Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος, Αρ. Υπόθεσης: 18896/10, 7 Δεκεμβρίου, 2011

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Όπως ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, τα γεγονότα έχουν ως εξής: Την 16.12.2009 το αυτοκίνητο της Παραπονούμενης βρισκόταν σταθμευμένο κάτω από την Πολυκατοικία όπου αυτός διαμένει. Η Μ.2, σύζυγος του Μ.1 στεκόταν στο μπαλκόνι του διαμερίσματος και έχοντας οπτική επαφή, είδε τον Κατηγορούμενο να σπάζει με τα χέρια του το δεξί πλαϊνό καθρεφτάκι του αυτοκινήτου, και μετά να παίρνει μία πέτρα και να σπάζει τον πισινό ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου. Ενημέρωσε την Αστυνομία. Ο Κατηγορούμενος έδωσε κατάθεση και παραδέχθηκε ενοχή. Δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο κ. Σταματάρης, αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής ανέφερε ότι πρόκειται για ιδιάζουσα περίπτωση. Συγκεκριμένα, η μητέρα του Κατηγορούμενου και ο αδελφός αυτής Μ1 είναι συνιδιοκτήτες σε ένα οικόπεδο κάτω από την προαναφερόμενη Πολυκατοικία, στο οποίο και στάθμευαν μερικοί πελάτες του γυμναστηρίου που διατηρεί η οικογένεια του Κατηγορούμενου. Ο Μ.1 έκλεισε τον χώρο και τον έκανε parking από το οποίο εισέπραττε και χρήματα, χωρίς την συγκατάθεση της μητέρας του Κατηγορούμενου, μέχρι που επενέβη ο Δήμος. Από το 2005 υπάρχουν συνεχείς διαμάχες μεταξύ των αδελφιών. Για εκδικητικούς λόγους ο Μ.1 στάθμευε ένα παλιό αυτοκίνητο με τρόπο που εμπόδιζε τον ιδιωτικό χώρο στάθμευσης της οικογένειας του Κατηγορούμενου. Κατά τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος, ανέφερε ο συνήγορος, ο Κατηγορούμενος βρισκόταν σε κακή ψυχολογική κατάσταση, και αντέδρασε στην πρόκληση των παραπονούμενων. Ενήργησε, εισηγήθηκε, επιπόλαια και στιγμιαία, ενώ επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Επεσήμανε το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, και την άμεση παραδοχή του, και εξέφρασε προς το Δικαστήριο την απολογία του. Ανέφερε περαιτέρω ότι κατέχει επιταγή για το ποσό των €. 287,50 και ο Κατηγορούμενος είναι έτοιμος να ανταποκριθεί σε διάταγμα για αποζημίωση της προκληθείσας ζημιάς. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο κ. Σταματάρης. Σύμφωνα με την Έκθεση αυτή, ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 30 ετών και διαμένει με τους γονείς του, και απασχολείται με μερική απασχόληση στο γυμναστήριο της οικογένειας του, με μισθό €500,00 μηνιαίως περίπου. Αποφοίτησε από το Λύκειο, και μετέβη στην Αμερική για σπουδές, τις οποίες όμως διέκοψε. Διατηρούσε δεσμό με Ελλαδίτισσα, ο οποίος διαλύθηκε, πράγμα που τον οδήγησε σε συναισθηματική αποδιοργάνωση, ενώ τα τελευταία χρόνια παρακολουθείται από ψυχίατρο λόγω του ότι διαγνώστηκε με κατάθλιψη και λαμβάνει καθημερινώς φαρμακευτική αγωγή. Οικονομικά τον στηρίζει η οικογένεια του. Όπως αναφέρεται στο άρθρο 324

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, πρόσωπο το οποίο εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία είναι ένοχο ποινικού αδικήματος, το οποίο είναι πλημμέλημα και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης 2 χρόνων ή σε χρηματική ποινή ύψους Λ.Κ.1.500,00 (€.2.562,90). Η σοβαρότητα του αδικήματος φαίνεται και από την προβλεπόμενη στον Ποινικό Κώδικα ποινή. Αδικήματα όπως και αυτό της υπό εκδίκαση υπόθεσης, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως σοβαρά. Πρόκειται για πράξεις οι οποίες δημιουργούν ανασφάλεια στην ευρύτερη κοινωνία, ενώ στους παραβάτες θα πρέπει να δίδεται το μήνυμα ότι συμπεριφορές τέτοιου είδους δεν θα γίνονται δεκτές. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η Νομολογία καταδεικνύει οτι η ενδεικνυόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Στην υπόθεση Costis HjiSavva Tsiolis v. Police

(1969)1 C.L.R. 77, της οποίας τα γεγονότα και προσομοιάζουν, υπό την έννοια ότι ο εκεί Κατηγορούμενος προκάλεσε ζημιά σε φυτά του αδελφού του εκδικητικά λόγω του ότι θύμωσε που ο αδελφός του είχε χρησιμοποιήσει το νερό ποτίσματος που άνηκε και στα τρία αδέλφια, ο Πρωτόδικος Δικαστής θεώρησε ότι η πράξη του Κατηγορούμενου δεν είχε σκοπό την διεκδίκηση οποιουδήποτε δικαιώματος, αλλά ήταν καθαρά εκδικητική, και επέβαλε ποινή φυλακίσεως 3 μηνών. Η ποινή αυτή κατ' Έφεση επικυρώθηκε. Στην υπόθεση Charitou v. Police

(1987)1 C.L.R. 170 ο εκεί Κατηγορούμενος έγδαρε το αυτοκίνητο του Παραπονούμενου λόγω κάποιας διαφοράς που προέκυψε μεταξύ τους κατά την οδήγηση. Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε, απολογήθηκε και αποζημίωσε τον Παραπονούμενο. Κρίθηκε ότι η συμπεριφορά του Κατηγορούμενου ήταν τέτοια που απαιτούσε την επιβολή ποινής φυλακίσεως. Όπως, όμως, ανέφερε το Εφετείο, εκείνο που χρειάζετο ο Κατηγορούμενος ήταν να διδαχθεί ένα μάθημα ότι οφείλει να σέβεται την περιουσία των άλλων, και ότι δεν μπορεί να παίρνει τον Νόμο στα χέρια του. Κατέληξε, ακολούθως, στην μείωση της ποινής φυλακίσεως από 1 μήνα σε 15 μέρες. Παρά τα πιο πάνω, όμως, το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί ούτε και στην παρούσα. Λαμβάνω υπ' όψιν μου το ότι ο Κατηγορούμενος λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή λόγω του ότι υποφέρει από κατάθλιψη και παρακολουθείται από ψυχίατρο, σε συνδυασμό με το ότι η πράξη του έλαβε χώρα στα πλαίσια μίας διαμάχης που υπάρχει μεταξύ των συγγενών. Επίσης λαμβάνω υπ' όψιν μου το λευκό του ποινικό μητρώο, και την παραδοχή του, όπως και την προθυμία του να προβεί σε αποζημίωση του θύματος. Τα πιο πάνω με οδηγούν στο ότι θα πρέπει να δοθεί στον Κατηγορούμενο η τελευταία ευκαιρία να αναμορφώσει την συμπεριφορά του, και άρα μπορεί να αποφευχθεί η επιβολή ποινής φυλακίσεως. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλεται ποινή προστίμου €. 1.000,00. Εκδίδεται διάταγμα αποζημίωσης για το ποσό των €. 287,50 το οποίο θα πληρωθεί από τον Κατηγορούμενο προς όφελος της Παραπονούμενης με αριθμό ταυτότητας 894018 και διεύθυνση Τυρταίου 8, Διαμ. 101, Λευκωσία 1087. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο