Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ανδρόνικου Γιάλλουρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7608/10, 27 Ιανουαρίου 2011

(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε. Στις λεπτομέρειες αδικήματος αναφέρεται ότι τον Απρίλιο 2008 στη Λεμεσό, ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του εκρηκτικές ύλες, δηλαδή 587 χάρτινες κυλινδρικές κροτίδες, 14 κροτίδες μάρκας TNT, 5 κροτίδες NINJA, 6 κροτίδες Harror,1 κροτίδα MATRIX, 1 μεγάλη κροτίδα NINJA, 1 κροτίδα μάρκας COBRA και 11 κροτίδες μάρκας MEFISTO SUPER-X, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Η δεύτερη κατηγορία αφορά το αδίκημα της μεταφοράς των εν λόγω εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση του ίδιου άρθρου. Η τρίτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της πώλησης εκρηκτικών υλών χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση των άρθρων 4

(1)(γ),

(4)(γ),

(5)(α)(β) και 10 του Κεφ. 54. Όπως αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος, στις 8.4.2008, στη Λεμεσό, ο πρώτος κατηγορούμενος πούλησε στον Στέλιο Παύλου εκρηκτική ύλη, δηλαδή 100 χάρτινες κροτίδες, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά εκτέθηκαν από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, είναι τα ακόλουθα. Κατόπιν έρευνας που διενεργήθηκε στις 10.4.2008, βρέθηκε ένα αεροσακούλι που περιείχε 91 χάρτινες κροτίδες, οι οποίες παραλήφθηκαν από την αστυνομία. Οι εξετάσεις κατέδειξαν ότι αυτές είχαν σχέση με τον πρώτο κατηγορούμενο, ο οποίος τις πούλησε έναντι της τιμής των 19 ευρώ. Εναντίον του πρώτου κατηγορούμενου εξασφαλίστηκε ένταλμα σύλληψης, και αυτός συνελήφθη στις 10.4.2008, και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο αυτός απάντησε « Όι, ένι ξέρω τίποτε». Ακολούθως του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση, στην οποία παραδέχθηκε ότι αυτός πούλησε τις εν λόγω κροτίδες και τις οποίες είχε προμηθευτεί από κάποιον Τουρκοκύπριο τον οποίον συνάντησε στον χώρο επίχωσης στη Λεμεσό. Στις 11.4.2008 ο πρώτος κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση και, ενώ τελούσε υπό κράτηση, εξέφρασε την επιθυμία να οδηγήσει την αστυνομία στην υπόλοιπη ποσότητα κροτίδων που είχε στην κατοχή του. Στις 09.45 ο πρώτος κατηγορούμενος μετέβη με αστυνομικό σε ανοικτό χώρο βόρεια του τεκάλεμιτ που διατηρεί στην Επισκοπή και του υπέδειξε ένα μπλε νάυλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχε η ποσότητα που αναφέρεται πιο πάνω στις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο πρώτος κατηγορούμενος απάντησε ότι αυτά τα είχε στο αυτοκίνητο του την προηγούμενη μέρα και τα έκρυψε εκεί. Ο αστυνομικός τα παρέλαβε και οδήγησε τον κατηγορούμενο στον αστυνομικό σταθμό. Στην συνέχεια λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, στην οποία ανέφερε ότι αγόρασε την εν λόγω ποσότητα από ένα Τουρκοκύπριο και μέρος αυτής πούλησε σε άλλα πρόσωπα. Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς, παραδέχθηκε και απολογήθηκε. Τέλος, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος του κατηγορούμενου απέδωσε την αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο νεαρό της ηλικίας του και την απερισκεψία του κατά τον επίδικο χρόνο. Ο κατηγορούμενος αγόρασε την επίδικη ποσότητα κροτίδων εντελώς τυχαία από ένα Τουρκοκύπριο που συνάντησε στον χώρο επίχωσης στη Λεμεσό, και μετά από μερικές μέρες πούλησε κάποια ποσότητα σε άλλα πρόσωπα, χωρίς όμως οποιεσδήποτε δυσάρεστες συνέπειες. Ο κ. Παναγή αναφέρθηκε στην Έκθεση του εμπειρογνώμονα, στην οποίαν αναφέρεται ότι μέρος των εν λόγω εκρηκτικών υλών είναι χαμηλής ισχύος. Ο κ. Παναγή τόνισε την άμεση παραδοχή και πλήρη συνεργασία του κατηγορούμενου με την αστυνομία, αφού ο ίδιος υπέδειξε την υπόλοιπη ποσότητα. Επεσήμανε ακόμα ότι ο κατηγορούμενος αντιλαμβάνεται πλήρως τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε, απολογείται και επέδειξε έμπρακτα τη μεταμέλεια του με το να μη διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα από τότε μέχρι σήμερα. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, από την οποία φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια. Στην εν λόγω Έκθεση αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 21 ετών, διατηρεί πλυντήριο αυτοκινήτων, και το μηνιαίο του εισόδημα είναι 700 ευρώ, ενώ πληρώνει δόση για δάνειο που αφορά την επιχείρηση αυτή ύψους 300 ευρώ μηνιαίως. Ο ίδιος διαμένει με τον πατέρα και τον αδελφό του. Ο κατηγορούμενος προέρχεται από πολυμελή οικογένεια, μέτριας οικονομικής κατάστασης. Έχει 3 αδέλφια. Πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια καθότι οι γονείς του έρχονταν συχνά σε συγκρούσεις και προστριβές μπροστά στον ίδιο και τα αδέλφια του. Η μητέρα του εγκατέλειψε την οικογένεια της όταν ο ίδιος ήταν 17 ετών, και έκτοτε δεν διατηρεί επικοινωνία μαζί της. Ο κατηγορούμενος ολοκλήρωσε τη φοίτηση του στο Γυμνάσιο Επισκοπής, στην Τεχνική Σχολή στον κλάδο Δίκυκλα Σκάφη, και τη θητεία του στην Εθνική Φρουρά. Μετά την απόλυση του, ανέλαβε το πλυντήριο αυτοκινήτων του αδελφού του στην Επισκοπή, το οποίο παρουσιάζει προβλήματα καθότι δεν υπάρχει εργασία, και επομένως το εισόδημα του δεν είναι σταθερό. Διατηρεί καλές σχέσεις με τον πατέρα και τα αδέλφια του, και έχουν συχνή επαφή. Ο κ. Παναγή κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τον κατηγορούμενο με κάθε δυνατή επιείκεια και αν ήθελε επιβάλει σε αυτόν ποινή φυλάκισης, αυτή να ανασταλεί για να δοθεί μια ευκαιρία στον κατηγορούμενο, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κατηγορούμενος παρέμεινε υπό κράτηση για 36 ώρες στο πλαίσιο διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Αναμφίβολα τα αδικήματα για τα οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή είναι αρκετά σοβαρά, και αυτό αντικατοπτρίζεται μέσα από την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή, αφού για τα αδικήματα όλων των κατηγοριών η ποινή που προνοείται από το άρθρο 4

(4)είναι ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 10 έτη ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.1500 (το ισόποσο σε ευρώ), ή και τις 2 αυτές ποινές. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αφορά μεταξύ άλλων το αδίκημα της κατοχής εκρηκτικών υλών δείχνει την αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιας φύσης αδικημάτων εν όψει της ανάγκης αποτροπής που προέχει. Αυτό τονίστηκε στην υπόθεση Δημοκρατία v. Λεωνίδου

(1997)2 Α.Α.Δ. 300, στην οποία ποινή φυλάκισης με αναστολή για τα αδικήματα της κατοχής πιστολιού και εκρηκτικών υλών αντικαταστάθηκε με ποινή άμεσης φυλάκισης λόγω της έξαρσης που παρατηρείται στη διάπραξη αυτού του είδους αδικημάτων. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο βέβαια δίνει το στίγμα των εν λόγω αποφάσεων, που αφορούν κατοχή αλλά και χρήση εκρηκτικών υλών έτσι ώστε η συνήθης ποινή που επιβάλλεται να είναι αυτή της φυλάκισης: «Η σοβαρότητα αδικημάτων, όπως τα παρόντα, είναι πρόδηλη ενόψει της απειλής την οποία συνεπάγονται προς την έννομη τάξη. Αυτό υπογραμμίστηκε από το Εφετείο σε πολλές υποθέσεις. Η πάταξη τέτοιων αδικημάτων αποτελεί σε κάθε περίπτωση θέμα πρωταρχικής ανάγκης: βλ. Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 129, Gasteratos v. Republic (ανωτέρω) και Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Ενδεικτικές της τάσης είναι οι εξής παρατηρήσεις από την τελευταία απόφαση που αναφέραμε: "Αυτό το Δικαστήριο έχει επανειλημμένα και επίμονα τονίσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που σχετίζονται με την παράνομη και χωρίς εξουσιοδότηση κατοχή, μεταφορά και χρησιμοποίηση πυροβόλων όπλων. Οι οδυνηρές συνέπειες αυτών των αδικημάτων είναι γνωστές και πρέπει να αρχίσει μια γενική επαγρύπνηση∙ και εκτός αν εξαπολυθεί ένας ανελέητος πόλεμος εναντίον κατηγορουμένων που εμπλέκονται σε αυτού του είδους τα αδικήματα, η προστασία των νομοταγών πολιτών και οι δημοκρατικές διαδικασίες σ' αυτή την πολιτεία θα βρίσκονται σε συνεχή κίνδυνο". Ο τόπος μας έχει καταβάλει βαρύ τίμημα από την παράνομη κατοχή οπλισμού. Τέτοια κρούσματα δε σταμάτησαν να εμφανίζονται. Τουναντίον παρατηρείται τα τελευταία λίγα χρόνια έξαρση που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία. Συνεπώς η πολιτική του δικαίου σε αυτό τον τομέα παραμένει αμετάβλητη. Λέχθηκε ότι ο εφεσίβλητος δε διαπνεόταν από οποιοδήποτε ύποπτο κίνητρο σε ό,τι αφορά την κατοχή των όσων ανευρέθηκαν και γι' αυτό, κατ' ουσία, δε συνέτρεχε ο κίνδυνος που με τις αυστηρές ποινές ηθέλησε ο νομοθέτης να αποτρέψει. Θα λέγαμε όμως ότι δυνητικά ενυπάρχει ο κίνδυνος σε κάθε περίπτωση κατοχής παράνομου οπλισμού γιατί ό,τι προκαλεί τις ενέργειες των ανθρώπων είναι συχνά απρόβλεπτο». Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στις υποθέσεις Θεοδούλου v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 206, Γρηγορίου v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 158, Ψωμάς v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 312, Καύκαρος κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 51, Πέγκερος v. Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 143, Σούτζιης v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 224, Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 582, Παπαγεωργίου (Γιάγκος) v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646 και Κλεάνθους v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 281, οι οποίες βέβαια διαχωρίζονται από την παρούσα υπόθεση, καθότι αυτή αφορά κροτίδες, και μάλιστα χαμηλής ισχύος, που δεν χρησιμοποιηθήκαν ούτε και έγινε απόπειρα χρήσης τους για παράνομο σκοπό κακόβουλης ζημιάς ή καταστροφής περιουσίας. Είναι εμφανές από τα γεγονότα της υπόθεσης ότι ο πρώτος κατηγορούμενος αγόρασε την επίδικη ποσότητα που είναι αρκετά μεγάλη, ευτυχώς χαμηλής ισχύος, και πούλησε μέρος αυτής σε άλλο πρόσωπο, ενώ τελικά η υπόλοιπη αποκαλύφθηκε και παραδόθηκε από τον ίδιο στην αστυνομία, χωρίς αυτή να χρησιμοποιηθεί με οποιονδήποτε τρόπο. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον κατηγορούμενο λαμβάνω την άμεση παραδοχή και απολογία του για τη διάπραξη των αδικημάτων στην αστυνομία, και την πλήρη συνεργασία του με αυτή καθότι ο ίδιος προέβη σε υπόδειξη της υπόλοιπης ποσότητας που είχε στην κατοχή του και έκρυψε. Επίσης λαμβάνω υπόψη την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, που δείχνει την έμπρακτη του μεταμέλεια και το λευκό ποινικό μητρώο του, που επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό, εφόσον από τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων μέχρι σήμερα ο κατηγορούμενος δεν διέπραξε άλλο αδίκημα. Λαμβάνω υπόψη το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου κατά τη διάπραξη των αδικημάτων και την εισήγηση του συνήγορου του ότι αυτή οφείλεται στη νεανική ανωριμότητα και επιπολαιότητα. Σημαντικό επίσης είναι το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή, και μάλιστα χωρίς ο κατηγορούμενος να έχει υποπέσει σε οποιαδήποτε αξιόποινη συμπεριφορά από τότε. Σχετικά παραπέμπω τις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας κ.ά ν. Πότση

(2000)2 Α.Α.Δ. 252, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδης

(1993)2 Α.Α.Δ. 355 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα

(1991)2 Α.Α.Δ. 71. Ακόμα λαμβάνω σοβαρά υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, όπως αυτές εκτίθενται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ειδικότερα λαμβάνω υπόψη τα δύσκολα παιδικά χρόνια που πέρασε και το γεγονός ότι η μητέρα του έχει εγκαταλείψει την οικογένεια της όταν αυτός ήταν 17 ετών, χωρίς να διατηρεί οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί με τα παιδιά της. Ακόμα, λαμβάνω υπόψη την εργασία του κατηγορούμενου και τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει με το να μην έχει σταθερό εισόδημα αλλά και υποχρεώσεις αποπληρωμής δανείου. Τέλος, καθοδηγούμαι από τη νομική αρχή της ίσης μεταχείρισης συγκατηγορουμένων, καθότι ο πρώην κατηγορούμενος 2 διατάχθηκε να υπογράψει εγγύηση 1000 ευρώ για να τηρεί τους Νόμους και Κανονισμούς για ένα χρόνο, για τα αδικήματα της κατοχής, μεταφοράς και πώλησης 105 χάρτινων κυλινδρικών κροτίδων. Φυσικά, τα αδικήματα που διέπραξε ο πρώτος κατηγορούμενος είναι πιο σοβαρά γιατί αφορούν πολύ μεγαλύτερη ποσότητα κροτίδων και μάλιστα μόνο μικρό μέρος αυτής πουλήθηκε ενώ η υπόλοιπη παρέμεινε στην κατοχή του πρώτου κατηγορούμενου. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Λοϊζου κ.ά ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 546. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, και κυρίως τη φύση των αδικημάτων, το χρονικό διάστημα διάπραξης αυτών, την ηλικία του κατηγορούμενου, την συμπεριφορά του από τότε, το λευκό ποινικό μητρώο του και τη μεταχείριση του συγκατηγορούμενου του, καταλήγω ότι η ποινή φυλάκισης θα ήταν υπέρμετρη τιμωρία και ότι η χρηματική ποινή είναι η κατάλληλη ποινή, το ύψος της οποίας θα αντανακλά την σοβαρότητα των αδικημάτων. Τέλος, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι το Δικαστήριο δεν θα επιβάλει ποινή στην πρώτη κατηγορία εφόσον θα επιβάλει ποινή στη δεύτερη κατηγορία, που αφορά το αδίκημα της μεταφοράς των εν λόγω εκρηκτικών υλών, και εμπεριέχει το στοιχείο της κατοχής που αποτελεί το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας. Τυχόν επιβολή ποινής και στις 2 κατηγορίες θα συνιστούσε διπλή τιμωρία για τον κατηγορούμενο, κατά παράβαση των συνταγματικών του δικαιωμάτων - βλ. Ηρακλέους ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 174 και Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. Ως εκ τούτου, στον κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή. Στη δεύτερη κατηγορία χρηματική ποινή 125 ευρώ. Στην τρίτη κατηγορία χρηματική ποινή 125 ευρώ. Οι εκρηκτικές ύλες που κρατούνται ως Τεκμήρια κατάσχονται και να καταστραφούν. (Υπ.) ................ Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Ποινή Αναφορά: Κατοχή εκρηκτικών υλών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο