Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ιωσήφ Νικολάου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15808/09, 28 Ιανουαρίου 2011

(1)και 59 του περί της Πρόληψης και της Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου του 2008, Ν. 48(Ι)/ 2008. Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, είναι τα ακόλουθα. Στις 29.3.2009, και περί ώρα 15.30 ο Τάσος Κωνσταντίνου μαζί με την σύζυγο του, Κωνσταντίνα Ηλία, οι παραπονούμενοι στην παρούσα υπόθεση, μετέβησαν στο χωριό Κυβίδες για να παρακολουθήσουν τον ποδοσφαιρικό αγώνα που θα γινόταν στο κοινοτικό γήπεδο Κυβίδων η ώρα 16.00 μεταξύ των ομάδων Κέντρου Νεότητας Κυβίδων και Κέντρου Νεότητας Καψάλου, και στον οποίον θα λάμβανε μέρος ο γιος τους, Γιώργος Γεωργίου, ως ποδοσφαιριστής της ομάδας του Κέντρου Νεότητας Καψάλου. Κατά τη διάρκεια του 2ου ημίχρονου και περί ώρα 17.15, ενώ το αποτέλεσμα του αγώνα ήταν 1-1, προκλήθηκε καβγάς μεταξύ των ποδοσφαιριστών και οπαδών των2 ομάδων. Βλέποντας τα επεισόδια, ο διαιτητής της ποδοσφαιρικής αναμέτρησης, Ευστάθιος Μανώλη, διέκοψε τον αγώνα και εγκατέλειψε το μέρος μαζί με τους βοηθούς του. Εντός του αγωνιστικού χώρου εισήλθαν οι παραπονούμενοι και στην προσπάθεια τους να αποτραβήξουν τον γιο τους από τον καβγά, δέχθηκαν επίθεση από 2 άγνωστα τους άτομα με αποτέλεσμα να τραυματιστούν. Την ίδια μέρα και περί ώρα 17.40 οι 2 παραπονούμενοι επισκέφθηκαν τραυματισμένοι τον αστυνομικό σταθμό Πάχνας και κατάγγειλαν ότι 2 άτομα τους κτύπησαν εντός του αγωνιστικού χώρου στο κοινοτικό γήπεδο στις Κυβίδες και έδωσαν την περιγραφή τους. Οι παραπονούμενοι επισκέφθηκαν το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και εξετάστηκαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων. Ο παραπονούμενος, Τάσος Κωνσταντίνου, έφερε εκχυμώσεις σε όλο του το πρόσωπο και στη μετωπική χώρα καθώς και εκχυμώσεις και αιματώματα σε άλλα σημεία του σώματος του. Του ζητήθηκε να παραμείνει για περίθαλψη, κάτι το οποίο αρνήθηκε. Η σύζυγος του, Κωνσταντίνα Ηλία, έφερε εκδορά δεξιάς στοματικής γωνιάς καθώς και αιμάτωμα στο κάτω χείλος. Την ίδια μέρα, 2 αστυνομικοί μετέβησαν στο χωριό Κυβίδες όπου εντόπισαν τους κατηγορούμενους, των οποίων η περιγραφή έμοιαζε με αυτή που έδωσαν οι παραπονούμενοι. Ανακρινόμενοι οι κατηγορούμενοι έθεταν τους εαυτούς τους στην σκηνή των επεισοδίων και τους ζητήθηκε να μεταβούν στον αστυνομικό σταθμό Πάχνας. Στον σταθμό προσήλθαν και οι παραπονούμενοι, οι οποίοι αναγνώρισαν τους 2 κατηγορούμενους ως τα άτομα που τους κτύπησαν εντός του αγωνιστικού χώρου στο κοινοτικό γήπεδο Κυβίδων. Στον αστυνομικό σταθμό προσήλθαν ποδοσφαιριστές της ομάδας του Κέντρου Νεότητας Καψάλου, οι οποίοι έδωσαν καταθέσεις στις οποίες επιβεβαιώνουν ότι οι κατηγορούμενοι κτύπησαν τους 2 παραπονούμενους εντός του αγωνιστικού κατά τη διάρκεια των επεισοδίων. Στις 30.3.2009 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον 1ο κατηγορούμενο, ο οποίος αρνήθηκε ότι κτύπησε τον παραπονούμενο και ανέφερε ότι απλά τον έπιασε από τον λαιμό αφού αυτός τον είχε κτυπήσει με αποτέλεσμα να πέσουν και οι 2 στο έδαφος και ακολούθως αρκετά άτομα να βρεθούν από πάνω τους. Την ίδια μέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον 2ο κατηγορούμενο, στην οποία αρνήθηκε ότι κτύπησε οποιαδήποτε πρόσωπα και ανέφερε ότι εισήλθε εντός του αγωνιστικού χώρου με σκοπό να σταματήσει τον καβγά και στην προσπάθεια του αυτή και με την κίνηση των χεριών του δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο κατά λάθος να κτύπησε κάποια άτομα που βρίσκονταν κοντά του. Στις 7.4.2009 κατηγορήθηκαν γραπτώς και οι 2 κατηγορούμενοι. Αφού τους επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο πρώτος απάντησε ότι δεν παραδέχεται και ό,τι έιχε να πει το είπε στην κατάθεση του, ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε και ανέφερε ότι ο λόγος που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο ήταν αυτός που είπε στην κατάθεση του. Τέλος, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι και οι 2 κατηγορούμενοι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος των κατηγορουμένων αναφέρθηκε στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και κάλεσε το Δικαστήριο να διαχωρίσει την παρούσα περίπτωση από τις κλασικές περιπτώσεις βίας στα γήπεδα στις πόλεις στα στάδια, καθότι εδώ πρόκειται για ένα αγροτικό αγώνα στον οποίον συμμετείχαν τα παιδιά των παραπονουμένων και του κατηγορούμενου 1, ενώ ο 2ος κατηγορούμενος είναι αδελφότεκνος του, δημιουργήθηκαν επεισόδια, οι παραπονούμενοι και οι κατηγορούμενοι ενεπλάκησαν για να προστατεύσουν τα παιδιά τους και τους δικούς τους ανυρώπους και να αποτρέψουν τον καβγά, και τελικά αλληλοκτυπήθηκαν. Ο κ. Χ΄Λοίζου επεσήμανε ότι πλέον οι κατηγορούμενοι και παραπονούμενοι έχουν συμφιλιωθεί, δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους πριν το επίδικο επεισόδιο και δεν έχουν οποιοδήποτε παράπονο. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι ο Τάσος Κωνσταντίνου είναι κατηγορούμενος στην ποινική υπόθεση αρ. 15809/2009, για τα ίδια αδικήματα, συμπεριλαμβανομένης επίθεσης του Κυριάκου Αριστείδου, για τα οποία παραδέχθηκε ενοχή, και όλοι οι εμπλεκόμενοι στις 2 υποθέσεις δήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ότι έχουν συμφιλιωθεί και δεν έχουν πλέον παράπονο. Ο κ. Χ"Λοίζου ανέφερε τέλος ότι και οι 2 κατηγορούμενο είναι φιλήσυχοι άνθρωποι, με λευκό ποινικό μητρώο, και με την παραδοχή τους δείχνουν έμπρακτα τη μεταμέλεια τους. Ο πρώτος κατηγορούμενος έχει 6 ανήλικα παιδιά, ηλικίας 6-18 ετών, και ο πρωτότοκος είναι ποδοσφαιριστής στην ομάδα του Κέντρου Νεότητας Καψάλου, εργάζεται ως οικοδόμος και λαμβάνει μηνιαίο εισόδημα 1400 ευρώ, ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος είναι παντρεμένος, εργάζεται ως οδηγός και λαμβάνει μισθό 1200 ευρώ μηνιαίως. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να επισημάνει την σοβαρότητα των αδικημάτων που σχετίζονται με τη χρήση βίας σε αθλητικούς χώρους στην υπόθεση αρ. 15809/2009, της οποίας μάλιστα τα γεγονότα είναι αλληλένδετα με της παρούσας. Παραθέτω αυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα: «Ενδεικτικά παραπέμπω στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Αντωνίου

(1996)2 Α.Α.Δ. 1, η οποία βέβαια αφορά τον παλαιότερο Νόμο, όμως δίνει ακριβώς το στίγμα της αναγκαιότητας αντιμετώπισης της βίας στα γήπεδα: «Τον τελευταίο καιρό το φαινόμενο της βίας στους αθλητικούς χώρους έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις, εξελίσσεται δε σταθερά σε κύριο κοινωνικό πρόβλημα. Η περιφρούρηση του αθλητισμού από πράξεις βίας αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου. Η ευπρεπής συμπεριφορά θα πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση και τα γήπεδα αθλοπαιδιών θα πρέπει να γίνουν όπως ήταν στο παρελθόν, χώροι ψυχαγωγίας, ευγενούς άμιλλας και υγιούς ανταγωνισμού, ενώ οι αθλητικοί αγώνες πρέπει να παύσουν να παρέχουν δικαιολογίες για βανδαλισμούς και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας. Οι επιβαλλόμενες σε αδικήματα αυτής της φύσης ποινές θα πρέπει να είναι αποθαρρυντικές για πρόσωπα που δεν μπορούν να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους σε δημόσιες συναθροίσεις και ιδιαίτερα σε γήπεδα αθλοπαιδιών, ενώ εκείνοι που δεν μπορούν να ελέγξουν τους εαυτούς τους, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι θα καταβάλλουν βαρύ τίμημα για τη συμπεριφορά τους αυτή (Mathikoloni and Another v. The Police

(1988)2 C.L.R. 22). Η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών είναι ιδιαίτερα εμφανής τον τελευταίο καιρό που η βίαιη συμπεριφορά, είτε υπό μορφή μεμονωμένων περιστατικών είτε οργανωμένης αντικοινωνικής συμπεριφοράς έχει καταστεί ανησυχητικά συχνή. Τόσο το πρωτόδικο Δικαστήριο όσο και το Εφετείο μπορεί να λάβει δικανική γνώση της συχνότητας παρόμοιων επεισοδίων κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικών, κυρίως, αγώνων (βλ. σχετικά The Attorney-General v. Mavrokefalos

(1966)2 C.L.R. 93, και Police v. Ioannou

(1989)2 C.L.R. 61). Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Theodorou v. the Police

(1979)2 C.L.R. 191, τόσοι οι συμμετέχοντες σε ποδοσφαιρικούς αγώνες όσο και οι θεατές, θα πρέπει να επιδεικνύουν αυτοσυγκράτηση και να μην επιτρέπουν στους εαυτούς τους να παρασύρονται από ξεσπάσματα θυμού ή από φανατισμό οποιουδήποτε είδους (βλ. επίσης Haspides v. The Police

(1969)2 C.L.R. 64). Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Φιλίππου άλλως Φαλκονέτι v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 245 και Παναγιώτου v. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ.

1. Στην πρώτη απόφαση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Επεισόδια βίας σε αθλητικούς χώρους υπονομεύουν όχι μόνο τον αθλητισμό αλλά και τη στάθμη του πολιτισμού μας. Ομαδικά παιγνίδια όπως το ποδόσφαιρο έχουν, όπως και τα αγωνίσματα στίβου, ως σκοπό την ευγενή άμιλλα και όχι τη βίαιη αντιπαράθεση. Πράξεις βίας οδηγούν στην αλλοτρίωση των σκοπών του αθλήματος και καθιστούν προβληματική την προσέλευση του κοινού στα στάδια.» Στρεφόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αρχικά οφείλω να επισημάνω ότι ο αγροτικός αγώνας διεξαγόταν μεταξύ 2 ομάδων νέων των Κέντρων Νεότητας 2 Κοινοτήτων σε κοινοτικό γήπεδο, και δεν ήταν επαγγελματικός αγώνας σε κανονικό στάδιο. Ακόμα, λαμβάνω υπόψη ότι ο καβγάς ξεκίνησε μεταξύ των ποδοσφαιριστών, με αποτέλεσμα να διακοπεί ο αγώνας, ο διαιτητής και οι άλλοι παράγοντες να αποχωρήσουν, και σε εκείνο το σημείο δεν υπήρχε οποιαδήποτε συμμετοχή του κατηγορούμενου και του παραπονούμενου. Μάλιστα, μετά τη διακοπή του αγώνα και ενώ συνεχιζόταν ο καβγάς, ο κατηγορούμενος εισήλθε εντός του αγωνιστικού χώρου αφού είδε τον συγγενή του να βρίσκεται στο έδαφος και με πολλά άτομα πάνω του, με σκοπό να προστατεύσει αυτόν και να σταματήσει τον καβγά. Επομένως, θεωρώ ότι η παρούσα υπόθεση διαχωρίζεται σαφώς από τις πιο πάνω υποθέσεις, καθότι ο κατηγορούμενος δεν ενήργησε προσχεδιασμένα και χρησιμοποιώντας ψυχρή και αμείλικτη βία, αλλά κάτω από την συναισθηματική φόρτιση της στιγμής και με γνώμονα την προστασία του συγγενή του και την αποτροπή συνέχισης του αγώνα.» Οι πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου ισχύουν και τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση, όπου κατά τη διεξαγωγή αγροτικού αγώνα μεταξύ νεαρών ατόμων που εξελίχθηκε σε καβγά και κορυφώθηκε με τη διακοπή του αγώνα και την αποχώρηση του διαιτητή και των υπολοίπων παραγόντων, οι κατηγορούμενοι, μόνο τότε, επενέβησαν και εισήλθαν εντός του αγωνιστικού χώρου, αγωνιώντας για τους δικούς τους ανθρώπους, ενεπλάκησαν στα επεισόδια και επιτέθηκαν στους 2 παραπονούμενους, προκαλώντας τους προαναφερόμενους τραυματισμούς, ενώ ο 2ος κατηγορούμενος δέχθηκε και αυτός επίθεση από τον παραπονούμενο, ο οποίος αναγνώρισε το δικό του λάθος και παραδέχθηκε ενοχή στις ίδιες κατηγορίες που αντιμετώπιζε στην υπόθεση αρ.15809/
2. Η προκειμένη περίπτωση αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό, για το οποίο οι κατηγορούμενοι έχουν μεταμεληθεί. Αυτό φαίνεται από το λευκό ποινικό μητρώο τους, την παραδοχή τους, έστω και αν αρχικά δεν παραδέχθηκαν ενοχή, και την συμφιλίωση τους με τους παραπονούμενους. Ακόμα λαμβάνω υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των 2 κατηγορουμένων, όπως αυτές αναφέρθηκαν από τον συνήγορο τους στο Δικαστήριο. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα, καταλήγω ότι η χρηματική ποινή είναι η κατάλληλη ποινή. Ως εκ τούτου επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ο πρώτος κατηγορούμενος να υπογράψει εγγύηση 2000 ευρώ για να τηρεί τους Νόμους και Κανονισμούς για περίοδο 2 ετών από σήμερα. Στη δεύτερη κατηγορία στον πρώτο κατηγορούμενο επιβάλλεται χρηματική ποινή 200 ευρώ. Στην τρίτη κατηγορία ο δεύτερος κατηγορούμενος να υπογράψει εγγύηση 2000 ευρώ για να τηρεί τους Νόμους και Κανονισμούς για περίοδο 2 ετών από σήμερα. Στην τέταρτη κατηγορία στον δεύτερο κατηγορούμενο επιβάλλεται χρηματική ποινή 150 ευρώ. Στην πέμπτη κατηγορία στον δεύτερο κατηγορούμενο επιβάλλεται χρηματική ποινή 150 ευρώ. Τα 380 ευρώ έξοδα Κατηγορούσας Αρχής θα καταβληθούν εξ ημισίας από τους 2 κατηγορούμενους. (Υπ.) ................ Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Ποινή Αναφορά: Παράνομη είσοδος σε αγωνιστικό χώρο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο