Δημοκρατία ν. Γουίλιαμ Τζιαμά, Αρ. Υπόθεσης: 15381/11, 5 Δεκεμβρίου 2011

(1986)2 C.L.R. 207, Evgeniou ν. Police

(1983)2 C.L.R. 332, Ιωσηφίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 313, Παναγή ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 47, Παναγίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104 και Κυριάκου v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 601). Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Chan

(1993)2 Α.Α.Δ. 129, τα αδικήματα αυτής της φύσης χαρακτηρίστηκαν ως κοινωνική μάστιγα. Η σοβαρότητα και αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται αυτά τα αδικήματα αντανακλάται και στις ποινές που κατά καιρούς έχουν επιβληθεί. Ενδεικτικά και μόνο θα αναφερθούμε σε μερικές, ξεκινώντας από την Christophides ν. The Republic

(1970)2 C.L.R. 98. Σ' αυτή την υπόθεση επικυρώθηκε για το αδίκημα της διάρρηξης και κλοπής ποινή φυλάκισης 5 ετών. Ο εφεσείοντας βαρύνετο στο διάστημα των 10 χρόνων προ της καταδίκης με 12 προηγούμενες καταδίκες σχετιζόμενες με κλοπή. Στη Mazarakis ν. The Republic

(1982)2 C.L.R. 183 ποινή φυλάκισης 5 ετών που επεβλήθη για διάρρηξη και κλοπή ποσού £140 σε νεαρό πρόσωπο ηλικίας 20 ετών που είχε παραδεχθεί και άλλες 13 παρόμοιες υποθέσεις, κρίθηκε σαν μάλλον επιεικής παρά υπερβολική. Στην Psylla ν. The Republic

(1984)2 C.L.R. 420 ο κατηγορούμενος ηλικίας 26 ετών κατά την επιβολή ποινής ήταν πατέρας ενός ανήλικου τέκνου, καταδικάστηκε σε 4 χρόνια φυλάκιση για διάρρηξη και κλοπή. Τα κλοπιμαία, ύστερα από ομολογία του κατηγορούμενου, ανευρέθησαν από την Αστυνομία. Ο κατηγορούμενος σε εκείνη την υπόθεση βαρυνόταν με 20 παρόμοιες προηγούμενες καταδίκες και σύμφωνα με την ιατρική έκθεση που παρουσιάστηκε, υπέφερε από διαταραχή της προσωπικότητας και η ποινή της φυλάκισης θα είχε δυσμενείς επιπτώσεις στον κατηγορούμενο και θα του δημιουργούσε αντικοινωνικά αισθήματα. Η καταδίκη του όμως επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, στην απόφαση του οποίου τονίστηκε για άλλη μια φορά η ανησυχητική αύξηση αδικημάτων τέτοιας φύσης. Στην Παναγίδης (ανωτέρω), επικυρώθηκε για τα ίδια αδικήματα ποινή φυλάκισης 5 χρόνων για κατηγορούμενο με εγκληματική τάση. Βαρύνετο με 6 προηγούμενες καταδίκες και εκκρεμούσαν εναντίον του 28 υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη. Στην Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Α. 485, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών για τέσσερις κατηγορίες που αφορούσαν τη διάρρηξη κατοικιών. Εκεί ο κατηγορούμενος βαρύνετο με 5 προηγούμενες καταδίκες. Στην Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ 158 για μεγάλο αριθμό διαρρήξεων από κατοικία επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 4 ετών. Λήφθηκαν υπόψη 11 άλλες υποθέσεις και ο εφεσείων βαρύνετο με 4 προηγούμενες καταδίκες. Τέλος, στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 145/10, ημερ. 13.5.2011 επιβλήθηκε στον ίδιο κατηγορούμενο, ο οποίος παραδέχθηκε συνολικά 48 κατηγορίες, κυρίως για διαρρήξεις και κλοπές, ποινή φυλάκισης 4 ετών. Ο κατηγορούμενος βαρύνετο με τρείς προηγούμενες καταδίκες. Επανερχόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, με δεδομένη πλέον τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων και την επιτακτική ανάγκη για αποτροπή, προχωρούμε στο ομολογουμένως δύσκολο εγχείρημα της επιλογής αρμόζουσας ποινής. Στο εγχείρημα αυτό έχουμε εγκύψει πραγματικά με μεγάλη προσοχή και περίσκεψη, λαμβάνοντας υπόψη μας και σταθμίζοντας κάθε σημαντικό στοιχείο της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων βεβαίως προς όφελος του κατηγορουμένου των ελαφρυντικών που τέθηκαν ενώπιον μας από τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης, κ Αργυρού. Πιο συγκεκριμένα προς όφελος του κατηγορουμένου λάβαμε υπόψη μας την άμεση παραδοχή του τόσο στις αστυνομικές αρχές όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, την απολογία και μεταμέλεια του ως επίσης και τη συνεργασία και βοήθεια του στην τάχιστη εξιχνίαση όλων των διαρρήξεων. Επιπλέον, υπόψη λάβαμε τις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες, όπως επεξηγούνται στην έκθεση του γραφείου ευημερίας που τέθηκε ενώπιον μας και αναπτύχθηκαν περαιτέρω από τον ευπαίδευτο συνήγορο του. Προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είναι σήμερα ηλικίας 23 ετών. Ο πατέρας του που είναι Κύπριος, εργαζόταν στο Σουδάν όπου γνώρισε τη μητέρα του Σουδανικής καταγωγής. Τέλεσαν γάμο και απέκτησαν συνολικά 11 παιδιά. Ο κατηγορούμενος είναι το πέμπτο στη σειρά παιδί. Όταν ο κατηγορούμενος ήταν 10 ετών, εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο. Η εγκατάσταση και προσαρμογή στα δεδομένα της Κύπρου δεν ήταν εύκολη, αφού τα παιδιά λόγω της καταγωγής τους στιγματίστηκαν. Ο κατηγορούμενος συγκεκριμένα φοίτησε μέχρι την Α' Τάξη της Τεχνικής Σχολής και στη συνέχεια εργάστηκε ως ηλεκτρολόγος συγκολλητής. Δεν υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά ενώ πριν την σύλληψη του λόγω και της οικονομικής κρίσης, ήταν άνεργος. Παρά το νεαρό της ηλικίας του είναι πατέρας ενός τρίχρονου αγοριού - του Γιώργου, τον οποίο απέκτησαν με την πρώην συμβία του Μαρίνα Γεωργίου 20 ετών. Η κα Μαρίνα έχει την επιμέλεια του παιδιού. Ο κατηγορούμενος σπάνια έχει επικοινωνία με το παιδί ενώ καταβάλλει διατροφή όταν έχει τη δυνατότητα. Οφείλει πάντως να καταβάλλει €250 μηνιαίως και στο παρελθόν έχει καταλήξει στη φυλακή λόγω αδυναμίας του να ανταποκριθεί. Γενικά αντιμετωπίζει έντονα οικονομικά προβλήματα, στοιχείο που τον εξώθησε να διαπράξει τα υπό κρίση αδικήματα. Τελικώς εκείνο που προκύπτει είναι πως υπάρχουν σημαντικά ελαφρυντικά, τα οποία θα επηρεάσουν το ύψος της ποινής που θα επιβληθεί, όχι όμως και το είδος της. Η σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων, η πολλαπλή και έντονη εγκληματική δράση του κατηγορούμενου σε συνάρτηση βεβαίως και με την μεγάλη έξαρση που παρατηρείται, καθιστούν την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο και κατ' επέκταση τη φυλάκιση αναπόφευκτη κατάληξη (βλ. Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. BISCO

(1991)2 A.A.Δ. 16, Atallah v. Δημοκρατίας

(1992)2 A.A.Δ. 94, Ali Hassan v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 143, Moustafa Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Περικλέους v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7286, ημερ. 8.9.2003). Εξάλλου ο κατηγορούμενος με την έντονη εγκληματική του δράση, σε αυτή τουλάχιστον την περίοδο, φρονούμε πως αποτελεί κίνδυνο για την κοινωνία. Στη βάση λοιπόν όλων των πιο πάνω, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Σε κάθε μια από τις κατηγορίες 1, 2, 3, 4, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30 και 31 ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών και στην κατηγορία 32 ποινή φυλάκισης 1 έτους. Οι ποινές θα συντρέχουν. Θα πρέπει επιπλέον να εξεταστεί και η παράμετρος της υπόθεσης που άπτεται του γεγονότος ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν καθ' ον χρόνο βρισκόταν σε ισχύ η προαναφερθείσα ανασταλείσα ποινή φυλάκισης. Σύμφωνα με το άρθρο 4.1 του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτέλεσης Ποινής Φυλάκισης εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου 95/72 όπως τροποποιήθηκε, όταν ο κατηγορούμενος διαπράξει αδίκημα ενώ βρίσκεται σε ισχύ διάταγμα αναστολής προηγούμενης ποινής φυλάκισης, το Δικαστήριο, μπορεί να διατάξει την εκτέλεση της ανασταλείσας ποινής για την περίοδο για την οποία επιβλήθηκε ή για μικρότερη περίοδο, την τροποποίηση του αρχικού διατάγματος όσον αφορά την περίοδο εφαρμογής του διατάγματος για αναστολή ή να μη λάβει κανένα μέτρο σχετικά με την ανασταλείσα ποινή. Στην υπόθεση Λουκά ν. Αστυνομίας

(1986)2 Α.Α.Δ. 141 υπογραμμίστηκε πως όταν παραβιάζονται οι όροι της αναστολής το πρωταρχικό ζήτημα που πρέπει να μελετηθεί είναι κατά πόσο η παράβαση αυτή είναι για οποιοδήποτε λόγο δικαιολογημένη ή η βαρύτητα μειώνεται εξαιτίας οποιουδήποτε παράγοντα. Επιπλέον τονίστηκε πως εκτός αν είναι για κάποιο λόγο άδικο, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστατικών της υπόθεσης, διατάσσεται κατά κανόνα η ενεργοποίηση της ανασταλείσας ποινής (βλ Ευαγγέλου κ.α. ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 52). Στην υπόθεση Λοΐζου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 546, λέχθηκε πως το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη συνολικότητα της τιμωρίας, ούτως ώστε στο τέλος της ημέρας η ποινή επί του κυρίως αδικήματος και η ενεργοποιηθείσα ποινή, να μην απολήγει υπερβολική. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει δοθεί καμιά δικαιολογία ή εξήγηση για την παράβαση των όρων αναστολής από μέρους του κατηγορούμενου. Ούτε και έχουμε εντοπίσει από τα γεγονότα της υπόθεσης, οποιαδήποτε περιστατικά που να μειώνουν τη βαρύτητα της παράβασης ή να καθιστούν την ενεργοποίηση άδικη για τον κατηγορούμενο. Τουναντίον, όπως επισημάναμε και στην αρχή η προηγούμενη ποινή δεν φαίνεται να συγκίνησε καθόλου τον κατηγορούμενο αφού λίγες μέρες μετά που του επιβλήθηκε και παρά την περίοδο αναστολής που τέθηκε σε εφαρμογή απτόητος συνέχισε και ακολούθως ενέτεινε την εγκληματική του δράση στον τομέα των διαρρήξεων και κλοπών. Συνεπώς αποφασίσαμε να ενεργοποιήσουμε 6 από τους 7 μήνες από την ανασταλείσα ποινή φυλάκισης που βρίσκεται σε ισχύ, ανεβάζοντας έτσι την περίοδο φυλάκισης που θα εκτίσει ο κατηγορούμενος σε 4 χρόνια. Η έκτιση της ποινής έχει ήδη αρχίσει από την ημερομηνία προφυλάκισης του κατηγορούμενου στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, δηλαδή από 1.7.2011. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ (Υπ.) Αλ. Παναγιώτου, Α.Ε.Δ (Υπ.) Στ. Σταύρου Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο