Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αλέξανδρος Φιλίππου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8414/09, 22 Δεκεμβρίου, 2011

(1)(β) του περί Συλλογικών Στοιχημάτων (Ρύθμισης και Φόρος) Νόμου 75

(1)/97 και του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 102/98 και του αρ. 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. 2η Κατηγορία: Διεξαγωγή εργασιών σε σχέση με συλλογικά στοιχήματα χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή, κατά παράβαση των αρ. 2 και 9

(1)(α) του περί Συλλογικών Στοιχημάτων (Ρύθμισης και Φόρος) Νόμου 75

(1)/97 και του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 102/98. 3η Κατηγορία: Διατήρηση οίκου στοιχημάτων κατά παράβαση των αρ. 2, 3

(1)(α) και 15 του περί Οίκων Στοιχημάτων, Οίκων Κυβείας και Παρεμποδίσεως της Κυβείας Νόμου Κεφ. 151, όπως τροποποιήθηκε. 4η Κατηγορία: Διενέργεια ή αποδοχή συλλογικών στοιχημάτων επί δελτίων τα οποία δεν είχαν τύχει της προηγούμενης έγκρισης του Υπουργού Οικονομικών, κατά παράβαση των αρ. 2 και 5

(3)του περί Συλλογικών Στοιχημάτων (Ρύθμισης και Φόρος) Νόμου 75

(1)/97 και του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 102/98. 5η Κατηγορία: Διενέργεια και αποδοχή συλλογικών στοιχημάτων χωρίς την διατήρηση εγκεκριμένης από τον Υπουργό Οικονομικών ειδικής ταμειακής μηχανής σήμανσης δελτίων στοιχημάτων, κατά παράβαση των αρ. 2 και 5

(3)του περί Συλλογικών Στοιχημάτων (Ρύθμισης και Φόρος) Νόμου 75

(1)/97 και του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 102/98. 6η Κατηγορία: Διενέργεια και αποδοχή συλλογικών στοιχημάτων χωρίς την καταχώριση σε καθορισμένο από τον Υπουργό Οικονομικών βιβλίο των λεπτομερειών σχετικά με τα δελτία ή άλλα έγγραφα που του παραδώθησαν, κατά παράβαση των αρ. 2, 8

(2)του περί Συλλογικών Στοιχημάτων (Ρύθμισης και Φόρος) Νόμου 75

(1)/97 και του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 102/98. 7η Κατηγορία: Παροχή βοήθειας σε άλλα πρόσωπα να συμμετάσχουν σε παράνομα συλλογικά στοιχήματα, κατά παράβαση των αρ. 2, 4 και 9

(1)(δ)

(2)του περί Συλλογικών Στοιχημάτων (Ρύθμισης και Φόρος) Νόμου 75

(1)/97 και του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 102/98. Οι Κατηγορούμενοι αρ. 2, 4, 5, 6 και 7 αντιμετωπίζουν την Κατηγορία της συμμετοχής σε παράνομα συλλογικά στοιχήματα κατά παράβαση των αρ. 2, 4 και 9

(1)(δ) του περί Συλλογικών Στοιχημάτων (Ρύθμισης και Φόρος) Νόμου 75

(1)/97 και του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 102/98, και του αρ. 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για τις προαναφερόμενες Κατηγορίες και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες. Ο Αν. Λοχ. 740 Ελευθέριος Σολέας ανέφερε ότι την 20.3.2009 υπηρετούσε στον Αστ. Σταθμό Ομορφίτας και έλαβε αριθμό φωτογραφιών τεκμηρίων, τις οποίες κατέθεσε. Ο Αστ. 2674 Καρυόλαιμος ανέφερε ότι παρέλαβε τα τεκμήρια της παρούσης υπόθεσης, τα οποία και κατέθεσε στο Δικαστήριο. Η Αστ. 2332 Ειρήνη Κουντουρή ανέφερε ότι την 20.1.2009 εισήλθε μαζί με άλλους συναδέλφους της στο πρακτορείο στοιχημάτων BET STORY στην οδό Τρικούπη 17, στην Λευκωσία, με ιδιοκτήτη τον Κατηγορούμενο αρ.
2. Κατά την είσοδο διαπίστωσε οτι υπήρχαν 30 παίχτες που κάθονταν σε ειδικά διαμορφωμένους πάγκους και παρακολουθούσαν Αγγλικές Ιπποδρομίες από τηλεοράσεις που βρίσκονταν στον τοίχο. Η ίδια προχώρησε σε κατάσχεση αριθμού κουπονιών από μπροστά από τους Κατηγορούμενους αρ. 2 - 7, οι οποίοι και έδωσαν απαντήσεις τις οποίες κατέγραψε. Ερωτηθείσα αν είδε οποιοδήποτε από τους θαμώνες να δίνει οποιοδήποτε κουπόνι με χρήματα στον Κατηγορούμενο αρ. 1, και αυτός να τα παραλαμβάνει αποδεχόμενος στοίχημα, η Μ.Κ.3 απάντησε αρνητικά. Ούτε και είδε στο ταμείο να υπήρχαν άτομα που να υπέβαλλαν στοιχήματα με χρήματα. Ξεκαθάρισε ότι η θέση της ήταν ότι για τους Κατηγορούμενους αρ. 2 - 7 είχε «εύλογη υποψία» ότι διέπρατταν αδίκημα, λόγω του ότι είχαν μπροστά τους κουπόνια, και ότι ουσιαστικά προέβη σε υποθέσεις. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Κατηγορούμενους εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ώστε αυτοί να κληθούν σε απολογία, δεδομένου ότι δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων. Από την μαρτυρία, ισχυρίστηκε, απουσιάζει οτιδήποτε περί διεξαγωγής στοιχημάτων, ή ποιος υπέβαλλε τέτοια στοιχήματα. Η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, δεδομένης της μαρτυρίας της Μ.Κ.3, συμφώνησε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των Κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ 191). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφωρτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου,

(2002)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους

(1999)2 Α.Α.Δ. 320, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα και νομικές αρχές, και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι γεγονός ότι καμία μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον μου που να καθιστά την καταδίκη των Κατηγορούμενων αρ. 1, 2, 4, 5, 6 και 7 μία πραγματική δυνατότητα. Ο περί Συλλογικών Στοιχημάτων (Ρύθμιση και Φόρος) Νόμος Ν. 75

(1)/97 καθορίζει το συλλογικό στοίχημα στο άρθρο 2 ως: «'Συλλογικό στοίχημα' σημαίνει οποιοδήποτε είδος στοιχήματος διενεργείται από αριθμό προσώπων που συμμετέχουν σε αυτό υπό τον όρο ότι - (α) τα κέρδη του κάθε κερδίσαντα καθορίζονται από το πρόσωπο που διενεργεί το στοίχημα με αναφορά στο σύνολο των ποσών που καταβλήθηκαν ή συμφωνήθηκε να καταβληθούν από τα πρόσωπα που συμμετείχαν στο στοίχημα και στο σύνολο των κερδισάντων, ή (β) τα κέρδη κάθε κερδίσαντα καθορίζονται από το πρόσωπο που διοργανώνει το στοίχημα πριν από τον χρόνο διενέργειας του στοιχήματος με αναφορά στο ποσό που ο κάθε κερδίσας κατέβαλε ή συμφώνησε να καταβάλει για την συμμετοχή του στο στοίχημα και στην καθορισμένη τιμή απόδοσης του συγκεκριμένου στοιχήματος». Καμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον μου που να καταδεικνύει την διεξαγωγή εργασιών σε σχέση με συλλογικά στοιχήματα από τον Κατηγορούμενο αρ. 1, πράγμα που οδηγεί στο ότι δεν καταδείχθηκε συστατικό στοιχείο των Κατηγοριών αρ. 1 και 2. Πέραν τού γεγονότος αυτού, ειδικότερα παρατηρώ ότι καμία μαρτυρία τέθηκε ως προς την ύπαρξη, διενέργεια ή αποδοχή συλλογικών στοιχημάτων από οποιοδήποτε εκ των Κατηγορούμενων, έχοντας υπ' όψιν μου και τον πιο πάνω ορισμό του όρου «συλλογικό στοίχημα» που παρατίθεται πιο πάνω. Το γεγονός αυτό είναι καταλυτικής σημασίας για τις Κατηγορίες 4, 5, 6, 7 και 8, αφού απουσιάζει συστατικό στοιχείο των Κατηγοριών. Περαιτέρω, σημειώνω ότι, σε σχέση με τις Κατηγορίες αρ. 1 και 2 δεν υπήρξε οποιαδήποτε αναφορά στο κατά πόσο το υποστατικό είχε ή όχι άδεια από τον Υπουργό Οικονομικών, σε σχέση με την Κατηγορία 4 καμία θετική μαρτυρία υπήρξε σε σχέση με αποδοχή ιπποδρομιακών στοιχημάτων είτε σε εγκεκριμένα είτε σε μη εγκεκριμένα δελτία, σε σχέση με την Κατηγορία 5 ελλείπει από την μαρτυρία οποιαδήποτε αναφορά σε ειδική ταμειακή μηχανή, και τέλος καμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον μου που να οδηγεί σε εύρημα έστω εκ πρώτης όψεως περί παροχής βοήθειας εκ μέρους του Κατηγορούμενου αρ. 1 στους λοιπούς Κατηγορούμενους να συμμετάσχουν σε παράνομα συλλογικά στοιχήματα. Ειδικότερα, η μόνη μαρτυρία που υπήρξε σε σχέση με τα όσα καταλογίζονται στους Κατηγορούμενους αρ. 2, 4, 5, 6 και 7 με την 8η Κατηγορία, ήταν μία εικασία της Μ.Κ.3, η οποία, όπως η ίδια δέχτηκε, δεν συνιστούσε τίποτε πέραν από μίαν εύλογη υποψία. Το άρθρο 3

(1)(α) του περί Οίκων Στοιχημάτων, Οίκων Κυβείας και Παρεμποδίσεως της Κυβείας Νόμου Κεφ. 151 αναφέρει τα εξής: «3.

(1)Πρόσωπο το οποίο - (α) ενώ είναι ιδιοκτήτης ή κάτοχος οποιουδήποτε τόπου ή έχει την χρήση προσωρινά ή με άλλο τρόπο αυτού, διατηρεί ή χρησιμοποιεί τον τόπο αυτό ως οίκο στοιχημάτων ή οίκο κυβείας ή για παίξιμο οποιουδήποτε από τα παιχνίδια στα οποία εφαρμόζεται το άρθρο 6 του νόμου αυτού.. είναι ένοχο αδικήματος...». Τα παιχνίδια που αναφέρονται στο άρθρο 6 είναι παιχνίδια «γνωστά ως «τσιόλο», «ζάρι» ή «ρουλέττα» ή οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο παιγνίδι το οποίο κατά την γνώμη του Δικαστηρίου που εκδικάζει το αδίκημα είναι παραλλαγή οποιωνδήποτε τέτοιων παιγνιδιών. Δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο προς απόδειξη της 3ης Κατηγορίας οποιαδήποτε μαρτυρία που να επιτρέπει κατάληξη ως προς το ότι στοιχειοθετήθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, αφού απουσίασε οποιαδήποτε ρητή αναφορά ότι ο Κατηγορούμενος αρ. 1 διατηρούσε ή χρησιμοποιούσε τον επίδικο τόπο ως οίκο στοιχημάτων ή οίκο κυβείας ή για παίξιμο οποιουδήποτε από τα παιχνίδια του άρθρου 6. Κατ' επέκταση, οι Κατηγορούμενοι αρ. 1, 2, 4, 5, 6 και 7 αθωώνονται και απαλλάσσονται σε όλες τις Κατηγορίες από το στάδιο αυτό. Έξοδα €.225,00 να καταβληθούν από την Κ.Δ. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο