ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. NΙΚΟΛΑΟΥ ΚΥΡΚΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 28439/10, 17 Ιανουαρίου, 2011

(2001)2 ΑΑΔ 617). Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος, ηλικίας 42 ετών, γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Γιαννιτσά. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια Ελληνικής καταγωγής και η μητέρα του παρουσιάζει προβλήματα υγείας ενώ ο πατέρας του απεβίωσε το 2005. Είναι το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας έχοντας ένα αδελφό που εργάζεται και διαμένει στη Γερμανία και μια αδελφή στην Ελλάδα. Είναι απόφοιτος Λυκείου και τέλεσε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Στην πατρίδα του εργάστηκε ως ελαιοχρωματιστής και εργάτης στη γεωργοκτηνοτροφία και στη Γερμανία εργάστηκε σε εργοστάσιο για δύο χρόνια. Στην Κύπρο αρχικά ήταν ιδιοκτήτης εστιατορίου και στη συνέχεια ασχολήθηκε με τοποθέτηση ξύλινων δαπέδων, εργασίες που σταμάτησε λόγω μειωμένου όγκου εργασιών. Η απασχόληση του ως ιδιοκτήτη πρακτορείου στοιχημάτων ήταν η αφορμή να χρεοκοπήσει και αναγκάστηκε να δανειστεί χρηματικό ποσό από τοκογλύφους. Στη συνέχεια εργοδοτήθηκε σε καφεκοπτείο και τέσσερις μήνες πριν τη σύλληψη του εργαζόταν ως οδηγός λεωφορείου. Δεν αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας αλλά πριν τη σύλληψη του έκανε περιστασιακά χρήση μαριχουάνας. Με την έναρξη της λειτουργίας του πρακτορείου ξεκίνησε την ενασχόληση του με τον τζόγο. Όπως ο ίδιος ανέφερε μεγάλωσε σε φιλήσυχο οικογενειακό περιβάλλον διατηρώντας πολύ καλές σχέσεις με τους γονείς και τα αδέρφια του. Ο πρώτος του γάμος, που τέλεσε το 1990, διαλύθηκε με διαζύγιο και το 1995 τέλεσε γάμο με τη νυν σύζυγο του, που κατάγεται από τη Λεμεσό και εργάζεται ως λογίστρια σε ιδιωτική εταιρεία. Έχουν τρία παιδιά εκ των οποίων το μεγαλύτερο είναι φοιτητής στην Αγγλία, ηλικίας 21 ετών, ενώ τα δύο μικρότερα, ηλικίας 15 και 13 ετών αντίστοιχα, είναι μαθητές Γυμνασίου. Οι σχέσεις του με τα παιδιά ήταν πάντοτε άριστες ενώ με τη σύζυγο του πέρασαν διακυμάνσεις λόγω των σοβαρών οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζαν, οι οποίες προήρχοντο από τους λανθασμένους χειρισμούς του ίδιου. Όπως ανέφερε στην κοινωνική λειτουργό, ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα που αντιμετωπίζει για βελτίωση της οικονομικής κατάστασης της οικογένειας θεωρώντας ότι θα λύνονταν τα οικονομικά αδιέξοδα τους και κατανοώντας τη σοβαρότητα του αδικήματος, αποδέχεται ενοχή με αισθήματα ντροπής, εκφράζοντας μεταμέλεια. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής ο συνήγορος του κατηγορουμένου υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, που έχει ετοιμαστεί για τον κατηγορούμενο, όπου οι εκτιθέμενες προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου συνηγορούν, σύμφωνα με την εισήγηση του, στο να επιδειχθεί επιείκεια κατά την επιμέτρηση της ποινής. Ο συνήγορος παρουσίασε πιστοποιητικά σχετικά με τις άριστες επιδόσεις στις σπουδές και στο σχολείο των δύο μεγαλύτερων παιδιών του κατηγορούμενου (Δέσμη Εγγράφων «Β»), καθώς και βεβαιώσεις των χρεών της οικογένειας (Δέσμη Εγγράφων «Γ»), αναφέροντας ότι ο κατηγορούμενος στην προσπάθεια του να αντιμετωπίσει τα έξοδα της οικογένειας του δημιούργησε και ασχολήθηκε με εργασίες που του προκάλεσαν ζημιά και ιδιαίτερα η τελευταία εργασία του, του πρακτορείου στοιχημάτων, που κατέστρεψε οικονομικώς την οικογένεια του με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να εργάζεται ως υπάλληλος. Μετά τη σύλληψη του για την παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος απελύθη από την εταιρεία στην οποία εργαζόταν ως οδηγός λεωφορείου (Έγγραφο «Δ»). Παρουσίασε επίσης ο συνήγορος ιατρικό πιστοποιητικό νευρολόγου ψυχίατρου, ημερομηνίας 15.1.11 (Έγγραφο «Ε»), όπου περιγράφεται η κατάσταση των δύο παιδιών του κατηγορούμενου που παρακολουθούνται από το εν λόγω ιατρό μετά τη σύλληψη του πατέρα τους σε μια προσπάθεια στήριξης τους. Σε σχέση με τη διάπραξη των αδικημάτων ο κ. Κονναρής εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε επιπόλαια, απερίσκεπτα και χωρίς προσχεδιασμό διαπράττοντας τα υπό κρίση αδικήματα εφόσον διατηρούσε τα φυτά κάνναβης στην ταράτσα του σπιτιού του όπου περιτριγυρίζεται από πολυκατοικίες, των οποίων τα διαμερίσματα έχουν άμεση οπτική επαφή με την εν λόγω ταράτσα. Κατά την εκτίμηση δε του συνηγόρου ο κατηγορούμενος δεν θα μπορούσε να διαθέσει τα ναρκωτικά, ενεργώντας χωρίς προγραμματισμό για τη διάθεση τους. Ως προς δε την ανευρεθείσα ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας ο συνήγορος ανέφερε ότι ήταν μεν ηλεκτρονική ζυγαριά κουζίνας αλλά ήταν ελαττωματική, γεγονός που δεν ανατρέπει τα αναφερθέντα στην υπόθεση γεγονότα εφόσον δεν είχε εξεταστεί. Ζήτησε ο συνήγορος όπως το Δικαστήριο εξατομικεύοντας την ποινή λάβει υπόψη του, πέραν των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου, το λευκό του ποινικό μητρώο και την άμεση παραδοχή του τόσο στην αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου που φανερώνει τη μεταμέλεια του. Ο κατηγορούμενος αναγνωρίζει ότι έπραξε σφάλμα από το οποίο όμως δεν προκλήθηκε ζημιά επειδή συνελήφθη πριν τη διάθεση των ναρκωτικών και δεν υπάρχει πιθανότητα να επαναλάβει ή να διαπράξει οποιοδήποτε τέτοιο αδίκημα στο μέλλον. Κάλεσε τέλος το Δικαστήριο ο συνήγορος όπως αναστείλει την ποινή φυλάκισης που θα επιβάλει στον κατηγορούμενο, νοουμένου ότι αυτό είναι επιτρεπτό από το ύψος της ποινής. Η σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, αντανακλάται πρώτιστα στην προνοούμενη από το Νόμο ποινή, όπου για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (1η κατηγορία) προνοείται ποινή φυλάκισης οκτώ ετών ενώ για τα αδικήματα της κατοχής με σκοπό τη προμήθεια (2η κατηγορία), της καλλιέργειας (3η κατηγορία) και της καλλιέργειας με σκοπό τη προμήθεια (4η κατηγορία) προνοείται ποινή δια βίου φυλάκισης. Η αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών, ιδιαίτερα όταν αυτές σχετίζονται με την πρόθεση προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα επιβεβαιώθηκε πολλές φορές από τη νομολογία. Στην υπόθεση Victor Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 211όπου έγινε αναφορά στην προηγούμενη νομολογία, τονίστηκε ότι η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό κατοχής των ναρκωτικών (Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak

(2005)2 AAΔ 377). Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος για την καλλιέργεια 25 φυτών κάνναβης και την κατοχή μεγάλης ποσότητας φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, στην οικία όπου διαμένει με την οικογένεια του. Η διάπραξη των αδικημάτων για τα οποία βρέθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος ασφαλώς ήταν το αποτέλεσμα προσχεδιασμού και μεθοδικής εκτέλεσης ενός καλά οργανωμένου σχεδίου με στόχο το οικονομικό όφελος. Δεν μας βρίσκει σύμφωνους η περί του αντιθέτου εισήγηση του κ. Κονναρή. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος προέβη σε καλλιέργεια των εν λόγω φυτών, ανάμεσα σε άλλα φυτεμένα ζαρζαβατικά, φανερώνει την προσπάθεια του να μην γίνουν αντιληπτές οι ενέργειες του. Είναι δε αποκαλυπτικό της επιτυχίας του το ότι ούτε η ίδια η οικογένεια του δεν αντιλήφθηκε τις ενέργειες του παρά μόνο με τη σύλληψη του. Παράλληλα δε το κατά πόσο τελικά θα επιτύγχανε τη διάθεση των εν λόγω ναρκωτικών δεν μπορεί να επηρεάσει τη σοβαρότητα του αδικήματος ούτε αποκλείει την ύπαρξη προσχεδιασμού. Δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι ο κατηγορούμενος δεν δίστασε να οργανώσει το σχέδιο του που στόχο είχε το οικονομικό κέρδος, αδιαφορώντας και παραγνωρίζοντας τις καταστροφικές συνέπειες από τη χρήση ναρκωτικών, κυρίως από νεαρά άτομα. Επιεικής μεταχείριση ατόμων που δεν διστάζουν να προβούν σε ενέργειες όπως αυτές στις οποίες προέβη ο κατηγορούμενος, ενδεχόμενα να δώσει εσφαλμένα μηνύματα σε σχέση με αδικήματα που καθίστανται, παρά την προσπάθεια των Αρχών, ολοένα πιο απειλητικά διαπραττόμενα και μολύνουν με επικίνδυνο τρόπο τον κοινωνικό ιστό, ιδιαίτερα δε τη νεολαία. Η τάση που προβάλλει μέσα από τη νομολογία είναι η συνεχόμενη αυξητική αυστηρότητα στην επιβολή ποινών για ναρκωτικά φάρμακα λόγω της συνεχούς αύξησης σε αριθμό και σε όλο το φάσμα των προνοουμένων αδικημάτων από το νόμο, από την απλή κατοχή μέχρι την εμπορία σκληρών ναρκωτικών. Η αυστηρή αντιμετώπιση επιβάλλεται από την αποδοκιμασία της κοινωνίας για αδικήματα τέτοιου είδους και την ενεργό συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα σε όλα τα επίπεδα για την καταπολέμηση της κοινωνικής μάστιγας, όπως χαρακτηρίζονται τα ναρκωτικά (Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359). Το πρόβλημα όχι μόνο δεν έχει εκλείψει αλλά γίνεται ολοένα και πιο εφιαλτικό όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124. Έχοντας επισημάνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που προβάλλει από τη φύση τους και τη νομολογία καθώς και τις αυστηρές ποινές που είναι επιβεβλημένο να επιβάλλονται, το Δικαστήριο οφείλει να επιτελέσει και ένα άλλο σοβαρό και ουσιαστικό καθήκον εξατομικεύοντας την ποινή σε συνάρτηση με το πρόσωπο του δράστη και το σύνολο των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων, χωρίς όμως να εξουδετερώνεται το στοιχείο της αποτροπής (Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού

(2001)2 ΑΑΔ 55). Η φύση των αδικημάτων, τόσο λόγω των συνθηκών που περιβάλλουν τη διάπραξη τους όσο και των επιδιώξεων, που συναρτώνται με την προσπόριση υλικού κέρδους από τους παρανομούντες, αφήνουν μικρά περιθώρια για την επενέργεια ελαφρυντικών στοιχείων τα οποία θα λαμβάνονταν υπόψη σε διαφορετική περίπτωση ή θα είχαν μεγαλύτερη σημασία στο είδος και το ύψος της ποινής. Γι΄ αυτό, στο μέτρο του επιτρεπτού, έχουμε λάβει υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου όπως αναφέρονται τόσο στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας όσο και των άλλων εγγράφων που έχουν κατατεθεί και όπως έχουν αναλυθεί από τον συνήγορο του (βλ. Gholi v. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 30 και Χ'Πέτρου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 ΑΑΔ 123). Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τη παραδοχή και μεταμέλεια του κατηγορουμένου, έστω και αν τα ναρκωτικά ανευρέθησαν εντός της οικίας που διέμενε ο κατηγορούμενος με την οικογένεια του, καθώς επίσης και την απουσία προηγούμενων καταδικών. Παραμένει ωστόσο δεδομένη η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως έχει εκτεθεί πιο πάνω σε συνάρτηση με την καλλιέργεια και κατοχή, την ποσότητα και το σκοπό της καλλιέργειας και της κατοχής που ήταν η προμήθεια σε άλλα πρόσωπα έναντι αμοιβής. Λαμβάνουμε υπόψη ιδιαίτερα την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η οικογένεια του κατηγορούμενου μετά τη σύλληψη του καθώς και τις επιπτώσεις που θα έχει σ΄αυτήν η ποινή που θα του επιβληθεί τόσο οικονομικά όσο και ψυχολογικά στη σύζυγο και τα παιδιά του. Ασφαλέστατα κάθε τέτοια κατάσταση είναι λυπηρή και τραγική και θα έπρεπε να προβληματίσει τον κατηγορούμενο ως και καθένα που επιλέγει να διαπράξει τέτοιου είδους εγκλήματα προς επίλυση των οικονομικών προβλημάτων του. Η καταφυγή στα ναρκωτικά δεν επιλύει προβλήματα αλλά τα πολλαπλασιάζει. Οι επιπτώσεις αυτές στην οικογένεια του λαμβάνονται μεν υπόψη, δεν μπορούν όμως να εξουδετερώσουν την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών, ιδιαίτερα έχοντας υπόψη ότι οι ενέργειες του κατηγορουμένου απέβλεπαν στην διάθεση ναρκωτικών στην αγορά, που περιλαμβάνει κυρίως νεαρά άτομα. Έχουμε δε βοηθηθεί στη σκέψη μας από σχετικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 476 επικυρώθηκε οκταετής φυλάκιση που είχε επιβληθεί σε 26χρονο αλλοδαπό που είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο αναλαμβάνοντας στο μεταξύ εγκληματική δραστηριότητα, κατόπιν παραδοχής του για κατοχή ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 466, επικυρώθηκε, μεταξύ άλλων, ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή με σκοπό τη προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, 1.500 γρ. κάνναβης. Στη Χαρίτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 225 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τη, μεταξύ άλλων, 5ετή φυλάκιση που επιβλήθηκε για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 305.7714 γρ. κάνναβης, ποσότητα πολύ μικρότερη της παρούσας. Στην υπόθεση Πιτσιλλίδη κ.ά. ν. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 102/08, 104/08 και 105/08 ημερ. 17.12.2009, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τη, μεταξύ άλλων, 5ετή φυλάκιση που επιβλήθηκε για κατοχή με σκοπό τη προμήθεια 326,14 γρ. φυτού κάνναβης τονίζοντας παράλληλα ότι «οι ποινές σ΄ αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικές έτσι ώστε αυτοί που αποφασίζουν να εμπλακούν σε κάθε είδος παρανομίας που έχει σχέση με τα ναρκωτικά να υπολογίζουν όλες τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης τους». Στην υπόθεση Χριστοδούλου (πιο πάνω) αναφέρθηκαν τα εξής: «όπως τονίστηκε επανειλημμένως από τα Δικαστήρια. , αν επιθυμούμε η εκστρατεία των Δικαστηρίων για πάταξη της μάστιγας των ναρκωτικών, να μην περιοριστεί σε φραστικές αποδοκιμασίες, θα πρέπει οι ποινές που επιβάλλονται να συνάδουν απόλυτα με τις εξαγγελμένες πάγιες θέσεις της νομολογίας, μέσα από τις οποίες διακηρύσσεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων να πατάξουν το πρόβλημα. Όπως τονίστηκε στη Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, αν η αυξητική τάση του εγκλήματος συνεχίσει, θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, με την περαιτέρω αύξηση των ποινών.» Αφού λάβαμε υπόψη όλα τα πιο πάνω και αφού σταθμίσαμε κάθε σχετικό με την επιμέτρηση της ποινής παράγοντα, θεωρούμε ότι οι αρμόζουσες ποινές είναι οι πιο κάτω τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο. Στην πρώτη κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή δεδομένου ότι τα συστατικά της στοιχεία εμπεριέχονται στη δεύτερη κατηγορία. Στην δεύτερη κατηγορία επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης επτά ετών. Στην τρίτη κατηγορία επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης δυο ετών. Στην τέταρτη κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή δεδομένης της συμπερίληψης των φυτών κάνναβης στη δεύτερη κατηγορία μαζί με την υπόλοιπη ποσότητα κάνναβης. Οι ποινές να συντρέχουν και να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του κατηγορούμενου. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και δίδονται οδηγίες να καταστραφούν. (Υπ.) ............. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφ.: Ναρκωτικά, κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο