ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. MΑΡΙΟΥ ΚΛΕΟΜΕΝΗ, Υποθ. Αρ. 8058/10, 22 Δεκεμβρίου 2011

(2)(α), 4, 5, 6 και 10 του περί Καταστολής του Εγκλήματος (Ελεγχόμενη Παράδοση και Άλλες Ειδικές Διατάξεις) Νόμου του 1995 (Ν.3

(1)/95). Αφορούν:- 1. Εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β - ρητίνης κάνναβης - βάρους 2.307,5256 γρ. κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 4

(1)(α), 30

(3)και του άρθρου 4

(1)Β του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του Νόμου (1η κατηγορία). 2. Κατοχή του πιο πάνω φαρμάκου κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 6

(2), 30

(3)και του άρθρου 6

(2)του Πρώτου Παραρτήματος του Τρίτου Πίνακα του Νόμου (2η κατηγορία). 3. Κατοχή του πιο πάνω φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 5

(1)(β), 6

(3), 30

(3), 30Α και του άρθρου 6

(3)Β του Τρίτου Πίνακα του Πρώτου Παραρτήματος του Νόμου (3η κατηγορία) και

1. Κατοχή 0.9848 γρ. ρητίνης κάνναβης κατά παράβαση των ίδιων προνοιών του Νόμου ως και η δεύτερη κατηγορία (4η κατηγορία). Οι πρώτες τρεις κατηγορίες προέκυψαν από έλεγχο δέματος που περιείχε 4 κάδρα με ξύλινες κορνίζες το οποίο έφτασε αεροπορικώς από την Ινδία στις 17.4.10 στο Διεθνές Αεροδρόμιο Λάρνακας, ενώ η 4η μετά από έρευνα που διεξήχθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος (τεκμ.29) στις 19.4.10 στην οικία όπου διαμένει ο κατηγορούμενος με τους γονείς του στα Πολεμίδια. Η Κατηγορούσα Αρχή προώθησε την υπόθεση της μέσω 12 μαρτύρων κατηγορίας (ΜΚ) ως και στη βάση παραδεκτών γεγονότων, ενώ ο κατηγορούμενος μέσω της δικής του και μόνο ένορκης μαρτυρίας. Παρόλο όμως που κατέθεσαν όλοι αυτοί οι μάρτυρες και παρόλο που παρουσιάσθηκαν πλήθος τεκμηρίων η υπόθεση ως προς τα γεγονότα είναι απλή. Κι αυτό γιατί ο κατηγορούμενος δεν αρνείται ότι μέσα στα 4 κάδρα υπήρχαν συσκευασίες που περιείχαν 2.307,5256 γρ. ρητίνης κάνναβης, ούτε αρνείται ότι κατά την έρευνα της κατοικίας του στις 19.4.10 εντοπίσθηκαν 0.9848 γρ. ρητίνης κάνναβης που προοριζόταν για δική του χρήση. Αρνείται όμως ότι γνώριζε ότι ο αποστολέας είχε κρύψει στα κάδρα τα ναρκωτικά και ότι η παράδοση τους σ΄ αυτόν έγινε σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Καταστολής του Εγκλήματος (Ελεγχόμενη Παράδοση και Άλλες Ειδικές Διατάξεις) Νόμου του
2. Αυτά είναι τα δύο κυρίαρχα θέματα της διαδικασίας, τα οποία θα κριθούν στη βάση της έκθεσης παραδεκτών γεγονότων (τεκμ. Α) ως και της εκατέρωθεν προσαχθείσας μαρτυρίας. Ακολουθεί σε πρώτο στάδιο η σύνοψη των παραδεκτών γεγονότων, στα κατάλληλα σημεία της οποίας θα παρεμβάλουμε και τη μαρτυρία των 12 μαρτύρων κατηγορίας. Έχει ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος είναι ο διευθυντής και ο μοναδικός μέτοχος της εταιρείας Μ.Κ. Indian Artifacts Trading Ltd (τεκμ. 2α και 2β, στο εξής η Εταιρεία), η οποία από το Μάιο του 2009 που συστάθηκε μέχρι τον Απρίλιο του 2010 ήταν ενοικιάστρια ενός καταστήματος στην οδό Ακάμαντος 18Β στον Στρόβολο. Ιδιοκτήτρια του καταστήματος είναι η Α. Χριστοφόρου (ΜΚ.4), η οποία ανάφερε ότι διαμένει σε οικία πάνω από το κατάστημα και καθόλη την περίοδο της ενοικίασης πρόσεξε ότι στο κατάστημα δεν υπήρχαν εμπορεύματα και ποτέ δεν είδε κάποιο πελάτη να μπαίνει σ΄ αυτό. Αντ΄ αυτού ο κατηγορούμενος κάλυψε τα τζάμια του καταστήματος με χαρτί και σε συνομιλία που είχε μαζί του της ανέφερε ότι τα εμπορεύματα που ανέμενε από την Ινδία χάθηκαν στο ταχυδρομείο και οι δουλειές του δεν πήγαιναν καλά. Της πλήρωνε όμως το ενοίκιο των €400 μηνιαίως και παρόλο που η μάρτυρας του δήλωσε ότι θα μπορούσε αν ήθελε να αφήσει το κατάστημα, ο κατηγορούμενος συνέχισε να το έχει. Κατά τον κρίσιμο για την υπόθεση χρόνο η Υ.Κ.Α.Ν. είχε πληροφορίες ότι στις 17.4.10 η Gulf Air θα μετέφερνε από την Ινδία στο Αεροδρόμιο Λάρνακας δέμα της διεθνούς εταιρείας μεταφοράς και παράδοσης δεμάτων ARAMEX μέσα στο οποίο θα υπήρχαν ναρκωτικά. Όπως δε ήταν αναμενόμενο η αστυνομία με τη συνεργασία των αρχών του τελωνείου αναζήτησε το δέμα, το οποίο και εντοπίσθηκε στην αποθήκη του τελωνείου το απόγευμα της 17.4.
3. Επρόκειτο για κόκκινο σάκο «Cargo» πάνω στον οποίο ήταν επικολλημένο τιμολόγιο αποστολής (air waybill, τεκμ. 33α) σύμφωνα με το οποίο ως αποστολέας παρουσιαζόταν κάποιος Anil Kumar και ως παραλήπτης η Εταιρεία. Συνοδευόταν δε από τιμολόγιο το οποίο κατέγραφε ότι επρόκειτο για 4 Handicrafts wooden paintings αξίας €10 το ένα, τα οποία ήταν δείγματα (τεκμ. 35). Αμέσως μετά τον εντοπισμό του σάκου οι τελωνιακοί λειτουργοί Α. Ιγνατίου (ΜΚ.3) και Χρ. Ιωάννου προχώρησαν στο άνοιγμα του στην παρουσία των αστυνομικών της Υ.Κ.Α.Ν. Γ. Απέητου και Γ. Τσιαλή (ΜΚ.8). Όπως σχετικά ανάφεραν οι ΜΚ.3 και 8 μέσα στο σάκο υπήρχε μια άσπρη σακούλα της εταιρείας ΑRAMEX (τεκμ. 21) μέσα στην οποία υπήρχε χάρτινη συσκευασία με 4 κάδρα, το πίσω μέρος των οποίων ήταν καλυμμένο με λαδόκολλα. Η λαδόκολλα, επεσήμανε ο ΜΚ.3, εμποδίζει την ανίχνευση ναρκωτικών από ακτινολογικό έλεγχο και αφού την αφαίρεσαν διαπίστωσαν ότι στο πίσω μέρος των κορνιζών του κάθε κάδρου υπήρχαν από δύο νάιλον συσκευασίες - σύνολο οκτώ - που περιείχαν καφέ συμπαγή ουσία που έμοιαζε με ρητίνη κάνναβης, κάτι που επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια και από χημική ανάλυση του Γενικού Χημείου του Κράτους. Σχετικές είναι οι εκθέσεις ημερ. 27.4.10 (τεκμ. 3α) και 22.6.10 (τεκμ. 3β) και σ΄ ότι αφορά τη διαδικασία ανοίγματος του σάκου και τι αυτός περιείχε λήφθηκαν φωτογραφίες από τον ΜΚ.8 (τεκμ.1). Με την ανεύρεση των ναρκωτικών ο ΜΚ.8 τοποθέτησε τις συσκευασίες ανά δύο σε 4 φακέλους (τεκμ. 17, 18, 19 και 20) και αφού έκδωσε απόδειξη κατάσχεσης τοποθέτησε τους φακέλους σε κιβώτιο ασφαλείας του τελωνείου και ακολούθως επανατοποθέτησε τα 4 (άδεια) κάδρα στη χάρτινη τους συσκευασία και στη συνέχεια τα κάδρα τοποθετήθηκαν ξανά στην άσπρη σακούλα της ARAMEX. Δύο ημέρες μετά, στις 9.00 π.μ. της 19.4.00, ο ΜΚ.8 επανήλθε στο τελωνείο απ΄ όπου παρέλαβε τους 4 φακέλους με τα ναρκωτικά και την άσπρη σακούλα της ARAMEX αφού κοινοποιήθηκε στον Αν. Διευθυντή Τελωνείων επιστολή με την οποία ο Διοικητής της ΥΚΑΝ τον πληροφορούσε ότι ο Αρχηγός της Αστυνομίας έδωσε την έγκριση του για ελεγχόμενη παράδοση σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 3

(1)/95 (τεκμ.25). Στη συνέχεια επέστρεψε στη Λευκωσία, όπου παρέδωσε τους φακέλους με τα ναρκωτικά στον εξεταστή της υπόθεσης Α. Ανδρέου (ΜΚ.1) και την σακούλα στα γραφεία της ARAMEX στη Λευκωσία. Κι αυτό αφού ήδη είχε τεθεί σε λειτουργία ο μηχανισμός για ελεγχόμενη παράδοση της σακούλας και αφού συστάθηκε ομάδα αστυνομικών με αποστολή να αναπτυχθούν στην περιοχή των γραφείων της ARAMEX προκειμένου να εντοπίσουν και στη συνέχεια παρακολουθήσουν τις κινήσεις του προσώπου που θα παραλάμβανε τη σακούλα. Σχετική επί του θέματος της ελεγχόμενης παράδοσης είναι η μαρτυρία των αστυνομικών Κλ. Γρηγορίου (ΜΚ.2), Τσιαλή (ΜΚ.8) και Αντωνίου (ΜΚ.11) η οποία συνοψίζεται ως ακολούθως:- Το πρωί της 19.4.10, ανέφερε ο ΜΚ.11, συνέταξε με οδηγίες του Διοικητή της ΥΚΑΝ τρεις επιστολές. Η πρώτη απευθυνόταν στον Αν. Διευθυντή Τελωνείων (τεκμ. 25), η δεύτερη στον Αρχηγό της Αστυνομίας (τεκμ. 26) και η τρίτη στον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (τεκμ.27). Αφού υπογράφηκαν από τον Διοικητή της ΥΚΑΝ οι εν λόγω τρεις επιστολές ο ίδιος μετέφερε το τεκμήριο 26 στον Αρχηγό της Αστυνομίας ο οποίος έδωσε την έγκριση του για ελεγχόμενη παράδοση και μέσα σε 15 λεπτά, γύρω στις 8.45 π.μ., μετέφερε το τεκμήριο 27 στα Γραφεία της Νομικής Υπηρεσίας για ενημέρωση και του Γενικού Εισαγγελέα. Με την έγκριση για ελεγχόμενη παράδοση, ανάφεραν οι ΜΚ.2 και 8, αναπτύχθηκε περιμετρικά των γραφείων της ARAMEX ομάδα παρακολούθησης της ΥΚΑΝ. Δεν ανέμενε πολύ. Αφού στο μεταξύ - όπως είναι παραδεκτό (τεκμ.39) - υπάλληλος της ARAMEX τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο και του ανήγγειλε ότι έφτασε το δέμα, αυτός εμφανίστηκε στα γραφεία της εν λόγω εταιρείας γύρω στις 12.45 απ΄ όπου πήρε το πακέτο, το οποίο στη συνέχεια τοποθέτησε στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου υπ΄ αρ. εγγραφής CAW 851 και αναχώρησε με κατεύθυνση τη Λεμεσό. Τον ακολούθησαν όμως αυτοκίνητα με μέλη της ΥΚΑΝ και όπως ανάφερε ο ΜΚ.2 ενώ ο κατηγορούμενος οδηγούσε στον αυτοκινητόδρομο βγήκε σε κάποια στιγμή από την έξοδο της Κοφίνου στον παλαιό δρόμο Λευκωσίας-Λεμεσού με κατεύθυνση το μοναστήρι της Παναγίας της Γαλακτοφορούσας. Ακολούθως όμως έκανε επαναστροφή, γεγονός που δημιούργησε στους αστυνομικούς που τον παρακολουθούσαν την υποψία ότι έγιναν αντιληπτοί και ο επικεφαλής της επιχείρησης του έδωσε εντολή να τον ανακόψει. Τον ανέκοψε σε έξοδο του παλαιού δρόμου Λευκωσίας-Λεμεσού και σε ερώτηση που του υπόβαλε αν είχε στην κατοχή του οτιδήποτε το παράνομο αυτός απάντησε αρνητικά. Ακολούθησε έρευνα στο αυτοκίνητο και όταν ο μάρτυρας τον πληροφόρησε ότι στην άσπρη σακούλα που είχε στο χώρο αποσκευών εντοπίσθηκαν 2,5 κιλά κάνναβης τα οποία παρέλαβε η ΥΚΑΝ, ο κατηγορούμενος, ο οποίος φαινόταν ανήσυχος και συγχυσμένος, απάντησε μετά την επίστηση της προσοχής του στο Νόμο:- «Εγώ εν πίνακες που παρέλαβα», απάντηση που δεν ικανοποίησε και μεταφέρθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ για περαιτέρω εξετάσεις όπου μετά από λίγη ώρα, στις 16.30, τον συνέλαβαν δυνάμει δικαστικού εντάλματος (τεκμ. 23) και η απάντηση που έδωσε όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο ήταν «Εν έχω σχέση με τούτα τα πράματα εγώ». Δύο ώρες μετά τη σύλληψη, στις 18.45, κοινοποιήθηκαν στον κατηγορούμενο τα δικαιώματα του (τεκμ. 24) και υπεβλήθη σε προφορική ανάκριση (τεκμ. 28). Του υποβλήθηκαν συνολικά 10 ερωτήσεις και στη βάση των απαντήσεων που έδωσε διατύπωσε την ακόλουθη εκδοχή:- « Από την Ινδία εισήγαγε κατά τους τελευταίους 5-6 μήνες σε 5-6 περιπτώσεις sticks, βάσεις των sticks, βραχιόλια και δακτυλίδια. Όμως τα πράγματα αυτά δεν πωλούνταν και τα πιο πολλά βρίσκονται στο σπίτι του, ενώ κάποια άλλα τα επέστρεψε. Η τελευταία εισαγωγή αφορούσε πίνακες, αλλά δεν ξέρει πόσα χρήματα έστειλε στην Ινδία τόσο τις προηγούμενες φορές όσο και την τελευταία και παρέπεμψε σχετικά τον ανακριτή στην λογίστρια Ευαγγελία της εταιρείας Γιώργου Γιάγκου». Όπως γίνεται αντιληπτό τα πιο πάνω πυροδότησαν μια σειρά αστυνομικών ενεργειών, στο πλαίσιο των οποίων ερευνήθηκαν στις 19.4.10 δυνάμει δικαστικού εντάλματος (τεκμ. 29) τόσο το κατάστημα της οδού Ακάμαντος 18Β στο Στρόβολο, όσο και η κατοικία της οδού 78ου δρόμου στα Πολεμίδια όπου διαμένει ο κατηγορούμενος με τους γονείς του. Και το μεν ένταλμα για το κατάστημα το εκτέλεσε ο ΜΚ.1, σύμφωνα με τη μαρτυρία του οποίου το κατάστημα ήταν εντελώς άδειο με κάποια κουτιά μπογιάς στο πάτωμα, το δε ένταλμα για την κατοικία το εκτέλεσε ο αστ. Αριστοτέλους (ΜΚ.12), σύμφωνα με τη μαρτυρία του οποίου συνελέγησαν αριθμός τεκμηρίων τα οποία τελικά κατέληξαν στον εξεταστή της υπόθεσης ΜΚ.

1. Ό,τι εδώ ενδιαφέρει είναι ότι ο ΜΚ.1 κατέθεσε στο Δικαστήριο εκ συμφώνου 16 τεκμήρια (τεκμ.5-21) τα οποία καταγράφονται στον κατάλογο του τεκμ.
2. Απ΄ αυτά σημασία για την υπόθεση έχουν (α) τα τεκμ. 6 και 14 τα οποία είναι αποδείξεις της Western Union για εμβάσματα του κατηγορούμενου στον Anil Kumar, (β) τα τεκμ. 10 και 11 τα οποία είναι 4 τιμολόγια του Anil Kumar επ΄ ονόματι της Εταιρείας ημερ. 16.2.10 και 13.4.10 για το συνολικό ποσό των €34 και (γ) το τεκμ. 8 που είναι ρούχινο τσαντάκι το οποίο παραλήφθηκε κατά την έρευνα του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου μέσα στο οποίο υπήρχαν 0.9845 γρ. ρητίνης κάνναβης (τεκμ. 9). Στο πλαίσιο των ενεργειών του, ανάφερε ο ΜΚ.1, ζητήθηκε η συνδρομή της Interpol Λευκωσίας για εξακρίβωση των στοιχείων του αποστολέα των κάδρων Anil Kumar και αναζητήθηκε μαρτυρία για τις δραστηριότητες της Εταιρείας, για τα εμβάσματα που έκανε ο κατηγορούμενος μέσω της Western Union στην Ινδία, καθώς επίσης και για την αξία των επίδικων κάδρων. Ως προς το πρώτο θέμα, ανάφερε, απεστάλη μέσω της Interpol Λευκωσίας επιστολή ημερ. 6.5.10 στην Ιnterpol Νέου Δελχί (τεκμ.31), η οποία απάντησε στις 25.6.10 (τεκμ.32) αναφέροντας ότι:- «Τhe concerning authorities had informed that the consignor and the address i.e. "Anil Kumar, 29 Mahal Kereri Kahas Dhamsala Kangra (HP)" both are false". Ως προς το δεύτερο θέμα, τις δραστηριότητες δηλαδή της Εταιρείας, κατατέθηκαν εκ συμφώνου προς απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου τους καταθέσεις από λειτουργούς του Τελωνείου και του Τμήματος Φ.Π.Α. βάσει των οποίων:- Η Εταιρεία εισήγαγε από την Ινδία στις 10.7.09 ένα πακέτο και δήλωσε ως φορολογητέα αξία €205, ενώ από 29.12.09 μέχρι 17.4.10 έκαμε ακόμη 4 εισαγωγές συνολικής δηλωθείσας αξίας €50 (τεκμ. 40 και 41). Περαιτέρω έγινε παραδεκτό ότι η Εταιρεία είναι εγγεγραμμένη στο Φ.Π.Α. από 21.7.09 με δραστηριότητα την εισαγωγή ινδικών προϊόντων και για μεν την περίοδο μέχρι 31.12.09 υπόβαλε φορολογική δήλωση ότι εισήγαγε εμπορεύματα αξίας €1795 χωρίς όμως αντίστοιχες πωλήσεις, για δε την περίοδο από 1.1 - 31.3.10 ότι πώλησε εμπορεύματα έναντι του ποσού των €600 (τεκμ. 42α και 42β). Σχετική επί του θέματος είναι και η μαρτυρία του λογιστή της Εταιρείας Ε. Ευαγγέλου (ΜΚ.10) που έχει ως ακολούθως:- Τηρούσε τους λογαριασμούς της Εταιρείας, αλλά με τον κατηγορούμενο δεν είχε προσωπική επαφή καθότι του έστελλε τα σχετικά στοιχεία μέσω του "Αkis Express". Έτσι μέσα στο 2009 του έστειλε μερικά τιμολόγια αγοράς εμπορευμάτων και μέσα στο 2010 ακόμη ένα συνολικής αξίας €1.969,13, ενώ σ΄ ότι αφορά τις πωλήσεις του αποστάληκε ένα τιμολόγιο για πώληση σε κάποιο Α. Ανδρέου από τη Λάρνακα ενός πίνακα για το ποσό των €690 (τεκμ. 30 ημερ. 10.1.10). Περαιτέρω ο κατηγορούμενος - ο οποίος ήταν συνεπής στις οικονομικές του υποχρεώσεις - πλήρωνε μέσω του γραφείου του και το ενοίκιο του καταστήματος της οδού Ακάμαντος 18Α στο Στρόβολο για την περίοδο από 1.6.09 μέχρι και την 31.1.10 (τεκμ. 46), καθώς επίσης και τη μηνιαία εισφορά του στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ύψους €173 (τεκμ. 45), ως και άλλα έξοδα περιόδου 21.7 - 31.12.09 ύψους €1.794,72 πλέον €174,41 ΦΠΑ (τεκμ. 44). Όσον αφορά τα εμβάσματα που έκανε ο κατηγορούμενος μέσω της Western Union σχετική είναι η μαρτυρία της υπαλλήλου της εν λόγω εταιρείας Ν. Μιχαήλ (ΜΚ.9). Από 29.6.09 μέχρι και την 10.4.10, ανάφερε, ο κατηγορούμενος έκανε σε 20 περιπτώσεις εμβάσματα στην Ινδία συνολικού ποσού €11.600 (τεκμ. 34 και συνοπτική κατάσταση τεκμ. 43). Απ΄ αυτά τα 11 περιόδου 4.12.09 μέχρι και 10.4.10 συνολικού ποσού €5.900 έγιναν επ΄ ονόματι Anil Kumar, ενώ τα προηγούμενα εννέα έγιναν επ΄ ονόματι άλλων προσώπων στην Ινδία. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Western Union, τόνισε, ο παραλήπτης των εμβασμάτων θα πρέπει για να του πληρωθούν τα χρήματα να παρουσιάσει τα στοιχεία ταυτότητας του. Ωστόσο δεν γνωρίζει αν όλες οι χώρες στις οποίες λειτουργεί γραφεία η Western Union τηρούν αυστηρά τους κανονισμούς και δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο κάποιος να εισπράξει τα χρήματα του εμβάσματος παρουσιάζοντας πλαστά στοιχεία και επί του προκειμένου ανάφερε ότι σε κάποιες περιπτώσεις υποβλήθηκαν παράπονα για τέτοια συμβάντα στο εξωτερικό. Παραδεκτή επίσης είναι και η μαρτυρία υπαλλήλου της ARAMEX (τεκμ. 39) σύμφωνα με την οποία η ARAMEX μετέφερε από την Ινδία και παράδωσε στον κατηγορούμενο στη Λευκωσία δέματα σε 4 περιπτώσεις. Η πρώτη ημερ. 29.12.09 αφορούσε δέμα 14.700 γρ. με την επιγραφή «Photoframe" και ως αποστολέας παρουσιαζόταν κάποια εταιρεία με τ΄ όνομα "Apexus Overseas", η δεύτερη ημερ. 22.2.10 αφορούσε δέμα 10.900 γρ. με την επιγραφή «paintings» και είχε - όπως και οι επόμενες δύο - ως αποστολέα τον Anil Kumar και ως παραλήπτη την Εταιρεία, η τρίτη ημερ. 16.4.10 αφορούσε δέμα βάρους 1 κιλού με την επιγραφή «T-Shirt, showl» και η τέταρτη ημερ. 19.4.10 αφορούσε το επίδικο που είχε βάρος 18 κιλών. Τέλος, σ΄ ότι αφορά την αξία των επίδικων 4 υφασμάτινων κάδρων, σχετική είναι η μαρτυρία των Μ. Χριστοδούλου (ΜΚ.5) και Κ. Χασαπόπουλου (ΜΚ.6). Ο ΜΚ.5 ανάφερε ότι είναι έμπορας ειδών Λαϊκής Τέχνης διαφόρων χωρών της Ασίας μεταξύ των οποίων και η Ινδία, χώρα στην οποία ταξίδευσε τα τελευταία 20 χρόνια πολλές φορές και σ΄ ότι αφορά τα υφασμάτινα κάδρα της υπόθεσης τα έβλεπε συχνά να πωλούνται εκεί σε τιμή που δεν ξεπερνούσε τα €10 το καθένα. Ο ίδιος όμως δεν εμπορεύεται τέτοια κάδρα γιατί δεν έχουν ζήτηση στην Κύπρο. Ο ΜΚ.6 ανάφερε ότι είναι συντηρητής αρχαιοτήτων και έργων τέχνης, με σπουδές στην Ιταλία, Ιαπωνία και Ελλάδα και ασχολείται στον τομέα αυτό πέραν των 40 χρόνων. Εξέτασε τα επίδικα 4 υφασμάτινα κάδρα και το πόρισμα του είναι ότι δεν αποτελούν έργα τέχνης, αλλά έργα χειροτεχνίας χωρίς καμιά καλλιτεχνική αξία. Τέτοια έργα, τόνισε, πωλούνται στα Indian Shops σε εξευτελιστικές τιμές €15-€20 περίπου το καθένα. Ολοκληρώνουμε την παράθεση της προσκομισθείσας μαρτυρίας με την ένορκη εκδοχή του κατηγορούμενου. Έχει ως ακολούθως:- Εγκατέλειψε το σχολείο μετά την 3ην Γυμνασίου και έκτοτε εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, με τελευταία αυτή του security σε ξενοδοχείο όπου γνώρισε κάποια Ινδή, την Ματού, με την οποία συνήψε ερωτικό δεσμό. Η άδεια παραμονής της Ματού στην Κύπρο έληγε το καλοκαίρι του 2008, αλλά πριν φύγει για την πατρίδα της του γνώρισε τον συμπατριώτη της Anil Kumar ο οποίος του «έριξε» την ιδέα να εμπορευθεί είδη ινδικής λαϊκής τέχνης, τα οποία θα αγόραζε €0,50-€1.- και θα τα πωλούσε €10, €20 ή και €
3. Δεν απέρριψε την ιδέα και αφού ερεύνησε την αγορά αποφάσισε να την υλοποιήσει, αφού τα δείγματα που του είχε δείξει ο Kumar πωλούνταν στην Κύπρο €10-€
4. Ο Kumar όμως του ζήτησε για να συνεργασθεί μαζί του €3000-€4.000 και επειδή δεν ήξερε απ΄ αυτές τις δουλειές συμβουλεύτηκε δικηγόρο που βρήκε στον τηλεφωνικό κατάλογο, ο οποίος τον συμβούλευσε να συστήσει εταιρεία, όπως και έπραξε. Κι αυτό αφού στο μεταξύ ενοικίασε το κατάστημα της ΜΚ.4, το οποίο προόριζε για τα εμπορεύματα που θα έφερνε από την Ινδία λόγω του ότι στη Λευκωσία είχε πιο πολύ κόσμο και στη Λεμεσό τα αντικείμενα που σκόπευε να εμπορευθεί πωλούνταν σε παζαράκια στους δρόμους. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω άρχισε από το καλοκαίρι του 2008 να στέλλει χρήματα στην Ινδία σε διάφορα πρόσωπα που του είχε υποδείξει ο Kumar για να συμπληρωθεί το ποσό της προκαταβολής των 4.000, διότι όπως του είχε πει ο Kumar δεν μπορούσε να στείλει το ποσό αυτό σ΄ ένα και μόνο πρόσωπο. Στη συνέχεια ο Kumar του έστειλε κάποια δείγματα, τα οποία πήρε στο παζαράκι και σε καταστήματα της Λεμεσού αλλά δεν είχαν ζήτηση και έτσι διέκοψε τη συνεργασία μαζί του και ξανάπιασε δουλειά ως security. Σε σχέση δε με το ποσό των €4.000, που είχε στείλει στο μεταξύ, έκανε αρκετά τηλεφωνήματα και απαίτησε να του επιστραφεί, αλλά ο Kumar του πρότεινε να του στείλει πίνακες που θα είχαν περισσότερη ζήτηση. Αποφάσισε να κάνει ακόμη μια προσπάθεια αφού θεωρούσε τις €4.000 χαμένα λεφτά και έτσι έστειλε στον Kumar κι άλλα χρήματα. Πράγματι ο Kumar του έστειλε τον πρώτο πίνακα που πώλησε για €600, γεγονός που τον έκανε να του στείλει κι΄ άλλα χρήματα γιατί έκρινε ότι οι πίνακες είχαν ζήτηση και στη συνέχεια ο Kumar του έστειλε ακόμη δύο πίνακες τους οποίους πώλησε €500 - €600 τον καθένα χωρίς τιμολόγιο διότι ακόμα εργαζόταν στη ζημιά του. Στη συνέχεια ζήτησε από τον Kumar να του στείλει κι άλλους πίνακες και γι΄ αυτό τον σκοπό έστειλε κι άλλα χρήματα, όπως του είχε ζητήσει ο Kumar. Ο Κumar όμως όχι μόνο δεν του έστειλε, αλλά ούτε και απαντούσε στα πολλά τηλεφωνήματα που του έκανε ή απαντούσε με μισόλογα. Αισθάνθηκε ότι τον είχε «πιάσει κορόιδο» και σε μια από τις τηλεφωνικές τους συνομιλίες τον απείλησε ότι αν δεν τηρούσε τη συμφωνία θα πήγαινε στην Ινδία να «τον σπάσει στο ξύλο» και να του «κάψει το σπίτι». Μετά την απειλή, συνέχισε, ο Kumar τον πήρε τηλέφωνο και του είπε ότι είχε έτοιμο το πακέτο και μαζί με τους πίνακες θα του έστελλε και φουλάρια, αλλά θα έπρεπε να του στείλει ακόμη €
5. Πείσθηκε να στείλει κι αυτό το ποσό αφού του τηλεφώνησε και η Ματού, η οποία τον διαβεβαίωσε ότι αν έστελλε ακόμη μερικά χρήματα θα έπαιρνε το εμπόρευμα. Πράγματι μετά που έστειλε τα χρήματα ήλθε το πρώτο πακέτο με τα φουλάρια και μετά από 3-4 ημέρες τον ειδοποίησαν από την ARAMEX ότι ήλθε και το επίδικο. Πήγε και το πήρε και ξεκίνησε για τη Λεμεσό, αλλά σε κάποιο σημείο βγήκε από τον αυτοκινητόδρομο για φαγητό. Δεν βρήκε και έκανε επαναστροφή προς την Χοιροκοιτία, που ήξερε ότι υπήρχαν κέντρα, αλλά τον ανέκοψε η αστυνομία και όταν πληροφορήθηκε το λόγο αντέδρασε παράξενα γιατί ο ίδιος πήγε να παραλάβει πίνακες και όχι ναρκωτικά. Κατά την αντεξέταση η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής απέρριψε την εκδοχή του υποβάλλοντας του προς τούτο σωρεία ερωτήσεων και υποβολών. Ο κατηγορούμενος όμως επέμενε στους ισχυρισμούς του και ναι μεν πρόβαλε ότι κάποτε κάνει χρήση κάνναβης, η οποία όπως είπε πωλείται στην Κύπρο €30 περίπου το γραμμάριο και η ποσότητα που βρήκε η αστυνομία στο υπνοδωμάτιο του ήταν για δική του χρήση, αλλά δεν γνώριζε ότι στους πίνακες υπήρχαν ναρκωτικά. Τα ναρκωτικά, αντέτεινε, τα έβαλαν στα κάδρα οι Kumar και Ματού για να τον ενοχοποιήσουν για να κρατήσουν τα χρήματα που τους είχε στείλει επειδή τους απείλησε. Από την άλλη ίσως τα ναρκωτικά να προορίζονταν για άλλα πρόσωπα, τα οποία θα παρουσιάζονταν ως αγοραστές των πινάκων. Του επισημάνθηκε επί του προκειμένου ότι τα ναρκωτικά ήταν κάτω από λαδόκολλες για να μην εντοπισθούν από τον ακτινολογικό έλεγχο και η απάντηση του ήταν ότι του τα έστειλαν με επαγγελματικό τρόπο και μετά πληροφόρησαν την αστυνομία για να τον ενοχοποιήσουν. Περαιτέρω του ζητήθηκε να εξηγήσει γιατί να στείλει €4.000 για αντικείμενα που στην Ινδία πωλούνταν €0,50-€1.- το καθένα, γιατί να συνεχίζει να στέλλει χρήματα αφού ο Kumar δεν του έστειλε το εμπόρευμα για το οποίο έστειλε αρχικά €4.000 και γιατί συνέχισε να ενοικιάζει το κατάστημα στο Στρόβολο τη στιγμή που σ΄ αυτό από το Μάιο του 2009 μέχρι τον Απρίλη του 2010 που συνελήφθη δεν έβαλε τίποτα. Με κάθε δυνατή συντομία οι εξηγήσεις που έδωσε στα σχετικά ερωτήματα έχουν ως ακολούθως:- Αρχικά έστειλε €4.000 σε διάφορα πρόσωπα γιατί όπως του είπε ο Kumar στην Ινδία δεν επιτρέπεται κάποιος να εισπράξει έμβασμα από το εξωτερικό που να υπερβαίνει τα €700 και κάθε φορά που έστελλε χρήματα τα €100 ήταν για τη Ματού λόγω του ότι αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Το γιατί όμως έστειλε €4.000 για αντικείμενα που στην Ινδία πωλούνταν €0,50-€1- παρέμεινε ως ερώτημα αναπάντητο. Ωστόσο, επανέλαβε ότι συνέχισε να στέλλει στον Kumar χρήματα με την ελπίδα να πάρει σε αντάλλαγμα πίνακες, οι οποίοι θεώρησε ότι είχαν ζήτηση και σε σχέση με το κατάστημα ισχυρίσθηκε ότι παρόλο που οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά, το κράτησε με την ελπίδα ότι «θα φκει που πάνω». Του υποβλήθηκε ότι η εκδοχή του δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και ότι ήξερε ότι στα κάδρα υπήρχαν ναρκωτικά και ότι τα εμβάσματα που έκανε στον Kumar ήταν γι΄ αυτό το σκοπό, υποβολές που απέρριψε εμμένοντας στους ισχυρισμούς του. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις θέσεις τους με αγορεύσεις, τις οποίες βεβαίως έχουμε διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή. Επιγραμματικά:- Είναι θέση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι η μαρτυρία που προσκόμισε οδηγεί σε ένα και μόνο συμπέρασμα, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι ο αποστολέας έκρυψε μέσα στα κάδρα τις οκτώ συσκευασίες με τα ναρκωτικά και η εκδοχή του είναι κατασκεύασμα που έκδηλα δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αναγνώρισε όμως ότι όταν η αστυνομία αφαίρεσε από τα κάδρα τις συσκευασίες με τα ναρκωτικά έπρεπε να τοποθετήσει στη θέση τους άλλη ουσία, αλλά τόνισε ότι η παράλειψη αυτή δεν έχει επιπτώσεις σε καμιά από τις 4 κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος οι οποίες έχουν αποδειχθεί πέραν από κάθε λογική αμφιβολία. Διαμετρικά αντίθετη είναι η θέση της Υπεράσπισης. Στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, εισηγήθηκε ο κ. Ταμπούρλας, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε για την ύπαρξη των ναρκωτικών στα κάδρα και ενόψει τούτου δικαιούται σε αθώωση στις πρώτες τρεις κατηγορίες. Εν πάση περιπτώσει δικαιούται σε αθώωση διότι με την εκδοχή του έχει στοιχειοθετηθεί λογική αμφιβολία σε σχέση με το στοιχείο της γνώσης για ύπαρξη ναρκωτικών στα 4 κάδρα. Έχουμε παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους ΜΚ και τον κατηγορούμενο να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας προς τούτο συνεχώς υπόψη το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρία και τα επιχειρήματα-εισηγήσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων στο στάδιο των αγορεύσεων. Καταλήξαμε ότι η μαρτυρία των ΜΚ σ΄ ότι αφορά τα πραγματικά περιστατικά που συνθέτουν την υπόθεση δεν έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί. Αντίθετα ουσιαστικές πτυχές της έγιναν ευθέως παραδεκτές - τεκμ. 4, 39, 40, 41, 42α και 42β - ενώ άλλες - ενοικίαση του καταστήματος, πληρωμή ενοικίων, εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων καθώς και άλλων εξόδων, εμβάσματα στην Ινδία και η λήψη σε 4 περιπτώσεις δεμάτων από την Ινδία με δηλωθέντα εμπορεύματα ασήμαντης αξίας - δεν αμφισβητήθηκαν, ούτε μπορούσαν λόγω της φύσεως τους να αμφισβητηθούν. Όπως δεν αμφισβητήθηκε και η μαρτυρία των ΜΚ.5 και 6 η οποία, πέραν από τις εξηγήσεις που έδωσαν οι εν λόγω μάρτυρες λόγω πείρας και κατάρτισης, επιβεβαιώνεται και από το ίδιο το τιμολόγιο που συνόδευε τα 4 κάδρα (τεκμ.35), αλλά και από τη μαρτυρία του ίδιου του κατηγορούμενου. Επομένως δεν χρειάζεται να ανατρέξουμε στις καθιερωμένες από τη Νομολογία αρχές για προσέγγιση της μαρτυρίας τους ως μαρτύρων εμπειρογνωμόνων, αφού η μαρτυρία τους δεν αμφισβητείται και στη βάση των πιο πάνω είναι αυτονόητο ότι την αποδεχόμαστε. Όπως αποδεχόμαστε στο σύνολο της και τη μαρτυρία των υπόλοιπων δέκα μαρτύρων κατηγορίας και ανάλογα είναι και τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Σε ποιο όμως συμπέρασμα ή συμπεράσματα οδηγεί αυτή η μαρτυρία θα το εξετάσουμε πιο κάτω αφού πρώτα αξιολογήσουμε και την εκδοχή του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος, χωρίς να αμφισβητεί οποιαδήποτε ουσιαστική πτυχή της μαρτυρίας που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή, επικεντρώθηκε στην προώθηση της θέσης ότι δεν γνώριζε για την ύπαρξη των ναρκωτικών στα κάδρα. Η εκδοχή όμως που πρόβαλε για προώθηση της θέσης αυτής κτίσθηκε σε ισχυρισμούς οι οποίοι κατά την άποψή μας θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν παιδαριώδεις και ως τέτοιοι δεν θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτοί από κανένα λογικό Δικαστήριο. Προς τούτο είναι αρκετό να παρατηρήσουμε ότι αδυνατούμε να δεχθούμε τον ισχυρισμό του ότι:-
6. Έστειλε αρχικά σε διάφορα πρόσωπα που του υπέδειξε ο Kumar - ένα πρόσωπο που η Interpol Νέου Δελχί βεβαίωσε ότι χρησιμοποιούσε ψεύτικα στοιχεία ταυτότητας και ψεύτικη διεύθυνση (τεκμ. 32) - €4.000 γιατί όπως του είχε πει ο Kumar δεν θα μπορούσε να στείλει αυτό το ποσό στην Ινδία σε ένα και μόνο πρόσωπο. Μα, αν έτσι είχαν τα πράγματα, πώς έστειλε στον παρουσιαζόμενο ως Kumar €5.900 (τεκμ.34); Στη συνέχεια όμως διαφοροποίησε τον ισχυρισμό του προβάλλοντας ότι αυτό που απαγορεύεται είναι ότι δεν μπορεί κάποιος να στέλλει χρήματα σε κάποιο πρόσωπο στην Ινδία περισσότερα από €700 την κάθε φορά, ισχυρισμός που και πάλιν διαψεύδεται αφού δύο εμβάσματα του τεκμ. 34 ημερ. 30.1.10 και 20.3.10 προς τον Kumar ήταν €1.500 και €1000 αντίστοιχα.
7. Απέστειλε στα διάφορα πρόσωπα που του υπέδειξε ο Kumar €5.700 - τα πρώτα 9 εμβάσματα του τεκμ. 34 - και επ΄ ανταλλάγματι ο Kumar του έστειλε κάποια δείγματα ασήμαντης αξίας και όμως του έστειλε ακόμη €5.900 - τα επόμενα 11 εμβάσματα επ΄ ονόματι του Kumar - στη βάση της υπόσχεσης του Kumar ότι θα του απέστελλε πίνακες η αξία των οποίων δεν υπερέβαινε τα €10 ο καθένας, τη στιγμή που με τις €5.700 που αρχικά έστειλε θα μπορούσε να απαιτήσει να του αποσταλούν μερικές εκατοντάδες πίνακες και μετά αν είχαν ζήτηση να αποστείλει και άλλα χρήματα.
8. Ενοικίασε κατάστημα και συνέχισε για 1 περίπου χρόνο να πληρώνει ως ενοίκιο €400 μηνιαίως χωρίς να βάλει σ΄ αυτό οτιδήποτε, αλλά να περιμένει να υλοποιήσει ο Kumar την υπόσχεση του να του στείλει πίνακες αξίας €10 ο καθένας ώστε «να φκει που πάνω». Όπως αδυνατούμε να δεχθούμε ότι χωρίς ουσιαστικά κανένα έσοδο από τις «δραστηριότητες» της Εταιρείας πλήρωνε €173 το μήνα εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων (τεκμ. 45) και παρά το γεγονός ότι για 1 περίπου χρόνο η Εταιρεία πώλησε 1 πίνακα - ή έστω τρεις κατά τον ισχυρισμό του - αντί του ποσού των €600 συνέχισε να πληρώνει και τα τόσα άλλα έξοδα που ανάφερε ο λογιστής του (ΜΚ.10).
9. Απείλησε δήθεν τον Κumar ότι «θα του κάψει το σπίτι» και ο Kumar για να τον ενοχοποιήσει έκρυψε στα κάδρα 2.307 γρ. ρητίνης κάνναβης και μάλιστα με επαγγελματικό τρόπο για να μην ανιχνευθούν από ακτινολογικό έλεγχο. Πρόκειται κατά την άποψή μας για εκπληκτικό όντως ισχυρισμό, αφού την «εκδίκηση» του ο Kumar θα πλήρωσε προφανώς με μερικές χιλιάδες ευρώ - όση και η χονδρική αξία της εν λόγω ποσότητας - ενώ ταυτόχρονα θα έκαμνε «δώρο» ρητίνη κάνναβης η λιανική αξία της οποίας στην κυπριακή αγορά ήταν άνω των €50.000 (2.307 γρ. χ €30 το γρ. περίπου). Όλα τα πιο πάνω κατά την άποψη μας συνθέτουν μια εκδοχή που προκαλεί την στοιχειώδη νοημοσύνη, την οποία απορρίπτουμε χωρίς κανένα δισταγμό. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω το κατά πόσο αποδείχθηκαν οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι θέμα που θα κριθεί στη βάση και μόνο των παραδεκτών γεγονότων και της μαρτυρίας που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή. Θα αρχίσουμε από το θέμα της ελεγχόμενης παράδοσης. Ο Νόμος που ρυθμίζει την ελεγχόμενη παράδοση (Ν.3

(1)/95) είναι προϊόν της κύρωσης εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών ημερ. 19.12.1988 εναντίον της παράνομης Διακίνησης Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών και όπως προνοείται από το άρθρο 2:- «ελεγχόμενη παράδοση» σημαίνει τη μέθοδο σύμφωνα με την οποία επιτρέπεται η διέλευση απαγορευμένων ουσιών ή απαγορευμένων αντικειμένων από, προς ή μέσω της επικράτειας μιας ή περισσότερων χωρών, εν γνώσει και υπό την επίβλεψη των αρμόδιων αρχών με σκοπό την αναγνώριση προσώπων αναμεμιγμένων στη διάπραξη καθορισμένων αδικημάτων». Σ΄ ότι δε αφορά τα πρόσωπα που έχουν την εξουσία λήψης απόφασης για ελεγχόμενη παράδοση σχετικό είναι το άρθρο 6 που προνοεί ότι λαμβάνεται είτε από τον Αρχηγό της Αστυνομίας είτε από τον Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων ή από πρόσωπο που ειδικά εξουσιοδότησαν γι΄ αυτό το σκοπό και ελεγχόμενη παράδοση επιτρέπεται όταν διενεργείται σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 4. Ό,τι εδώ ενδιαφέρει είναι το εδάφιο 4

(2)(α) που προνοεί ότι ελεγχόμενη παράδοση συνιστά η:- (α) Κατακράτηση ή καταστροφή ή κατακράτηση και καταστροφή ολόκληρης ή μέρους της ποσότητας απαγορευμένων ουσιών ή αντικειμένων που εισάγονται ή διακινούνται παράνομα στην Κύπρο και αντικατάστασή τους ολικώς ή μερικώς με άλλες ουσίες ή αντικείμενα» και σε τέτοια περίπτωση σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 4

(3):- «

(3)Κατά την εφαρμογή των προνοιών του εδαφίου

(2)πιο πάνω, η αποστολή, παράδοση ή παραλαβή- (α) Μέρους της ποσότητας των απαγορευμένων ουσιών ή των απαγορευμένων αντικειμένων ή (β) άλλων ουσιών ή αντικειμένων με τις οποίες ή τα οποία αντικαταστάθηκαν οι απαγορευμένες ουσίες ή τα απαγορευμένα αντικείμενα, θα θεωρείται για όλους τους σκοπούς ως αποστολή, παράδοση ή παραλαβή των απαγορευμένων ουσιών ή απαγορευμένων αντικειμένων ως να μην είχαν αντικατασταθεί ολικώς ή μερικώς με άλλες ουσίες ή αντικείμενα.» Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω πρόνοιες το ερώτημα που εγείρεται είναι εάν η αφαίρεση των απαγορευμένων ουσιών από τα κάδρα και η μη αντικατάσταση τους ολικώς ή μερικώς με άλλες ουσίες συνιστά σύμφωνα με το Νόμο ελεγχόμενη παράδοση. Η απάντηση κατά την άποψή μας είναι σαφώς αρνητική. Ενώ έγινε συμμόρφωση στις πρόνοιες του άρθρου 6, δηλαδή ενώ η απόφαση για ελεγχόμενη παράδοση λήφθηκε από τον Αρχηγό της Αστυνομίας και κοινοποιήθηκε στον Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων ως και στον Γενικό Εισαγγελέα (τεκμ. 25, 26 και 27), εντούτοις δεν τηρήθηκε η πρόνοια του άρθρου 4

(2)(α) που επιβάλλει ολική ή μερική αντικατάσταση των απαγορευμένων ουσιών - εδώ ρητίνης κάνναβης - με άλλες ουσίες. Με συνέπεια να μην μπορεί να γίνει λόγος ότι όταν ο κατηγορούμενος παρέλαβε άδεια από ουσίες τα κάδρα να θεωρείται ότι παρέλαβε και τις απαγορευμένες ουσίες (άρθρο 4

(3)(β)). Η παράλειψη αυτή κατά την άποψή μας εκθεμελιώνει τις κατηγορίες 2 και 3 - κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια του απαγορευμένου φαρμάκου - διότι με την αφαίρεση των 8 συσκευασιών με την ρητίνη κάνναβη από τα κάδρα και τη μη αντικατάσταση τους, μερικώς ή ολικώς, με άλλες ουσίες απουσιάζει το συστατικό στοιχείο της κατοχής των υπό αναφορά απαγορευμένων ουσιών. Υπενθυμίζουμε σχετικά ότι η έννοια του όρου «κατοχή» δίδεται από το άρθρο 2

(3)του Νόμου, το οποίο προνοεί ότι εκτός από τη φυσική κατοχή σημαίνει και τον έλεγχο του απαγορευμένου αντικειμένου και παραπέμπουμε στις υποθέσεις Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211 και Queiss v. The Republic

(1987)2 A.A.Δ. 49, στις οποίες διευκρινίσθηκε ότι «κατοχή» εν τη εννοία του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσεως του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (βλ. και Τίτος ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 409 και Victor Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211). Στην προκείμενη περίπτωση όμως είναι αντιληπτό ότι ο κατηγορούμενος θα αποκτούσε το φυσικό έλεγχο των ναρκωτικών μετά την εκτελώνιση και αποστολή του δέματος στην ΑRAMEΧ απ΄ όπου μπορούσε να το παραλάβει, αλλά η παράλειψη της αστυνομίας να αντικαταστήσει μερικώς ή ολικώς τις απαγορευμένες ουσίες με άλλες και στη συνέχεια να αποστείλει το δέμα στην ARAMEX για παραλαβή του από τον κατηγορούμενο επέφερε την εξουδετέρωση των προνοιών του άρθρου 4

(3)του Ν.3

(1)/95 αφού ο κατηγορούμενος απέκτησε τον έλεγχο μόνο των 4 κάδρων μέσα στα οποία δεν υπήρχε καμιά ουσία. Κατά συνέπεια δεν αποδείχθηκε το συστατικό στοιχείο της «κατοχής» και αναπόφευκτα οι κατηγορίες 2 και 3 δεν έχουν αποδειχθεί και σ΄ αυτές ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. Παρέμειναν οι κατηγορίες 1 και 4, από τις οποίες η 4η κατηγορία έχει αποδειχθεί πέραν από κάθε λογική αμφιβολία στη βάση και της μαρτυρίας του ίδιου του κατηγορούμενου ότι τα 0.9848 γρ. ρητίνης κάνναβης που εντόπισε η αστυνομία στο υπνοδωμάτιο ήταν δικά του και προορίζονταν για δική του χρήση. Όσον αφορά την 1η κατηγορία είναι παραδεκτό ότι στις 17.4.10 έφτασε αεροπορικώς στον Διεθνή Αερολιμένα Λάρνακος στο όνομα της Εταιρείας, μοναδικός μέτοχος και διευθυντής της οποίας είναι ο κατηγορούμενος, δέμα με 4 κάδρα μέσα στα οποία υπήρχαν 8 συσκευασίες με 2.307 γρ. ρητίνης κάνναβης (απαγορευμένο από το νόμο φάρμακο Τάξεως Β). Και το μόνο ερώτημα που απέμεινε για το Δικαστήριο είναι αν στη βάση της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή έχει αποδειχθεί πέραν από κάθε λογική αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι μέσα στα κάδρα υπήρχαν τα επίδικα ναρκωτικά, βάρος που είναι επί των ώμων της Κατηγορούσας Αρχής να αποσείσει (βλ. Καϊμης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 662). Το στοιχείο της γνώσης μπορεί να αποδειχθεί είτε με άμεση είτε με περιστατική μαρτυρία. Κατά κανόνα συμπεραίνεται από τα ίδια τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211 και Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 301) στη βάση περιστατικής μαρτυρίας υπό την προϋπόθεση ότι το συμπέρασμα για την ύπαρξη της θα πρέπει να είναι ασυμβίβαστο με κάθε άλλη εκδοχή πλην της ενοχής του κατηγορούμενου (Fournides v. Δημοκρατίας

(1986)2 C.L.R. 75, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172, Youssef v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289, Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1999)1 Α.Α.Δ. 444 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 15). Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αυθεντίες διεξήλθαμε τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή, από την οποία προκύπτουν τα ακόλουθα:

1. Τον Απρίλιο του 2009 ο κατηγορούμενος ενοικίασε το κατάστημα της οδού Ακάμαντος 18Β στον Στρόβολο έναντι του ενοικίου των €400 μηνιαίως και ένα μήνα μετά σύστησε την Εταιρεία με μοναδικό μέτοχο και διευθυντή τον ίδιο.
2. Από τον Ιούνιο του 2009 μέχρι 10.4.10 ο κατηγορούμενος απέστειλε σε 20 περιπτώσεις μέσω της Western Union στην Ινδία το συνολικό ποσό των €11.600, από τις οποίες οι 11 συνολικού ποσού €5.900 περιόδου 4.12.09-10.4.10 στάληκαν σε κάποιο που παρουσιαζόταν ως Anil Kumar, πλην όμως τόσο τα στοιχεία ταυτότητας του προσώπου αυτού όσο και η διεύθυνση του αποδείχθηκαν μετά από έλεγχο της Interpol Nέου Δελχί ως ψεύτικα.
3. Παρόλο που ο κατηγορούμενος απέστειλε σε διάφορα πρόσωπα στην Ινδία το συνολικό ποσό των €11.600 εντούτοις τα «εμπορεύματα» που του αποστάληκαν ήταν ασήμαντης αξίας. Ειδικά η αξία των εμπορευμάτων που του απέστειλε ο Anil Kumar ήταν μερικών δεκάδων ευρώ.
4. Καθόλη την περίοδο από τον Απρίλιο του 2009 μέχρι τον Απρίλιο του 2010 ο κατηγορούμενος, πέραν των πιο πάνω εμβασμάτων, πλήρωνε ως ενοίκιο για ένα κατάστημα εντελώς άδειο €400 το μήνα, €173 το μήνα εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και άλλα έξοδα, ενώ κατά την αντίστοιχη περίοδο τα επιβεβαιωμένα έσοδα της Εταιρείας ήταν €
6. Στις 17.4.10 έφτασε στον Διεθνή Αερολιμένα Λάρνακας δέμα από την Ινδία με αποστολέα τον παρουσιαζόμενο ως Anil Kumar στο όνομα της Εταιρείας και μέσα στο δέμα υπήρχαν 4 κάδρα με ξύλινο πλαίσιο. Το πίσω μέρος των κάδρων αυτών ήταν καλυμμένο με λαδόκολλα, υλικό που εμποδίζει την ανίχνευση ναρκωτικών από ακτινολογικό έλεγχο και στο κάθε κάδρο υπήρχαν από δυο συσκευασίες με ρητίνη κάνναβη συνολικού βάρους 2.307 γρ.,
7. Μετά τον εντοπισμό των πιο πάνω συσκευασιών με τα ναρκωτικά η αστυνομία τις αφαίρεσε και στη συνέχεια το δέμα μεταφέρθηκε στα γραφεία της μεταφορικής εταιρείας ARAMEX στη Λευκωσία απ΄ όπου ο κατηγορούμενος παρέλαβε αυθημερόν το δέμα αφού υπάλληλος της ARAMEX του τηλεφώνησε στον αριθμό κινητού τηλεφώνου που υπήρχε στο τιμολόγιο που συνόδευε το δέμα και
8. Ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν πρόσωπο που δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με ρητίνη κάνναβη, αφού η αστυνομία εντόπισε στις 19.4.09 στο υπνοδωμάτιο του την έστω μικρή ποσότητα των 0,9848 γρ. Είναι στη βάση των πιο πάνω περιστατικών που καλείται το Δικαστήριο να καταλήξει σε συμπέρασμα για ύπαρξη ή όχι γνώσης του κατηγορούμενου ότι στα 4 κάδρα υπήρχαν οι 8 συσκευασίες με τα 2.307 γρ. ρητίνης κάνναβης. Καταλήξαμε ότι τα πιο πάνω περιστατικά, τα οποία παραθέσαμε με τη σειρά που κατά την άποψή μας αρμόζει στην υπόθεση, είναι τέτοια που οδηγούν σε ένα και μόνο συμπέρασμα:- Ότι αφενός μεν ο κατηγορούμενος σύστησε την Εταιρεία ως καμουφλάρισμα των πραγματικών δραστηριοτήτων του και αφετέρου ότι ασφαλώς και γνώριζε ότι μέσα στα κάδρα είχαν συσκευασθεί με επαγγελματικό τρόπο ναρκωτικά, το τίμημα αγοράς των οποίων απέστειλε σταδιακά μέσω της Western Union στον αποστολέα των ναρκωτικών που παρουσιαζόταν με το μη πραγματικό όνομα ως Anil Kumar. Για όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν από κάθε λογική αμφιβολία και την 1η κατηγορία. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1 και 4, ενώ στις κατηγορίες 2 και 3 αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ (Υπ.) Αλ. Παναγιώτου, Α.Ε.Δ (Υπ.) Στ. Σταύρου Ε.Δ Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο