Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Liliana Gianina Mitran κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 26025/09, 1 Μαρτίου 2011

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης έχουν ως ακολούθως. Στις 14.2.2009 και ώρα 08.00 μετέβη στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων ο Ανθούλης Χριστοδούλου, τροχονόμος στο Δήμο Λεμεσού, και κατήγγειλε ότι την ίδια μέρα και ώρα 06.00 μετέβη σε χώρο στάθμευσης του Δήμου που βρίσκεται στην οδό Θεμιστοκλέους στη Λεμεσό με σκοπό να μαζέψει τα χρήματα από τον κερματοδέκτη. Εκεί βρήκε κατεστραμμένο τον κερματοδέκτη χωρίς όμως να κλαπούν τα χρήματα αφού ο δράστης δεν κατάφερε να τον παραβιάσει. Από έλεγχο που έκανε στο σύστημα του κερματοδέκτη διαπίστωσε ότι η ζημιά έγινε την ίδια μέρα και ώρα 02.00. Ακολούθως την ίδια μέρα άγνωστος τηλεφώνησε στο Τμήμα και έδωσε πληροφορία ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής CAM 704, ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου, κινείτο ύποπτα στην περιοχή του χώρου στάθμευσης όπου έγινε η ζημιά. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε για ανάκριση και αρχικά αρνήθηκε ανάμειξη. Την επομένη κλήθηκε εκ νέου στο Τμήμα και ανακρινόμενος παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος και εξέφρασε επιθυμία να δώσει θεληματική κατάθεση. Στη θεληματική του κατάθεση, ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι πήγε στον χώρο στάθμευσης και προσπάθησε να παραβιάσει τον κερματοδέκτη με σίδερο για να πάρει τα χρήματα και όταν άρχισε να τον κτυπά, κτύπησε ο συναγερμός και εγκατέλειψε το μέρος. Ακολούθως κατηγορήθηκε γραπτώς και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Παραδέχομαι και απολογούμαι». Στις 14.3.2009 ο Ανθούλης Χριστοδούλου προέβη σε συμπληρωματική κατάθεση, στην οποία ανέφερε ότι το ύψος της προκληθείσας ζημιάς στον κερματοδέκτη ανήλθε στο ποσό των 1800 ευρώ, και ο Δήμος έχει αποζημιωθεί από τον κατηγορούμενο, και παρουσίασε σχετική απόδειξη. Τέλος, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος του κατηγορούμενου αναφέρθηκε στις συνθήκες διάπραξης της κλοπής, λέγοντας ότι ο κατηγορούμενος, ενώ ήταν ηλικίας μόλις 18 ετών, παρασύρθηκε από άλλο άτομο στη διάπραξη αυτού του αδικήματος και μάλιστα κατανάλωσαν τα ποτά που έκλεψαν. Ακόμα, ο κ. Κονής τόνισε την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου στην αστυνομία και την πλήρη συνεργασία του με αυτή, την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, το νεαρό της ηλικίας του και το λευκό ποινικό μητρώο του. Η έμπρακτη μεταμέλεια του, ήταν η εισήγηση του κ. Κονή, φαίνεται επίσης από την άμεση αποζημίωση της ζημιάς στον κερματοδέκτη. Ο κ. Κονής υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας και αναφέρθηκε στα δύσκολα παιδικά χρόνια του κατηγορούμενου, ο οποίος μεγάλωσε μόνο με τη μητέρα του, και εισηγήθηκε ότι η διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων αποτελούν παρελθόν, έχουν ήδη περάσει 2 χρόνια από τη διάπραξη τους, χωρίς ο κατηγορούμενος να δείξει ότι έχει ροπή στο έγκλημα, και κάλεσε το Δικαστήριο να τον κρίνει με κάθε δυνατή επιείκεια. Στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 20 ετών, άνεργος και διαμένει με τη μητέρα του σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Αυτή ασχολείται με την πώληση ενδυμάτων σε παζαράκι. Ο κατηγορούμενος έχει μία αδελφή, έγγαμη, η οποία δεν διαμένει μαζί του, και ο πατέρας του διαμένει με τη δεύτερη σύζυγο και τα παιδιά του στην Ελλάδα. Ο κατηγορούμενος ήρθε στην Κύπρο με τη μητέρα και την αδελφή του πριν 5 χρόνια. Όταν ήρθαν στην Κύπρο ήταν 15 ετών, και ξεκίνησε να εργάζεται στις οικοδομές. Τους τελευταίους 7 μήνες είναι άνεργος. Η μητέρα του εργαζόταν σε κουζίνα εστιατορίου, αργότερα σε καντίνα και απολύθηκε πριν 4 μήνες. Τώρα ασχολείται με την πώληση ενδυμάτων σε παζαράκι και είναι αυτή που συντηρεί τον κατηγορούμενο. Το αδίκημα της κλοπής παρουσιάζει έξαρση έτσι ώστε η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου να αντιμετωπίζει τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, που συνήθως είναι αυτές της φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Ψύλλας v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 430, στην οποία επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ. 350 και Λ.Κ. 20, και Hassan v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 71, στην οποία επικυρώθηκε ποινή 15 μηνών για κλοπή αντικειμένων αξίας Λ.Κ. 1000. Στην υπόθεση Παναγίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104, τονίστηκε ότι αδικήματα εναντίον της περιουσίας, όπως κλοπές και αλλά ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν κάμψη. Αντίθετα σημειώνεται έξαρση στη διάπραξη τους. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη. Στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης λαμβάνω σοβαρά υπόψη την συνολική αξία της κλαπείσας περιουσίας, που είναι μικρή, καθώς επίσης το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος παρασύρθηκε από άλλο πρόσωπο στη διάπραξη του αδικήματος, και το οποίο μάλιστα δεν έχει αντιμετωπίσει ακόμα τις συνέπειες των δικών του πράξεων. Επίσης λαμβάνω υπόψη το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου κατά τη διάπραξη του αδικήματος, που καταδεικνύει τη νεανική επιπολαιότητα του στην αποδοχή διάπραξης του εν λόγω αδικήματος. Όσον αφορά το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία, αυτό είναι σοβαρό λόγω της φύσης του, και η νομολογία δείχνει ότι αυτό το αδίκημα αντιμετωπίζεται με διάφορα είδη ποινής, συνήθως φυλάκιση, ανάλογα των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Nicolaou and Another v. Republic

(1982)2 C.L.R. 156, Yiannakou v. Police

(1982)2 C.L.R. 37 και Francis Kenneth Smith and Another v. Police

(1969)2 C.L.R. 189. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον κατηγορούμενο λαμβάνω υπόψη την άμεση παραδοχή και πλήρη συνεργασία του με την αστυνομία, την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, την έμπρακτη μεταμέλεια του η οποία φαίνεται τόσο από την παραδοχή του όσο και από την άμεση αποζημίωση για την πρόκληση της κακόβουλης ζημιάς και το λευκό ποινικό μητρώο του. Ακόμα λαμβάνω υπόψη το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου τόσο κατά τη διάπραξη των αδικημάτων όσο και σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να του επιβάλει ποινή. Διαφαίνεται από την όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου ότι τα 2 αυτά περιστατικά ανήκουν στο παρελθόν και διαπράχθηκαν μέσα από νεανική απερισκεψία, ενώ στα 2 χρόνια που έχουν περάσει από τότε ο κατηγορούμενος δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε άλλη αξιόποινη συμπεριφορά. Ο χρόνος διάπραξης των αδικημάτων είναι μετριαστικός παράγοντας κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας κ.ά. v. Πότση

(2000)2 Α.Α.Δ. 252, Γενικός Εισαγγελέας v. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 355 και Γενικός Εισαγγελέας v. Τέλλα

(1991)2 Α.Α.Δ. 71. Τέλος, λαμβάνω υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, όπως αυτές εκτίθενται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, και κυρίως στα δύσκολα παιδικά χρόνια του κατηγορούμενου που μεγάλωσε χωρίς πατέρα. Ο κατηγορούμενος φαίνεται ένα συγκροτημένο άτομο που έχει την στήριξη και καθοδήγηση της μητέρας του και μάλιστα προσπαθεί να βρει εργασία. Υπό τις περιστάσεις, καταλήγω ότι η αρμόζουσα ποινή είναι η χρηματική ποινή. Ως εκ τούτου στον κατηγορούμενο επιβάλλεται χρηματική ποινή 250 ευρώ. Για τον σκοπό επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση λήφθηκε υπόψη η υπόθεση αρ. 15440/2010 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. (Υπ.) ................ Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Ποινή Αναφορά: Κλοπή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο