Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Σταύρου Κωνσταντινίδη, Αρ. Υπόθεσης: 4999/09, 16 Φεβρουαρίου 2011

(2)και 14

(1)(β)(γ)(δ)

(5)και

(6)του περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων Νόμου του 1976, Ν. 59/76, όπως τροποποιήθηκε. Η ακροαματική διαδικασία όσον αφορά τους μάρτυρες κατηγορίας ήταν ιδιαίτερα σύντομη, καθότι όλη η μαρτυρία από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής κατατέθηκε σε μορφή εγγράφων, κοινώς παραδεκτών γεγονότων, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου. Όπως αναφέρεται στην κατάθεση του αστ. 2868 Γιώργου Συμεού, του ΟΠΕ Λεμεσού, Τεκμήριo 1, στις 26.5.2008 και ώρα 15.50, μαζί με άλλους αστυνομικούς, μετέβη στο DVD Club με την ονομασία 'Danza' που βρίσκεται στη γωνία 1ης Απριλίου και Μακαρίου Γ΄, αρ. 33Δ, Μέσα Γειτονιά, κατόπιν πληροφορίας ότι εκεί πωλούνταν/ενοικιάζονταν ψηφιακοί δίσκοι (DVD,CD) που περιείχαν μη εξουσιοδοτημένα αντίτυπα διαφόρων έργων. Μεταξύ των ωρών 16.00-16.40, ο αστ. 2868 διεξήγαγε έρευνα σε σταντ στο κατάστημα όπου εκτίθεντο προς πώληση/ενοικίαση διάφοροι ψηφιακοί δίσκοι και ως υπεύθυνος παρουσιάστηκε ο κατηγορούμενος. Η έρευνα διεξήχθη στην παρουσία του κατηγορούμενου. Κατά την έρευνα εντοπίστηκαν 116 ψηφιακοί δίσκοι (DVD) οι οποίοι εκ πρώτης όψεως περιείχαν μη εξουσιοδοτημένα αντίγραφα διαφόρων κινηματογραφικών ταινιών. Αυτοί συσκευάστηκαν σ΄ ένα κιβώτιο και παραλήφθηκαν από τον αστ. 2868, ο οποίος πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για το αδίκημα που διέπραξε, δηλαδή της προσβολής δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. Ο κατηγορούμενος απάντησε «Από το παζαράκι της Λινόπετρας». Ακολούθως ο αστ.2868 παρέδωσε τα τεκμήρια στον αστ.133, του τμήματος μικροπαραβάσεων του Κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Λεμεσού, που ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης. Ο αστ. 133 Π. Σοφοκλέους, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 26.5.2008, Τεκμήριο 3.Στην εν λόγω κατάθεση του ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι διατηρεί το επίδικο κατάστημα και ασχολείται με πωλήσεις και ενοικιάσεις DVD, τα οποία προμηθεύεται από διάφορες εταιρείες. Τα επίδικα 116 DVD που παρέλαβε η αστυνομία ως προιόντα απομίμησης, δηλαδή αντίγραφα, τα αγόρασε από ένα παζαράκι στη Λινόπετρα. Την εν λόγω ποσότητα την αγόρασε για δική του χρήση και δεν είχε πρόθεση να τη διαθέσει στην αγορά. Στις 4.7.2008, στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού, ο κ. Harry Wildeboer εξέτασε τα επίδικα 116 DVD, στην παρουσία του αστ.

1. Η Έκθεση του κ. Wildeboer κατατέθηκε ως Τεκμήριο
2. Όπως αναφέρεται σε αυτή, ο κ. Wildeboer είναι ο εμπειρογνώμονας της CYFACT («Cyprus Federation Against Copyright Theft») που εκπροσωπούν την MPA («Motion Picture Association») στην Κύπρο και εξουσιοδοτημένοι να προβαίνουν σε καταγγελίες και να ενεργούν εκ μέρους τους για θέματα προσβολής πνευματικής ιδιοκτησίας. Είναι κάτοχος των προσόντων για να διεξάγει αντι-πειρατική έρευνα και τηρεί τις προυποθέσεις για αναγνώριση πειρατικών-γνήσιων προιόντων της MPA/BSA/SCEE. Ο κ. Wildeboer επίσης αναφέρει στην Έκθεση του ότι τα 115 από τα παραληφθέντα τεκμήρια είναι ψηφιακοί δίσκοι (DVD) με διάφορες κινηματογραφικές ταινίες, ενώ το ένα είναι Sony Playstation game. Ο σκοπός της εξέτασης του ήταν να διαπιστώσει κατά πόσο αυτά είναι πειρατικά ή όχι, δηλαδή αν είναι παράνομα αντίγραφα που έγιναν χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του νόμιμου ιδιοκτήτη. Σύμφωνα περαιτέρω με τον κ. Wildeboer, η MPA τοποθετεί στις ταινίες που κυκλοφορεί σε DVD, κωδικούς περιοχών στο πρόγραμμα του δίσκου. Αυτοί οι κωδικοί εμποδίζουν τις ταινίες από του να παίζουν εκτός της περιοχής όπου πωλούνται. Αν έχεις λάθος κωδικό και προσπαθήσεις να παίξεις ταινία που προορίζεται για διαφορετική περιοχή, τότε κανένα νόμιμο DVD της MPA πωλείται σε 'O' 'ALL' ζώνες και η φόρμα DVD-R (Digital Video Disc-Recordable) δεν είναι νόμιμη φόρμα για τις κυκλοφορίες των ταινιών σε DVD της MPA, SCEE και BSA. Ο κ. Wildeboer καταλήγει ότι οι 115 ψηφιακοί δίσκοι, και ο ένας δίσκος με παιγνίδι, είναι όλοι DVD-Rs και έχουν σχέδιο στην πλευρά του δίσκου που δεν παίζει, και είναι όλοι πειρατικοί. Τέλος, στις 5.10.2008, στο τμήμα μικροπαραβάσεων Λεμεσού, η Γ./Αστ. 3456 Σ. Βασιλείου κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο, και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Είμαι ήδη στη διαδικασία για να πουλήσω το κατάστημα και να αποσυρθώ από το επάγγελμα αυτό». Η γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου κατατέθηκε ως Τεκμήριο
3. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε εισήγηση ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου καθότι ελλείπει παντελώς μαρτυρία που να αποδεικνύει το συστατικό των αδικημάτων, δηλαδή το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας που κατ΄ ισχυρισμό παραβιάζεται. Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής παρέπεμψε το Δικαστήριο στην προσαχθείσα μαρτυρία, καλώντας το να αποφασίσει επί του θέματος. Τα κριτήρια που διέπουν το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι πολύ γνωστά. Όπως υποδηλώνει ο όρος «εκ πρώτης όψεως» η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης απαιτείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση - βλ. Re In Κάκος

(1985)1 C.L.R. 250. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Azinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, στην οποία αναλύονται οι αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) όταν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ο Δικαστής δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά η απόφαση του περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης - βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στ. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Έχοντας κατά νου την προσαχθείσα μαρτυρία και τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, θα εξετάσω τώρα κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Οι τρεις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στηρίζονται στο άρθρο 14

(1)(β) (γ) (δ) του Νόμου 59/76, όπως έχει τροποποιηθεί, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «14.-

(1)Οποιοσδήποτε ο οποίος εν γνώσει του - ............................... (β) πωλεί, εκμισθώνει ή διαφημίζει την πώληση ή μίσθωση ή εκθέτει εμπορικά ή προσφέρει για πώληση ή εκμίσθωση οποιοδήποτε τέτοιο αντίτυπο, ή (γ) αποκτά κατοχή ή διανέμει αυτά τα αντίτυπα είτε με σκοπό την εμπορία τους είτε σε τέτοια έκταση ώστε να επηρεάζει επιζήμια το δικαιούχο της πνευματικής ιδιοκτησίας, (δ) εκθέτει εμπορικά και δημόσια οποιοδήποτε τέτοιο αντίτυπο, ή ............................... διαπράττει αδίκημα .....» Είναι εμφανές ότι ένα από τα συστατικά των αδικημάτων που πρέπει να αποδειχθεί δυνάμει των υποπαραγράφων (α)-(γ) του άρθρου 14

(1)είναι το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας το οποίο προστατεύεται από το Νόμο. Ο όρος «δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας» ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Νόμου ως «το υπό του παρόντος Νόμου προβλεπόμενο δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας». Το Δικαστήριο οφείλει επίσης να ανατρέξει στις πρόνοιες των άρθρων 3-7 που προσδιορίζουν τη φύση, τον τρόπο και τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. Έχοντας υπόψη τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε υποκειμενική αξιολόγηση αυτής, καταλήγω ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και ελλείπει παντελώς μαρτυρία για τη φύση του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και τον κάτοχο αυτού, όσον αφορά τα επίδικα τεκμήρια - 116 DVD. Η μαρτυρία του κ. Wildeboer ότι είναι αντιπρόσωπος της MPA στην Κύπρο, η οποία προβαίνει σε κυκλοφορίες ταινιών και παιγνιδιών με συγκεκριμένους κωδικούς και φόρμες, δεν είναι ικανή να καταδείξει τη φύση του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, ούτε ότι η MPA κατέχει το δικαίωμα αυτό, ούτε ακόμα ότι το εν λόγω δικαίωμα προστατεύεται από το Νόμο. Η δε διαπίστωση του ότι οι εν λόγω δίσκοι δεν είναι πρωτότυποι σε συσχετισμό με τα χαρακτηριστικά των DVD που κυκλοφορεί η MPA δεν είναι ούτε αυτή αρκετή από μόνη της να καταδείξει τη φύση του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και με ποιον τρόπο η MPA κατέχει το δικαίωμα αυτό. Θεωρώ ότι η εν λόγω μαρτυρία είναι ελλιπής έτσι ώστε να μην είναι ικανή να αποδείξει το βασικό συστατικό στοιχείο των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση, δηλαδή το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας που κατ΄ ισχυρισμό προσβάλλεται. Ως εκ τούτου, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, ο οποίος απαλλάσσεται και αθωώνεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)............... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: ποινική/ενδιάμεση απόφαση/εκ πρώτης όψεως υπόθεση Αναφορά: Προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο