Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Παύλου Σοφοκλέους, Αρ. Υπόθεσης: 11709/09, 24 Φεβρουαρίου 2011

(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε, και της βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών, πέμπτη και έκτη αντίστοιχα, στις 10.2.2008, στη Λεμεσό, ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του 15 πλήρη φυσίγγια κυνηγετικού όπλου, διαμετρήματος 12, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, και στην τοποθεσία «Κακομάλλης» στο χωριό Λουβαράς στη Λεμεσό, παράνομα προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη στον Μάριο Κουπάτο από τη Λεμεσό. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, είναι τα ακόλουθα. Στις 10.2.2008 και περί ώρα 16.00, ενώ ο Μάριος Κουπάτος οδηγούσε τη μεγάλου κυβισμού αγωνιστική, μη εγγεγραμμένη, μοτοσικλέτα του, στον δρόμο Κακομάλλη - Λουβαρά της επαρχίας Λεμεσού, με νότια κατεύθυνση, δέχθηκε σήμα από τον Σοφοκλή Σοφοκλέους, Μ.Κ.6, για να σταματήσει με σκοπό ο τελευταίος να του κάνει παρατήρηση για την οχληρία που προκαλούσε με τη μοτοσικλέτα του. Ο νεαρός αγνόησε το σήμα και συνέχισε την πορεία του αλλά μετά παρόδο 3-4 δευτερολέπτων, δέχθηκε πυροβολισμό από πυροβόλο όπλο, προφανώς κυνηγετικό, με αποτέλεσμα σφαιρίδια να τον πλήξουν σε διάφορα μέρη του σώματος του. Αμέσως μετέβη στην οικία του όπου συνάντησε τον θείο του, Γιάννη Κωνσταντίνου, Μ.Κ.2, και του είπε τα γεγονότα. Ο Μ.Κ.2 τον μετέφερε με το όχημα του στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Καθ΄ οδό προς το Νοσοκομείο, συνάντησαν τη μητέρα του παραπονούμενου, Ελένη Κουπάτου, Μ.Κ.3, η οποία μετέβη μαζί τους στο Νοσοκομείο. Κατόπιν εξέτασης του παραπονούμενου, διαπιστώθηκε ότι αυτός έφερε τρία σφαιρίδια κυνηγετικού όπλου υποδόρια στην ινιακή χώρα του τριχωτού της κεφαλής, ένα σημάδι από σφαιρίδιο στην ωμοπλάτη, τέσσερα σημάδια από σφαιρίδια στον αριστερό μηρό, δύο σημάδια από σφαιρίδια στην πλάγια έξω περιοχή του αριστερού γονάτου και ένα σφαιρίδιο στην αριστερή κάτω κνήμη. Του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και απολύθηκε. Ο παραπονούμενος επισκέφθηκε αργότερα το ΤΑΕ Λεμεσού όπου έδωσε γραπτή κατάθεση, και μέλη της αστυνομίας επισκέφθηκαν και απέκλεισαν την σκηνή. Σε κοντινή απόσταση από το σημείο του πυροβολισμού, εντοπίστηκαν ο Μ.Κ. 6, που είναι ιδιοκτήτης υπό ανέγερση εστιατορίου 200 μέτρα από την σκηνή, και ο γιος του, ο κατηγορούμενος. Ο Μ.Κ.6 ισχυρίστηκε ότι κάποιος νεαρός προκαλούσε οχληρία με τη μοτοσικλέτα του και παρολίγο να τον κτυπήσει όταν του έκανε σήμα να σταματήσει, ενώ ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι παρόλο που κυνηγούσε σε κοντινή απόσταση από το επεισόδιο δεν πυροβόλησε τον νεαρό. Έτσι ηγέρθησαν υποψίες εναντίον και των δύο για την εμπλοκή τους στο επεισόδιο, και κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης τους, διεξήχθηκαν έρευνες στα αυτοκίνητα τους και το υπό ανέγερση εστιατόριο. Στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου βρέθηκαν ένα κυνηγετικό όπλο ΔΟΚΟ που είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της συζύγου του και τα επίδικα 15 πλήρη φυσίγγια. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι το όπλο είναι δικό του και ότι πήγε κυνήγι με αυτό την εν λόγω μέρα ενώ τα φυσίγγια είναι δικά του. Σε έρευνα στο υπό ανέγερση εστιατόριο του Μ.Κ.6, ανευρέθηκε ένα κυνηγετικό όπλο ΔΟΚΟ, το οποίο είναι εγγεγραμμένο στον ίδιο, και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε ότι είναι δικό του. Αργότερα την ίδια μέρα, στα γραφεία του ΤΑΕ, ο κατηγορούμενος ανακρίθηκε προφορικά και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, αυτός ομολόγησε τη διάπραξη του αδικήματος, λέγοντας «Έσυρα του μια σιηπεθκιά για να τον φοητσιάσω». Αφού του επιστήθηκε ξανά η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Ήταν λάθος μου, ξέρω το». Στις 10.2.2008 ο κατηγορούμενος συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης για το αδίκημα της απόπειρας φόνου, και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Τι να πω, απολογούμαι, δεν ήθελα να του κάμω κακό». Ο κατηγορούμενος προέβη σε θεληματική κατάθεση στην οποία ομολόγησε ότι πυροβόλησε τον παραπονούμενο με κυνηγετικό όπλο για να τον τρομάξει και όχι για να το τραυματίσει, λόγω του ότι παρολίγο να κτυπούσε τον πατέρα του με τη μοτοσικλέτα. Την επόμενη μέρα ο κατηγορούμενος προέβη σε υπόδειξη του σημείου παραπλεύρως του δρόμου όπου ανέφερε ότι βρισκόταν και είδε τον νεαρό στον δρόμο που στύλωσε τη μοτόρα πάνω στον πατέρα του και μόλις αυτός προχώρησε στην στροφή πιο κάτω, τον πυροβόλησε. Επίσης ο κατηγορούμενος υπέδειξε στο έδαφος ένα κενό κυνηγετικό φυσίγγιο μάρκας CONCORDE, το οποίο, σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, πρέπει να ήταν αυτό που κτύπησε τον νεαρό. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς μεταξύ άλλων για το αδίκημα της απόπειρας φόνου, και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Απολογούμαι, ζητώ συγνώμη, ήταν άθελα μου, δεν ήθελα να τον τραυματίσω». Οι εξετάσεις του Εγκληματολογικού Εργαστηρίου κατέδειξαν ότι τόσο τα επίδικα φυσίγγια όσο και το ΔΟΚΟ που ανευρέθηκε στο αυτοκίνητο του Μ.Κ.6, και από το οποίο φαίνεται να πυροβολήθηκε το κενό φυσίγγιο που υποδείχθηκε από τον κατηγορούμενο, όπως αναφέρεται πιο πάνω, ήταν σε καλή χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Τέλος, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος αρχικά αντιμετώπιζε μεταξύ άλλων την πρώτη κατηγορία για το αδίκημα της απόπειρας φόνου, όπως επίσης τρεις κατηγορίες σε σχέση με το προαναφερόμενο ΔΟΚΟ, και η ποινική δίωξη διακόπηκε σε σχέση με αυτές. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος του κατηγορούμενου αρχικά αναφέρθηκε στη φύση του τραυματισμού του παραπονούμενου, που ευτυχώς δεν ήταν σοβαρός, εξ' ου και έτυχε των πρώτων βοηθειών και απολύθηκε την ίδια μέρα. Ο κ. Αδάμου τόνισε την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου τόσο στην αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία δείχνει και την έμπρακτη μεταμέλεια του, και το λευκό ποινικό μητρώο του. Επιπλέον ο κ. Αδάμου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος και την έλλειψη προσχεδιασμού στην ενέργεια του κατηγορούμενου, που καταδεικνύουν ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό, και κυρίως την σοβαρή πρόκληση που ο κατηγορούμενος είχε δεχθεί από τον παραπονούμενο έναντι της ασφάλειας του πατέρα του. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, Τεκμήριο Α. Όπως αναφέρεται στην εν λόγω Έκθεση, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 41 ετών, άνεργος, η σύζυγος του είναι 38 ετών, επίσης άνεργη και έχουν 5 παιδιά, 21,19,17,15 και 10 ετών. Η μεγάλη κόρη εργάζεται ως πωλήτρια σε υπεραγορά, η δεύτερη είναι άνεργη ενώ οι υπόλοιποι τρεις είναι μαθητές. Διαμένουν όλοι μαζί. Το εισόδημα τους είναι το επίδομα πολυτέκνων, που ανέρχεται στο ποσό των 470 ευρώ μηνιαίως. Ο κατηγορούμενος, μέχρι τον Αύγουστο 2010, λάμβανε σύνταξη ανικανότητας από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η οποία συμπληρωνόταν με δημόσιο βοήθημα. Η σύνταξη διακόπηκε, καθότι στις 26.7.2010 το Ιατροσυμβούλιο γνωμάτευσε ότι ο κατηγορούμενος είναι ικανός για εργασία και ταυτόχρονα διακόπηκε επίσης το δημόσιο βοήθημα. Έκτοτε η οικογένεια συντηρείται με το επίδομα πολυτέκνου και το δημόσιο βοήθημα που λαμβάνει το μικρότερο παιδί που πάσχει από αιμορροφιλία Β. Ο κατηγορούμενος προέρχεται από πολύτεκνη οικογένεια από το χωριό Λουβαράς στη Λεμεσό. Φοίτησε μόνο στο Δημοτικό Σχολείο και πήρε απαλλαγή από τον στρατό λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Σύμφωνα με ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 24.6.2009, ο κατηγορούμενος πάσχει από οσφυαλγία και αριστερά ισχυαλγία λόγω δισκοπάθειας, αρθραλγίες γονάτων, αυχεναλγία και παραμόρφωση αριστερού δείκτη λόγω κάκωσης το
2. Με βάση ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 20.12.2010, ο κατηγορούμενος παρακολουθείται από ειδικό νευρολόγο λόγω του ότι υποφέρει από αγχώδη κατάθλιψη συνοδευομένη από συγκινησιακές διαταραχές. Πολύ συχνά παρουσιάζει τάσεις αυτοκτονίας και τα βράδια δεν μπορεί να κοιμηθεί. Έχει κλειστεί στον εαυτό του και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Λόγω των προβλημάτων υγείας ο κατηγορούμενος δεν μπόρεσε να σταθεροποιηθεί επαγγελματικά. Απασχολήθηκε κατά καιρούς σε διάφορες εργασίες, ως οδηγός φορτηγού και ως οικοδόμος, αλλά δεν κατάφερε να ανταπεξέλθει. Ο κ. Αδάμου πρόσθεσε επίσης ότι ο κατηγορούμενος έχει κάποια συγγένεια με τη μητέρα του παραπονούμενου, και παρόλες τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο ίδιος και η οικογένεια του, εν τούτοις ήταν πρόθυμος και πρόσφερε το ποσό των 3,000 ευρώ ως αποζημίωση στον παραπονούμενο, η οποία όμως δεν έγινε δεκτή από τον τελευταίο. Ακόμα, ο κ. Αδάμου ανέφερε ότι το τέταρτο παιδί της οικογένειας αντιμετωπίζει επίσης πρόβλημα υγείας, και συγκεκριμένα επιληψία, και ότι ο κατηγορούμενος έχει υποβάλει αίτηση για επανεξέταση της κατάστασης του από το Ιατροσυμβούλιο σε σχέση με τη ικανότητα εργασίας του, αφού ο ίδιος δεν μπορεί να ανταπεξέλθει επαγγελματικά και απασχολείται μόνο περιστασιακά. Ο συνήγορος υπεράσπισης κατέθεσε δέσμη από ιατρικά πιστοποιητικά, Τεκμήριο Β, τα οποία κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει σοβαρά υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Βεβαίωση του Δρος Αργύρη Αργυρίου, ημερ. 15.9.2003, αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος παρακολουθείται από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας και πάσχει από κατάθλιψη. Πιστοποιητικό του Δρος Κλεάνθη Ιωαννίδη, ημερ. 10.5.2005, αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος έχει αριστερή ενδοτρηματική ρήξη του ινώδους δακτυλίου και κήλη με ήπια στένωση αμφοτέρων των μεσοσπονδυλίων τρημάτων. Ο Δρ. Ρίκκος Καννίδης στο Πιστοποιητικό του, ημερ. 18.2.2010, αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος πάσχει από πλήρη κώφωση στο αριστερό αυτί, λόγω μαγουλά που είχε στην παιδική του ηλικία, και γι΄αυτό δεν υπάρχει θεραπεία. Βεβαίωση του Δρος Πίπη Αργυρόπουλου, ημερ. 2.10.2010, αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος υποφέρει από έντονη οσφυαλγία λόγω δισκοπάθειας και παρακολουθείται στο Ιατρείο του κατά τακτά χρονικά διαστήματα και του χορηγείται φαρμακευτική αγωγή. Σύμφωνα με το Πιστοποιητικό του Δρος Μιχαλάκη Χρίστου, ημερ. 4.10.2010, ο κατηγορούμενος υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο στις 12.9.2010, και εισήχθη στο Γενικό Νοσοκομείο για θεραπεία. Του συνεστήθη συνέχιση της θεραπείας με φαρμακευτική αγωγή και φυσιοθεραπεία. Βεβαίωση του κ. Ονησίφορου Ονησιφόρου, ημερ. 6.10.2010, επιβεβαιώνει ότι ο κατηγορούμενος υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο με δεξιά ημιπληγία, και ακολουθεί θεραπεία με ηλεκτροθεραπεία, υπέρηχο, κινησιοθεραπεία, και ειδικές ασκήσεις ενδυνάμωσης δεξιού άνω και κάτω άκρου, η οποία πρέπει να συνεχίσει για τουλάχιστον ένα χρόνο. Τέλος, ο Δρ. Ανδρέας Θεοφάνους στο Πιστοποιητικό του, ημερ. 20.12.2010, αναφέρει ότι παρακολουθεί τον κατηγορούμενο, ο οποίος υποφέρει μια αγχώδη κατάθλιψη, που πολλές φορές συνοδεύεται με συγκινησιακές διαταραχές, και τάσεις αυτοκτονίας, τα βράδια ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να κοιμηθεί τα βράδια, κλείστηκε στον εαυτό του και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Η σοβαρότητα του αδικήματος της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, φαίνεται τόσο από την ίδια τη φύση του αδικήματος όσο και από τη προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή. Θεώρηση της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου δείχνει ότι τέτοιας φύσης αδίκημα αντιμετωπίζεται με αυστηρή ποινή, που είναι συνήθως η ποινή φυλάκισης, η οποία κυμαίνεται από μερικούς μήνες μέχρι 6 χρόνια. Εδώ βέβαια η υπόθεση εκδικάζεται συνοπτικά. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Ανδρέου v. Δημοκρατίας

(1977)2 Α.Α.Δ. 81, Αεροπόρος v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 275 και Γενικός Εισαγγελέας v. Evans

(2005)2 A.A.Δ. 639. Σημασία βέβαια για το μέγεθος της ποινής έχουν οι συνθήκες και περιστάσεις της κάθε υπόθεσης, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 463. Στρεφόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, διαφαίνεται ότι η πράξη του κατηγορούμενου να πάρει το όπλο και να πυροβολήσει εναντίον του παραπονούμενου είναι ιδιαίτερα σοβαρή και καταδικαστέα. Μάλιστα ο κατηγορούμενος έριξε αρκετά σφαιρίδια προς τον παραπονούμενο, δείχνοντας έτσι και την αδιαφορία του για τις συνέπειες των ενεργειών του προς την ασφάλεια και ακόμα τη ζωή του παραπονούμενου. Ευτυχώς, οι τραυματισμοί που τελικώς προκλήθηκαν από την αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορούμενου δεν ήταν σοβαροί και αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι ο παραπονούμενος έτυχε των πρώτων βοηθειών και απολύθηκε την ίδια μέρα. Σημαντικό θεωρώ ακόμα το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, αντιλαμβανόμενος την σοβαρότητα της πράξης του, εξέφρασε την επιθυμία του να αποζημιώσει τον παραπονούμενο, προσφέροντας του χρηματικό ποσό, παρόλες τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει, πρόταση η οποία δεν έγινε αποδεκτή από τον παραπονούμενο. Ιδιαίτερη βαρύτητα αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αποδίδω στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε εντελώς αυθόρμητα και χωρίς οποιοδήποτε προσχεδιασμό, αλλά αντίθετα αφού βρέθηκε αντιμέτωπος με την επικίνδυνη, όπως ο ίδιος την αντιλήφθηκε, συμπεριφορά του παραπονούμενου προς την ασφάλεια του πατέρα του κατηγορούμενου. Όταν ο κατηγορούμενος νόμιζε ότι ο παραπονούμενος θα κτυπούσε τον πατέρα του με την μοτοσικλέτα του, τότε μόνο πήρε το όπλο και πυροβόλησε, με πρόθεση να τον εκφοβίσει και απομακρύνει, χωρίς να αναιρείται η διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι η όλη στάση του κατηγορούμενου δείχνει και την αδιαφορία του για τις συνέπειες των πράξεων του. Επομένως θεωρώ ότι ο κατηγορούμενος δέχθηκε πρόκληση από τον παραπονούμενο για να προβεί στην αξιόποινη συμπεριφορά του, κάτι που αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας v. Evans (ανωτέρω), Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342 και Ιωάννου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 327. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον κατηγορούμενο λαμβάνω υπόψη την άμεση παραδοχή του τόσο στην αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, την συνεργασία του με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης, την έμπρακτη μεταμέλεια του που φαίνεται και από την προθυμία του να αποζημιώσει τον παραπονούμενο, και το λευκό ποινικό μητρώο του. Σημαντικός επίσης είναι ο χρόνος διάπραξης των αδικημάτων, πριν 3 χρόνια, και μάλιστα χωρίς ο κατηγορούμενος να έχει διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα από τότε, κάτι που επιβεβαιώνει ότι αυτό πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό, καθώς επίσης το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από τότε μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή στον κατηγορούμενο. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας κ.ά. v. Πότση

(2000)2 Α.Α.Δ. 252, Γενικός Εισαγγελέας v. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 355 και Γενικός Εισαγγελέας v. Τέλλα

(1991)2 Α.Α.Δ. 71. Τέλος, λαμβάνω σοβαρά υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, όπως αυτές εκτίθενται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, και έχουν αναφερθεί από τον συνήγορο υπεράσπισης στο Δικαστήριο, και κυρίως τα προβλήματα υγείας των 2 παιδιών του κατηγορούμενου αλλά και τα αρκετά προβλήματα υγείας και άλλα που αντιμετωπίζει ο ίδιος, όπως φαίνονται στο Τεκμήριο Β. Έχοντας υπόψη την σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος διέπραξε, καταλήγω ότι η κατάλληλη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες που αναφέρονται πιο πάνω δεν είναι ικανοί να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής, θα αντανακλούνται στο ύψος αυτής. Ως εκ τούτου, στον κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές : Στην πέμπτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην έκτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 8 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3

(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Θεωρώ χρήσιμο ν' αναφερθώ αρχικά στις υποθέσεις Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ 240 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Βασιλείου

(2003)2 Α.Α.Δ. 21 , στις οποίες η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί αναστάληκε ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων των εν λόγω υποθέσεων κατά χρόνο μάλιστα που η ευχέρεια του Δικαστηρίου ήταν πολύ πιο περιορισμένη. Σε σχέση με το άρθρο 3

(2)του τροποποιητικού Νόμου 186 (Ι)/03, αντλώ καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)

(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303)». Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, ικανοποιούμαι ότι οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή της έκτισης της ποινής που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αρκετά ψυχολογικά προβλήματα και σοβαρά προβλήματα υγείας, για τα οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και τα οποία επίσης του προκαλούν αγωνία μέχρι και τάσεις αυτοκτονίας. Η οικογένεια του φαίνεται ενωμένη, και μάλιστα τα 2 παιδιά του αντιμετωπίζουν επίσης πρόβλημα υγείας. Τα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας είναι υπαρκτά, όμως διαφαίνεται ότι ο κατηγορούμενος κάνει προσπάθεια εξεύρεσης εργασίας, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, και η οικογένεια βασικά συντηρείται από δημόσιο βοήθημα. Θεωρώ ότι τα προβλήματα του ίδιου αλλά και των παιδιών του είναι τέτοια που τυχόν άμεση φυλάκιση του κατηγορούμενου θα επιφέρει μόνο επιδείνωση αυτών, ενώ οι διάφορες θεραπείες του κατηγορούμενου για τα ποικίλλα προβλήματα του θα πρέπει να συνεχιστούν για περιορισμό τους και αποτροπή δυσάρεστων συνεπειών. Ως εκ τούτου, η ποινή φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Υπ.) .................... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Ποινή Αναφορά: Κατοχή εκρηκτικών υλών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο