Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Kesov Nikos κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 16261/08, 12 Ιανουαρίου 2011

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Kesov Nikos κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 16261/08, 12 Ιανουαρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B3 Αρ. Υπόθεσης: 16261/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού - ν -

1. Kesov Nikos, από την Γεωργία
2. Hamid Hoseini, από το Ιράν
3. Karerlitze Zourab, από την Γεωργία Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 12 Ιανουαρίου 2011 Για την αστυνομία: κα Βένη Δανιηλίδου Για κατηγορούμενο 1: κος Νικόλας Ιωάννου Για κατηγορούμενο 2: κος Μάριος Γαβριηλίδης Για κατηγορούμενο 3: κα Σύλβια Αδάμου Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι τρεις κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν την 1η κατηγορία που αφορά το αδίκημα της τέλεσης πράξεων που σκοπεύουν στην πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228Α του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας, στις 25.8.08 στη Λεμεσό με σκοπό πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης στον Trad Al Hawran από την Συρία, παράνομα προκάλεσαν στον πιο πάνω βαριά σωματική βλάβη. Αντιμετωπίζουν επίσης την 2η κατηγορία για το αδίκημα της επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, στις 25.8.08 επιτέθηκαν στον Mohamed Al Hawran από την Συρία, προκαλώντας του πραγματική σωματική βλάβη. Η εκδοχή της αστυνομίας όπως προκύπτει από την ακροαματική διαδικασία, είναι ότι οι δυο παραπονούμενοι που είναι αδέλφια και κατάγονται από την Συρία, ζήτησαν έξω από ανεγειρόμενη οικοδομή από τον 1ον κατηγορούμενο που είναι οικοδόμος να τους πληρώσει μισθούς που κατ' ισχυρισμό όφειλε σε ένα εξ αυτών. Κατά τον συγκεκριμένο χρόνο στην οικοδομή εργάζονταν εκτός από τον 1ο κατηγορούμενο, ο κατηγορούμενος 3 που είναι αδελφός του 1ου και ο κατηγορούμενος 2 που κατάγεται από το Ιράν και βρίσκεται στην Κύπρο ως πολιτικός πρόσφυγας. Είναι η θέση της αστυνομίας ότι και οι τρεις κατηγορούμενοι, κατέβηκαν από την υπό ανέγερση οικοδομή στην οποία εργάζονταν, κάτω στον δρόμο όπου βρίσκονταν οι παραπονούμενοι. Εκεί τους επιτέθηκαν, προκαλώντας βαριά σωματική βλάβη στον ένα και πραγματική σωματική βλάβη στον άλλον. Η θέση των κατηγορουμένων όπως προκύπτει από την ακροαματική διαδικασία, είναι ότι προκλήθηκαν από τους δύο παραπονούμενους, οι οποίοι τους έβριζαν ζητώντας πληρωμή των κατ' ισχυρισμό δεδουλευμένων του ενός από αυτούς. Ακολούθησε συμπλοκή, αποτέλεσμα της οποίας ήταν ο ένας παραπονούμενος να πέσει στο έδαφος και να κτυπήσει το κεφάλι του, στο πεζοδρόμιο. Μαρτυρία Για την αστυνομία κατέθεσαν εννέα συνολικά μάρτυρες κατηγορίας. Θα παραθέσω στη συνέχεια σύνοψη της μαρτυρίας τους αφού σκοπός δεν είναι η παράθεση του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε στο Δικαστήριο. Εκτενέστερη αναφορά θα γίνει όπου χρειάζεται, στο στάδιο αξιολόγησης της μαρτυρίας. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο αστυφύλακας 1820 Σοφούλης Σωκράτους. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ.1), παρέλαβε στις 25.8.08 στο ΤΑΕ Λεμεσού από συνάδελφο του μια φανέλα χρώματος μπλε με άσπρο, η οποία έφερε κηλίδες που ομοιάζουν με αίμα (τεκμ. 2). Την επομένη στην παρουσία του, η ιατροδικαστής Ελένη Αντωνίου εξέτασε τους τρεις κατηγορούμενους, κατόπιν δικής τους γραπτής συγκατάθεσης. Κατά την εξέταση, λήφθηκαν φωτογραφίες από τον αστυφύλακα Χ. Αυγουστή. Ο μάρτυρας σε συμπληρωματική του κατάθεση (τεκμ. 3), αναφέρει ότι παρέλαβε στις 10.9.08 από τον υπεύθυνο του Ακτινολογικού Τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, αρνητικά ακτινογραφιών αξονικού τομογράφου καθώς και δυο ακτινογραφίες του παραπονούμενου Trad Al Hawran από την Συρία (τεκμ. 4 & 5). Στην αντεξέταση, ισχυρίστηκε ότι η φανέλα (τεκμ. 2), σύμφωνα με την μαρτυρία που είχε στα χέρια της η αστυνομία, ανήκει στον πιο πάνω παραπονούμενο από την Συρία. Παρόλα αυτά, δέχθηκε ότι δεν έγιναν αιματολογικές εξετάσεις στις κηλίδες αίματος που υπήρχαν στην πιο πάνω φανέλα. Όσον αφορά την ιατροδικαστική εξέταση του κατηγορούμενου 3, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι αυτός δεν είχε τραύματα. Οι φωτογραφίες λαμβάνονταν καθ' υπόδειξη της ιατροδικαστού και η εξέταση έγινε επειδή υπήρχε μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 3 εμπλεκόταν στην υπόθεση, προκειμένου να διαπιστωθεί αν είχε τραυματιστεί. Η εξέταση όμως έδειξε ότι κατά τον συγκεκριμένο χρόνο, ο κατηγορούμενος 3 δεν έφερε κανένα τραύμα. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε η Μαρίνα Παχουμή. Σύμφωνα με την κατάθεση της στην αστυνομία (τεκμ. 6), εργάζεται ως βοηθός φαρμακείου σε φαρμακείο που διατηρεί ο σύζυγος της, στην συμβολή των οδών Αγίας Φυλάξεως 56 και Εθνικής Αντιστάσεως. Στις 25.8.08 λίγο πριν το μεσημέρι, άκουσε φωνές που προέρχονταν από ανεγειρόμενη οικοδομή, η οποία βρίσκεται γύρω στα 30 μέτρα από το φαρμακείο στην συμβολή των οδών Εθνικής Αντιστάσεως και Αγίου Σπυρίδωνα. Έτρεξε προς την πόρτα του φαρμακείου και από το πάνω μέρος που αποτελείται από γυαλί, είδε ότι έξω από την οικοδομή βρίσκονταν 15 περίπου άτομα. Δυο από αυτούς, λογομαχούσαν και αλληλοσπρώχνονταν. Σε κάποια στιγμή ο ένας εκ των δυο που ήταν μελαχρινός και φαινόταν αραβικής καταγωγής, έτρεξε προς την οδό Αγίας Φυλάξεως για να διαφύγει. Ο δεύτερος άντρας έτρεξε από πίσω του και τον πρόλαβε έξω από ένα κομμωτήριο, το οποίο βρίσκεται απέναντι από το φαρμακείο, επί της οδού Εθνικής Αντιστάσεως. Ο δεύτερος άντρας συνέχισε να κτυπά τον πρώτο με τα χέρια, στην πλάτη και στο πίσω μέρος της κεφαλής. Ακολούθως σε κάποια στιγμή, ο δεύτερος άντρας άρπαξε τον πρώτο από την μέση, τον σήκωσε πάνω και γυρίζοντας τον, τον έριξε με δύναμη στο έδαφος με το κεφάλι. Ο πρώτος άντρας έμεινε ακίνητος στο έδαφος και ο δεύτερος αφού αντιλήφθηκε τι έκαμε, έφυγε τρέχοντας. Η ίδια σοκαρίστηκε από τα διαδραματισθέντα και έφυγε από την πόρτα, διότι δεν μπορούσε να βλέπει άλλο. Αναφέρει τέλος στην κατάθεση της ότι ο τους δυο πιο πάνω άντρες, τους είδε όπως είπε για πρώτη φορά και γι' αυτό δεν θα μπορούσε να τους αναγνωρίσει. Ενώπιον του Δικαστηρίου, αναγνώρισε από τις φωτογραφίες (τεκμ.10), την σκηνή του επεισοδίου. Επανέλαβε δε ότι δεν θα μπορούσε να αναγνωρίσει το πρόσωπο που επιτέθηκε στον άνδρα αραβικής καταγωγής, επικαλούμενη περαιτέρω ότι δεν φορούσε τα γυαλιά της. Στην αντεξέταση, ανέφερε ότι είδε μόνο δυο άντρες να καυγαδίζουν ενώ οι υπόλοιποι εργάτες της οικοδομής παρακολουθούσαν το επεισόδιο. Δεν ήταν σε θέση όμως να πει τι προηγήθηκε και πόση ώρα προηγουμένως τα δύο αυτά πρόσωπα μάλωναν μεταξύ τους. Επανέλαβε δε, ότι η σκηνή που περιέγραψε έγινε μπροστά από το κομμωτήριο, η δε κομμώτρια προσπάθησε αρχικά να χωρίσει τους δυο άντρες. Ως Μ.Κ.3 κατέθεσε ο παραπονούμενος Mohamed Al Ηawran. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ. 7), κατάγεται από την Συρία και έφτασε στην Κύπρο τον Νοέμβριο 2007 μέσω κατεχομένων. Στην συνέχεια υπέβαλε αίτηση πολιτικού ασύλου. Με τον ίδιο τρόπο, είχε φτάσει πρόσφατα μέσω κατεχομένων στην Κύπρο και ο αδελφός του Trad Al Ηawran. Στις 25.8.08 γύρω στις 11.30, περπατούσε με τον αδελφό του στην περιοχή του παλαιού Νοσοκομείου Λεμεσού με σκοπό να βρουν δουλειά και σπίτι για να διαμένουν. Περνώντας από μια ανεγειρόμενη πολυκατοικία, είδε στον 2ον όροφο τον Νίκο τον Πόντιο όπως τον αποκάλεσε, που ήταν εργοδότης του πριν από τρεις μήνες σε άλλη οικοδομή για διάστημα 10 ημερών. Για το διάστημα αυτό έπρεπε να πληρωθεί €500,00 όμως ο πιο πάνω εργοδότης του, παρέλειψε να τον πληρώσει. Φώναξε τότε στον Νίκο ζητώντας τα χρήματα του αλλά ο τελευταίος τον έδιωξε και του ζήτησε να πάψει να του τηλεφωνά και να τον ενοχλεί. Ο μάρτυρας συνέχισε να τον παρακαλεί όπως τον πληρώσει και τότε κατέβηκε κάτω ο αδελφός του Νίκου, τον οποίο γνώρισε από τον καιρό που δούλευε μαζί τους. Τους είπε κάτι στα Ρώσικα που δεν κατάλαβε ο μάρτυρας και στη συνέχεια άρχισε να τον κτυπά με γροθιές και με τα πόδια του, στο κεφάλι και στη κοιλιά. Ο αδελφός του μάρτυρα, προσπάθησε να τους χωρίσει αλλά ήρθε κάτω και ο Νίκος και έπιασε τον αδελφό του από πίσω. Ταυτόχρονα ένα τρίτο πρόσωπο που πρώτη φορά έβλεπε, άρχισε να κτυπά με γροθιές τον αδελφό του στο κεφάλι. Επειδή όμως εν τω μεταξύ, ο αδελφός του Νίκου συνέχισε να κτυπά τον μάρτυρα, αυτός δεν πρόσεξε τι συνέβηκε στην συνέχεια με τον αδελφό του. Είδε όμως σε κάποια στιγμή, τον αδελφό του πεσμένο στο έδαφος καθώς και μια μεγάλη πέτρα να κυλά. Υπολόγισε έτσι ότι θα κτύπησαν τον αδελφό του με αυτή την πέτρα. Στη συνέχεια ο Νίκος άρπαξε τον αδελφό του από τα ρούχα, τον σήκωσε στο ύψος του στήθους του και τον έριξε στο έδαφος με το κεφάλι. Μετά την εξέλιξη αυτή και οι τρεις κατηγορούμενοι έφυγαν τρέχοντας. Ο ίδιος έπιασε τον αδελφό του που ήταν πεσμένος κάτω και έτρεχαν αίματα από τα αυτιά του, το στόμα και την μύτη. Άρχισαν να περπατούν για να φτάσουν σε ένα νοσοκομείο που βρισκόταν κοντά. Αφού περπάτησαν για 100 περίπου μέτρα, είδε από μακριά ένα περιπολικό της Αστυνομίας. Άφησε τον αδελφό του κάτω και έφυγε τρέχοντας επειδή όπως είπε φοβήθηκε την αστυνομία. Μετέβη στο νοσοκομείο μετά από λίγη ώρα με κάποιο φίλο του. Εκεί έμαθε ότι ο αδελφός του τραυματίσθηκε σοβαρά στο κεφάλι και η κατάσταση του ήταν κρίσιμη. Στη συνέχεια, ο μάρτυρας έδωσε στην αστυνομία περιγραφή του Νίκου και του αδελφού του καθώς και τους αριθμούς του αυτοκινήτου και του τηλεφώνου του Νίκου. Το τρίτο πρόσωπο που κτύπησε τον αδελφό του, ήταν όπως ανέφερε κοντός, μαύρος και φορούσε σκουλαρίκι στο αυτί. Ο μάρτυρας έδωσε συμπληρωματική κατάθεση (τεκμ. 8), στην οποία αναφέρει ότι τις 25.8.08 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, αναγνώρισε το τρίτο πρόσωπο που κτύπησε τον αδελφό του, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ονομάζεται Hamid Hoseini και κατάγεται από το Ιράν. Επίσης την ίδια μέρα, αναγνώρισε στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού τον αδελφό του Νίκου, ο οποίος τον κτύπησε πολλές φορές. Αυτός ανέφερε στην αστυνομία ότι ονομάζεται Ζουράμπ Καρελίτζε και κατάγεται από την Γεωργία. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι το πρόσωπο που κατονομάζει ως Νίκο στις καταθέσεις του, είναι ο κατηγορούμενος
4. Αναγνώρισε επίσης στο πρόσωπο του κατηγορούμενου 3, τον αδελφό του Νίκου που τον κτύπησε όπως είπε πολλές φορές ενώ στο πρόσωπο του κατηγορούμενου 2, αναγνώρισε τον μελαχρινό άντρα που κτυπούσε τον αδελφό του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι πρώτα κατέβηκε από την οικοδομή ο κατηγορούμενος 3 που είναι αδελφός του Νίκου. Στη συνέχεια κατέβηκαν οι κατηγορούμενοι 1 &
5. Πρόσεξε τον κατηγορούμενο 1 να σηκώνει τον αδελφό του ψηλά και να τον πετά στο έδαφος. Αυτό έγινε όπως είπε, σε πολύ κοντινή απόσταση από τον ίδιο, περίπου 5 μέτρα και ενώ ο 3ος κατηγορούμενος συνέχισε να τον κτυπά. Μόλις όμως ο αδελφός του έπεσε στο έδαφος και οι τρεις κατηγορούμενοι έφυγαν τρέχοντας από τη σκηνή. Στην αντεξέταση, ανέφερε ότι μετά που οι τρεις κατηγορούμενοι έφυγαν από την σκηνή, ο ίδιος ζήτησε βοήθεια από πλήθος που συγκεντρώθηκε στο μέρος. Μια κυρία του έφερε ένα ποτήρι νερό, το οποίο έριξε στο πρόσωπο του αδελφού του χωρίς όμως αυτός να συνέλθει. Μόλις είδε το περιπολικό, φοβήθηκε και έφυγε τρέχοντας αφήνοντας τον αδελφό του στη σκηνή. Δεν είδε καμία κοπέλα να προσπαθεί να χωρίσει τον αδελφό του και τον κατηγορούμενο 2 παρότι ο ίδιος βρισκόταν κοντά τους. Επιπλέον, δήλωσε απόλυτα σίγουρος ότι είδε τον κατηγορούμενο 2 να κτυπά τον αδελφό του με γροθιές στο κεφάλι. Αρνήθηκε τέλος, υποβολές ότι ο αδελφός του κρατούσε πέτρα με την οποία κτύπησε τον 3ον κατηγορούμενο. Επέμενε ότι ο αδελφός του μπήκε στη μέση βάζοντας τα χέρια του, προκειμένου να αποτρέψει τον κατηγορούμενο 3 από του να κτυπά τον ίδιο τον μάρτυρα. Αρνήθηκε επίσης ότι ο ίδιος και ο αδελφός του κτύπησαν οποιονδήποτε. Στη συνέχεια, κατατέθηκαν εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους, η κατάθεση του αστυφύλακα 266 Περικλέους, ο οποίος φωτογράφισε την σκηνή καθώς και δέσμη 8 φωτογραφιών της σκηνής του επεισοδίου (τεκμ 9 και 10). Ακολούθως, κατέθεσε ως Μ.Κ.4 ο παραπονούμενος Trad Hawran. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ. 11), στις 25.8.08 το πρωί ξεκίνησε με τον αδελφό του να ψάχνει για δουλειά και για να βρουν σπίτι να διαμένουν. Σταμάτησαν στο πεζοδρόμιο μπροστά από ανεγειρόμενη πολυκατοικία, αφού ο αδελφός του είδε ένα πρώην εργοδότη του που του χρωστούσε λεφτά, ονόματι Νίκο. Αυτός βρισκόταν στον 2ον όροφο της ανεγειρόμενης οικοδομής, μαζί με ένα άλλο Ευρωπαίο και ακόμα ένα μελαχρινό πρόσωπο. Ο αδελφός του μιλούσε στον Νίκο στην Κυπριακή διάλεκτο γι' αυτό και ο μάρτυρας δεν καταλάβαινε τι έλεγαν. Σε κάποια στιγμή ο Ευρωπαίος που βρισκόταν μαζί με τον Νίκο στην οικοδομή, κατέβηκε κάτω και τότε ο αδελφός του, του ανέφερε ότι το πρόσωπο αυτό έρχεται για να τους κτυπήσει. Έμειναν εκεί και τότε ο Ευρωπαίος άρχισε να κτυπά με τα χέρια του τον αδελφό του στο κεφάλι. Λίγο αργότερα, κατέβηκε και το μελαχρινό πρόσωπο ενώ ο Ευρωπαίος συνέχισε να κτυπά τον αδελφό του. Ο ίδιος μπήκε στη μέση για να τους χωρίσει και τότε ο Ευρωπαίος άρπαξε μια πέτρα από το έδαφος και τον κτύπησε με αυτή πάνω από το δεξί μάτι και στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Πριν γίνει αυτό, το μελαχρινό πρόσωπο κτυπούσε τον αδελφό του με τα χέρια και τα πόδια του. Ο ίδιος δεν μπορεί να γνωρίζει αν μερικά από τα κτυπήματα που δέχθηκε και ο ίδιος προήλθαν από το μελαχρινό πρόσωπο. Μετά που κτυπήθηκε από πέτρα από τον ευρωπαίο, έχασε τις αισθήσεις του και έπεσε στο έδαφος. Βρήκε ξανά τις αισθήσεις του στο νοσοκομείο. Μπορεί να αναγνωρίσει όπως είπε, τα τρία πρόσωπα αν τα ξαναδεί. Ενώπιον του Δικαστηρίου, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 1 ως τον Νίκο που αναφέρει στην κατάθεση του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το μελαχρινό πρόσωπο είναι ο κατηγορούμενος 2 ενώ ο Ευρωπαίος που κατέβηκε πρώτος και άρχισε να τους κτυπά, είναι ο κατηγορούμενος
6. Από την επίθεση που δέχθηκε, κτύπησε στο κεφάλι και έπεσε στο έδαφος. Στην συνέχεια, ένιωσε ότι κάποιος τον σήκωσε και τον έριξε ξανά στο έδαφος κτυπώντας τον στο κεφάλι. Δεν ξέρει ποιος από τα τρία πρόσωπα τον σήκωσε ψηλά και τον έριξε κάτω. Μετά απ' αυτό δεν θυμάται τίποτε και ξύπνησε στο νοσοκομείο όταν ήρθε η Αστυνομία να τον ανακρίνει. Στην αντεξέταση, επανέλαβε ότι ο κατηγορούμενος 2 κτύπησε τόσο τον ίδιο όσο και τον αδελφό του. Ανέφερε επίσης ότι δεν είδε καμία γυναίκα στη σκηνή αφού έχασε τις αισθήσεις του και δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί τα πρόσωπα που μαζεύτηκαν στον χώρο. Αρνήθηκε ότι επισκέφθηκαν το μέρος για καυγά και επέμενε ότι είδαν τυχαία τον κατηγορούμενο 1 σε ανεγειρόμενη οικοδομή. Ο αδελφός του, του ανέφερε ότι αυτό το πρόσωπο του χρωστά λεφτά. Αρνήθηκε ότι κτύπησε τον 3ον κατηγορούμενο με πέτρα στην πλάτη, επιμένοντας ότι ήταν ο 3ος κατηγορούμενος που τον κτύπησε με την πέτρα και με τα χέρια του. Μετά το κτύπημα με την πέτρα, έπεσε στο έδαφος ζαλισμένος και ένιωσε να τον σηκώνουν και να τον κτυπούν στο έδαφος. Στο σημείο αυτό ήταν που έχασε τις αισθήσεις του. Θυμόταν δε πολύ χαρακτηριστικά ότι ο 3ος κατηγορούμενος, είναι το πρόσωπο που κατέβηκε πρώτο από την οικοδομή και άρχισε να κτυπά τον αδελφό του. Ως Μ.Κ.5 κατέθεσε ο αστυφύλακας 3158 Νικόλας Χριστοφή του ΤΑΕ Λεμεσού. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ. 12), πήρε μέρος σε εξετάσεις που αφορούν τα υπό κρίση αδικήματα. Στα πλαίσια των πιο πάνω εξετάσεων, συνέλαβε δυνάμει Δικαστικού Εντάλματος τον κατηγορούμενο 1 στις 25.8.
7. Αφού του εξήγησε τους λόγους σύλληψης και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο, αυτός απάντησε με την φράση «τον έσπρωξα». Την ίδια μέρα με τη βοήθεια διερμηνέα, κατέγραψε ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 1 (τεκμ.13), στην οποία παραδέχεται ότι εργοδότησε στο πρόσφατο παρελθόν τον παραπονούμενο Mohamed Al Hawran και ότι κατά την διάρκεια του επεισοδίου, έσπρωξε τον πιο πάνω Mohamed, ο οποίος έπεσε στο έδαφος με το κεφάλι. Ως Μ.Κ.6 κατέθεσε ο Λοχίας 1302 Αντρέας Χρίστου του ΤΑΕ Λεμεσού. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ.14), μετέβη στης 25.8.08 μαζί με συνάδελφο του στην οδό Εθνικής Αντιστάσεως όπου βρίσκεται ανεγειρόμενη πολυκατοικία. Είχε δοθεί προηγουμένως μήνυμα ότι στο μέρος κτυπήθηκαν δυο αλλοδαποί και ότι ο ένας εκ των δυο βρίσκεται σοβαρά τραυματισμένος στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Στη σκηνή μετά από εξετάσεις, διαπίστωσε ότι δυο Γεωργιανοί που ανέλαβαν υπεργολαβία για τοποθέτηση μαρμάρων στην πολυκατοικία αλλά και τρίτο πρόσωπο που εργαζόταν ως μπογιατζής, κτύπησαν τους δυο προαναφερόμενους αλλοδαπούς και τους τραυμάτισαν. Κατά την παραμονή του στη σκηνή επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος προσήλθε στο μέρος. Πρόκειται για τον Hamid Hoseini από το Ιράν που βρίσκεται στη Κύπρο ως πολιτικός πρόσφυγας. Τον πληροφόρησε στην Ελληνική γλώσσα την οποία αντιλαμβανόταν ότι υπήρχε μαρτυρία ότι ενέχετο στο επεισόδιο και αφού του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο, αυτός απάντησε στα Ελληνικά «εγώ κατέβηκα να τους χωρίσω». Στη συνέχεια, του υπέδειξε διάφορα σημεία επί του οδοστρώματος της οδού Εθνικής Αντιστάσεως, λέγοντας του ότι τον τραυματία αλλοδαπό είναι ο κατηγορούμενος 1 που τον έπιασε και έριξε με το κεφάλι του στον δρόμο. Του έδειξε μάλιστα με συγκεκριμένες χειρονομίες, πώς ο κατηγορούμενος 1 έπιασε και κτύπησε τον αλλοδαπό με το κεφάλι στον δρόμο. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι ο 2ος κατηγορούμενος του είπε ότι ο κατηγορούμενος 1 άρπαξε τον αλλοδαπό, τον γύρισε ανάποδα και όπως τον κρατούσε τον κτύπησε με το κεφάλι στο έδαφος. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 15, κατάθεση που πήρε από τρίτο πρόσωπο, το οποίο εργαζόταν με τους κατηγορούμενους τον επίδικο χρόνο στην υπό κρίση οικοδομή. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις 25.8.08 ο 3ος κατηγορούμενος, τον ρώτησε για το ύψος της ποινής φυλάκισης στην περίπτωση που κάποιος σκοτώσει άνθρωπο στην Κύπρο. Του ανέφερε επίσης ότι μάλωσε με δύο Άραβες και ο αδελφός του ο Νίκος κτύπησε έναν από αυτούς, ο οποίος τραυματίστηκε στο κεφάλι. Φοβήθηκαν ότι τον σκότωσαν γι' αυτό έφυγαν από το μέρος. Ζήτησε δε από το πρόσωπο αυτό να αναφέρει στην αστυνομία ότι βρισκόταν στο μέρος και ότι ήταν ο Άραβας που τους κτύπησε πρώτος. Στην αντεξέταση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι προέβη σε εξετάσεις για να διαπιστώσει ποια πρόσωπα έλαβαν μέρος στο επεισόδιο. Ο ίδιος προσωπικά δεν γνωρίζει αν υπάρχουν και άλλες μαρτυρίες που να εμπλέκουν τον κατηγορούμενο 1 ως το πρόσωπο που τραυμάτισε σοβαρά τον πρώτον παραπονούμενο. Στη συνέχεια, κατατέθηκαν από κοινού για την αλήθεια του περιεχομένου τους, γραπτές καταθέσεις των γιατρών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού καθώς και ακτινολόγων σε σχέση με τα τραύματα των δυο παραπονουμένων. Σύμφωνα με αυτές, ο παραπονούμενος Trad Al Hawran, παρουσίασε θλαστικό τραύμα στο φρύδι δεξιά και εκχυμώσεις στον αριστερό ώμο. Έγινε αξονική τομογραφία κρανίου, αυχένος και θώρακος που έδειξε υποσκληρίδιο αιμάτωμα στο δεξιό μετωπιαίο λοβό. Παρουσίασε επίσης υπαραχνώδη αιμορραγία στο μετωπιαίο και κροταφικό λοβό δεξιά, αιμορραγικές βλάβες στο μετωπιαίο και κροταφικό λοβό δεξιά και κάταγμα ινιακού οστού αριστερά. Έγινε ως εκ τούτου, εισαγωγή στο θάλαμο εντατικής παρακολούθησης. Όσον αφορά τον παραπονούμενο Mohamed Al Hawran, έφερε εκδορές στο αριστερό γόνατο και στο δεξιό φρύδι. Ανέφερε επίσης πόνο στο πίσω μέρος του αριστερού αυτιού. Ο Trad Al Hawran εξετάστηκε και από την Ιατροδικαστή Ελένη Αντωνίου, η οποία διαπίστωσε ότι αυτός έφερε τα πιο πάνω αναφερόμενα τραύματα. Διαπίστωσε επίσης ότι ήταν συγχυτικός και δεν επικοινωνούσε πλήρως με το περιβάλλον. Ως Μ.Κ.7 κατέθεσε ο αστυφύλακας 288 Μενέλαος Μενελάου του Τμήματος Μικροπαραβάσεων Λεμεσού. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ.23), στις 25.8.08 μετέβη στην οδό Εθνικής Αντιστάσεως μετά από εντολή που πήρε από τον αξιωματικό υπηρεσίας. Εκεί πολίτες του υπέδειξαν ότι στην οδό Δώρου Λοΐζου, υπήρχε τραυματισμένο στο έδαφος, ένα πρόσωπο που φαινόταν αλλοδαπός. Ο μάρτυρας πρόσεξε ότι το πρόσωπο αυτό, αιμορραγούσε σε διάφορα σημεία του προσώπου και του κεφαλιού. Ταυτόχρονα με την δική του άφιξη, κατέφθασαν στο μέρος και μέλη του ΟΠΕ Λεμεσού. Βοήθησε με άλλους συναδέλφους του, το τραυματισθέν πρόσωπο να μεταφερθεί σε ασφαλέστερο μέρος. Αυτός όμως δεν μιλούσε, παρά τις εκκλήσεις τους και φαινόταν να έχει δυνατούς πόνους σε διάφορα μέρη του σώματος του και ιδιαίτερα στη κοιλιακή χώρα. Ασθενοφόρο που έφτασε στο μέρος, παρέλαβε τον τραυματισθέντα και τον μετέφερε στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Στο νοσοκομείο έφτασε ακόμα ένα πρόσωπο με το όνομα Mohamed Al Hawran από την Συρία, ο οποίος του ανέφερε ότι ο τραυματίας είναι αδελφός του. Του ανέφερε επίσης ότι ο αδελφός του κτυπήθηκε από κάποιο Νίκο, ποντιακής καταγωγής. Του έδωσε τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου του Νίκου καθώς επίσης και τον αριθμό τηλεφώνου του. Στη συνέχεια κατέφθασαν στο νοσοκομείο μέλη του ΤΑΕ Λεμεσού, οι οποίοι ανέλαβαν την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Ως Μ.Κ.8 κατέθεσε ο αστυφύλακας 2643 Ανδρόνικος Φωτίου, του ΤΑΕ Λεμεσού. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ. 24), πήρε μέρος σε εξετάσεις για σκοπούς διερεύνησης των υπό κρίση αδικημάτων. Μετέβη στις 25.8.08 στη σκηνή μαζί με τον Λοχία 1302 Α. Χρίστου (Μ.Κ.6). Επανέλαβε όσα αναφέρει ο Μ.Κ.6 στην κατάθεση του σε σχέση με την εκδοχή που έδωσε ο κατηγορούμενος 2 Hamid Hoseini στην σκηνή του επεισοδίου. Επανέλαβε συγκεκριμένα ότι όπως τους ανέφερε ο 2ος κατηγορούμενος, ήταν ο κατηγορούμενος 1 που σήκωσε το θύμα και το έριξε με το κεφάλι στο έδαφος. Στη συνέχεια, οδήγησε τον κατηγορούμενο 2 στο ΤΑΕ Λεμεσού για περαιτέρω ανακρίσεις. Εκεί με τη βοήθεια διερμηνέως, πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 2 ότι υπήρχε μάρτυρας προς αναγνώριση του και αφού του εξήγησε τα δικαιώματα του, αυτός υπέγραψε γραπτή σχετική συγκατάθεση. Την ίδια ώρα ενημέρωσε τον μάρτυρα Mohamed Al Hawran, ότι υπήρχε κάποιο πρόσωπο στο γραφείο του που πιθανόν να έλαβε μέρος στο συμβάν εκτός από τα δυο αδέλφια ποντιακής καταγωγής. Στη συνέχεια, η ώρα 1955 στις 25.8.08 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, ο Mohamed Al Hawran είδε και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 2 ως το τρίτο πρόσωπο που έλαβε μέρος στο επεισόδιο πλην των δυο αδελφών ποντιακής καταγωγής. Ανέφερε συγκεκριμένα στον μάρτυρα «είναι ένας από αυτούς που κτυπούσαν τον αδελφό μου». Η αναγνώριση από μέρους του πιο πάνω αλλοδαπού, έγινε με τη βοήθεια διερμηνέα της αραβικής γλώσσας. Αμέσως μετά, ο μάρτυρας επέστησε την προσοχή στον Νόμο στον 2ον κατηγορούμενο, ο οποίος απάντησε «δεν τον κτύπησα εγώ». Στη συνέχεια, ο μάρτυρας με τη βοήθεια διερμηνέως πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 2, στην οποία αναφέρει ότι προσπάθησε να χωρίσει τον κατηγορούμενο 3, τον οποίον ονομάζει Γιάννη και τον έναν από τους άραβες και ότι μετά είδε τον κατηγορούμενο 1 να αρπάζει έναν από τους άραβες και να του κτυπά το κεφάλι στο δρόμο. Είδε ότι έτρεχαν αίματα από το κεφάλι του προσώπου αυτού και στη συνέχεια αναχώρησε από το μέρος, πράγμα το οποίο έκαμαν και οι κατηγορούμενοι 1 και
8. Ως Μ.Κ.9 κατέθεσε ο αστυφύλακας 1454 Σάββας Χριστοδούλου του ΤΑΕ Λεμεσού. Σύμφωνα με την κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ. 27), στις 25.8.08 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 3 ότι υπήρχε μάρτυρας προς αναγνώριση του και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, αυτός υπέγραψε γραπτή σχετική συγκατάθεση για διενέργεια αναγνωριστικής παράταξης. Την ίδια μέρα, πληροφόρησε τον Mohamed Al Hawran ότι υπήρχε πρόσωπο στο γραφείο του που πιθανόν να έλαβε μέρος στο συμβάν. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ανέφερε ότι ο Mohamed αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 3 ως τον αδελφό του κατηγορούμενου 1 που τον κτύπησε πολλές φορές. Κατατέθηκε επίσης ως τεκμήριο 29, ημερολόγιο ενεργείας σύμφωνα με το οποίο ο μάρτυρας επέστησε την προσοχή στον Νόμο στον κατηγορούμενο 3, μετά την αναγνώριση του και αυτός απάντησε «τον κτύπησα αλλά υπάρχει λόγος». Κατατέθηκε επιπλέον ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 3 (τεκμ.30), στην οποία παραδέχεται ότι κτύπησε πρώτος τον Mohamed με γροθιά στο πρόσωπο αφού προηγουμένως ο Mohamed τον είχε εξυβρίσει. Τότε, ο δεύτερος άραβας τον άρπαξε από την μέση και άρχισε να τον κτυπά ο Mohamed δυνατά με τα χέρια του. Ο δεύτερος αλλοδαπός που ονομαζόταν Trad, τον κτύπησε επίσης στο πίσω μέρος του κεφαλιού του και στην αριστερή ωμοπλάτη με πέτρα. Στη συνέχεια, κατέβηκε ο 2ος κατηγορούμενος προσπαθώντας να τους χωρίσει. Όταν δε κατέβηκε και ο αδελφός του Νίκος (κατηγορούμενος 1), οι αλλοδαποί άρχισαν να τρέχουν για να διαφύγουν. Ο Νίκος τους κυνήγησε, κατάφερε να πλησιάσει τον Trad και τον έσπρωξε με δύναμη με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος και να κτυπήσει το κεφάλι του στο πεζοδρόμιο. Μετά την εξέλιξη αυτή, οι τρεις κατηγορούμενοι φοβήθηκαν και εγκατέλειψαν το μέρος. Στην αντεξέταση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 3 του ανέφερε ότι παραδέχεται τις κατηγορίες. Αυτό έγινε μετά την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης (τεκμ.31) και αφού ο μάρτυρας τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διερευνώνται εναντίον του. Μετά το πέρας της μαρτυρίας για την αστυνομία, οι τρεις κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 προέβηκαν σε ανώμοτη δήλωση ενώ ο κατηγορούμενος 3 επέλεξε να μην αναφέρει οτιδήποτε. Η ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου 1 έχει ως ακολούθως: «Ενώ δούλευα με τον Zurad άκουσα κάποιες φωνές. Βγήκα στο μπαλκόνι και είδα καυγά. Ήταν δυο άνθρωποι, τον ένα εκ των οποίων γνωρίζω, οι οποίοι άρχισαν να κτυπούν τον Zurad. Ο ένας κρατούσε πέτρα και κτυπούσε τον Zurad στην πλάτη. Τους φώναξα να μην κτυπούν με την πέτρα αλλά αυτοί δεν συμμορφώθηκαν. Κατέβηκα κάτω και πήγα κοντά στον καυγά για να τους χωρίσω, μπαίνοντας στη μέση τους. Πρόσεξα ότι ο ένας άραβας πονούσε το κεφάλι, από το οποίο έτρεχε αίμα. Όπως τους χώρισα, ο άραβας πήγε προς τα πίσω και έπεσε. Έπιασα τον Zurad και φύγαμε. Πήγα ο ίδιος στην αστυνομία και έδωσα απαντήσεις σε ερωτήσεις που μου τέθηκαν για την υπόθεση». Η ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου 2 έχει ως ακολούθως: «Δεν έχω σχέση με τον καυγά. Πρώτη φορά είναι που είδα τους άραβες αυτούς. Προσπάθησα να τους χωρίσω για να μην κτυπήσουν οι δυο άραβες τον Zurad. Αυτοάμυνα». Αγορεύσεις Η δημόσια κατήγορος στην αγόρευση της, αναφέρθηκε στην δοθείσα μαρτυρία, ισχυριζόμενη ότι όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας,. είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην μαρτυρία των δύο παραπονουμένων, οι οποίοι κατά την άποψη της κατηγόρου περιέγραψαν με λεπτομέρειες την επίθεση την οποία δέχθηκαν από τους τρεις κατηγορουμένους. Όσον αφορά κατ' ισχυρισμό αντιφάσεις μεταξύ της μαρτυρίας των δύο παραπονουμένων, η κατήγορος ισχυρίστηκε ότι το επεισόδιο εξελίχθηκε πολύ γρήγορα και ότι τα γεγονότα έγινα αντιληπτά από τον κάθε μάρτυρα κάτω από την δική του σκοπιά. Ήταν δε η θέση της ότι οι εκδοχές των παραπονουμένων όχι μόνον δεν αντιφάσκουν μεταξύ τους αλλά αντιθέτως, η μια συμπληρώνει την άλλη. Ήταν επίσης η θέση της κατηγόρου ότι από τα τραύματα ενός εκ των παραπονουμένων, έχει αποδειχθεί η εκ μέρους των κατηγορούμενων διάπραξη του αδικήματος της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης. Από τα γεγονότα δε της υπόθεσης, προκύπτει ότι οι τρεις κατηγορούμενοι ενήργησαν από κοινού επιτιθέμενοι στα δύο αδέλφια Συριακής καταγωγής. Μόλις δε ο κατηγορούμενος 1 έριξε τον ένα εξ' αυτών στο έδαφος τραυματίζοντας τον σοβαρά, αμέσως τράπηκαν σε φυγή εγκαταλείποντας τον χώρο του επεισοδίου. Ο συνήγορος του 1ου κατηγορουμένου στην αγόρευση του, ισχυρίστηκε ότι σύμφωνα με την μαρτυρία όταν ξεκίνησε η συμπλοκή, ο πελάτης του βρισκόταν στον 2ο όροφο της υπό ανέγερση οικοδομής. Κατέβηκε από αυτήν με σκοπό να χωρίσει τον κατηγορούμενο 3 αδελφό του, ο οποίος είχε εμπλακεί σε καυγά με τον παραπονούμενο Trad Al Hawran που τον κτυπούσε με πέτρα κοντά στο κεφάλι. Στα πλαίσια της προσπάθειας του να τους χωρίσει και ενεργώντας εντός των επιτρεπτών από τον Νόμο ορίων, μπήκε ανάμεσα τους και τους έσπρωξε με τα χέρια. Ο Trad Al Hawran ο οποίος ήταν ήδη τραυματισμένος στο κεφάλι, έπεσε λόγω της σωματικής του διάπλασης προς τα πίσω. Ήταν περαιτέρω η θέση του συνηγόρου ότι ο τραυματισμός του Trad Al Hawran δεν μπορεί να προήλθε από τον κατηγορούμενο
9. Ο ίδιος ο Trad Al Hawran ανέφερε στην κατάθεση του ότι κτυπήθηκε με πέτρα στο κεφάλι από κάποιον Ευρωπαίο πολύ πριν ο 1ος κατηγορούμενος κατεβεί από τον 2ο όροφο της οικοδομής και τον σπρώξει με τα χέρια του. Όσον αφορά την 2η κατηγορία για πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης στον παραπονούμενο Mohamed Al Hawran, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι από την δοθείσα μαρτυρία δεν προκύπτει ότι ο 1ος κατηγορούμενος κτύπησε τον Mohamed Al Hawran. Ο ίδιος ο Mohamed Al Hawran δέχθηκε κατά τον συνήγορο στην αντεξέταση του ότι δεν κτυπήθηκε από τον 1ο κατηγορούμενο. Ο συνήγορος του 2ου κατηγορουμένου στην αγόρευση του, αναφέρθηκε σε κατ' ισχυρισμό αντιφάσεις στην μαρτυρία των δύο παραπονουμένων αλλά και της Μ.Κ.2 που ήταν αυτόπτης μάρτυρας του επεισοδίου. Οι αντιφάσεις αυτές κατά τον συνήγορο δεν αναφέρονται σε μικρολεπτομέρειες αλλά στην ουσία του επεισοδίου με αποτέλεσμα η μαρτυρία που προσκόμισε η αστυνομία να στερείται πειστικότητας και να παρουσιάζει πολλά κενά. Παρουσιάζονται ως εκ τούτου λογικές αμφιβολίες κατά πόσον ο κατηγορούμενος 2 διέπραξε τα αδικήματα που του καταλογίζονται. Η συνήγορος του 3ου κατηγορουμένου, ανέφερε ότι πλην της μαρτυρίας των δύο παραπονουμένων δεν αμφισβητεί την μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων κατηγορίας. Ήταν επιπλέον η θέση της συνηγόρου ότι η μαρτυρία της Μ.Κ.2 που ήταν η αυτόπτης μάρτυρας του επεισοδίου δεν βοήθησε σημαντικά αφού η ίδια δεν μπορεί να αναγνωρίσει τα πρόσωπα όσων ενεπλάκησαν στο επεισόδιο. Αναφορικά με την μαρτυρία των παραπονουμένων, η συνήγορος εισηγήθηκε ότι είναι τόσον αλληλοσυγκρουόμενη που δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία στην ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Οι Μ.Κ. 1, 5, 6, 7, 8 και 9, είναι αστυνομικοί που έλαβαν μέρος στην διερεύνηση της υπόθεσης. Έχω εξετάσει πολύ προσεκτικά στο σύνολο της, την μαρτυρία των πιο πάνω αστυνομικών. Η γενική εικόνα που η μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων παρουσιάζει καλύπτεται από συνοχή και δεν δικαιολογεί συμπέρασμα για διάθεση τους να αποφύγουν την αλήθεια ή να πουν ψέματα ούτε και αποκαλύπτει την δημιουργία ρήγματος στην υπόθεση, ικανού να πλήξει καίρια την αξιοπιστία τους. Επιπλέον, όλοι οι πιο πάνω μάρτυρες αναφέρθηκαν με λεπτομέρεια σε όλες τις ενέργειες στις οποίες προέβηκαν για διερεύνηση της υπόθεσης χωρίς να κλονιστούν σε κανένα σημείο της αντεξέτασης τους. Ιδιαίτερα οι Μ.Κ. 8 & 9 ήταν αρκετά πειστικοί στην θέση τους ότι οι παραπονούμενοι αναγνώρισαν τους κατηγορούμενους 2 & 3, ως τα πρόσωπα που τους κτύπησαν μαζί με τον κατηγορούμενο
10. Επίσης, ο Μ.Κ.9 ήταν ιδιαίτερα πειστικός ως προς την θέση του ότι ο 3ος κατηγορούμενος του ανέφερε ότι παραδέχεται τις κατηγορίες και ότι κτύπησε πρώτος τον παραπονούμενο Mohamed Al Hawran. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση, οιαδήποτε εξώδικη αναφορά του κατηγορούμενου 3, που να εμπλέκει τον 1ο κατηγορούμενο στην επίθεση εναντίον του παραπονούμενου Trad Al Hawran δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Είναι νομολογημένο ότι εξώδικες παραδοχές κατηγορουμένου, δεσμεύουν μόνο τον ίδιο και όχι τους συγκατηγορουμένους του. Από την στιγμή δε που ο κατηγορούμενος 3 δεν επιβεβαίωσε ενώπιον του Δικαστηρίου με προφορική μαρτυρία όσα ανέφερε στους Μ.Κ.8 & Μ.Κ 9 αλλά και στην γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμ. 30), οτιδήποτε ενοχοποιητικό εντοπίζεται σε αυτές τις δηλώσεις σε σχέση με τους συγκατηγορουμένους του δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο Δικαστήριο ως μαρτυρία για σκοπούς απόδειξης του αδικήματος από αυτούς (Βλ. R. Gunnerwardene