Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ahmed Hmaidi Ezzo κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 23729/09, 27 Ιανουαρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B17 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 23729/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν.
- Ahmed Hmaidi Ezzo, από τη Συρία
- Munhal Ramadan, από τη Συρία
- Bruznel Alin Florin, από τη Ρουμανία
- Capatsina Cristi, από τη Ρουμανία Κατηγορουμένων - - - - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 27 Ιανουαρίου 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δανιηλίδου Κατηγορούμενος 1 παρών, γι' αυτόν: κ. Η. Κονναρής Κατηγορούμενος 2 παρών, γι' αυτόν: κ. Γαβριηλίδης Κατηγορούμενος 3 παρών, γι' αυτόν: κ. Κονής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι 1 - 3 αντιμετωπίζουν δύο κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της συμπλοκής και ανησυχίας. Το σύνολο της μαρτυρίας που προσάχθηκε για την Κατηγορούσα Αρχή κατατέθηκε εκ συμφώνου υπό τη μορφή παραδεκτών γεγονότων κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή οι συνήγοροι υπεράσπισης υπέβαλαν εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων για τον λόγο ότι ελλείπει μαρτυρία η οποία να στοιχειοθετεί τα συστατικά των αδικημάτων των κατηγοριών και η οποία να συνδέει τους κατηγορούμενους με τα επίδικα αδικήματα. Αντίθετη ήταν η θέση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής η οποία εισηγήθηκε ότι υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να τοποθετεί και τους τρεις κατηγορούμενους εντός της δισκοθήκης καθώς επίσης άλλη μαρτυρία που να συνδέει τους κατηγορούμενους με τα επίδικα αδικήματα. Τα κριτήρια που διέπουν το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι πολύ γνωστά. Όπως υποδηλώνει ο όρος «εκ πρώτης όψεως» η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης απαιτείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση - βλ. Re In Κάκος
(1985)1 C.L.R. 250. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης. Στην υπόθεση Azinas and Another v. Police
(1981)2 C.L.R. 9, αναλύονται οι αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και (β) όταν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ο Δικαστής δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά η απόφαση του περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης - βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στ. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ.
- Η πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της συμπλοκής, κατά παράβαση του άρθρου 89 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Τα συστατικά του αδικήματος είναι η ύπαρξη συμπλοκής, η συμμετοχή του κατηγορούμενου σε αυτή και η συμπλοκή να έγινε σε δημόσιο μέρος. Η έννοια του «δημόσιου χώρου» περιέχεται στην ερμηνεία του όρου στο άρθρο 4 του Κεφ.
- Καθοδήγηση για το αδίκημα της συμπλοκής προσφέρουν οι υποθέσεις Miliotis v. The Police
(1971)2 C.L.R. 292 και Μαραγκός ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 251, στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση Taylor v. D.P.P.
(1973)2 All E.R. 1108, όπου λέχθηκε ότι το αδίκημα της συμπλοκής μπορεί να διαπραχθεί από ένα μόνο πρόσωπο. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «one person fighting unlawfully could properly be convicted of an affray, since of two persons fighting one might be participating lawfully and the other unlawfully and if one was participating unlawfully it was not necessary to inquire whether other participants were acting lawfully or unlawfully". Στο σύγγραμμα Blackstone´s Criminal Practice 2007, στις σελ. 642 -645 παρ. Β11.37 - Β11.43, γίνεται ανάλυση του αντίστοιχου Αγγλικού αδικήματος της συμπλοκής «affray», και επισημαίνεται ότι η κατηγορία για συμπλοκή πρέπει να γίνεται στις περιπτώσεις όπου υπάρχει σοβαρή διαταραχή στη δημόσια τάξη, ενώ θεωρείται κακή πρακτική να κατηγορείται κάποιος για συμπλοκή σε καθαρές περιπτώσεις επίθεσης ως σαν να είναι αδίκημα έναντι της δημόσιας τάξης. Τα βασικά συστατικά του αδικήματος εκτίθενται αναλυτικά στο ακόλουθο απόσπασμα από το εν λόγω σύγγραμμα στην σελ. 644, παρ. Β.11.42: «The essential elements of affray, according to the Court of Appeal, are '(
- a)the use of threat of violence by the defendant; (
- b)to another person; which (
- c)would cause a third person to fear for his or her own safety' (Thind [1999] Crim LR 842). For (
- a)and (b), see below. For (c), see B11.43. Lord Bingham CJ has described affray in Smith [1977] 1 Cr App R 14 at p. 16: It typically involves a group of people who may well be shouting, struggling, threatening, waving weapons, throwing objects, exchanging and threatening blows and so on. Again, typically, it involves a continuous course of conduct, the criminal character of which depends on the general nature and effect of the conduct as a whole and not on particular incidents and events which may take place in the course of it. Where reliance is placed on such a continuous course of conduct, it is not necessary for the Crown to identify and prove particular incidents.» Το αδίκημα της συμπλοκής αναλύεται επίσης στο σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice 2009, στις σελ. 2701-2702, παράγραφοι 29-18- 29-24. Το αδίκημα της ανησυχίας, που αφορά τη δεύτερη κατηγορία, προνοείται στο άρθρο 95 του Κεφ. 154, ως ακολούθως: «95. Όποιος χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περίοικους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, είναι ένοχος πλημμελήματος .» Το Δικαστήριο έχει αναγνώσει το σύνολο των εγγράφων που κατατέθηκαν στο πλαίσιο της ακρόασης της υπόθεσης και αποτελούν τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, Τεκμήρια 1 - 11. Αρχικά αναφέρω ότι είναι αδιαμφισβήτητο ότι η δισκοθήκη La Bamba αποτελεί δημόσιο χώρο. Με μιαν αντικειμενική θεώρηση της εν λόγω μαρτυρίας, το Δικαστήριο καταλήγει ότι ελλείπει παντελώς μαρτυρία που να συνδέει τους κατηγορούμενους με τα επίδικα αδικήματα. Ειδικότερα, η μοναδική μαρτυρία που προέρχεται από ανεξάρτητους μάρτυρες για τα επίδικα γεγονότα είναι αυτή του Αστ. 145 Μ. Αντωνίου, του ΟΠΕ Λεμεσού, και του Ανδρέα Σίσκου, δυνάμει των καταθέσεων τους ημερομηνίας 4.10.2009 - Τεκμήρια 10 και 11 αντίστοιχα. Σύμφωνα με την κατάθεση του Αστ. 145 στις 4.10.2009 και περί ώρα 01:30 λήφθηκε μήνυμα ότι στη δισκοθήκη LA BAMBA υπάρχουν μαζεμένοι αρκετοί αλλοδαποί και πιθανό να συμπλακούν. Αμέσως μετέβη στο μέρος μαζί με άλλο αστυνομικό και σε ανοιχτό χώρο στάθμευσης δίπλα από τη δισκοθήκη, υπήρχαν μαζεμένα γύρω στα 100 άτομα, άνδρες και γυναίκες. Τον πλησίασε ο κατηγορούμενος 2 ο οποίος ήταν τραυματισμένος στο πρόσωπο και αιμορραγούσε και του ανέφερε ότι λίγα λεπτά προηγουμένως, εντός της δισκοθήκης, του επιτέθηκαν αρκετά πρόσωπα και τον χτύπησαν. Ο Αστ. 145 του ζήτησε να του υποδείξει κάποια από τα άτομα που τον χτύπησαν και ο 2ος κατηγορούμενος του υπέδειξε δύο πρόσωπα τα οποία είναι οι κατηγορούμενοι 3 και 4. Οι κατηγορούμενοι 3 και 4 έφεραν μικροεκδορές στο πρόσωπο τους. Αυτή η μαρτυρία που προέρχεται από τον κατηγορούμενο 2 και εμπλέκει τον κατηγορούμενο 3 σε επίθεση εναντίον του εντός της δισκοθήκης δεν μπορεί να είναι αποδεκτή μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου 3 καθότι προέρχεται από τον κατηγορούμενο 2, συγκατηγορούμενο του. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Ευριπίδου κ.ά ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Νεάρχου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 38. Στην κατάθεση του ο κ. Σίσκου, ιδιοκτήτης της δισκοθήκης LA BAMBA, αναφέρει ότι στις 4.10.2009 και ώρα 00:55, ενώ βρισκόταν μέσα στο μπαρ, άρχισε καβγάς κοντά στο μπιλιάρδο ανάμεσα σε μια παρέα από 10 ρουμάνους και 2 αράπηδες. Ο καβγάς διήρκησε περίπου 20 - 30 δευτερόλεπτα και έφυγαν από το μαγαζί. Από τον καβγά έσπασαν μερικά άδεια μπουκάλια που βρίσκονταν στα τραπέζια αλλά ο ίδιος δεν είδε εάν τραυματίστηκε κάποιος εκτός από ένα άτομο που αιμορραγούσε στο πρόσωπο του. Ο κ. Σίσκου αναφέρει επίσης ότι δεν γνωρίζει τα ονόματα αυτών των ατόμων γιατί δεν είχαν ξαναπάει στο μαγαζί του και αφού βγήκαν από τη δισκοθήκη δεν γνωρίζει πού πήγαν. Είναι προφανές, με βάση την πιο πάνω μαρτυρία, ότι οι τρεις κατηγορούμενοι δεν τοποθετούνται εντός της δισκοθήκης κατά τον επίδικο χρόνο ούτε συνδέονται με τα επίδικα αδικήματα. Η υπόλοιπη μαρτυρία προέρχεται από τους αστυνομικούς που έλαβαν ανακριτικές καταθέσεις από τους κατηγορούμενους και τους συνέλαβαν. Οι ανακριτικές καταθέσεις των κατηγορουμένων κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 5 και 6 του 1ου κατηγορούμενου, Τεκμήρια 8 και 9 του 2ου κατηγορούμενου και Τεκμήρια 2 και 3 του 3ου κατηγορούμενου. Στο σημείο αυτό, κατά τη θεώρηση της μαρτυρίας που προέρχεται από τους ίδιους τους κατηγορούμενους, και η οποία είναι οι καταθέσεις τους και οι απαντήσεις τους κατά την σύλληψη τους, και πάλι καθοδηγούμαι από τη νομική αρχή ότι η εν λόγω μαρτυρία είναι αποδεκτή μόνο έναντι του κατηγορούμενου που προβαίνει σε αυτή και όχι έναντι συγκατηγορούμενου του και στον βαθμό βέβαια που περιέχει παραδοχή για την εμπλοκή του στα αδικήματα. Το Δικαστήριο οφείλει να εντοπίσει την ύπαρξη τέτοιας μαρτυρίας χωρίς να την αξιολογήσει στο παρόν στάδιο, καθότι αυτό γίνεται μόνο στο τελικό στάδιο της δίκης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 203 και Ανδρέου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 166, στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση R. v. Sfongaras 22 C.L.R.
- Στην κατάθεση του ο 1ος κατηγορούμενος αναφέρει ότι στις 4.10.2009 γύρω στις 12:30 πήγε στο κλαμπ LA BAMBA στο οποίο πηγαίνει κάθε βδομάδα και μόλις μπήκε μέσα στο μπαρ και παρήγγειλε ποτό, είδε καρέκλες να πετάνε στον αέρα, διαπίστωσε ότι ξεκίνησε καβγάς και βγήκε έξω για να μην τραυματιστεί για να καταλήξει στο σπίτι του γύρω στις 12:
- Η ώρα 01:00 περίπου, του τηλεφώνησε ο 2ος κατηγορούμενος και του είπε ότι ήταν χτυπημένος και βρισκόταν στις Πρώτες Βοήθειες και του ζήτησε να πάει εκεί. Ο 1ος κατηγορούμενος πήγε με κάποιο φίλο του στο Νοσοκομείο. Η εν λόγω κατάθεση του 1ου κατηγορούμενου δεν προσφέρει μαρτυρία για την οποιαδήποτε εμπλοκή του στα επίδικα αδικήματα όπως επίσης ούτε η απάντηση του κατά την σύλληψη του στον Αστ. 934 που τον συνέλαβε, ότι δεν έχει να πει τίποτε. Ο 2ος κατηγορούμενος στη δική του κατάθεση αναφέρει ότι στις 4.10.2009 και περί ώρα 00:20 πήγε στο κλαμπ LA BAMBA και ενώ έπαιζε μπιλιάρδο κάποιος ρουμάνος ήρθε προς το μέρος του και τον ρώτησε στα ελληνικά γιατί παίζει μπιλιάρδο και δεν έρχεται στην πίστα να χορέψει. Ο ίδιος απάντησε ότι ήρθε να παίξει μπιλιάρδο και δεν ήθελε να χορέψει και τότε τον πλησίασε ένας δεύτερος ρουμάνος και του ζήτησε θυμωμένα να φύγει. Ο 2ος κατηγορούμενος του απάντησε να μην ασχολείται με το τι κάνει αυτός και τότε ένας τρίτος ρουμάνος από την παρέα τους τον χτύπησε με μια μπουκάλα πάνω στο πρόσωπο του και άρχισε να αιμορραγεί. Μόλις δέχτηκε το χτύπημα αυτό, του επιτέθηκαν αρκετοί άλλοι ρουμάνοι και ενώ ο ίδιος προχωρούσε προς το αποχωρητήριο για να ξεφύγει και να κρυφτεί, αυτοί τον ακολουθούσαν και συνέχιζαν να τον χτυπούν με τα χέρια και με μπουκάλια. Ο ίδιος τελικά κατάφερε να κρυφτεί στο αποχωρητήριο και βγήκε έξω 10 λεπτά αργότερα όταν αντιλήφθηκε ότι αυτοί που του είχαν επιτεθεί απομακρύνθηκαν. Βγήκε έξω και είδε αστυνομία και υπέδειξε στους αστυνομικούς δύο από τους ρουμάνους που τον χτύπησαν. Ακολούθως μετέβη στον σταθμό και στο Νοσοκομείο Λεμεσού. Εκεί στο Νοσοκομείο υπήρχαν 10 ρουμάνοι, ανάμεσα στους οποίους ένας από αυτούς που τον χτύπησαν μέσα στο κλαμπ. Και αυτή η μαρτυρία δεν προδηλεί οποιαδήποτε ενέργεια του ιδίου του 2ου κατηγορούμενου που να τον εμπλέκει στα επίδικα αδικήματα, παρά μόνο ότι ο ίδιος δέχθηκε επίθεση και τραυματίστηκε από πολλά πρόσωπα και το μόνο που μπόρεσε να κάνει ήταν να διαφύγει στην τουαλέτα του κλαμπ. Η απάντηση που έδωσε στον Αστ. 934 κατά τη σύλληψη του ότι ο άλλος φταίει, και πάλι δεν προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία που να τον συνδέει με τα επίδικα αδικήματα. Ακόμα, η αναφορά του 2ου κατηγορούμενου στο επεισόδιο που επεσυνέβη στο Νοσοκομείο δεν έχει σχέση με τα επίδικα αδικήματα, καθότι, όπως αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος των 2 κατηγοριών, αυτά φέρονται να διαπράχθηκαν εντός της δισκοθήκης La Bamba. Τέλος, στην κατάθεση του ο 3ος κατηγορούμενος ανέφερε ότι την επίδικη ημερομηνία και γύρω στις 01:30 ενώ βρισκόταν μαζί με τη γυναίκα του στη δισκοθήκη, είπε σε ένα σύριο ο οποίος έπαιζε μπιλιάρδο να σταματήσει να παίζει για να έχουν χώρο να χορέψουν, αυτός αρνήθηκε και ενώ οι δύο μιλούσαν μεταξύ τους, ένα άλλο πρόσωπο που ανήκε στην παρέα των σύριων ήρθε και τον χτύπησε με μπουκάλι στο κεφάλι. Από το χτύπημα έπεσε στο έδαφος και από τότε δεν θυμάται οτιδήποτε παρά μόνο όταν τον έβγαλαν έξω και ήρθε η αστυνομία. Και πάλι το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ούτε η μαρτυρία του 3ου κατηγορούμενου περιέχει οποιαδήποτε αναφορά που να μπορεί να τον συνδέσει με τα επίδικα αδικήματα και η απάντηση του κατά την σύλληψη στον Αστ. 934 ότι δεν έκανε τίποτε, επίσης δεν προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία σχετικά με τα επίδικα αδικήματα. Η απλή αναφορά του στην κατάθεση του σε συμπλοκή στη La Bamba, δεν αποτελεί ικανοποιητική μαρτυρία που να στοιχειοθετεί τα συστατικά των επίδικων αδικημάτων. Εδώ επισημαίνω ότι η αναφορά του 3ου κατηγορούμενου στην κατάθεση του για το άτομο που του είπε να σταματήσει να παίζει μπιλιάρδο, και η οποία παραπέμπει στον 2ο κατηγορούμενο με βάση το περιεχόμενο της δικής του κατάθεσης, και πάλι δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο καθότι η μαρτυρία ενός κατηγορούμενου είναι μη αποδεκτή εναντίον συγκατηγορούμενου του. Με βάση όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, και χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ούτε και σε οποιαδήποτε συμπεράσματα, προκύπτει ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να συνδέει τους κατηγορούμενους με τα επίδικα αδικήματα. Το Δικαστήριο καταλήγει ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν κατάφερε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον και των τριών κατηγορουμένων οι οποίοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) .................. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Συμπλοκή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο