Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Τάσου Κωνσταντίνου, Αρ. Υπόθεσης: 15809/09, 28 Ιανουαρίου 2011

(1)και 59 του περί της Πρόληψης και της Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου του 2008, Ν. 48(Ι)/2008. Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση διαδραματίστηκαν στις 29.3.2009 στον αγωνιστικό χώρο του Κοινοτικού γηπέδου των Κυβίδων κατά τη διάρκεια του ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ των ομάδων του Κέντρου Νεότητας Κυβίδων και του Κέντρου Νεότητας Καψάλου. Σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως αυτά εκτέθηκαν από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, την επίδικη ημερομηνία και ώρα 16.00 διεξαγόταν ο εν λόγω ποδοσφαιρικός αγώνας, και στο γήπεδο βρισκόταν ο παραπονούμενος, Κυριάκος Αριστείδου, με σκοπό να παρακολουθήσει τον αγώνα. Στο γήπεδο βρισκόταν επίσης ο κατηγορούμενος με την οικογένεια του διότι λάμβανε μέρος στον αγώνα ο γιος του ως ποδοσφαιριστής με την ομάδα του Κέντρου Νεότητας Καψάλου. Κατά τη διάρκεια του 2ου ημίχρονου και περί ώρα 17.15, και ενώ το αποτέλεσμα ήταν 1-1, προκλήθηκε καβγάς εντός του αγωνιστικού χώρου μεταξύ των ποδοσφαιριστών των 2 ομάδων. Βλέποντας τα επεισόδια, ο διαιτητής της ποδοσφαιρικής αναμέτρησης, Ευστάθιος Μανώλη, διέκοψε τον αγώνα και εγκατέλειψε το μέρος μαζί με τους βοηθούς του. Στα επεισόδια εντός του αγωνιστικού χώρου λάμβανε μέρος ο Ιωσήφ Νικολάου, που είναι συγγενής του παραπονούμενου, ο οποίος όταν είδε τον Νικολάου να βρίσκεται κάτω στο έδαφος και αρκετά άτομα να βρίσκονται από πάνω του αποφάσισε να εισέλθει εντός του αγωνιστικού χώρου με σκοπό να σταματήσει τον καβγά καθώς επίσης να βοηθήσει τον Νικολάου. Στην προσπάθεια του να αποτραβήξει τον Νικολάου από τον καβγά, δέθηκε αρκετά κτυπήματα και σπρωξίματα από άγνωστα του πρόσωπα. Όταν τελείωσαν τα επεισόδια, ο παραπονούμενος πήγε στην οικία του στις Κυβίδες. Στις 30.3.2009 και περί ώρα 03.00 ο παραπονούμενος ένιωσε πόνο στην σπονδυλική του στήλη και επειδή στο παρελθόν αντιμετώπιζε πρόβλημα με τον σπόνδυλο του, ο παραπονούμενος σκέφτηκε ότι ο πόνος πιθανόν να προκλήθηκε από τα κτυπήματα που δέχθηκε κατά τα επίδικα επεισόδια. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας επισκέφθηκε τον γιατρό του, Δρα Στήβεν Ιωσηφίδη, χειρούργο - ορθοπεδικό - τραυματολόγο, ο οποίος διαπίστωσε θλαστικό τραύμα οσφυϊκής μοίρας. Ο παραπονούμενος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιοι τον κτύπησαν κατά τα επίδικα επεισόδια, και ρώτησε κάποιους φίλους του που βρίσκονταν στο γήπεδο, οι οποίοι του είπαν ότι είδαν ένα πρόσωπο να τον κτυπά, ηλικίας 45 ετών περίπου, οπαδός της ομάδας του Κέντρου Νεότητας Καψάλου, και ο οποίος ήταν κτυπημένος στο πρόσωπο. Τότε ο παραπονούμενος αντιλήφθηκε ότι τον είχε κτυπήσει ο κατηγορούμενος, τον οποίο είχε γνωρίσει την επίδικη μέρα στον αστυνομικό σταθμό Πάχνας και η περιγραφή του έμοιαζε με αυτόν. Ο λόγος που πήγε στον σταθμό ήταν κατόπιν της καταγγελίας του κατηγορούμενου ότι ο παραπονούμενος τον κτύπησε εντός του αγωνιστικού χώρου κατά τα επίδικα επεισόδια. Την ίδια μέρα, 30.3.2009, ο παραπονούμενος πήγε στον αστυνομικό σταθμό Πάχνας και κατάγγειλε ότι την προηγούμενη μέρα κατά τη διάρκεια του αγώνα και των επεισοδίων εντός του αγωνιστικού χώρου κτυπήθηκε από τον κατηγορούμενο. Μαζί του πήγαν και οι φίλοι του παραπονούμενου, οι οποίοι έδωσαν καταθέσεις με τις οποίες επιβεβαίωσαν τα όσα είπε ο παραπονούμενος. Σε κατάθεση του ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι κτύπησε τον παραπονούμενο, αλλά ανέφερε ότι την επίδικη μέρα ο ίδιος κτυπήθηκε από τον παραπονούμενο και τον Ιωσήφ Νικολάου κατά τα επίδικα επεισόδια εντός του αγωνιστικού χώρου. Στις 22.4.2009 ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Τέλος, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί ότι οι Ιωσήφ Νικολάου και Κυριάκος Αριστείδου αντιμετωπίζουν την υπόθεση αρ. 15808/2009, η οποία αφορά τα ίδια αδικήματα, δηλαδή παράνομη είσοδο σε αγωνιστικό χώρο και επίθεση εναντίον του Τάσου Κωνσταντίνου (κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση) και της Κωνσταντίνας Ηλία μέσα σε αθλητικό χώρο κατά τη διάρκεια των επίδικων επεισοδίων. Οι κατηγορούμενοι στην υπόθεση 15808/2009 δήλωσαν επίσης παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, και μάλιστα όλοι οι εμπλεκόμενοι στις 2 υποθέσεις προέβηκαν σε δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου ότι έχουν συμφιλιωθεί και δεν έχουν οποιοδήποτε παράπονο ή απαίτηση. Ο κατηγορούμενος εμφανίζεται χωρίς δικηγόρο, και κατόπιν της παραδοχής του το Δικαστήριο έκρινε σκόπιμο όπως διατάξει την ετοιμασία Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Άλλωστε, κληθείς ο ίδιος αν επιθυμούσε να αναφέρει οτιδήποτε στο Δικαστήριο πριν του επιβληθεί ποινή, αυτός δεν είχε να πει κάτι. Στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 47 ετών, πωλητής, η σύζυγος του είναι ηλικίας 37 ετών, πλασιέ και έχουν 3 παιδιά, ηλικίας 20, 18 και 16 χρονών. Οι 2 πρώτοι γιοι είναι άνεργοι ενώ η μικρή κόρη είναι μαθήτρια Λυκείου. Η οικογένεια του κατηγορούμενου διαμένει σε κατοικία στον προσφυγικό συνοικισμό Καψάλου, και ο ίδιος και η σύζυγος του λαμβάνουν συνολικά μηνιαίο εισόδημα εκ 2574.60 ευρώ. Έχουν 2 δάνεια ύψους 10000 ευρώ, για τα οποία αδυνατούν να πληρώνουν τη δόση και είναι πτωχεύσαντες κατόπιν διαταγμάτων του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος κατάγεται από τα Λιβερά Κερύνειας, από πολυμελή οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Είναι ο τέταρτος από τα 5 παιδιά της οικογένειας. Αποφοίτησε από τον κλάδο « Οικονομικά» της Τεχνικής Σχολής και μετά την στρατιωτική του θητεία άρχισε να εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος και τα τελευταία χρόνια ως πωλητής. Από το 2005 παρουσιάζει στεφανιαία νόσο και παρακολουθείται από ειδικό γιατρό και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Η σύζυγος του κατηγορούμενου κατάγεται από το Αυγόρου από πολυμελή οικογένεια και όταν ήταν 5 χρονών, η μητέρα της απεβίωσε. Αποφοίτησε από το Δημοτικό και εργαζόταν περιστασιακά ως ιδιωτική υπάλληλος. Μετά τον γάμο της έμεινε στο σπίτι για να μεγαλώσει τα παιδιά της και από το 2004 εργάζεται και πάλι ως ιδιωτική υπάλληλος. Οι σχέσεις του κατηγορούμενου με την σύζυγο του είναι αρμονικές και υπάρχει το αίσθημα αλληλοκατανόησης και αλληλοβοήθειας μεταξύ τους. Η σύζυγος του τον παρουσιάζει ως άτομο εργατικό, καλόψυχο και που δίνει πάντα προτεραιότητα στις ανάγκες της οικογένειας του. Ακόμα, διεφάνη μέσα από την Έκθεση ότι ο κατηγορούμενος αισθάνεται αρκετά άσχημα για τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων. Αναμφίβολα, τα αδικήματα για τα οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή είναι ιδιαίτερα σοβαρά, τόσο λόγω της φύσης τους όσο και λόγω της έξαρσης με την οποία παρατηρούνται αδικήματα βίας στα γήπεδα, ειδικότερα σε ποδοσφαιρικούς αγώνες, τα οποία γίνονται ολοένα και πιο συχνό φαινόμενο στις μέρες μας και μάλιστα με σοβαρές συνέπειες στην ανθρώπινη ζωή και με τη διάβρωση του αισθήματος ασφάλειας του κοινωνικού συνόλου. Αυτό οδήγησε στη θέσπιση του Νόμου 48(Ι)/2008, ο οποίος προβλέπει αυστηρές ποινές, και τα Δικαστήρια καλούνται μέσω της επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών να συμβάλουν αποφασιστικά στην πάταξη αυτού του βάρβαρου και δυσάρεστου φαινομένου που αποδυναμώνει την σημασία του αθλητισμού και της άμιλλας των αγώνων. Ενδεικτικά παραπέμπω στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Αντωνίου

(1996)2 Α.Α.Δ. 1, η οποία βέβαια αφορά τον παλαιότερο Νόμο, όμως δίνει ακριβώς το στίγμα της αναγκαιότητας αντιμετώπισης της βίας στα γήπεδα: «Τον τελευταίο καιρό το φαινόμενο της βίας στους αθλητικούς χώρους έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις, εξελίσσεται δε σταθερά σε κύριο κοινωνικό πρόβλημα. Η περιφρούρηση του αθλητισμού από πράξεις βίας αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου. Η ευπρεπής συμπεριφορά θα πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση και τα γήπεδα αθλοπαιδιών θα πρέπει να γίνουν όπως ήταν στο παρελθόν, χώροι ψυχαγωγίας, ευγενούς άμιλλας και υγιούς ανταγωνισμού, ενώ οι αθλητικοί αγώνες πρέπει να παύσουν να παρέχουν δικαιολογίες για βανδαλισμούς και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας. Οι επιβαλλόμενες σε αδικήματα αυτής της φύσης ποινές θα πρέπει να είναι αποθαρρυντικές για πρόσωπα που δεν μπορούν να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους σε δημόσιες συναθροίσεις και ιδιαίτερα σε γήπεδα αθλοπαιδιών, ενώ εκείνοι που δεν μπορούν να ελέγξουν τους εαυτούς τους, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι θα καταβάλλουν βαρύ τίμημα για τη συμπεριφορά τους αυτή (Mathikoloni and Another v. The Police

(1988)2 C.L.R. 22). Η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών είναι ιδιαίτερα εμφανής τον τελευταίο καιρό που η βίαιη συμπεριφορά, είτε υπό μορφή μεμονωμένων περιστατικών είτε οργανωμένης αντικοινωνικής συμπεριφοράς έχει καταστεί ανησυχητικά συχνή. Τόσο το πρωτόδικο Δικαστήριο όσο και το Εφετείο μπορεί να λάβει δικανική γνώση της συχνότητας παρόμοιων επεισοδίων κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικών, κυρίως, αγώνων (βλ. σχετικά The Attorney-General v. Mavrokefalos

(1966)2 C.L.R. 93, και Police v. Ioannou

(1989)2 C.L.R. 61). Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Theodorou v. the Police

(1979)2 C.L.R. 191, τόσοι οι συμμετέχοντες σε ποδοσφαιρικούς αγώνες όσο και οι θεατές, θα πρέπει να επιδεικνύουν αυτοσυγκράτηση και να μην επιτρέπουν στους εαυτούς τους να παρασύρονται από ξεσπάσματα θυμού ή από φανατισμό οποιουδήποτε είδους (βλ. επίσης Haspides v. The Police

(1969)2 C.L.R. 64). Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Φιλίππου άλλως Φαλκονέτι v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 245 και Παναγιώτου v. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 342. Στην πρώτη απόφαση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Επεισόδια βίας σε αθλητικούς χώρους υπονομεύουν όχι μόνο τον αθλητισμό αλλά και τη στάθμη του πολιτισμού μας. Ομαδικά παιγνίδια όπως το ποδόσφαιρο έχουν, όπως και τα αγωνίσματα στίβου, ως σκοπό την ευγενή άμιλλα και όχι τη βίαιη αντιπαράθεση. Πράξεις βίας οδηγούν στην αλλοτρίωση των σκοπών του αθλήματος και καθιστούν προβληματική την προσέλευση του κοινού στα στάδια.» Στρεφόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αρχικά οφείλω να επισημάνω ότι ο αγροτικός αγώνας διεξαγόταν μεταξύ 2 ομάδων νέων των Κέντρων Νεότητας 2 Κοινοτήτων σε κοινοτικό γήπεδο, και δεν ήταν επαγγελματικός αγώνας σε κανονικό στάδιο. Ακόμα, λαμβάνω υπόψη ότι ο καβγάς ξεκίνησε μεταξύ των ποδοσφαιριστών, με αποτέλεσμα να διακοπεί ο αγώνας, ο διαιτητής και οι άλλοι παράγοντες να αποχωρήσουν, και σε εκείνο το σημείο δεν υπήρχε οποιαδήποτε συμμετοχή του κατηγορούμενου και του παραπονούμενου. Μάλιστα, μετά τη διακοπή του αγώνα και ενώ συνεχιζόταν ο καβγάς, ο κατηγορούμενος εισήλθε εντός του αγωνιστικού χώρου αφού είδε τον συγγενή του να βρίσκεται στο έδαφος και με πολλά άτομα πάνω του, με σκοπό να προστατεύσει αυτόν και να σταματήσει τον καβγά. Επομένως, θεωρώ ότι η παρούσα υπόθεση διαχωρίζεται σαφώς από τις πιο πάνω υποθέσεις, καθότι ο κατηγορούμενος δεν ενήργησε προσχεδιασμένα και χρησιμοποιώντας ψυχρή και αμείλικτη βία, αλλά κάτω από την συναισθηματική φόρτιση της στιγμής και με γνώμονα την προστασία του συγγενή του και την αποτροπή συνέχισης του καβγά. Μάλιστα, καθοριστικό είναι επίσης το γεγονός ότι μέσα σε όλο το επίδικο επεισόδιο, ο κατηγορούμενος επιτέθηκε στον παραπονούμενο, προκαλώντας του το θλαστικό τραύμα, αλλά συνάμα και ο κατηγορούμενος δέχθηκε επίθεση από τον παραπονούμενο, για την οποία ο τελευταίος αντιμετωπίζει την προαναφερόμενη υπόθεση και παραδέχθηκε ενοχή. Επομένως, και οι 2 θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της αξιόποινης συμπεριφοράς τους, και μάλιστα έχουν καταλάβει το λάθος τους, έχουν πλέον συμφιλιωθεί και δεν έχουν οποιοδήποτε παράπονο εκατέρωθεν. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω ακόμα υπόψη την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου στην πρώτη κατηγορία, και τελικώς την παραδοχή του και στη δεύτερη, κάτι που δείχνει την έμπρακτη μεταμέλεια του για τις αξιόποινες πράξεις του. Επίσης λαμβάνω υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του, στα 45 του χρόνια, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό, που προκλήθηκε σε ανύποπτο χρόνο και στη φόρτιση της δεδομένης στιγμής. Τέλος, λαμβάνω σοβαρά υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, όπως αυτές εκτίθενται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, και ειδικότερα ότι ο κατηγορούμενος έχει μια συγκροτημένη οικογένεια, με 3 παιδιά, τα οποία συντηρεί ο ίδιος και η σύζυγος του, και εν όψει των διαταγμάτων πτώχευσης που έχουν εκδοθεί και εναντίον των 2, η οικονομική τους κατάσταση είναι αρκετά δύσκολη. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, καταλήγω ότι η κατάλληλη ποινή είναι η χρηματική ποινή, το ύψος της οποίας θα αντικατοπτρίζει όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες. Ως εκ τούτου, στον κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ο κατηγορούμενος θα υπογράψει εγγύηση ύψους 2000 ευρώ για να τηρεί τους Νόμους και Κανονισμούς για περίοδο 2 ετών από σήμερα. Στη δεύτερη κατηγορία επιβάλλεται στον κατηγορούμενο χρηματική ποινή 200 ευρώ. Τα 240 ευρώ έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής θα καταβληθούν από τον κατηγορούμενο. (Υπ.) ................ Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Ποινή Αναφορά: Παράνομη είσοδος σε αγωνιστικό χώρο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο