← Κύπρος

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Σπύρος Γεωργιάδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 25658/10, 18 Φεβρουαρίου, 2011

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Σπύρος Γεωργιάδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 25658/10, 18 Φεβρουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2011:6 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ Ενώπιον: K. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Μ. Αμπίζα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 25658/10 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν.

  1. Σπύρος Γεωργιάδης
  2. Χριστόδουλος Χριστοδούλου Κατηγορουμένων ______ Ημερομηνία: 18 Φεβρουαρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Α. Κανναουρίδης Για τον Κατηγορούμενο 1: καμιά εμφάνιση Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Γ. Κονναρής Κατηγορούμενοι παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακροαματική διαδικασία στην παρούσα υπόθεση περιορίζεται στις κατηγορίες 3 και 4 καθ΄ όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2 μόνο. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει, από κοινού με τον κατηγορούμενο 1, κατηγορία κατοχής 1981.8138 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε (4η κατηγορία) καθώς και κατοχή της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (3η κατηγορία). Τις εν λόγω κατηγορίες παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος 1 με την υπόθεση να παραμένει γι΄ αυτόν για έκθεση γεγονότων και επιβολή ποινής με το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας για τον κατηγορούμενο
  3. Η πρώτη κατηγορία που αφορούσε αμφότερους τους κατηγορουμένους για συνομωσία διάπραξης κακουργήματος ανεστάλη από το Γενικό Εισαγγελέα ενώ στη δεύτερη κατηγορία, στην οποία ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται για κατοχή 13.2599 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, υπήρξε παραδοχή. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας οι δύο πλευρές, με την έγκριση του Δικαστηρίου, προχώρησαν στην παράθεση παραδεκτών γεγονότων τα οποία περιέλαβαν στο Τεκ.
  4. Παραθέτουμε αυτούσιο το περιεχόμενο των παραδεκτών γεγονότων: «
  5. Την 2.9.10 ο Αστ. 193 Δ. Σωκράτους της ΥΚΑΝ καταδίωξεν το όχημα με αρ. εγγραφής KUS
  6. Kατά τη διάρκεια της καταδίωξης το όχημα ανακόπηκε από τον Αστ. 2075 Χρ. Χριστοφή έξω από την οικία του κατηγορούμενου 1 στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου Μουτταγιάκα, Λεμεσός.
  7. Ακολούθησε έρευνα του εν λόγω οχήματος που οδηγείτο από τον 1ον κατηγορούμενο, στην παρουσία του, όπου ο Αστ. 2075 βρήκε στη θέση του οδηγού, ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης βάρους 0.0198 γραμμάρια (ΔΣ1) και στη θέση του συνοδηγού πλαστικό κυλινδρικό δοχείο με την επιγραφή «DIXAN» εντός του οποίου υπήρχαν ίχνη ξηρής φυτικής ύλης (ΔΣ2). Τα τεκμήρια ΔΣ1 και ΔΣ2, παραλήφθηκαν από τον Αστ. 193 Δ. Σωκράτους αμέσως μετά το πέρας της εν λόγω έρευνας.
  8. Την 2.9.10 ο Αστ. 193 Δ. Σωκράτους παρέλαβε από ανοικτό χώρο στην οδό Αγίου Ελευθερίου, Μουτταγιάκα, νάιλον πλαστικό σακούλι στο οποίο υπήρχε δεύτερο πλαστικό σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ξηρή φυτική ύλη βάρους 68.0845 γρ. (ΔΣ3), μέσα στον ανοικτό χώρο αποσκευών του οχήματος με αρ. ΕΕΒ 599 στην παρουσία του ιδιοκτήτη του, πλαστικό σακούλι στο οποίο υπήρχε δεύτερο πλαστικό σακούλι, στο οποίο υπήρχε τρίτο πλαστικό σακούλι και εντός του οποίου υπήρχε τέταρτο πλαστικό σακούλι που περιείχε ξηρή φυτική ύλη βάρους 283.18 γρ. (ΔΣ4).
  9. Την 2.9.10 διεξήχθηκε έρευνα από άνδρες της ΥΚΑΝ στο Διαμέρισμα αρ. 101 του 2ου κατηγορούμενου στην πολυκατοικία VENETIAN HOUSE στην οδό Βασιλείας Αρ. 2, στα Πάνω Πολεμίδια, Λεμεσός. Κατά τη διάρκεια της εν λόγω έρευνας ο Αστ. 193 παρέλαβε, από ερμαράκι της κουζίνας του εν λόγω διαμερίσματος τεμάχιο άσπρου σακουλιού εντός του οποίου υπήρχε ξηρή φυτική ύλη βάρους 0.4324 γρ. (ΔΣ5) και ένα μεταλλικό κυλινδρικό σπαστήρα που περιείχε ξηρή φυτική ύλη βάρους 0.3328 γρ. (ΔΣ5Α), από τσαντάκι μέσης που βρισκόταν σε ερμάρι στο υπνοδωμάτιο πλαστικό σακούλι που περιείχε ξηρή φυτική ύλη βάρους 12,4947 γρ. (ΔΣ6).
  10. Ο Αστ. 193 την 2.9.10 παρέλαβε, ένα μεταλλικό κλειδί, μάρκας "CISA" (ΔΣ7) από τον 1ον κατηγορούμενο, ένα μεταλλικό κλειδί, μάρκας "CISA" (ΔΣ8) από τον 2ον κατηγορούμενο.
  11. Την 2.9.10 άνδρες της ΥΚΑΝ ερεύνησαν την αποθήκη του εν λόγω διαμερίσματος αρ. 101 όπου ο Αστ. 193 παρέλαβε, πορτοκαλί πλαστικό κιβώτιο με πράσινο καπάκι (ΔΣ9) εντός του οποίου υπήρχαν τα εξής: (α) ένα δέμα που αποτελείτο από μαύρη και διαφανή κολλητική ταινία εντός της οποίας υπήρχε μπλε λαδόκολλα και διαφανές πλαστικό σακούλι όπου μεταξύ των οποίων υπήρχε άσπρη κολλώδης ουσία. Μέσα στο εν λόγω πλαστικό σακούλι υπήρχε συμπιεσμένη ξηρή φυτική ύλη βάρους 493,2 γρ. (ΔΣ9Α), (β) ένα δέμα που αποτελείτο από μαύρη κολλητική ταινία εντός της οποίας υπήρχε μπλε λαδόκολλα και διαφανές πλαστικό σακούλι μεταξύ των οποίων υπήρχε άσπρη κολλώδης ουσία. Μέσα στο εν λόγω πλαστικό σακούλι υπήρχε συμπιεσμένη ξηρή φυτική ύλη βάρους 495.2 γρ. (ΔΣ9Β), (γ) ένα δέμα που αποτελείτο από πράσινη κολλητική ταινία εντός της οποίας υπήρχε διαφανές πλαστικό σακούλι, μεταξύ των οποίων υπήρχε άσπρη κολλώδης ουσία. Μέσα στο εν λόγω πλαστικό σακούλι υπήρχε συμπιεσμένη ξηρή φυτική ύλη βάρους 491.4 γρ. (ΔΣ9Γ), (δ) διαφανές πλαστικό σακούλι το οποίο περιείχε δεύτερο διαφανές πλαστικό σακούλι στο οποίο υπήρχε τρίτο διαφανές πλαστικό σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ξηρή φυτική ύλη βάρους 150.73 γρ. (ΔΣ9Δ), (ε) γκρίζα ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μάρκας SL-100B πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη ξηρής φυτικής ύλης (ΔΣ9Ε), (ζ) πλαστικό ποτήρι το οποίο περιείχε ίχνη ξηρής φυτικής ύλης (ΔΣ9Ζ).
  12. Ο Αστ. 193 την 3.9.10 έλαβε, μετά από οδηγίες του Λοχ. 804, από τον 1ον κατηγορούμενο, με τη γραπτή του συγκατάθεση, 2 παρειακά επιχρίσματα για σκοπούς συγκρίσεως DNA (ΔΣ10), από την Vergu Mariora 2 παρειακά επιχρίσματα, με τη γραπτή συγκατάθεση της, για σκοπούς συγκρίσεως DNA (ΔΣ11), από 2ον κατηγορούμενο , με τη γραπτή του συγκατάθεση, 2 παρειακά επιχρίσματα για σκοπούς συγκρίσεως DNA (ΔΣ12). Τα εν λόγω τεκμήρια ΔΣ10, ΔΣ11, ΔΣ12 την 3.9.10 τα συσκεύασε και σφράγισε ο Αστ. 193 στην παρουσία των κατηγορουμένων και έθεσε επί των συσκευασιών των τεκμηρίων τα αρχικά του ΔΣ καθώς και τις εν λόγω αριθμήσεις.
  13. Ο Αστ. 193 την 2.9.10 συσκεύασε και σφράγισε σε καφέ αστυνομικούς φακέλους στην παρουσία των κατηγορουμένων τα τεκμήρια ΔΣ1, ΔΣ2, ΔΣ3, ΔΣ4, ΔΣ5, ΔΣ5Α, ΔΣ6, ΔΣ7, ΔΣ8, ΔΣ9, ΔΣ9Α, ΔΣ9Β, ΔΣ9Γ, ΔΣ9Δ, ΔΣ9Ε, ΔΣ9Ζ και έθεσε επί των συσκευασιών των τεκμηρίων τα αρχικά του ΔΣ καθώς και τις εν λόγω αριθμήσεις.
  14. Η εν λόγω ξηρή φυτική ύλη των τεκμηρίων ΔΣ1, ΔΣ3, ΔΣ4, ΔΣ5, ΔΣ5Α, ΔΣ6, ΔΣ9Α έως ΔΣ9Δ είναι κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη.
  15. Τα ίχνη ξηρής φυτικής ύλης των τεκμηρίων ΔΣ2, ΔΣ9Ε, ΔΣ9Ζ είναι κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη.
  16. Ο Δρ. Καριόλου, Ανώτερος Μοριακός Γενετιστής και Διευθυντής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, ειδικός, μεταξύ άλλων στην απομόνωση γενετικού υλικού από βιολογικές ουσίες που τυχόν να υπάρχουν πάνω στα εν λόγω τεκμήρια, μεταξύ άλλων, παρέλαβε σφραγισμένα τα τεκμήρια ΔΣ2, ΔΣ3, ΔΣ4, ΔΣ9, ΔΣ10, ΔΣ11, ΔΣ12, ΔΣ9Α, ΔΣ9Β, ΔΣ9Γ, ΔΣ9Δ, ΔΣ9Ε, ΔΣ9Ζ, από τη Μαριλένα Χατζηβασιλείου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και αφού τα εξέτασε σε επίπεδο DNA κατέληξε σε συμπεράσματα που καταγράφονται στην Έκθεση του με ημερομηνία 4.11.10 με αριθμό αναφοράς 5502/
  18. Ο Αστ. 3502 Ζ. Φικάρδος, Ειδικός Δακτυλοσκόπος, την 13.9.10 παρέλαβε από τον Αστ. 193 όλα τα περιτυλίγματα (πλαστικά σακούλια), συσκευασίες, των τεκμηρίων ΔΣ3, ΔΣ4, ΔΣ9Α, ΔΣ9Β, ΔΣ9Γ, ΔΣ9Δ και τα τεκμήρια ΔΣ2, ΔΣ9, ΔΣ9Ε, ΔΣ9Ζ, ως αναφέρονται στα παραδεκτά γεγονότα και τα 3 δακτυλοσκοπικά έντυπα Αστ. 59 Α των κατηγορουμένων 1 και 2 και της Mariora Vergu. Δηλαδή, εν σχέσει με τα εν λόγω περιτυλίγματα, συσκευασίες τα 2 πλαστικά σακούλια του τεκμηρίου ΔΣ3, τα 4 πλαστικά σακούλια του τεκμηρίου ΔΣ4, τη μαύρη κολλητική ταινία, την μπλε λαδόκολλα, καφέ κολλητική ταινία και πλαστικό σακούλι του τεκμηρίου ΔΣ9Α, μαύρη κολλητική ταινία, μπλε λαδόκολλα και διαφανές πλαστικό σακούλι του τεκμηρίου ΔΣ9Β, πράσινη κολλητική ταινία και διαφανές πλαστικό σακούλι του τεκμηρίου ΔΣ9Γ, 3 διαφανή πλαστικά σακούλια του τεκμηρίου ΔΣ9Δ. Ο Αστ. 3502 Ζ. Φικάρδος έθεσε τα αρχικά του ΖΦ και τις αριθμήσεις που αναφέρονται στην Έκθεση του ημερ. 19.11.10 πάνω στα εν λόγω περιτυλίγματα/συσκευασίες των τεκμηρίων ΔΣ3, ΔΣ4, ΔΣ9Α, ΔΣ9Β, ΔΣ9Γ, ΔΣ9Δ, και στα τεκμήρια ΔΣ2, ΔΣ9, ΔΣ9Ε, ΔΣ9Ζ και τα οποία (αρχικά και αριθμήσεις του) αντιστοιχούν με τα εν λόγω τεκμήρια ως ακολούθως: Τα εν λόγω αρχικά ΖΦ1 με το ΔΣ2, τα ΖΦ2, ΖΦ3 με το ΔΣ3, τα ΖΦ4, ΖΦ5, ΖΦ6, ΖΦ7 με το ΔΣ4, το ΖΦ8 με το ΔΣ9, το ΖΦ9 με το ΔΣ9Α, το ΖΦ10 με το ΔΣ9Β, το ΖΦ11 με το ΔΣ9Γ, τα ΖΦ12, ΖΦ13, ΖΦ14 με το ΔΣ9Δ, το ΖΦ15 με το ΔΣ9Ε, το ΖΦ16 με το ΔΣ9Ζ. Ο Αστ. 3502, εξέτασε δακτυλοσκοπικά τα εν λόγω τεκμήρια και περιτυλίγματα των εν λόγω τεκμηρίων και απέσπασε από αυτά 15 αποτυπώματα που αναφέρονται στην Έκθεση του ημερομηνίας 19.11.
  19. Ο Αστ. 3502 από τα αναλλοίωτα αρνητικά, που είχε συνεχώς στην κατοχή του, των 15 αποτυπωμάτων που απέσπασε από τα εν λόγω τεκμήρια που φέρουν τα αρχικά του ΖΦ, καθώς και τα 3 εν λόγω δακτυλοσκοπικά έντυπα Αστ. 59 Α, τα παρέδωσε, την 22.11.10 στον Ανώτερο Υπ/μο Ανδρέα Σάββα, ειδικό δακτυλοσκόπο.
  20. Ο Ανώτερος Υπ/μος Α. Σάββα, ειδικός δακτυλοσκόπος, παρέλαβε, την 22.11.10 από τον Αστ. 3502, τα εν λόγω 15 αναλλοίωτα αρνητικά και τα εν λόγω δακτυλοσκοπικά έντυπα 59 Α των κατηγορουμένων και της Mariora Vergu και προέβηκε σε δακτυλοσκοπικές εξετάσεις. Τα αποτελέσματα των εν λόγω δακτυλοσκοπικών εξετάσεων του καταγράφονται στην έκθεση του ημερ. 23.11.
  22. Ο Αστ. 1742 Χρ. Πολυμνίου, την 6.9.10 έλαβε από τον 1ον κατηγορούμενο, με τη γραπτή του συγκατάθεση, τα δακτυλικά του αποτυπώματα σε δακτυλικό έντυπο Αστ. 59 Α και την 9.9.10 έλαβε από τον 2ον κατηγορούμενο, με τη γραπτή του συγκατάθεση τα δακτυλικά του αποτυπώματα σε δακτυλικό έντυπο Αστ. 59 Α. Την 3.9.10 η Γ/Αστ. 3827 Χρυσοβαλάντω Ακούραστου έλαβε από την Mariora Vergu, με τη γραπτή συγκατάθεση της, τα δακτυλικά της αποτυπώματα σε δακτυλικό έντυπο Αστ. 59 Α.
  23. Ο Αστ. 1742 Χρ. Πολυμνίου την 3.9.10 και ώρα 0015 συνέλαβε τον 1ον κατηγορούμενο δυνάμει Δικαστικού Εντάλματος Σύλληψης. Επίσης συνέλαβε την 3.9.10 και ώρα 00:20 τον 2ον κατηγορούμενο δυνάμει Δικαστικού Εντάλματος Σύλληψης.
  24. Ο Αστ. 1742 την 3.9.10 μεταξύ των ωρών 0040-0200 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον 2ον κατηγορούμενο. Επίσης ο εν λόγω Αστ. 1742 την 7.9.10 μεταξύ των ωρών 1215-1320 έλαβε 2η ανακριτική κατάθεση από τον 2ον κατηγορούμενο.
  25. Όλα τα τεκμήρια που αναφέρονται στα παραδεκτά γεγονότα από τη στιγμή της ανεύρεσης και παραλαβής των από τον Αστ. 193 μέχρι την παρουσίαση τους σήμερα ενώπιον του Κακουργιοδικείου διακινήθηκαν νομότυπα και καμία επέμβαση ή αλλοίωση δεν έγινε σ΄ αυτά.
  26. Τα 3 εν λόγω δακτυλικά έντυπα που φέρουν τα δακτυλικά αποτυπώματα των κατηγορουμένων και της Mariora Vergu από τη στιγμή της λήψης τους μέχρι την παρουσίαση τους σήμερα στο κακουργιοδικείο διακινήθηκαν νομότυπα και καμία αλλοίωση δεν έγινε σ΄ αυτά.» Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκαν από τις δύο πλευρές τα ακόλουθα τεκμήρια: Ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης βάρους 0.0198 γραμμάρια σε διαφανές σακούλι με διακριτικά Δ.Σ.1 ως Τεκ. 2, πλαστικό κυλινδρικό δοχείο εντός του οποίου υπήρχαν ίχνη ξηρής φυτικής ύλης σε καφέ περιτύλιγμα με διακριτικά Δ.Σ.2 ως Τεκ. 3, δύο πλαστικά σακούλια σε καφέ φάκελο ως Τεκ. 4

(1), ξηρή φυτική ύλη βάρους 68.0845 γραμμάρια ως Τεκ. 4
(2), πλαστικά σακούλια σε καφέ φάκελο ως Τεκ. 5
(1), ξηρή φυτική ύλη βάρους 283.18 γραμμάρια ως Τεκ. 5
(2), τεμάχιο άσπρου σακουλιού σε καφέ φάκελο ως Τεκ. 6
(1), ξηρή φυτική ύλη βάρους 0.4324 γραμμάρια ως Τεκ. 6
(2), μεταλλικός κυλινδρικός σπαστήρας σε καφέ φάκελο ως Τεκ. 7
(1), ξηρή φυτική ύλη βάρους 0.3328 γραμμάρια ως Τεκ. 7
(2), πλαστικό σακούλι σε καφέ φάκελο ως Τεκ. 8
(1), ξηρή φυτική ύλη βάρους 12.4947 γραμμάρια ως Τεκ. 8
(2), κλειδί μάρκας Cisa σε διαφανές σακούλι με διακριτικά ΔΣ7 ως Τεκ. 9, μεταλλικό κλειδί μάρκας Cisa σε πλαστικό σακούλι με διακριτικά ΔΣ8 ως Τεκ. 10, κιβώτιο με καφέ περιτύλιγμα και διακριτικά ΔΣ9 ως Τεκ. 11, συσκευασίες σε καφέ φάκελο με την ένδειξη ΔΣ9Α ως Τεκ. 12
(1), ξηρή φυτική ύλη βάρους 493,2 γραμμάρια ως Τεκ. 12
(2), φάκελος με περιτυλίγματα ως Τεκ. 13
(1), ξηρή φυτική ύλη βάρους 495.2 γραμμάρια ως Τεκ. 13
(2), περιτυλίγματα σε καφέ φάκελο ως Τεκ. 14
(1), ξηρή φυτική ύλη βάρους 491.4 γραμμάρια ως Τεκ. 14
(2), συσκευασίες σε καφέ φάκελο ως Τεκ. 15
(1), ξηρή φυτική ύλη βάρους 150.73 γραμμάρια ως Τεκ. 15
(2), ζυγαριά ακριβείας σε καφέ φάκελο με διακριτικό ΔΣ9Ε ως Τεκ. 16, πλαστικό ποτήρι σε καφέ φάκελο με διακριτικό ΔΣ9Ζ ως Τεκ. 17, δύο παρειακά επιχρίσματα σε καφέ φάκελο με διακριτικό ΔΣ10 ως Τεκ. 18, δύο παρειακά επιχρίσματα σε καφέ φάκελο με διακριτικό ΔΣ11 ως Τεκ. 19, δύο παρειακά επιχρίσματα σε καφέ φάκελο με διακριτικό ΔΣ12 ως Τεκ. 20, έκθεση Δρ. Μ. Καριόλου ημερομηνίας 4.11.10 με αριθμό αναφοράς 5502/10 (το περιεχόμενο της έκθεσης εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός) ως Τεκ. 21, δακτυλοσκοπικό έντυπο Αστ. 59 Α του κατηγορούμενου 1 ως Τεκ. 22
(1), δακτυλοσκοπικό έντυπο Αστ. 59 Α του κατηγορούμενου 2 ως Τεκ. 22
(2), δακτυλοσκοπικό έντυπο Αστ. 59 Α της Mariora Vergu ως Τεκ. 22
(3), έκθεση Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών ημερ. 19.11.10 (το περιεχόμενο της έκθεσης εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός) ως Τεκ. 23, έκθεση Ανώτερου Υπαστυνόμου Α. Σάββα ημερ. 23.11.10 (το περιεχόμενο της έκθεσης εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός) ως Τεκ. 24, ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου 1 ως Τεκ. 25, ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου 2 ως Τεκ. 26, ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 2 ημερ. 3.9.10 μεταξύ των ωρών 00:40 και 02:00 ως Τεκ. 27 και ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 2 ημερ. 7.9.10 μεταξύ των ωρών 12:15 και 13:20 ως Τεκ.
  1. Από την έκθεση του Δρ. Μ. Καριόλου (Τεκ. 21) προκύπτει ότι « . η ποσότητα/ποιότητα του ανθρώπινου πυρηνικού γενετικού υλικού στα αντικείμενα., ήταν μηδαμινή προς μηδέν/δεν ήταν ικανοποιητική για να επιτρέψει να γίνουν περαιτέρω συγκρίσεις με το δείγμα γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τον Σπύρο Γεωργιάδη, τη Vergu Mariora και τον Χριστόδουλο Χριστοδούλου». Από την έκθεση του Ανώτ. Υπ/μου Α. Σάββα (Τεκ. 24) προκύπτει ότι κάποια αποτυπώματα που εντοπίστηκαν ανήκουν στο Σπύρο Γεωργιάδη ενώ ένα δεν μπορούσε να συγκριθεί και αναγνωριστεί και άλλα ελέγχθηκαν χωρίς θετικό αποτέλεσμα. Ο Αστ. 1743 Χριστόδουλος Πολυμνίου (ΜΚ1) κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκ. 29 δέσμη φωτογραφιών αποτελούμενη από 56 φωτογραφίες τις οποίες, όπως ανέφερε, φωτογράφισε στις 2.9.2010 καθ΄ υπόδειξη του Αστ. 193 Δ. Σωκράτους στην οδό Αγίου Ελευθερίου στη Μουτταγιάκα (φωτογρ. 1-29), στην πολυκατοικία Venetian House και στην αποθήκη με αριθμό 101 (φωτογρ. 30-46) και στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού (φωτογρ. 47-56). Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα του ζητήθηκε και κατέθεσε ως Τεκ. 30 την κατάθεση του Σπύρου Γεωργιάδη (κατηγορούμενου 1) την οποία έλαβε στις 2.9.2010 μεταξύ των ωρών 22:00 και 00:
  2. Ο Αστ. 193 Δήμος Σωκράτους (ΜΚ2) κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, τη γραπτή του κατάθεση ημερομηνίας 13.9.10 στην οποία αναφέρεται στα γεγονότα όπως εξελίχθηκαν κατά την επίδικη ημερομηνία, από την παρακολούθηση και σύλληψη του κατηγορούμενου 1 και μετέπειτα. Ο μάρτυρας παραθέτει λεπτομερώς τις ενέργειες του κατόπιν της επιθυμίας του κατηγορούμενου 1 να συνεργαστεί και της υπόδειξης της αποθήκης του διαμερίσματος του κατηγορούμενου 2 ως του χώρου όπου φυλάγονταν τα ναρκωτικά τα οποία βρέθηκαν όντως να υπήρχαν εκεί. Δεν παραθέτουμε τις αναφορές του ΜΚ2 στην κατάθεση του αφού ως προς τα ουσιαστικά γεγονότα που αφορούν την υπόθεση, καλύπονται από τα παραδεκτά γεγονότα που δηλώθηκαν στη διαδικασία. Το ίδιο ισχύει και για τις ενέργειες του μάρτυρα που ακολούθησαν και αφορούν την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 2, κατά την ανεύρεση των ναρκωτικών που βρέθηκαν στο διαμέρισμα του, είπε στην πρώτη περίπτωση ότι είναι δικά του και στη δεύτερη ότι «εν τζιαι τούτον δικό μου, έπιασα το που τζείνον που έσιει ο Σπύρος κάτω για να πίνω.» Όταν δε, ανευρέθηκε η ποσότητα ναρκωτικών στην αποθήκη, ο κατηγορούμενος 2 είπε «εν του Σπύρου, εν που δαμέ που έπιασα τζιαι τζιείνον που ήβρετε πάνω.» Αποτέλεσε περαιτέρω ισχυρισμό του μάρτυρα ότι το κλειδί της αποθήκης που του παρέδωσε ο κατηγορούμενος 2, δοκιμάστηκε από τον ίδιο στην παρουσία και των δύο κατηγορουμένων στην κλειδωνιά της πόρτας της αποθήκης και διαπιστώθηκε ότι άνοιγε την πόρτα. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι από τον κατηγορούμενο 2 λήφθηκαν δύο ανακριτικές καταθέσεις, η μία κατά τις 3.9.10 και η άλλη κατά τις 7.9.
  3. Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε αυτούσιο το περιεχόμενο της πρώτης ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου 2: «Διαμένω στην πιο πάνω διεύθυνση μαζί με τη φιλενάδα μου Μαριάννα από τη Ρουμανία. Με τη Μαριάννα συζούμε τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Για την υπόθεση που με ρωτάς πιο πάνω έχω να σου πω τα εξής: Με το Σπύρο Γεωργιάδη γνωριζόμαστε τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια. Τόσον ο Σπύρος όσο και εγώ, είμαστε χρήστες κάνναβης. Εγώ είμαι χρήστης κάνναβης τα τελευταία δύο χρόνια. Κάνω χρήση μόνο κάνναβη. Η τελευταία φορά που έκαμα χρήση κάνναβης ήταν την Τετάρτη 01/09/
  4. Την Τρίτη 31/8/10 με πήρε τηλέφωνο ο Σπύρος και μου είπε ότι σύντομα θα είχε στην κατοχή του ποσότητα κάνναβης και επειδή είχε πρόβλημα να την πάρει σπίτι του, ήθελε να το βοηθήσω με το να τον αφήσω να τη βάλει στην αποθήκη μου που βρίσκεται στο ισόγειο της πολυκατοικίας που διαμένω και έχει τον αριθμό
  5. Όταν ο Σπύρος μου είπε ότι ήθελε να φέρει την κάνναβη στην αποθήκη μου, μου είχε πει ότι θα ήταν για δύο-τρεις μέρες και μετά θα την έφευγε. Εγώ επειδή ήθελα να τον βοηθήσω του είπα εντάξει και την ίδια ημέρα πιο μετά ήρτεν και του έδωσα κλειδί της αποθήκης μου. Χτες το πρωί 02/09/10 με πήρε τηλέφωνο ο Σπύρος και μου είπε ότι το προηγούμενο βράδυ είχε φέρει την κάνναβη και την έβαλε στην αποθήκη μου. Η ώρα που με πήρε τηλέφωνο ο Σπύρος ήταν γύρω στις 9 το πρωί. Προηγουμένως όμως εγώ και γύρω στις 0630 το πρωί είχα κατεβεί για να πάω στη δουλειά μου και άνοιξα την αποθήκη μου για να πιάσω τα εργαλεία μου. Την ώρα που μπήκα στην αποθήκη μου για να πιάσω τα εργαλεία μου, πρόσεξα ότι μέσα στην κάσια που είχα τα εργαλεία μου, μια πλαστική πορτοκαλιά με πράσινο στούππωμα, υπήρχαν τέσσερα ξεχωριστά πακέττα τελλαρισμένα. Εγώ παρόλο που δεν με ενημέρωσε ο Σπύρος, υπολόγισα ότι ήταν τα ναρκωτικά του Σπύρου τζε ετάραξα τα λλίον για να μπορέσω να πιάσω τα εργαλεία μου. Όταν με έπιασε τηλέφωνο ο Σπύρος για να μου πει ότι τα έφερε, εγώ του είπα ότι τα είδα. Λίγο μετά το μεσημέρι, χτες, γύρω στις μια με πήρε τηλέφωνο ο Σπύρος και μου είπε ότι μετά που θα σχόλανε θα πήγαινε στην αποθήκη αλλά δεν μου είπε για ποιο λόγο. Γύρω στις πέντε το απόγευμα που σχόλασα από τη δουλειά και πήγα σπίτι, άνοιξα την αποθήκη για να βάλω τα εργαλεία μου και είδα ότι από τα τέσσερα πακέτα, το ένα ήταν ανοικτό και έλειπε περίπου το μισό που μέσα ενώ τα άλλα τρία ήταν κλειστά. Εγώ έβαλα τα εργαλεία μου, έκλεισα την αποθήκη και βγήκα πάνω σπίτι μου. Μετά από ώρα και σαν ήμουν σπίτι με τη φιλενάδα μου, ήρτεν η Αστυνομία μαζί με το Σπύρο για να μου κάμουν έρευνα τζε εγώ υπόγραψα τους συγκατάθεση. Στην έρευνα που μου εκάμαν, σε ερμαράκι της κουζίνας βρήκαν ένα σπαστήρα που είχε μέσα λίγη κάνναβη και ένα σακούλι με λίγη κάνναβη και στο ένα το υπνοδωμάτιο μέσα στο ερμάρι βρήκαν άλλο σακούλι με κάνναβη. Τούτα που βρήκε η Αστυνομία στο σπίτι μου εν δικά μου και είχα τα για δική μου χρήση. Εγόρασα την κάνναβη, δηλαδή εγόρασα δεκατέσσερα γραμμάρια και επλήρωσα €300 που κάποιον αλλοδαπό τυχαία στην τουριστική της Γερμασόγειας. Μετά επείαμεν με τους αστυνομικούς και το Σπύρο κάτω στην αποθήκη μου όπου οι αστυνομικοί ήβραν τα ναρκωτικά του Σπύρου. Την ώρα που ήβραν οι αστυνομικοί τα ναρκωτικά μέσα στην αποθήκη μου, εγώ τους είπα ότι τζίνα που βρέθηκαν στο σπίτι μου, τα είχα πιάσει που τζίνα του Σπύρου αλλά η αλήθκεια εν τούτη που σου είπα πιο πάνω. Εμένα ο Σπύρος σε καμία περίπτωση δεν μου είπε ότι από τα λεφτά που θα έπαιρνε αυτός θα μου έδινε και μένα κάποιο ποσό και εγώ δεν ήξερα τι συμφωνία έκαμε ο Σπύρος για τα ναρκωτικά. Εμένα το μόνο που μου είπε ήταν ότι θα τα έβαζε στην αποθήκη μου για δυο-τρεις ημέρες και μετά θα τα έφευγε. Για αυτά που με ρωτάς ότι βρήκατε στην κατοχή του Σπύρου στο χωριό Μουτταγιάκα, εγώ σου απαντώ ότι δεν είχα οποιαδήποτε σχέση με αυτά και ούτε γνωρίζω τι θα τα έκαμνε ο Σπύρος. Η φιλενάδα μου η Μαριάννα ξέρει ότι είμαι χρήστης κάνναβης αλλά δεν γνώριζε οτιδήποτε για τα ναρκωτικά στην αποθήκη μου. Όπως σου είπα και πριν γνώριζα για τα ναρκωτικά που θα έφερνε ο Σπύρος στην αποθήκη μου αλλά δεν είχα οποιαδήποτε σχέση με αυτά. Το μόνο ότι τα τάραξα από τη θέση τους για να πιάσω τα εργαλεία μου. Εγώ είμαι μόνο χρήστης και ουδέποτε επούλησα ή έδωκα ναρκωτικά σε άλλο πρόσωπο. Δεν γνωρίζω από πού βρήκε τα ναρκωτικά ο Σπύρος ή αν πλήρωσε γι΄ αυτά, ούτε γνωρίζω για το τι κάμνει ο Σπύρος.» Η ουσία των ισχυρισμών του κατηγορούμενου 2 παρέμεινε η ίδια και στη δεύτερη του κατάθεση στην οποία ανέφερε περαιτέρω ότι όταν είδε τις τέσσερις συσκευασίες, λόγω και της δουλειάς του, υπολόγισε ότι πρέπει να ήταν γύρω στα δύο κιλά και όταν αργότερα τον πήρε τηλέφωνο ο Σπύρος, αυτός του είπε μόνο ότι θα «μπερτέψουν» και ο Σπύρος του είπε ξανά ότι θα ήταν μόνο για δύο-τρεις μέρες και μετά θα τα έφευγε. Κατόπιν της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13.1.2011, με την οποία κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία στις κατηγορίες 3 και 4, αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Αυτός ήταν ο μοναδικός μάρτυρας για την υπεράσπιση. Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου ένορκη κατάθεση του, υπεδείχθη στον κατηγορούμενο 2 από το συνήγορο του το γεγονός των δύο καταθέσεων του και του ζητήθηκε να πει την αλήθεια, τι ακριβώς γνωρίζει γι΄ αυτήν την υπόθεση. Αυτός ανέφερε τα εξής: «Εγώ έδωσα το κλειδί του Σπύρου Γεωργιάδη της αποθήκης του διαμερίσματος μου πριν μια εβδομάδα γίνει το συμβάν. Εγώ ήμουν φίλος με τον Σπύρο και του παραχώρησα το κλειδί του διαμερίσματος της αποθήκης μου, κάτω του διαμερίσματος, για να βάλει κάποια πράγματα. Εγώ δεν γνώριζα τι πράγματα θα έβαζε στην αποθήκη. Την 1ην του Σεπτέμβρη ξύπνησα η ώρα 6:00 το πρωί να πάω δουλειά στην Πάφο. Όταν κατέβηκα στην αποθήκη για να πάρω κάποια εργαλεία που χρειαζόμουν για τη δουλειά είδα ότι υπήρχαν κάποια πράγματα μέσα στην αποθήκη μου. Εγώ βιαζόμουν να πάω δουλειά γιατί η δουλειά που θα πήγαινα ήταν στην Πάφο, δεν μπορούσα να επικοινωνήσω με τον Σπύρο για να τον ρωτήσω γιατί έβαλε αυτά τα πράγματα στην αποθήκη μου. Όταν επέστρεψα από την εργασία μου από την Πάφο προσπάθησα να πάρω τον Σπύρο τηλέφωνο αλλά δεν ανταποκρινόταν, ήταν κλειστό το τηλέφωνο του. Εγώ μπήκα στην αποθήκη, ξαναέβαλα τα εργαλεία της εργασίας μου πίσω, είδα ότι τα πράγματα ακόμη ήταν εκεί και μετά βγήκα στο διαμέρισμα, ήμουν στο σπίτι μου και ξεκουραζόμουν. Κατά η ώρα 6:00 το απόγευμα κτύπησαν το κουδούνι μου. Όταν άνοιξα την πόρτα είχε κάποιους ανθρώπους εκεί που μου είπαν ότι ήταν από την αστυνομία για να ερευνήσουν το διαμέρισμα μου. Τους είπα «μπορείτε να κάνετε οποιαδήποτε έρευνα θέλετε. Εγώ δεν έχω τίποτε από αυτά που γυρεύετε». Αυτή είναι η αλήθεια.» Ήταν περαιτέρω ισχυρισμός του κατηγορούμενου 2 ότι στο διαμέρισμα είχε μια μικρή ποσότητα που ήταν δική του γιατί ήταν χρήστης, όμως με τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στην αποθήκη αυτός δεν είχε σχέση. Όταν η αστυνομία έκανε την έρευνα στην αποθήκη, αυτός ήταν στο διαμέρισμα. Ουδέποτε εμπορεύθηκε ναρκωτικά, ούτε μπορούσε να διαθέσει τα ναρκωτικά που ήταν μέσα στην αποθήκη του διαμερίσματός του γιατί αυτά δεν ήταν δικά του. Ο λόγος που δεν ειδοποίησε την αστυνομία το πρωί που είδε τα ναρκωτικά πριν πάει στη δουλειά του ήταν ότι έπρεπε να εξηγηθεί με το Σπύρο. Προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του για το τι είναι αυτά τα πράγματα και γιατί τα έβαλε στην αποθήκη του. Δεν ήξερε τι υπήρχε εκεί γιατί δεν φαινόταν καθαρά τι ήταν. Ήταν τέσσερα πακέτα τυλιγμένα. Δεν ήξερε τι υπήρχε μέσα. Κατά την αντεξέταση του, ο κατηγορούμενος 2 αμφισβήτησε λεγόμενα του στις καταθέσεις του λέγοντας ότι άλλα τους έλεγε στην κατάθεση του και άλλα του έγραψαν. Αμφισβήτησε επίσης ότι είχε όφελος από την τοποθέτηση των ναρκωτικών στην αποθήκη του διότι έπαιρνε από αυτή την ποσότητα για δική του χρήση επικαλούμενος την αναφορά του στην πρώτη του κατάθεση όπου λέει ότι τα αγόρασε από κάποιον αλλοδαπό στην τουριστική περιοχή. Αναφορικά με τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στην αποθήκη επέμεινε στη θέση ότι ο ίδιος δεν γνώριζε τι πράγματα θα έβαζε ο Σπύρος στην αποθήκη. Αγορεύοντας ο κ. Κανναουρίδης εισηγήθηκε ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε τις υπό κρίση κατηγορίες. Αυτό έγινε κατορθωτό μέσω και των παραδεκτών γεγονότων, ενώ για τη μαρτυρία του κατηγορούμενου 2 στο Δικαστήριο υπέδειξε τη σύγκρουση της με τα Τεκ. 27 και 28 που αποτελούν μέρος των παραδεκτών γεγονότων και δεν αμφισβητήθηκαν από το συνήγορο υπεράσπισης. Αυτό δείχνει ότι πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψεις του κατηγορούμενου
  6. Ο συνήγορος εισηγήθηκε περαιτέρω ότι η λήψη από τον ίδιο τον κατηγορούμενο 2 ποσότητας για δική του χρήση φανερώνει και τη γνώση του, στοιχείο της κατοχής, ενώ δεν έχει ανατραπεί το τεκμήριο που θέτει η νομοθεσία ως προς την κατοχή με σκοπό την προμήθεια. Από την πλευρά του ο κ. Κονναρής υιοθέτησε το περιεχόμενο της αγόρευσης του στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Δεδομένης της μη μεταβίβασης της κατοχής των ναρκωτικών στον κατηγορούμενο 2 από τον κατηγορούμενο 1, εισηγήθηκε ο συνήγορος, δεν υπάρχει ούτε κατοχή από μέρους του κατηγορούμενου 2, ούτε προμήθεια. ΄Ηταν δε ξεκάθαρος ο κατηγορούμενος 2 ότι ούτε εποπτεία είχε ούτε έλεγχο των ναρκωτικών που ανήκαν στον κατηγορούμενο
  7. Περαιτέρω, ούτε σκοπό είχε να τα διαθέσει σε οποιονδήποτε αφού δεν ήταν δικά του. Ήταν η εισήγηση του κου Κονναρή ότι τα λεγόμενα του κατηγορούμενου 2 στο Δικαστήριο δεν ήταν εκ των υστέρων σκέψεις διότι πολλά από αυτά που αναφέρονται στην πρώτη και στη δεύτερη του κατάθεση ανταποκρίνονται σ΄ αυτά που ο ίδιος προέβαλε και ενώπιον του Δικαστηρίου. Η αξιολόγηση της προσαχθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας είναι μια λεπτή και παράλληλα σημαντική εκδήλωση της δικαστικής κρίσης γιατί μέσα από αυτή το Δικαστήριο αφού μορφώσει άποψη για την ποιότητα της και την αξιοπιστία των μαρτύρων θα διαμορφώσει τη θέση του και θα οδηγηθεί στα συμπεράσματα του ως προς τα γεγονότα που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση. Το Εφετείο στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506 επανέλαβε τις παραμέτρους μέσα στις οποίες πρέπει να κινηθεί το Δικαστήριο ασκώντας τη λειτουργία του στο στάδιο αυτό. Η αξιολόγηση, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω υπόθεση, πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα και την πειστικότητα της μαρτυρίας και επίσης με βάση τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Παράλληλα η δυνατότητα αποδοχής μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και η απόρριψη άλλου, είναι, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ευθυμίου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 1 θεμελιωμένη με τον κυρίαρχο ρόλο του Δικαστή ως κριτή γεγονότων. Στην υπόθεση Ομήρου (πιο πάνω) γίνεται επίσης επίκληση της πιο πάνω αρχής, αλλά τονίζεται ταυτόχρονα η αναγκαιότητα αιτιολόγησης από πλευράς Δικαστηρίου μιας τέτοιας μερικής αποδοχής. Έχουμε παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες στη ζωντανή τους παρουσία ενώ κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου συμπεριλαμβανομένου και του κατηγορούμενου 2. Είχαμε επίσης την ευκαιρία να εξετάσουμε με προσοχή το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας περιλαμβανομένων και των τεκμηρίων. Ένας σημαντικός αριθμός γεγονότων έχουν γίνει παραδεκτά με την έγκριση του Δικαστηρίου και συνακόλουθα τα γεγονότα που αναφέρονται πιο πάνω και συμπεριλαμβάνονται στο Τεκμήριο 1 αποτελούν και δικά μας ευρήματα. Ως προς τη σημασία των παραδεκτών γεγονότων σχετική είναι η υπόθεση Ανδρέου ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 498 όπου τονίστηκε ότι όταν ένα γεγονός καταστεί παραδεκτό γεγονός καθίσταται όχι μόνο μέρος της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο ουσιαστικά σε δεδομένο, το οποίο έχει τέτοια σημασία που, ακόμα και σε περίπτωση μαρτυρίας η οποία αντίκειται προς αυτό, η μαρτυρία εκείνη να κρίνεται ανάλογα. Απόλυτα θετική ήταν η εικόνα που μας έδωσαν αμφότεροι οι μάρτυρες για την κατηγορούσα αρχή. Έντονα μας δημιούργησαν την εντύπωση ότι προσήλθαν στο Δικαστήριο για να καταθέσουν τα όσα βίωσαν κατά τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Η δε ζωντανή τους παρουσία στο Δικαστήριο ενώ κατέθεταν συνάδει πλήρως με τη γενική θετική εικόνα που δημιούργησαν. Με σαφήνεια και άνεση παρέθεσαν τη μαρτυρία τους, η οποία συνάδει και με τα ουσιαστικά παραδεκτά γεγονότα και η οποία στο ουσιαστικό της μέρος δεν αμφισβητήθηκε καν από την υπεράσπιση. Η τυχόν ανακρίβεια ως προς το ακριβές σημείο στο οποίο βρισκόταν ο κατηγορούμενος 2 κατά την έρευνα της εν λόγω αποθήκης ουδόλως μπορεί να κλονίσει την αξιοπιστία των μαρτύρων ανατρέποντας την εντύπωση που μας προκάλεσαν. Παραμένει δεδομένη, από τη μαρτυρία και των δύο μαρτύρων, η παρουσία του κατηγορούμενου 2 στο χώρο της αποθήκης κατά την έρευνα. Άλλωστε ακόμη και ο κατηγορούμενος 2, στην πρώτη ανακριτική του κατάθεση, τοποθετεί τον εαυτό του στο χώρο αναφέροντας μάλιστα το τι είπε στον Αστ. 193 έστω για να ισχυριστεί ότι τα λεγόμενα του εκείνα ήταν αναληθή, ότι δηλαδή αγόρασε τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στο διαμέρισμα του από κάποιον στην τουριστική περιοχή της Γερμασόγειας. Κρίνουμε αμφότερους τους μάρτυρες κατηγορίας αξιόπιστους μάρτυρες και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία τους. Αντιθέτως, ο κατηγορούμενος 2 δεν μας έκανε καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ2, ο κατηγορούμενος 2, κατά την έρευνα στο διαμέρισμα του αλλά και στην αποθήκη, ανέφερε ότι τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στο διαμέρισμα του τα πήρε από αυτά που είχε ο Σπύρος στην αποθήκη. Η δήλωση αυτή αποτελεί αυτοενοχοποιητική δήλωση από μέρους του κατηγορούμενου 2 που έγινε με την ανεύρεση των ναρκωτικών και κατόπιν σχετικής προειδοποίησης από το ΜΚ
  1. Ο ΜΚ2 δεν αμφισβητήθηκε ως προς την αναφορά του αυτή, η οποία άλλωστε φαίνεται να επιβεβαιώνεται και από τον κατηγορούμενο 2 στην πρώτη του ανακριτική κατάθεση έστω υπό την αίρεση της ως άνω αναφοράς του ότι η δήλωση του δεν ήταν αληθής. Προχωρώντας χρονικά ως προς τα γεγονότα, ο κατηγορούμενος 2, στην εν λόγω κατάθεση του προβαίνει σε περιγραφή των γεγονότων με τρόπο ώστε να φανερώνει γνώση για το τι θα αποθήκευε ο κατηγορούμενος 1 στο χώρο του, όμως αποσυνδέοντας τον εαυτό του από οποιαδήποτε σχέση με τα εν λόγω ναρκωτικά. Είναι στην εν λόγω κατάθεση που ο κατηγορούμενος 2 αναίρεσε την αρχική του αναφορά, ισχυριζόμενος ότι τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στο διαμέρισμα του τα αγόρασε από αλλού. Ακολουθεί δεύτερη ανακριτική κατάθεση του στην οποία αναφέρεται και σε υπολογισμό από τον ίδιο της ποσότητας των ναρκωτικών στην αποθήκη και ότι είπε τηλεφωνικά στον Σπύρο ότι θα «μπερτέψουν». Όπως δεν αμφισβητήθηκε ο ΜΚ2 ως προς τις αναφορές του κατηγορούμενου 2 κατά την έρευνα, παρομοίως δεν αμφισβητήθηκαν οι δύο ανακριτικές καταθέσεις τόσο ως προς το ότι έγιναν όσο και ως προς τη θεληματικότητα τους. Άλλωστε το ότι έγιναν οι καταθέσεις αυτές αποτελεί και μέρος των παραδεκτών γεγονότων. Και ενώ κατά τη διερεύνηση υφίσταται η ως άνω κατάσταση πραγμάτων, ο κατηγορούμενος 2, κατά τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο, ουσιαστικά αναιρεί πλήρως την ουσία των προηγούμενων του ισχυρισμών επιχειρώντας να παρουσιάσει τον εαυτό του αφενός να αγνοεί τόσο το τι θα έβαζε ο κατηγορούμενος 1 στην αποθήκη του και αφετέρου το τι υπήρχε μέσα στα εν λόγω πακέτα λόγω του ότι, ως ισχυρίστηκε, δεν φαινόταν καθαρά τι ήταν. Εμφανώς προκύπτει σύγκρουση των λεγομένων του στο Δικαστήριο με αυτά που είχε αναφέρει προηγουμένως τόσο κατά το στάδιο της έρευνας όσο και στις καταθέσεις του. Η σύγκρουση αυτή ουδόλως μπορεί να δικαιολογηθεί στη βάση του ότι άλλα έλεγε στην κατάθεση του και άλλα του έγραψαν δεδομένης και της μη αμφισβήτησης των ΜΚ1 και 2 αναφορικά με τα λεγόμενα του. Πέραν τούτου οι τοποθετήσεις του στο Δικαστήριο στερούνται και λογικής. Γιατί άλλωστε να επιδίωκε να επικοινωνήσει με τον κατηγορούμενο 1 για να τον «ρωτήσει γιατί έβαλε αυτά τα πράγματα στην αποθήκη του» αφού δεν γνώριζε, ούτε φαινόταν καθαρά τι είχαν μέσα τα τυλιγμένα πακέτα και ενώ ο ίδιος είχε παραχωρήσει κλειδί της αποθήκης του στο φίλο του για να βάλει κάποια πράγματα εκεί. Και με τέτοια δεδομένα, γιατί ετίθετο καν λόγος να ειδοποιήσει την αστυνομία, κάτι που δεν έπραξε γιατί έπρεπε πρώτα να εξηγηθεί με τον κατηγορούμενο
  2. Είναι, θεωρούμε, εμφανές ότι όλες αυτές οι ταλαντεύσεις στις τοποθετήσεις του κατηγορούμενου 2 όχι μόνο αποτελούν υποτίμηση της λογικής αλλά τον καθιστούν επίσης πλήρως αναξιόπιστο ως μάρτυρα με τα λεγόμενα του να μη δύνανται να αποτελέσουν βάση για εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Η εκδοχή που παρουσίασε απορρίπτεται. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία στο μυαλό μας ότι ο κατηγορούμενος 2, ενώ αρχικά ενέπλεξε τον εαυτό του με τα ναρκωτικά τόσο στη βάση του ότι γνώριζε το περιεχόμενο τους αλλά επίσης ως προς το ότι πήρε ποσότητα από αυτά, στη συνέχεια επιχείρησε να αποσείσει οποιαδήποτε ευθύνη αναφορικά με αυτά, αρχικά αναιρώντας την αναφορά ότι πήρε ποσότητα ναρκωτικών ο ίδιος και μεταγενέστερα με τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο ισχυριζόμενος ότι δεν είχε καν γνώση περί τίνος επρόκειτο. Αυτά μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι ο κατηγορούμενος 2 όχι μόνο γνώριζε το περιεχόμενο των αντικειμένων που ο κατηγορούμενος 1 τοποθέτησε στην αποθήκη του αλλά είχε και έλεγχο επί αυτών έχοντας ο ίδιος λάβει ποσότητα από αυτά. Η τέταρτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος εδράζεται στην παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου κατά παράβαση του Άρθρου 6
(1)και
(2)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου Ν.29/77όπως τροποποιήθηκε, σύμφωνα με το οποίο η κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου συνιστά αδίκημα. Η κατοχή τέτοιου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλο ή άλλα πρόσωπα επίσης συνιστά αδίκημα σύμφωνα με τα άρθρα 5
(1)(β) και 6
(1)και
(3)του ιδίου νόμου (3η κατηγορία). Το αδίκημα της κατοχής έχει δύο συστατικά στοιχεία. Το πρώτο είναι η κατοχή με την έννοια της φυσικής κατοχής και το δεύτερο είναι η γνώση του περιεχομένου του παράνομου αντικειμένου. Το θέμα αναλύθηκε στην υπόθεση Youssef v. Δημοκρατίας
(1993)2 ΑΑΔ 289. Περαιτέρω στην υπόθεση Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 201 αναφέρθηκε ότι η κατοχή εν τη εννοία του νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής. Άμεση μαρτυρία για την ύπαρξη της απαραίτητης γνώσης του mens rea, σπάνια υπάρχει και κατά κανόνα συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 21, Queiss v. Republic
(1987)2 CLR 49, Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 492). Όπως προκύπτει από το άρθρο 2
(3)του πιο πάνω νόμου του 1977 και όπως η νομολογία αναγνωρίζει, πρόσωπο θεωρείται ότι έχει στην κατοχή του οποιαδήποτε αντικείμενα που τελούν υπό τον έλεγχο του έστω και αν αυτά βρίσκονται στη φύλαξη άλλου προσώπου (Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2006)2 ΑΑΔ 388, Victor Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 211). Περαιτέρω η κατηγορούσα αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει ότι το βρισκόμενο ενώπιον του Δικαστηρίου ελεγχόμενο φάρμακο είναι της απαγορευμένης μορφής. Μια τέτοια υποχρέωση αν δεν ικανοποιηθεί τότε δεν αποδεικνύεται το αδίκημα. Σχετική είναι η υπόθεση R. ν. Hunt
(1987)AC 352. Στην προκείμενη περίπτωση έγινε παραδεκτό γεγονός ότι η ξηρή φυτική ύλη που βρέθηκε είναι κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Το Άρθρο 30 Α του Νόμου έχει θεσπίσει μαχητό τεκμήριο απόδειξης της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Σύμφωνα με τη νομοθετική αυτή διάταξη εφόσον καταδειχθεί ότι πρόσωπο κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο η ποσότητα του οποίου υπερβαίνει την υπό του νόμου καθοριζόμενη, τότε αυτός θεωρείται ότι κατείχε το φάρμακο με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Για την περίπτωση κατοχής κάνναβης η ποσότητα η οποία δημιουργεί το εν λόγω τεκμήριο είναι 30 ή περισσότερα γραμμάρια. Θα πρέπει να σημειωθεί πως στην παρούσα περίπτωση η ποσότητα της ανευρεθείσας κάνναβης υπερβαίνει κατά πολύ το όριο της ποσότητας που προνοείται στο νόμο σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα της υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση αποτελεί εύρημα μας ότι τα υπό κρίση ναρκωτικά που βρέθηκαν στην αποθήκη του διαμερίσματος του κατηγορούμενου 2 βρίσκονταν εκεί εν γνώσει του. Ο ίδιος δε, ενώ είχε παραχωρήσει κλειδί της αποθήκης στον κατηγορούμενο 1, παρέμεινε επίσης κάτοχος τέτοιου κλειδιού διατηρώντας και αυτός έλεγχο της αποθήκης. Από δε την ποσότητα που βρισκόταν στην αποθήκη, ο ίδιος έλαβε μικρή ποσότητα για δική του χρήση. Τα γεγονότα αυτά, όχι μόνο επιβεβαιώνουν τη γνώση του για το τι βρισκόταν φυλαγμένο στην αποθήκη του, αλλά ταυτόχρονα φανερώνουν και τον έλεγχο που είχε σ΄ αυτό. Αποτελεί κατάληξή μας, υπό το φως των πιο πάνω, ότι η κατοχή των ναρκωτικών από μέρους των κατηγορουμένων 1 και 2 ήταν κοινή (βλ. Blackstone´s Criminal Practice, 2007, σελ. 912, Σίφουνας κ.α. ν Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 91, στη σελ. 95). Με βάση δε το τεκμήριο του άρθρου 30 Α του Νόμου και έχοντας υπόψη ότι αυτό δεν έχει ανατραπεί από τον κατηγορούμενο 2, δεν έχουμε καμία αμφιβολία στο μυαλό μας αναφορικά με το σκοπό προμήθειας των εν λόγω ναρκωτικών σε άλλο πρόσωπο. Σε συμπέρασμα ενοχής του κατηγορούμενου 2 θα καταλήγαμε και στην περίπτωση κατά την οποία γινόταν αποδεκτή η θέση του κατηγορουμένου 2 ότι δεν έλαβε την ποσότητα που βρέθηκε στο διαμέρισμά του από την ποσότητα της αποθήκης. Κι αυτό γιατί το γεγονός ότι επέτρεψε στον κατηγορούμενο 1 να τοποθετήσει στην αποθήκη του ναρκωτικά εν γνώσει του ότι επρόκειτο για ναρκωτικά, τον καθιστά συνεργό στα πλαίσια του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, το οποίο περιλαμβάνεται στην έκθεση των αδικημάτων. Από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία προκύπτει ότι η ποσότητα που ανευρέθηκε στην εν λόγω αποθήκη ανέρχεται σε 1630.53 γρ. Στο κατηγορητήριο αποδίδεται στον κατηγορούμενο 2 ποσότητα 1981.8138 γρ., η οποία φαίνεται να περιλαμβάνει και την ποσότητα που ανευρέθηκε κατά τη σύλληψη του κατηγορούμενου 1 και με υπόδειξη του ιδίου. Δεδομένης της απουσίας μαρτυρίας για το κατά πόσο η εν λόγω ποσότητα βρισκόταν επίσης στην αποθήκη, η μόνη ποσότητα που θα μπορούσε με την αναγκαία βεβαιότητα να συνδεθεί με την αποθήκη και τον κατηγορούμενο 2 είναι αυτή των 1630.53 γρ. ΄Εχοντας υπόψη ότι η εν λόγω ποσότητα περιλαμβάνεται στην ως άνω ποσότητα που αφορούν οι κατηγορίες 3 και 4 καθώς επίσης και την υπεράσπιση που προέβαλε ο κατηγορούμενος 2, κρίνουμε ότι ο κατηγορούμενος 2 μπορεί να καταδικαστεί στις κατηγορίες αυτές χωρίς να απαιτείται η τροποποίηση του κατηγορητηρίου ('Αρθρο 85
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, Issa and another v The Republic
(1989)2 AAΔ 39). Συνεπεία όλων των ως άνω καταλήγουμε ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των κατηγοριών 3 και 4 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, με τη διαφοροποίηση ως προς την ποσότητα του ελεγχόμενου φαρμάκου των κατηγοριών, η οποία κρίνεται ότι είναι 1630.53 γρ. Για τους πιο πάνω λόγους ο κατηγορούμενος 2 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 3 και 4 που αντιμετωπίζει. (Υπ.) Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής. Subject: Criminal/Assize Court/Final (Αναφορά: Κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως ″Β″). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.