Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κώστας Ξιούρος, Αρ. Υπόθεσης: 8239/09, 27 Δεκεμβρίου, 2011

(1)/2000, και στη Κατηγορία της Δημόσιας Εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Τα γεγονότα παρατίθενται λεπτομερώς στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.12.2011, και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω για σκοπούς της παρούσης. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο κ. Νικολάου, στην εμπεριστατωμένη του αγόρευση προς μετριασμό της ποινής, έκανε αναφορά στο ότι, από τα ευρήματα του ιδίου του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η διαφορά μεταξύ του Κατηγορούμενου και της Παραπονούμενης προέκυψε με αφορμή το ότι αυτή απέσπασε από τον Κατηγορούμενο την φωτογραφική μηχανή του ενάντια στην θέληση του. Υπήρξε, συνεπώς, εισηγήθηκε, πρόκληση εκ μέρους της Παραπονούμενης. Ήταν επίσης η θέση του ότι το γεγονός ότι έχουν παρέλθει μέχρι σήμερα 33 μήνες από την διάπραξη του αδικήματος, θα πρέπει να επενεργήσει ως μετριαστικός παράγοντας. Εισηγήθηκε περαιτέρω ότι σημασία έχει και το γεγονός ότι η σωματική βλάβη συνίσταται σε μία εκδορά, ήτοι ένα επιφανειακό τραυματισμό. Ο κ. Νικολάου έκανε περαιτέρω αναφορά στις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, το γεγονός ότι αυτός πάσχει από την νόσο Πάρκινσον, αναφορικά με την οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ενώ από τα εισοδήματα του που ανέρχονται σε €. 12.000,00 ετησίως περίπου καταβάλλει μηνιαίως και το ποσό των €. 750,00 μηνιαίως διατροφή για τα δύο παιδιά του, με τα οποία όμως δεν έχει πλέον επικοινωνία. Ζήτησε όπως επιδειχθεί στον Κατηγορούμενο επιείκεια. Το άρθρο 3

(4)του Ν. 119

(1)/2000 αναφέρει ότι όποιος ασκεί βία στα πλαίσια του εν λόγω άρθρου διαπράττει αδίκημα που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι Λ.Κ.3.000,

1. Το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει ότι όποιος διαπράξει το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης υπόκειται σε φυλάκιση ενός μηνός ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.75,
2. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Αιμίλιος Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 327: «Στην παρούσα περίπτωση, δεν έχουμε πεισθεί ότι η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν αποτέλεσμα σφάλματος. Δεν παραγνωρίζουμε τα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να ληφθούν υπόψη στην περίπτωση του εφεσείοντος, ιδιαίτερα το νεαρό της ηλικίας του, όπως επίσης και την έλλειψη προηγούμενων καταδικών. Όμως, η βίαιη συμπεριφορά του εφεσείοντος, που οδήγησε στο ξυλοδαρμό και τον τραυματισμό του θύματος μέσα στα πλαίσια του χώρου όπου εκδηλώθηκε, δεν μας αφήνει καμιά αμφιβολία ότι η επιλογή της ποινής της φυλάκισης ήταν η ορθή κάτω από τις περιστάσεις. Και τούτο, γιατί η εξατομίκευση δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για την προστασία του κοινωνικού συνόλου. (Ίδε Παυλίδης και Άλλοι ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6166 και 6162 της 15/7/96). Η χρήση τέτοιας έκτασης βίας και μάλιστα σε δημόσιο χώρο, στην παρουσία και άλλων προσώπων αποτελεί απαράδεκτη κοινωνική συμπεριφορά. Δεν επιφέρει μόνο σωματικό τραυματισμό αλλά και βάναυσο τραυματισμό της προσωπικότητας του θύματος. Επιεικής μεταχείριση του εφεσείοντος θα έστελλε λανθασμένα μηνύματα. Η επίλυση προσωπικών διαφορών με τη χρήση βίας δεν μπορεί να γίνει ανεκτή». Όπως διαφαίνεται από την Νομολογία, και καταγράφεται και στο σύγγραμμα «Sentencing In Cyprus» του κ. Γ. Μ. Πική 2η έκδοση, σελ. 120, περιπτώσεις επιθέσεων που διαπράττονται σε δημόσιο χώρο τυγχάνουν σοβαρής αντιμετώπισης. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Προς μετριασμό της ποινής λαμβάνω υπ' όψιν μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, ειδικά σε συνάρτηση με την ηλικία του, και όλα τα γεγονότα που περιστοιχίζουν την διάπραξη των αδικημάτων, το ότι ο Κατηγορούμενος αντέδρασε βασικά στην πράξη της Παραπονούμενης να πιάσει την φωτογραφική του μηχανή, έχοντας βεβαίως υπ' όψιν και τις γενικά τεταμένες σχέσεις μεταξύ των. Ούτε και μπορούν να παραγνωριστούν τα προβλήματα υγείας του Κατηγορούμενου, και οι δύσκολες προσωπικές του συνθήκες, όπως αυτές εκτίθενται λεπτομερώς πιο πάνω, καθώς και το γεγονός ότι έχουν παρέλθει σχεδόν 3 χρόνια από την διάπραξη των αδικημάτων. Όλα τα πιο πάνω, σε συνάρτηση με το είδος των τραυματισμών, με οδηγούν στο ότι η παρούσα είναι περίπτωση όπου μπορεί να επιδειχθεί επιείκεια στον Κατηγορούμενο ώστε να αποφευχθεί η επιβολή ποινής στερητική της ελευθερίας του. Η εξατομίκευση αυτή της ποινής, όμως, δεν θα πρέπει να οδηγήσει και σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλω στον Κατηγορούμενο στην 1η Κατηγορία ποινή προστίμου €. 500,00. Στην 2η Κατηγορία ο Κατηγορούμενος να υπογράψει εγγύηση ύψους €. 2.000,00 να τηρεί τους Νόμους και Κανονισμούς για περίοδο 2 ετών από σήμερα. Έξοδα €. 235,00 να καταβληθούν από τον Κατηγορούμενο. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο