω διαδικτύου. 4η Κατηγορία: Λειτουργία μηχανής τυχερού παιχνιδιού κατά παράβαση των αρ. 2, 4

(1)(α)

(2)του περί Μηχανών Παιχνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/96, και συγκεκριμένα ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία έθεσε σε λειτουργία τις μηχανές τυχερού παιχνιδιού που αναφέρονται στην 3η Κατηγορία 5η Κατηγορία: Παροχή βοήθειας σε άλλο πρόσωπο για τη διάπραξη ποινικού αδικήματος κατά παράβαση των αρ. 20(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και των αρ. 2, 4

(1)(α)

(2)του περί Μηχανών Παιχνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/96 όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία παρείχε βοήθεια στον Κατηγορούμενο αρ. 1 για την διάπραξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή ενώ είχε στην κατοχή του και έθεσε σε λειτουργία τις μηχανές τυχερού παιχνιδιού, παρείχε βοήθεια στον προαναφερθέντα να χειρίζεται μία από αυτές. 6η Κατηγορία: Παροχή βοήθειας σε άλλο πρόσωπο για τη διάπραξη ποινικού αδικήματος κατά παράβαση των αρ. 20(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και των αρ. 2, 4

(1)(α)

(2)του περί Μηχανών Παιχνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/96 όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία παρείχε βοήθεια στον Κατηγορούμενο αρ. 2 για την διάπραξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή ενώ είχε στην κατοχή του και έθεσε σε λειτουργία τις μηχανές τυχερού παιχνιδιού, παρείχε βοήθεια στον προαναφερθέντα να χειρίζεται μία από αυτές. 7η Κατηγορία: Προσβολή υφιστάμενου δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας κατά παράβαση των αρ. 2, 3, 4, 7Β, 12, 13, 14

(5), 14Α

(1)(α)

(2)και 22 του περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου 59/76, και συγκεκριμένα ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία εν γνώσει του έθεσε σε κυκλοφορία 2 αντίγραφα προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή με τίτλο «Windows XP Professional 2002 service Pack 2» έχοντας λόγους να πιστεύει ότι πρόκειται για μη εξουσιοδοτημένα αντίγραφα. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για τις προαναφερόμενες Κατηγορίες και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες, ενώ έγινε και δήλωση παραδεκτών γεγονότων. Τα πιο κάτω δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα: «

1. Τα Τεκμήρια 1 - 7 στα οποία κάνει αναφορά ο Μ.Κ.1 στο Τεκμήριο 1 είναι αυτά που κατασχέθηκαν από το υποστατικό του Κατηγορούμενου αρ. 3 την 6.2.
3. Στις 6.2.2009 και ώρα 18.40 δυνάμει Δικαστικού Εντάλματος Έρευνας οι Αν. Λοχίας 824 Μιχάλης Μιχαήλ (Μ.1) μαζί με άλλους Αστυφύλακες του ΟΠΕ εισήλθαν στο πρακτορείο στοιχημάτων με την ονομασία Stanley Bet στην οδό Κυριάκου Μάτση στο Παλαιχώρι μετά από πληροφορία ότι διεξάγονταν παράνομα συλλογικά στοιχήματα, κατοχή και χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών οι οποίοι μετατράπηκαν σε παράνομες μηχανές τυχερού παιχνιδιού με σκοπό το κέρδος, ότι υπήρχαν εγκατεστημένα αντίγραφα λογισμικών προγραμμάτων και ότι σύχναζαν ανήλικα πρόσωπα.
4. Όταν εισήλθαν στο πρακτορείο, ο Κατηγορούμενος αρ. 3 ιδιοκτήτης του πρακτορείου ήταν στον πάγκο του ταμείου, ο Μ.1 του επέδειξε την Αστυνομική του ταυτότητα και το Ένταλμα Έρευνας, τον πληροφόρησε για τους λόγους της παρουσίας της Αστυνομίας, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο, και αυτός απάντησε «κάνετε την δουλειά σας».
5. Κατά την έρευνα που έγινε από τον Αστ. 3863 (Μ.2) εντοπίστηκαν 2 Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές στις οθόνες των οποίων υπήρχαν τυχερά παιχνίδια τύπου ρουλέτα, σε σχέση με τα οποία ο Μ.2 αντιλήφθηκε ότι μπορεί να είναι ηλεκτρονικοί υπολογιστές οι οποίοι είχαν μετατραπεί σε παράνομες μηχανές τυχερού παιχνιδιού με σκοπό το κέρδος.
6. Μπροστά από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές ήταν οι Κατηγορούμενοι αρ. 1 και
8. Ο Κατηγορούμενος αρ. 3 πληροφορήθηκε ότι υπήρχε εύλογη υποψία ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές που είχε στο υποστατικό του μετατράπηκαν σε παράνομες μηχανές τυχερού παιχνιδιού, και επεστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο. Κατασχέθηκαν τα αντικείμενα που αναφέρονται στο Τεκμήριο
9. Το ποσό των €. 30,00 βρισκόταν στο ταμείο.
10. Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές στάληκαν για εξετάσεις στο Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Δεδομένων». Ο Αστ. 1862 Σταύρος Σταύρου ανέφερε ότι υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Παλαιχωρίου, και την 6.2.2009 μέλη του ΟΠΕ του παρέδωσαν τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν από το πρακτορείο Stanley Bet. Έλαβε ανακριτικές καταθέσεις από τους Κατηγορούμενους. Ο Μ.Κ.1 δεν αντεξετάστηκε. Η Αστ. 3504 Μαργαρίτα Λουκά ανέφερε ότι εργάζεται στο Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, και την 19.5.2009 παρέλαβε από τον Μ.Κ.1 τα τεκμήρια ώστε να εξεταστούν αν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μηχανές τυχερού παιχνιδιού. Κατά την εξέταση στην οποία προέβη εντόπισε τα αρχεία εκτέλεσης του λογισμικού casino/EuroGrand Casino.exe, του Livecasino21/casino.exe και στο Program Files το Casino On Net και STG.Temp/STG.exe μέσω των οποίων υπάρχει η δυνατότητα διεξαγωγής τυχερών παιχνιδιών τύπου καζίνο. Κατάληξη της ήταν ότι, με βάση τα πιο πάνω, υπάρχει η δυνατότητα μετατροπής των 2 ηλεκτρονικών υπολογιστών σε μηχανές τυχερού παιχνιδιού, αλλά το κατά πόσο αυτά χρησιμοποιούντο για τον σκοπό αυτό είναι θέμα του ανακριτή. Δέχτηκε ότι είναι πολύ απλό να εγκαταστήσει κάποιος όλα τα λογισμικά προγράμματα, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα να τα εγκαταστήσει κάποιος πελάτης χωρίς να του δώσει τα αρχεία κάποιος άλλος. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας αρχής, το Δικαστήριο ζήτησε τις θέσεις των 2 πλευρών αναφορικά με το κατά πόσο είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή εισηγήθηκε μεν ότι εν ' όψει της δήλωσης ότι τα προγράμματα δεν υπάρχουν ελεύθερα στο διαδίκτυο μπορούν μεν να κληθούν σε απολογία οι Κατηγορούμενοι, αλλά δέχτηκε και ότι, από την άλλη, η Μ.Κ.2 δεν αρνήθηκε ότι τα προγράμματα μπορεί να εγκαταστήσει και κάποιος πελάτης, πράγμα που οδηγεί σε αντίθετο αποτέλεσμα. Οι Κατηγορούμενοι δεν ανέφεραν οτιδήποτε επί του θέματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των Κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφωρτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα και νομικές αρχές, και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας κρίνω σκόπιμο να εξετάσω έκαστη Κατηγορία ξεχωριστά. Σε σχέση με την 1η και 2η Κατηγορία δεν τέθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον μου ότι οι Κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 χειρίζονταν τους εν λόγω ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Μοναδική μαρτυρία ήταν το παραδεκτό γεγονός ότι αυτοί κάθονταν μπροστά από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, πράγμα το οποίο αναφέρουν και οι Κατηγορούμενοι στις καταθέσεις τους. Το γεγονός αυτό από μόνο του οδηγεί στο ότι δεν έχει αποδειχθεί συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, και άρα δεν έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση στις εν λόγω Κατηγορίες. Σε σχέση με την 3η και 4η Κατηγορία, σημειώνω τα εξής: Στο άρθρο 4

(2)του περί Μηχανών Παιγνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/96 ο ορισμός ως προς το τι θεωρείται «μηχανή τυχερού παιγνιδιού» έχει ως εξής: «Για σκοπούς του άρθρου αυτού 'μηχανή τυχερού παιγνιδιού' σημαίνει μηχανή που αποβλέπει σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος, ανεξάρτητα από το αν παρέχει ταυτόχρονα δυνατότητες παιγνιδιού ή ψυχαγωγίας ή όχι, και που δεν είναι μηχανή παιγνιδιού ή μηχανή ψυχαγωγίας, περιλαμβάνει δε τις μηχανές που είναι γνωστές με τα ακόλουθα ονόματα ή παρόμοιες τους ή παραλλαγή τους: (α) Μηχανές τύπου πόκερ ή άλλου παρόμοιου παιγνιδιού με τραπουλόχαρτα ή άλλες παραλλαγές ή παραστάσεις (β) μηχανές ιπποδρομιών ή μηχανές με αγώνες δρόμου ή ταχύτητας, όπως σκύλων, αυτοκινήτων ή άλλων (γ) μηχανές που είναι γνωστές ως μηχανές με φρουτάκια ή με παρόμοιες ή άλλες παραστάσεις ή σχήματα ή γράμματα ή χρώματα .............». Στην απόφαση Θάσου Θωμά ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 939/96, ημερ. 10.12.1998, αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι όμως η γνώμη μου ότι, αν οι πιο πάνω πρόνοιες του άρθρου 4 ισοδυναμούν με απαγόρευση χρήσης οποιασδήποτε μηχανής, ασχέτως του αν αυτή χρησιμοποιείται για κυβεία ή όχι, θα ήταν αντισυνταγματικές. Ως εκ τούτου θα πρέπει να εξετάσω τις πρόνοιες του άρθρου αυτού, έχοντας υπόψη τις αρχές του δικαίου ότι κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός μέχρις ότου αποδειχθεί το αντίθετο πέραν λογικής αμφιβολίας και ότι, όπου είναι δυνατόν, τα Δικαστήρια πρέπει να ερμηνεύουν το νόμο ούτως ώστε να τον φέρνουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος (Αντωνίου ν. Κυπριακή Δημοκρατία, Α.Ε. 1449, ημερ. 23.10.97 και Sportsman Betting Company Ltd v. Κυπριακή Δημοκρατία, Αρ. Υπ. 756/97 κ.α., ημερ. 6.7.98). Είναι προφανές ότι, παρόλον ότι ο ορισμός του όρου "μηχανή τυχερού παιγνιδιού" περιλαμβάνει μηχανές που αποβλέπουν σε παροχή ψυχαγωγίας ή κέρδους κ.λ.π., εντούτοις ακολούθως διευκρινίζεται ότι ο όρος δεν περιλαμβάνει μηχανή παιγνιδιού ή μηχανή ψυχαγωγίας. Ως εκ τούτου προκύπτει ότι η πρόθεση του νομοθέτη ήταν ο όρος να μην συμπεριλαμβάνει μηχανές που σκοπός τους είναι αμιγώς το παιγνίδι ή η ψυχαγωγία. Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου κρίνω ότι οι πρόνοιες των παραγράφων (α), (β), (γ) κ.λ.π. του άρθρου 4

(2)που απαριθμούν τύπους μηχανών που θεωρούνται ως μηχανές τυχερού παιγνιδιού πρέπει να ερμηνεύονται με αναφορά στις πρόνοιες που βρίσκονται στο σώμα του εδαφίου

(2), δηλαδή αποκλείοντας από την απαγόρευση, έστω και αυτού του είδους μηχανές, αν αυτές είναι απλώς μηχανές παιγνιδιού ή μηχανές ψυχαγωγίας. Με μία τέτοια ερμηνεία εξασφαλίζεται η εφαρμογή του σχετικού νόμου σύμφωνα και εντός των πλαισίων των σχετικών προνοιών του Συντάγματος. Στην προκείμενη περίπτωση, ο καθ΄ου η αίτηση θεώρησε ως απαγορευμένες τις μηχανές του αιτητή, γιατί ήταν μηχανές που κατονομάζονται στο άρθρο 4

(2)(α), (β) και (γ) ως μηχανές που περιλαμβάνονται στον ορισμό της "μηχανής τυχερού παιγνιδιού", έστω και αν από την αίτηση προέκυπτε ότι αυτές ήταν μηχανές που η χρήση τους ήταν μόνο για ψυχαγωγία και δεν απέβλεπαν σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος. Με αυτό τον τρόπο, ο καθ΄ου η αίτηση, όπως προκύπτει και από τη γραπτή αγόρευση της ευπαιδεύτου συνηγόρου του, ουσιαστικά θεώρησε την απόφαση του δέσμια των προνοιών αυτών και κατά συνέπεια αρνήθηκε τη χορήγηση/ανανέωση των αιτουμένων αδειών, χωρίς περαιτέρω έρευνα του θέματος παραλείποντας και να δώσει την αναγκαία και/ή ορθή αιτιολογία της απόφασης του ώστε αυτή να επιδέχεται δικαστικό έλεγχο». Όπως αναφέρεται και στις Κατηγορίες 1, 2 και 3, η δυνατότητα διεξαγωγής των τυχερών παιχνιδιών ήταν μέσω διαδικτύου, και ότι μπορεί να εγκατασταθεί από τον οποιοδήποτε. Οι υπολογιστές, όμως, δεν μπορούν να θεωρηθούν μηχανές τυχερού παιχνιδιού απλά και μόνο επειδή παρέχετο μέσω αυτών η δυνατότητα πρόσβασης σε διαδικτυακή σελίδα, μέσω της οποίας είναι δυνατή η τοποθέτηση στοιχήματος, αφού η δυνατότητα αυτή είναι από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας που παρέχεται και όχι από τον ίδιο τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Περαιτέρω, από το άρθρο 4 και την προαναφερόμενη απόφαση προκύπτει ότι για να θεωρηθούν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές 'μηχανές τυχερού παιγνιδιού' πρέπει αυτοί να «αποβλέπουν σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος». Η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου δεν κατέδειξε το συστατικό αυτό στοιχείο του αδικήματος, σε σύνδεση πάντα με τους Κατηγορούμενους, αφού δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει πως οι Κατηγορούμενοι μπορούσαν να λαμβάνουν κέρδος από την κατοχή ή χρήση των υπολογιστών, δεδομένων και των όσων αναφέρονται πιο πάνω, και άρα δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι μηχανές αποβλέπουν σε παροχή κέρδους. Τούτου δεδομένου ούτε και σε σχέση με τις Κατηγορίες 3 και 4 έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Αναφορικά με τις Κατηγορίες 5 και 6, καμία μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον μου που να καταδεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος αρ. 3 παρείχε οποιαδήποτε βοήθεια στους Κατηγορούμενους αρ. 1 και 2 για να χειριστούν τις μηχανές, ενώ σε σχέση με την Κατηγορία 7 καμία μαρτυρία απολύτως δεν προσκομίστηκε ώστε να αποδείξει οποιοδήποτε συστατικό της στοιχείο. Αντιθέτως, ο Κατηγορούμενος αρ. 3 στην ανακριτική του κατάθεση Τεκμήριο 6 αναφέρει ότι υποδεικνύει στον Αστ. 1862 δύο δισκάκια που αφορούν προγράμματα Windows XP τα οποία και ήρθαν καινούργια με τους υπολογιστές, ενώ τα αυτοκόλλητα που λείπουν από πάνω τους προσκολλήθηκαν στους εν λόγω υπολογιστές. Τούτων δεδομένων, οι Κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3 αθωώνονται και απαλλάσσονται σε όλες τις Κατηγορίες από το στάδιο αυτό. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο