ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Χριστάκης Πελοπίδα κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 34444/10, 10 Φεβρουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2011:5 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ Ενώπιον: K. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Μ. Αμπίζα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 34444/10 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν.
- Χριστάκης Πελοπίδα
- Αντρέας Γερμανού
- Δημήτρης Δημητρίου
- Zlatka Kostantinova Κατηγορουμένων ______ Ημερομηνία: 10 Φεβρουαρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Αριστείδης με κα Μοντπερτράντ Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Χ"Λοϊζου Κατηγορούμενος 1 παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 1, αντιμετωπίζει μαζί με τους κατηγορούμενους 2 και 3 κατηγορία σεξουαλικής εκμετάλλευσης ενήλικου προσώπου με τη χρήση βίας (1η κατηγορία), σεξουαλικής εκμετάλλευσης ενήλικου προσώπου μέσω απαγωγής της (2η κατηγορία), απαγωγής ή κατακράτησης γυναίκας χωρίς την θέληση της με σκοπό τη συνουσία (4η κατηγορία), απαγωγής με σκοπό να υποβληθεί πρόσωπο σε βαριά βλάβη (5η κατηγορία), συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος δηλαδή, βιασμού (9η κατηγορία), βιασμού (10η κατηγορία) και σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης (13η κατηγορία). Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει μόνος του κατηγορία ληστείας (3η κατηγορία), κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β και Δ (6η και 7η κατηγορία αντίστοιχα) και κατοχής εκρηκτικών υλών (8η κατηγορία). Η υπόθεση παραμένει για απάντηση στις κατηγορίες λόγω αλλαγής του δικηγόρου του κατηγορούμενου 2 και εκκρεμότητας αίτησης νομικής αρωγής για την κατηγορούμενη
- Μετά που η υπόθεση αναβλήθηκε προς τούτο για τις 16.2.2011 και ζητήθηκε όπως ο κατηγορούμενος 1 παραμείνει υπό κράτηση, ο ευπαίδευτος συνήγορος του έφερε ένσταση στο αίτημα ζητώντας όπως αυτός αφεθεί ελεύθερος υπό όρους. Θεωρούμε σκόπιμο να σημειώσουμε ότι με την παρουσίαση των κατηγορουμένων ενώπιον του Κακουργιοδικείου κατά την πρώτη τους εμφάνιση ζητήθηκε η κράτηση τόσο του κατηγορούμενου 1 όσο και του κατηγορούμενου 2 ενώ οι κατηγορούμενοι 3 και 4 αφέθηκαν ελεύθεροι με όρους, κατόπιν σχετικής εισήγησης της κατηγορούσας αρχής. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν έφεραν ένσταση στην κράτηση, επιφυλάσσοντας το δικαίωμα τους να εγείρουν ένσταση σε μεταγενέστερο στάδιο. Κατά την επόμενη ημερομηνία που η υπόθεση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος 2 αφέθηκε ελεύθερος με όρους με την σύμφωνο γνώμη της κατηγορούσας αρχής, μετά που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεκριμένες προσωπικές του περιστάσεις τις οποίες η κατηγορούσα αρχή αποδέχθηκε, ως λέχθηκε, μετά από έρευνα που διεξήγαγε, διαφοροποιώντας το αίτημα της σε σχέση με τον κατηγορούμενο
- Αγορεύοντας ο κ. Αριστείδης αναφέρθηκε αρχικά στις προϋποθέσεις βάσει των οποίων, σύμφωνα με τη νομολογία, διατάσσεται η κράτηση υπόδικου, επισημαίνοντας ότι στην παρούσα υπόθεση τα αδικήματα είναι σοβαρά, η πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου 1 είναι ενδεχόμενη τόσο λόγω της θεληματικής του κατάθεσης αλλά και της λοιπής μαρτυρίας και ιδιαίτερα της κατάθεσης της παραπονούμενης και οι ποινές που ενδέχεται να επιβληθούν είναι αυστηρές, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορούμενου 1 στη δίκη του. Επιπρόσθετα από το μαρτυρικό υλικό προβάλλει ότι ο κατηγορούμενος 1 έδωσε εντολή σε άλλο πρόσωπο να πετάξει τα ρούχα της παραπονούμενης σε πηγάδι για να εξαφανιστούν ενοχοποιητικά στοιχεία. Εισηγήθηκε, επίσης, ο εκπρόσωπος της κατηγορούσης αρχής ότι αν διαταχθεί η κράτηση του κατηγορούμενου 1 δεν πλήττεται η αρχή της ίσης μεταχείρισης σύμφωνα με τη νομολογία σε σχέση με τους κατηγορούμενους 2 και 3 που αντιμετωπίζουν εξίσου σοβαρές κατηγορίες με αυτές που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος
- Και αυτό επειδή αφενός η διαφορετική μεταχείριση του κατηγορούμενου 3 που ζητήθηκε η απόλυση του με όρους δικαιολογείται λόγω της ηλικίας του εφόσον η μεταχείριση των ανηλίκων προσώπων στην επιβολή ποινής είναι επιεικέστερη. Αφετέρου οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου 2 επίσης δικαιολογούν την απόλυση του με όρους για λόγους ανθρωπιστικούς εφόσον αυτός είναι ηλικίας 26 ετών, η σύζυγος του είναι έγκυος και η μεγαλύτερη ανήλικη θυγατέρα του πάσχει από καρκίνο και χρειάζεται να μεταφέρεται στη Λευκωσία λόγω των προβλημάτων υγείας της με αποτέλεσμα να είναι αναγκαίο ο κατηγορούμενος 2 να βοηθά την οικογένεια λόγω της αδυναμίας της συζύγου του να οδηγεί. Αντίθετα, σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1, η πιθανότητα διαφυγής του από την Κύπρο δεν μπορεί να αποκλειστεί εφόσον είναι νυμφευμένος με την κατηγορούμενη 4 που δεν είναι Κύπρια. Ο κος X"Λοϊζου αγορεύοντας, αφού επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στις νομολογιακές αρχές που διέπουν το θέμα, υπέδειξε ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετωπίζουν εξίσου σοβαρές κατηγορίες με τον κατηγορούμενο
- Δεν δικαιολογείται διαφορετική μεταχείριση για τον κατηγορούμενο 1 εφόσον είναι νυμφευμένος με την κατηγορουμένη 4 που έχει απολυθεί με όρους μέχρι τη δίκη της, και όντας βοσκός στο επάγγελμα με τρία ενήλικα παιδιά και έχει φυσικούς και οικογενειακούς δεσμούς με την Κύπρο καθώς και λευκό ποινικό μητρώο, δεν έχει λόγους να διαφύγει. Δεν υπάρχει, επίσης, ίχνος μαρτυρίας ότι ο κατηγορούμενος 1 προσπάθησε να επηρεάσει μάρτυρες. Συνεπώς κατέληξε ο συνήγορος, κατ΄ εφαρμογή της αρχής της ισότητας και ο κατηγορούμενος 1 μπορεί να αφεθεί ελεύθερος με όρους μέχρι τη δίκη του, δηλαδή με την υπογραφή εγγύησης ύψους €20.000 με ένα αξιόχρεο εγγυητή, την παράδοση των ταξιδιωτικών του εγγράφων, την τοποθέτηση του ονόματος του στο stop list και την παρουσία του τρεις φορές την εβδομάδα σε αστυνομικό σταθμό. Η νομολογία μας αναγνωρίζει σαν θέμα αρχής συνταγματικά κατοχυρωμένης ότι η απόλυση του υποδίκου με εγγύηση αποτελεί την πρώτη επιλογή. Ο κανόνας ότι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχει κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου κατά τη δίκη του. Η πιο πάνω αρχή έχει αναφερθεί στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. ενδεικτικά, Αντωνίου ν Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 393, Παρασκευά ν Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 607, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λούκας Σιδερένιος κ.ά.
(2008)2 ΑΑΔ 319 ) και δίδει πιστεύουμε το στίγμα και ταυτόχρονα την παράμετρο μέσα στην οποία το Δικαστήριο εξετάζει αίτημα όπως το παρόν. Άλλοι λόγοι όπως ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων ή η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων στο μεσοδιάστημα είναι ανεξάρτητοι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν σε διάταγμα κράτησης του κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη. Η ύπαρξη οποιουδήποτε από τους πιο πάνω λόγους είναι αρκετή. Κατά την εξέταση του κινδύνου μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο εξετάζεται, μεταξύ άλλων, η σοβαρότητα του αδικήματος, η πιθανότητα καταδίκης και η ποινή που δυνατόν να επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης (Χριστοφόρου ν Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 415). Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1 δεν έχει αμφισβητηθεί από τον συνήγορο υπεράσπισης. Άλλωστε η σοβαρότητα των κατηγοριών αντικατοπτρίζεται από την ποινή που προβλέπει ο νομοθέτης όπου για τις κατηγορίες 3 και 10 η προβλεπόμενη ποινή είναι δια βίου φυλάκιση, ενώ για τις υπόλοιπες προβλέπονται ποινές πολυετούς φυλάκισης. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ευριπίδου ν Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 757, όσο σοβαρότερη είναι μια κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο ενός κατηγορουμένου να αποφύγει την δίκη. Εξετάζοντας δε την πιθανότητα καταδίκης θεωρούμε ότι το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας για σκοπούς της διαδικασίας εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς να είναι δυνατό να εξαχθούν τελικά συμπεράσματα και να δοθούν οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα (βλ. Αντωνίου ν Δημοκρατίας (πιο πάνω). Έχοντας εξετάσει το μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται στο φάκελο του δικαστηρίου, χωρίς να προβαίνουμε σε αξιολόγηση του καθ΄οιονδήποτε τρόπο, καταλήγουμε ότι για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας ικανοποιείται το στοιχείο της πιθανότητας καταδίκης. Ενόψει της φύσεως των αδικημάτων σε συνάρτηση με τα όσα λέχθηκαν πιο πάνω, προβάλλει το ενδεχόμενο επιβολής αυστηρών ποινών σε περίπτωση καταδίκης. Συνακόλουθα καταλήγουμε ότι πληρούνται τα αντικειμενικά δεδομένα από τα οποία προβάλλει ο κίνδυνος να μην προσέλθει ο κατηγορούμενος στη δίκη του. Η διακριτική εξουσία όμως του Δικαστηρίου ασκείται αφού ληφθούν υπόψη και συνεκτιμηθούν τα υποκειμενικά δεδομένα του κατηγορουμένου όπως π.χ. οι προσωπικές, οικογενειακές, επαγγελματικές συνθήκες του κατηγορουμένου, οι δεσμοί του με τη Κύπρο, η κατάσταση της υγείας του κ.λ.π. Παράλληλα επισημαίνεται ότι οι παράγοντες αυτοί δεν θα πρέπει να υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, Α. Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 189 Μαλά ν. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 135 ). Ως προς το ενδεχόμενο επηρεασμού μαρτύρων, το οποίο αποτελεί από μόνο του παράγοντα που μπορεί να δικαιολογήσει την κράτηση και επικαλέστηκε ο κ. Αριστείδης, η νομολογία προδιαγράφει ότι η κατηγορούσα αρχή δεν έχει υποχρέωση να αποδείξει ότι θα υπάρξει επηρεασμός μαρτύρων κατηγορίας αν ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος, το Δικαστήριο ωστόσο θα διατάξει την κράτηση κατηγορούμενου αν ικανοποιηθεί ότι υπάρχουν ουσιαστικοί λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν σε συμπέρασμα ότι υπάρχει κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων (Βλ. Κλείτου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 45/09, ημερομηνίας 24.3.2009). Στην υπόθεση Μακαρίτης ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 90 έχει λεχθεί ότι η κατηγορούσα αρχή μπορεί να βασίσει σχετική εισήγηση της στο περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου και από το σύνολο των στοιχείων να επικαλεστεί τα στοιχεία εκείνα που μπορούν να υποστηρίξουν την εισήγηση της για τον κίνδυνο επηρεασμού. Στην παρούσα περίπτωση ο κος Αριστείδης επικαλέστηκε προς υποστήριξη της εισήγησης του για ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας την κατάθεση της κατηγορούμενης 4, συζύγου του κατηγορουμένου 1, στην οποία αναφέρει ότι μετά τα διαδραματισθέντα ο κατηγορούμενος 1 της ζήτησε να εξαφανίσει τα ρούχα του θύματος. Η μαρτυρία αυτή υποδηλεί σίγουρα τάση του κατηγορούμενου να καταστρέψει μαρτυρία, δεν κρίνουμε όμως ότι αυτό το στοιχείο θα ήταν αρκετό να μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι πιθανολογείται ο επηρεασμός μαρτύρων από μέρους του κατηγορουμένου 1. Στρεφόμαστε τώρα να εξετάσουμε την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η παραμονή του κατηγορούμενου 1 υπό κράτηση, με δεδομένο ότι οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι έχουν αφεθεί ελεύθεροι με όρους, παραβιάζει την αρχή της ισότητας. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Καλαθάς ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2002), 2 ΑΑΔ σελ 43 όπου μας παρέπεμψε ο κ. Αριστείδης «το θέμα της ανισότητας στη μεταχείριση των δύο συγκατηγορουμένων που ο εφεσείων προώθησε με την έφεση προφανώς έχει ως έρεισμα το άρθρο 28.1 του Συντάγματος το οποίο διασφαλίζει την αρχή της ισότητας. Ο όρος «ίσοι ενώπιον του νόμου» στο άρθρο 28.1 του Συντάγματος δεν μεταδίδει την εικόνα της ακριβούς αριθμητικής ισότητας αλλά αποβλέπει στη διασφάλιση και κατοχύρωση του ατόμου μόνο εναντίον αυθαίρετων διακρίσεων χωρίς να αποκλείει εύλογες διακρίσεις, οι οποίες πρέπει να γίνονται λόγω της ιδιάζουσας φύσης των πραγμάτων βλ. Mikrommatis v. The Republic, 2 R.S. C.C. 125. Στην Μπαλή ν. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 273, λέχθηκε πως η ανισότητα μεταχείρισης σπάνια είναι αποτελεσματική ως ένα ανεξάρτητο επιχείρημα.» Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την υπόθεση με βάση τα δεδομένα που προσμετρούν για κάθε κατηγορούμενο ξεχωριστά. (Βλ. Mavros and Others v. Police
(1977)2 CLR 349). Επομένως εκεί όπου τα δεδομένα δικαιολογούν τη διαφοροποίηση μεταξύ κατηγορουμένων η διαφοροποίηση είναι επιτρεπτή και δεν οδηγεί σε παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου που επηρεάζεται. (Βλ. επίσης Murat Ziya v. Aστυνομίας, Ποινική Έφεση 181/2009 ημερομηνίας 30.9.2009). Στην παρούσα υπόθεση το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει επιπρόσθετες κατηγορίες από τους κατηγορούμενους 2 και 3 σε συνδυασμό με τη διαφορά στη συμμετοχή του στις κοινές κατηγορίες όπως παρουσιάζεται στο μαρτυρικό υλικό καθώς επίσης και στις προσωπικές του περιστάσεις οδηγεί στο συμπέρασμα ότι διαταγή για παραμονή του κατηγορούμενου 1 υπό κράτηση δεν επηρεάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης κατηγορουμένων. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεδομένων, με υπαρκτό τον κίνδυνο μη προσέλευσης του κατηγορουμένου 1 στη δίκη του καταλήγουμε ότι η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της κράτησης του. Ο κατηγορούμενος 1 να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τις 16.2.2011. (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize/Interim Αναφορά: Eνδιάμεση απόφαση -κράτηση κατηγορούμενου 1 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο