Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Δημήτρης Χ'Αργυρού, Αρ. Υπόθεσης: 21624/09, 9 Δεκεμβρίου 2011

(4)από τις πέντε

(5)κατηγορίες που αντιμετωπίζει στη παρούσα υπόθεση. Η πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας «Δ» χωρίς άδεια κατοχής. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας αυτής, ο κατηγορούμενος, την 1η Νοεμβρίου του 2008, στην Έγκωμη, της επαρχίας Λευκωσίας, είχε στη κατοχή του πυροβόλο όπλο κατηγορίας Δ, χωρίς άδεια κατοχής. Η δεύτερη κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής άγριων πτηνών των οποίων η θήρα και η σύλληψη απαγορεύεται. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας αυτής, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία είχε στη κατοχή του 84 αμπελοπούλια. Η τρίτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής φονευμένου θηράματος κατά τη διάρκεια κλειστής περιόδου για το κυνήγι. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειας αυτής της κατηγορίας, στον ίδιο χρόνο και τόπο είχε στη κατοχή του πέντε

(5)λαγούς, ενώ ήταν κλειστή περίοδος για το κυνήγι. Τέλος, η πέμπτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής απαγορευμένων μέσων θήρας, ήτοι μια ηχοπαραγωγική συσκευή που παράγει μιμητικές φωνές άγριων πτηνών, κατά παράβαση των άρθρων 2, 44 και 45 του Ν. 152

(1)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες τούτης της κατηγορίας ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, είχε στην κατοχή του ηχοπαραγωγική συσκευή που παράγει μιμητικές φωνές άγριων πτηνών. Για απόδειξη των πιο πάνω κατηγοριών, κλήθηκαν από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής δεκατρείς μάρτυρες, ο Ανώτερος Υπαστυνόμος Κουπάτος (M.K.1), ο Αρχ. Λοχίας 642 Γ. Γεωργίου (Μ.Κ.2), ο Δρ. Ιωάννης Ιωάννου (Μ.Κ.3), Δρ. Filippo Barbanera (Μ.Κ.4), Ε. Α. 6108 Χ. Γεωργιάδης (Μ.Κ.5), ο Αστ. 833 Γ. Καλλικο (Μ.Κ.6), ο Λοχ. 4493 Χ. Κωνσταντίνου (Μ.Κ.7), η Ελευθερία Χρυσάνθου (Μ.Κ.8), ο Αστ. 2 Μάριος Βασιλείου (Μ.Κ.9), ο Υπαστυνόμος Στ. Τερεζόπουλος (Μ.Κ.10), ο Πανίκος Παναγίδης (Μ.Κ.11), ο Αστυφ. 3289 Κ. Κυριάκου (Μ.Κ.12) και η Αστ. 4765 Μ. Δαμασκηνού (Μ.Κ.13). Από πλευράς υπεράσπισης, κατέθεσε ενόρκως ο Κατηγορούμενος καθώς και ο δικηγόρος Μιχάλης Βορκάς (Μ.Υ.1) και ο Κοκής Σολομωνίδης (Μ.Υ.2). Η δοθείσα μαρτυρία βρίσκεται καταγεγραμμένη στα πρακτικά και δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω. Εκείνο το οποίο επισημαίνεται είναι πως η μαρτυρία τόσο η προφορική όσο και η έγγραφη, έχει μελετηθεί διεξοδικά από το Δικαστήριο και στη βάση αυτής της μαρτυρίας εδράζονται οι θέσεις που θα καταγραφούν στη συνέχεια. Είναι όμως πιστεύω χρήσιμο, να καταγραφεί σε γενικές γραμμές η εκδοχή που παρουσίασε στο Δικαστήριο η Κατηγορούσα Αρχή και η Υπεράσπιση. Την 1η Νοεμβρίου 2008, περί ώρα 12:00 ο Ειδικός Αστυφύλακας 6108 Χ. Γεωργιάδης (Μ.Κ.5), της Υπηρεσίας Θήρας μαζί με το Γιώργο Χρίστου και Αστυφ. 2 Μάριο Βασιλείου (Μ.Κ.9), κατόπιν δικαστικού εντάλματος πήγαν στην οικία του Κατηγορούμενου, που βρίσκεται στην Έγκωμη. Κατά την έρευνα, στην παρουσία του Κατηγορούμενου, εντόπισε σε ψυκτικό θάλαμο που βρίσκεται στα πίσω υποστατικά εντός της περιφραγμένης αυλής του σπιτιού του Κατηγορούμενου, μεταξύ άλλων, επτά λαγούς καθαρισμένους, 72 αμπελοπούλια καθαρισμένα και συσκευασμένα σε δισκάκια των
2. Του επιστήθηκε η προσοχή του Κατηγορούμενου στο Νόμο και απάντησε δεν γνώριζε τη νομοθεσία. Σε υπόγειo της οικίας του Κατηγορούμενου βρήκε σε ένα ερμάρι μια ηχοπαραγωγική συσκευή μάρκας multisound η οποία δεν είχε μπαταρίες. Του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο και ο Κατηγορούμενος απάντησε «έκοψε πριν χρόνια στο αυτοκίνητο μου και την είχα ξεχάσει στο ερμάρι». Ακολούθως, από έλεγχο που διενέργησε ο Μ.Κ.5 στα όπλα, είδε ότι το ένα εξ αυτών δεν είχε τα έγγραφα κατοχής και το παρέλαβε σαν Τεκμήριο. Ο M.K.5 αφού παρέλαβε τα τεκμήρια, τα παρέδωσε στον Αστ.2 Μ. Βασιλείου. Αντίθετη ήταν η εκδοχή του Κατηγορούμενου κατά την ακροαματική διαδικασία, ο οποίος αρνήθηκε τις θέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υποστήριξε την αθωότητα του για όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Μετά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις της πλευράς που εκπροσωπούν. Έχοντας σκιαγραφήσει την υπόθεση που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος έρχομαι τώρα να αξιολογήσω τη μαρτυρία η οποία τη συνθέτει. Η αξιολόγηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο κατά το οποίο το Δικαστήριο επιστρατεύει τις εμπειρίες και την πείρα του για να αντεπεξέλθει, έχοντας όμως ως πολύτιμο βοήθημα και τις αρχές αξιολόγησης που ανακύπτουν από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δεν βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά και στο περιεχόμενο της, συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση (βλ. Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 254/08, ημερ. 23.1.08 και Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 152/07, ημερ. 9.6.08). Εφαρμόζοντας αυτές τις αρχές λέγω κατ΄ αρχάς ότι οι αστυνομικοί, Ανώτερος Υπαστυνόμος Κουπάτος (Μ.Κ.1), ο Αρχιλοχίας 642 Γ. Γεωργίου (Μ.Κ.2), ο Λοχ.4493 Χ. Κωνσταντίνου (Μ.Κ.7), ο Αστ. 3289 Κ. Κυριάκου (Μ.Κ.12) και η Αστ.4765 Μ. Δαμασκηνού (Μ.Κ.13), μου προξένησαν καλή εντύπωση και γενικότερα, δεν έχω αμφιβολία περί της αυθεντικότητας και αλήθεια της όλης εκδοχής τους. Χωρίς συνεπώς ενδοιασμό αποδέχομαι στην ολότητα της την εκδοχή τους ως αντικατοπτρίζουσα πλήρως την πραγματικότητα. Πολύ καλή εντύπωση μου προξένησαν και οι Μ.Κ.3 Δρ. Ιωάννου και Μ.Κ.4 Filippo Barbanera. Χωρίς υπερβολές και περιττολογίες με έπεισαν τόσο για την πραγματογνωμοσύνη τους στον τομέα τους όσο και για την αλήθεια των λεγομένων τους. Σε σχέση όμως με τη μαρτυρία του κ. Barbanera, Μ.Κ.4, σημειώνω ότι αυτή αφορούσε αποκλειστικά τη κατηγορία 4, από την οποία αθωώθηκε ο Κατηγορούμενος από το στάδιο του εκ πρώτης όψεως, έτσι ώστε η μαρτυρία του δεν θα με απασχολήσει σ΄ αυτό το στάδιο. Το ίδιο συμβαίνει και για τη μαρτυρία του Μ.Κ.11 Πανίκου Παναγιώτου, που αφορά τη διακίνηση των Τεκμηρίων που αφορούσαν την εν λόγω κατηγορία. Ο Ειδικός Αστυφύλακας 6108 Χ. Γεωργιάδης (Μ.Κ.5), είναι ουσιαστικός μάρτυρας για την υπόθεση. Πρόκειται για το πρόσωπο που διενήργησε την έρευνα στο σπίτι του Κατηγορούμενου και αποδέχομαι ότι ο μάρτυρας αυτός ήταν κατά βάση αξιόπιστος, και μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία του. Πολλά από τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με τη διενέργεια έρευνας επιβεβαιώνονται και από τον Μ.Κ.9 Αστ.2 Μ. Βασιλείου. Ως εκ τούτου, δεν δέχομαι τα όσα ανέφερε ο Κατηγορούμενος για το μάρτυρα αυτό και είχαν σχέση με κίνητρα εναντίον του, ούτε τη θέση του ότι ο μάρτυρας αυτός λειτούργησε εκδικητικά. Του ΄ναντίον, βρίσκω ότι εξήγησε με λεπτομέρεια τα όσα διαδραματίσθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας. Παρά τα πιο πάνω, δεν μπορώ να στηριχθώ στη γνώμη του ως προς τον προσδιορισμό των σκοτωμένων πτηνών που είχαν ανευρεθεί στο ψυκτικό θάλαμο του Κατηγορούμενου, ούτε τον προσδιορισμό του είδους των ζώων, λαγούς ή κουνέλια που βρέθηκαν σ΄ αυτόν, λόγω ελλείψεως ειδικότητας να το πράξει. Η πείρα του ως θηροφύλακα δεν είναι αρκετή για να εκφέρει άποψη επί των πιο πάνω θεμάτων, αφού είναι θέματα που αφορούν την ειδικότητα Κτηνιάτρου. Τα πιο πάνω μπορούσαν να διαπιστωθούν μόνο από τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 κ. Ιωάννου, που η μαρτυρία του διαφέρει ουσιωδώς από τη μαρτυρία τόσο του Μ.Κ.5 για τον προσδιορισμό του είδους των πτηνών που αφορά η τρίτη κατηγορία και τον αριθμό αυτών, όσο και το προσδιορισμό του αριθμού των σκοτωμένων λαγών και κουνελιών που αφορούσε τη τέταρτη κατηγορία. Ο Μ.Κ.6 Αστ.833 Γ. Καλλικος, ήταν ο εμπειρογνώμονας της Αστυνομίας, ο οποίος εξέτασε μια συσκευή Multisound και από πλευράς ειλικρίνειας και πραγματογνωμοσύνης αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Καλή εντύπωση μου προξένησε και η Μ.Κ.8 Ελευθερία Χρυσάνθου και έτσι αποδέχομαι και τη δική της μαρτυρία. Δεν θεωρώ όμως τη μαρτυρία της άμεσα και ουσιαστικά σχετική με τα επίδικα θέματα και συνεπώς το θεωρώ αχρείαστο να ενδιατρίψω με την παράθεση περαιτέρω σχολίων. Δέχομαι επίσης και τη μαρτυρία του Μ.Κ.9 Αστ.2 Μ. Βασιλείου ο οποίος ήταν παρών στην έρευνα του σπιτιού του Κατηγορούμενου, καθώς και τα όσα ανέφερε ως προς τη διακίνηση των τεκμηρίων πριν να καταστραφούν. Σε σχέση με τη μαρτυρία του Μ.Κ.10 κ. Τερεζόπουλου αν και δέχομαι ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο στα όσα διαδραματίσθηκαν στη παρούσα υπόθεση, η μαρτυρία του, ως προς το πώς η υπόθεση αυτή έκλεισε στα πρώτα στάδια διερεύνησης, με τη καταστροφή των Τεκμηρίων, δεν με έπεισε αφού δεν ήταν αυθόρμητη, και ήταν έντονη η αμηχανία του μάρτυρα στα λεγόμενα του στο Δικαστήριο και δεν έχω αμφιβολία ότι για τις συνθήκες καταστροφής των Τεκμηρίων και το κλείσιμο της υπόθεσης, από άνωθεν οδηγίες, δεν είπε όλη την αλήθεια, καθώς διαφάνηκε εμπλοκή στη πιο πάνω εξέλιξη του πρώην αρχηγού της Αστυνομίας την οποία προσπάθησε να εκμηδενίσει. Ως αναφέρθηκε και από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής η υπόθεση αυτή είναι πολύ δύσκολη για την Κατηγορούσα Αρχή, αφού τα τεκμήρια καταστράφηκαν, προτού η υπόθεση πάρει αριθμό ποινικής υπόθεσης. Οι λόγοι της καταστροφής δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν. Ως εκ τούτου προχωρώ να εξετάσω ως πρώτο ζήτημα, ενόψει της απουσίας οποιουδήποτε τεκμηρίου, που αφορά τις πιο πάνω κατηγορίες, το κατά πόσο υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου συμπαγής και στέρεα μαρτυρία που να αφορά τα συστατικά στοιχεία όλων των κατηγοριών, αν δηλαδή το επίδικο ΔΟΚΟ που βρέθηκε στη κατοχή του Κατηγορούμενου και αφορά την πρώτη κατηγορία κατείχετο παράνομα, αν τα πτηνά και οι λαγοί που αφορούν τη δεύτερη και τρίτη κατηγορίες ήταν στη κατοχή του Κατηγορούμενου και αν η συσκευή που βρέθηκε στο ερμάρι του Κατηγορούμενου, εξέπεμπε ηχομιμητικές φωνές πτηνών, κατά παράβαση των σχετικών προνοιών του Νόμου. Αν τα προαναφερθέντα συστατικά στοιχεία δεν είναι παραδεκτά από την Υπεράσπιση, που δεν είναι στη παρούσα υπόθεση, τότε η Κατηγορούσα Αρχή έχει την υποχρέωση να παρουσιάσει συνεκτική μαρτυρία που να αφορά τη διακίνηση των κατ' ισχυρισμό τεκμηρίων που συνέλλεξαν μέχρι το τέλος, δηλαδή από τη στιγμή που ανευρίσκονται μέχρι τη στιγμή που καταστράφηκαν. Με άλλα λόγια δεν πρέπει να υπάρχει κενό στον κρίκο της αλυσίδας των μαρτύρων που ήρθαν σε επαφή με αυτά από την αρχή μέχρι το τέλος (βλ. Αστυνομία v. Λοϊζου

(1984)2 Α.Α.Δ 363 και Πέγκερος v. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 143). Από τη μαρτυρία των μαρτύρων, προκύπτει πως υφίσταται τεράστιο κενό στον κρίκο της αλυσίδας που περιέγραψα προηγουμένως. Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, ποια ήταν τα Τεκμήρια που εξέτασε ο Δρ. Ιωάννου (Μ.Κ.3), αφού υπάρχει κενό τι έγιναν τα εν λόγω Τεκμήρια από τη στιγμή που τοποθετήθηκαν από το Αστ. 2 Βασιλείου (Μ.Κ.9), σε ψυκτικό θάλαμο από 1.11.08 στο Λήδρα Πάλας, ποίου ήταν στη κατοχή του και από ποιον παραλήφθησαν από τον Αστ.2 Μ. Βασιλείου (Μ.Κ.9), όταν τα μετέφερε στις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες και παραλήφθησαν από την κα Ε. Χρυσάνθου (Μ.Κ.8) και δόθηκαν στον Δρ. Ιωάννου (Μ.Κ.3) για εξέταση και αν πράγματι αυτά ήταν που εξετάσθηκαν από τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες και διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για λαγούς. Σε σχέση δε με τα 84 αμπελοπούλια, δεν υπάρχει καν μαρτυρία από τον Δρ. Ιωάννου ότι αυτά ήταν όντως αμπελοπούλια. Η μαρτυρία του Αστ.2 Μ. Βασιλείου (Μ.Κ.9), καλύπτει το χρονικό σημείο μέχρι που παρέδωσε τα τεκμήρια σε ψυκτικό θάλαμο στο Λήδρα Πάλας, αλλά υπάρχει κενό τι έγιναν αυτά και τι παρέλαβε και από ποίον για να τα πάρει για εξέταση στις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες λίγες μέρες αργότερα. Για το τι απέγιναν εν τω μεταξύ και για το ότι αυτά που παραδόθηκαν ήταν όντως αυτά που εξετάσθηκαν και αυτά που τελικώς επιστράφηκαν στον Αστ.2 Μ. Βασιλείου (Μ.Κ.9) δεν υπάρχει μαρτυρία. Δεν επιτρέπεται βεβαίως να συναχθούν τα πιο πάνω, ούτε από τα Τεκμήρια, αφού δεν κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, γιατί καταστράφηκαν, αλλά ούτε και από οποιανδήποτε άλλη μαρτυρία, όπως τα γραφόμενα σε δελτία παραλαβής που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Λοΐζου (πιο πάνω) ο εφεσείων καταδικάστηκε για κατοχή ρητίνης καννάβεως. Η αστυνομία παρέλαβε αποτσίγαρα από το σπίτι του και τα τοποθέτησε σε πλαστικό φακελάκι το οποίο περικλείστηκε σε ενσφράγιστο σακουλάκι στην παρουσία του εφεσείοντος. Η χημικός Πόπη Κανάρη κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ανέλυσε εννέα αποτσίγαρα που περιέχοντο σε πλαστικό σακουλάκι που της παρέδωσε ο αστυνομικός (Μ.Κ.2) και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι περιείχαν ρητίνη καννάβεως. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι είχε παραδώσει στην κα Κανάρη τον ενσφράγιστο φάκελο μαζί με το περιεχόμενο του και ότι μετά την ανάλυση αυτός επεστράφη σε άλλο αστυνομικό τον Μ.Κ.5, ο οποίος κλήθηκε αλλά δεν αντεξετάστηκε από την Υπεράσπιση. Η κα Κανάρη όμως στη δική της μαρτυρία δεν έκαμε αναφορά σε ενσφράγιστο φάκελο ούτε στις συνθήκες του ανοίγματος του. Στη βάση αυτής της μαρτυρίας, το Εφετείο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση έκρινε πως υπήρχε εμφανές κενό στον προσδιορισμό της ταυτότητας των αντικειμένων που βρέθηκαν ότι περιείχαν την απαγορευμένη ουσία. Δεν αποδείχθηκε δηλαδή ότι τα αποτσίγαρα που εξέτασε η κα Κανάρη ήταν εκείνα που παρέλαβε η αστυνομία από το διαμέρισμα του εφεσείοντος. Χαρακτήρισε δε ανεπίτρεπτο να υποτεθεί ότι το φακελάκι που εξέτασε η χημικός περιείχετο στον ενσφράγιστο φάκελο και ότι κατ' επέκταση είναι αυτό το φακελάκι που επεστράφη στον αστυνομικό Μ.Κ.5. Στην παρούσα υπόθεση, ενόψει της πλήρους απουσίας μαρτυρίας προερχόμενης από το οδόφραγμα Λήδρα Πάλλας, αναδεικνύεται με πολλαπλάσια ένταση το δημιουργηθέν κενό. Το κενό ενυπάρχει βεβαία εξίσου και στη πέμπτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και δεν αφήνει κανένα απολύτως περιθώριο να διασωθεί, αφού και εκεί ελλείπει μαρτυρία για το ποια συσκευή και αν ήταν αυτή που παρέδωσε ο Αστ.2 Μ. Βασιλείου (Μ.Κ.9) στην αποθήκη του Τμήματος του Αρχηγείου και τι παρέλαβε ο Μ.Κ.6 κ. Καλλικος για να εξετάσει και αν είναι αυτή που καταστράφηκε από τον κ. Τερεζόπουλο. Τέλος, σε σχέση με το επίδικο ΔΟΚΟ, έχοντας υπόψη ότι παρουσιάστηκε από τον Κατηγορούμενο ως Τεκμήριο η αίτηση για εγγραφή του επίδικου ΔΟΚΟ ημερ. 30.10.08 και ότι με αυτή παρείχετο χρόνος 48 ωρών στον Κατηγορούμενο για εγγραφή του εν λόγω όπλου, την 1.11.08 που ανευρέθηκε στη κατοχή του Κατηγορούμενου, αυτός είχε άδεια κατοχής, τουλάχιστο για εκείνη τη μέρα. Ως εκ τούτου, ενόψει του ότι στις λεπτομέρειες του εν λόγω αδικήματος, προσδιορίζεται ως παράνομη κατοχή του η ημερομηνία 1.11.2008, η εν λόγω κατηγορία δεν έχει αποδειχθεί και απορρίπτεται. Σημειώνω ότι από 1.11.08 μέχρι την εγγραφή του, ήταν στη κατοχή της Αστυνομίας και όχι του Κατηγορούμενου. Παρενθετικά να σημειώσω πως δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι στη πρώτη κατάθεση του κατηγορουμένου, αλλά και προφορικές του δηλώσεις προς τον Μ.Κ.5, υπάρχει αναφορά του Κατηγορούμενου ότι έξι από τους λαγούς που βρέθηκαν στο ψυκτικό θάλαμο στην οικία του, ότι ήταν από κυνήγι στη Κύπρο, ενώ για τα αμπελοπούλια ανέφερε ότι τα αγόρασε, αυτό δεν διαφοροποιεί με οποιοδήποτε τρόπο τα πιο πάνω, γιατί η αξιολόγηση της κατάθεσης ενός κατηγορουμένου είναι θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου (βλ. Κωνσταντινίδης v. Αστυνομίας

(1991)2 CLR 190). Στην υπόθεση αυτή τονίστηκε ότι το δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί κάποια μέρη της κατάθεσης για την αλήθεια του περιεχομένου τους και να απορρίψει κάποια άλλα. Ειδικά, κατ' εξαίρεση του τότε κανόνα που απέκλειε την εξ ακoής μαρτυρία, τονίστηκε πως μπορούσε να γίνει δεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του, μέρος κατάθεσης που συνιστούσε άμεσα ή έμμεσα παραδοχή ή δήλωση κατά του συμφέροντος του κατηγορουμένου (βλ. Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ.109 και Duncan 73 Cr.App.Rep. 359). Στη δοσμένη περίπτωση όμως δεν είναι δυνατό να δεχθώ αυτή την ομολογία χωρίς αυτή να επιβεβαιώνεται από την εξέταση που θα έπρεπε να γίνει στα εν λόγω πτηνά και ζώα από τον εμπειρογνώμονα, Δρ. Ιωάννου Μ.Κ.

1. Ενόψει δε απουσίας τέτοιας επιβεβαιώσεως αλλά και απουσίας των Τεκμηρίων, η εν λόγω αναφορά από μόνη της δεν είναι αρκετή για να οδηγήσει σε καταδίκη του Κατηγορούμενου, ιδιαίτερα έχοντας υπόψη ότι ο ίδιος δεν φέρεται ως εμπειρογνώμονας για τα πιο πάνω θέματα. Κρίνω έτσι, ότι δεν μπορεί να προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στις συγκεκριμένες αναφορές του. Για να καταλήξει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα ενοχής με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία, θα πρέπει να προβεί σε εικασίες και συνειρμούς. Είναι νομολογιακά γνωστό ότι οι εικασίες όσον εύλογες και να είναι δε μπορεί να αποτελέσουν το υπόβαθρο για ποινική καταδίκη. Συνεπώς δεν αρκούν ούτε για καταδίκη του Κατηγορούμενου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Η μέχρι στιγμής αξιολόγηση και τα εκδοθέντα συμπεράσματα, σφραγίζουν και τη τύχη της υπόθεσης αφού ελλείπει βασική μαρτυρία για απόδειξη των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Υπό αυτή την έννοια παρέλκει η ενδελεχής ενασχόληση με την εκδοχή του Κατηγορούμενου και των μαρτύρων του. Ωστόσο για σκοπούς πληρότητας και χωρίς πρόθεση να ενδιατρίψω ιδιαίτερα στο ζήτημα, σημειώνω ότι, η μαρτυρία των Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2, δεν έχουν βοηθήσει με οποιοδήποτε τρόπο την υπόθεση του Κατηγορούμενου, αφού αυτοί δεν ήταν παρόντες κατά την έρευνα. Επίσης, η εκδοχή του Κατηγορούμενου δεν με έπεισε, αφού αυτή ήταν αντιφατική σε πολλά σημεία συγκρινόμενη με τα όσα ανέφερε στις ανακριτικές του καταθέσεις και τα όσα ανέφερε στις 1.11.08 στο Ε.Α.6108 Χρ. Γεωργιάδη Μ.Κ.5 κατά τη διάρκεια της σχετικής έρευνας. Όμως τα πιο πάνω, δεν επηρεάζουν τη κατάληξη του Δικαστηρίου, αφού δεν ήταν για τον Κατηγορούμενο να αποδείξει την αθωότητα του, αλλά για την Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει την ενοχή του. Για τους λόγους που ήδη εξήγησα βρίσκω πως η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να το πράξει και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες 1, 2, 3 και
2. Τα έξοδα €500 θα πληρωθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .............. Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΘΗ/ΓΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο