← Κύπρος

ΔΗΜΟΥ ΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ ν. GW GREEN WORLD CONSTRUCTION DEVELOPMENT LIMITED, Αρ. Υπόθεσης: 24690/2009, 10.03.11

ΔΗΜΟΥ ΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ ν. GW GREEN WORLD CONSTRUCTION DEVELOPMENT LIMITED, Αρ. Υπόθεσης: 24690/2009, 10.03.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 24690/2009 Μεταξύ: ΔΗΜΟΥ ΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ v.

  1. G.W. GREEN WORLD CONSTRUCTION & DEVELOPMENT LIMITED
  2. Boris Grebnevsky
  3. Κυριάκος Λοφίτης Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 10.03.11 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Παυλίδης Για Κατηγορούμενη 1: κος Τ. Τιμοθέου ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Συγκεκριμένα, κατηγορείται ότι περί το έτος 2009 ανέγειραν οικοδομή διαστάσεων 10 μέτρα χ 6 μέτρα από ξύλο και κεραμίδι στο τεμάχιο υπ' αριθμό 91, Φ/Σχ.54/44στη Γερμασόγεια, περιοχή του Δήμου Γερμασόγειας στην επαρχία Λεμεσού, χωρίς την άδεια από το Δήμο Γερμασόγειας ως αρμόδια αρχή. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 3 η κατηγορούσα αρχή απέσυρε στην πορεία την υπόθεση εναντίον του και ως εκ τούτου αθωώθηκε και απαλλάχτηκε. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν δικαιολογείτο η κλήση του σε απολογία και ως εκ τούτου τον αθώωσε και απάλλαξε στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Παράλληλα, στις 20.10.09 κατόπιν σχετικής μονομερούς αίτησης εκδόθηκε ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα εναντίον της κατηγορουμένης 1 με το οποίο διατάζεται η ίδια και/ή υπηρέτες και/ή αντιπρόσωποι της όπως αναστείλουν αμέσως και/ή τερματίσουν τις εργασίες ανέγερσης οικοδομής εντός του προαναφερομένου ακινήτου μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, το οποίο διάταγμα στις 13.11.09 κατέστη απόλυτο. Στα πλαίσια παρουσίασης της υπόθεσης τα μέρη προέβηκαν στην ετοιμασία καταλόγου με παραδεχτά γεγονότα, ως αποτέλεσμα αυτού τη μη παρουσίαση οποιασδήποτε προφορικής μαρτυρίας από μέρους της κατηγορούσας αρχής. Συγκεκριμένα, τα ακόλουθα που αφορούν την κατηγορούμενη 1 αποτελούν αδιαμφισβήτητα κοινό έδαφος των μερών:
  4. To ακίνητο με αρ. τεμαχίου 91, Φ/Σχ. 54/44 στη Γερμασόγεια, της επαρχίας Λεμεσού, βρίσκεται εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Γερμασόγειας.
  5. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία με αρ. εγγραφής ΗΕ
  6. Η εταιρεία ενεγράφη στον Έφορο Εταιρειών την 23/1/
  8. Η κατηγορούμενη 1 Εταιρεία περί τα τέλη του 2008 ενοικίασε από τον Κατηγορούμενο 3 το ακίνητο με αρ. Τεμαχίου 91, Φ/Σχ. 54/44 στη Γερμασόγεια της Επαρχίας Λεμεσού.
  9. Εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 91, Φ/Σχ. 54/44 στη Γερμασόγεια της Επαρχίας Λεμεσού κατά/ή περί το 2009 η κατηγορούμενη 1 έχει τοποθετήσει λυόμενη κατασκευή, δηλαδή οικία διαστάσεων 10 μέτρα μήκος επί 6 μέτρα πλάτος από ξύλο και κεραμίδι.
  10. Στο σημείο που έχει τοποθετηθεί η λυόμενη κατασκευή υπάρχει βάση από τσιμέντο διαστάσεων 10 μέτρα μήκος επί 6 μέτρα πλάτος επί 0,20 μέτρα ύψος. Στην εν λόγω βάση από τσιμέντο υπάρχουν τοποθετημένα τσιμεντότουβλα και κομμάτια από ξύλο πάνω στα οποία είναι τοποθετημένη η λυόμενη κατασκευή.
  11. Η εν λόγω λυόμενη κατασκευή που έχει τοποθετηθεί στο ακίνητο με αρ. τεμαχίου 91, Φ/Σχ. 54/44, στη Γερμασόγεια, της επαρχίας Λεμεσού, φαίνεται στη φωτογραφία με διακριτικό Α. Στις φωτογραφίες με διακριτικά Β και Γ φαίνεται η βάση από τσιμέντο και ο τρόπος με τον οποίο η εν λόγω κατασκευή είναι τοποθετημένη στο έδαφος. Στις εν λόγω φωτογραφίες με διακριτικά Β και Γ φαίνονται τα τσιμεντότουβλα και τα ξύλα που είναι τοποθετημένα στην τσιμεντένια βάση επί των οποίων είναι τοποθετημένη η λυόμενη κατασκευή.
  12. Η εν λόγω λυόμενη κατασκευή δεν διαθέτει οποιεσδήποτε διευκολύνσεις, υδραυλικά, αποχετεύσεις, ηλεκτρολογικά, παροχές υδατοπρομήθειας, που να συνδέονται με τη γη.
  13. Η εν λόγω λυόμενη κατασκευή δεν είναι στερεά συνδεδεμένη με το έδαφος. Επί της περίφραξης που υπάρχει στο ακίνητο που βρίσκεται η λυόμενη κατασκευή, υπάρχει επιγραφή «Ξύλινα Σπίτια. Χώρος Έκθεσης. Τηλ. Για Ραντεβού 99448881».
  14. Το τεμάχιο στο οποί βρίσκεται η λυόμενη κατασκευή χρησιμοποιείται από την κατηγορούμενη 1 ως εκθεσιακός χώρος.
  15. Η εν λόγω λυόμενη κατασκευή μπορεί να μετακινηθεί ανά πάσα στιγμή.
  16. Για την εν λόγω κατασκευή δεν υπάρχει άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή ήτοι τον Δήμο Γερμασόγειας. Περαιτέρω, τα μέρη κατέθεσαν από κοινού ως τεκμήρια δέσμη 3 έγχρωμων φωτογραφιών με τις οποίες συμφωνούν και αποδέχονται ότι απεικονίζουν την επί τόπου κατάσταση που επικρατεί στο ακίνητο, τα οποία το Δικαστήριο επίσης λαμβάνει υπόψη του και αξιολογεί ανάλογα (Τεκμήρια Α, Β και Γ). Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον της κατηγορουμένης 1 και αφού της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, η κατηγορούμενη 1 εξάσκησε το δικαίωμα της σιωπής χωρίς παράλληλα να κλητεύσει οποιοδήποτε μάρτυρα. Στην τελική αγόρευση του ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε στο Δικαστήριο ότι αυτό που υπάρχει εντός του ακινήτου εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής που η σχετική νομοθεσία παρέχει αφού από την παρουσία του περικλείεται και οριοθετείται χώρος. Παραθέτοντας νομολογία που κατά την άποψη του δικαιολογεί τη θέση του, ο κύριος Παυλίδης δήλωσε πως δεν έχει σημασία εάν η κατηγορούμενη 1 θα κρατούσε προσωρινά ή μόνιμα την κατασκευή. Περαιτέρω, ο ευπαίδευτος συνήγορος θεωρεί παράλογη τη θέση της υπεράσπισης ότι επειδή η εν λόγω οικοδομή δεν είναι στερεωμένη στο έδαφος δεν αποτελεί οικοδομή εν τη έννοια του νόμου καθότι το Κεφ.96 ομιλεί για περικλείσιμο και οριοθέτηση του χώρου. Καταλήγοντας, κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεκτεί την εκδοχή της παραπονούμενης καθότι έχουν αποδειχτεί όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Ζήτησε την καταδίκη της κατηγορουμένης 1 καθώς και την έκδοση διατάγματος κατεδάφισης της οικοδομής σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας. Αντίθετα, ο συνήγορος υπεράσπισης δήλωσε στο Δικαστήριο πως η παρούσα υπόθεση αφορά λυόμενη κατασκευή η οποία δεν συνδέεται με το έδαφος. Πρόκειται, είπε ο κύριος Τιμοθέου, για αντικείμενο που μετακινείται ανά πάσα στιγμή χωρίς να διαθέτει παροχή αποχέτευσης, νερού ή ηλεκτρισμού. Παράλληλα, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης διερωτήθηκε κατά πόσο, λόγω της φύσεως της εργασίας της κατηγορουμένης 1, εάν εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής και στη συνέχεια πωληθεί και συνεπώς εγκαταλείψει το τεμάχιο η λυόμενη οικοδομή, απαιτείται νέα άδεια από την αρμόδια αρχή για την είσοδο νέας λυόμενης οικοδομής στο τεμάχιο με προοπτική την πώληση της και εάν πρέπει το ίδιο να συμβαίνει κάθε φορά που θα εγκαταλείπει το χώρο μια τέτοιου είδους οικοδομή και θα έρχεται μία άλλη εις αντικατάσταση της. Καταλήγοντας, ο κύριος Τιμοθέου ανάφερε πως δεν προνοείται άδεια οικοδομής για τέτοιου είδους κατασκευές. Στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας υπόθεσης τα παραδεκτά γεγονότα που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο καθίστανται αυτόματα ευρήματα Δικαστηρίου. Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλέπε Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη 1. Όπως έχει προαναφερθεί η κατηγορούμενη 1 κατηγορείται για τη διάπραξη του αδικήματος της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι από το Δήμο Γερμασόγειας. Το άρθρο 2 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμος, Κεφ.96 μετά των συναφών τροποποιήσεων, το οποίο αποτελεί το ερμηνευτικό πλαίσιο της νομοθεσίας αυτής, προσδιορίζει την έννοια της 'οικοδομής' ως: "οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο." Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της οικοδομής καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή είτε από ξύλο ή άλλη ύλη και (β) που περικλείει ή οροθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Η υποχρέωση προσώπου να εξασφαλίσει άδεια προτού ανεγείρει οικοδομή αναγνωρίζεται και καθορίζεται από το άρθρο 3
(1)του Κεφ.96 μέσα από το οποίο διατυπώνονται τα εξής: "3.-
(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται - .................. (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή. ................. χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή................................." Από το λεκτικό του άρθρου 3
(1)β) συνάγεται, ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
  1. Η ανέγερση οικοδομής, και
  2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο, και
  3. Η ανέγερση αυτή να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, τα μέρη συμφωνούν και αποδέχονται ότι εντός του τεμαχίου η κατηγορούμενη 1 περί το έτος 2009 τοποθέτησε κατασκευή, η οποία είναι λυόμενη. Ωστόσο διατηρούν αντίθετες αντιλήψεις ως προς την υποχρέωση εξασφάλισης σχετικής άδειας από τη αρμόδια αρχή αναφορικά με το είδος κατασκευής που παρατηρείται στο εν λόγω τεμάχιο. Μέσα από τις διαφορετικές θέσεις των μερών προκύπτουν τα ακόλουθα αλληλένδετα νομικά ερωτήματα, τα οποία χρήζουν απάντησης: (α) Κατά πόσο η έννοια της οικοδομής περιλαμβάνει και λυόμενη κατασκευή, με τον τρόπο που αυτή περιγράφεται μέσα από τον κατάλογο παραδεκτών γεγονότων και παρουσιάζεται μέσα από τις κατατεθείσες έγχρωμες φωτογραφίες, έτσι ώστε να εμπίπτει εντός της έννοιας του άρθρου 2 του Κεφ.
  4. (β) Κατά πόσο η τοποθέτηση μιας λυόμενης κατασκευής από την κατηγορούμενη 1 στο τεμάχιο αποτελεί πράξη ανέγερσης οικοδομής, η οποία εμπίπτει στη σφαίρα του άρθρου 3
(1)του Κεφ.96 όπου απαιτείται η εκ των προτέρων εξασφάλιση σχετικής άδειας από την αρμόδια αρχή. Προς απάντηση των πιο πάνω ερωτημάτων έχω ανατρέξει σε σχετική νομολογία. Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Δήμου Αγλαντζιάς
(2006)2 Α.Α.Δ. 291 υποδείχθηκε πως το κατά πόσο μια κατασκευή θεωρείται 'οικοδομή' ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area
(1943)2 All E.R. 587). Στην υπόθεση εκείνη οι εφεσείοντες κατασκεύασαν μεταλλικές βάσεις τις οποίες στερέωσαν στην οροφή με βίδες. Επί των βάσεων στερέωσαν το προκατασκευασμένο δωμάτιο εντός του οποίου τοποθέτησαν τον εξοπλισμό. Επειδή το δωμάτιο που δημιουργήθηκε περικλείει και οριοθετεί χώρο κρίθηκε ότι βρισκόταν εντός της έννοιας της 'οικοδομής' που καθορίζει το άρθρο 2 του Κεφ.96. Το γεγονός ότι μπορούσε εύκολα ή δύσκολα να αποσπαστεί δεν συνιστούσε ουσιώδες στοιχείο. Σημασία επίσης δεν είχε ούτε και η πρόθεση ή μη των εφεσειόντων να διατηρήσουν το συγκεκριμένο δωμάτιο μόνιμα ή για κάποιο χρονικό διάστημα. Περαιτέρω, στην υπόθεση Κυπριανού v. Δήμου Στροβόλου
(1992)2 Α.Α.Δ. 344 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η τοποθέτηση πασσάλου, η τοποθέτηση στέγης από τσίγκους, η στήριξη των τσίγκων στον απέναντι τοίχο και η δημιουργία ενός υπόστεγου για χρήση από το αυτοκίνητο αναμφίβολα αποτελεί οικοδομή εντός της έννοιας του άρθρου 2 του Κεφ.96 καθότι περικλείει και οριοθετεί χώρο. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ακόμη πως το γεγονός ότι δεν κατοικεί κανείς μέσα στο χώρο που δημιουργείται από την κατασκευή είναι άνευ σημασίας επειδή οικοδομή δεν σημαίνει απαραίτητα κατοικία ούτε και τόπο διαμονής ανθρώπων αλλά σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 οποιοδήποτε κατασκεύασμα από οποιοδήποτε υλικό το οποίο περικλείει ή οροθετεί ή σκοπό έχει να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Επίσης στην υπόθεση Tsiolis v. The District Officer Nicosia
(1982)2 C.L.R. 11 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: The word "construction" used in this context has the same meaning as the word "structure" and the meaning of that word was fully discussed in The London County Council v. Tann, [1954] 1 All E.R. 389. For a structure to be a building within the meaning of Chapter 96, it must be one which is used for a purpose for which a building is ordinarily used and for a purpose for which the erection of a building is usually required or at least desirable. A structure enclosing or delimiting or intending to enclose or delimit any land or space is a building. Λεπτομερής ανάλυση της ερμηνείας της λέξης 'οικοδομής' σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 γίνεται και στη Municipality of Nicosia v. Solomonides and another
(1984)2 CLR 451 με αναφορά σε σχετική αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση αυτή επισημαίνεται ότι για να θεωρείται μια κατασκευή ως 'οικοδομή' μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια την οποία έχει σκοπό να ρυθμίζει ο Νόμος αυτός. Στη Tsiolis v. The District Officer Nicosia
(1982)2 C.L.R. 11 γίνεται αναφορά και στην The London County Council v. Tann [1954] 1 All E.R. 389 όπου λέχθηκε ότι για να αποφασισθεί κατά πόσο μια κατασκευή (stucture) αποτελεί οικοδομή πρέπει να έχει τη μορφή οικοδομής 'building' και το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το σκοπό για τον οποίο η κατασκευή ανεγέρθη. Για να θεωρείται μια κατασκευή ως οικοδομή μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια ώστε να χρησιμοποιείται για ένα σκοπό για τον οποίο μια οικοδομή συνήθως χρησιμοποιείται και για ένα σκοπό για τον οποίο συνήθως απαιτείται ή τουλάχιστον είναι επιθυμητή, η ανέγερση μιας οικοδομής. Από τα λεχθέντα στην υπόθεση Μηλιδώνη ν. Έπαρχου Λευκωσίας
(1998)2 Α.Α.Δ 384 συνάγεται ότι ο σκοπός του Κεφ.96 είναι η εξασφάλιση της ασφαλούς, από κατασκευαστικής άποψης, χρήσης των οικοδομών από τον άνθρωπο, η οποία επιτυγχάνεται με την προηγούμενη λήψη της συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής και έμμεσα με τη διαβεβαίωση, ότι η οικοδομή θα είναι ασφαλής για κατοχή και χρήση. Στην προκειμένη περίπτωση είναι κοινά παραδεχτό από τα μέρη ότι περί το έτος 2009 η κατηγορούμενη 1 τοποθέτησε μια κατασκευή εντός του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 91, Φ./Σχ. 54/44 στα δημοτικά όρια του Δήμου Γερμασόγειας στην επαρχία Λεμεσού, το οποίο ακίνητο η κατηγορούμενη 1 κατέχει δυνάμει ενοικιάσεως. Από το Τεκμήριο Α προκύπτει ότι πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή με στέγη από κεραμίδια. Εξάλλου και αυτό το στοιχείο αποτελεί κοινό έδαφος των μερών. Μέσα από το Τεκμήριο Α αλλά και το Τεκμήριο Β προκύπτει επίσης ότι η εν λόγω κατασκευή επεκτείνεται και καλύπτει χώρους στις τέσσερις γωνιές του προαναφερόμενου τεμαχίου. Πρόκειται για μία προκατασκευασμένη κατοικία, ολοκληρωμένη και έτοιμη για παράδοση με σκοπό την πώληση της, ορθογώνιου σχήματος με κεκλιμένη οροφή, της οποίας οι διαστάσεις είναι κοινά παραδεχτό ότι είναι 10 μέτρα μήκος και 6 μέτρα πλάτος. Σύμφωνα με το κατάλογο παραδεχτών γεγονότων που τα μέρη υπέβαλαν στο Δικαστήριο αλλά και με βάση τα Τεκμήρια Β και Γ, η εν λόγω κατασκευή τοποθετήθηκε από την κατηγορούμενη 1 πάνω σε τσιμεντότουβλα και μεγάλα κομμάτια από ξύλο, τα οποία αυτά με τη σειρά τους είναι τοποθετημένα πάνω σε μια μεγάλη βάση από τσιμέντο διαστάσεων 10 μέτρων μήκος, 6 μέτρων πλάτος και 0,20 μέτρα πάχος (ύψος), η οποία είναι κατασκευασμένη στο έδαφος. Το Δικαστήριο, έχοντας υπόψη του τις μεγάλες διαστάσεις της κατασκευής και τον τρόπο με τον οποίον καταλαμβάνει έκταση στο τεμάχιο, το σχήμα και μέγεθος της κατασκευής, τον τρόπο με τον οποίον τα υλικά που την συνθέτουν είναι κατασκευασμένα καθώς και τον τρόπο με τον οποίον η κατασκευή είναι τοποθετημένη μέσα στο εν λόγω ακίνητο, το ότι περικλείει και οροθετεί χώρο εντός του πιο πάνω τεμαχίου, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κατασκευή αποτελεί 'οικοδομή' η οποία εμπίπτει εντός της έννοιας που καθορίζει το άρθρο 2 του Κεφ.96 και. Περαιτέρω, το στήσιμο, το είδος και ο σκοπός της κατασκευής, η τοποθέτηση της οικοδομής στο τεμάχιο με τον τρόπο και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν και παρουσιάζονται μέσα από τα παραδεχτά γεγονότα αλλά και τα Τεκμήρια Α, Β και Γ οδηγούν το Δικαστήριο στο επιπλέον συμπέρασμα ότι πρόκειται για ενέργεια της κατηγορουμένης 1 που άπτεται σε ανέγερση οικοδομής εντός του τεμαχίου, η οποία εμπίπτει στη σφαίρα του άρθρου 3
(1)του Κεφ.96 όπου απαιτείται η εκ των προτέρων εξασφάλιση σχετικής άδειας από την αρμόδια αρχή και συγκεκριμένα από το Δήμο Γερμασόγειας καθότι, όπως είναι κοινά παραδεχτό, το εν λόγω τεμάχιο εντός του οποίου βρίσκεται η εν λόγω οικοδομή εμπίπτει εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Γερμασόγειας. Ωστόσο είναι κοινά παραδεχτό από τα μέρη ότι για την εν λόγω κατασκευή η κατηγορούμενη 1 δεν εξασφάλισε άδεια οικοδομής από το Δήμο Γερμασόγειας. Το γεγονός ότι η κατασκευή είναι λυόμενη δεν σημαίνει ότι δεν είναι οικοδομή εντός της έννοιας που καθορίζει η εμβέλεια του άρθρου 2 του Κεφ.
  1. Κατά συνέπεια, αυτό δεν οδηγεί σε αποφυγή ανάληψης της υποχρέωσης που η κατηγορούμενη 1 έχει, ως κάτοχος του εν λόγω τεμαχίου, για εκ των προτέρων εξασφάλιση σχετικής άδειας για παραμονή της οικοδομής εντός του τεμαχίου σύμφωνα με το άρθρο 3 του Κεφ.
  2. Αντίθετα, το είδος αυτό της κατασκευής, ο τρόπος συναρμολόγησης των υλικών που την συνθέτουν σε συνδυασμό με όλους του άλλους παράγοντες που αναφέρθηκαν πιο πάνω ότι συνεκτιμήθηκαν αποδεικνύουν δυνατότητα εφαρμογής των άρθρων 2 και 3 του Κεφ.
  3. Το ότι η εν λόγω κατασκευή μπορεί να μετακινηθεί ανά πάσα στιγμή είναι άνευ σημασίας. Το ότι η κατασκευή αυτή δεν διαθέτει οποιεσδήποτε διευκολύνσεις, υδραυλικά, αποχετεύσεις, ηλεκτρολογικά, παροχές υδατοπρομήθειας που να συνδέονται με τη γη επίσης δεν έχει σημασία. Η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της υπεράσπισης ότι δεν προνοείται άδεια οικοδομής για τέτοιου είδους κατασκευές επειδή κάθε φορά που θα τοποθετείται νέα κατασκευή εις αντικατάσταση της προηγούμενης η οποία πωλήθηκε θα σήμαινε και εξασφάλιση νέας άδειας οικοδομής δεν ευσταθεί για όλους τους λόγους που προσπάθησα να αναφέρω πιο πάνω. Εναπόκειται στην κατηγορούμενη 1 να έλθει σε επαφή και συνεννόηση με το Δήμο Γερμασόγειας, ως αρμόδιας αρχής, προβαίνοντας στις δέουσες ενέργειες και διευθετήσεις με σκοπό την εξασφάλιση άδειας που να του επιτρέπει επαγγελματική χρήση του ακινήτου υπό τη μορφή εκθεσιακού χώρου προκατασκευασμένων οικιών. Αντίθετα, τυχόν αποδοχής της θέσης της υπεράσπισης ότι δεν απαιτείται άδεια οικοδομής, θα ισοδυναμούσε με στέρηση του δικαιώματος και ταυτόχρονα υποχρέωσης της αρμόδιας αρχής να ελέγχει και να δίδει τη συγκατάθεση της αναφορικά με την ασφάλεια τέτοιων προκατασκευασμένων κατοικιών προτού αυτές παραδοθούν για κατοχή και χρήση, πράγμα που θα ερχόταν σε σύγκρουση με τον σκοπό του Κεφ.
  4. Κατά συνέπεια, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε σωρευτικά όλα τα στοιχεία του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της εναντίον της κατηγορούμενης 1 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνεπώς, η κατηγορούμενη 1 κρίνεται ένοχη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Private Criminal/Final Judgment Αναφορά: Ιδιωτικές Ποινικές/Παράνομη Ανέγερση/Κεφ.96/ Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.