Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μd Azizur Rehaman κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6362/2009, 4 Φεβρουαρίου, 2011

(1)-

(3)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε, και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, στις 22.6.2008, στη Λεμεσό, η κατηγορουμένη 3 εργοδότησε τον 1ο κατηγορούμενο χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι την ίδια κατηγορία αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος 2, όμως καταχωρήθηκε αναστολή της ποινικής δίωξης εναντίον του. Επίσης ο 1ος κατηγορούμενος αντιμετώπιζε την πρώτη κατηγορία, για το αδίκημα της διεξαγωγής επαγγέλματος χωρίς τη γραπτή άδεια του Διευθυντή του Τμήματος, Πληθυσμού και Μετανάστευσης, στην οποία παραδέχθηκε ενοχή και του επιβλήθηκε ποινή. Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας, κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 2 μάρτυρες για την Κατηγορούσα Αρχή. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης 3 καθότι ελλείπει παντελώς μαρτυρία που να στοιχειοθετεί τα συστατικά του αδικήματος και μάλιστα να συνδέει την κατηγορουμένη με το υπό κρίση αδίκημα. Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υιοθέτησε τη θέση της υπεράσπισης αναφέροντας ότι πράγματι η μαρτυρία είναι τέτοια που δεν στοιχειοθετεί το αδίκημα εναντίον της κατηγορουμένης. Στο σημείο αυτό, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι παρόλο που η υπόθεση προχώρησε προς ακρόαση, είναι άξια θετικού σχολιασμού η στάση του συνήγορου της Κατηγορούσας Αρχής, καθότι ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αναμένεται να είναι ακριβοδίκαιος και μάλιστα να αναφέρει τη θέση του αναφορικά με τη μαρτυρία που προσκομίζεται έστω και αν η θέση του δεν υποστηρίζει την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής. Τα κριτήρια που διέπουν το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι πολύ γνωστά. Όπως υποδηλώνει ο όρος «εκ πρώτης όψεως» η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης απαιτείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση - βλ. Re In Κάκος

(1985)1 C.L.R. 250. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης. Στην υπόθεση Azinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, αναλύονται οι αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) όταν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ο Δικαστής δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά η απόφαση του περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης - βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στ. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Έχοντας κατά νου την προσαχθείσα μαρτυρία και τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, θα εξετάσω κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Πιρίκκη

(2001)2 Α.Α.Δ. 279, το αδίκημα της εργοδότησης αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια συνιστά αδίκημα αυστηρής ευθύνης (strict liability) και αυτό σημαίνει ότι δεν απαιτείται απόδειξη της υποκειμενικής υπόστασης (mens rea) του αδικήματος. Σε τέτοιας φύσης υποθέσεις δεν είναι απαραίτητη η απόδειξη σχέσης εργοδότη - εργοδοτούμενου με την αυστηρή έννοια που δίδει στον όρο το αστικό δίκαιο. Η εργοδότηση με την έννοια της ανάληψης εργασίας από αλλοδαπό μπορεί να λάβει χώρα υπό συνθήκες που δεν απαιτούν συμφωνία εργοδότησης, στενό έλεγχο από τον εργοδότη ή την καταβολή μισθού. Πράγματι, με μιαν αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε για την Κατηγορούσα Αρχή, είναι εμφανές ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να συνδέει την κατηγορουμένη εταιρεία με το επίδικο αδίκημα. Αρχικά αναφέρω ότι η μαρτυρία του Μ.Κ. 1, αστ. 1475 Χριστόδουλου Χαραλάμπους, της ΥΑΜ Λεμεσού, απλώς τοποθετεί τον αλλοδαπό, πρώην κατηγορούμενο 1, στο πρατήριο βενζίνης PETROLINA που βρίσκεται στην οδό Μακαρίου Γ΄αρ. 28 στη Μέσα Γειτονιά, και κατά τη δεκάλεπτη παρακολούθηση του μέρους στις 22.6.2008 και ώρα 13.00, αυτός εφοδιάσε ένα όχημα με καύσιμα. Ο αλλοδαπός παρουσίασε τα στοιχεία του στον Μ.Κ.1 και όταν του ζήτησε να παρουσιάσει την άδεια εργασίας του και του είπε ότι αν δεν έχει διαπράττει αδίκημα, αυτός είπε «Sir today I come here». Ακολούθησε η σύλληψη του χωρίς να δώσει απάντηση. Ο Μ.Κ.1 αναζήτησε τον υπεύθυνο του πρατηρίου χωρίς όμως να εντοπισθεί στο μέρος και, σύμφωνα με πληροφορίες που λήφθηκαν, ιδιοκτήτης του πρατηρίου ήταν ο Πάμπος Γρηγορίου, με διεύθυνση Φιλοπάππου 21, Μέσα Γειτονιά, Λεμεσός. Μέχρι στιγμής η μαρτυρία δεν αποκαλύπτει με οποιονδήποτε τρόπο την σχέση της κατηγορουμένης με το εν λόγω πρατήριο βενζίνης και κυρίως με την εργοδότηση του αλλοδαπού. Η μαρτυρία του Μ.Κ.2, αστ. 288 Μενέλαου Μενελάου του τμήματος μικροπαραβάσεων Λεμεσού, και πάλι δεν προσθέτει ούτε διαφωτίζει περαιτέρω το Δικαστήριο για τα επίδικα γεγονότα Ο Μ.Κ. 2 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 σχετικά με υπόθεση παράνομης εργοδότησης του στο εν λόγω πρατήριο βενζίνης, και τον κατηγόρησε γραπτώς και αυτός παραδέχθηκε και ζήτησε συγνώμη. Ακολούθως έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 2 και κατηγόρησε γραπτώς τον ίδιο και την εταιρεία του με την ονομασία «Grecharco Services Ltd» για το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης και αυτός απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Ακόμα ο Μ.Κ.2 κατέθεσε Πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών δυνάμει του οποίου φαίνεται ότι διευθυντές της κατηγορουμένης εταιρείας είναι ο Γρηγόρης Γρηγορίου και ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους - Τεκμήριο 1. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε κατά την αντεξέταση του ότι η επίδικη μέρα ήταν Κυριακή, και από εξετάσεις που διενήργησαν προέκυψε ότι ο διευθυντής του πρατηρίου ήταν ο κατηγορούμενος 2. Εξ όσον θυμόταν ο κατηγορούμενος 2 είπε στην κατάθεση του ότι εργοδοτεί μόνο Κύπριους και ότι δεν γνώριζε τον αλλοδαπό που βρέθηκε στο πρατήριο. Επισημαίνω ότι η μαρτυρία των 2 αστυνομικών αναφορικά με το ποιος προέκυψε ότι ήταν ο ιδιοκτήτης/διευθυντής του εν λόγω πρατηρίου δεν συνάδει μεταξύ της. Ο Μ.Κ.1 αναφέρθηκε στον κ. Πάμπο Γρηγορίου ενώ ο Μ.Κ. 2 στον κ. Χαράλαμπο Χαραλάμπους. Και πάλι αυτή η μαρτυρία δεν συνδέει με οποιονδήποτε τρόπο την κατηγορουμένη εταιρεία με το εν λόγω πρατήριο, ανεξάρτητα του ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι διευθυντής αυτής, με βάση το Τεκμήριο 1. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το εν λόγω πρατήριο ανήκει στην κατηγορουμένη εταιρεία, έτσι ώστε ο κ. Χαραλάμπους, ως διευθυντής αυτής, να ενεργεί γι' αυτή και να διαχειρίζεται το πρατήριο για λογαριασμό της. Ακόμα δεν υπάρχει μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο 2, που φέρεται, σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, ως ο διευθυντής του πρατηρίου, με την εργοδότηση του αλλοδαπού. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης εταιρείας. Ως εκ τούτου η κατηγορουμένη 3 απαλλάσσεται και αθωώνεται από τη δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει. Υπ.......... Ε. Εφραίμ, Α. Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Ποινική/ Ενδιάμεση απόφαση/ Εκ πρώτης όψεως απόφαση Αναφορά: Παράνομη εργοδότηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο