Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Robert Tadeusz Danilczuk, Αρ. Υπόθεσ

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Robert Tadeusz Danilczuk, Αρ. Υπόθεσης: 25536/10, 24 Ιανουαρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B11 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 25536/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Robert Tadeusz Danilczuk, από την Πολωνία Κατηγορούμενου - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 24 Ιανουαρίου 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Αργυρού Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κα Α. Ιωάννου Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, κρίθηκε ένοχος σε 9 κατηγορίες, ενώ είχε αρχικώς δηλώσει παραδοχή στις υπόλοιπες 2 που περιέχονται στο κατηγορητήριο. Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση εκτίθενται αναλυτικά στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 11.1.2011. Για τον σκοπό επιβολής ποινής, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω τα ακόλουθα. Μεταξύ των ημερομηνιών 14-15 Φεβρουαρίου 2010 ο κατηγορούμενος διέρρηξε και εισήλθε στο μουσικοχορευτικό κέντρο με την ονομασία 'Dolce' που βρίσκεται στη Λεωφόρο Αμαθούντας 138 στον Αγ. Τύχωνα στη Λεμεσό, ιδιοκτησίας του Έρμου Δωρίτη, πετυχαίνοντας είσοδο εντός του κέντρου παραβιάζοντας την αλουμινένια ανοιγόμενη πόρτα του υπογείου με αιχμηρό όργανο. Από το εν λόγω κέντρο ο κατηγορούμενος έκλεψε 3 ηλεκτρονικούς υπολογιστές αξίας 4500 ευρώ, 3 ταμειακές μηχανές αξίας 4500 ευρώ, 3 μπουκάλες σαμπάνιας μάρκας Crystal Rose αξίας 2040 ευρώ, 30 μπουκάλια από διάφορα οινοπνευματώδη ποτά αξίας 5000 ευρώ και ένα ειδικό κλειδί προγράμματος των ταμειακών μηχανών αξίας 5000 ευρώ, όλα συνολικής αξίας 16540 ευρώ. Αυτή είναι η πρώτη κατηγορία. Η αστυνομία επισκέφθηκε την σκηνή κατόπιν της καταγγελίας του κ. Δωρίτη στις 16.2.2010, και παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια, συμπεριλαμβανομένων δειγματοληψίας και αποτυπωμάτων, τα οποία στάληκαν στην ΥΠΕΓΕ για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 5.9.2010 και περί ώρα 00.45, στην οδό Αγ. Αντρέου, ο αστ. 18 ανέκοψε για έλεχγο το αυτοκίνητο που έφερε αριθμούς εγγραφής EMP 769, μάρκας Nissan, διπλοκάμπινο το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος υποβλήθηκε σε έλεγχο αλκοόλης, με ένδειξη πέραν του επιτρεπόμενου ορίου, και συγκεκριμένα η αναλογία στην εκπνοή περιείχε 43 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου αλκοόλης αντί 22 εις 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη για αυτόφωρο αδίκημα. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή για το εν λόγω αδίκημα που αφορά την έκτη κατηγορία ενώπιον του Δικαστηρίου. Από περαιτέρω έλεγχο προέκυψε ότι το όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος ήταν καταγγελθέν ως κλοπιμαίο από τις 17-18.7.2010, ανήκε στον Σωτήρη Κόννου, από τη Λάρνακα και είχε αριθμούς εγγραφής WK 242 και αξία 700 ευρώ. Ο αστ. 18 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα που διέπραττε και αυτός δεν έδωσε απάντηση. Αργότερα την ίδια μέρα συνελήφθη για την υπόθεση της διάρρηξης και κλοπής και, αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Ακολούθως λήφθηκε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση για τα τροχαία αδικήματα, στην οποία παραδέχεται ότι οδηγούσε το εν λόγω όχημα χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου (τέταρτη κατηγορία). Ο κατηγορούμενος είχε παραδεχθεί ενοχή ενώπιον του Δικαστηρίου στην πέμπτη κατηγορία για την οδήγηση του οχήματος χωρίς ισχύουσα άδειας οδήγησης. Σε ανακριτική κατάθεση του για τη διάρρηξη και κλοπή, της ίδιας ημερομηνίας, ο κατηγορούμενος δεν παραδέχεται, ενώ την επομένη προέβη σε θεληματική κατάθεση στην οποία παραδέχεται τη διάπραξη του αδικήματος της κλοπής του αυτοκινήτου από τη Λάρνακα, μεταξύ των ημερομηνιών 17-18 Ιουλίου 2010 (τρίτη κατηγορία), την αλλαγή του χρώματος αυτού και των αριθμών εγγραφής του, έτσι ώστε ο κατηγορούμενος να κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες 9,10 και 11, που αφορούν τα αδικήματα της οδήγησης του εν λόγω οχήματος χωρίς την συναίνεση του ιδιοκτήτη, της έκθεσης διακριτικών σημείων με πρόθεση να παραστήσει ψευδώς την ταυτότητα του και της αφαίρεσης διακριτικών σημείων, αντίστοιχα. Επίσης ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες 7 και 8 για τα αδικήματα της χρήσης οχήματος χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας και οδήγηση αυτού χωρίς άδεια κυκλοφορίας, αντίστοιχα. Στις 6.9.2010 το αυτοκίνητο επιστράφηκε από την αστυνομία στον ιδιοκτήτη του. Τέλος, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στη δεύτερη κατηγορία για το αδίκημα του απαγορευμένου μετανάστη, καθότι το όνομα του εντοπίζεται στο Stop List ως αναζητούμενο πρόσωπο για τον λόγο ότι απελάθηκε για τη χώρα του βάσει διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του. Ο κατηγορούμενος, στην κατάθεση του για τη διάρρηξη και κλοπή παραδέχθηκε ότι είχε προηγουμένως απελαθεί από την Κύπρο και γνώριζε ότι δεν μπορούσε να επιστρέψει και διαμείνει εδώ. Ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές, στις 15.4.2009, του λήφθηκαν τα δακτυλικά αποτυπώματα τα οποία φυλάσσονται στο εργαστήριο της ΥΠΕΓΕ, και επιστημονικές εξετάσεις έδειξαν την ταυτοποίηση των αποτυπωμάτων του με αυτά που βρέθηκαν στην σκηνή της διάρρηξης και κλοπής, εξ ου και εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης εναντίον του και συνελήφθη για την εν λόγω υπόθεση. Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση της για μετριασμό της ποινής, η συνήγορος του κατηγορούμενου, χωρίς να παραγνωρίζει την σοβαρότητα του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, επεσήμανε τον ρόλο του Δικαστηρίου στην προστασία του δημοσίου συμφέροντος και της έννομης τάξης, κατά την επιβολή ποινής, και μετέφερε την απολογία του κατηγορούμενου για τη διάπραξη των αδικημάτων και την υπόσχεση του ότι θα είναι νομοταγής στο μέλλον. Η κα Ιωάννου υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, τονίζοντας ότι ο κατηγορούμενος έχει 7 παιδιά και ήρθε στην Κύπρο με μοναδικό σκοπό να εργαστεί για να συντηρεί τα παιδιά του στη χώρα του, ενώ αντιμετωπίζει και πρόβλημα υγείας. Στην Έκθεση αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος κατάγεται από την Πολωνία, προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης, είναι μοναχοπαίδι και οι γονείς του απεβίωσαν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Ολοκλήρωσε τη φοίτηση του σε σχολείο και εκτέλεσε την στρατιωτική του θητεία. Από τον πρώτο του γάμο απέκτησε 4 παιδιά, για τα οποία επιδεικνύει ενδιαφέρον, και τα στηρίζει ηθικά και οικονομικά, ενώ από τον δεύτερο του γάμο απέκτησε αλλά 3 παιδιά, η σύζυγος του δεν εργάζεται και ο ίδιος τους συντηρεί. Ο λόγος που ήρθε στην Κύπρο είναι για να εργαστεί και στέλνει χρήματα στην οικογένεια του στην Πολωνία. Αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας για το οποίο έχει συνεργασία με το ιατρικό προσωπικό του Τμήματος Φυλακών. Σε ό,τι αφορά τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής, η σοβαρότητα τους υπογραμμίζεται σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381, παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: «Στη Γ. εισαγγελέας ν. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, «μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία .», η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου στην Παναγίδη ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104, συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης, προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): «Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη». Η αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων για την προστασία της κοινωνίας είναι επιβεβλημένη, και, όπως τονίστηκε στην υπόθεση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77, είναι αναγκαία η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας και η αυστηρότητα των ποινών είναι ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου. Χρήσιμη αναφορά για την έκταση της ποινής που επιβάλλεται σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις γίνεται στις υποθέσεις Dirazo v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Χ"Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 95, Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 57 και Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 485. Ιδιαίτερα σημαντικό στην παρούσα υπόθεση είναι η μεγάλη αξία της κλαπείσας περιουσίας, και μάλιστα η μη ανεύρεση αυτής έτσι ώστε ο ιδιοκτήτης του κέντρου να έχει υποστεί τη ζημιά, καθότι, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, δεν είχε ασφάλεια που να τον καλύπτει. Το αδίκημα της κλοπής επίσης παρουσιάζει έξαρση και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αντιμετωπίζει τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, που συνήθως είναι αυτή της φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Ψύλλας ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430, Hassan v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 71 και Παναγίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος έκλεψε το εν λόγω αυτοκίνητο για να εξυπηρετήσει τις δικές του ανάγκες, και μάλιστα οδηγώντας το κάτω από ιδιαίτερα επικίνδυνες συνθήκες, καθότι ο ίδιος το οδηγούσε με αναλογία αλκοόλης που υπερέβαινε το επιτρεπόμενο, χωρίς άδεια οδήγησης, ασφάλεια έναντι τρίτου, πιστοποιητικό καταλληλότητας και άδεια κυκλοφορίας. Μάλιστα ο κατηγορούμενος ενήργησε προσχεδιασμένα καθότι ο ίδιος επιδίωξε να αποκρύψει την κλοπή του αυτοκινήτου με την αλλαγή του χρώματος αυτού και των αριθμών εγγραφής του, προσπαθώντας να παραπλανήσει για την ταυτότητα αυτού. Ευτυχώς, το αυτοκίνητο εντοπίστηκε και μάλιστα επιστράφηκε στον ιδιοκτήτη του. Τέλος, ο κατηγορούμενος φαίνεται ότι όχι μόνο ήρθε στην Κύπρο και πάλι με πρόθεση να παραπλανήσει τις αρχές και μείνει εδώ, ενώ γνώριζε ότι απαγορευόταν, στην προσπάθεια του να κερδίσει χρήματα και στείλει στα παιδιά του στη χώρα του, αλλά μάλιστα δεν έδειξε οποιονδήποτε σεβασμό στους Νόμους της χώρας στην οποία αναζήτησε φιλοξενία, έστω και αν δεν δικαιούτο, προβαίνοντας σε σωρεία παρανόμων πράξεων και μάλιστα διαπράττοντας σοβαρά αδικήματα, όπως αυτά της διάρρηξης και κλοπής. Για το αδίκημα του απαγορευμένου μετανάστη, και πάλι η νομολογία δεικνύει την αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε αλλοδαπούς που εισέρχονται και διαμένουν παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία, όπως άλλωστε έχει επανειλημμένα τονιστεί στις υποθέσεις Μohamet El Feky κ.ά v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 295, Nazari v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 231, Mohamed v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 295 και Al Jibouri κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ.

Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον κατηγορούμενο, λαμβάνω υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του και την απολογία του για τη διάπραξη των αδικημάτων, η οποία εκφράστηκε μέσω της συνηγόρου του. Τέλος, λαμβάνω υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, όπως αυτές εκτίθενται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και αναφέρονται πιο πάνω, και ειδικότερα ότι ο κατηγορούμενος έχει 7 παιδιά, για τα οποία επιδεικνύει ενδιαφέρον και προσφέρει στήριξη, ηθική και οικονομική. Ακόμα λαμβάνω υπόψη το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει και για το οποίο χρήζει παρακολούθησης, παρόλο που αυτό αναφέρεται με γενικότητα στην Έκθεση. Με βάση όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι η φύση και σοβαρότητα των αδικημάτων είναι τέτοιες που συνηγορούν υπέρ της επιβολής ποινής φυλάκισης. Ως εκ τούτου, στον κατηγορούμενο, επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στη δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στη δέκατη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Αναφορικά με την 4η κατηγορία, αρχικά λαμβάνω υπόψη τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου για την υποχρεωτική στέρηση κατοχής άδειας οδήγησης για τέτοιας φύσης αδίκημα. Καθοδηγούμενη από την αρχή της συλλογικότητας της ποινής και με δεδομένο το σύνολο της ποινής που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο στις πιο πάνω κατηγορίες, καταλήγω ότι ο χρόνος για τον οποίο το Δικαστήριο θα έπρεπε να στερήσει την άδεια οδήγησης στον κατηγορούμενο για να τύχει πρακτικής εφαρμογής θα ήταν τόσο μεγάλος που θα ήταν δυσανάλογος και υπέρμετρος σε σχέση με τη φύση του αδικήματος της 4ης κατηγορίας. Επομένως θεωρώ ότι στην προκειμένη περίπτωση συντρέχουν ειδικοί λόγοι για να μην εφαρμόσω αυτή την πρόνοια του Νόμου. Επίσης, αναφορικά με τις κατηγορίες 4,5-9 και 11, καταλήγω ότι, με βάση και πάλι την αρχή της συλλογικότητας της ποινής και με δεδομένο ότι τα τροχαία αδικήματα που αφορούν τις εν λόγω κατηγορίες προέκυψαν κατόπιν της κλοπής και χρήσης του οχήματος που αφορά την τρίτη κατηγορία, κρίνεται σκόπιμο όπως μη επιβληθεί οποιαδήποτε ποινή. Προσθέτω ακόμα ότι δεν επιβάλλεται ποινή στην 11η κατηγορία για τον λόγο ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν συνδέονται άμεσα και προκύπτουν από αυτά που αφορούν την 10η κατηγορία έτσι ώστε τυχόν επιβολή ποινής στην 11η κατηγορία θα συνιστούσε διπλή τιμωρία για τον κατηγορούμενο κατά παράβαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του. Επομένως στις κατηγορίες 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 11 δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Η έκτιση της ποινής φυλάκισης θα αρχίζει από τις 5.9.
(Υπ.) ................ Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Ποινή Αναφορά: Διάρρηξη και Κλοπή - Απαγορευμένος μετανάστης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.