ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΕΒΡΟΥ ΒΙΟΛΑΡΗ, Υποθ. Αρ. 8224/09, 22 Δεκεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2011:17 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Σύνθεση Κακουργιοδικείου Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αλ. Παναγιώτου, Α.Ε.Δ. Στ. Σταύρου, Ε.Δ. Υποθ. Αρ. 8224/09 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - v - ΕΒΡΟΥ ΒΙΟΛΑΡΗ Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ο. Σοφοκλέους Για Κατηγορούμενο: κ. Κ. Ευσταθίου Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αυτής της υπόθεσης αντιμετωπίζει κατηγορίες κατακράτησης γυναίκας με σκοπό τη συνουσία και βιασμού γυναίκας, κατά παράβαση των άρθρων 148 και 144, 145 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αντίστοιχα. Τα αδικήματα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που δίδονται στο κατηγορητήριο διαπράχθηκαν στις 12.8.2009 σε βάρος της D.M. Engeh από το Καμερούν (η Παραπονούμενη), την οποία ο Κατηγορούμενος αφού έπεισε να μπει στο αυτοκίνητο του με την πρόφαση ότι θα την μετέφερνε στο κέντρο της Λευκωσίας την μετέφερε χωρίς τη θέληση της στην τοποθεσία «΄Αρωνα» Γερίου όπου και τη βίασε από τον πρωκτό. Για απόδειξη των δύο κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή στηρίζεται στη μαρτυρία 10 μαρτύρων κατηγορίας (ΜΚ) και σε παραδεκτά γεγονότα, στη βάση των οποίων προώθησε τη θέση ότι το πρωί της 12.8.2009 ο Κατηγορούμενος έπεισε την παραπονούμενη να μπει στο αυτοκίνητο του για να τη μεταφέρει στο κέντρο της Λευκωσίας και αντ΄ αυτού χωρίς τη συγκατάθεση της την μετέφερε σε πάρκο σκύλων της τοποθεσίας «Άρωνας» Γερίου όπου ήλθε μαζί της σε πρωκτική συνουσία με τη χρήση βίας. Αντίθετη είναι η θέση του Κατηγορούμενου, ο οποίος με την ανακριτική του κατάθεση προς την αστυνομία (τεκμ 38) και την ανόμωτη δήλωση του από τη θέση του Κατηγορούμενου ισχυρίσθηκε ότι η Παραπονούμενη εκούσια μπήκε στο αυτοκίνητο του και εκούσια είχε την πρωκτική συνουσία μαζί του αφού της έδωσε και €
- Οι συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκαν τα ισχυριζόμενα αδικήματα περιγράφονται από τη μαρτυρία της Παραπονούμενης (ΜΚ.8), στα κατάλληλα σημεία της οποίας θα παρεμβάλουμε τα από κοινού δηλωθέντα παραδεκτά γεγονότα ως και τη μαρτυρία των υπολοίπων ΜΚ. Έχει ως ακολούθως:- Κατάγεται από το Καμερούν και ήλθε παράνομα στην Κύπρο τον Ιούνιο του 2007 για να ζητήσει άσυλο λόγω του ότι αντιμετώπιζε προβλήματα στη χώρα της. Στις 10.10.08 παντρεύτηκε τον Ρουμάνο Μ.F. Ciubotariu και έκτοτε διέμενε με το σύζυγο της σε διαμέρισμα στα Λατσιά. To πρωί της 12.8.09 θα πήγαινε στη Λευκωσία να ψάξει για δουλειά και για το σκοπό αυτό έφυγε από το διαμέρισμα της στις 6.30 π.μ. και μετέβη στη στάση λεωφορείων κοντά στα McDonalds στα Λατσιά, όπου έκατσε σε παγκάκι αναμένοντας λεωφορείο. Επί του προκειμένου είναι παραδεκτό (τεκμ.49) ότι στις 8.00 π.μ. θα συναντούσε φιλικό της πρόσωπο, τον K.P. Uddin από το Μπαγκλαντές, έξω από την υπεραγορά «Αθηαινίτης» στην Παλλουριώτισσα, ο οποίος θα την συνόδευε σε διευθετηθείσα συνάντηση με ιδιοκτήτη εστιατορίου, τον Ν. Φιλίππου, ο οποίος αναζητούσε υπάλληλο για το εστιατόριο του. Ενώ ανέμενε το λεωφορείο σταμάτησε δίπλα της διερχόμενο αυτοκίνητο χρώματος άσπρου, ο νεαρός οδηγός του οποίου - ο Κατηγορούμενος - άνοιξε το παράθυρο του συνοδηγού και τη ρώτησε:- «Καλημέρα, πας κάτω στη Λευκωσία;» Απάντησε καταφατικά και δέχτηκε πρόταση του να τη μεταφέρει «. χωρίς κανένα φόβο γιατί οι άνθρωποι πάντα τη βοηθούν και τη μεταφέρουν». Όταν όμως έφτασαν στον κυκλικό κόμβο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας ο Κατηγορούμενος έστριψε δεξιά με κατεύθυνση το Γέρι - Αγλαντζιά με μεγάλη ταχύτητα. Συνειδητοποίησε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και τον ρώτησε «πού πήγαινε» και αυτός το μόνο που της είπε ήταν να κάνει ησυχία και σε λίγα λεπτά βγήκε από τον ασφάλτινο δρόμο και μέσω χωμάτινου μπήκε αρκετά μέσα στο δάσος, όπου ελάττωσε ταχύτητα. Όπως είναι παραδεκτό επρόκειτο για το πάρκο σκύλων που υπάρχει στην Αθαλάσσα, αριστερά του δρόμου που οδηγεί προς το Γέρι και κάτω από το ύψωμα «Λακάβα» στο οποίο υπάρχει το φυλάκιο «Άρωνα» της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ). Σχετικές είναι οι φωτογραφίες του τεκμηρίου 44, το οποίο μαζί με άλλα 46 τεκμήρια που αφορούν την υπόθεση κατέθεσε η Γ/Α Ε. Κρητιώτη (ΜΚ.1). Μόλις, συνέχισε η Παραπονούμενη, ο Κατηγορούμενος ελάττωσε ταχύτητα άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου που τώρα ήταν ξεκλείδωτη και έτρεξε προς το δρόμο. Ο Κατηγορούμενος όμως την εμπόδισε προβαίνοντας με το αυτοκίνητο του σε διάφορους ελιγμούς - που επεξήγησε - και στη συνέχεια αφού σταμάτησε κατέβηκε και έτρεξε πίσω της. Την πρόφτασε και την έσπρωξε στο έδαφος, όπου με το ένα του χέρι της έκλεισε το στόμα και χρησιμοποιώντας το άλλο και το σώμα του πίεζε τα χέρια της πίσω. Φοβήθηκε και προσπάθησε να ελευθερωθεί, αλλά στην πάλη που ακολούθησε επεκράτησε ο Κατηγορούμενος που ήταν πιο δυνατός. Έτσι, ενώ την είχε από κάτω μπρούμυτα πέτυχε να της ανεβάσει τη φούστα και να της κατεβάσει μέχρι τα γόνατα το παντελονάκι και το εσώρουχο, ενώ παράλληλα την πίεζε με το σώμα του και με το ένα του χέρι προσπάθησε να της κατεβάσει την μπλούζα και τον στηθόδεσμο για να αγγίξει την δεξιά θηλή και με το άλλο της κρατούσε κλειστό το στόμα. Κάτω από αυτές τις συνθήκες προσπάθησε με μεγάλη δύναμη να βάλει το πέος του στον πρωκτό της, γεγονός που της προκάλεσε δυνατό πόνο. Δεν τα κατάφερε όμως και στη συνέχεια έφτυσε στο χέρι του και τότε ένιωσε το πέος του να μπαίνει πιο εύκολα στον πρωκτό της, αλλά η ίδια ένιωθε πολύ πόνο. Συνειδητοποίησε ότι τη βίαζε και μετά από λίγα λεπτά κατάλαβε ότι είχε «τελειώσει» μέσα της και τότε σήκωσε το κεφάλι της και είδε έναν άνδρα μακριά στο δάσος με δύο σκύλους. Φώναξε "Help me, please help me", και τον είδε να κοιτάζει γύρω του και του ξαναφώναξε «Ηelp me, please help me" και τότε είδε τον άνδρα αυτόν να κοιτάζει προς το μέρος της, να σηκώνει πάνω το χέρι και μετά να τηλεφωνεί. Κατάλαβε ότι θα τηλεφωνούσε στην αστυνομία και έτσι σταμάτησε να φωνάζει και συνέχισε:- Στο μεταξύ ο Κατηγορούμενος σηκώθηκε από πάνω της και ζήτησε τα χαρτιά της, λέγοντας της ότι ήταν αστυνομικός. Του είπε ότι δεν είχε χαρτιά και η απάντηση του ήταν «συγγνώμη, το έκανα αυτό επειδή πήρα κοκαΐνη» και «. θέλεις να φύγεις, φύγε» και μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε. Σηκώθηκε και αυτή και κατευθύνθηκε προς τον άνδρα με τους δύο σκύλους, αλλά αυτός μπήκε στο αυτοκίνητο του που ήταν σταθμευμένο εκεί και έφυγε. Ακολούθως η ίδια ξεκίνησε για να βγει στον κύριο δρόμο και τότε είδε μια γυναίκα να μιλά στο τηλέφωνο και την ίδια στιγμή να έρχεται ένα στρατιωτικό όχημα (τζιπ) και το σταμάτησε. Το σημείο αυτό είναι κατάλληλο να παρεμβάλουμε τη μαρτυρία των στρατιωτικών που επέβαιναν στο τζιπ, το οποίο οδηγούσε ο στρατιώτης Γ. Ιωάννου (ΜΚ.7) με συνοδηγό τον υπολοχαγό Πεζικού Σ. Σταύρου (ΜΚ.2) και επιβάτη στο πίσω μέρος τον στρατιώτη Α. Κόκκινο (ΜΚ.6), καθώς επίσης και τη μαρτυρία δύο γυναικών - της δασκάλας Σ. Ευσταθίου (ΜΚ.3) και της αεροσυνοδού Ι. Ιωάννου (ΜΚ.4) - οι οποίες εκείνο το πρωινό είχαν πάρει τα σκυλιά τους στο πάρκο. Όπως ανάφεραν οι ΜΚ.2, 6 και 7, μπήκαν στο πάρκο στις 7.20 π.μ. με προορισμό το φυλάκιο «Άρωνα» όπου υπηρετούσαν. Μπαίνοντας σ΄ αυτό τους σταμάτησε σε ένα χωμάτινο διχάλι μια αφρικανή, η οποία όταν πλησίασε το τζιπ παραπατώντας ανάφερε στον ΜΚ.2:- "Someone harrased me". Ο ΜΚ.2 την ρώτησε «who» και αυτή τους έδειξε ένα άσπρο αυτοκίνητο που έβγαινε από το πάρκο με ιλιγγιώδη ταχύτητα αφήνοντας πίσω του σκόνες. Τότε ο ΜΚ.2 της είπε «Ι will call the police" και πράγματι μέσω του 199 κατήγγειλε το περιστατικό στον αστυνομικό σταθμό Λατσιών. Του ανάφεραν ότι η αστυνομία θα έφτανε στην σκηνή μέσα σε 5" και επειδή βιάζονταν να πάνε στο φυλάκιο τους ο ΜΚ.2 προέτρεψε την αφρικανή να μείνει εκεί μέχρι να έλθει η αστυνομία και έφυγαν, προσθέτοντας ότι η αφρικανή φαινόταν συγχυσμένη και είχε χώματα στα χέρια, στα πόδια και στα ρούχα που φορούσε. Παρόμοια, η ουσία της μαρτυρίας των ΜΚ.3 και 4 έχει ως ακολούθως:- Πρώτη πήγε στο πάρκο στις 7.00 π.μ. η ΜΚ.3 και μετά από 15 περίπου λεπτά και η ΜΚ.
- Ενώ βρισκόταν στο πάρκο, ανάφερε η ΜΚ.3, αντιλήφθηκε από μακριά να μπαίνει σ΄ αυτό ένα άσπρο αυτοκίνητο και να σταματά περίπου στο μέσο του πάρκου. Συνέχισε τον περίπατο με τα σκυλιά της και στην επιστροφή την προσέγγισε η ΜΚ.4 η οποία της ανάφερε ότι στο πάρκο υπήρχε μια αφρικανή που φαινόταν κτυπημένη και ότι εκείνη τη στιγμή μιλούσε με στρατιώτες. Σχετικά η ΜΚ.4 ανάφερε ότι όταν μπήκε στο πάρκο είδε από απόσταση 150 μ. περίπου ένα άσπρο αυτοκίνητο Yiaris να είναι σταθμευμένο δεξιά του χωματόδρομου και στο χώρο στάθμευσης υπήρχε ένα σαλούν και ένα διπλοκάμπινο, δίπλα από το οποίο στεκόταν ένας άνδρας ηλικίας 55-60 χρόνων ο οποίος της φάνηκε ανήσυχος. Δεν πέρασαν δύο λεπτά και πέρασε από δίπλα της η Παραπονούμενη, η οποία όπως διαπίστωσε είχε εκδορές και χώματα στα πόδια. Κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και αμέσως μετά είδε το διπλοκάμπινο να φεύγει, γεγονός που της κίνησε την περιέργεια γι΄ αυτό σημείωσε τους αριθμούς εγγραφής του. Ακολούθως είδε να μπαίνει στο πάρκο το στρατιωτικό όχημα, να το σταματά η Παραπονούμενη και αμέσως μετά να φεύγει με ιλιγγιώδη ταχύτητα μέσα σε σύννεφο σκόνης το άσπρο Yiaris, το οποίο η αλλοδαπή έδειχνε στους στρατιώτες λέγοντας τους «Yes, Yes». Στη συνέχεια, ανάφεραν και οι δύο μάρτυρες, το στρατιωτικό τζιπ συνέχισε την πορεία του, ενώ η αλλοδαπή κάθισε σε μια πέτρα και έκλαιγε. Την πλησίασαν και την ρώτησαν τι συμβαίνει και τους είπε ότι την βίασε ο άνδρας με το άσπρο αυτοκίνητο και ότι ο άλλος άνδρας είδε τι είχε γίνει. Ενώ οι ΜΚ.3 και 4 βρίσκονταν μαζί με την Παραπονούμενη έφτασε στο πάρκο η Γ/Α Ειρ. Ανδρέου (ΜΚ.5) με αστυνομικό όχημα που οδηγούσε συνάδελφος της. Σύμφωνα με την ΜΚ.5 έφτασε στη σκηνή στις 7.20 πμ. και εκεί βρήκε την Παραπονούμενη να κάθεται στο έδαφος και να κλαίει. Πρόσεξε ότι τα γόνατα της είχαν χώματα και γδαρσίματα και τη ρώτησε τι έγινε. Της ανάφερε ότι κακοποιήθηκε σεξουαλικά από άγνωστο άνδρα και σε περαιτέρω συζήτηση που είχαν της ανάφερε ότι ενώ ανέμενε λεωφορείο σε στάση κοντά στα McDonalds, στα Λατσιά, σταμάτησε αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KQL 750 που οδηγούσε νεαρός άνδρας ηλικίας 25-30 χρονών ο οποίος προσφέρθηκε να τη μεταφέρει στη Λευκωσία, αλλά αντ΄ αυτού την μετέφερε στο πάρκο όπου τη βίασε. Όπως ήταν αναμενόμενο η ΜΚ.5 μετέφερε την Παραπονούμενη στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για εξετάσεις, όπου μετά από λίγη ώρα, στις 8.30 π.μ., την συνάντησαν οι αστ. Κ. Θεοδωρίδης και Γ/Α Ε. Κρητιώτου (ΜΚ.1) στο πλαίσιο των αστυνομικών ενεργειών που ήδη βρίσκονταν σε εξέλιξη για διερεύνηση της υπόθεσης. Σχετική είναι η (αχρείαστα) μακροσκελής έκθεση παραδεκτών γεγονότων (τεκμ. 49), από την οποία θα παραθέσουμε ό,τι απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης. Όπως έχει σημειωθεί η Παραπονούμενη ανάφερε στη ΜΚ.1 ότι το αυτοκίνητο με το οποίο μεταφέρθηκε στο πάρκο είχε αρ. εγγραφής KQL 750, στοιχείο που αξιοποιήθηκε από την αστυνομία και στις 8.30 π.μ. επισκέφθηκαν το διαμέρισμα 301 της πολυκατοικίας της οδού Παπαδιαμάντη αρ. 40 στο Στρόβολο, όπου η διεύθυνση της ιδιοκτήτριας του αυτοκινήτου. Εκεί συνάντησαν τον Κατηγορούμενο στο υπνοδωμάτιο του και όταν τον πληροφόρησαν ότι διερευνούσαν εναντίον του υπόθεση βιασμού αυτός, αφού του επεστήθη η προσοχή στο Νόμο, απάντησε:- «Δεν την εβίασα, ήταν με την θέληση της». Ακολούθησε με τη συγκατάθεση του (τεκμ. 46) έρευνα στο υπνοδωμάτιο και το αυτοκίνητο, απ΄ όπου παρελήφθησαν ρούχα, εσώρουχα, παπούτσια και χαρτομάντιλα (τεκμ. 2, 3, 4, 8, 9, 10, 12, 13 και 19) και στη συνέχεια κλήθηκε για ανάκριση στα γραφεία του ΤΑΕ, στα οποία μετέβη με το πιο πάνω αυτοκίνητο, όπου αφού τον ενημέρωσαν για τα δικαιώματα του, του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση με τη μορφή ερωτοαπαντήσεων (τεκμ. 38) στο περιεχόμενο της οποίας θα γίνει αναφορά σε κατοπινό στάδιο. Ό,τι εδώ κρίνεται χρήσιμο να αναφερθεί είναι ότι με τη συγκατάθεση του (τεκμ. 45) εξετάσθηκε αυθημερόν από τον Ιατροδικαστή Σοφοκλέους (ΜΚ.9) και λίγη ώρα μετά του λήφθηκε αίμα και ούρα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας προκειμένου να τύχουν χημικής ανάλυσης, καθώς επίσης και παρειακά επιχρίσματα. Παρόμοια, σε ιατροδικαστική εξέταση υπεβλήθη μεταξύ των ωρών 9.50-11 π.μ. και η Παραπονούμενη από την οποία λήφθηκαν τα ρούχα και οι παντόφλες που φορούσε (τεκμ. 20-26), καθώς επίσης παρειακά επιχρίσματα και δειγματοληψίες από τη δεξιά θηλή του στήθους και από τον πρωκτό (τεκμ, 27-33). Επί του προκειμένου είναι παραδεκτό ότι:-
- Ο Ιατροδικαστής δεν παρατήρησε εξωτερικές κακώσεις στον Κατηγορούμενο (τεκμ. 53α), ενώ στην παραπονούμενη παρατήρησε (α) μικροεκδορές στην αριστερή ωλεκρανική χώρα, (β) πρόσφατες εκδορές (σύρσιμο) με απόσπαση της επιδερμίδας στην πρόσθια χώρα των γονάτων και στην πρόσθια επιφάνεια του άνω τριτημορίου της αριστερής και δεξιάς κνήμης και (γ) πολλαπλές ρήξεις του δέρματος έξωθεν του πρωκτικού δακτυλίου από τις οποίες μερικές συνέχιζαν και στο εσωτερικό του πρωκτικού σωλήνα (τεκμ. 53β). Σημειώνεται επίσης ότι κατά την κυρίως εξέταση υποβλήθηκε στον Ιατροδικαστή η ερώτηση κατά πόσο η Παραπονούμενη, όταν την εξέτασε, είχε έμμηνο ρήση. Απάντησε ότι όταν εξετάζει θύματα βιασμού καταγράφει στις εκθέσεις του «αυτά που βρίσκει και όχι αυτά που δεν βρίσκει». Αν επομένως είχε έμμηνο ρήση θα το κατέγραφε και, σ΄ ότι αφορά τις κακώσεις που εντόπισε στην Παραπονούμενη, οι μεν εκδορές έκδηλα προήλθαν από σύρσιμο, οι δε κακώσεις στον πρωκτό από βία ξένου σώματος.
- Τα ούρα και το αίμα που λήφθηκαν από τον Κατηγορούμενο παραδόθηκαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους, το οποίο ανίχνευσε στα ούρα Τετραυδροκανναβινοϊκό οξύ και μετεβολίτη Τετραυδροκανναβινόλης, η οποία είναι το δραστικό συστατικό της κάνναβης και ρητίνης κάνναβης και η παρουσία του μεταβολίτη υποδήλωνε τη λήψη κάνναβης και/ή ρητίνης κάνναβης (τεκμ. 52) και
- Πολλά από τα πιο πάνω τεκμήρια, μαζί με δύο χαρτονομίσματα των €20 που είχε στην κατοχή της η Παραπονούμενη (τεκμ. 16 και 17), παραδόθηκαν στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και υποβλήθηκαν σε επιστημονικές αναλύσεις από το Γενετιστή Μ. Καριόλου (ΜΚ.10) για σκοπούς απομόνωσης γενετικού υλικού, ο οποίος ετοίμασε σχετική έκθεση (τεκμ. 54). Ό,τι εδώ ενδιαφέρει είναι ότι στα επιχρίσματα που λήφθηκαν από τον πρωκτό της παραπονούμενης εντοπίσθηκε γενετικό υλικό που προήλθε από τον Κατηγορούμενο, όχι όμως σπερματικά κύτταρα. Επί του προκειμένου ο γενετιστής Καριόλου εξήγησε ότι είναι δυνατό να μην εντοπισθούν σπερματικά κύτταρα μετά από συνουσία εάν και εφόσον υπάρχουν κάποιες περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις. Δηλαδή πλύσιμο, ούρηση, αφόδευση, ή ακόμα και ως αποτέλεσμα σκουπίσματος. Στα δύο όμως χαρτονομίσματα των €20 δεν εντοπίσθηκε γενετικό υλικό του Κατηγορούμενου. Είναι επίσης παραδεκτό ότι κατά την ιατροδικαστική εξέταση της Παραπονούμενης λήφθηκαν φωτογραφίες (τεκμ. 42), κάτι που έγινε και κατά την ιατροδικαστική εξέταση του Κατηγορούμενου (τεκμ. 43). Φωτογραφίες λήφθηκαν και για το αυτοκίνητο KQL 750 (τεκμ. 41), καθώς επίσης και του πάρκου όπου έγινε ο ισχυριζόμενος βιασμός με υποδείξεις σκηνών τόσο από την Παραπονούμενη όσο και από τον Κατηγορούμενο (τεκμ. 44). Τέλος είναι παραδεκτό ότι στις 16.8.09 η Παραπονούμενη αναγνώρισε στον Αστυνομικό σταθμό Πέρα Χωρίου τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που κατ΄ ισχυρισμό την εβίασε, ο οποίος μετά που του επεστήθη η προσοχή στο Νόμο απάντησε «Αδικία». Ολοκληρώνουμε την παράθεση της μαρτυρίας που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή με δύο παρατηρήσεις. Η πρώτη, ότι η μαρτυρία όλων των ΜΚ πλην της Παραπονούμενης ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε και, η δεύτερη, ότι η αντεξέταση της Παραπονούμενης απέβλεπε στην προώθηση της θέσης ότι η πρωκτική συνουσία που είχε με τον Κατηγορούμενο ήταν με τη θέληση της και αφού πληρώθηκε. Η Παραπονούμενη όμως επέμενε στην εκδοχή της και αρνήθηκε μια σειρά από ερωτήσεις ότι η περιγραφή που έδωσε για τον ισχυριζόμενο βιασμό είναι τέτοια που δεν είναι δυνατό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο Κατηγορούμενος, όπως ήδη έχει αναφερθεί, ανακρίθηκε στις 10.00 π.μ. στις 12.8.
- Του υποβλήθηκαν 18 συνολικά ερωτήσεις και με τις απαντήσεις που έδωσε (τεκμ. 38) πρόβαλε την ακόλουθη εκδοχή:- Είναι φοιτητής στον κλάδο Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου "FREDERICK" και το βράδυ της 11.8 προς 12.8.2009 το πέρασε με κάποιους φίλους του σε μαγαζί στην περιοχή των δισκοθηκών της Έγκωμης, απ΄ όπου έφυγε νωρίς το πρωί για το σπίτι του με το αυτοκίνητο KQL 750 ιδιοκτησίας της αδελφής του. Ενώ κατευθυνόταν στο σπίτι του αντελήφθηκε γύρω στις 6.30 π.μ., κάποια αλλοδαπή που έκανε «ότο-στοπ». Σταμάτησε και την ρώτησε στα αγγλικά «τι θέλει» και αυτή του απάντησε «Nicosia;» Ακολούθως μπήκε στο αυτοκίνητο του και ξεκίνησαν με κατεύθυνση τη Λευκωσία. Καθοδόν όμως η αλλοδαπή άρχισε να του χαϊδεύει το πόδι και αυτός τη ρώτησε κατά πόσο ήθελε «να παρκάρει κάπου» και εκείνη του είπε «πάρκαρε». Έτσι έστριψε και μπήκε σε ένα πάρκο όπου αφού σταμάτησε τ΄ αυτοκίνητο του πιάσανε κουβέντα. Ενώ όμως κουβέντιαζαν η αλλοδαπή του άνοιξε το φερμουάρ του παντελονιού, έβγαλε έξω το πέος του που ήταν σε στύση και άρχισε να του «το παίζει» με το χέρι. Στη συνέχεια του ζήτησε χρήματα και να κατεβούν από το αυτοκίνητο γιατί «δεν την εβόλευκε». Βγήκαν και αφού της έδωσε €20 περπάτησαν λίγο και σε κάποια στιγμή η αλλοδαπή έκατσε «χαμέ από μόνη της» και του έκανε «πίππα» μέχρι που εκσπερμάτωσε στο έδαφος. Ακολούθως άρχισε να του αυνανίζει το πέος μέχρι που το έφερε σε στύση και τότε της ζήτησε να κάνουν έρωτα. Αυτή όμως του είπε ότι ήταν αδιάθετη και του ζήτησε «. να το κάνουν από πίσω» και αφού κατέβασε τη φούστα της ξάπλωσε μπρούμυτα στο έδαφος, όπου και ήλθε μαζί της σε πρωκτική συνουσία. Όταν όμως «τέλειωσε» και σηκώθηκε (από πάνω της), η γυναίκα αυτή άρχισε να φωνάζει «help» και σε ερώτηση του «ποιο ήταν το πρόβλημα» δεν του απάντησε, γι΄ αυτό μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε κανονικά. Μπορεί ωστόσο το αυτοκίνητο να σήκωσε σκόνες επειδή ήταν χωματόδρομος και κάποιος θα μπορούσε να το εκλάβει ότι έτρεχε. Στη βάση όλων των πιο πάνω αρνήθηκε ότι άσκησε οποιαδήποτε βία εναντίον της Παραπονούμενης και αντέτεινε ότι αυτή τον προκάλεσε και αυτή τον παρέσυρε για να έλθει σε σεξουαλική επαφή μαζί της. Η πιο πάνω ανακριτική κατάθεση δεν ήταν και η μόνη που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο. Του λήφθηκε και δεύτερη στις 16.8.09 (τεκμ.40), με την οποία ισχυρίσθηκε ότι (α) πήρε το αυτοκίνητο του και έφυγε από το πάρκο διότι συγχύστηκε όταν χωρίς λόγο η Παραπονούμενη άρχισε να φωνάζει «help, help», (β) το αυτοκίνητο διέθετε σύστημα με το οποίο οι πόρτες έκλειαν εσωτερικά, αλλά λέει ψέματα η Παραπονούμενη ότι κλείδωσε τις πόρτες και (γ) από ηλικίας 17 χρονών κάμνει κάθε τόσο χρήση μαριχουάνας και πριν τον συλλάβει η αστυνομία «ήπιε δκυο ρουφκιές», αλλά ποτέ δεν έκανε χρήση κοκαΐνης. Τέλος, με την ανόμωτη δήλωση του πρόβαλε ότι δεν βίασε την Παραπονούμενη και η αλήθεια για το τι πράγματι συνέβη διατυπώνεται στις καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία. Δηλαδή ότι έδωσε στην Παραπονούμενη €20 πριν του κάνει στοματικό έρωτα και μετά που έκαναν και έρωτα η συμπεριφορά της έγινε αλλόκοτη, άρχισε να φωνάζει και αυτός πανικοβλήθηκε και γι΄ αυτό έφυγε. Με την προσκομισθείσα μαρτυρία, εισηγήθηκε η ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, έχουν αποδειχθεί πέραν από κάθε λογική αμφιβολία και οι δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, ο οποίος θα πρέπει να κριθεί ένοχος. Αντίθετη είναι η εισήγηση του κ. Ευσταθίου. Όπως και να προσεγγισθεί η περιγραφή της Παραπονούμενης για το συμβάν, εισηγήθηκε, δεν μπορεί να αντέξει τον έλεγχο της λογικής. Κι αυτό διότι όπου επεχείρησε να εισάξει το στοιχείο της βίας, η θέση της αφίσταται του εύλογου, παρουσιάζει παλινωδίες και υπερβολές και είναι αφύσικη. Περαιτέρω επεσήμανε ότι διαφωτιστική για το συμβάν θα ήταν η μαρτυρία του άνδρα με τους δύο σκύλους και δεν θα πρέπει να διαφύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι (α) δεν βρέθηκαν σπερματικά κύτταρα στον πρωκτό της Παραπονούμενης, στοιχείο που πλήττει τη μαρτυρία της ότι ο Κατηγορούμενος εκσπερμάτωσε μέσα της, (β) δεν εντοπίσθηκαν σ΄ αυτήν τραύματα που φυσιολογικά θα υπήρχαν αν ο ισχυρισμός της για πάλη ήταν αληθής, ενώ οι μικροεκδορές στα γόνατα δικαιολογούνται λόγω του ότι η ερωτική πράξη έγινε αφού ξάπλωσε μπρούμυτα στο έδαφος, (γ) η Παραπονούμενη δεν διαφώτισε με τη μαρτυρία της πώς ξεκλειδώθηκαν οι πόρτες του αυτοκινήτου τη στιγμή που σύμφωνα με τον ισχυρισμό της είχε ενεργοποιηθεί προηγουμένως το σύστημα κλειδώματος (central locking) και (δ) η περιγραφή της, ότι όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο και επεχείρησε να διαφύγει τρέχοντας ο Κατηγορούμενος την εμπόδισε με το αυτοκίνητο του, δεν είναι πειστική και δεν αντέχει τον έλεγχο της λογικής και κατ΄ ακολουθία όλων αυτών ο Κατηγορούμενος δικαιούται σε αθώωση. Έχουμε παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους ΜΚ, ιδιαίτερα την Παραπονούμενη, να καταθέτουν ενώπιον μας. Με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας - στην οποία βεβαίως περιλαμβάνονται και τα παραδεκτά γεγονότα - ως και την ανόμωτη δήλωση του Κατηγορούμενου και τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι εισηγήθηκαν στο στάδιο των αγορεύσεων. Όπως έχει σημειωθεί η μαρτυρία όλων των ΜΚ πλην της Παραπονούμενης δεν έτυχε ουσιαστικής αμφισβήτησης κατά την αντεξέταση. Αντίθετα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας τους έγιναν παραδεκτά και αφού την εξετάσαμε κρίνουμε ότι προέρχεται από ανεξάρτητους και πλήρως αξιόπιστους μάρτυρες και ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτή στο σύνολό της. Ό,τι κατά την άποψη μας χρειάζεται να επισημανθεί είναι ότι η εμπειρογνωμοσύνη των ΜΚ 9 και 10 δεν αμφισβητήθηκε και επανειλημμένως έχει διακηρυχθεί και από το παρόν Δικαστήριο ότι είναι εμπειρογνώμονες στον τομέα για τον οποίο κατέθεσαν και σ΄ ότι αφορά τα πορίσματά τους, αφενός μεν δεν αμφισβητήθηκαν και αφετέρου οι μεν κακώσεις που παρατήρησε ο ΜΚ.9 στην Παραπονούμενη συνιστούν αντικειμενικά ευρήματα, τα δε πορίσματα του ΜΚ.10 προϊόν στέρεης επιστημονικής μαρτυρίας τα οποία αναγάγουμε στη βάση του περιεχομένου της έκθεσης (τεκμ. 54) και των εξηγήσεων του ως πορίσματα του Δικαστηρίου. Την Παραπονούμενη, όπως ήδη αναφέραμε, την παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή να καταθέτει ενώπιον μας και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία της, έχοντας συνεχώς υπόψη την ιδιαίτερη σημασία που ενέχει η μαρτυρία της, λόγω και της φύσης των αδικημάτων που καταλογίζονται στον Κατηγορούμενο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ως θέμα πρακτικής, αναζητείται ενισχυτική μαρτυρία χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το Δικαστήριο εμποδίζεται να προχωρήσει σε καταδίκη χωρίς ενίσχυση, αφού, βεβαίως, προβεί στην κατάλληλη αυτοπροειδοποίηση για τους κινδύνους που ελλοχεύουν. Παραπέμπουμε επί του προκειμένου στην υπόθεση Ρόπας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 628 η οποία, με αναφορά στις υποθέσεις Ττοουλιά ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 258 και Τurner v. Blunden
(1986)2 All E.R. 75, προσδιόρισε αφενός τη φύση και τον σκοπό της ενισχυτικής μαρτυρίας και αφετέρου εισηγήθηκε και τρόπο προσέγγισης της. Όπως σχετικά επισημάνθηκε η μαρτυρία αυτή, «. έχει προέλευση ανεξάρτητη από το μάρτυρα τη μαρτυρία του οποίου αποβλέπει να ενισχύσει και τείνει να καταδείξει σε μια ή περισσότερες ουσιώδεις λεπτομέρειες ότι διαπράχθηκε το κρινόμενο έγκλημα και ότι ο εγκληματίας είναι ο κατηγορούμενος» και «. αποβλέπει στην άρση των εγγενών αμφιβολιών σ΄ ότι αφορά την ποιότητα της μαρτυρίας του μάρτυρα, χωρίς όμως να αναιρείται το δικαίωμα του δικάζοντος Δικαστηρίου να αποδεχτεί ως βάσιμη τη μαρτυρία και χωρίς ενίσχυση, αφού βέβαια προβεί στην κατάλληλη αυτοπροειδοποίηση για τους κινδύνους που ελλοχεύουν.» Ενισχυτική μαρτυρία είναι σύμφωνα με τη Νομολογία που εξετάζει το άρθρο 10 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, και το άμεσο παράπονο. Ως άμεσο δε παράπονο εκλαμβάνεται δήλωση παραπονούμενου που δεν είχε την ευκαιρία να κατασκευάσει αυτά που αφηγείται, ώστε να υπάρχει το στοιχείο του αυθορμητισμού στη δήλωση, σε πρόσωπο που το Δικαστήριο φρονεί πως ήταν φυσικό να παραπονεθεί (βλ. R. v. Votsis 14 C.L.R. 306, ΗjLoukas v. The Republic
(1961)C.L.R. 57, Σωτηρίου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 90, Παρμαξής ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ.
- Σ΄ ότι δε αφορά τον τρόπο προσέγγισης και αξιολόγησης της μαρτυρίας κάποιου μάρτυρα - εδώ της παραπονούμενης - που ως θέμα πρακτικής αναζητείται ενίσχυση, παραπέμπουμε στο πιο κάτω απόσπασμα από τη σελ. 659 της υπόθεσης Ρόπα (ανωτέρω):- «Ορθολογιστική αντιμετώπιση του θέματος επιβάλλει όπως πρώτα εξεταστεί κατά πόσο υπάρχει ενισχυτική μαρτυρία, πριν τον δικάζον δικαστήριο χωρίσει σε τελική κρίση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας του συνεργού. Τονίζουμε τον όρο «ορθολογιστική», για να υπογραμμίσουμε ότι δεν ισχύει άκαμπτος κανόνας δικαίου ή πρακτικής για τον ακριβή τρόπο προσέγγισης και αξιολόγησης της μαρτυρίας συνεργού, αφού, βέβαια, δοθεί η πρέπουσα προειδοποίηση». Ακολουθώντας τον τρόπο προσέγγισης που εισηγείται η πιο πάνω απόφαση, θα εξετάσουμε πρώτα κατά πόσο υπάρχει ή όχι ενισχυτική μαρτυρία και στη συνέχεια θα προχωρήσουμε σε τελική κρίση επί της αξιοπιστίας της Παραπονούμενης. Κι΄ αυτό αφού υπενθυμίσουμε ότι ένα ουσιώδες σημείο της μαρτυρίας της όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση, αλλά αποτελεί και ισχυρισμό που πρόβαλε ο ίδιος ο κατηγορούμενος και στις δύο του καταθέσεις προς την αστυνομία (τεκμ. 38 και 40) για το συμβάν. Αναφερόμαστε στον ισχυρισμό της ότι μόλις ο Κατηγορούμενος «τέλειωσε» και σηκώθηκε από πάνω της είδε ένα άνδρα με δύο σκύλους μακριά στο δάσος και άρχισε να του φωνάζει «Help me, please help me" και στον αντίστοιχο ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι όταν «τέλειωσε» και σηκώθηκε (από πάνω της) η Παραπονούμενη άρχισε να φωνάζει «help, help». Με την προσθήκη ότι η ύπαρξη στο πάρκο εκείνη τη στιγμή του άνδρα με τους δύο σκύλους επιβεβαιώθηκε και από την ΜΚ.4, η οποία μάλιστα θεώρησε τη φυγή του ύποπτη και σημείωσε και τους αριθμούς του αυτοκινήτου του, τους οποίους στη συνέχεια κοινοποίησε στην Αστυνομία. Έχοντας και αυτό το στοιχείο υπόψη διεξήλθαμε τη μαρτυρία που έχουμε αποδεχθεί και όπως έχουμε παρατηρήσει σ΄ αυτήν εντοπίζονται κατά τρόπο έκδηλο σημαντικά στοιχεία που ενισχύουν ουσιωδώς τη μαρτυρία της Παραπονούμενης. Συγκεκριμένα, ο ισχυρισμός της ότι:-
- Αμέσως μετά που την άφησε ο Κατηγορούμενος ζήτησε βοήθεια από τους στρατιωτικούς που επέβαιναν στο τζιπ καταγγέλλοντας τους ότι κάποιος τη βίασε, επιβεβαιώθηκε από τους ΜΚ.2, 3, 4, 6 και
- Την στιγμή που υπόβαλε το παράπονο της στο ΜΚ.2 ο κατ΄ ισχυρισμό βιαστής της εγκατέλειπε άρον-άρον το πάρκο, επιβεβαιώθηκε πλήρως από τους ΜΚ.2, 6 και 7 που όπως ανάφεραν η Παραπονούμενη πράγματι τους υπέδειξε ως βιαστή της τον οδηγό του άσπρου αυτοκινήτου και πράγματι εκείνη τη στιγμή το αυτοκίνητο αυτό εγκατέλειπε το πάρκο με μεγάλη ταχύτητα αφήνοντας πίσω του σύννεφο σκόνης. Το τι δήλωσε και τι υπέδειξε στο ΜΚ.2 και αμέσως μετά, χωρίς διακοπή ή και συνεχόμενα, στις ΜΚ.3 και 4 συνιστούν κατά την άποψή μας κατά τρόπο ισχυρό το άμεσο παράπονο του άρθρου 10 του περί Αποδείξεως Νόμου, αφενός μεν γιατί έγινε αμέσως μετά τον ισχυριζόμενο βιασμό και αφετέρου ήταν φυσικό να γίνει στα πρόσωπα που εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν στο πάρκο και από τα οποία η Παραπονούμενη φυσιολογικά ανέμενε βοήθεια.
- Ο κατηγορούμενος την ακινητοποίησε μπρούμυτα στο έδαφος, επιβεβαιώθηκε σε πρώτο στάδιο από την μαρτυρία των ΜΚ. 2, 3, 4 και 7 σύμφωνα με την οποία η Παραπονούμενη είχε χώματα στα χέρια, στα πόδια και στα ρούχα που φορούσε και σε δεύτερο από τον ιατροδικαστή ΜΚ.9, ο οποίος παρατήρησε στην πρόσθια χώρα των γονάτων και στην πρόσθια επιφάνεια των κνημών εκδορές με απόσπαση επιδερμίδας,
- Ο Κατηγορούμενος αφού την ακινητοποίησε στο έδαφος κατόρθωσε βίαια να εισάξει το πέος του στον πρωκτό της και να έλθει μαζί της σε πρωκτική συνουσία, ενισχύεται κατά τρόπο ισχυρό από τις πολλαπλές ρήξεις (σχισίματα) του δέρματος που παρατήρησε ο ιατροδικαστής έξωθεν του πρωκτικού δακτυλίου από τις οποίες μερικές συνέχιζαν και στο εσωτερικό του πρωκτικού σωλήνα και
- Ότι ο άνδρας που τη βίασε της είπε αμέσως μετά «που τέλειωσε» και σηκώθηκε από πάνω της «συγγνώμη, το έκανα αυτό επειδή πήρα κοκαΐνη» ναι μεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως παράξενος, αλλά με τον εντοπισμό στα ούρα του Κατηγορουμένου ναρκωτικών ουσιών (τεκμ. 52) η παράξενη δήλωση που του απέδωσε έπαυσε να είναι παράξενη. Αντίθετα επιβεβαιώθηκε ότι πράγματι ο άνδρας που ήρθε μαζί της σε πρωκτική συνουσία είχε κάνει προηγουμένως χρήση κάνναβης ή ρητίνης κάνναβης. Όλα τα πιο πάνω δεν ενισχύουν απλώς αλλά επιβεβαιώνουν ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας της Παραπονούμενης και τείνουν να καταδείξουν ότι η πρωκτική συνουσία που παραδέχεται ο κατηγορούμενος ότι είχε μαζί της δεν ήταν αποτέλεσμα συγκατάθεσης της, αλλά αποτέλεσμα βίας. Με αυτό το δεδομένο εξετάσαμε το σύνολο της μαρτυρίας της και συνεκτιμώντας αφενός μεν ότι η εικόνα που σχηματίσαμε παρακολουθώντας την να καταθέτει ενώπιον μας είναι απόλυτα θετική και αφετέρου ότι τα όσα κατάθεσε μόνο ένα πρόσωπο που βίωσε την τραυματική της εμπειρία θα μπορούσε να τα καταθέσει με τη δύναμη που συνοδεύει τη μαρτυρία της, καταλήξαμε χωρίς κανένα ενδοιασμό στην αποδοχή εξ ολοκλήρου της μαρτυρίας της και ανάλογα είναι και τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Σ΄ ότι δε αφορά το γεγονός ότι ο γενετιστής Καριόλου δεν εντόπισε σπερματικά κύτταρα στις δειγματοληψίες που λήφθηκαν από τον πρωκτό της, το μόνο που χρειάζεται να παρατηρήσουμε είναι ότι το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος εκσπερμάτωσε ή όχι μέσα της είναι χωρίς σημασία, καθότι αυτό που ενέχει σημασία είναι ότι προχώρησε στην πρωκτική συνουσία χρησιμοποιώντας βία και όχι αν εκσπερμάτωσε μέσα της ή στο έδαφος. Εν πάση περιπτώσει, ο μη εντοπισμός τέτοιων κυττάρων δεν μπορεί να αποκλείσει ότι ο Κατηγορούμενος εκσπερμάτωσε όντως μέσα στην Παραπονούμενη για τους λόγους που επεξήγησε ο Γενετιστής. Περαιτέρω, σ΄ ότι αφορά τις άλλες εισηγήσεις του κ. Ευσταθίου, είναι αρκετό κατά την άποψή μας να προβούμε σε δύο μόνο παρατηρήσεις. Η πρώτη, αφορά τον άνδρα με τους δύο σκύλους στο πάρκο που παρόλο που φαίνεται να είδε το τι έγινε εντούτοις απουσίασε από το εδώλιο του μάρτυρα. Η απουσία του όμως δεν αδυνάτισε ποσώς τη δύναμη της προσκομισθείσας μαρτυρίας, η οποία ήταν καθόλα πλήρης και ισχυρή σ΄ ότι αφορά το τι πράγματι έγινε Η δεύτερη, δεν είναι δυνατό να αναμένουμε από ένα πρόσωπο που βίωσε την τραυματική εμπειρία της Παραπονούμενης να μεταφέρει στο Δικαστήριο τέτοιες λεπτομέρειες που μόνο μια κινηματογραφική ταινία θα μπορούσε να καταγράψει. Για όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι οι εισηγήσεις της Υπεράσπισης δεν ευσταθούν και εν πάση περιπτώσει δεν είναι τέτοιες που θα μπορούσαν να πλήξουν ακόμη και απομεμακρυσμένα την αξιοπιστία της Παραπονούμενης. Σ΄ ότι δε αφορά την ανόμωτη δήλωση του Κατηγορούμενου παραπέμπουμε στις υποθέσεις Anastasiades v. The Police
(1977)2 CLR 97, Themistocleous v. The Police
(1981)2 CLR 200, Onisiforou v. The Police
(1987)2 CLR 261, και Iωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195), από τις οποίες προκύπτει ότι η ανόμωτη δήλωση δεν αποτελεί μαρτυρία υπό την αυστηρή έννοια του όρου, ούτε αξιολογείται από το Δικαστήριο όπως η μαρτυρία. Απλώς αναγνωρίζεται ως κάτι περισσότερο από ένα σχόλιο, το οποίο μπορεί ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης να είναι βοηθητική στην αντίκρυση της μαρτυρίας κάτω από μια διαφορετική σκοπιά. Στην παρούσα όμως περίπτωση το περιεχόμενο της ανόμωτης δήλωσης του Κατηγορούμενου, αντικριζόμενο υπό το φως των πιο πάνω αρχών και σε συνάρτηση με το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας δεν είναι βοηθητική και σε καμιά περίπτωση κατά την άποψή μας δεν θα μπορούσε να οδηγήσει στην αντίκρυση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά απ΄ εκείνη στην οποία καταλήξαμε. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω - επαναλαμβάνουμε - τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι ανάλογα της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή, η ουσία των οποίων σε συντομία έχει ως ακολούθως:- Το πρωί της 12.8.2009 ενώ η Παραπονούμενη ανέμενε σε στάση λεωφορείο για να την μεταφέρει στη Λευκωσία σταμάτησε δίπλα της το αυτοκίνητο υπ΄ αρ. ΚQL 750 με οδηγό τον Κατηγορούμενο, ο οποίος προσφέρθηκε να την μεταφέρει. Η Παραπονούμενη δέχτηκε την προσφορά, αλλά καθοδόν ο Κατηγορούμενος ασφάλισε τις πόρτες του αυτοκινήτου που οδηγούσε και άλλαξε πορεία παρά τις διαμαρτυρίες της Παραπονούμενης. Τη μετέφερε στο πάρκο σκύλων της τοποθεσίας «Άρωνα» Γερίου, όπου η Παραπονούμενη αφού βγήκε από το αυτοκίνητο έτρεξε να απομακρυνθεί. Ο Κατηγορούμενος όμως την πρόφτασε και την έσπρωξε μπρούμυτα στο έδαφος όπου, παρά την αντίστασή της, κατόρθωσε να τη βιάσει από τον πρωκτό και στη συνέχεια αφού της ζήτησε και συγγνώμη μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε άρον - άρον. Όπως σημειώσαμε στην αρχή, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της απαγωγής και του βιασμού. Το αδίκημα της απαγωγής ορίζεται από το άρθρο 148 του Π.Κ. ως ακολούθως:- «Όποιος με σκοπό το γάμο ή τη συνουσία με αυτόν ή με άλλον απαγάγει ή κατακρατεί γυναίκα χωρίς τη θέλησή της, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων». Το κακούργημα της απαγωγής στοιχειοθετείται ακόμη και με τη σύντομη κατακράτηση ενός προσώπου παρά τη θέληση του (Felekis v. Police
(1968)2 A.A.Δ. 151 και Λοΐζου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 469) και ακόμη και στην περίπτωση που το θύμα αρχικά έδωσε τη συναίνεση του να ακολουθήσει το δράστη, αλλά στη συνέχεια την ανακάλεσε. Όμως σε κάθε περίπτωση για στοιχειοθέτηση του κακουργήματος της απαγωγής πρέπει επιπρόσθετα από την απομάκρυνση ή κατακράτηση γυναίκας να συνυπάρχει πρόθεση συνουσίας (βλ. Archbold 2001, σελ. 1795). Υπό τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης ναι μεν η Παραπονούμενη μπήκε εκούσια στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου, αλλά από τη στιγμή που αυτός ασφάλισε τις πόρτες του αυτοκινήτου που οδηγούσε και τη μετέφερε παρά τις διαμαρτυρίες της στο πάρκο με σκοπό, όπως αποδείχτηκε, τη συνουσία είναι αυτονόητο ότι από εκείνη τη στιγμή την κατακράτησε χωρίς τη θέληση της και επομένως το αδίκημα της απαγωγής που του καταλογίζεται έχει αποδειχθεί πέραν από κάθε λογική αμφιβολία. Σ΄ ότι δε αφορά το κακούργημα του βιασμού σχετικό είναι το άρθρο 144 του Π.Κ., το οποίο έχει ως ακολούθως:- «Όποιος έρχεται σε παράνομη συνουσία με γυναίκα, χωρίς τη συναίνεση της παθούσας ή με τη συναίνεσή της εφόσον η συναίνεση για αυτό δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης ή προκειμένου για παντρεμένη γυναίκα, με την πλαστοπροσωπία του συζύγου της, είναι ένοχος κακουργήματος το οποίο καλείται βιασμός». Στην υπό κρίση περίπτωση είναι προφανές ότι με την αποδοχή της μαρτυρίας της Παραπονούμενης έχει αποδειχθεί πέραν από κάθε λογική αμφιβολία και η Κατηγορία του βιασμού και συνακόλουθα προς τα ανωτέρω ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ (Υπ.) Αλ. Παναγιώτου, Α.Ε.Δ (Υπ.) Στ. Σταύρου Ε.Δ Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο