Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Ψάλτης, Αρ. Υπόθεσης: 28205/10, 5.12.2011

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72/85, 166/87, 80(Ι)/2000, των περί Μέτρων και Σταθμών Νόμων (1974 - 1985), Ν.19/74, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 48/85 και τις ΚΔΠ 257/86 και ΚΔΠ 312/

1. Τα γεγονότα, ως φαίνονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του Κατηγορητηρίου, και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από τον Κατηγορούμενο, έχουν ως ακολούθως: Ο Κατηγορούμενος την 20/3/2009, στη Λεωφ. Γρίβα Διγενή, στην Έγκωμη της Επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KUN786 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 120 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ. Όπως ανέφερε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, η ώρα καταγγελίας ήταν 13:
2. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Είναι λευκού ποινικού μητρώου. Έχει συσσωρευμένους 11 βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησής του. Σημειώνεται ότι, λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος για το οποίο ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στην παρούσα υπόθεση και το οποίο αυτός παραδέχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 9.8.2011, κατόπιν άδειας για αλλαγή απάντησης από μη παραδοχή σε παραδοχή, το Δικαστήριο έκρινε σκόπιμο όπως, προτού εκτεθούν τα γεγονότα και επιβληθεί ποινή, τεθεί ενώπιόν του έκθεση από το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου. Η σχετική έκθεση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 23/11/
3. Στο παρόν στάδιο κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας και τα οποία θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής. Ο Κατηγορούμενος είναι σήμερα 24 ετών, άνεργος. Μαζί με τη συμβία του, ηλικίας 23 ετών, φοιτήτρια, απέκτησαν ένα παιδί και διαμένουν μαζί σε διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων στο Στρόβολο, όπου οι συνθήκες διαβίωσης αναφέρθηκαν ως ικανοποιητικές. Ο Κατηγορούμενος κατάγεται από τη Λευκωσία και προέρχεται από οικογένεια διαζευγμένων γονιών. Οι γονείς του χώρισαν λόγω προσωπικών διαφορών πριν από 24 χρόνια περίπου όταν ο ίδιος είχε μόλις γεννηθεί. Ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε και απέκτησε 3 παιδιά από το δεύτερο του γάμο. Η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε όταν ο ίδιος ήταν 6 ετών και χώρισε μετά από 10 χρόνια γάμου, θεωρώντας τον Κατηγορούμενο ως υπαίτιο για το διαζύγιό της, τότε ηλικίας 15 ετών, γι' αυτό και τον έδιωξε από το σπίτι της. Ο πατέρας του είχε επίσης αρνηθεί να τον δεχθεί στο σπίτι του, γι' αυτό και ο Κατηγορούμενος άρχισε να φιλοξενείται σε διάφορα συγγενικά σπίτια για αρκετό καιρό. Σε ηλικία 17 1⁄2 ετών περίπου, η αδερφή της μητρικής του γιαγιάς ανέλαβε να τον φιλοξενήσει στο σπίτι της για να έχει ένα σταθερό περιβάλλον και ακολούθως του παραχώρησε το διαμέρισμα στο οποίο σήμερα διαμένει με τη συμβία του. Ο Κατηγορούμενος παρακολουθείται τα τελευταία 6 χρόνια από ιδιώτη Ψυχίατρο και παίρνει αντικαταθλιπτικά χάπια και ηρεμιστικά. Ο Κατηγορούμενος είναι απόφοιτος ιδιωτικού αγγλόφωνου κολλεγίου με βαθμό 17∕
4. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά και έκανε τη θητεία του. Μετά την απόλυσή του συμπλήρωσε τρία χρόνια φοίτησης σε άλλο ιδιωτικό κολλέγιο στον κλάδο της διοίκησης επιχειρήσεων, αλλά λόγω οικονομικών δυσκολιών αναγκάστηκε να διακόψει τη φοίτησή του και να μείνει χωρίς εργασία. Τώρα εργάζεται περιστασιακά για να καλύπτει τις βασικές καθημερινές του ανάγκες. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου, μέσω της συνηγόρου του, ότι έλαβε αντίγραφο της πιο πάνω έκθεσης και δήλωσε ότι συμφωνεί με το περιεχόμενό της. Ρωτήθηκε από το Δικαστήριο αν επιθυμεί να αναφέρει οτιδήποτε, πέραν των διαλαμβανομένων στην εν λόγω έκθεση, προς μετριασμό της ποινής που θα του επιβληθεί και τότε ο Κατηγορούμενος σημείωσε, μέσω της συνηγόρου του, ότι απολογείται, εκφράζει τη μεταμέλειά του και ζητά την επιείκεια του Δικαστηρίου. Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι σοβαρή. Το άρθρο 6

(3)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν86/72) προβλέπει ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα το ένα έτος ή χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα το ποσό των €1708 ή και τις δύο ποινές. Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 20Α του ιδίου Νόμου, το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει από 2 μέχρι 6 βαθμούς ποινής, αναλόγως των γεγονότων της υπόθεσης, ενώ το άρθρο 19 παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο στέρησης της άδειας οδηγήσεως του καταδικασθέντα για οποιοδήποτε αδίκημα ήθελε κρίνει πρέπον υπό τις περιστάσεις. H σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται από τις προβλεπόμενες στο σχετικό Νόμο ποινές. Πέραν τούτου, όμως, η σοβαρότητα του αδικήματος οφείλεται και στην ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτής της φύσης. Στις πλείστες των περιπτώσεων, η υπερβολική ταχύτητα αποτελεί και τη γενεσιουργό αιτία σοβαρών ή και θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων. Αντλώ δικαστική γνώση από το μεγάλο αριθμό όμοιων υποθέσεων που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7223 και 7224, ημερ. 22.4.2003, το αυτοκίνητο αποτελεί, ως υποδεικνύει το Δικαστήριο με αναφορά στην R. v. Reid

(1992)3 All E.R. 873, αντικείμενο ικανό να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο, όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση και το καθήκον του για την προστασία της ασφάλειας τρίτων. Το αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, δηλαδή το ότι οδηγούσε με ταχύτητα 120 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ, δεν μπορεί παρά να μείωσε την ικανότητά του για ασφαλή οδήγηση. Το ότι δεν προκλήθηκε οποιοδήποτε δυστύχημα σαν αποτέλεσμα τέτοιας οδήγησης είναι ευτύχημα. Το ευτυχές αυτό γεγονός δεν μπορεί, ωστόσο, να απομειώσει τα στοιχεία της εγωιστικής, αντικοινωνικής και επικίνδυνης συμπεριφοράς σε ό,τι αφορά την οδήγηση από πλευράς του Κατηγορουμένου εντός κατοικημένης περιοχής. Ενόψει και της έξαρσης που παρουσιάζουν τα τροχαία ατυχήματα που έχουν ως αφετηρία ή αιτία τέτοια συμπεριφορά, το Δικαστήριο οφείλει να στείλει το μήνυμα μέσω της ποινής που θα επιβάλει ότι τέτοια οδική συμπεριφορά είναι απαράδεκτη. Η νομολογία επιβάλλει όπως επιβληθεί αποτρεπτική ποινή. Η επιβολή ποινής αποτελεί ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται, από τη μια, εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης και, από την άλλη, εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη. Η εξατομίκευση, όμως, της ποινής δεν πρέπει να οδηγήσει και σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων και της ανάγκης για αποτροπή. Όπως σημειώθηκε στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Σωτηρίου

(2003)2 ΑΑΔ 331 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Γιάπα

(2006)2 ΑΑΔ 432, σε αδικήματα που παρουσιάζουν έξαρση, οι προσωπικές περιστάσεις και συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη, είναι όμως ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας. Σημειώνω, συναφώς, ότι στην Ποινική Έφεση αρ.5959, Κόκκινος ν Αστυνομίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 135, το Εφετείο σημείωσε, με αναφορά στην Τροκκούδης ν Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ.306 ότι το στοιχείο της αποτροπής μπορεί να διαδραματίσει ρόλο τόσο στην επιλογή της μορφής της ποινής όσο και στον καθορισμό του ύψους της. Λαμβάνω, επίσης, υπόψη ότι η ποινή δεν είναι ορθό να επιλέγεται σε συνάρτηση αποκλειστικά με την ευχέρεια του παραβάτη να ανταποκριθεί σε αυτή. Δεν είναι παραδεκτή η επιβολή ποινής άλλης μορφής και μάλιστα εξ αντικειμένου σοβαρότερης από εκείνη η οποία ενδείκνυται υπό τις περιστάσεις του αδικήματος, ώστε να καταστεί ευχερής η αντιμετώπισή της από τον Κατηγορούμενο (βλ. την προμνησθείσα υπόθεση Κόκκινος). Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη, όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη (Eleni Evagorou v Police

(12971)2 CLR). Υπό το φως των πιο πάνω νομολογημένων αρχών, εξετάζω πρώτα αν θα ήταν κατάλληλο να επιβάλω στην παρούσα υπόθεση ποινή στερητική της ελευθερίας του Κατηγορουμένου που είναι και η σοβαρότερη ποινή την οποία το Δικαστήριο έχει εξουσία να επιβάλει. H σοβαρότητα του αδικήματος έχει ήδη περιγραφεί πιο πάνω. Έχω, εξετάσει αυτήν την παράμετρο σε συσχετισμό με την οδηγική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, δηλαδή από 20.3.2009 μέχρι σήμερα. Ζήτησα και έλαβα ανάλυση σχετικά με το πότε συσσωρεύθηκαν στην άδεια οδήγησης του Κατηγορουμένου οι 11 βαθμοί ποινής που έχει κατά τον παρόντα χρόνο στην άδεια οδήγησής του. Προκύπτει από αυτήν ότι συσσωρεύθηκαν: 2 βαθμοί ποινής στις 29.3.2009 2 βαθμοί ποινής στις 4.2.2010 2 βαθμοί ποινής στις 13.3.2010 3 βαθμοί ποινής στις 8.10.2010 2 βαθμοί ποινής στις 29.12.2010 . Υπό το φως της πιο πάνω εικόνας που σχηματίζεται, η παραβατική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου σε ό,τι αφορά τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, προφανώς, συνεχίστηκε και μετά από το υπό εκδίκαση αδίκημα. Ως εκ τούτου, η καθυστέρηση που φαίνεται να σημειώθηκε στην καταχώριση του Κατηγορητηρίου (καταχωρίστηκε στις 4.10.2010) για το υπό εκδίκαση αδίκημα δεν μπορεί να λειτουργήσει ουσιωδώς υπέρ του Κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής, δεδομένης της πιο πάνω συμπεριφοράς του. Κάποια βελτίωση στην οδηγική συμπεριφορά φαίνεται να υπήρξε μετά την ημερομηνία καταχώρισης του Κατηγορητηρίου για την παρούσα υπόθεση. Λαμβάνω, βεβαίως, υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος φαίνεται να απουσίαζε από την Κύπρο για μεγάλο χρονικό διάστημα, μεταξύ 22.11.2010 και 15.6.

1. Η απουσία του στο εξωτερικό φαίνεται να ήταν και ο λόγος για τον οποίο, όπως προκύπτει από τα πρακτικά του Δικαστηρίου, από 22.11.2010 - που ήταν ορισμένη η υπόθεση για πρώτη εμφάνιση του Κατηγορουμένου - η υπόθεση ορίστηκε πρώτη φορά για ακρόαση στις 6.6.2011 και αναβλήθηκε για τις 18.7.2011 μετά από δήλωση της συνηγόρου του ότι δεν είχε ακόμη επιστρέψει, αλλά ότι θα επέστρεφε στις 15.6.
2. Στις 18.7.2011, και πάλι δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο, γι' αυτό και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης, το οποίο εκτελέστηκε στις 9.8.2011 και εκείνη τη μέρα υπήρξε αλλαγή απάντησης από μέρους του Κατηγορουμένου σε παραδοχή της κατηγορίας, για την οποία θα επιβληθεί με την παρούσα απόφαση ποινή. Ήταν στις 9.8.2011 που δόθηκαν και οι οδηγίες να συνταχθεί έκθεση από το Γραφείο Ευημερίας σχετικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, με οδηγίες να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στις 4.10.
3. Εκείνη την ημερομηνία, ο Κατηγορούμενος απουσίαζε εκ νέου από το Δικαστήριο. Ήρθε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 23.11.2011, οπότε ακούστηκαν τα γεγονότα με σκοπό να επιβληθεί ποινή. Ενόψει της προαναφερθείσας ανάλυσης της πορείας της υπόθεσης, κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση, η όποια καθυστέρηση στην κατάληξή της οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στην απουσία του ιδίου του Κατηγορουμένου και όχι στην Κατηγορούσα Αρχή ή στο Δικαστήριο. Λαμβάνω, επίσης, υπόψη, ότι υπό τις πιο πάνω συνθήκες, ο χρόνος που έχει παρέλθει από την τέλεση του υπό εκδίκαση αδικήματος είναι δυνατόν να επηρεάσει το εύρος της ποινής, αλλά όχι την ίδια τη φύση της ποινής. Έχοντας κατά νουν όλα τα προαναφερθέντα και ενεργώντας στο πλαίσιο εφαρμογής των καθοδηγητικών αρχών για την επιλογή της ποινής, και ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψη το νεαρό της ηλικίας του Κατηγορουμένου, το λευκό του ποινικό μητρώο, σε συνδυασμό με τις ιδιαίτερες προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες, όπως παρατίθενται στην έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, καταλήγω μετά από μεγάλο προβληματισμό στην απόφαση να μην επιβάλω ποινή φυλάκισης στον Κατηγορούμενο, με επιθυμία να του προσφέρω μια τελευταία ευκαιρία αναμόρφωσης της οδηγικής του συμπεριφοράς. Στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος αξίζει να έχει μια ύστατη ευκαιρία να παραμείνει κοινωνικά ενταγμένος με στόχο την προσωπική και οικογενειακή πρόοδο. Αντί φυλάκισης, επιβάλλω χρηματική ποινή ύψους €500 και 5 βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησης του Κατηγορουμένου. Έχοντας, όμως, κατά νουν, αφενός, ότι το γενικό συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει όπως τιμωρηθεί αυστηρά η εγωιστική, αντικοινωνική και επικίνδυνη συμπεριφορά που επιδεικνύει πρόσωπο που οδηγεί με ταχύτητα πέραν της διπλάσιας της επιτρεπόμενης, κρίνω ότι είναι επιβεβλημένο όπως στερήσω το δικαίωμα του Κατηγορουμένου να κατέχει άδεια οδήγησης για περίοδο 2 μηνών από αύριο (δηλαδή από 6.12.2011 μέχρι 6.2.2012). Η χρηματική ποινή να καταβληθεί σε 2 μηνιαίες δόσεις αρχίζοντας από 6.2.
4. Σε ό,τι αφορά τα έξοδα που δημιουργήθηκαν στην παρούσα δικαστική διαδικασία, συνεπεία της αρχικής δήλωσης του Κατηγορουμένου περί μη παραδοχής, διατάσσω όπως ο Κατηγορούμενος καταβάλει άμεσα το ποσό των €80, ως το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής. Α. Πανταζή - Λάμπρου Προσ. Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο