ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Σπύρος Γεωργιάδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 25658/10, 14 Mαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2011:10 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ Ενώπιον: K. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Μ. Αμπίζα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 25658/10 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν.
- Σπύρος Γεωργιάδης
- Χριστόδουλος Χριστοδούλου Κατηγορουμένων ______ Ημερομηνία: 14 Mαρτίου, 2011 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Α. Κανναουρίδης Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Ν. Καλλής Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Σ. Πατσαλίδης με κα Μ. Πατσαλίδου Κατηγορούμενοι παρόντες ΠΟΙΝΗ Μετά από ακροαματική διαδικασία ο κατηγορούμενος 2 έχει βρεθεί ένοχος των αδικημάτων της κατοχής 1630.53 γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και της κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Το σκεπτικό του Δικαστηρίου εμφαίνεται στην απόφαση του ημερομηνίας 18.2.
- Περαιτέρω, κατόπιν δικής του παραδοχής, ο κατηγορούμενος 2 έχει επίσης βρεθεί ένοχος του αδικήματος της κατοχής 13.2599 γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος 1, κατόπιν δικής του παραδοχής έχει βρεθεί ένοχος των αδικημάτων της κατοχής 1981,8138 γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Οι εν λόγω κατηγορίες (κατηγορίες 4 και 3 αντίστοιχα) ήταν κοινές για τους κατηγορουμένους 1 και 2 με τη διαφοροποίηση στην ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών, όπως αναφέρεται πιο πάνω, να αποτελεί το αποτέλεσμα ευρήματος του Δικαστηρίου με την απόφαση του σε σχέση με τον κατηγορούμενο
- Τα γεγονότα που αφορούν τον κατηγορούμενο 1, όπως έχουν εκτεθεί στο Δικαστήριο και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση, αναφέρονται στην πληροφορία που είχε η ΥΚΑΝ Λεμεσού για το ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε στην κατοχή του μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών την οποία διακινούσε στην περιοχή της Μουτταγιάκας στη Λεμεσό. Στη βάση αυτής της πληροφορίας ο κατηγορούμενος 1 τέθηκε υπό παρακολούθηση καθώς οδηγούσε το όχημα του και σε κάποιο χρονικό σημείο οι αστυνομικοί που επέβαιναν σε υπηρεσιακά οχήματα έθεσαν σε λειτουργία τους αστυνομικούς φάρους και συγκεκριμένος αστυφύλακας πλησίασε τον κατηγορούμενο 1 από τη μεριά του οδηγού κάνοντας του σήμα να σταματήσει για έλεγχο και φωνάζοντας του ότι ήταν αστυνομικός. Στη θέα της αστυνομίας ο κατηγορούμενος 1 ανέπτυξε ταχύτητα προσπαθώντας να διαφύγει τον έλεγχο, όμως ακολουθήθηκε από τον ως άνω αστυνομικό, ο οποίος τον είδε σε κάποιο σημείο του δρόμου να ρίχνει έξω από το παράθυρο του συνοδηγού του αυτοκινήτου του ένα νάιλον διαφανές σακούλι. Η καταδίωξη συνεχίστηκε μέχρι που ο κατηγορούμενος 1 έφτασε έξω από την οικία του, οπόταν μετά την ανακοπή του και έρευνα στο όχημα του, βρέθηκε ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης βάρους 0,0198 γρ. στη θέση του οδηγού και κυλινδρικό δοχείο στο οποίο υπήρχαν ίχνη ξηρής φυτικής ύλης στη θέση του συνοδηγού. Κατόπιν επίστησης της προσοχής του κατηγορουμένου στο Νόμο με αναφορά στην ποσότητα που βρέθηκε στη θέση του οδηγού, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι «εν χόρτο εν δικό μου». Αφού συνελήφθη και του επεστήθη και πάλι η προσοχή στο Νόμο απάντησε «εντάξει». Σε έρευνα που έγινε στην οικία του κατηγορουμένου 1 δεν ανευρέθη οτιδήποτε παράνομο. Μετά από την έρευνα στην οικία του ο κατηγορούμενος 1 οδηγήθηκε στο σημείο όπου έριξε το νάιλον διαφανές σακούλι και η απάντηση που έδωσε κατόπιν επίστησης της προσοχής του στο Νόμο ήταν «εν δικό μου εν τούτο που επέταξα». Η συσκευασία αυτή που ο κατηγορούμενος 1 θεάθηκε να ρίχνει από το παράθυρο του οχήματος του κατά την καταδίωξη διαπιστώθηκε να περιέχει κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη βάρους 68,0845 γρ. Σε πληροφόρηση του Αστ. 193 για υποψίες ότι ο κατηγορούμενος 1 πιθανόν να κατείχε μεγαλύτερη ποσότητα κάνναβης, την οποία πιθανόν να πέταξε την ώρα της καταδίωξης, αυτός υπέδειξε ότι πέταξε ακόμα ένα σακούλι με ναρκωτικά εκφράζοντας την πρόθεση να οδηγήσει την αστυνομία στο εν λόγω σημείο. Κατόπιν δε επίστησης και πάλι της προσοχής του στο Νόμο εξέφρασε την πρόθεση να πει όλη την αλήθεια και να συνεργαστεί με την αστυνομία. Οδήγησε τον Αστ. 193 σε μικρή απόσταση από το σημείο όπου θεάθηκε να ρίχνει την πιο πάνω συσκευασία για να υποδείξει και άλλη συσκευασία στην οποία διαπιστώθηκε να υπάρχει ξηρή φυτική ύλη βάρους 283,13 γρ. και η οποία βρισκόταν στον αποθηκευτικό χώρο διπλοκάμπινου οχήματος. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 1 μεταφέρθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ όπου ανακρινόμενος εξέφρασε την επιθυμία να συνεργαστεί με την αστυνομία και ανέφερε ότι ήταν πρόθυμος να αποκαλύψει κρύπτη με μεγαλύτερη ποσότητα ναρκωτικών λέγοντας στον αστυφύλακα που του επέστησε την προσοχή στο Νόμο ότι «εν σοβαρά τα πράγματα τζαι θέλω να ακούσουν τζαι οι μαστόροι σου». Στην παρουσία του υπεύθυνου της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο κατηγορούμενος 1 αποκάλυψε την ύπαρξη μεγαλύτερης ποσότητας ναρκωτικών σε αποθήκη κάποιου διαμερίσματος λέγοντας ότι το κλειδί της αποθήκης το έχει με τα κλειδιά του αυτοκινήτου του και με την εισήγηση να μεταβούν στο χώρο για να ξεκαθαρίσει, όπως είπε, τη θέση του. Η αστυνομία οδηγήθηκε από τον κατηγορούμενο 1 στην πολυκατοικία όπου ευρίσκεται το διαμέρισμα του κατηγορούμενου 2 και στο ισόγειο της οποίας η αποθήκη του εν λόγω διαμερίσματος. Είναι στην εν λόγω αποθήκη που ανευρέθηκαν τέσσερις συσκευασίες, οι οποίες διαπιστώθηκε να περιέχουν κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη συνολικού βάρους 1630.53 γρ., μια γκρίζα ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μάρκας SL-100B πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη ξηρής φυτικής ύλης και ένα πλαστικό ποτήρι το οποίο περιείχε ίχνη ξηρής φυτικής ύλης. Ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι τα εν λόγω τεκμήρια ήταν δικά του. Συνεχίζοντας την παράθεση του πραγματικού υπόβαθρου της παρούσας υπόθεσης και εισάγοντας στο πλαίσιο της παρούσας ποινής και τα γεγονότα που αφορούν τον κατηγορούμενο 2, προκύπτει από τη μαρτυρία ότι τα εν λόγω ναρκωτικά που βρέθηκαν στην αποθήκη του διαμερίσματος του κατηγορούμενου 2 τοποθετήθηκαν στο χώρο από τον κατηγορούμενο 1 μετά από άδεια που του έδωσε προς τούτο ο κατηγορούμενος
- Βρίσκονταν δε εκεί εν γνώσει του κατηγορούμενου 2 ο οποίος, ενώ είχε παραχωρήσει κλειδί της αποθήκης στον κατηγορούμενο 1, παρέμεινε επίσης κάτοχος τέτοιου κλειδιού διατηρώντας και αυτός έλεγχο της αποθήκης. Από δε την ποσότητα που βρισκόταν στην αποθήκη, ο ίδιος έλαβε μικρή ποσότητα για δική του χρήση, φανερώνοντας με αυτό τον τρόπο και τον έλεγχο που είχε στα ναρκωτικά που φυλάχθηκαν στην αποθήκη του. Τέλος όσον αφορά τη δεύτερη κατηγορία πιο πάνω τα γεγονότα όπως προκύπτουν από την απόφαση του Δικαστηρίου, στην οποία παρέπεμψε ο κ. Κανναουρίδης, είναι ότι ο κατηγορούμενος 2 βρέθηκε στο διαμέρισμα του να κατέχει την ποσότητα των 13,2599 γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη έχοντας λάβει αυτή την ποσότητα από τα ναρκωτικά που φυλάχθηκαν στην αποθήκη. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής του κατηγορούμενου 1 ο κ. Καλλής αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα των κατηγοριών εισηγήθηκε ότι κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα γεγονότα και περιστατικά αυτής. Είναι σ΄ αυτό το πλαίσιο που υπέδειξε το ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν περιορίστηκε στην ανάληψη της ευθύνης για τη μικρή σχετικά ποσότητα που βρέθηκε να κατέχει και να έχει ρίξει από το αυτοκίνητο του, αλλά προχώρησε στην υπόδειξη άλλης, μεγαλύτερης ποσότητας που δεν είχε γίνει αντιληπτή από την αστυνομία. Περαιτέρω δε, προχώρησε και στην αποκάλυψη ακόμη μεγαλύτερης ποσότητας ναρκωτικών και του χώρου στον οποίο αυτά κρύβονταν. Με αυτό τον τρόπο, εισηγήθηκε ο συνήγορος, φανερώνεται η άμεση και έμπρακτη μεταμέλεια του κατηγορούμενου 1, ο οποίος με τη συνεργασία του με τη αστυνομία και την όλη συμπεριφορά του εμπόδισε την διοχέτευση στην κοινωνία αυτής της ποσότητας ναρκωτικών που χωρίς την ομολογία του δεν θα ήταν δυνατόν να ανευρεθεί από την αστυνομία. Ο κ. Καλλής περαιτέρω εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 δέχθηκε απειλές για τη ζωή του ιδίου και της οικογένειας του από εμπλεκόμενα πρόσωπα διευκρινίζοντας ότι δεν αναφέρεται στον κατηγορούμενο
- Ο κατηγορούμενος 1 καρτερικά αναμένει την ποινή που θα του επιβληθεί έχοντας παραμείνει υπό κράτηση για χρονικό διάστημα 6 μηνών. Υιοθέτησε τις δύο εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας ημερομηνίας 24.2.2011 ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1 λέγοντας περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος 1 από ηλικίας 14 ετών έζησε και ένιωσε την εγκατάλειψη, δυστυχία και φτώχια με όλες τις συνέπειες αυτών μετά τη διάσταση στη σχέση των γονέων του. Θυσίασε τις σπουδές του από αγάπη για την οικογένεια του ώστε να μπορεί να βοηθήσει οικονομικά τη μητέρα του, όμως είχε την ατυχία να περιπέσει στη χρήση ναρκωτικών τάξεως Β΄, περιστασιακά έστω, και ενέδωσε στις ψυχολογικές πιέσεις για φύλαξη για μικρό χρονικό διάστημα της υπό κρίση ποσότητας ναρκωτικών έτσι ώστε να μπορεί να εξασφαλίσει τη δόση του. Ο ίδιος δεν ανήκει σε ομάδα εμπόρων και πρώτη φορά προέβηκε σε τέτοια απερίσκεπτη ενέργεια απασχολώντας τη δικαιοσύνη. Ο τρόπος δε αντίδρασης του φανερώνει την απειρία και ερασιτεχνικότητα του. Προχωρώντας ο κ. Καλλής αναγνώρισε ότι οι ποινές σ΄ αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικές και αυστηρές όμως, εισηγήθηκε, στην παρούσα περίπτωση επιβάλλεται όπως το Δικαστήριο αντιμετωπίσει διαφορετικά το θέμα ενθαρρύνοντας άτομα στη θέση του κατηγορούμενου 1 να συνεργάζονται με την αστυνομία ώστε να μην μπορούν να τους εμπιστεύονται οι έμποροι ναρκωτικών. Ήταν περαιτέρω θέση του κ. Καλλή ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει ήδη τιμωρηθεί δυσανάλογα αφού εδώ και έξι μήνες έχει στερηθεί της ελευθερίας του και έχει επίσης απωλέσει την εργασία του ως αχθοφόρος, συνεπεία της παρανομίας του, κάτι που έχει επίσης άμεσες συνέπειες και στη μητέρα του. Υποδεικνύοντας την ντροπή και πόνο του ιδίου του κατηγορούμενου 1 έναντι της οικογένειας του, ο κ. Καλλής εισηγήθηκε περαιτέρω ότι η αυστηρή αντιμετώπιση του κατηγορούμενου δεν θα εξυπηρετήσει το σκοπό της αναμόρφωσης και επανένταξης του στην κοινωνία αφού έμπρακτα μεταμελήθηκε και με τη συμπεριφορά του έδειξε ότι δεν χρειάζεται αναμόρφωση. Είναι με βάση αυτά που εισηγήθηκε ότι στην περίπτωση που κριθεί αναγκαία η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει την αναστολή της εκτέλεσης της στη βάση της συνεργασίας του με την αστυνομία, της άμεσης παραδοχής του τόσο στην αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο, της έμπρακτης μεταμέλειας του, της σπίλωσης του ονόματος του, του ότι εδώ και έξι μήνες τελεί υπό κράτηση και του ότι σ΄ αυτό το διάστημα κατάφερε να απεξαρτηθεί πλήρως από τα ναρκωτικά λόγω της παραμονής του υπό κράτηση στις φυλακές. Από την πλευρά του ο κ. Πατσαλίδης, έχοντας διοριστεί συνήγορος του κατηγορούμενου 2 μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου, προέβηκε και ανέλυσε θέσεις του σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης στη βάση της απόφασης του Δικαστηρίου, των δύο καταθέσεων του κατηγορουμένου 2 και της κατάθεσης του κατηγορούμενου 1 που αποτέλεσαν τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου. Μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο και έχοντας χαρακτηρίσει ορθή την απόφαση του Δικαστηρίου με βάση τα ενώπιον του γεγονότα και δεδομένα, ο συνήγορος εισηγήθηκε την ύπαρξη παραδοξοτήτων που συνέπεια είχαν να βρεθεί ο κατηγορούμενος 2 σε δυσμενή θέση. Μέσα από μια ανάλυση των σκέψεων του ο κ. Πατσαλίδης υπέδειξε την άγνοια του κατηγορούμενου 2 για την άρση, μετατόπιση, διακίνηση, τελικό προορισμό, προμηθευτή και αξία αγοράς και μεταπώλησης των εν λόγω ναρκωτικών. Με αυτά τα δεδομένα και με την εισήγηση ότι το απόλυτο δίκαιο δεν θα πρέπει μοιραία να οδηγήσει σε απόλυτη αδικία κατέληξε ότι η ποινή δεν θα πρέπει να διαλαμβάνει και την εμπορία αφού τα χρήματα που στις καταθέσεις αναφέρεται ότι θα λάμβανε ο κατηγορούμενος 2 δεν θα ήταν μέρος της συναλλαγής ή εμπορίας ναρκωτικών αλλά ίσως να είχαν τη μορφή φυλάχτρων. ΄Ηταν εισήγηση του συνηγόρου ότι οι δεύτερες σκέψεις στις οποίες φαίνεται να οδηγήθηκε ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν σοφότερες όμως η ακροαματική διαδικασία που ακολούθησε των παραδοχών του στις καταθέσεις του δεν θα πρέπει να λειτουργήσει δυσμενώς εις βάρος του. Ο συνήγορος παρέπεμψε και σε νομολογία αναφορικά με ποινές που έχουν επιβληθεί σε υποθέσεις ναρκωτικών και έχοντας υιοθετήσει το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2, και υποδεικνύοντας ότι ο κατηγορούμενος έχει δύο παιδιά με ηλικίες 8 και 6 ετών που τελούν υπό τη φύλαξη της αλλοδαπής πρώην συζύγου του κατηγορούμενου 2, κατέληξε στην εισήγηση ότι η ποινή που θα επιβληθεί δεν θα πρέπει να έχει ουσιαστική απήχηση επιβαρυντική προς αθώα θύματα. Αναφορικά με τις προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων έχουν ετοιμαστεί εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας ημερομηνίας 24.2.2011, οι οποίες έγιναν αποδεκτές από την υπεράσπιση του κάθε κατηγορούμενου. Η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αποτελεί εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη
(2001)2 ΑΑΔ 617). Για τον κατηγορούμενο 1 ετοιμάστηκαν δύο εκθέσεις με ίδια ημερομηνία όπου αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 27 χρονών, κατάγεται από τη Λεμεσό και προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια. Υπήρχαν προστριβές και καυγάδες στο σπίτι και τελικά οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν 14 χρονών περίπου. Ο κατηγορούμενος διαμένει με τη μητέρα του και δεν είχε οποιαδήποτε επικοινωνία με τον πατέρα του ούτε γνωρίζει που ευρίσκεται σήμερα. Αποφοίτησε από το λύκειο με πολλές δυσκολίες λόγω του ότι αναγκάστηκε να εργάζεται παράλληλα με τη φοίτηση του, λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η μητέρα του. Υπηρέτησε τη θητεία του κανονικά στην Εθνική Φρουρά και στη συνέχεια εργάστηκε ως διανομέας. Το 2006 πήγε στην Ιταλία για να εργαστεί και παράλληλα να μάθει τη γλώσσα για να μπορέσει να σπουδάσει. Δεν κατάφερε όμως να εξεύρει εργασία και μετά από 6 μήνες επέστρεψε στην Κύπρο. Βρήκε εργασία στο λιμάνι Λεμεσού ως αχθοφόρος, επάγγελμα που ασκούσε μέχρι τη σύλληψη του. Ο ίδιος περιγράφει τη ζωή του να είναι με αρκετές δυσκολίες που άρχισαν μετά το χωρισμό των γονέων του και λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν. Πάντοτε αισθανόταν την ανάγκη να στηρίζει την οικογένεια του. Αναφορικά με το αδίκημα που παραδέχθηκε ενοχή, αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα του και δηλώνει μεταμέλεια. Εξέφρασε επίσης την επιθυμία μετά την αποφυλάκιση του να αναλάβει εργασία κάνοντας μία νέα αρχή στη ζωή του. Ο κατηγορούμενος 2, προέρχεται και αυτός από διαλυμένη οικογένεια. Οι γονείς του χώρισαν όταν αυτός ήταν 9 ετών. Έχει δύο μικρότερα αδέλφια. Τα παιδικά του χρόνια τα περιγράφει ως δύσκολα λόγω οικονομικών δυσκολιών. Φοίτησε μέχρι τη Β΄ τάξη του Γυμνασίου και διέκοψε τη φοίτηση του για να εργαστεί στις οικοδομές με τον πατέρα του. Διέμενε στη Λεμεσό με τη μητέρα του και πηγαινοερχόταν στη Πάφο όπου διέμενε ο πατέρας του για να εργαστεί. Σε ηλικία 18 ετών υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά για περίοδο 8 μηνών μόνο, λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζε η οικογένεια του. Το έτος 2000 τέλεσε γάμο με μία κοπέλα από τη Βουλγαρία και από το γάμο τους απέκτησαν 2 παιδιά ηλικίας 8 και 6 ετών σήμερα τα οποία φοιτούν σε δημοτικό σχολείο. Μετά το γάμο τους εγκαταστάθηκαν στην Επαρχία Πάφου όπου ο κατηγορούμενος διατηρούσε εταιρεία οικοδομών, η οποία στη συνέχεια έκλεισε λόγω μειωμένων εργασιών και επέστρεψαν και πάλι στη Λεμεσό όπου αρχικά εργάστηκε στο τμήμα Δασών ως δασοπυροσβέστης και στη συνέχεια ως έκτακτος πυροσβέστης μέχρι τη σύλληψη του. Ο κατηγορούμενος χώρισε με τη σύζυγο του λίγους μήνες πριν τη σύλληψη του λόγω προβλημάτων στις σχέσεις τους και τη φύλαξη των παιδιών ανέλαβε η σύζυγος του. Αναφορικά με το αδίκημα που κατηγορείται ανέφερε ότι αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα του αλλά δεν έχει ο ίδιος οποιαδήποτε σχέση και ενεπλάκη άδικα. Η σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία οι κατηγορούμενοι βρέθηκαν ένοχοι, αντανακλάται πρώτιστα στην προνοούμενη από το Νόμο ποινή, όπου για τα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Β» προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων. Για δε το αδίκημα της κατοχής της ίδιας φύσης ουσίας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο προνοείται δια βίου φυλάκιση. Η αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών, ιδιαίτερα όταν αυτές σχετίζονται με την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα, επιβεβαιώθηκε πολλές φορές από τη νομολογία. Στην υπόθεση Victor Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 211, όπου έγινε αναφορά στην προηγούμενη νομολογία, τονίστηκε ότι η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό κατοχής των ναρκωτικών (Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 AAΔ 377). Στην υπόθεση Beyki v. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 60 τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα Δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι΄ αυτό και οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνα που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi ν. Αστυνομίας,
(2001)2 ΑΑΔ 174, καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ΄ αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιείκειας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.» Έχοντας επισημάνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που προβάλλει από τη φύση τους και τη νομολογία, καθώς και τις αυστηρές ποινές που είναι επιβεβλημένο να επιβάλλονται, το Δικαστήριο οφείλει να επιτελέσει και ένα άλλο σοβαρό και ουσιαστικό καθήκον εξατομικεύοντας την ποινή σε συνάρτηση πάντοτε, με το πρόσωπο του δράστη και το σύνολο των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν πρέπει να εξουδετερώνεται το στοιχείο της αποτροπής (Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού
(2001)2 ΑΑΔ 55). Όπως έχει κατ' επανάληψη λεχθεί, ακόμη και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή, δεν ατονεί η υποχρέωση για εξατομίκευση της. Η ποινή πρέπει να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις σε τέτοιου είδους υποθέσεις λαμβάνονται υπόψη, χωρίς όμως να εξουδετερώνουν την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από τη διάδοση του αργού θανάτου και την καταστροφή προσώπων, νέων, στην πλειονότητα τους. Η αυστηρή αντιμετώπιση επιβάλλεται από την αποδοκιμασία της κοινωνίας για αδικήματα τέτοιου είδους και την ενεργό συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα, σε όλα τα επίπεδα, για την καταπολέμηση της κοινωνικής μάστιγας, όπως χαρακτηρίζονται τα ναρκωτικά (Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359). Ως συνεπακόλουθο παρατηρείται αύξηση των ποινών για ναρκωτικές ουσίες, από την απλή κατοχή, μέχρι την εμπορία σκληρών ναρκωτικών. Το πρόβλημα όχι μόνο δεν έχει εκλείψει αλλά γίνεται ολοένα και πιο εφιαλτικό όπως επισημάνθηκε και στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 124 όπου αναφέρθηκαν τα εξής στη σελ. 130: «όπως τονίστηκε επανειλημμένως από τα Δικαστήρια. , αν επιθυμούμε η εκστρατεία των Δικαστηρίων για πάταξη της μάστιγας των ναρκωτικών, να μην περιοριστεί σε φραστικές αποδοκιμασίες, θα πρέπει οι ποινές που επιβάλλονται να συνάδουν απόλυτα με τις εξαγγελμένες πάγιες θέσεις της νομολογίας, μέσα από τις οποίες διακηρύσσεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων να πατάξουν το πρόβλημα. Όπως τονίστηκε στη Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 577, αν η αυξητική τάση του εγκλήματος συνεχίσει, θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, με την περαιτέρω αύξηση των ποινών.» Η φύση των αδικημάτων, τόσο λόγω των συνθηκών που περιβάλλουν τη διάπραξη τους, όσο και των επιδιώξεων, που συναρτώνται με την προσπόριση υλικού κέρδους από τους παρανομούντες, αφήνουν μικρά περιθώρια για την επενέργεια ελαφρυντικών στοιχείων τα οποία θα λαμβάνονταν υπόψη. Σε διαφορετική περίπτωση θα είχαν μεγαλύτερη σημασία στο είδος και το ύψος της ποινής. Στην υπόθεση Redjep ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 217, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 3 ½ χρόνων σε κατηγορία προμήθειας από άλλο πρόσωπο 1.358,10 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, ενώ στους άλλους δύο συγκατηγορούμενους του επιβλήθηκαν ποινές 2 ½ και 3 χρόνων φυλάκισης, κατόπιν παραδοχής όλων των κατηγορουμένων. Η διαφοροποίηση έγινε λόγω του βαθμού συμμετοχής του κάθε κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2005)2 ΑΑΔ 155, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 3 χρόνων για κατοχή 6.119,76 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, η οποία επιβλήθηκε στον 27χρονο εφεσείοντα που είχε μια προηγούμενη καταδίκη. Παραδέχθηκε σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, μετά από καταχώρηση αναστολής δίωξης από τον Γενικό Εισαγγελέα, σε κατηγορίες για συνωμοσία, εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών σε άλλους. Λήφθηκε υπόψη η συνεργασία του με την Αστυνομία για σύλληψη τρίτου προσώπου. Στην υπόθεση Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 482, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 5 χρόνων σε δύο κατηγορίες κατοχής 3 περίπου κιλών κάνναβης, 2 ετών για την εισαγωγή της ίδιας ποσότητας και 4 χρόνων στην κατηγορία της προμήθειας 110 περίπου γρ. κάνναβης, που είχαν επιβληθεί πρωτόδικα κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 466, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 6 ετών για κατοχή με σκοπό τη προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 1.500 γρ. κάνναβης και 6 μηνών στην κατηγορία χρήσης. Δεν είχε επιβληθεί καμία ποινή στην κατηγορία της κατοχής, σε 25χρονο με λευκό ποινικό μητρώο, που παραδέχθηκε και εξέφρασε τη μεταμέλεια του. Στην υπόθεση Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 476 επικυρώθηκε οκταετής φυλάκιση που είχε επιβληθεί σε 26χρονο αλλοδαπό που είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο αναλαμβάνοντας στο μεταξύ εγκληματική δραστηριότητα, κατόπιν παραδοχής του για κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο ενός σχεδόν κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην υπόθεση Χαρίτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 225 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τη, μεταξύ άλλων, 3ετή και 5ετή φυλάκιση που επιβλήθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία για κατοχή και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 305,7714 γρ. κάνναβης αντιστοίχως. Ο εφεσείων ήταν νεαράς ηλικίας με λευκό ποινικό μητρώο. Στην πρόσφατη υπόθεση Πιτσιλλίδη κ.ά. ν. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 102/08, 104/08 και 105/08 ημερ. 17.12.2009, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τη, μεταξύ άλλων, 5ετή φυλάκιση που επιβλήθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία για κατοχή με σκοπό τη προμήθεια 326,14 γρ. φυτού κάνναβης, τονίζοντας παράλληλα ότι «οι ποινές σ' αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικές έτσι ώστε αυτοί που αποφασίζουν να εμπλακούν σε κάθε είδος παρανομία που έχει σχέση με τα ναρκωτικά, να υπολογίζουν όλες τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης τους». Στην παρούσα περίπτωση λαμβάνουμε υπόψη τον τρόπο που διαπράχθηκαν τα αδικήματα που υποδηλεί προσχεδιασμό και εκτέλεση ενός σχεδίου με προφανή στόχο την εξασφάλιση οφέλους από μέρους του κατηγορούμενου 1, που ήταν η εξασφάλιση της δόσης του όπως αναφέρθηκε, αλλά και του κατηγορούμενου 2, που ήταν το αντίτιμο της παραχώρησης του χώρου φύλαξης αλλά και της ευχέρειας λήψης ποσότητας από τη φυλαχθείσα ποσότητα ναρκωτικών για δική του χρήση. Και αυτά με πλήρη αδιαφορία για τις καταστροφικές επιπτώσεις που θα είχε στην κοινωνία και κυρίως σε νεαρά άτομα η διοχέτευση μίας τέτοιας ποσότητας ναρκωτικών ουσιών. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη όλα όσα αναφέρθησαν από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων 1 και 2 σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης, όμως δεν μπορεί να παραγνωριστούν συγκεκριμένες πτυχές που αφορούν τις εισηγήσεις αυτές. Και εξηγούμε. Είναι γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε σε άμεση παραδοχή προς την αστυνομία προχωρώντας σε ομολογίες που απεκάλυψαν αδικήματα για τα οποία στο συγκεκριμένο χρόνο δεν υπήρχαν ενδείξεις. Είναι ορθό να διαπιστωθεί ότι κατά τον εν λόγω χρόνο ο κατηγορούμενος 1 συνδεόταν μόνο με την ποσότητα που βρέθηκε στην κατοχή του και την ποσότητα που θεάθηκε να ρίχνει κατά την καταδίωξη του. Είναι οι δικές του παραδοχές και αναφορές που οδήγησαν στην αποκάλυψη των υπολοίπων ποσοτήτων. Η άμεση αυτή παραδοχή του και συνεργασία του με την αστυνομία ασφαλώς αποτελεί σημαντικό ελαφρυντικό. Όμως δεν συμφωνούμε με την έκταση την οποία αποδίδει ο κ. Καλλής στη συνεργασία αυτή αφού οι ενέργειες του κατηγορουμένου 1 περιορίζονται στα πιο πάνω χωρίς να επεκτείνονται σε συνεργασία του τύπου της αποκάλυψης του προσώπου που βρισκόταν πίσω από το όλο σχέδιο. Σ΄ αυτό το πλαίσιο και δεδομένου ότι οι αποκαλύψεις του κατηγορούμενου 1 έγιναν προφανώς πριν την ύπαρξη οποιασδήποτε απειλής από μέρους εμπλεκομένου προσώπου (όχι του κατηγορούμενου 2) και δεδομένου επίσης ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν απεκάλυψε τον ιθύνοντα νου του σχεδίου, δεν θα μπορούσε να έχει οποιαδήποτε ουσιαστική επίδραση στην ποινή η αναφορά περί ύπαρξης τέτοιων απειλών προς τον κατηγορούμενο 1 και την οικογένεια του. Περαιτέρω δεν μας βρίσκει σύμφωνους η εισήγηση του κου Καλλή ότι ο κατηγορούμενος 1 απλά ενέδωσε σε πιέσεις για φύλαξη για μικρό χρονικό διάστημα των ναρκωτικών. Είναι εμφανές ότι, κατά το χρόνο της σύλληψης του, ο κατηγορούμενος 1 μετέφερε μέρος της όλης ποσότητας σε διαφορετικές συσκευασίες προφανώς σε μια προσπάθεια διακίνησης. Δεν μας διαφεύγει φυσικά η θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν ήταν ο κύριος έμπορος. Ως προς δε την επίκληση από τον κο Καλλή του καλού χαρακτήρα του κατηγορούμενου 1 τον οποίο εκμεταλλεύτηκε ο έμπορος καθώς και την οικονομική του κατάσταση και το ότι ήταν περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών, σχετικό είναι το κάτωθι απόσπασμα από την υπόθεση Landau v Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 178: «Ο καλός χαρακτήρας του μεταφορέα είναι πολύ μικρής σημασίας στις περιπτώσεις εμπορίας ναρκωτικών. Οι έμποροι των ναρκωτικών, συνήθως, αναζητούν μεταφορείς καλού χαρακτήρα και πρόσωπα τα οποία δυνατόν, λόγω φύλου, ηλικίας ή ασθένειας, να προκαλούν τη συμπάθεια του Δικαστηρίου. Χωρίς τους μεταφορείς αυτούς το εμπόριο των ναρκωτικών δεν θα βρισκόταν στην έξαρση που είναι σήμερα.» (βλ. επίσης Παυλίδης κ.α. ν Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 220, Gholi v Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 30 και Farhad Hassan Pour Tomatari v Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 169). Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2 ασφαλώς και διαπιστώνεται το γεγονός ότι η όλη του εμπλοκή στην εφαρμογή του σχεδίου, το οποίο φαίνεται να υπήρχε, ήταν πολύ περιορισμένη και επεκτείνετο κυρίως στην παραχώρηση επί κάποιας αμοιβής του χώρου φύλαξης των ναρκωτικών. Όμως και πάλι δεν μπορεί να παραγνωριστεί το ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε και ο ίδιος έλεγχο των ναρκωτικών, έλεγχος ο οποίος υλοποιήθηκε με την ανάληψη μικρής ποσότητας για δική του χρήση. Επομένως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να λεχθεί ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι άμοιρος ευθυνών για την όλη κατάσταση πραγμάτων που δημιουργήθηκε στο βαθμό που εισηγείται ο συνήγορος του. Δεν παραγνωρίζεται το γεγονός ότι παρά τις αναφορές του στις καταθέσεις του, ο κατηγορούμενος 2 στο Δικαστήριο αρνήθηκε ενοχή στις κατηγορίες που προχώρησαν σε ακρόαση. Η μη παραδοχή του κατηγορούμενου δεν αποτελεί μεν επιβαρυντικό παράγοντα, από την άλλη όμως, στερεί από τον κατηγορούμενο 2 του δικαιώματος να ζητήσει επιεική αντιμετώπιση (βλ. Nicolay Kolev v. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ σελ. 197). Ας μην ξεχνούμε ότι ο λόγος που η παραδοχή σε αρχικό στάδιο αποτελεί μετριαστικό παράγοντα είναι ακριβώς γιατί δείχνει έμπρακτη μεταμέλεια για τη διάπραξη των αδικημάτων, στοιχείο το οποίο ελλείπει στην περίπτωση της ακροαματικής διαδικασίας. Σημειώνουμε επίσης ότι στην παρούσα περίπτωση ο κατηγορούμενος 2 κατά την ακρόαση έδωσε ένορκη μαρτυρία ανατρέποντας τα λεγόμενα του στις καταθέσεις του και ακόμη και μετά την απόφαση του Δικαστηρίου, στο πλαίσιο της συνέντευξης του για την ετοιμασία της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, εξακολούθησε να θεωρεί τον εαυτό του ως μη έχοντα σχέση με την υπόθεση. Με αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί παρά να ελλείπει οποιοδήποτε στοιχείο μεταμέλειας από πλευράς του κατηγορούμενου 2 σε σχέση με την όποια συμμετοχή του στην τέλεση των αδικημάτων των κατηγοριών 3 και 4 κάτι που δεν ισχύει για την κατηγορία 2 την οποία παραδέχθηκε. Για την κατηγορία αυτή λαμβάνεται επίσης υπόψη η μικρή ποσότητα των ναρκωτικών που κατείχε καθώς και το γεγονός ότι ήταν περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών. Υπό το φως των πιο πάνω λαμβάνουμε επίσης υπόψη τις προσωπικές συνθήκες και των δύο κατηγορουμένων, το λευκό τους ποινικό μητρώο και τα όσα έχουν αναφερθεί από τους συνηγόρους τους προς μετριασμό της ποινής. Στην υπόθεση Ζαχαρίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 595 λέχθηκε ότι «η ίση μεταχείριση των παραβατών αποτελεί θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, συνταγματικά κατοχυρωμένο από τις διατάξεις του άρθρου 28 του Συντάγματος. Η εφαρμογή στη τιμωρία των παραβατών επιβάλλει την απόδοση των ίσων στα ίσα. Κατά συνέπεια, δεν χωρεί διάκριση στη τιμωρία παραβατών, η συνδρομή των οποίων στη διάπραξη του εγκλήματος έχει τον ίδιο βαθμό εγκληματικότητας. Χωρεί, όμως, διαχωρισμός όπου διακρίνεται ο ρόλος των παραβατών στη διάπραξη του εγκλήματος και, γενικά, όπου διαφέρει το στοιχείο εγκληματικότητας, που συνοδεύει τις πράξεις τους.» (βλ. επίσης Ηροδότου ν Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 175 και Σιδερένου ν Δημοκρατίας Ποιν.Εφ. 122/09 ημερομηνίας 21/4/2010). Με βάση τις πιο πάνω αρχές θα μπορούσε να λεχθεί ότι στην παρούσα περίπτωση ο χειρισμός του κατηγορούμενου 2 θα πρέπει να είναι ευνοϊκότερος δεδομένου του ότι ο ρόλος του ήταν περιορισμένος συγκριτικά με το ρόλο του κατηγορούμενου 1 και η ποσότητα των ναρκωτικών για την οποία καταδικάστηκε είναι μικρότερη. Όμως, ο κατηγορούμενος 1 δικαιούται να τύχει του ευεργετήματος της άμεσης παραδοχής και έμπρακτης μεταμέλειας που επέδειξε, ελαφρυντικό που δεν μπορεί να έχει ο κατηγορούμενος 2. Με αυτά τα δεδομένα θεωρούμε ότι οι αρμόζουσες ποινές για τους κατηγορούμενους είναι οι ακόλουθες τις οποίες επιβάλλουμε: Στην 2η κατηγορία επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην 3η κατηγορία επιβάλλουμε στον κάθε κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 4 ετών. Στην 4η κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή καθότι τα γεγονότα της περιλαμβάνονται στα γεγονότα της 3ης κατηγορίας. Οι ποινές να συντρέχουν και να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης τους. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και δίδονται οδηγίες να καταστραφούν. €40 έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής. Subject: Criminal/Assize Court/Sentence (Αναφορά: Ποινή /Κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως ″Β″). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο