ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ALBU MIHALTA κ.α., Υποθ. Αρ. 8567/10, 1 Δεκεμβρίου, 2011

(9)μαρτύρων - μεταξύ των οποίων και οι παραπονούμενες - και σε παραδεκτά γεγονότα, ενώ οι κατηγορούμενοι επέλεξαν να προωθήσουν τη δική τους εκδοχή ενόρκως από το εδώλιο του μάρτυρα. Θα αρχίσουμε με τη μαρτυρία της Quyen (MK.4) - την οποία στην Κύπρο αποκαλούν και Μαρία - και στα κατάλληλα σημεία θα παρεμβάλουμε τόσο τα από κοινού δηλωθέντα ως παραδεκτά γεγονότα όσο και τη μαρτυρία που προέκυψε ως αποτέλεσμα της καταγγελίας που έκανε αρχικά στην αστυνομία Λακατάμιας και στη συνέχεια, 25 περίπου λεπτά μετά τα μεσάνυχτα της 18.6.10, στο ΤΑΕ Λευκωσίας. Με τη διευκρίνηση ότι μέρος της κυρίως εξέτασης της μάρτυρος θεωρούνται και οι τρεις καταθέσεις (έγγραφα Κ4

(1), Κ4

(2)και Κ4

(3)- η τελευταία σχετίζεται με την αναγνώριση των κατηγορουμένων - που έδωσε στην Αστυνομία στις 19, 20 και 21.6.10 (άρθρο 19 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε). Τη συνοψίζουμε ως ακολούθως:- Ήλθε στην Κύπρο για να εργαστεί ως οικιακή βοηθός στις 31.8.2009 για μια κυρία στο Στρόβολο και την περίοδο των Χριστουγέννων του ίδιου χρόνου ήλθε και η αδελφή της για να φροντίζει τη μητέρα της κυρίας της. Δεκαπέντε

(15)μήνες αφότου ήλθε στην Κύπρο άλλαξε εργοδότη και έκτοτε φροντίζει κάποιο ηλικιωμένο - τον κ. Κώστα - στην Ανθούπολη, ενώ η αδελφή της απώλεσε τη δουλειά της λόγω του θανάτου της εργοδότισσας της το Πάσχα του 2010 και έκτοτε διέμενε σε διάφορα μέρη και «τι έκαμνε για να ζει δεν ξέρει». Όμως συναντιόντουσαν κάθε Σάββατο και για να τη βοηθήσει της βρήκε δουλειά σε τρία σπίτια κοντά στην υπεραγορά Ορφανίδη και γι΄ αυτό το σκοπό έψαχναν να βρουν σπίτι για ενοικίαση στην περιοχή. Στις 18.6.10 πήγε να δει τον εργοδότη της ο οποίος νοσηλευόταν στο νοσοκομείο και όταν στις 4.30 π.μ. επέστρεψε στο σπίτι της τηλεφώνησε η αδελφή της και της ζήτησε να πάνε μαζί για να δουν δωμάτιο που θα ενοικίαζε σε σπίτι όπου διέμενε κάποιος Ρουμάνος και αυτή συμφώνησε. Σχετική επί του θέματος είναι και μέρος της μαρτυρίας του Π. Ζήνωνος (ΜΚ.6) - ο οποίος όπως ανέφερε διατηρεί στενή σχέση με την ΜΚ.4, σε βαθμό που την έχει πάνω από τη σύζυγο του και ακόμη και στο μπακάλη να πήγαινε του τηλεφωνούσε - σύμφωνα με την οποία εκείνο το απόγευμα του τηλεφώνησε η ΜΚ.4 και του είπε ότι θα πήγαινε με την αδελφή της να δουν δωμάτιο για ενοικίαση σε σπίτι όπου έμεναν Ρουμάνοι, κάτι που αυτός δεν θεώρησε σωστό και της είπε «όχι, δεν είναι καλά που θα κάμεις να πας να ενοικιάσεις σπίτι που να έχει κοντά Ρουμάνους». Όμως πήγαν και σ΄ ότι αφορά το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του θα επανέλθουμε σε κατοπινό στάδιο. Όπως σχετική είναι και η μαρτυρία των αστυνομικών της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών Παπασάββα (ΜΚ.1) και Σάββα (ΜΚ.3), οι οποίοι στο πλαίσιο της εξέτασης της υπόθεσης επισκέφθηκαν την οικία του κατηγορούμενου 1 στις 9.00 π.μ. της 19.6.

1. Η οικία, ανάφερε ο ΜΚ.3, είναι ισόγειος με βεράντα στην πρόσοψη και αποτελείται από καθιστικό όπου υπήρχαν δύο καναπέδες, κουζίνα, τρία υπνοδωμάτια, δύο μπάνια με αποχωρητήριο και πλυσταριό. Ό,τι εδώ ενδιαφέρει είναι ότι στα δύο υπνοδωμάτια υπήρχαν από ένα κρεβάτι, ενώ στο τρίτο, που είχε και μπαλκονόπορτα, δύο κρεβάτια και ένα μεταλλικό τραπεζάκι με μια τηλεόραση και τόσο για το εξωτερικό όσο και για το εσωτερικό του σπιτιού λήφθηκαν καθ΄ υπόδειξη του φωτογραφίες (τεκμ. 1) από τον ΜΚ.
2. Έχοντας παρεμβάλει τη μαρτυρία των ΜΚ.1 και 3 ως και μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ.6, επανερχόμαστε στη μαρτυρία της ΜΚ.
3. Στις 5.00 μ.μ., ανάφερε, ήλθε στο σπίτι του εργοδότη της η αδελφή της και ξεκίνησαν πεζές για το σπίτι «αυτού του Ρουμάνου άνδρα». Καθ΄ οδόν ρώτησε την αδελφή της από πού ήξερε τον άνδρα αυτό και η αδελφή της της είπε ότι τής μίλησε γι΄ αυτόν η φίλη της η Suan, η οποία είχε φίλο Ρουμάνο και συνέχισε: Όταν μετά από 30 λεπτά έφτασαν στο σπίτι του κατηγορούμενου 1, αυτός τις περίμενε στη βεράντα και στη συνέχεια τις οδήγησε στο καθιστικό και κλείδωσε πίσω του την πόρτα. Εκεί, σε έναν από τους δύο καναπέδες, κάθονταν οι κατηγορούμενοι 2 και 4 και έπιναν μπύρα, ενώ αυτή και η αδελφή της κάθισαν στον δεύτερο καναπέ και ο κατηγορούμενος 1 προσφέρθηκε να τις κεράσει μπύρα, αλλά του είπε πως δεν είχαν χρόνο και πως ήθελε να της δείξει το δωμάτιο που θα ενοικίαζε η αδελφή της. Πράγματι ο κατηγορούμενος 1 προθυμοποιήθηκε να της δείξει το δωμάτιο και γι΄ αυτό το σκοπό τον ακολούθησε στο διάδρομο που οδηγούσε στα υπνοδωμάτια. Με τη διαφορά όμως ότι την ακολούθησε και ο κατηγορούμενος
4. Έτσι όταν έφτασαν στην πόρτα του δωματίου, ο κατηγορούμενος 1 την έσπρωξε μέσα - την τράβηξε από τον δεξί ώμο, διευκρίνισε - ενώ ο κατηγορούμενος 4 που την ακολουθούσε μπήκε κι αυτός στο δωμάτιο. Ένιωσε ότι κάτι κακό θα συνέβαινε και προσπάθησε να δραπετεύσει, αλλά ο κατηγορούμενος 1 βγήκε έξω και αφού έκλεισε την πόρτα κρατούσε το χερούλι και «δεν την άφηνε να βγει», ενώ ο κατηγορούμενος 4 έβγαλε όλα του τα ρούχα και αφού την έριξε στη γωνιά του δωματίου την έγδυσε εντελώς και στη συνέχεια την έριξε στο κρεβάτι όπου τη βίασε από τον κόλπο για 10 λεπτά περίπου. Κι αυτό παρά την αντίσταση της, η οποία δεν απέδωσε λόγω του ότι ο κατηγορούμενος 4 ήταν πάρα πολύ δυνατός. Ακολούθως την γύρισε ανάποδα και συνέχισε να τη βιάζει από τον κόλπο για άλλα 10 περίπου λεπτά, αλλά «δεν τέλειωσε» και σταμάτησε. Αντί όμως να δώσει ένα τέλος στα όσα της είχε κάνει την άρπαξε από το χέρι και από τα μαλλιά και την τράβηξε στο μπάνιο όπου την έβαλε κάτω από το νερό και την βίασε και από τον πρωκτό για άλλα 5 ή 6 λεπτά. Ακολούθως όμως κατάφερε να δραπετεύσει, αλλά έξω από το μπάνιο ήταν ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος την σταμάτησε και την έσπρωξε ξανά στο υπνοδωμάτιο και έκτοτε δεν ξαναείδε τον κατηγορούμενο
5. Σχετικά υπόδειξε από το τεκμ. 1 τις φωτογραφίες του υπνοδωματίου όπου υπήρχαν τα δύο κρεβάτια και συνέχισε:- Μόλις ο κατηγορούμενος 1 την έσπρωξε στο δωμάτιο έκλεισε την πόρτα, την άρπαξε από τα μαλλιά, έβγαλε το παντελόνι του και την ανάγκασε να βάλει το πέος του στο στόμα της, σπρώχνοντας πάνω-κάτω το κεφάλι της. Ακολούθως φώναξε τον τρίτο άνδρα, τον κατηγορούμενο 2, να φέρει στο δωμάτιο και την αδελφή της και όταν αυτό έγινε ο κατηγορούμενος 1 της έβαλε ξανά το πέος στο στόμα, ενώ την ίδια ώρα ο κατηγορούμενος 2 έβαλε το πέος του στον πρωκτό της. Τους ικέτευε να την αφήσουν και φώναζε βοήθεια, αλλά αντ΄ αυτού ο κατηγορούμενος 2 την χαστούκισε στο πρόσωπο αρκετές φορές. Όπως χαστούκισε και την αδελφή της που την είχαν ρίξει στο διπλανό κρεβάτι βιασμένη και εξουθενωμένη και αδύναμη να κάνει οτιδήποτε. Μετά απ΄ αυτά οι δύο άντρες, δηλαδή οι κατηγορούμενοι 1 και 2, ήπιαν μπύρες και την ανάγκασαν να κάνει σεξ με την ίδια της την αδελφή και στη συνέχεια στο δωμάτιο μπήκε και τρίτος άνδρας, ο κατηγορούμενος
6. Σε σχέση με αυτόν στην κατάθεση της στην αστυνομία αναφέρει ότι της έκαμε σεξ ταυτόχρονα με τον κατηγορούμενο 1, αλλά ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίσθηκε ότι δεν της έκανε, αλλά την ανάγκασε να του κάνει μόνο πεοθηλασμό. Σεξ μετά που ήλθε ο κατηγορούμενος 3, ξεκαθάρισε, της έκαναν μόνο οι κατηγορούμενοι 1 και 2, ενώ στην αδελφή της έκανε σεξ και ο κατηγορούμενος 3 και τα όσα διαδραματίστηκαν σε εκείνο το δωμάτιο τέλειωσαν στις 9.30 μ.μ. όταν τους δόθηκε η ευκαιρία να δραπετεύσουν κάτω από τις ακόλουθες συνθήκες:- Στις 9.30 μ.μ. οι κατηγορούμενοι 2 και 3 έφυγαν για να πάνε να αγοράσουν κάτι να πιουν, ενώ ο κατηγορούμενος 1 πήγε στην τουαλέτα. Πριν όμως φύγουν από το δωμάτιο τράβηξαν ένα τραπέζι που υπήρχε σ΄ αυτό κοντά στην πόρτα εισόδου του δωματίου και την μπλόκαραν. Όμως το δωμάτιο είχε και πίσω πόρτα - την μπαλκονόπορτα που αναγνώρισε στις φωτογραφίες του τεκμ. 1 - που δεν ήταν κλειδωμένη και απ΄ αυτή την πόρτα, αφού την άνοιξαν, έφυγαν τρέχοντας γυμνές προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Πριν όμως φύγουν άρπαξε ένα σορτσάκι που ήταν πάνω στο τραπέζι και μια λερωμένη μπλούζα που ήταν στο πάτωμα, τα οποία φόρεσε μετά και στη συνέχεια ζήτησε βοήθεια από ένα ζευγάρι που έμενε σε κοντινό σπίτι. Στο σημείο αυτό αναγνώρισε το σορτσάκι και την μπλούζα, τα οποία παρέδωσε αργότερα στην αστυνομία και τα οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ο εξεταστής της υπόθεσης αστυνομικός του ΤΑΕ Διονυσίου (ΜΚ.2). Πρόκειται για τα υπ΄ αρ. 32 και 33 αντικείμενα του τεκμηρίου 11Γ, τα οποία - όπως και όλα τα άλλα τεκμήρια που συνέλλεξε η αστυνομία στο πλαίσιο των ερευνών της - κατατέθηκαν εκ συμφώνου και με τη συνοδευτική δήλωση ότι η διακίνηση τους έγινε με υποδειγματικό τρόπο. Προτού όμως συνεχίσουμε με τη μαρτυρία της ΜΚ.4 είναι το κατάλληλο σημείο να παρεμβάλουμε τη μαρτυρία της Χρ. Χαραλάμπους (ΜΚ.9), η οποία διαμένει με την οικογένεια της δίπλα από το σπίτι που διέμενε ο κατηγορούμενος
7. Έχει ως ακολούθως: Εργάζεται σε περίπτερο το οποίο επισκεπτόταν σχεδόν κάθε βράδυ ο κατηγορούμενος 1 για να αγοράσει μπύρες. Το βράδυ της 18.6.10 επέστρεψε στο σπίτι γύρω στις 9.15 και ενώ βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο της, το οποίο έχει κοινό τοίχο με το υπνοδωμάτιο του διπλανού σπιτιού με τα δύο κρεβάτια, άκουσε ομιλίες και σε κάποια στιγμή, γύρω στις 9.30 με 10 μ.μ., άκουσε ένα απότομο θόρυβο. Να σπάζει δηλαδή κάτι ξύλινο, ή όπως διευκρίνισε σε σχετική ερώτηση κατά την αντεξέταση, «σαν να τάρασσεν (ο κατηγορούμενος 1) έπιπλα». Ο θόρυβος, τόνισε, ήταν τόσο δυνατός που διερωτήθηκε «Μα χαλούν το σπίτι», και γι΄ αυτό άνοιξε την μπαλκονόπορτα του υπνοδωματίου της για να δει τι συμβαίνει. Το μόνο όμως που είδε ήταν ότι η μπαλκονόπορτα του υπνοδωματίου του διπλανού σπιτιού ήταν ανοικτή και ήταν αναμμένο το φως και απαντώντας σε άλλη σχετική ερώτηση κατά την αντεξέταση δεν απέκλεισε ότι ο θόρυβος δυνατό να προήλθε από κτύπημα της μπαλκονόπορτας στον τοίχο. Σημειώνεται στο σημείο αυτό ότι ζητήθηκε από τη μάρτυρα να υποδείξει από το τεκμ. 1 την μπαλκονόπορτα που είδε ανοικτή και η μάρτυρας υπέδειξε την ίδια μπαλκονόπορτα που είχε υποδείξει και η ΜΚ.
8. Το ζευγάρι από το οποίο ζήτησε βοήθεια, συνέχισε η ΜΚ.4, τη μετέφερε στο σπίτι του εργοδότη της απ΄ όπου ζήτησε βοήθεια από τον ΜΚ.6, η μαρτυρία του οποίου επί του θέματος έχει ως ακολούθως:- Με την ΜΚ.4 έχει σχέσεις εδώ και δύο χρόνια περίπου και συνεννοούνται μεταξύ τους στα ελληνικά, γλώσσα που η φίλη του μιλά αναλόγως καλά. Το βράδυ της 18.6.10 βρισκόταν στο σπίτι του και γύρω στις 10.00 του τηλεφώνησε κάποια κοπέλα που του είπε ότι θέλει να του μιλήσει κάποια άλλη και του έδωσε την Quyen, η οποία μόλις πήρε το τηλέφωνο του είπε «έλα τώρα εδώ, θέλω βοήθεια, με βίασαν». Αμέσως πήρε τ΄ αυτοκίνητο του και σε πέντε το πολύ λεπτά έφτασε στο σπίτι του εργοδότη της, όπου την βρήκε με ένα ζευγάρι που δεν γνωρίζει. Μόλις δε μπήκε στο σπίτι η Quyen του είπε ότι την βίασαν και έκλαιγε συνέχεια, ενώ στο πρόσωπο και στα πόδια της φαίνονταν κτυπήματα και τα μόνα ρούχα που φορούσε ήταν ένα σορτσάκι και μια μπλούζα. Τα τεκμήρια δηλαδή που ήδη αναφέρθηκαν και τα οποία αναγνώρισε και ενώπιον του Δικαστηρίου. Για να προσθέσει ότι όπως του είπε η Quyen τα ρούχα αυτά τα βρήκε μπροστά της και τα πήρε όταν έφυγαν από το σπίτι που τις βίασαν τέσσερις Ρουμάνοι από ένα παράθυρο. Και κατέληξε ότι αμέσως μετά πήρε την Quyen στην αστυνομία Λακατάμιας όπου κατήγγειλε την υπόθεση. Η καταγγελία, όπως είναι παραδεκτό (τεκμ.12), έγινε στις 10.50 μ.μ. και στη συνέχεια η ΜΚ.4 οδήγησε τους αστυνομικούς στην οδό Σκύρου όπου τους υπόδειξε την κατοικία με αρ. 20Α και εκεί εντοπίσθηκε ο κατηγορούμενος 1, τον οποίο αναγνώρισε ως ένα απ΄ αυτούς που όπως ισχυρίσθηκε την βίασαν. Είναι επίσης παραδεκτό ότι στις 0025 της 19.6.10 οι ΜΚ.4 και 6 οδηγήθηκαν στο ΤΑΕ Λευκωσίας όπου κατήγγειλαν τον βιασμό στον εξεταστή της υπόθεσης ΜΚ.
9. Σχετικά ο ΜΚ.2 ανάφερε ότι η ΜΚ.4 προσήλθε στο γραφείο του ξυπόλυτη, φορούσε ένα αντρικό παντελονάκι και μια μπλούζα - τα οποία και αναγνώρισε ενώπιον του Δικαστηρίου - και φαινόταν συγχυσμένη και έτρεμε. Δηλαδή, όπως εξήγησε κατά την αντεξέταση, ήταν φοβισμένη, δεν ήταν σε θέση να μιλά με άνεση και στην αρχή άλλα την ερωτούσαν και άλλα απαντούσε. Η περαιτέρω μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης αφορούσε τις ενέργειες της αστυνομίας για διερεύνηση της υπόθεσης οι οποίες δεν αμφισβητούνται. Σχετικά παραθέτουμε όσες θεωρούμε αναγκαίες για τους σκοπούς της παρούσας. Στις 0035 της 19.6.10 μεταφέρθηκε από την αστυνομία στα γραφεία του ΤΑΕ Λευκωσίας ο κατηγορούμενος 1, τον οποίο η ΜΚ.4 αναγνώρισε ξανά ως τον έναν από τους τέσσερις βιαστές της. Στη συνέχεια, στις 0305, συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος (τεκμ.2) και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επεστήθη η προσοχή στο Νόμο απάντησε «Δεν ξέρω γιατί». Εκοσιπέντε λεπτά αργότερα, αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο ΜΚ.2 του πήρε ανακριτική κατάθεση (τεκμ.5

(1)στη μητρική του γλώσσα και 5

(2)η μετάφραση στα ελληνικά). Όμως ο κατηγορούμενος 1 στην 4η ερώτηση - αν γνωρίζει την Phung Thi Quyen από το Βιετνάμ - απάντησε ότι «είναι κουρασμένος και θέλει να κοιμηθεί γι΄ αυτό δεν επιθυμεί να συνεχίσει να απαντά στις ερωτήσεις» και για το λόγο αυτό η ανάκριση διεκόπη. Έδωσε όμως δεύτερη στις 1.00 μ.μ. της ίδιας ημέρας (τεκμ. 12

(1)και 12

(2)), στο περιεχόμενο της οποίας θα γίνει αναφορά σε κατοπινό στάδιο. Παρόμοια ενήργησε η αστυνομία και σε σχέση με τους υπόλοιπους τρεις κατηγορούμενους, τους οποίους συνέλαβε το απόγευμα της ίδιας ημέρας (τεκμ. 14, 16 και 18) και κατά τη σύλληψη ο κατηγορούμενος 2 απάντησε «Δεν έχω να πω τίποτα», ο κατηγορούμενος 3 «δεν ξέρω τίποτε εγώ πήγα εκεί για 15 λεπτά και δεν μπόρεσα να κάμω σεξ μαζί τους και έφυγα» και ο κατηγορούμενος 4 «εγώ πήγα εκεί και πλήρωσα €50 για να κάνω sex μαζί της». Ακολούθως, αφού πληροφορήθηκαν τα δικαιώματα τους (τεκμ. 15, 17 και 19) τους πήραν ανακριτικές καταθέσεις (τεκμ. 21, 22 και 23), στο περιεχόμενο των οποίων επίσης θα γίνει αναφορά σε κατοπινό στάδιο. Ολοκληρώνουμε την παράθεση της μαρτυρίας που προέκυψε ως αποτέλεσμα της καταγγελίας της ΜΚ.4 και με την ακόλουθη μαρτυρία:- Όπως είναι παραδεκτό (τεκμ.31) η ΜΚ.4 εξετάσθηκε στις 19.6.10 μεταξύ των ωρών 0100 και 0140 από τον Ιατροδικαστή Σ. Σοφοκλέους (ΜΚ.8) ο οποίος ετοίμασε σχετική έκθεση που κατατέθηκε εκ συμφώνου προς απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου της (τεκμ. 28). Όπως καταγράφεται σ΄ αυτή, από την εξέταση προέκυψε ότι η ΜΚ.4 έφερε (α) πρόσφατες αιμορραγικές ρήξεις του βλεννογόνου και του δέρματος του πρωκτού, (β) ελαφρά αιμορραγική έγκριση στον κόλπο και (γ) θλαστικές εκχυμώσεις σε διάφορα μέρη του σώματος της, δηλαδή στο μαστό, στην έσω επιφάνεια του κάτω και μέσου τριτομηρίου του αριστερού μηρού, στο άνω και κάτω χείλος και στην αριστερή παρειά. Σχετικές για τις κακώσεις αυτές είναι και οι φωτογραφίες του τεκμ. 13, οι οποίες επίσης κατατέθηκαν εκ συμφώνου. Σημειώνουμε στο σημείο αυτό ότι παρόλο που οι κακώσεις δεν αμφισβητούνται από την Υπεράσπιση εντούτοις αμφισβητούνται οι συνθήκες πρόκλησης, θέμα που όπως θα δούμε στη συνέχεια αποτέλεσε το αντικείμενο αντεξέτασης του ΜΚ.8. Εικοσιτέσσερις περίπου ώρες μετά την πρώτη κατάθεση της (έγγραφο Κ4

(1)) η ΜΚ.4 έδωσε και συμπληρωματική (έγγραφο Κ4

(2)) στην οποία ανάφερε ότι στις 5.00 μ.μ. της 19.6.10 της τηλεφώνησε η αδελφή της από απόκρυψη αριθμού, αλλά όταν της ζήτησε να έλθει στην αστυνομία να κάνει παράπονο, η αδελφή της είπε ότι φοβάται γιατί είναι παράνομη. Ανάφερε επίσης ότι δεν ξέρει πού μένει η αδελφή της γιατί αλλάζει συνέχεια σπίτι και στις 21.6.10 αναγνώρισε τους κατηγορούμενους ως τους δράστες που τις βίασαν (έγγρ. Κ4

(3). Το βράδυ όμως της 20.6 εμφανίσθηκε και η αδελφή της και σχετική για το θέμα αυτό είναι η μαρτυρία του Τ. Τουμάζου (ΜΚ.6). Συχνάζει, ανάφερε, στο σύλλογο ΕΜΑ Ανθούπολης και το απόγευμα της 19.6.10 ήλθε και τον βρήκε εκεί η Quyen, την οποία ο ίδιος ξέρει ως Μαρία. Ήταν κλαμένη και όταν την ρώτησε τι συμβαίνει του ανάφερε ότι πήγε με την αδελφή της, την οποία ο ίδιος ξέρει ως Άννα, να ενοικιάσουν ένα δωμάτιο και τις βίασαν τέσσερις Ρουμάνοι και ανησυχούσε για την αδελφή της που δεν ήξερε πού βρίσκεται. Την καθησύχασε και την πήρε στο σπίτι της, αλλά γύρω στις 11 μ.μ. της επομένης ξαναπέρασε από το σύλλογο του και του είπε ότι μίλησε στο τηλέφωνο με την αδελφή της. Τότε αυτός την παρότρυνε να της τηλεφωνήσει και όταν το έκανε μίλησε ο ίδιος στην Άννα, με αποτέλεσμα 30 λεπτά αργότερα να τη συναντήσει και να τη μεταφέρει στην αστυνομία για κατάθεση. Προτού όμως συνοψίσουμε και τη μαρτυρία της Άννας - δηλαδή της Phung Thi Bien (ΜΚ.7) - προέχει να γίνει αναφορά στην αντεξέταση των ΜΚ.1, 2, 3, 4, 5, 6 και

1. Απ΄ αυτούς οι ΜΚ.1 και 3 δεν αντεξετάσθηκαν καθόλου, ενώ η μαρτυρία των ΜΚ.2, 5, 6 και 9 δεν έτυχε ουσιαστικής αμφισβήτησης. Συγκεκριμένα:- Ο ΜΚ.2 κλήθηκε ουσιαστικά να εξηγήσει τις ενέργειες στις οποίες προέβη για διερεύνηση των ισχυρισμών που πρόβαλαν οι κατηγορούμενοι στις ανακριτικές τους καταθέσεις. Απάντησε ότι ο ίδιος κατέγραψε ό,τι του είπαν τόσο οι παραπονούμενες όσο και οι κατηγορούμενοι και αρνήθηκε ότι δεν έκανε καλά τη δουλειά του. Ωστόσο δεν θα ήταν χωρίς σημασία να σημειώσουμε τις θέσεις που επιχείρησαν να προωθήσουν οι συνήγοροι των κατηγορουμένων μέσω της αντεξέτασης του μάρτυρα, κι αυτό γιατί προδιέγραψαν τρόπον τινά και την γραμμή Υπεράσπισης. Σχετικά (α) ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 υπόβαλε στο μάρτυρα ότι η ΜΚ.4 επισκεπτόταν το σπίτι του πελάτη του για σεξ επί πληρωμή και κάθε φορά οι κατηγορούμενοι της έδιναν €50, (β) ο συνήγορος των κατηγορουμένων 2 και 3 ότι και οι δύο παραπονούμενες επισκέπτονταν το σπίτι του κατηγορούμενου 1 για σεξ επί πληρωμή και, (γ) τέλος, ο συνήγορος του κατηγορούμενου 4 υπόβαλε ότι δύο εβδομάδες πριν τον ισχυριζόμενο βιασμό ο πελάτης του είχε κάμει σεξ έναντι πληρωμής €50 με την ΜΚ.4 στο σπίτι του κατηγορούμενου
2. Ο ΜΚ.5 ερωτήθηκε αν είχε κάποια ιδιαίτερη σχέση με τις δύο παραπονούμενες και αν γνώριζε ότι η Άννα (Bien) εκδιδόταν. Απάντησε ότι απλώς γνώριζε καλά τη Μαρία (Quyen) γιατί το σπίτι του εργοδότη της ήταν δίπλα από το σπίτι που έμενε η μητέρα της, ενώ την Άννα την είδε τρεις φορές και εάν εκδιδόταν ή όχι δεν το γνωρίζει. Παρόμοια ο ΜΚ.6 ερωτήθηκε για το είδος της σχέσης που είχε με την Quyen και απάντησε ότι την είχε παραπάνω από τη σύζυγο του. Επιβεβαίωσε επίσης ότι η Quyen του ανάφερε ότι έφυγαν από το σπίτι όπου τις βίασαν από ένα παράθυρο, αλλά πρόσθεσε ότι η Quyen την «πόρτα τη μονοκόμματη» τη λέει παράθυρο. Τέλος, σ΄ ότι αφορά την ΜΚ.9, η αντεξέταση της περιστράφηκε γύρω από την εικόνα που είχε σχηματίσει για τον κατηγορούμενο
3. Ήταν, είπε, ήσυχος και όταν του μιλούσες «κοίταζε χαμέ». Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσο ήταν εύκολο για κάποιο να φύγει από την μπαλκονόπορτα που είδε εκείνο το βράδυ ανοικτή και απάντησε θετικά, αφού όπως είπε έξω ήταν βεράντα με ένα «σκαλάκι». Η αντεξέταση της ΜΚ.4 απέβλεπε αφενός μεν να πλήξει την αξιοπιστία της και αφετέρου να προωθηθεί η θέση των κατηγορουμένων ότι ό,τι έγινε εκείνο το βράδυ έγινε με τη θέληση αμφοτέρων των παραπονουμένων και έναντι πληρωμής, θέση βεβαίως που η μάρτυρας απέρριψε εμμένοντας στα όσα με την κυρίως εξέτασή της καταλόγισε στους κατηγορούμενους. Αναλυτικά, αλλά ταυτόχρονα σε συντομία και επί της ουσίας:- Οι συνήγοροι των κατηγορουμένων διερεύνησαν σε πρώτο στάδιο το χρόνο άφιξης των παραπονουμένων στην Κύπρο, σε ποιους εργοδότες εργάστηκαν, ποιες ήταν οι μεταξύ τους σχέσεις, πού διέμενε η Bien μετά που απώλεσε την εργασία της και τι έκαμνε για να ζήσει. Στην Κύπρο, ανέφερε η μάρτυρας, ήλθε πρώτα αυτή στις 31.8.2009 και μετά από 4 μήνες η αδελφή της. Αρχικά δε η ίδια εργάστηκε σε μια κυρία στο Στρόβολο για 15 μήνες και η αδελφή της φρόντιζε μια ηλικιωμένη κυρία στη Λακατάμια, η οποία όμως πέθανε μετά από 13 μήνες και η αδελφή της φοβήθηκε ότι θα την έστελλαν πίσω στο Βιετνάμ γι΄ αυτό έφυγε από το σπίτι και έκαμε αίτηση για πολιτικό άσυλο. Της υποβλήθηκε ότι λέει ψέματα, γιατί πρώτη στην Κύπρο ήλθε η αδελφή της το Δεκέμβριο του 2008, υποβολή που απέρριψε. Με την αδελφή της, ανάφερε απαντώντας σε άλλες ερωτήσεις, ήταν πολύ αγαπημένες και όταν η αδελφή της έφυγε από το σπίτι της εργοδότριας της αυτή τη συντηρούσε με χρήματα και με φαγητό. Στη συνέχεια όμως διαφοροποίησε την απάντηση της, λέγοντας ότι η βοήθεια που τότε πρόσφερε στην αδελφή της ήταν να διευθετήσει μέσω κάποιας φίλης της να μείνει μαζί της για μερικές μέρες μέχρι που να της βρει πιο καλό μέρος να μείνει. Της υποβλήθηκε ότι και πάλιν λέει ψέματα και ότι η αδελφή της εκπορνευόταν για να ζήσει, υποβολή που επίσης απέρριψε. Σχετικά μάλιστα της υπενθύμισαν ότι στην κατάθεση της στην αστυνομία ανάφερε ότι «δεν ξέρει που μένει η αδελφή της και τι κάνει για να ζει» και της ζητήθηκε να δώσει εξηγήσεις σε σχέση με το θέμα αυτό. Η αδελφή της, απάντησε, όταν έφυγε από το σπίτι της εργοδότριας της έμενε στην Αγλαντζιά και δεν ήξερε τι να κάνει για να ζήσει. Της υποβλήθηκε ξανά ότι εκπορνευόταν και απάντησε ότι δεν ξέρει. Ήξερε όμως ότι πριν φύγει από το σπίτι της εργοδότριας της ο αριθμός του κινητού τηλεφώνου της ήταν 96689959 και ότι μετά δεν χρησιμοποιούσε αυτό τον αριθμό. Της υποβλήθηκε ότι χρησιμοποιούσε τον αριθμό 96827279, τον οποίο έδιδε στους πελάτες της και απάντησε ότι κάτι τέτοιο δεν το γνωρίζει. Σε δεύτερο στάδιο οι συνήγοροι των κατηγορουμένων επικεντρώθηκαν στην κατάρριψη της μαρτυρίας της σε σχέση με τον ισχυριζόμενο βιασμό, καθώς επίσης και στην προώθηση της εκδοχής των κατηγορουμένων. Σχετικά:-
4. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1, μέσω των πολλών ερωτήσεων και υποβολών προς τη μάρτυρα, προώθησε την ακόλουθη εκδοχή του πελάτη του:- Εκείνο το απόγευμα η αδελφή της «κανόνισε» με τον κατηγορούμενο 1 να πάνε στο σπίτι του να κάνουν σεξ και με άλλους άνδρες. Όταν έφτασαν εκεί ο κατηγορούμενος 1 τις κέρασε - η ίδια ήπιε Coca Cola - και ρώτησε την αδελφή της «πόσα θέλετε για να κάνετε έρωτα μαζί μας;» και αυτή του απάντησε €50 ο καθένας. Αφού συμφώνησαν το ποσό ο κατηγορούμενος 4 της έδωσε €50 και πήγε μαζί του στο δωμάτιο όπου έκαναν σεξ, ενώ η αδελφή της έκανε σεξ με τον κατηγορούμενο 2 σε άλλο δωμάτιο αφού και αυτός της έδωσε €50 και το μόνο που έγινε με τον κατηγορούμενο 1 ήταν να του κάνει πεοθηλασμό και όλα τα άλλα που του καταλόγισε είναι ψέματα. Όπως γίνεται αντιληπτό η μάρτυρας απέρριψε όλα τα πιο πάνω και επέμενε ότι όσα είπε στην κυρίως εξέταση της είναι αλήθεια. Για περαιτέρω δε «ενίσχυση» της εκδοχής του κατηγορούμενου 1 της υποδείχθηκε ότι στην αστυνομία κατάγγειλε ότι την βίασαν 4 άνδρες, ενώ στην κατάθεση ενώπιον του Δικαστηρίου είπε ότι τρεις την βίασαν. Απάντησε ότι όταν έφτασαν στο σπίτι εκεί ήταν οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 4, μετά έφυγε ο κατηγορούμενος 4 και ήλθε ο κατηγορούμενος 3 ο οποίος δεν την βίασε. Τέλος, της υποβλήθηκε ότι όταν τελείωσαν με το σεξ τόσο αυτή όσο και η αδελφή της έκαναν μπάνιο, φόρεσαν τα ρούχα τους και ο κατηγορούμενος 1 τις συνόδευσε μέχρι την πόρτα απ΄ όπου έφυγαν και ότι σκαρφίστηκαν το βιασμό γιατί ήθελαν ακόμη €
5. Η μάρτυρας όμως επέμενε στην αλήθεια των ισχυρισμών της και επανέλαβε ότι μόλις τους δόθηκε η ευκαιρία έφυγαν από την πίσω πόρτα του σπιτιού γυμνές και φεύγοντας άρπαξε από το τραπέζι με το οποίο οι κατηγορούμενοι είχαν μπλοκάρει την πόρτα του δωματίου ένα σορτσάκι και από το πάτωμα μία μπλούζα.
6. Ο συνήγορος των κατηγορουμένων 2 και 3 υπόβαλε στη μάρτυρα ότι κανένας από τους Κατηγορούμενους δεν βίασε ούτε την ίδια ούτε την αδελφή της και ό,τι έγινε στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 έγινε με τη θέληση τους και αφού πληρώθηκαν. Μάλιστα, της υπέβαλε, ότι πριν μπει στο δωμάτιο για να κάνει σεξ με τον κατηγορούμενο 4 αυτός της έδωσε €50, τα οποία πήρε και τα ΄δωσε στην αδελφή της πριν μπει μαζί του στο δωμάτιο, υποβολές τις οποίες βέβαια η μάρτυρας απέρριψε εμμένοντας στα όσα ισχυρίσθηκε στην κυρίως εξέτασή της. Της υπέβαλε επίσης ότι ειδικά ο κατηγορούμενος 1 δεν της έκανε αυτά που ισχυρίσθηκε, αλλά αντίθετα ενώ αυτός ήταν ξαπλωμένος η ίδια τον «καβαλίκεψε» - αυτό το ρήμα χρησιμοποίησε ο κ. Κυριακίδης - και έβαλε η ίδια το πέος του στο αιδοίο της, υποβολή που επίσης η μάρτυρας απέρριψε και
7. Τέλος, ο συνήγορος του κατηγορούμενου 4 επικέντρωσε αρχικά την προσοχή του στην πόρτα από την οποία οι παραπονούμενες δραπέτευσαν, όπως ισχυρίσθηκαν, και προς ποιες κατευθύνσεις διέφυγαν τρέχοντας. Προς τούτο ζήτησε από τη μάρτυρα να υποδείξει και για τα δύο αυτά θέματα τις αντίστοιχες φωτογραφίες του τεκμ. 1 και όταν το έπραξε της υπόβαλε ότι λέει ψέματα. Κι αυτό γιατί οι φωτογραφίες που υπέδειξε δεν συνήδαν με τον ισχυρισμό της ότι διέφυγαν από την μπαλκονόπορτα του δωματίου όπου όπως ισχυρίσθηκε βιάσθηκαν και η αλήθεια είναι ότι έφυγαν κανονικά από την πόρτα του σπιτιού, υποβολή με την οποία η μάρτυρας δεν συμφώνησε. Στη συνέχεια ρώτησε τη μάρτυρα γιατί πήγε αυτή με δύο άντρες να δει το δωμάτιο, τη στιγμή που όπως ισχυρίσθηκε το δωμάτιο θα το ενοικίαζε η αδελφή της η οποία έμεινε στο σαλόνι με τον άλλο Ρουμάνο. Απάντησε ότι η αδελφή της δεν γνώριζε τη γλώσσα και η ίδια ήταν με την εντύπωση ότι θα έλεγχε το δωμάτιο, θα επέστρεφαν στο σαλόνι, θα μιλούσαν και θα έφευγαν από το σπίτι. Της υποβλήθηκε ότι λέει ψέματα και η αλήθεια είναι ότι με τον κατηγορούμενο 4 είχε κάνει έρωτα και στο παρελθόν και εκείνη την ημέρα ξανάκανε έρωτα μαζί του με τη θέληση της αφού την πλήρωσε €50, υποβολή που η μάρτυρας απέρριψε προβάλλοντας ότι όλους τους κατηγορούμενους τους είδε εκείνο το απόγευμα για πρώτη φορά. Διαφώνησε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 4 δεν την έσυρε στο μπάνιο και ούτε της έκανε εκεί αυτά που ισχυρίσθηκε, αλλά συμφώνησε ότι αυτός δεν την κτύπησε. Απλώς, είπε, πάλευε μαζί της και μετά που την έσυρε στο μπάνιο κατόρθωσε σε κάποια στιγμή να φύγει απ΄ αυτό τρέχοντας, αλλά την σταμάτησε στο διάδρομο ο κατηγορούμενος 1 και έκτοτε δεν ξαναείδε τον κατηγορούμενο
8. Ακολουθεί σύνοψη της μαρτυρίας της δεύτερης παραπονούμενης, της Bien (ΜΚ.7), η οποία ναι μεν υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της που έδωσε στην αστυνομία το απόγευμα της 21.6.10 (έγγρ. Κ7

(1)), αλλά με τρεις διορθώσεις που θα τις επισημάνουμε στο κατάλληλο στάδιο. Έχει ως ακολούθως:- Ήλθε στην Κύπρο για να εργασθεί ως οικιακός βοηθός στις 9.12.08 σε έναν εργοδότη το όνομα του οποίου δεν θυμάται, αλλά ένα χρόνο μετά έφυγε από το αφεντικό της και ζήτησε πολιτικό άσυλο. Έκτοτε διέμενε στην οδό Κ. Μάτση 5Β στην Αγλαντζιά, κάποιοι φίλοι την φώναζαν Άννα και ο αριθμός του τηλεφώνου της είναι 96726098. Παρεμβάλλουμε στο σημείο αυτό ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός (τεκμ. 34) ότι η μάρτυρας είχε άδεια παραμονής στην Κύπρο μέχρι 20.12.2012 και στις 22.6.10 εκκρεμούσε η έφεση της στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων για πολιτικό άσυλο. Τον κατηγορούμενο 1 τον γνώρισε πριν από ένα μήνα κοντά στην υπεραγορά «Ορφανίδης» στην Ανθούπολη και όταν του ανέφερε ότι έψαχνε σπίτι να ενοικιάσει, αυτός της είπε ότι είχε άδειο δωμάτιο στο σπίτι του που ήταν πολύ κοντά. Μάλιστα της έδωσε και τον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου και στη συνέχεια της έδειξε και το σπίτι απ΄ έξω και από εκείνη την ημέρα της τηλεφώνησε 4-5 φορές για να πάει να δει το δωμάτιο. Στις 18.6.10 ημέρα Παρασκευή ήταν στην Ανθούπολη και γύρω στις 4.30 μ.μ. τηλεφώνησε της αδελφής της και της ζήτησε να πάνε μαζί να δουν ένα σπίτι για να ενοικιάσει δωμάτιο, όπως και έγινε. Πριν όμως πάνε είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κατηγορούμενο 1 τον οποίο ενημέρωσε ότι θα πήγαινε για να δει το δωμάτιο μαζί με την αδελφή της. Όταν λοιπόν έφτασαν στο σπίτι του κατηγορούμενου 1, αυτός τις περίμενε έξω στη βεράντα και όταν μπήκαν στο σπίτι έκλεισε πίσω του την πόρτα. Στο σαλόνι του σπιτιού κάθονταν οι κατηγορούμενοι 2 και 4 και οι κατηγορούμενοι 1 και 4 πήραν την αδελφή της για να της δείξουν το δωμάτιο στο βάθος του διαδρόμου - το δωμάτιο που φαίνεται στη φωτογραφία 22 του τεκμ. 1 - και εκεί έκλεισαν πίσω τους την πόρτα, ενώ αυτή έμεινε στο σαλόνι με τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος την ρώτησε αν ήθελε να δει το δωμάτιο και την οδήγησε σε ένα δωμάτιο που είχε ανοικτή την πόρτα. Όταν πλησίασαν την πόρτα αυτή ο κατηγορούμενος 2 την έσπρωξε μέσα στο δωμάτιο - που φαίνεται στη φωτ. 43 του τεκμ. 1 - και έκλεισε πίσω του την πόρτα. Στη συνέχεια, παρά τις φωνές της και την μάταιη της αντίσταση λόγω του ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν πολύ δυνατός, την χαστούκισε στο πρόσωπο αρκετές φορές και αφού της έβγαλε τα ρούχα, τα οποία έβαλε μέσα στο ερμάρι του δωματίου και την έσπρωξε στο κρεβάτι. Προσπάθησε, είπε, να αποδράσει αλλά ο κατηγορούμενος 2 την ξαναχαστούκισε και την περιόρισε στο κρεβάτι με το πόδι του και κάτω από αυτές τις συνθήκες έβγαλε τα ρούχα του και την βίασε από τον κόλπο. «Τέλειωσε» μέσα της σε 5 λεπτά και ακολούθως τη γύρισε ανάποδα και την βίασε και από τον πρωκτό για άλλα 5 λεπτά μέχρι που «ξανατέλειωσε». Ακολούθως την ξαναχαστούκισε για άλλες 5-6 φορές, ενώ ταυτόχρονα άκουε την αδελφή της να ουρλιάζει ότι τις παγίδευσαν. Τότε κάποιος ξεκλείδωσε την πόρτα και μετά από 15 λεπτά - όπως αναφέρει στην κατάθεση της στην αστυνομία - ξύπνησε και προσπάθησε να βρει τα ρούχα της αλλά δεν μπορούσε. Το σημείο αυτό της κατάθεσης της, ανάφερε στο Δικαστήριο, δεν είναι σωστό επειδή όταν έδινε την κατάθεση της ήταν κατατρομαγμένη. Για την ακρίβεια, ανάφερε, δεν μπορεί να πει αν κοιμήθηκε ή αν λιποθύμησε από τα κτυπήματα που δέχτηκε, ούτε να πει αν ήταν 15, 5 ή 3 λεπτά. Το δεύτερο σημείο της κατάθεσης της που δεν είναι σωστό, ανάφερε, αφορά τον άνδρα που την πήρε στο δωμάτιο όπου είχαν την αδελφή της. Ο άνδρας αυτός, διευκρίνισε ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν ήταν ο κατηγορούμενος 1 όπως αναφέρει στην κατάθεση της, αλλά ο κατηγορούμενος 2 «. επειδή όταν πήγε στο άλλο δωμάτιο είδε το Μιχάλη στην πόρτα του δωματίου» και αντιλήφθηκε ότι το σημείο αυτό της κατάθεσης της δεν ήταν σωστό όταν αναγνώρισε τους κατηγορούμενους με τη δεύτερη κατάθεση (έγγρ. Κ7

(2)) μία περίπου ώρα μετά που έδωσε την πρώτη. Όταν ο κατηγορούμενος 2 την πήρε στο άλλο δωμάτιο, συνέχισε, ένοιωθε πολύ κουρασμένη, πολύ εξουθενωμένη και ανίκανη να κάνει οτιδήποτε. Όμως όταν μίλησε στην αδελφή της στα βιετναμέζικα, που εκείνη την ώρα της έκαμνε σεξ ο κατηγορούμενος 1, ο κατηγορούμενος 2 την χαστούκισε και την έσπρωξε στο δεύτερο κρεβάτι που υπήρχε στο δωμάτιο. Ακολούθως ο κατηγορούμενος 1 άφησε την αδελφή της και την βίασε κι αυτή από τον κόλπο και τότε μπήκε στο δωμάτιο και τρίτος άνδρας, ο κατηγορούμενος 3, και άρχισαν να τις βιάζουν και οι τρεις τόσο από τον κόλπο όσο και από τον πρωκτό, αλλά δεν μπορεί να θυμηθεί ακριβώς γιατί «.. άλλαζαν με τη σειρά όλη την ώρα». Μετά την ανάγκασαν να κάνει σεξ με την αδελφή της, κάτι που δεν ανέφερε στην κατάθεση της στην αστυνομία γιατί ντρεπόταν πολύ να πει κάτι τέτοιο και συνέχισε:- Σε κάποια στιγμή οι κατηγορούμενοι 2 και 3 έφυγαν από το σπίτι και ο κατηγορούμενος 1 πήγε στην τουαλέτα και τότε αποφάσισαν να δραπετεύσουν. Σχετικά, στην κατάθεση της έγγρ. Κ7

(1)αναφέρει ότι δεν είδε από πού έφυγε η αδελφή της, η ίδια έφυγε από ένα παράθυρο. Ενώπιον όμως του Δικαστηρίου ανάφερε ότι όταν ο κατηγορούμενος 1 μπήκε στην τουαλέτα η αδελφή της άρπαξε ένα σορτσάκι και μία φανέλα, άνοιξε την πόρτα - υποδεικνύοντας στη φωτογραφία 51 του τεκμ. 1 την μπαλκονόπορτα - και έτρεξε έξω και αυτή την ακολούθησε. Ήταν, ανάφερε, και οι δύο γυμνές και αποφάσισαν να χωριστούν και η ίδια κρύφτηκε σε μια αυλή κάποιου σπιτιού για μια ώρα περίπου και αφού «έκλεψε» μία φανέλα και μία πετσέτα που κρεμμόταν στην αυλή πήγε στο σπίτι της αδελφής της. Στο σημείο αυτό αναγνώρισε το αντικείμενο 24 του τεκμ. 11Β ως τη φανέλα που «έκλεψε» εκείνο το βράδυ και η οποία μεταγενέστερα παραλήφθηκε από την αστυνομία. Και κατέληξε:- Στο σπίτι της αδελφής της δεν υπήρχε κανείς. Φόρεσε εκεί ρούχα και μετά άρχισε να περπατεί στη γύρω περιοχή να βρει την αδελφή της. Δεν την βρήκε και πήγε στο σπίτι της φίλης της, της Vui, όπου πέρασε τη νύχτα. Έφυγε απ΄ εκεί στις 7 το πρωί και άρχισε να περπατεί μέχρι τις 12 το μεσημέρι οπόταν βρήκε ένα άδειο δωμάτιο και έμεινε σ΄ αυτό μέχρι το πρωί της επόμενης ημέρας που ήταν Κυριακή. Ακολούθως μέχρι το βράδυ περπατούσε στους δρόμους και γύρω στις 10.00 μ.μ. πήγε στο σπίτι της αδελφής της απ΄ όπου τις πήρε στην αστυνομία ο ΜΚ.

1. Στόχος της μακράς αντεξέτασης της μάρτυρος, όπως αντιληφθήκαμε, ήταν η προώθηση τριών θέσεων. Η πρώτη ότι η μάρτυρας εκπορνευόταν, η δεύτερη ότι αυτή ζήτησε από τον κατηγορούμενο 1 να βρει άνδρες για να κάνουν σεξ επί πληρωμή τόσο με την ίδια όσο και μια φίλη της και, η τρίτη, ό,τι έγινε στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 έγινε με την θέληση των παραπονούμενων και αφού πληρώθηκαν. Αναλυτικά, αλλά και με κάθε δυνατή συντομία:-
2. Στο πλαίσιο προώθησης της πρώτης θέσης υποβλήθηκε από τους συνηγόρους υπεράσπισης σωρεία ερωτήσεων που είχαν στο επίκεντρο τους (α) τη δήλωση της μάρτυρος στην κατάθεση της ότι δεν θυμάται το όνομα του εργοδότη της, (β) την αίτηση της για πολιτικό άσυλο, (γ) πώς ζούσε και πού έμενε μετά που έφυγε από το σπίτι του εργοδότη της και (δ) πόσους αριθμούς κινητού τηλεφώνου χρησιμοποιούσε. Η απάντηση της μάρτυρος σ΄ όλα αυτά τα θέματα ουσιαστικά ήταν η ακόλουθη:- Ήλθε στην Κύπρο το Δεκέμβριο του 2008 τρεις μήνες μετά την αδελφή της και ουσιαστικά είχαν τον ίδιο εργοδότη. Για δεκατρείς μήνες φρόντιζε στη Λακατάμια μια ηλικιωμένη κυρία που την έλεγαν Παρασκευή και όταν αυτή πέθανε η μία από τις κόρες της ήθελε να της βρει άλλο εργοδότη, ενώ η άλλη ήθελε να τη στείλει πίσω στο Βιετνάμ. Φοβήθηκε ότι θα την έστελλαν πίσω στο Βιετνάμ και κάποια φίλη της τη συμβούλευσε να κάμει αίτηση για πολιτικό άσυλο και τι έγινε η αίτηση της δεν ξέρει. Μετά που έφυγε από το σπίτι του εργοδότη της, το Φεβρουάριο ή Απρίλη του 2010, η αδελφή της την βοήθησε να μείνει για 5 ημέρες σε κάποιους ανθρώπους και μετά άλλες 7 ημέρες σε κάποιους άλλους και όλο αυτό το διάστημα την βοηθούσε η αδελφή της και κάποιοι φίλοι, τους οποίους θα ξεπλήρωνε όταν θα έβρισκε δουλειά. Της υποβλήθηκε ότι εκπορνευόταν για να ζήσει, υποβολή που απέρριψε. Σ΄ ότι αφορά τους αριθμούς κινητού τηλεφώνου της υποδείχθηκε ότι στην αδελφή της έδωσε τον αριθμό 96689959, στον κατηγορούμενο 1 τον αριθμό 96827279 και στην αστυνομία τον αριθμό 96726098 και ρωτήθηκε αν χρησιμοποιούσε και άλλους αριθμούς. Απάντησε ότι δεν θυμάται αυτούς τους αριθμούς, όπως δεν θυμάται και τώρα (που δίδει μαρτυρία στο Δικαστήριο) τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου της και ότι όταν έδινε την κατάθεση ήταν πανικοβλημένη. Όμως από τον καιρό που ήλθε στην Κύπρο μόνο δύο αριθμούς χρησιμοποίησε. Τον ένα για όσο χρόνο φρόντιζε την ηλικιωμένη κυρία και τον άλλο μετά που έφυγε από τον εργοδότη της. Κι αυτό γιατί όταν έφυγε από τον εργοδότη της φοβήθηκε μήπως την βρουν, γι΄ αυτό άλλαξε κάρτα και τους δύο αυτούς αριθμούς τους ήξερε και η αδελφή της. Της υποβλήθηκε ότι χρησιμοποιούσε διάφορους αριθμούς κινητού τηλεφώνου τους οποίους έδινε στους πελάτες της με τους οποίους έκανε σεξ επί πληρωμή, υποβολή που απέρριψε εμμένοντας στον ισχυρισμό της, με την προσθήκη ότι το κινητό της έμεινε όταν δραπέτευσαν στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 και για να επικοινωνεί δανείστηκε το κινητό της Vui. Συμφώνησε όμως ότι όταν συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον κατηγορούμενο 1 αντάλλαξαν αριθμούς κινητού τηλεφώνου και τον αριθμό του κινητού του κατηγορούμενου 1 τον αποθήκευσε στη μνήμη του κινητού της στο όνομα Μιχάλης.
3. Σ΄ ότι αφορά τη δεύτερη θέση αρνήθηκε ότι αυτή τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο 1 και του ζήτησε να βρει φίλους του για να κάμουν σεξ επί πληρωμή. Στις 18.6, ισχυρίσθηκε, είναι ο κατηγορούμενος 1 που της τηλεφώνησε και αυτή του είπε ότι θα πήγαινε στο σπίτι του με την αδελφή της για να δουν το δωμάτιο και αν της έκαμνε θα το ενοικίαζε.
4. Σ΄ ότι αφορά την τρίτη θέση:- (α) Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 της υπόβαλε ότι γνώρισε τον πελάτη του στις 4.6.10 και εκείνη την ημέρα έκαναν σεξ στο σπίτι του αφού την πλήρωσε €50, κάτι που επαναλήφθηκε και στις 10.
5. Κάτι τέτοιο, απάντησε η μάρτυρας, δεν έγινε και αρνήθηκε και τρίτη υποβολή ότι στις 18.6 της τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος 1 και της είπε ότι θέλουν να κάνουν μαζί της σεξ ακόμη τρεις άνδρες και αυτή συμφώνησε νοουμένου ότι ο καθένας θα την πλήρωνε €
6. Όπως διαφώνησε και σε άλλη υποβολή ότι όταν πήγε στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 με την αδελφή της, την οποία σύστησε ως φίλη της, ο κατηγορούμενος 1 κέρασε στην ίδια καφέ και στην αδελφή της Coca Cola και στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 4 έκαμε σεξ με την αδελφή της αφού πλήρωσε €
7. Τέλος διαφώνησε ότι τόσο αυτή όσο και η αδελφή της έκαναν σεξ και με τους 4 κατηγορούμενους αφού πήραν προκαταβολικά απ΄ αυτούς €200, αλλά τελικά ήθελαν €280 λόγω του ότι είχαν κάνει σεξ και από τον πρωκτό και το στόμα. Όπως επίσης διαφώνησε ότι έφυγαν από την πόρτα της κουζίνας του σπιτιού φορώντας τα ρούχα τους, τα οποία ή ίδια στη συνέχεια έκρυψε στο σπίτι της αδελφής της και μετά πήγε στο σπίτι της Vui. Από το σπίτι, αντέτεινε, έφυγαν γυμνές από την πίσω πόρτα και στη Vui δεν είπε οτιδήποτε για το βιασμό τους γιατί φοβήθηκε μήπως δεν θα την άφηνε να κοιμηθεί στο σπίτι της για να μην έχει και η ίδια προβλήματα. (β) Ο συνήγορος των κατηγορουμένων 2 και 3 της υπόβαλε ότι στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 είχε κάνει σεξ πολλές φορές επί πληρωμή και μάλιστα δύο βδομάδες πριν τις 18.6 είχε κάνει σ΄ αυτό σεξ με τον κατηγορούμενο 4, υποβολή που απέρριψε τονίζοντας ξανά ότι στο σπίτι αυτό μπήκε για πρώτη φορά στις 18.6 και τους κατηγορούμενους πρώτη φορά τους έβλεπε. Σ΄ ότι αφορά τα διαδραματισθέντα στις 18.6.10 της υπόβαλε ότι αυτή τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο 1 και του είπε ότι έρχεται σπίτι του με μια φίλη της και να κανονίσει και αυτός κάποιους φίλους του να κάνουν σεξ, υποβολή που βεβαίως η μάρτυρας απέρριψε εμμένοντας στα όσα ισχυρίσθηκε στην κυρίως εξέτασή της. Όπως απέρριψε και μια σειρά άλλων υποβολών σύμφωνα με τις οποίες ο κατηγορούμενος 4 πριν μπει στο δωμάτιο για να κάνει σεξ με την αδελφή της πλήρωσε €50 και το ίδιο ποσό πλήρωσε στην ίδια και ο κατηγορούμενος 2 για να κάνουν σεξ σε άλλο δωμάτιο. Μάλιστα της υποβλήθηκε ότι ήταν τόσο καλό το σεξ που έκανε μαζί με τον κατηγορούμενο 2 που όταν τέλειωσαν κοιμήθηκε κιόλας και όταν ξύπνησε από μόνη της πήγε στο δεύτερο δωμάτιο για τη συνέχεια και εκεί κανένας δεν τις εμπόδισε να φύγουν και αν ήθελαν μπορούσαν να φύγουν όποτε ήθελαν. Εκεί κανένας δεν την κτύπησε και όταν ήλθε ο κατηγορούμενος 3 από μόνη της του έπιασε το πέος και προσπαθούσε για μισή και περισσότερη ώρα να το φέρει σε στύση, αλλά δεν τα κατάφερε, παρόλο που το έβαλε και στο στόμα της, γιατί ο κατηγορούμενος 3 είχε κάνει σεξ εκείνο το απόγευμα με τη γυναίκα του και δεν μπορούσε. Ολ΄ αυτά, αντέτεινε η μάρτυρας, είναι ψέματα και εμμένοντας στους ισχυρισμούς της είπε επί λέξη:- «. στο δεύτερο δωμάτιο μαζί με την αδελφή μου ένιωθα πολύ πόνο και ζάλη και άλλαζαν με την σειρά. Τρεις από αυτούς με βίαζαν και άλλαζαν με τη σειρά όλη την ώρα, μερικές φορές μαζί μου, μερικές φορές με την αδελφή μου και εγώ ήμουν ζαλισμένη, δεν μπορούσα να δω ακριβώς. Τρεις από αυτούς έβαλαν το πέος τους στο στόμα μου, στο αιδοίο μου, στον πρωκτό μου και έβαλαν με την βία εμένα και την αδελφή μου να κάνουμε σεξ μαζί». Τέλος ρωτήθηκε αν πριν δώσει μαρτυρία συζήτησαν την υπόθεση με την αδελφή της. Απάντησε ότι από την ημέρα που βιάστηκαν δεν μίλησαν γι΄ αυτό το θέμα γιατί αυτό που έγινε ήταν «ντροπιαστικό» και τόσο αυτή όσο και η αδελφή της θέλουν να το ξεχάσουν και απέρριψε άλλη υποβολή ότι ο λόγος που δεν ανάφερε τίποτα στη Vui εκείνο το βράδυ ήταν γιατί ήταν κάτι το συνηθισμένο γι΄ αυτήν να κάμνει σεξ με άντρες και, τέλος (γ) Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 4 προώθησε την θέση ότι δεν έγινε ο ισχυριζόμενος από τη μάρτυρα βιασμός στη βάση μιας σειρά ερωτήσεων μέσω των οποίων απέβλεπε να καταδείξει ότι η μάρτυρας λέει ψέματα. Συγκεκριμένα:- Αφού εξασφάλισε από τη μάρτυρα απάντηση ότι η ίδια και η οικογένεια της δεν αντιμετωπίζουν οποιοδήποτε πρόβλημα στο Βιετνάμ εκτός από το οικονομικό, της υπόβαλε ότι στην αίτηση της για πολιτικό άσυλο επικαλέστηκε εν γνώσει της ψεύτικους λόγους. Σχετικά η μάρτυρας προειδοποιήθηκε ότι αν θέλει απαντά και επέλεξε να μην απαντήσει. Περαιτέρω για το ίδιο θέμα ρωτήθηκε κατά πόσο στις 18.6.10 ήξερε ότι η αίτηση της απορρίφθηκε και απάντησε ότι δεν ήξερε. Της υποβλήθηκε ότι λέει ψέματα γιατί είχε ήδη κάνει αίτηση στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων. Στη βάση του ισχυρισμού της ότι η εργοδότρια της ήταν η Παρασκευή της υποβλήθηκε ότι λέει ψέματα γιατί η εργοδότρια της ήταν η Μυρούλλα Σιεκκερή. Απάντησε ότι η Μυρούλλα ήταν κόρη της Παρασκευής, η οποία είχε ακόμη μια κόρη την Ζουμάνα και στη βάση του ισχυρισμού της ότι έφυγε από το σπίτι της εργοδότριας της γιατί είχε πεθάνει ρωτήθηκε αν πράγματι έφυγε όταν είχε πεθάνει. Απάντησε δεν είχε ακόμη πεθάνει, αλλά οι κόρες της ήθελαν να την πάρουν στο νοσοκομείο για να μείνει εκεί. Ένα άλλο σημείο που χρησιμοποίησε ο συνήγορος του κατηγορούμενου 3 για να πλήξει την αξιοπιστία της ήταν ο αριθμός τηλεφώνου που η ίδια έδωσε στην αστυνομία και την ρώτησε ποιος ήταν αυτός ο αριθμός. Απάντησε ότι όταν πήγε στην αστυνομία δεν είχε μαζί της τηλέφωνο γιατί το έχασε στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 και δεν ξέρει αν ο αριθμός που έδωσε ήταν σωστός γιατί τότε ήταν πανικοβλημένη. Αντεξέτασης με τον ίδιο στόχο έτυχε και για τους ισχυρισμούς της σε σχέση με την απόφαση της να μην πει τίποτα στη φίλη της την Vui για τον ισχυριζόμενο βιασμό, καθώς επίσης και για την επικοινωνία που είχε με την αδελφή της από το βράδυ της 18.6 μέχρι το βράδυ της 20.6 που συναντήθηκαν. Απαντώντας επί του προκειμένου σε σχετικές ερωτήσεις επανέλαβε ότι δεν είπε τίποτε στη Vui γιατί φοβήθηκε μήπως δεν θα την άφηνε να μείνει στο σπίτι της και για τον ίδιο λόγο όταν την επομένη τηλεφώνησε στην αδελφή της από το κινητό της Vui δεν μίλησαν για τον βιασμό για να μην ακούσει η Vui. Ρωτήθηκε επίσης γιατί δεν έμεινε στο σπίτι της αδελφής της και πήγε στη Vui τη στιγμή που ήξερε ότι ο εργοδότης της αδελφής της ήταν στο νοσοκομείο. Απάντησε ότι βγήκε έξω για να βρει την αδελφή της και όταν επέστρεψε η πόρτα ήταν κλειδωμένη και επειδή ήταν αργά πήγε στη Vui. Προηγουμένως εξήγησε, όταν μπήκε στο σπίτι άνοιξε την πόρτα με το κλειδί που είχε δει το απόγευμα που έφυγαν από το σπίτι που το είχε βάλει η αδελφή της και ισχυρίσθηκε ότι από την Παρασκευή 18.6 μέχρι την Κυριακή 20.6 πέρασε τρεις φορές από το σπίτι της αδελφής της, αλλά δεν μπήκε στην αυλή γιατί είδε ότι η πόρτα του σπιτιού ήταν κλειδωμένη και έφυγε . Τέλος αντεξετάσθηκε και σε σχέση με τις διορθώσεις που έκανε στην κατάθεση της έγγρ. Κ7

(1), τι επακολούθησε μετά που οι κατηγορούμενοι 1 και 4 έφυγαν από το σαλόνι με την αδελφή της και έμεινε μόνη με τον κατηγορούμενο 2, τι έγινε μετά που την πήραν όπως ισχυρίσθηκε στο δωμάτιο που ήταν η αδελφή της, καθώς επίσης και για τον ισχυρισμό της ότι έφυγε από το παράθυρο. Κρίνουμε ότι για όλα αυτά τα θέματα δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στις απαντήσεις που έδωσε η μάρτυρας γιατί κάτι τέτοιο θα αποτελούσε επανάληψη της εκδοχής της και τα μόνα που χρειάζεται να προσθέσουμε είναι τα ακόλουθα:- Πριν την μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου, ισχυρίσθηκε, διάβασε την κατάθεση της και κάποια πράγματα που αναφέρονται σ΄ αυτή δεν είναι σωστά γιατί όταν την έδινε ήταν πανικοβλημένη. Κανένας όμως δεν της είπε να τ΄ αλλάξει και από μόνη της θεώρησε ότι αυτό έπρεπε να κάνει. Πριν φύγουν οι κατηγορούμενοι από το δωμάτιο όπου τις βίασαν τράβηξαν πίσω τους ένα τραπέζι και μπλόκαραν την πόρτα. Της υποβλήθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να γίνει γιατί η πόρτα ανοίγει προς τα μέσα. Απάντησε ότι αυτό έγινε και η πόρτα δεν είχε κλείσει τελείως και δεν έφυγαν απ΄ αυτή γιατί θα έπρεπε να τραβήξουν το τραπέζι και θα έκαναν θόρυβο, με κίνδυνο να τις άκουαν και να τις πιάσουν στο διάδρομο. Γι΄ αυτό αποφάσισαν να φύγουν από την πίσω πόρτα του δωματίου και στο Βιετνάμ όταν λένε πόρτα εννοούν την πόρτα που οδηγεί στο σαλόνι, ενώ τις άλλες πόρτες τις λένε παράθυρα. Είναι εξήγησε, γι΄ αυτό το λόγο που ανάφερε στην κατάθεση ότι έφυγε από ένα παράθυρο και αρνήθηκε ότι όσα καταλόγισε στους κατηγορούμενους είναι ψέματα. Όλα όσα ανάφερε στο Δικαστήριο, τόνισε, είναι αλήθεια, αλλά συμφώνησε ότι τον κατηγορούμενο 4 μετά που πήραν την αδελφή της στο δωμάτιο δεν τον ξαναείδε στο σπίτι. Όπως είναι παραδεκτό η ΜΚ.7 εξετάσθηκε από τον ιατροδικαστή Σοφοκλέους (ΜΚ8) στις 21.6.10, ο οποίος διαπίστωσε (τεκμ. 29) (α) θλαστική εκχύμωση 6χ4 εκ. στην μπρόσθια χώρα μέσου τριτημορίου δεξιού αντιβραχίονα, (β) θλαστική εκχύμωση και πρήξιμο αριστερής κογχικής χώρας και ζυγωματικής, (γ) θλαστική εκχύμωση 6χ2,5 εκ. στη δεξιά γλουτιαία χώρα και (δ) του παραπονέθηκε για πόνο στην δεξιά ωμοπλατιαία χώρα. Είναι επίσης παραδεκτό ότι κατά την ιατροδικαστική εξέταση λήφθηκαν καθ΄ υπόδειξη του και οι φωτογραφίες (τεκμ.33). Παρόλο που και οι δύο ιατρικές εκθέσεις (τεκμ. 28 για την ΜΚ.4 και 29 για την ΜΚ.7) κατατέθηκαν εκ συμφώνου προς απόδειξη της αλήθειας του περιεχόμενου τους, εντούτοις η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τον συντάκτη τους στο εδώλιο του μάρτυρα για εξηγήσεις. Όπως εξήγησε οι κακώσεις που παρατήρησε στην ΜΚ.4 ήταν πρόσφατες, δηλαδή προκλήθηκαν μέσα στις τελευταίες 24 ώρες, καθότι δεν είχε αρχίσει ακόμη η επούλωση τους. Απ΄ αυτές η κάκωση στον πρωκτό σίγουρα προκλήθηκε ως αποτέλεσμα εισόδου ξένου σώματος με βίαιο τρόπο, ενώ η κάκωση στον κόλπο πιθανόν να προκλήθηκε από είσοδο, τρίψιμο, στον κόλπο ξένου σώματος. Σ΄ ότι δε αφορά τις θλαστικές εκχυμώσεις, τις οποίες υπέδειξε και στις φωτογραφίες του τεκμ. 13, αυτές προκαλούνται από πλατιά επιφάνεια και με βία. Και το χέρι έχει πλατιά επιφάνεια. Παρόμοιες παρατηρήσεις έκανε και για τις θλαστικές εκχυμώσεις που κατέγραψε στο τεκμ. 29 για την ΜΚ.7, οι οποίες όμως δεν ήταν πρόσφατες. Πήρε όμως το ιστορικό από την ΜΚ.7 και η εικόνα των κακώσεων, τις οποίες υπέδειξε και στις φωτογραφίες του τεκμ. 33, συνάδει με τον ισχυρισμό της ότι προκλήθηκαν στο περιστατικό της 18.6.10. Διευκρίνισε επίσης ότι δεν εξέτασε κολπικά την ΜΚ.4 λόγω του ότι είχε την έμμηνο ρήση. Η υπεράσπιση ναι μεν συμφώνησε ότι στο σώμα των ΜΚ.4 και 7 υπήρχαν οι κακώσεις που καταγράφονται στις δύο ιατροδικαστικές εκθέσεις, αλλά διαφώνησε ότι αυτές προκλήθηκαν ως αποτέλεσμα άσκησης βίας. Συγκεκριμένα:- Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 εισηγήθηκε στο μάρτυρα ότι η κάκωση στον πρωκτό της ΜΚ.4 - σχίσιμο που αιμορραγούσε - μπορεί να προκλήθηκε και από έντονη σεξουαλική επαφή, εισήγηση με την οποία ο ιατροδικαστής διαφώνησε. Με τη σειρά του ο συνήγορος των κατηγορουμένων 2 και 3 του εισηγήθηκε ότι οι κακώσεις που παρατήρησε στην ΜΚ.4, κυρίως αυτές στον πρωκτό, θα μπορούσαν να προκληθούν και στην περίπτωση που η ΜΚ.4 είχε με τη θέληση της διαδοχικές σεξουαλικές επαφές με περισσότερους από ένα άνδρα, εισήγηση με την οποία επίσης διαφώνησε ο ιατροδικαστής, τονίζοντας ότι οι κακώσεις δεν θα μπορούσαν να προκληθούν χωρίς βία. Κάπως διαφορετική εισήγηση για το σχίσιμο στον κόλπο της ΜΚ.4 διατύπωσε ο συνήγορος του κατηγορούμενου 4. Του εισηγήθηκε ότι ακόμη και αν το σχίσιμο υποδηλεί βιαιότητα, τέτοιο αποτέλεσμα μπορούσε να προκληθεί και στην περίπτωση που η είσοδος του ξένου σώματος στον πρωκτό της έγινε με τη θέληση της. Όταν το θέλεις, ήταν η απάντηση, προετοιμάζεσαι με τον α ή β τρόπο, ενώ η περίπτωση της δείχνει ότι το ξένο σώμα μπήκε με τόση βία που έσχισε τον βλεννογόνο και το δέρμα του πρωκτού και κατέληξε:- Οι ΜΚ.4 και 7 κακοποιήθηκαν. Αυτό υποδηλούν οι κακώσεις που έφεραν και οι θλαστικές εκχυμώσεις και το πρήξιμο δεν ήταν χαϊδέματα, αλλά προκλήθηκαν από κτυπήματα. Η εμπειρία του αυτό του λέει, δεν μπορεί να έγιναν από μόνες τους. Όπως ήδη έχει σημειωθεί οι κατηγορούμενοι επέλεξαν να καταθέσουν ενόρκως χωρίς να καλέσουν οποιονδήποτε μάρτυρα. Έχει επίσης σημειωθεί ότι και από τους 4 κατηγορούμενους λήφθηκαν ανακριτικές καταθέσεις με τη μορφή ερωτοαπαντήσεων και αρχίζοντας από τον κατηγορούμενο 1 να σημειώσουμε ότι απάντησε σε 30 ερωτήσεις (τεκμ. 12

(1)και η μετάφραση της στην ελληνική τεκμ. 12

(2)), αλλά με το περιεχόμενο της δεν συμφωνεί γιατί, όπως είπε, άλλα απ΄ αυτά που καταγράφονται σ΄ αυτή δεν τα είπε και άλλα που είπε δεν καταγράφονται. Παρολ΄ αυτά κρίνουμε χρήσιμο να συνοψίσουμε πρώτα την εκδοχή του όπως αυτή απορρέει μέσα από τις απαντήσεις που έδωσε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και στη συνέχεια τι προώθησε με την προφορική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει ως ακολούθως:- Γνωρίζει δύο κοπέλες από το Βιετνάμ με τα ονόματα Άννα και Νάνα, στις οποίες τηλεφωνούσε και έρχονταν στο σπίτι του όπου έκαναν σεξ επί πληρωμή. Το τηλέφωνο τα Νάνας δεν το ξέρει, αλλά το τηλέφωνο της Άννας ήταν 99689959 και το είχε γράψει στο κινητό του στο όνομα Aian γιατί δεν ήθελε η φιλενάδα του να δει γραμμένο το όνομα Άννα. Στις 5.00 μ.μ. της 18.6.10 τον πήρε τηλέφωνο η Άννα και του είπε ότι θα έλθει στο σπίτι του με μια φίλη της και αυτός της είπε να έλθουν. Αμέσως μετά τηλεφώνησε στους κατηγορούμενους 2 και 4 να έλθουν και αυτοί γιατί θα έρχονταν δύο κοπέλες από το Βιετνάμ για να κάνουν σεξ και θα τις πλήρωναν. Πράγματι γύρω στις 6.30 μ.μ. ήλθαν οι κοπέλες και λίγα λεπτά μετά έφτασαν και οι κατηγορούμενοι 2 και

1. Οι κοπέλες ήθελαν να κάνουν σεξ γρήγορα γιατί η ώρα 9 ήθελαν να φύγουν. Πρώτα μπήκε σε ένα δωμάτιο ο κατηγορούμενος 2 με την Άννα και σε ένα άλλο ο κατηγορούμενος 4 με την φίλη της. Σε 15-20 λεπτά ο κατηγορούμενος 1 βγήκε έξω και μετά από 5 λεπτά και ο κατηγορούμενος 4, ο οποίος μετά, γύρω στις 8, έφυγε. Ακολούθως οι δύο κοπέλες έκαμαν μπάνιο και αυτός έκαμε σεξ με την ΄Αννα αφού την πλήρωσε €50 και τότε ήλθε στο σπίτι και ο κατηγορούμενος 3, ο οποίος πήρε τη φίλη της Άννας και έκαναν σεξ σε άλλο δωμάτιο. Μετά είπαν στις κοπέλες ότι ήθελαν και άλλο σεξ και ότι θα τους έδιναν από €30 ο καθένας, δηλαδή €120 και για τις δύο, αλλά τα λεφτά αυτά θα τους τα έδιναν μετά. Οι κοπέλες δέχτηκαν και αφού του έκαναν και οι δύο στοματικό έρωτα έκανε σεξ μαζί τους από μπροστά, αλλά η φίλη της Άννας του ζήτησε να της κάνει σεξ και από τον πρωκτό και της έκανε με τη θέληση της. Περαιτέρω, έκαμαν σεξ με τη φίλη της Άννας ταυτόχρονα με τον κατηγορούμενο 2, δηλαδή ο ίδιος έβαλε το πέος του στο στόμα της και ο κατηγορούμενος 2 στον πρωκτό της και όλα έγιναν με τη θέληση των δύο γυναικών. Όμως στο τέλος δεν πλήρωσε για το (επιπρόσθετο) σεξ γιατί δεν είχε λεφτά και συμπλήρωσε ότι ο κατηγορούμενος 4 γνώριζε την Άννα με την οποία έκανε σεξ στο σπίτι του δύο εβδομάδες προηγουμένως. Και τώρα η ένορκη εκδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου:- Την Άννα (Bien) την γνώρισε στις 10.5.10 στην υπεραγορά "Oρφανίδη". Ήταν με μια άλλη κοπέλα από το Βιετνάμ, την Νάνα, η οποία έκανε σεξ επί πληρωμή και με την διαμεσολάβηση της Νάνας πήρε την Άννα στο σπίτι του και εκεί της έδωσε €20 και του έκανε στοματικό έρωτα. Έκτοτε 2-3 φορές την εβδομάδα η Άννα ερχόταν στο σπίτι του και κάθε φορά του έκαμνε στοματικό έρωτα αντί του ποσού των €20 και κάποιες φορές του μαγείρευε, του έπλενε τα ρούχα και περνούσε τη νύχτα στο σπίτι του. Αρχές μάλιστα του Ιούνη του πρότεινε να την παντρευτεί για να μείνει στην Κύπρο. Αυτός όμως της είπε «όχι ευχαριστώ» και στο σημείο αυτό σημειώνουμε ότι στην κατάθεση του στην αστυνομία δήλωσε ότι είναι παντρεμένος και η γυναίκα του μαζί με το 6χρονο κοριτσάκι τους διαμένουν στη Ρουμανία και συνέχισε:- Στις 4.6.10 ο κατηγορούμενος 4 έκανε σεξ με την ΄Αννα στο σπίτι του και στις 18.6 η Άννα του τηλεφώνησε γύρω στις 4.30-5.00 μ.μ. και του είπε ότι θα έλθει στο σπίτι του και τον ρώτησε κατά πόσο είχε φίλους που θέλουν να κάνουν σεξ και αυτός της είπε «Να δω». Στη συνέχεια τηλεφώνησε στους κατηγορούμενους 2 και 4, οι οποίοι ήλθαν στο σπίτι του και σε λίγα λεπτά ήλθαν και οι κοπέλες. Κέρασε στην Άννα Coca Cola και στη Μαρία (Quyen) φραπέ και η Μαρία δεν μιλούσε. Μιλούσε μόνο η Άννα που τους είπε ότι θέλουν €50 από τον καθένα και οι κατηγορούμενοι 2 και 4 δέχτηκαν και πήραν από μια κοπέλα σε ξεχωριστά δωμάτια και έκαναν σεξ, ενώ ο ίδιος έμεινε στο σαλόνι. Μετά, αφού «τέλειωσαν», ο κατηγορούμενος 4 έκανε μπάνιο, ντύθηκε και έφυγε. Ακολούθως οι Άννα και Μαρία του έκαναν στοματικό έρωτα, τις πλήρωσε €50 ενώ έπρεπε να πληρώσει ακόμη €30 και οι δύο γυναίκες έκαναν μπάνιο, ντύθηκαν, επέστρεψαν στο σαλόνι και αφού τέλειωσαν το ποτό τους τις συνόδευσε στην πόρτα της κουζίνας απ΄ όπου έφυγαν. Μόλις δε έφυγαν, γύρω στις 9.30 μ.μ. άνοιξε την μπαλκονόπορτα του δωματίου με τα δύο κρεβάτια γιατί το δωμάτιο μύριζε και δεν ξέρει πώς βρέθηκαν το κοντό παντελόνι και η φανέλα του στην αστυνομία. Κατά την αντεξέταση ισχυρίσθηκε ότι στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία δεν έγραφαν αυτά που τους είπε και την υπόγραψε χωρίς να την διαβάσει ολόκληρη γιατί έπρεπε να υπογράψει. Του υποβλήθηκε ότι στην κατάθεση του καταγράφηκαν όλα όσα είπε και αν ήθελε μπορούσε να κάνει διορθώσεις αλλά αυτός επέμενε στη θέση του. Στην Άννα, είπε απαντώντας σε σχετική ερώτηση, τηλεφωνούσε μόνο Παρασκευή που πληρωνόταν αλλά αυτή του τηλεφωνούσε και ερχόταν στο σπίτι του και άλλες ημέρες. Του υποβλήθηκε ότι λέει ψέματα και απάντησε ότι ζήτησε από την αστυνομία να εξετάσουν από το τηλέφωνο του τις κλήσεις του τελευταίου μήνα και δεν το έκαναν. Επέμενε δε ότι η Άννα του έκανε στοματικό έρωτα για πρώτη φορά την ίδια ημέρα που την γνώρισε στου «Ορφανίδη» και αρνήθηκε ότι το μόνο που έγινε τότε ήταν ότι αυτή του ανάφερε ότι έψαχνε να βρει δωμάτιο να ενοικιάσει. Όπως επέμενε ότι στις 18.6 είναι η Άννα που του τηλεφώνησε ότι θα ερχόταν με μια άλλη κοπέλα για σεξ επί πληρωμή και απέρριψε υποβολή ότι στην τηλεφωνική τους επικοινωνία η Άννα του είπε ότι θα πήγαινε στο σπίτι του με την αδελφή της να δουν το δωμάτιο . Κατά τα άλλα διέψευσε όλα όσα καταγράφονται στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία και τα οποία σχετίζονται με τις σεξουαλικές πράξεις στις οποίες έλαβε μέρος και ο ίδιος και επέμενε ότι η αλήθεια είναι αυτή που είπε στο Δικαστήριο απορρίπτοντας προς τούτο όλες τις περί του αντιθέτου υποβολές. Επομένως κρίνουμε ότι δεν χρειάζεται να αναφερθούμε ειδικά στις απαντήσεις που έδωσε επί του θέματος και το μόνο που χρειάζεται είναι να σημειώσουμε κάποιους άλλους ισχυρισμούς που διατύπωσε απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις. Τις ακόλουθες:- Όταν ήλθε στο σπίτι του γύρω στις 8.30 μ.μ. ο κατηγορούμενος 3 ο ίδιος και η Άννα κάθονταν στο σαλόνι, ενώ ο κατηγορούμενος 2 ήταν με τη Μαρία στο δεύτερο δωμάτιο. Οι παραπονούμενες έφυγαν από την πόρτα της κουζίνας αφού πρώτα έκαναν μπάνιο και ντύθηκαν και δεν ξέρει πώς βρέθηκαν στην κατοχή της Μαρίας το παντελονάκι και η μπλούζα του, ούτε γιατί τα φόρεσε. Αυτό που ξέρει, είπε, είναι ότι έφυγαν αφού ντύθηκαν και απέρριψε υποβολή ότι έφυγαν γυμνές. Κανένας από τους κατηγορούμενος δεν κτύπησε οποιαδήποτε από τις δύο κοπέλες και δεν ξέρει πώς προκλήθηκαν τα κτυπήματα στο πρόσωπο, στα χέρια και στα πόδια τους. Κατά τα άλλα απέρριψε μια σειρά από υποβολές, μέσω των οποίων του τέθηκε ότι στις 18.6 συνωμότησε με τους άλλους τρεις κατηγορούμενος να απαγάγουν τις παραπονούμενες και να τις βιάσουν, όπως και έπραξαν στην συνέχεια κάτω από τις συνθήκες που περιέγραψαν οι παραπονούμενες. Σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 1, οι κατηγορούμενοι 2 και 3, που είναι αδέλφια, υιοθέτησαν το περιεχόμενο των ανακριτικών τους καταθέσεων (τεκμ. 22 και 23 αντίστοιχα) ως μέρος της κυρίως εξέτασης τους και στη συνέχεια όπως είναι αυτονόητο, αντεξετάσθηκαν. Η εκδοχή του κατηγορούμενου 2, όπως αυτή προκύπτει από τις απαντήσεις που έδωσε στις 42 ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, έχει ως ακολούθως:- Εργάζεται στην εταιρεία «Πέψης και Υιός» όπως και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι και διαμένει με τον αδελφό του (τον κατηγορούμενο 3) και τη σύζυγο του αδελφού του. Το απόγευμα της 18.6 του τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος 1 και του είπε ότι κανόνισε δύο κοπέλες από το Βιετνάμ να έλθουν στο σπίτι του για να κάνουν σεξ. Ενδιαφέρθηκε και γύρω στις 7.00 μ.μ. τον πήρε στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 ο αδελφός του. Εκεί ήταν οι κατηγορούμενοι 1 και 4 και μέσα σε 30 λεπτά ήλθαν στο σπίτι και οι κοπέλες και όταν ήλθαν ο κατηγορούμενος 1 τους είπε να διαλέξουν από μια. Διάλεξε τυχαία τη μία και πήγε για σεξ στο πρώτο δωμάτιο αριστερά και ο κατηγορούμενος 4 με την άλλη κοπέλα στο δεύτερο. Έκλεισαν την πόρτα και η κοπέλα του ζήτησε €50, της τα έδωσε και ακολούθως έβγαλαν τα ρούχα τους και έκαμαν σεξ. Μία φορά από τον κόλπο και άλλη μια από τον πρωκτό μέσα σε 40 λεπτά. Και στις δύο φορές που έκαναν σεξ μπορεί να ήταν λίγο βίαιος, αλλά δεν την κτύπησε. Στη συνέχεια ντύθηκαν και μπήκαν στο δεύτερο δωμάτιο και εκεί ήταν ο κατηγορούμενος 1 με την άλλη κοπέλα. Γδύθηκαν ξανά και σ΄ αυτό το δωμάτιο έκαμαν σεξ και οι τέσσερις, δηλαδή αυτός έκανε σεξ στην κοπέλα του από τον πρωκτό και από το στόμα στο ένα κρεβάτι και ο κατηγορούμενος 2 έκανε σεξ με τη δική του στο άλλο κρεβάτι. Γύρω στις 9.30 μ.μ. ήλθε στο σπίτι και ο αδελφός του, ο οποίος αφού μίλησε με τον κατηγορούμενο 1 πήρε την κοπέλα με την οποία είχε κάνει σεξ προηγουμένως ο κατηγορούμενος 4 και πήγαν σε ένα δωμάτιο όπου έκαναν σεξ για 10 περίπου λεπτά και όταν τέλειωσαν ο ίδιος και ο αδελφός του έφυγαν. Και κατέληξε:- Δεν βίασαν τις κοπέλες αφού οι κοπέλες ήξεραν για ποιο πράγμα ήλθαν στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 και εξάλλου πληρώθηκαν για τις υπηρεσίες τους. Όταν όμως ο ίδιος και η μία από τις κοπέλες τέλειωσαν το σεξ στο πρώτο δωμάτιο και ντύθηκαν, οι κοπέλες ήθελαν να φύγουν αλλά ο κατηγορούμενος 1 μίλησε μαζί τους και έμειναν. Το γιατί δε τους κατήγγειλαν ότι τις βίασαν δεν ξέρει. Ίσως όμως να ήθελαν χρήματα και ο κατηγορούμενος 1 να μην τους τα έδωσε. Η συμφωνία που έκαναν με τον κατηγορούμενο 1, ισχυρίσθηκε απαντώντας σε ερωτήσεις του δικηγόρου του, ήταν ότι οι κοπέλες ήθελαν €50 η καθεμιά και με το ποσό αυτό θα έκαναν μαζί τους σεξ από τις 7 μέχρι τις 9.00 το βράδυ όσες φορές (οι κατηγορούμενοι) ήθελαν. Κι αυτός πριν κάνει σεξ με την Άννα στο πρώτο δωμάτιο της έδωσε τα €50 και όταν μπήκαν στο δεύτερο δωμάτιο ο κατηγορούμενος 1 ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι και η άλλη κοπέλα ήταν από πάνω του και έκαναν σεξ. Στο δεύτερο αυτό δωμάτιο, ισχυρίσθηκε, η Μαρία του ζήτησε ακόμη €30, νευρίασε και την κτύπησε. Δεν το ήθελε όμως, αλλά όταν νευρίασε σήκωσε το χέρι του και το κτύπημα που έχει στα χείλη προκλήθηκε άθελα του όταν σήκωσε το χέρι. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής απέρριψε μέσω της αντεξέτασης την εκδοχή και του κατηγορούμενου 2, αλλά κρίνουμε ότι δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε σκοπό να αναφερθούμε σε έκταση για το είδος των ερωτήσεων που του υποβλήθηκαν και τις αντίστοιχες απαντήσεις που δόθηκαν. Περιοριζόμαστε επομένως να σημειώσουμε ότι όπως στον κατηγορούμενο 1 έτσι και στον κατηγορούμενο 2 υποβλήθηκε ότι εκείνο το απόγευμα όλοι οι κατηγορούμενοι συνωμότησαν να απαγάγουν τις παραπονούμενες με σκοπό να τις βιάσουν και όταν αυτές πήγαν στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 τις απήγαγαν και τις βίασαν κάτω από τις συνθήκες που οι παραπονούμενες περιέγραψαν. Θεωρούμε όμως χρήσιμο να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με τον κατηγορούμενο 2 όταν αυτός και η Άννα μπήκαν ντυμένοι στο δεύτερο δωμάτιο ο κατηγορούμενος 1 έκαμνε σεξ με τη Μαρία και, όταν τέλειωσαν, σεξ με τη Μαρία από τον πρωκτό έκανε και ο ίδιος, ενώ ή Άννα καθόταν χωρίς να κάνει οτιδήποτε στο διπλανό κρεβάτι. Ακολουθεί η εκδοχή του κατηγορούμενου 3 όπως αυτή προκύπτει από τις απαντήσεις που έδωσε στις 22 ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Γύρω στις 6.30 μ.μ. της 18.6.10 πήρε τον αδελφό του (κατηγορούμενο 2) στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 και εκεί ήταν οι κατηγορούμενοι 1 και
2. Κάθισε μαζί τους μερικά λεπτά και ήπιε μισό ποτήρι μπύρα, ενώ ο αδελφός του είχε φέρει μαζί του ακόμα 4 μπουκάλια μπύρα και έφυγε. Μετά από μία ώρα περίπου του τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος 1 και του ζήτησε να του φέρει τσιγάρα και μπύρες, κάτι που έπραξε και ξαναεπέστρεψε στο σπίτι του κατηγορούμενου
3. Εκεί σε ένα υπνοδωμάτιο ήταν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 με δύο κοπέλες και όταν μπήκε μέσα ο αδελφός του καθόταν και έπινε μπύρα, ενώ ο κατηγορούμενος 1 έκανε σεξ με μια απ΄ αυτές τις κοπέλες και η άλλη πήρε το πέος του και άρχισε να το αυνανίζει, αλλά δεν ήλθε σε στύση γιατί το απόγευμα είχε κάνει σεξ με τη γυναίκα του. Έμεινε εκεί μέχρι τις 9.30 μ.μ. περίπου οπόταν έφυγαν μαζί με τον αδελφό του, αφήνοντας στο σπίτι τον κατηγορούμενο 1 μαζί με τις δύο κοπέλες. Ενώ όμως πλησίαζαν το σπίτι τους, δέκα λεπτά περίπου αργότερα, ο κατηγορούμενος 1 τηλεφώνησε στο κινητό του αδελφού του και του είπε ότι οι δύο κοπέλες έφυγαν τρέχοντας γυμνές και ότι του είχαν κλέψει κάποια χρήματα. Και κατέληξε:- Δεν βίασαν αυτές τις κοπέλες και μάλιστα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 τις πλήρωσαν για τον έρωτα που έκαναν μαζί τους. Σε ερώτηση δε αν χρησιμοποιήθηκε βία για να αποδεχτούν οι κοπέλες να έλθουν μαζί τους σε συνουσία, απάντησε ότι ο ίδιος δεν χρησιμοποίησε βία αλλά δεν ξέρει για τους άλλους. Όταν έφτασε στο σπίτι του κατηγορούμενου 1, ανάφερε απαντώντας σε ερωτήσεις του δικηγόρου του, η πόρτα του σπιτιού ήταν ανοικτή και μπήκε μέσα όπου σε ένα υπνοδωμάτιο ο κατηγορούμενος 1 ξάπλωνε γυμνός στο ένα κρεβάτι και από πάνω του η μια από τις κοπέλες και κάνανε σεξ, ενώ ο αδελφός του καθόταν σε μια καρέκλα γυμνός και έπινε μπύρα. Μόλις δε μπήκε μέσα, η άλλη κοπέλα του άνοιξε το φερμουάρ του παντελονιού του, πήρε το πέος του και άρχισε να το αυνανίζει για 10 περίπου λεπτά, αλλά δεν κατάφερε να το φέρει σε στύση επειδή πρώτα απ΄ όλα δεν το ήθελε και μετά από μισή ώρα περίπου ντύθηκε ο αδελφός του και έφυγαν. Διευκρίνισε επίσης ότι το κλίμα στο υπνοδωμάτιο δεν ήταν τέτοιο που να τον κάνει να πιστέψει ότι έγινε κάτι κακό και ενώ έκαμνε η κοπέλα με τον κατηγορούμενο σεξ το κρεβάτι έσπασε. Ο αδελφός του, ισχυρίσθηκε κατά την αντεξέταση, δεν του είχε πει ότι στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 θα έκαμνε σεξ και αρνήθηκε υποβολή ότι τη δεύτερη φορά που ο ίδιος πήγε στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 ήταν για να κάνει κι αυτός σεξ όπως και έκανε με την δεύτερη παραπονούμενη (την Bien). Κατά τα άλλα επέμενε στους ισχυρισμούς που πρόβαλε στην αστυνομία και ενώπιον του Δικαστηρίου και αρνήθηκε ότι έκανε σεξ με την Bien. Με καμιά από τις δύο κοπέλες, αντέτεινε, δεν έκανε σεξ και όταν έφυγαν μαζί με τον αδελφό του από το δωμάτιο οι δύο κοπέλες ήταν γυμνές. Όμως απέρριψε υποβολή ότι όταν βγήκαν από το δωμάτιο ο κατηγορούμενος 1 έβαλε μπροστά από την πόρτα ένα τραπέζι για να μην φύγουν οι κοπέλες. Το αν έγινε κάτι τέτοιο, αντέτεινε, δεν το ξέρει γιατί ο ίδιος δεν είδε να γίνεται αυτό το πράγμα. Ούτε είδε ενόσω ήταν εκεί κάποιον να κτυπά οποιαδήποτε από τις δύο κοπέλες και αν προηγουμένως τις κτύπησαν δεν το ξέρει. Ολοκληρώνουμε τη σύνοψη της προσαχθείσας μαρτυρίας με τη μαρτυρία του κατηγορούμενου 4, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης (τεκμ. 21) με την ορθή επισήμανση ότι ένα «Δεν» στην κατάθεση που έδωσε στη μητρική του γλώσσα παραλείφθηκε από την ελληνική μετάφραση. Σημειώνουμε ότι στο μάρτυρα αυτό υποβλήθηκαν 27 ερωτήσεις και η εκδοχή που προκύπτει από τις απαντήσεις που έδωσε έχει ως ακολούθως: Το απόγευμα της 18.6.10, γύρω στις 6.30, πήγε στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 γιατί ο κατηγορούμενος 1 του είχε πει ότι θα έφερνε κοπέλες για σεξ και λίγα λεπτά αργότερα ήλθε και ο κατηγορούμενος
4. Πράγματι γύρω στις 6.55 με 7.00 ήλθαν και οι κοπέλες, από τις οποίες γνώριζε την μία με την οποία είχε κάνει σεξ στο ίδιο σπίτι δύο εβδομάδες προηγουμένως, αλλά το όνομα της δεν το θυμάται. Όταν λοιπόν ήλθαν οι κοπέλες κάθισαν στο σαλόνι, ήπιαν μισό ποτήρι μπύρα και μετά ρώτησε την κοπέλα που ήξερε πόσα θέλει για να κάνουν σεξ. Του απάντησε η άλλη και του είπε €50 και αυτός συμφώνησε. Ακολούθως πήρε την κοπέλα που δεν ήξερε στο δεύτερο δωμάτιο αριστερά, ενώ ο κατηγορούμενος 2 μίλησε με την άλλη κοπέλα και πήγε μαζί της στο πρώτο δωμάτιο αριστερά. Σ΄ ότι αφορά τον ίδιο, μπαίνοντας στο δωμάτιο η κοπέλα του ζήτησε τα €50, της τα΄ δωσε, γδύθηκαν και κάνανε σεξ με προφυλακτικό, το οποίο όταν «τέλειωσε» ύστερα από 30 λεπτά το έδεσε και το έβαλε στην τσέπη του γιατί δεν του αρέσει να πετάει τα προφυλακτικά του σε ξένα σπίτια. Αυτό και μόνο αυτό έγινε και στη συνέχεια αφού έκανε μπάνιο ντύθηκε και έφυγε. Διευκρίνισε δε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι στο σαλόνι ο ίδιος ήπιε μπύρα ενώ στις κοπέλες ο κατηγορούμενος 1 έδωσε Coca Cola. Όπως ήταν αναμενόμενο η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής απέρριψε κι αυτού την εκδοχή, υποβάλλοντας του μια σειρά ερωτήσεων μέσω των οποίων προωθήθηκε η θέση ότι τα όσα διαδραματίσθηκαν εκείνο το απόγευμα δεν έγιναν όπως αυτός ισχυρίσθηκε, αλλά όπως τα περιέγραψαν οι παραπονούμενες. Ο κατηγορούμενος 4 όμως επέμενε στην εκδοχή του με μόνη διαφοροποίηση ότι στο σαλόνι η μια παραπονούμενη ήπιε Coca Cola και η άλλη φραπέ. Στο στάδιο των αγορεύσεων η ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής κάλεσε το Δικαστήριο να δεχθεί ως αξιόπιστη τη μαρτυρία των παραπονουμένων, η οποία στα ουσιώδη της σημεία, εισηγήθηκε, υποστηρίζεται και από ενισχυτική μαρτυρία και να απορρίψει ως έκδηλα αναξιόπιστες τις εκδοχές των κατηγορουμένων. Συναφώς επεσήμανε ότι η Quyen δεν δίστασε να ξεκαθαρίσει ότι δεν βιάστηκε από τον κατηγορούμενο 3 και έδωσε πειστικές εξηγήσεις γιατί στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ανάφερε ότι την βίασε και αυτός, ενώ οι μικρές αντιφάσεις ή ανακρίβειες που εντοπίζονται στη μαρτυρία των δύο αδελφών δεν αποδυναμώνουν τη μαρτυρία τους, αλλά αντίθετα την ενδυναμώνουν. Παρέπεμψε σχετικά σε νομολογία σύμφωνα με την οποία μια αντίφαση για να ληφθεί υπόψη πρέπει να πλήττει καίρια την αξιοπιστία ή να φανερώνει διάθεση του μάρτυρα να πει ψέματα. Παραπέμποντας περαιτέρω σε άλλη νομολογία εισηγήθηκε ότι βάσει της αξιόπιστης μαρτυρίας που προσκομίσθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή αποδείχτηκαν πέραν από κάθε λογική αμφιβολία όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που καταλογίζονται στους κατηγορούμενους και κατά συνέπεια η υπόθεση που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδειχθεί και οι κατηγορούμενοι πρέπει να κριθούν ένοχοι σ΄ όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Ειδικά δε για τον κατηγορούμενο 3 εισηγήθηκε ότι αυτός, σ΄ ότι αφορά τις κατηγορίες του βιασμού που αντιμετωπίζει, πρέπει να κριθεί ένοχος βάσει των άρθρων 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα και παρέπεμψε επί του θέματος σε νομολογία σύμφωνα με την οποία η παράλειψη ρητής αναφοράς στο κατηγορητήριο των άρθρων αυτών δεν συνιστά ουσιώδη παρατυπία. Στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, εισηγήθηκαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι οι Κατηγορούμενοι διέπραξαν τα αδικήματα που τους καταλόγισε. Αναλυτικά, αλλά ταυτόχρονα και σε συντομία:
5. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 εισηγήθηκε ότι οι παραπονούμενες περιέπεσαν σε αντιφάσεις που έπληξαν καίρια την αξιοπιστία τους, ενώ η σχέση του ΜΚ.6 μαζί τους είναι ύποπτη και δεν αποκλείεται να τις προωθούσε στην πορνεία. Επομένως η μαρτυρία των τριών αυτών μαρτύρων θα πρέπει να απορριφθεί και σ΄ ότι αφορά την ιατροδικαστική μαρτυρία αυτή διακρίνεται από προχειρότητα σε βαθμό που αναιρεί τη βαρύτητα της. Τέλος, εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η θέση του πελάτη του ότι οι δύο παραπονούμενες έφυγαν ντυμένες από το σπίτι, αφού έκαναν μπάνιο και πληρώθηκαν.
6. Ο συνήγορος των κατηγορουμένων 2 και 3 διατύπωσε μια σειρά από επιχειρήματα - τα οποία εξετάσαμε με κάθε προσοχή - για να εισηγηθεί ότι η μαρτυρία των παραπονουμένων είναι αναξιόπιστη, σε αντίθεση με την αξιόπιστη μαρτυρία των πελατών του οι οποίοι δικαιούνται σε αθώωση. Σ΄ ότι δε αφορά τον ισχυρισμό των παραπονουμένων ότι έφυγαν από το σπίτι γυμνές ανάφερε ότι οι πελάτες του δεν τον αμφισβητούν. Δεν τους αφορά όμως αυτό το θέμα γιατί δεν μπορούν να ξέρουν τι έγινε μετά που αυτοί έφυγαν και μέχρι τη στιγμή που έφυγαν όλα ήταν εντάξει. «Ούτε γάτα, ούτε ζημιά», όπως χαρακτηριστικά υποστήριξε και τέλος,
7. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 4 εισηγήθηκε - αρχικά - ότι στη βάση της μαρτυρίας της Bien οι κατηγορούμενοι 1 και 4 δεν άσκησαν βία όταν πήγαν με την Quyen στο δωμάτιο και σχετικά επικαλέσθηκε φράση της κατάθεσης της ότι «. οι δύο άντρες που πήγαν με την αδελφή μου.». Εν πάση όμως περιπτώσει, εισηγήθηκε, το δωμάτιο στο οποίο έκανε σεξ ο πελάτης του με την Quyen ήταν στο βάθος του διαδρόμου και ο ισχυρισμός της ότι ο κατηγορούμενος 1 την έσπρωξε στο δωμάτιο δεν ευσταθεί, αφού όπως η ίδια ανάφερε ο κατηγορούμενος 1 προπορευόταν. Αυτό, επεσήμανε, ήταν το πρώτο ψέμα και στο πρώτο ψέμα οι δύο αδελφές έκτισαν και άλλα ή περιέπεσαν σε αντιφάσεις και στη βάση αυτή η μαρτυρία τους έχει πληγεί καίρια και θα πρέπει να απορριφθεί. Σχετικά υποστήριξε ότι ήταν αδύνατο για τους κατηγορούμενους όταν έφυγαν από το δωμάτιο να μπλοκάρουν με τραπέζι την πόρτα που άνοιγε προς τα μέσα και επεσήμανε την αντίφαση σε σχέση με το τηλεφώνημα από αριθμό με απόκρυψη που έκανε η Bien στην Quyen το απόγευμα της 19.
8. Δηλαδή, ενώ η Quyen ισχυρίσθηκε ότι στην τηλεφωνική αυτή επικοινωνία ζήτησε από την Bien να έλθει στην αστυνομία για να καταγγείλει τον βιασμό, η Bien με τη σειρά της ισχυρίσθηκε ότι δεν μίλησαν για βιασμό. Πέραν των πιο πάνω, επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στην ευκολία με την οποία η Bien έλεγε ψέματα. Όπως, ότι έφυγε από το σπίτι αφού πέθανε η Παρασκευή, η οποία δεν είχε ακόμη πεθάνει, τους ψευδείς λόγους που επικαλέσθηκε στην αίτηση για πολιτικό άσυλο, ότι δεν γνώριζε ότι η αίτηση της απορρίφθηκε την στιγμή που είχε κάνει έφεση, την απόκρυψη από την κατάθεση της των τηλεφωνικών επικοινωνιών που είχε με την αδελφή της, το ότι αρχικά ισχυρίσθηκε ότι έφυγε από παράθυρο ενώ ενώπιον του Δικαστηρίου το παράθυρο έγινε πόρτα και την αφύσικη εξήγηση που έδωσε γιατί δεν έμεινε το βράδυ της Παρασκευής στο σπίτι της αδελφής της και πήγε στη Vui, στην οποία δεν αποκάλυψε, όπως θα ήταν αναμενόμενο, τον δήθεν βιασμό της. Ολ΄ αυτά εισηγήθηκε αποκαλύπτουν την ευκολία με την οποία η Bien καταφεύγει στο ψέμα, στοιχείο που πλήττει καίρια την αξιοπιστία της. Παρέπεμψε σχετικά στην απόφαση της μειοψηφίας Σ.Κ. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 235/09 ημερ. 22.6.
9. Τέλος, σ΄ ότι αφορά την ιατροδικαστική μαρτυρία, εισηγήθηκε ότι ναι μεν το περιεχόμενο των ιατροδικαστικών εκθέσεων έγινε αποδεκτό , αλλά η βεβαιότητα του ιατροδικαστή ότι οι κακώσεις που έφεραν οι παραπονούμενες ήταν αποτέλεσμα βίας έμεινε ατεκμηρίωτη. Για όλα τα πιο πάνω κάλεσε το Δικαστήριο να δεχθεί την εκδοχή του πελάτη του και να προχωρήσει σε αθώωσή του. Έχουμε παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες κατηγορίας, ιδιαίτερα τις παραπονούμενες, ως και τους κατηγορούμενους να καταθέτουν ενώπιον μας. Με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας - στην οποία βεβαίως περιλαμβάνονται και τα παραδεκτά γεγονότα - ως και όλα όσα υποστήριξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στο στάδιο των αγορεύσεων. Θα ασχοληθούμε σε πρώτο στάδιο με την αξιολόγηση της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων κατηγορίας, εκτός από τη μαρτυρία των δύο παραπονουμένων η οποία λόγω της σημασίας της θα αξιολογηθεί στη συνέχεια. Όπως ήδη έχει σημειωθεί οι ΜΚ.1 και 3 δεν αντεξετάσθηκαν, ενώ με την αντεξέταση των ΜΚ.2, 5, 6 και 9 δεν έγινε καν απόπειρα να πληγεί η αξιοπιστία τους και μας έκανε εντύπωση η εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1 να απορρίψουμε ως αναξιόπιστη τη μαρτυρία του ΜΚ.6 στη βάση ότι η σχέση του με τις παραπονούμενες είναι ύποπτη και δεν αποκλείεται να τις προωθούσε στην πορνεία. Στη βάση ποιού μαρτυρικού υλικού οδηγήθηκε στην διατύπωση τέτοιας εισήγησης δεν μας έχει διαφωτίσει. Αν όμως υπονοούσε τον ερωτικό δεσμό του με την ΜΚ.4 και είναι στη βάση αυτού του στοιχείου που του δημιουργήθηκαν υποψίες για το ρόλο του, έχουμε να παρατηρήσουμε ότι ο μάρτυρας δεν δίστασε να αποκαλύψει ότι πράγματι είχε τέτοιο δεσμό για δύο χρόνια και μάλιστα την ΜΚ.4 την είχε «παραπάνω που την γυναίκα του». Επίσης παρατηρούμε ότι θα ΄ταν ολίσθημα να αντιμετωπίζεται εκ προοιμίου ύποπτη η μαρτυρία του εραστή σε σχέση με βιασμό της ερωμένης του επειδή ο εραστής είναι παντρεμένος. Τέτοια προσέγγιση μας είναι ακατανόητη. Και μια τρίτη παρατήρηση, το γεγονός ότι μεταξύ ΜΚ.4 και ΜΚ.6 υπήρχε στενή σχέση δεν έχει αμφισβητηθεί και λαμβανομένου υπόψη ότι η ΜΚ.4 διέμενε σε ξένη χώρα θεωρούμε ότι ο ΜΚ.6 ήταν το πρόσωπο στο οποίο θα απευθυνόταν στην περίπτωση που αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα ή έχρηζε βοήθειας, στοιχείο που στην περίπτωση που έχει σημασία για την υπόθεση θα εξεταστεί στη συνέχεια. Όλα τα πιο πάνω σε συνδυασμό με την θετική εικόνα που σχηματίσαμε για τους πιο πάνω μάρτυρες συνθέτουν κατά τρόπο ισχυρό στοιχεία ακλόνητης - στην πραγματικότητα και αδιαμφισβήτητης - μαρτυρίας και ως τέτοια την δεχόμαστε στο σύνολό της. Ο ΜΚ.8 είναι ιατροδικαστής και η εμπειρογνωμοσύνη του στον τομέα για τον οποίο κατέθεσε δεδομένη. Όπως δεδομένες και παραδεκτές είναι και οι κακώσεις που έφεραν οι παραπονούμενες όταν τις εξέτασε και οι οποίες ήδη έχουν καταγραφεί πιο πάνω. Ό,τι αμφισβητήθηκε από τη μαρτυρία του μάρτυρα είναι κατά πόσο η κάκωση στον πρωκτό της ΜΚ.4 θα μπορούσε να είχε προκληθεί και στην περίπτωση που η είσοδος του ξένου σώματος έγινε, έστω βίαια, με την θέλησή της και δευτερευόντως η αιτία πρόκλησης των θλαστικών εκχυμώσεων - πρηξιμάτων που παρατήρησε στις δύο αδελφές. Είναι γνωστές οι νομικές αρχές στη βάση των οποίων το Δικαστήριο προσεγγίζει τη μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων, η υποχρέωση των οποίων είναι να το προμηθεύσουν με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε να μπορεί ο Δικαστής να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (βλ. Davie v. Edinborough Magistrate

(1953)SC 94, Eυαγγέλου ν. Αμπίζας

(1982)1 CLR 41, Φιλίππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 Α.Α.Δ. 1 κ.α.). Ποια ήταν τα συμπεράσματα στην ουσία του ιατροδικαστή σε σχέση με τις κακώσεις που παρατήρησε στις δύο αδελφές και οι οποίες έγιναν αποδεκτές από την Υπεράσπιση; Ήταν ότι (α) η κάκωση στον πρωκτό της ΜΚ.4 προκλήθηκε ως αποτέλεσμα βίαιης εισόδου στον πρωκτό ξένου σώματος, (β) οι κακώσεις και στις δύο παραπονούμενες προκλήθηκαν με άσκηση βίας και (γ) οι μεν κακώσεις της ΜΚ.4 ήταν πρόσφατες ενώ οι κακώσεις της ΜΚ.7 θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί στις 18.6.10. Αυτά ήταν τα συμπεράσματα του ιατροδικαστή και στη βάση των εξηγήσεων που έδωσε θεωρούμε ότι δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε διαφορετικά συμπεράσματα. Αυτό, σ΄ ότι αφορά τα δύο πρώτα συμπεράσματα, και ως θέμα απλής, κοινής λογικής, γιατί δεν μπορούμε να φανταστούμε αιμορραγικές ρήξεις (σχισίματα) στον βλεννογόνον και στο δέρμα του κόλπου χωρίς βίαιη είσοδο ξένου σώματος. Το κατά πόσο η κάκωση στον πρωκτό θα μπορούσε να προκληθεί και με τη θέληση της ΜΚ.4 δεν ήταν το ζητούμενο από τον ιατροδικαστή. Το ζητούμενο για τον ιατροδικαστή ήταν αν τα σχισίματα που παρατήρησε προκλήθηκαν ή όχι λόγω βίαιης εισόδου ξένου σώματος και κάτω υπό ποιες συνθήκες προκλήθηκαν εναπόκειται στο Δικαστήριο να αποφασίσει. Παρόμοια οι κακώσεις - θλαστικές εκχυμώσεις και πρηξίματα - που έφεραν και οι δύο παραπονούμενες δεν θα μπορούσαν να προκληθούν από μόνες τους ή, όπως είπε χαρακτηριστικά ο ιατροδικαστής, από χάδια. Μόνο με βία μπορούσαν να προκληθούν και σημειώνουμε στο σημείο αυτό ότι προκλήθηκαν από πλατιά επιφάνεια και το χέρι είναι πλατιά επιφάνεια. Τέλος, σ΄ ότι αφορά το τρίτο συμπέρασμα, υπενθυμίζουμε ότι ο ιατροδικαστής χαρακτήρισε τις κακώσεις της ΜΚ.4 πρόσφατες και ο χαρακτηρισμός αυτός έγινε αποδεκτός (τεκμ. 28) και όπως αδιαμφισβήτητα εξήγησε στον τομέα του όταν γίνεται λόγος για πρόσφατες κακώσεις εννοούνται οι κακώσεις που προκλήθηκαν μέσα στις τελευταίες 24 ώρες. Παρόμοια για τους λόγους που εξήγησε δεχόμαστε το συμπέρασμα του ότι οι κακώσεις της ΜΚ.7 συνάδουν χρονικά με το ιστορικό που πήρε από τη μάρτυρα. Δηλαδή, μπορεί να είχαν προκληθεί στις 18.6.10 Για όλα τα πιο πάνω καταλήγουμε ότι οι κακώσεις που παρατήρησε ο ιατροδικαστής στο σώμα των δύο αδελφών ήταν αποτέλεσμα άσκησης βίας, η οποία για μεν την ΜΚ.4 ασκήθηκε μέσα σε χρονικό διάστημα 24 ωρών από την εξέταση της, για δε την ΜΚ.7 μέσα στον κρίσιμο για την υπόθεση χρόνο. Τις παραπονούμενες, όπως ήδη αναφέραμε, τις παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με τη ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς υπόψη την ιδιαίτερη σημασία που ενέχει η μαρτυρία τους, λόγω και της φύσης των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ως θέμα πρακτικής, αναζητείται ενισχυτική μαρτυρία χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το Δικαστήριο εμποδίζεται να προχωρήσει σε καταδίκη χωρίς ενίσχυση, αφού, βεβαίως, προβεί στην κατάλληλη αυτοπροειδοποίηση για τους κινδύνους που ελλοχεύουν. Το τι συνιστά ενισχυτική μαρτυρία και ποια μορφή μπορεί να πάρει εξηγείται στο πιο κάτω απόσπασμα της Ττοουλιάς v. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 258, σελ. 265, που υιοθετήθηκε και σε μεταγενέστερες υποθέσεις, όπως στην Ρόπας κ.α v. Δημοκρατίας

(2000)1 ΑΑΔ 628, σελ. 658. Αναφέρεται συναφώς ότι η ενισχυτική μαρτυρία έχει: «... προέλευση ανεξάρτητη από το μάρτυρα τη μαρτυρία του οποίου αποβλέπει να ενισχύσει και να τείνει να καταδείξει ουσιωδώς ότι όχι μόνο διαπράχθηκε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο υπόδικος, αλλά επίσης ότι εκείνος που το διέπραξε ήταν ο κατηγορούμενος. Όπως υποδεικνύεται στην πρόσφατη δικαστική απόφαση Turner v. Blunden

(1986)2 All E.R. 75 δεν απαιτείται όπως η ενισχυτική μαρτυρία αποδεικνύει αφ΄ εαυτής τα αμφισβητούμενα γεγονότα ή τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Ό,τι απαιτείται είναι η μαρτυρία να έχει ανεξάρτητη προέλευση από το συνένοχο (accomplice) και να τείνει να καταδείξει σε μια ή περισσότερες ουσιώδεις λεπτομέρειες ότι διαπράχθηκε το κρινόμενο έγκλημα και ότι ο εγκληματίας είναι ο κατηγορούμενος ». Ενισχυτική μαρτυρία είναι σύμφωνα με τη Νομολογία που εξετάζει το άρθρο 10 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, και το άμεσο παράπονο. Ως άμεσο δε παράπονο εκλαμβάνεται δήλωση παραπονούμενου που δεν είχε την ευκαιρία να κατασκευάσει αυτά που αφηγείται, ώστε να υπάρχει το στοιχείο του αυθορμητισμού στη δήλωση, σε πρόσωπο που το Δικαστήριο φρονεί πως ήταν φυσικό να παραπονεθεί (βλ. R. v. Votsis 14 C.L.R. 306, ΗjLoukas v. The Republic

(1961)C.L.R. 57, Σωτηρίου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 90, Παρμαξής ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 224. Σκοπός της ενισχυτικής μαρτυρίας, όπως τέθηκε στην υπόθεση Ρόπας (ανωτέρω) με αναφορά στην υπόθεση του Privy Council - Attorney General of Hong Kong v. Worey Muk-ping

(1987)2 All E.R. 488, «...είναι η άρση των εγγενών αμφιβολιών για την ποιότητα της μαρτυρίας του συνεργού, λόγω της συμμετοχής ή σύμπραξης του στο έγκλημα. Είναι προς άρση αυτών των αμφιβολιών, που αναζητείται ενισχυτική μαρτυρία για την ανάμειξη του κατηγορουμένου στο έγκλημα. Παραμένει, όμως, το δικάζον δικαστήριο κριτής του αξιόπιστου, της σημασίας και της βαρύτητας, που αποδίδεται στη μαρτυρία συνεργού και στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. Η απουσία της δεν αναιρεί το δικαίωμα του δικάζοντος δικαστηρίου να αποδεχτεί ως βάσιμη τη μαρτυρία συνεργού». Όσον δε αφορά τον τρόπο προσέγγισης και αξιολόγησης της μαρτυρίας κάποιου μάρτυρα (όπως εδώ των παραπονουμένων), που ως θέμα πρακτικής αναζητείται ενίσχυση, παραπέμπουμε στο πιο κάτω απόσπασμα από τη σελ. 659 της υπόθεσης Ρόπα (ανωτέρω):- «Ορθολογιστική αντιμετώπιση του θέματος επιβάλλει όπως πρώτα εξεταστεί κατά πόσο υπάρχει ενισχυτική μαρτυρία, πριν τον δικάζον δικαστήριο χωρήσει σε τελική κρίση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας του συνεργού. Τονίζουμε τον όρο «ορθολογιστική», για να υπογραμμίσουμε ότι δεν ισχύει άκαμπτος κανόνας δικαίου ή πρακτικής για τον ακριβή τρόπο προσέγγισης και αξιολόγησης της μαρτυρίας συνεργού, αφού, βέβαια, δοθεί η πρέπουσα προειδοποίηση». Ακολουθώντας τον τρόπο προσέγγισης που εισηγείται η πιο πάνω απόφαση, θα εξετάσουμε πρώτα κατά πόσο υπάρχει ή όχι ενισχυτική μαρτυρία και στη συνέχεια θα προχωρήσουμε σε τελική κρίση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας τους. Στη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας την οποία έχουμε αποδεχθεί εντοπίζονται κατά την άποψη μας αρκετά στοιχεία που τείνουν ουσιωδώς να ενισχύσουν σημεία της μαρτυρίας των παραπονουμένων, κυρίως της ΜΚ.

1. Προτού όμως τα επισημάνουμε κρίνουμε σκόπιμο να προτάξουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 δέχεται ότι οι παραπονούμενες «έφυγαν» από το σπίτι του γύρω στις 9.30 π.μ., ώρα που και οι κατηγορούμενοι 2 και 3 προσδιορίζουν ότι έφυγαν από το σπίτι του. Με αυτή την πρόταξη επισημαίνουμε τα ακόλουθα: -
2. Το σημείο της μαρτυρίας των παραπονουμένων ότι γύρω στις 9.30 μ.μ. οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 έφυγαν από το δωμάτιο αφού φρόντισαν να μπλοκάρουν την πόρτα με ένα τραπέζι που υπήρχε στο δωμάτιο, τείνει να ενισχυθεί από τη μαρτυρία των ΜΚ.3 και
3. Υπενθυμίζουμε σχετικά ότι ο ΜΚ.3 ερεύνησε το δωμάτιο λίγες ώρες μετά την καταγγελία της ΜΚ.4 και σ΄ αυτό υπήρχε ένα μεταλλικό τραπέζι και τη μαρτυρία της ΜΚ.9 ότι γύρω στις 9.30 άκουσε από το δωμάτιο της που είχε κοινό τοίχο με το σπίτι όπου διέμενε ο κατηγορούμενος 1 ένα δυνατό θόρυβο «σαν να τάρασσε (ο κατηγορούμενος 1) έπιπλα».
4. Το σημείο της μαρτυρίας των παραπονουμένων ότι διέφυγαν από το δωμάτιο γύρω στις 9.30 μ.μ. μέσω της μπαλκονόπορτας, ενισχύεται από τη μαρτυρία της ΜΚ.9 ότι αμέσως μετά που άκουσε το δυνατό θόρυβο άνοιξε την μπαλκονόπορτα του δικού της δωματίου και δίπλα είδε ανοικτή την μπαλκονόπορτα μέσω της οποίας οι παραπονούμενες ισχυρίσθηκαν ότι διέφυγαν με αναμμένο το φως του δωματίου.
5. Το σημείο της μαρτυρίας της ΜΚ.4 ότι διέφυγαν γυμνές και κατά τη διαφυγή άρπαξε από το τραπέζι του δωματίου ένα κοντό παντελόνι και από το πάτωμα μια μπλούζα για να κρύψει στη συνέχεια τη γύμνια της, επιβεβαιώθηκε από τη μαρτυρία του ΜΚ.6 σύμφωνα με την οποία μισή ώρα περίπου αργότερα πήγε στο σπίτι της ΜΚ.4 και αυτή φορούσε το παντελονάκι και την μπλούζα, όπως και από τη μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης ΜΚ.2 σύμφωνα με την οποία η ΜΚ.4 προσήλθε στο γραφείο του ξυπόλυτη και φορώντας ένα παντελονάκι και μια μπλούζα, τα αντικείμενα 32 και 33 του τεκμ. 11Γ τα οποία ο κατηγορούμενος 1 δεν αρνήθηκε ούτε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ήταν δικά του. Να υπενθυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι είναι παραδεκτό ότι η ΜΚ.4 μεταφέρθηκε από τον ΜΚ.6 στον αστυνομικό σταθμό Λακατάμιας για καταγγελία στις 10.50 μ.μ. και μέχρι που οδηγήθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ για να καταγγείλει την υπόθεση ήταν συνέχεια με την αστυνομία.
6. Το σημείο της μαρτυρίας της ΜΚ.4 ότι στο σπίτι της την μετέφερε ένα ζευγάρι από το οποίο ζήτησε βοήθεια, επιβεβαιώθηκε από τη μαρτυρία του ΜΚ.6 ότι όταν γύρω στις 10.00 μ.μ., μισή περίπου ώρα μετά την ισχυρισθείσα διαφυγή των παραπονουμένων, βρήκε εκεί ένα ζευγάρι που δεν ήξερε.
7. Το σημείο της μαρτυρίας της ΜΚ.4 ότι μόλις το άγνωστο ζευγάρι την μετέφερε στο σπίτι του εργοδότη της, ο οποίος νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο, τηλεφώνησε στον ΜΚ.6 από τον οποίο ζήτησε να έλθει αμέσως στο σπίτι γιατί την βίασαν και ήθελε βοήθεια, επιβεβαιώθηκε με τη μαρτυρία του ΜΚ.6 ο οποίος όταν έφτασε στο σπίτι της την βρήκε να κλαίει κτυπημένη σε άσχημη κατάσταση. Η δήλωση, σημειώνουμε, της ΜΚ.4 προς τον ΜΚ6 ότι την βίασαν συνιστά κατά την άποψη μας κατά τρόπο ισχυρό το άμεσο παράπονο του άρθρου 10 του περί Αποδείξεως Νόμου για δύο λόγους. Ο πρώτος έγινε μέσα σε 30 λεπτά περίπου από τους ισχυριζόμενους βιασμούς και, ο δεύτερος, έγινε στον εραστή της με τον οποίο διατηρούσε πολύ στενή σχέση - την είχε, ανάφερε ο ΜΚ.6, παραπάνω από τη γυναίκα του - και όπως φρονούμε ήταν φυσικό να παραπονεθεί σ΄ αυτόν που προφανώς ήταν το πρόσωπο που περισσότερο από όλους θα μπορούσε να την βοηθήσει σε μια ξένη γι΄ αυτή χώρα. Σημειώνουμε στο σημείο αυτό ότι αμέσως μετά το παράπονο στο ΜΚ.6 μεταφέρθηκε στην αστυνομία όπου προέβηκε και σε καταγγελία και
8. Το σημείο της μαρτυρίας των παραπονουμένων ότι τις κακοποίησαν οι κατηγορούμενοι ενισχύεται κατά τρόπο ισχυρό κατά την άποψή μας από τις κακώσεις που εντόπισε ο ιατροδικαστής στο σώμα τους, οι οποίες δεν μπορούσαν να προκληθούν παρά μόνο από βία. Σημειώνουμε στο σημείο αυτό ότι οι κακώσεις που παρατήρησε ο ιατροδικαστής στην ΜΚ.4 ήταν πρόσφατες, δηλαδή προκλήθηκαν εντός των τελευταίων 24 ωρών, και η εξέταση της, όπως είναι παραδεκτό, έγινε 15 περίπου ώρες, στις 1.00 μ.μ. της 19.6.10, δηλαδή μέσα στο χρονικό πλαίσιο που καθόρισε ο ιατροδικαστής. Όπως σημειώνουμε ότι οι κακώσεις που παρατηρήθηκαν στη ΜΚ.7 συνάδουν χρονικά με τον ισχυρισμό της ότι προκλήθηκαν στις 18.6.
9. Όλα τα πιο πάνω ενισχύουν κατά την άποψή μας κατά τρόπο πολύ ισχυρό ουσιώδεις λεπτομέρειες της μαρτυρίας των παραπονουμένων που τείνουν να καταδείξουν ότι οι σεξουαλικές πράξεις που κάποιοι τουλάχιστον από τους κατηγορούμενους παραδέχονται ότι έγιναν δεν ήταν αποτέλεσμα συγκατάθεσης των παραπονουμένων. Το είδος και η φύση της πιο πάνω ενισχυτικής μαρτυρίας είναι τέτοια που καθιστά αχρείαστη την ενασχόληση με την εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής για αναζήτηση ενίσχυσης και σε ψέματα που, όπως προβλήθηκε, είπαν οι κατηγορούμενοι τόσο στις καταθέσεις τους στην αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, έχοντας υπόψη ότι ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας των παραπονουμένων ενισχύονται από ανεξάρτητη και αξιόπιστη μαρτυρία, ως επίσης και ότι η εικόνα που σχηματίσαμε παρακολουθώντας τις να καταθέτουν ενώπιον μας είναι τόσο θετική, όπως είναι όταν κάποιο πρόσωπο λέει την αλήθεια για πράγματα που το ίδιο βίωσε, καταλήξαμε χωρίς κανένα ενδοιασμό στην αποδοχή εξ ολοκλήρου της μαρτυρίας της ΜΚ.4 τόσο για το σκοπό για τον οποίο επισκέφθηκαν το απόγευμα της 18.6.10 το σπίτι του κατηγορουμένου 1 όσο και το τι έγινε εκεί στη συνέχεια και για τους λόγους που δίδουμε πιο κάτω όπου η μαρτυρία της μάρτυρος αυτής δεν ταυτίζεται πλήρως με τη μαρτυρία της αδελφής της θα στηριχθούμε στη μαρτυρία της, την οποία θεωρούμε στέρρεη από κάθε άποψη. Κι αυτό γιατί στη μαρτυρία της ΜΚ.7 εντοπίζονται τρία σημεία που εκ πρώτης όψεως παρουσιάζουν «αδυναμίες». Συγκεκριμένα:- Στην κατάθεση της στην αστυνομία η ΜΚ.7 αναφέρει ότι (α) αφού ο κατηγορούμενος 2 την χαστούκισε αρκετές φορές την βίασε και «. σε κάποια στιγμή κάποιος ξεκλείδωσε την πόρτα» και «. μετά από 15 λεπτά ξύπνησε», ενώ ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίσθηκε ότι λιποθύμησε, (β) στο δεύτερο δωμάτιο που είχαν την αδελφή της την πήρε ο κατηγορούμενος 1, ενώ ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίσθηκε ότι την πήρε ο κατηγορούμενος 2 και (γ) στην κατάθεση της στην αστυνομία δεν αναφέρει ότι στο δεύτερο δωμάτιο οι κατηγορούμενοι την ανάγκασαν να κάνει λεσβιακό έρωτα με την αδελφή της, ισχυρισμό που πρόβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχουμε την άποψη οι «αδυναμίες» αυτές υπό τα περιστατικά της υπόθεσης δεν είναι αρκετές για να πλήξουν την αξιοπιστία της. Κι αυτό, γιατί από το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας τόσο αυτή όσο και η αδελφή της κακοποιήθηκαν και βιάσθηκαν βάναυσα και για δύο ημέρες η ίδια ένιωθε αβοήθητη και κυνηγημένη. ΄Ηταν επομένως φυσικό όταν τελικά πείσθηκε να καταγγείλει την υπόθεση στην αστυνομία να ήταν, όπως είπε, κατατρομαγμένη και να μην ήταν σε θέση να πει ακριβώς τι συνέβη. Όμως παραμένει ως γεγονός ότι κακοποιήθηκε και τα σημάδια της κακοποίησης της ήταν έκδηλα ακόμα και μετά από τρεις ημέρες όταν εξετάσθηκε από τον ιατροδικαστή. Κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες δεχόμαστε ότι στην πραγματικότητα δεν κοιμήθηκε, αλλά λιποθύμησε. Πώς εξάλλου θα μπορούσε να κοιμηθεί όταν αποδεδειγμένα κακοποιήθηκε και όπως έγινε παραδεκτό από τον κατηγορούμενο 2 ήλθε μαζί της στο δωμάτιο εκείνο σε συνουσία τόσο από τον κόλπο όσο και από τον πρωκτό, έστω κι αν ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίσθηκε ότι μόνο από τον πρωκτό έγινε η πράξη; Επί του προκειμένου παραπέμπουμε σε απάντηση που έδωσε σε ερώτηση κατά την αντεξέταση ότι «. στο δεύτερο δωμάτιο μαζί με την αδελφή μου ένιωθα πολύ πόνο και ζάλη.» (σελίδα 31 ανωτέρω), η οποία κατά την άποψη μας αποκαλύπτει και την κατάσταση της πριν την πάρουν στο δωμάτιο όπου ήταν η αδελφή της και η οποία οδηγεί σε δικαιολόγηση της αλλαγής, ότι δηλαδή δεν είχε κοιμηθεί αλλά λιποθυμήσει. Παρόμοια, η κατάσταση της ήταν τέτοια που δικαιολογεί και τη δεύτερη αλλαγή, ότι δηλαδή στο δεύτερο δωμάτιο την πήρε ο κατηγορούμενος 2 και όχι ο κατηγορούμενος 1 και σ΄ ότι δε αφορά την παράλειψη της να αναφέρει στην κατάθεση της ότι οι κατηγορούμενοι την ανάγκασαν να κάνει λεσβιακό έρωτα με την ίδια της την αδελφή, έχουμε την άποψη ότι δεν είναι εύκολο για μια κοπέλα να πει κάτι τέτοιο και θεωρούμε την εξήγηση που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου για την παράλειψη αυτή αρκούντως ικανοποιητική. Δεν το είπε, εξήγησε, γιατί «. ήταν ντροπιαστικό, ήταν ντροπιαστικό». Για όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι οι αναφερθείσες διαφορές της κατάθεσης της στην αστυνομία με τη μαρτυρία που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν συνιστούν «αδυναμίες» που θα μπορούσαν να πλήξουν την αξιοπιστία της. Τέλος, σ΄ ότι αφορά τον ισχυρισμό της ΜΚ.4 στην αστυνομία ότι βιάσθηκε και αυτή από τον κατηγορούμενο 3, ενώ στο Δικαστήριο ανάφερε ότι δεν βιάσθηκε, κρίνουμε ότι η διαφοροποίηση της ενδυναμώνει παρά αποδυναμώνει τη μαρτυρία της. Σχετικά με το υπό εξέταση θέμα είναι αρκετό κατά τη γνώμη μας να υπενθυμίσουμε ότι μια αντίφαση ή ανακρίβεια για να ληφθεί υπόψη πρέπει να πλήττει καίρια την αξιοπιστία ή να φανερώνει την διάθεση του μάρτυρα να πει ψέματα (βλ. Ομήρου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 98 και Ξυδιάς ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 94) κάτι που εδώ απουσιάζει. Όσον αφορά την εκδοχή των κατηγορουμένων έχουμε σαφέστατη άποψη. Πέραν από την εξαιρετικά πτωχή εντύπωση που σχηματίσαμε για την αξιοπιστία τους δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι οι εκδοχές τους είναι ένα άγαρμπο κατασκεύασμα για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, σε βαθμό μάλιστα που θα μπορούσε να λεχθεί ότι προκαλεί και την νοημοσύνη του μέσου ανθρώπου. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνουμε τα ακόλουθα:-

1. Ο κατηγορούμενος 1:- (α) Τόσο στην κατάθεση του στην αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίσθηκε ότι πρώτες στο σπίτι ήλθαν οι παραπονούμενες και μετά οι κατηγορούμενοι 1 και 2, ισχυρισμό που διέψευσαν και οι τρεις συγκατηγορούμενοι του. (β) Αποστασιοποιούμενος πλήρως από την κατάθεση του που έδωσε στην αστυνομία ισχυρίσθηκε ότι ο ίδιος δεν έκανε σεξ με οποιαδήποτε από τις παραπονούμενες αλλά αυτές του έκαναν μόνο στοματικό έρωτα, ισχυρισμός που πάλιν διέψευσαν οι συγκατηγορούμενοι του 2 και
2. (γ) Ισχυρίσθηκε ότι τις «διαπραγματεύσεις» για το ποσό που θα πλήρωναν στις παραπονούμενες για σεξ τις έκανε η Bien ενώ η Quyen δεν μιλούσε. Κι αυτός ο ισχυρισμός διαψεύσθηκε από τον κατηγορούμενο 4, ο οποίος ισχυρίσθηκε ότι όταν ρώτησε την κοπέλα με την οποία δήθεν είχε ξανακάνει σεξ, την Bien δηλαδή που δεν θυμόταν καν το όνομα της, πόσα θέλουν να κάνουν σεξ, απάντησε η άλλη (η Quyen) κοπέλα που είπε ότι ήθελαν €
3. (δ) Ότι όταν ήλθε στο σπίτι ο κατηγορούμενος 3 ο ίδιος και η Άννα (Bien) ήταν στο σαλόνι, ενώ ο κατηγορούμενος 2 ήταν με τη Μαρία στο δεύτερο δωμάτιο. Κι αυτό σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 3 που ισχυρίσθηκε ότι όταν πήγε στο σπίτι άκουσε θόρυβο σε δωμάτιο και όταν μπήκε σ΄ αυτό βρήκε εκεί γυμνό τον αδελφό του να πίνει μπύρα και τον κατηγορούμενο 1 να κάμνει σεξ με την μια κοπέλα. (ε) Ισχυρίσθηκε ότι οι κοπέλες έφυγαν από το σπίτι του στις 9.30 μ.μ. από την πόρτα της κουζίνας όπου τις συνόδευσε, αφού έκαναν μπάνιο και ντύθηκαν. Το πώς όμως βρέθηκαν στην κατοχή της Quyen το παντελονάκι και η μπλούζα του δεν ξέρει. Ούτε διέψευσε τον κατηγορούμενο 3 ο οποίος είπε ότι 10 λεπτά αφότου έφυγε με τον αδελφό του από το σπίτι του κατηγορούμενου 1 και ενώ βρίσκονταν ακόμη στο αυτοκίνητο, ο κατηγορούμενος 1 τηλεφώνησε στον αδελφό του και του είπε ότι οι κοπέλες έφυγαν τρέχοντας γυμνές από το σπίτι. Ούτε βεβαίως ήταν σε θέση να δικαιολογήσει πώς προκλήθηκαν οι κακώσεις στις δύο κοπέλες, οι οποίες σύμφωνα με τον ισχυρισμό του έφυγαν από το σπίτι του λουσμένες και ντυμένες τη στιγμή μάλιστα που τις κακώσεις στην ΜΚ.4 είδε 30 λεπτά αργότερα ο ΜΚ.6 και στη συνέχεια ο ΜΚ.2 και ο ιατροδικαστής ΜΚ.
5. Ότι ο κατηγορούμενος 2 ισχυρίσθηκε ότι το μόνο κτύπημα που έδωσε - άθελα του βέβαια - ήταν ένα κτύπημα στο πρόσωπο της μιας κοπέλας, της Quyen και κανείς άλλος δεν κτύπησε τις κοπέλες. Όμως η ανεξάρτητη και αξιόπιστη μαρτυρία των ΜΚ.2, 6 και 8 τον διαψεύδουν κατηγορηματικά και σε σχέση με αυτόν έχουμε να παρατηρήσουμε ότι έναντι των δύο παραπονουμένων ήταν ο κατ΄ εξοχήν βάναυσος.
6. Ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου 3 ότι όταν μπήκε στο δωμάτιο όπου ήταν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 με τις παραπονούμενες όλα ήταν εντάξει και μάλιστα η μία άρχισε να του αυνανίζει το πέος χωρίς όμως να καταφέρει να το φέρει σε στύση, εκτός από παιδαριώδης που είναι καταρρίπτεται από τις κακώσεις που διαπίστωσαν στη ΜΚ.4 λίγη ώρα αργότερα οι ΜΚ.2 και 6 και οι οποίες σ΄ όλη τους την έκταση επιβεβαιώθηκαν μερικές ώρες αργότερα και από τον ιατροδικαστή όπως καταρρίπτεται και από τις κακώσεις που διαπίστωσε στο σώμα της ΜΚ.7 ο ΜΚ.8 ύστερα από τρεις ημέρες.
7. Σ΄ ότι αφορά τον κατηγορούμενο 4 δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι κι αυτός είπε ψέματα σε σχέση με τις συνθήκες υπό τις οποίες πήγαν, δήθεν, με την κοπέλα που δεν ήξερε στο δωμάτιο και έκαναν εκεί σεξ με τη θέληση της και έναντι πληρωμής. Όπως δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι καμιά από τις δύο αδελφές δεν ήξερε και η μαρτυρία του, όπως και η μαρτυρία των συγκατηγορούμενων του, είναι ένα πρόχειρο κατασκεύασμα που δεν αντέχει στοιχειωδώς στον έλεγχο της απλής κοινής λογικής. Για όλα τα πιο πάνω οι εκδοχές των κατηγορουμένων απορρίπτονται χωρίς καμιά επιφύλαξη και με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο. Κατ΄ ακολουθία της πιο πάνω αξιολόγησης τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι ανάλογα της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή. Επισημαίνουμε ιδιαίτερα τα ακόλουθα:- Κατά τον ουσιώδη χρόνο η ΜΚ.7 (Bien) έψαχνε να βρει δωμάτιο για ενοικίαση και όταν μέσα στο Μάιο του 2010 γνώρισε τον κατηγορούμενο 1 αυτός της είπε ότι μένει σε σπίτι που υπήρχε άδειο δωμάτιο και μπορούσε να το ενοικιάσει. Έκτοτε για το θέμα αυτό της τηλεφώνησε μερικές φορές για να πάει στο σπίτι του να δει το δωμάτιο. Αυτό τελικά διευθετήθηκε μέσω τηλεφώνου για το απόγευμα της 18.6.10, με τη διαφορά όμως ότι όταν η ΜΚ.7 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 ότι θα πήγαινε στο σπίτι του για να δουν το δωμάτιο με την αδελφή της ο κατηγορούμενος 1 έσπευσε να τηλεφωνήσει στους κατηγορούμενους 2 και 4 να έλθουν κι αυτοί στο σπίτι του για σεξ με δύο κοπέλες. Πράγματι σε λίγη ώρα οι κατηγορούμενοι 2 και 4 πήγαν στο σπίτι του και περιμένοντας τις δύο κοπέλες κάθισαν σε καναπέ του καθιστικού και έπιναν μπύρες. Σε λίγο έφτασαν εκεί και οι παραπονούμενες και με το πρόσχημα ότι θα έδειχναν στη ΜΚ.4 το δωμάτιο που προοριζόταν για ενοικίαση από την αδελφή της, οι κατηγορούμενοι 1 και 4 την οδήγησαν στο διάδρομο που οδηγούσε στα υπνοδωμάτια και όταν έφτασαν στο βάθος του διαδρόμου ο κατηγορούμενος 1 που προπορευόταν την άρπαξε και την τράβηξε μέσα στο δωμάτιο όπου την βίασε ο κατηγορούμενος 4 υπό τις συνθήκες που περιέγραψε η ΜΚ.
8. Παράλληλα, ο κατηγορούμενος 2 κατάφερε να παρασύρει την ΜΚ.7 σε δεύτερο δωμάτιο όπου αφού την κτύπησε την βίασε υπό τις συνθήκες που περιέγραψε η ΜΚ.
9. Στη συνέχεια, και αφού ο κατηγορούμενος 4 έφυγε, τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως ακριβώς τα περιέγραψε η ΜΚ.4 και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε. Όπως σημειώσαμε στην αρχή, οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες συνωμοσίας, απαγωγής και βιασμού των δύο αδελφών, ενώ επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος 2 και την κατηγορία της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης σε μια απ΄ αυτές, την Bien. Όπως είναι νομολογημένο το αδίκημα της συνωμοσίας του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Για τη συμπλήρωση του αδικήματος δεν είναι αναγκαίο να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν της συμφωνίας (βλ. Giani v. Δημοκρατίας

(1991)2 A.A.Δ. 134), αλλά ό,τι απαιτείται είναι η ύπαρξη συμφωνίας και κοινού σκοπού. Όπως συμβαίνει συνήθως σε υποθέσεις όπου οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες συνωμοσίας για διάπραξη αδικήματος, έτσι και στην παρούσα ελλείπει άμεση μαρτυρία στη βάση της οποίας θα μπορούσαν οι κατηγορούμενοι να κριθούν ένοχοι στις κατηγορίες συνωμοσίας που αντιμετωπίζουν. Θα πρέπει επομένως να αναζητηθεί περιστατική μαρτυρία, οι κρίκοι της οποίας πρέπει να είναι τόσο συνδεδεμένοι μεταξύ τους που να οδηγούν στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι πράγματι οι κατηγορούμενοι συμφώνησαν μεταξύ τους να απαγάγουν τις παραπονούμενες με κοινό σκοπό να έλθουν σε συνουσία μαζί τους. Υπό τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης:-

1. Είναι παραδεκτό από τον κατηγορούμενο 1 ότι πληροφορήθηκε τηλεφωνικώς - το κατά πόσο αυτός τηλεφώνησε ή του τηλεφώνησε η Bien δεν έχει σημασία, - ότι το απόγευμα εκείνης της ημέρας θα ερχόταν στο σπίτι του η Bien μαζί με μια άλλη κοπέλα.
2. Είναι επίσης παραδεκτό ότι αμέσως μετά το τηλεφώνημα ο κατηγορούμενος 1 τηλεφώνησε στους κατηγορούμενους 2 και 4 ότι θα έλθουν στο σπίτι του δύο κοπέλες και να έλθουν και αυτοί για να κάνουν σεξ.
3. Είναι περαιτέρω παραδεκτό από τους κατηγορούμενους 2 και 3 ότι αμέσως μετά το τηλεφώνημα του κατηγορούμενου 1 πήγαν στο σπίτι του και ανέμεναν τις δύο κοπέλες με τις οποίες θα έκαμναν σεξ πίνοντας μπύρα.
4. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι παραπονούμενες επισκέφθηκαν εκείνο το απόγευμα το σπίτι του κατηγορούμενου 1 με σκοπό να δουν δωμάτιο το οποίο ενδεχομένως να ενοικίαζε η δεύτερη παραπονούμενη (η Bien).
5. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι όταν οι παραπονούμενες έφτασαν στο σπίτι του κατηγορούμενου 1, ο κατηγορούμενος 1 προθυμοποιήθηκε να δείξει στην πρώτη παραπονούμενη (Quyen) το δωμάτιο που προόριζε για την αδελφή της και αυτή τον ακολούθησε με τη διαφορά ότι τους ακολούθησε και ο κατηγορούμενος 4 και όταν έφτασαν στην πόρτα του δωματίου ο κατηγορούμενος 1 την τράβηξε μέσα όπου στη συνέχεια διαδραματίσθηκαν τα όσα περιέγραψε η πρώτη παραπονούμενη και
6. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι μόλις οι κατηγορούμενοι 1 και 4 πήραν την πρώτη παραπονούμενη για να της δείξουν το δωμάτιο, ο κατηγορούμενος 2 με την ίδια πρόφαση παρέσυρε την δεύτερη παραπονούμενη σε άλλο δωμάτιο όπου διαδραματίσθηκαν τα όσα αυτή περιέγραψε. Οι πιο πάνω έξι κρίκοι οδηγούν κατά την άποψή μας σε ένα και μόνο συμπέρασμα. Στο ότι οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 4 αναμένοντας τις παραπονούμενες να έλθουν στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 διαμόρφωσαν κοινή απόφαση να έλθουν μαζί τους σε συνουσία, ανεξάρτητα με την αντίδραση τους, παρασύροντας τις σε δύο ξεχωριστά δωμάτια, και αυτό στη συνέχεια έπραξαν. Αποδείχτηκε επομένως πέραν από κάθε λογική αμφιβολία τόσο η ύπαρξη συμφωνίας όσο και η διαμόρφωση κοινού σκοπού για διάπραξη από τους κατηγορούμενους 1, 2 και 4 του αναφερόμενου στις κατηγορίες αδικήματος και οι εν λόγω κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι στις κατηγορίες συνωμοσίας που αντιμετωπίζουν. Δηλαδή στις κατηγορίες 1 και
7. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 3 η μόνη μαρτυρία που προσκομίστηκε γι΄ αυτόν σε σχέση με τις κατηγορίες της συνωμοσίας που αντιμετωπίζει είναι ότι απλώς μετέφερε εκείνο το απόγευμα τον αδελφό του (κατηγορούμενο 2) στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 και καμιά άλλη. Επομένως σ΄ ότι τον αφορά η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την ενοχή του στις υπό εξέταση κατηγορίες και σ΄ αυτές ο κατηγορούμενος 3 αθωώνεται και απαλλάσσεται. Το αδίκημα της απαγωγής ορίζεται από το άρθρο 148 του Ποινικού Κώδικα ως ακολούθως: «Όποιος με σκοπό το γάμο ή τη συνουσία με αυτόν ή με άλλον απαγάγει ή κατακρατεί γυναίκα χωρίς τη θέλησή της, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων». Το κακούργημα της απαγωγής στοιχειοθετείται ακόμη και με τη σύντομη κατακράτηση ενός προσώπου παρά τη θέληση του (Felekis v. Police

(1968)2 A.A.Δ. 151 και Λοΐζου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 469) και ακόμη και στην περίπτωση που το θύμα αρχικά έδωσε τη συναίνεση της να ακολουθήσει το δράστη, αλλά στη συνέχεια την ανακάλεσε. Όμως σε κάθε περίπτωση για στοιχειοθέτηση του κακουργήματος της απαγωγής πρέπει επιπρόσθετα από την απομάκρυνση ή κατακράτηση γυναίκας να συνυπάρχει πρόθεση συνουσίας (βλ. Archbold 2001, σελ. 1795). Στην παρούσα υπόθεση η παράνομη κατακράτηση των παραπονούμενων αρχικά σε ξεχωριστά δωμάτια και στη συνέχεια στο ίδιο δωμάτιο προκύπτει από τη μαρτυρία τους την οποία έχουμε αποδεχτεί. Υπενθυμίζουμε συναφώς ότι σε πρώτο στάδιο οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 4 παράσυραν σε ξεχωριστά δωμάτια τις παραπονούμενες, όπου στο ένα ο κατηγορούμενος 4 ήλθε σε συνουσία τόσο από τον κόλπο όσο και από τον πρωκτό με την πρώτη παραπονούμενη, η οποία αντιστάθηκε και επιχείρησε να δραπετεύσει αλλά την εμπόδισε ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος στη συνέχεια την βίασε και αυτός, ενώ ο κατηγορούμενος 2 παράσυρε την δεύτερη παραπονούμενη σε άλλο δωμάτιο και παρά την αντίσταση της την κατακράτησε εκεί και την βίασε. Στη συνέχεια οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατακράτησαν τις παραπονούμενες στο ίδιο δωμάτιο όπου διαδοχικά και ταυτόχρονα τις βίασαν και με την πρώτη ευκαιρία που τους δόθηκε οι παραπονούμενες δραπέτευσαν κατατρομαγμένες και γυμνές. Κάτω απ΄ αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί καν να γίνει λόγος ότι η κατακράτηση των δύο παραπονούμενων από τους κατηγορούμενους 1, 2 και 4 δεν έγινε με σκοπό τη συνουσία και κατά συνέπεια η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν από κάθε λογική αμφιβολία τις κατηγορίες της απαγωγής - κατηγορίες 3 και 4 - στις οποίες κρίνονται ένοχοι. Σ΄ ότι αφορά τον κατηγορούμενο 3 αυτός ήλθε μετά όταν ήδη οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατακρατούσαν τις παραπονούμενες στο ίδιο δωμάτιο και ο ίδιος βάσει της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή βίασε την δεύτερη παραπονούμενη (την Bien) και έβαλε το πέος στο στόμα της πρώτης (της Quyen) και δεν μπορεί να του αποδοθεί συμμετοχή στο αδίκημα για όσα προηγήθηκαν πριν μπει στο υπό αναφορά δωμάτιο. Εγείρεται όμως το ερώτημα κατά πόσο μπορεί να αντιμετωπισθεί ως συνεργός βάσει του άρθρου 20 του Π.Κ. για όσα διαδραματίσθηκαν μετά που μπήκε στο δωμάτιο. Το ότι οι κατηγορίες απαγωγής - και του βιασμού - που του έχουν προσαφθεί δεν στηρίζονται και στο άρθρο 20 του Π.Κ. δεν δημιουργεί πρόβλημα, γιατί ναι μεν είναι επιθυμητό ότι όπου η Κατηγορούσα Αρχή γνωρίζει εξ αρχής ότι ο ρόλος ενός κατηγορούμενου ήταν αυτός του συνεργού εντούτοις ο νόμος επιτρέπει τη μεταχείριση συνεργού ως αυτουργού (βλ. Αjini κ.α. v. Aστυνομίας

(1996)2 A.A.Δ. 319), αλλά η παράλειψη ρητής αναφοράς στο άρθρο 20 του Π.Κ. δεν συνιστά ουσιώδη παρατυπία (Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 387). Μπορεί επομένως να καταδικασθεί ως συνεργός γιατί όχι μόνο παρέλειψε να πράξει κάτι για να τερματισθεί η κατακράτηση των παραπονούμενων που όχι μόνο έβλεπε ότι ήταν χωρίς τη θέληση τους και ως αποτέλεσμα κακοποίησης τους, αλλά εκμεταλλεύτηκε και την ευκαιρία να συμμετάσχει και ο ίδιος στα όσα απαράδεκτα και άκρως καταδικαστέα διαδραματίζονταν σε εκείνο το δωμάτιο με το να βιάσει τη δεύτερη παραπονούμενη (Bien) και να βάλει το πέος του στο στόμα της πρώτης (της Quyen). Όπως συνήργησε στο μπλοκάρισμα της πόρτας του δωματίου για να συνεχίσει η κατακράτηση των παραπονουμένων, ανεξάρτητα αν δεν ήταν αυτός που έσυρε το τραπέζι. Κατά συνέπεια από τη στιγμή που εισήλθε στο δωμάτιο μέχρι που έφυγε κρίνεται συνεργός στην συνεχισθείσα κατακράτηση βάσει του άρθρου 20 του Π.Κ. Παρέμειναν ουσιαστικά οι κατηγορίες του βιασμού ενόψει του ότι η 16η κατηγορία που αφορά επίθεση του κατηγορούμενου 2 με θύμα τη δεύτερη παραπονούμενη (την Bien) είναι επουσιώδους σημασίας, την στιγμή που και οι δύο παραπονούμενες κακοποιήθηκαν ή ασκήθηκε σ΄ αυτές βία για να αρθεί η μάταιη αντίσταση τους έναντι τριών δυνατών ανδρών - των κατηγορουμένων 1, 2 και 4 - για να υποκύψουν στις ορέξεις τους. Το κακούργημα του βιασμού προνοείται από το άρθρο 144 του Ποινικού Κώδικα που έχει ως ακολούθως:- «Όποιος έρχεται σε παράνομη συνουσία με γυναίκα, χωρίς τη συναίνεση της παθούσας ή με τη συναίνεσή της εφόσον η συναίνεση για αυτό δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης ή προκειμένου για παντρεμένη γυναίκα, με την πλαστοπροσωπία του συζύγου της, είναι ένοχος κακουργήματος το οποίο καλείται βιασμός». Στην προκειμένη περίπτωση με όσα έχουμε καταγράψει αποδεχόμενοι τη μαρτυρία των δύο παραπονούμενων είναι προφανές ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν από κάθε λογική αμφιβολία ότι:-

1. Ο κατηγορούμενος 1 βίασε σε πρώτο στάδιο την Quyen (κατηγορία 7) και σε δεύτερο μαζί με τον κατηγορούμενο 2 τόσο την Quyen όσο και την Bien (κατηγορίες 10 και 13),
2. Ο κατηγορούμενος 2 βίασε σε πρώτο στάδιο την Bien (κατηγορία 6) και σε δεύτερο μαζί με τον κατηγορούμενο 1 τόσο την Bien όσο και την Quyen (κατηγορίες 8 και 11) και ως εκ τούτου η κατηγορία 14 τέθηκε εκ περισσού,
3. Ο κατηγορούμενος 3 βίασε την Bien (15η κατηγορία) ενώ δεν βίασε την Quyen (12η κατηγορία).
4. Ο κατηγορούμενος 4 βίασε την Quyen (κατηγορία 5). Για όλα τα πιο πάνω:-
5. Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 4 κρίνονται ένοχοι στις κατηγορίες 1 και 2, ενώ ο κατηγορούμενος 3 σ΄ αυτές αθωώνεται και απαλλάσσεται.
6. Όλοι οι κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι στην 3η κατηγορία.
7. Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 κρίνονται ένοχοι στην κατηγορία 4, ενώ σ΄ αυτή ο κατηγορούμενος 4 αθωώνεται και απαλλάσσεται.
8. Ο κατηγορούμενος 4 κρίνεται ένοχος στην 5η κατηγορία.
9. Ο κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 7, 10 και 13, ο κατηγορούμενος 2 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 6, 8, 11 και 15 και ο κατηγορούμενος 3 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 9 και
10. Τέλος,
11. Ο κατηγορούμενος 2 κρίνεται ένοχος και στην κατηγορία
12. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ (Υπ.) Αλ. Παναγιώτου, Α.Ε.Δ (Υπ.) Στ. Σταύρου Ε.Δ Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο