Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Inna Granalska, Αρ. Υπόθεσης: 28834/10, 15 Μαρτίου 2011

(1)και

(5)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε, και του απαγορευμένου μετανάστη, κατά παράβαση των άρθρων 2, 6

(1)(θ) και 19

(2)του Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως αυτά εκτέθηκαν από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, έχουν ως ακολούθως. Στις 20.5.2010 και περί ώρα 08.00 προσήλθε στα γραφεία της ΥΑΜ Λεμεσού η κατηγορουμένη με σκοπό να διευθετήσει την άδεια παραμονής της στην Κύπρο ως σύζυγος Ελληνοκυπρίου. Από εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι αυτή εισήλθε παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του παρανόμου αεροδρομίου της Τύμπου και βρισκόταν και στο παρελθόν στην Κύπρο, και τα στοιχεία της εντοπίζονται στον κατάλογο απαγορευμένων μεταναστών αφού διέμενε στο παρελθόν παράνομα στην Κύπρο για 9 χρόνια και 4 μήνες. Η αίτησης της έγινε αποδεκτή και ακολούθως η κατηγορουμένη οδηγήθηκε στον αστυνομικό σταθμό Πολεμιδιών για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Την ίδια μέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορουμένη, στην οποία αναφέρει ότι ήρθε από το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου αφού υπολόγιζε ότι τα στοιχεία της θα ήταν στο Στοπ Λιστ επειδή στο παρελθόν διέμενε παράνομα στην Κύπρο. Ήρθε στην Κύπρο για να συναντήσει τον Ελληνοκύπριο σύζυγο της με τον οποίον τέλεσαν πολιτικό γάμο στις 4.2.

1. Αφού κατηγορήθηκε γραπτώς για τα εν λόγω αδικήματα που διέπραξε και της επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, η κατηγορουμένη απάντησε ότι παραδέχεται. Τέλος, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι η κατηγορουμένη δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος της κατηγορουμένης μετέφερε στο Δικαστήριο την ειλικρινή μεταμέλεια της κατηγορουμένης για τη διάπραξη των αδικημάτων και τόνισε την άμεση παραδοχή της και την πλήρη συνεργασία της με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της παρούσας υπόθεσης, την άμεση παραδοχή της ενώπιον του Δικαστηρίου, το λευκό ποινικό μητρώο της και τις προσωπικές της συνθήκες υιοθετώντας την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρεται ότι η κατηγορουμένη είναι ηλικίας 33 ετών, σερβιτόρα, με μερική απασχόληση και ο σύζυγος της είναι 35 ετών, σερβιτόρος σε πιτσαρία. Η κατηγορουμένη έχει 2 παιδιά από προηγούμενο γάμο στην Ουκρανία, ένα γιο, ηλικίας 13 ετών και μία κόρη ηλικίας 6 ½ ετών, μαθητές. Η κατηγορουμένη με τον σύζυγο της φιλοξενούνται στο διαμέρισμα της πεθεράς της. Η ίδια λαμβάνει μηνιαίο εισόδημα 200 ευρώ ενώ ο σύζυγος της 1000-1200 ευρώ, και μαζί στέλνουν μηνιαίως το ποσό των 300 ευρώ στην Ουκρανία για τα παιδιά της κατηγορουμένης. Η κατηγορουμένη κατάγεται από την Ουκρανία, έχει μία αδελφή η οποία διαμένει στην Ελλάδα, ο πατέρας της είναι αστυνομικός και η μητέρα της οικοκυρά. Η ίδια σπούδασε νομικά στη χώρα της. Το 1996 παντρεύτηκε κα από τον γάμο της απέκτησε τα δύο προαναφερόμενα παιδιά, ο γάμος της λύθηκε πριν 4 χρόνια και δεν διατηρεί οποιαδήποτε επικοινωνία με τον σύζυγο της. Αυτός κατάγεται από τη Ρουμανία, δεν έχει επικοινωνία ούτε με τα παιδιά του και διαμένει σε άγνωστη διεύθυνση. Στην Κύπρο η κατηγορουμένη ήρθε το 2004 και αρχικά εργαζόταν περιστασιακά ως οικιακή βοηθός. Στην συνέχεια εργαζόταν ως σερβιτόρα και τώρα ασχολείται και πάλι ως σερβιτόρα με μειωμένο ωράριο. Στις 4.2.2010 τέλεσε πολιτικό γάμο με Κύπριο, με τον οποίο είναι μαζί ως ζευγάρι τα τελευταία πέντε χρόνια. Το ζευγάρι θα τελέσει θρησκευτικό γάμο στις 4.6.
2. Η κατηγορουμένη επέστρεψε στην πατρίδα της τον Οκτώβριο του 2009, μετά από σοβαρή επίθεση που δέχθηκε κατά την οποία απειλήθηκε η ζωή της από άτομο Ιρανικής καταγωγής. Ο εν λόγω Ιρανός καταδικάστηκε σε 4ετή φυλάκιση. Η κατηγορουμένη με τον σύζυγο της προγραμματίζουν να έρθουν τα παιδιά της κατηγορουμένης στην Κύπρο για μόνιμη εγκατάσταση μαζί τους, και όταν γίνει αυτό θα μετακομίσουν. Οι σχέσεις μεταξύ τους και το ευρύτερο περιβάλλον περιγράφονται αρμονικές. Ο συνήγορος υπεράσπισης κατέθεσε αντίγραφο της εγγραφής της κατηγορουμένης στις 20.5.2010 και του πιστοποιητικού του πολιτικού γάμου της με τον Κωστάκη Κωνσταντίνου στις 4.2.2010, καθώς επίσης προσκλητήριο του θρησκευτικού τους γάμου για τις 4.6.
3. Ο κ. Αχιλλέως είπε επίσης ότι κατηγορουμένη επέστρεψε κοντά στην οικογένεια της μετά το επεισόδιο της κακοποίησης της, βιώνοντας το άγχος και την ανασφάλεια για την σωματική της ακεραιότητα και αναμένοντας να κληθεί να καταθέσει για την υπόθεση. Ήταν η εισήγηση του κ. Αχιλλέως ότι αν το Δικαστήριο ήθελε επιβάλει ποινή φυλάκισης στην κατηγορουμένη, τότε οι προσωπικές της συνθήκες είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή έκτισης αυτής. Αναμφίβολα τα αδικήματα που διέπραξε η κατηγορουμένη είναι σοβαρά και αυτό διαφαίνεται από την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή αλλά και από την ανησυχητική συχνότητα διάπραξης τέτοιας φύσης αδικημάτων έτσι ώστε η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου να τα αντιμετωπίζει με αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, που είναι ποινές φυλάκισης. Για το αδίκημα που αφορά η πρώτη κατηγορία προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι Λ.Κ. 1000 (το ισόποσο σε ευρώ) ή και οι 2 αυτές ποινές, ενώ για το αδίκημα του απαγορευμένου μετανάστη, το άρθρο 19

(2)του Νόμου προνοεί ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 3 χρόνια ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ. 5000 (το ισόποσο σε ευρώ) ή και τις 2 αυτές ποινές. Στην υπόθεση Tutunciyan v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 524, ποινή φυλάκισης ενός μηνός που επιβλήθηκε σε Ολλανδό πολίτη, Τουρκικής καταγωγής, που παραδέχθηκε ότι εισήλθε στην Κύπρο από το απαγορευμένο λιμάνι της Αμμοχώστου, ανατράπηκε από το Εφετείο με την άμεση αποφυλάκιση του λόγω σοβαρής επιδείνωσης της κατάστασης της κλονισμένης υγείας του. Το Εφετείο είπε χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Ό,τι καθιστά σοβαρό το αδίκημα της εισόδου στη χώρα, από λιμάνια τα οποία ευρίσκονται σε περιοχές που τελούν υπό την κατοχή της Τουρκίας, είναι η ενίσχυση που παρέχεται, με τέτοιες πράξεις, στην κατοχή. Η χρήση των λιμανιών στα κατεχόμενα πλήττει την ακεραιότητα της Κυπριακής Πολιτείας. Κατά συνέπεια, η επιβολή ποινής φυλάκισης δεν είναι , ως θέμα αρχής, εσφαλμένη (Βουβλινόπουλος & Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 59, Yasbek v. Aστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 282, Sari v. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 78). Δεν μπορεί, όμως, η τιμωρία, ούτε σ' αυτό το πεδίο, να αποσυνδεθεί από το άτομο του παραβάτη και τις περιστάσεις του. Η εξατομίκευση της ποινής αποτελεί συνθετικό στοιχείο της τιμωρίας». Στις υποθέσεις Khlef κ.ά. v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 203, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 2 και 4 μηνών για τις κατηγορίες της παράνομης εισόδου και του απαγορευμένου μετανάστη αντίστοιχα. Οι εφεσείοντες μάλιστα παρουσιάστηκαν αυτόβουλα την επομένη της άφιξης τους σε αστυνομικό σταθμό. Το Εφετείο τόνισε ότι «το προεξάρχον καθοδηγητικό στοιχείο στις περιπτώσεις αυτές είναι η αποτροπή, που δικαιολογεί την επιβολή αυστηρών ποινών». Το ακόλουθο απόσπασμα είναι διαφωτιστικό: «Η Κύπρος κατακλύζεται κυριολεκτικά από αλλοδαπούς που διεισδύουν με τον ίδιο τρόπο για να πετύχουν παραμονή και εξασφάλιση εργασίας. Παρόλη τη συμπάθεια που μπορεί να τρέφει κανείς για τα ελατήρια που ωθούν τους ανθρώπους αυτούς προς αναζήτηση καλύτερων συνθηκών ζωής εντούτοις το φαινόμενο, που δεν υποχωρεί, έχει δημιουργήσει ουσιαστικά προβλήματα. Μιλήσαμε γι' αυτά και στην απόφασης μας Mohamed El Feky κ.α. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 166. Υιοθετούμε τα σχετικά σχόλια. Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας (άρθρ. 32) έχει προβλέψει ότι μπορεί να ρυθμισθεί με νόμο "οιονδήποτε θέμα σχετικόν προς τους αλλοδαπούς κατά τρόπον συνάδοντα προς το διεθνές δίκαιον". Πέρα από αυτό η Κύπρος είναι πατροπαράδοτα φιλόξενη χώρα. Η φιλοξενία της, ως συλλογική αρετή, εκτείνεται και σε όσους ξένους μας επισκέπτονται ή εργάζονται εδώ. Στην προκειμένη όμως περίπτωση υπήρξε πλήρης περιφρόνηση των νόμων της Δημοκρατίας που απαγορεύουν είσοδο στη χώρα εκτός μέσω των αναγνωρισμένων λιμανιών της. Είναι το καθεστώς κάθε πολιτισμένης και ευνομούμενης χώρας». Τα σχόλια του Εφετείου στην υπόθεση Mohamed El Feky κ.ά. v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 166, είναι τα ακόλουθα: «Δυστυχώς το αδίκημα για το οποίο καταδικάστηκαν οι εφεσείοντες διαπράττεται τελευταία με εντεινόμενη συχνότητα. Ο πρωτόδικος δικαστής, εκφράζοντας τη βαθιά ανησυχία του για το φαινόμενο, το χαρακτήρισε ως επιδημία. Δεν θα ήταν υπερβολικό να λεχθεί ότι από την άποψη αυτή η Κύπρος βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Οι αρνητικές επιπτώσεις, κοινωνικές, οικονομικές και άλλες ήδη εκδηλώθηκαν και επηρεάζουν τη ζωή του τόπου. Η Κύπρος είναι χώρα φιλόξενη και ανεκτική. Ιστορικά υπήρξε και εξακολουθεί να είναι κόμβος συγκοινωνιακός, οικονομικός και πολιτιστικός. Όμως κάθε κράτος διατηρεί το δικαίωμα μη αποδοχής αλλοδαπών (βλέπε ανάπτυξη του καθηγητή J.G. Starke "Introduction to International Law" 10η έκδοση στη σελ. 748 και επ.), το οποίο παραβιάζεται με διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων». Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει επίσης στην υπόθεση Βουβλινόπουλος & Άλλος v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 59. Στρεφόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνω υπόψη το γεγονός ότι η κατηγορουμένη εισήλθε στην Κυπριακή Δημοκρατία παράνομα, μέσω μη εγκεκριμένου αερολιμένα, στις 7.11.2009, ενώ στις 4.2.2010 τέλεσε πολιτικό γάμο με Ελληνοκύπριο με τον οποίο είναι ζευγάρι τα τελευταία 5 χρόνια. Μάλιστα η κατηγορουμένη απεκάλυψε τη διάπραξη των αδικημάτων και την παρουσία της στην Κύπρο με τη δική της πράξη, εφόσον η ίδια παρουσιάστηκε στα γραφεία της ΥΑΜ για να εγγραφεί λόγω του πολιτικού γάμου της, όπως μαρτυρεί και το αντίγραφο της εγγραφής της εδώ. Διαφαίνεται τώρα ότι η κατηγορουμένη βρίσκεται στη διαδικασία νομιμοποίησης του καθεστώτος της στην Κύπρο, και μάλιστα ζει με τον σύζυγο της στην πεθερά της ενώ σκοπεύει, μετά τον θρησκευτικό της γάμο αυτό το καλοκαίρι, να φέρει κοντά της τα 2 παιδιά της από τον πρώτο της γάμο από την Ουκρανία για μόνιμη εγκατάσταση μαζί της και τον σύζυγο της, οι οποίοι και τώρα τα ενισχύουν οικονομικά. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για την κατηγορουμένη λαμβάνω υπόψη την άμεση παραδοχή της στην αστυνομία και την πλήρη συνεργασία της με αυτή, την άμεση παραδοχή της ενώπιον του Δικαστηρίου και το λευκό ποινικό μητρώο της. Ακόμα λαμβάνω υπόψη τη μεταμέλεια της κατηγορουμένης για τη διάπραξη των αδικημάτων, η οποία εκφράστηκε μέσω του συνηγόρου της στο Δικαστήριο. Ειδικά, λαμβάνω υπόψη τις προσωπικές της συνθήκες, όπως εκτίθενται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και αναφέρονται πιο πάνω, και κυρίως την άσχημη εμπειρία που πέρασε και φαίνεται να την έχει σημαδέψει, και ότι τώρα βρίσκεται στο στάδιο δημιουργίας της οικογένειας της στην Κύπρο με πρόθεση επανένωσης και επανασύνδεσης αυτής και των παιδιών της στην Κύπρο μαζί με τον σύζυγο της ο οποίος φαίνεται να νοιάζεται γι΄αυτά και να συνεισφέρει οικονομικά για την συντήρηση τους. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα, καταλήγω ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε η κατηγορουμένη και το έντονο στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις δεν αφήνουν άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από την επιβολή ποινής φυλάκισης ως τη μόνη κατάλληλη ποινή. Οι ελαφρυντικοί παράγοντες που αναφέρονται πιο πάνω δεν είναι ικανοί να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής, θα αντανακλούνται όμως στην έκταση αυτής. Ως εκ τούτου στην κατηγορουμένη επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στη δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης για την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στην κατηγορουμένη. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3

(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Θεωρώ χρήσιμο ν' αναφερθώ αρχικά στις υποθέσεις Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ 240 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Βασιλείου

(2003)2 Α.Α.Δ. 21 , στις οποίες η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί αναστάληκε ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων των εν λόγω υποθέσεων κατά χρόνο μάλιστα που η ευχέρεια του Δικαστηρίου ήταν πολύ πιο περιορισμένη. Σε σχέση με το άρθρο 3

(2)του τροποποιητικού Νόμου 186 (Ι)/03, αντλώ καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)

(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303)». Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, λαμβάνω υπόψη τόσο τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων όσο και τις προσωπικές συνθήκες της κατηγορουμένης. Κρίνω ότι οι προσωπικές της συνθήκες είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή έκτισης της ποινής. Αυτές είναι το γεγονός ότι η κατηγορουμένη βρέθηκε στην Κύπρο ως απαγορευμένη μετανάστης ενώ ήταν ήδη παντρεμένη με Ελληνοκύπριο, και τώρα είναι στη διαδικασία τέλεσης και του θρησκευτικού γάμου τους και την επανένωση της οικογένειας της με τη μεταφορά των παιδιών της εδώ, και την συμβίωση όλης της οικογένειας της μαζί. Η ίδια έχει ήδη εγγραφεί εδώ ως σύζυγος Ελληνοκυπρίου, και επομένως γίνονται τα αναγκαία διαβήματα για τη διασφάλιση της νομιμότητας παραμονής της εδώ. Τα παιδιά της είναι τώρα στην Ουκρανία, χωρίς οποιαδήποτε επικοινωνία με τον πατέρα τους, ενώ η κατηγορουμένη και ο σύζυγος της τα συντηρούν οικονομικά. Θεωρώ ότι η αναστολή έκτισης της ποινής δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις για να δοθεί η ευκαιρία στην κατηγορουμένη, μετά τη δύσκολη εμπειρία που βίωσε, να συνεχίσει την ομαλή και οικογενειακή ζωή που έχει χαράξει και να φέρει κοντά της τα παιδιά της για μια καλύτερη ζωή εδώ στην Κύπρο. Ως εκ τούτου η ποινή φυλάκισης που έχει επιβληθεί στην κατηγορουμένη αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Υπ.) ................. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Ποινή Αναφορά: Απαγορευμένος Μετανάστης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο