Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Dan Ionut Lincan κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 25170/09, 16 Μαρτίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B52 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 25170/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Dan Ionut Lincan, από την Ρουμανία
- Nicolae Ovidiu Stoica, από τη Ρουμανία Κατηγορουμένων - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 16 Μαρτίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αργυρού Κατηγορούμενος 1 παρών, γι' αυτόν ο κ. Φλορίν Π Ο Ι Ν Η Ο πρώτος κατηγορούμενος, κατόπιν παραδοχής του, κρίνεται ένοχος σε συνολικά 7 κατηγορίες, οι οποίες αφορούν τα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, απόπειρας κλοπής, πλαστοπροσωπεία και διάρρηξη καταστήματος και διάπραξη κακουργήματος. Όλα τα πιο πάνω αδικήματα, πλην της πλαστοπροσωπείας, φέρονται να διαπράχθηκαν από τους 2 κατηγορούμενους, και μάλιστα ο δεύτερος κατηγορούμενος αντιμετώπιζε συνολικά 26 κατηγορίες στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης. Ο δεύτερος κατηγορούμενος έχει ήδη παραδεχθεί όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στις 19.11.
- Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως αυτά έχουν εκταθεί από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, είναι τα ακόλουθα. Στις 16.10.2009 και ώρα 19.45, ο πρώτος κατηγορούμενος παρουσιάστηκε στο υποκατάστημα αποστολής και παραλαβής χρημάτων της Western Union στην οδό Ανεξαρτησίας στη Λεμεσό, και αφού παρουσίασε στον υπεύθυνο του καταστήματος μια Ιταλική ταυτότητα με το όνομα Luigi Ganuto και ένα δεκαψήφιο αριθμό κωδικό απαραίτητο για την παραλαβή χρημάτων που του απέστειλαν, ζήτησε να παραλάβει το χρηματικό ποσό των 400 ευρώ που του είχε σταλεί από κάποιο πρόσωπο. Ο υπεύθυνος του καταστήματος επιθεώρησε την ταυτότητα που του παρουσίασε ο πρώτος κατηγορούμενος και υποψιάστηκε ότι ήταν πλαστή, αφού επρόκειτο για φωτοτυπία και εντός του πορτοφολιού του είδε και δεύτερη Ιταλική ταυτότητα με την ίδια φωτογραφία αλλά διαφορετικό όνομα, δηλαδή Lincan Dan Ionut. Τότε ειδοποίησε την αστυνομία και στην σκηνή μετέβησαν μέλη του ΤΑΕ Λεμεσού. Διαπιστώθηκε ότι τα χρήματα στάληκαν από άλλο κατάστημα της Western Union, αυτό της παραπονούμενης Πατρίτσιας Λιπέρτη. Ο πρώτος κατηγορούμενος οδηγήθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, όπου του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση, στην οποία μεταξύ άλλων παραδέχεται ότι συνωμότησε με τον δεύτερο κατηγορούμενο να πλαστογραφήσουν την Ιταλική ταυτότητα και να εισπράξουν τα χρήματα από την Western Union. Ο πρώτος κατηγορούμενος συνελήφθη κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης στις 17.10.2009, και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Εντάξει». Η παραπονούμενη, Πατρίτσια Λιπέρτη, διαπίστωσε ότι στις 16.10.2009 και ώρα 17.57 και ώρα 18.00, ενώ το κατάστημα ήταν κλειστό, έγιναν 2 αποστολές χρημάτων για τα ποσά των 800 και 400 ευρώ αντίστοιχα, με έξοδα αποστολής 60 και 36 ευρώ αντίστοιχα. Σε αυτές τις πράξεις φαίνονταν οι Nicicu Gabriella και Luigi Sandra αντίστοιχα και οι οποίες δεν εισπράχθηκαν από τους παραλήπτες τους. Ο δεύτερος κατηγορούμενος είχε διαπράξει τη διάρρηξη ενώ ο πρώτος κατηγορούμενος παρέμεινε έξω από την πόρτα του καταστήματος την ώρα της διάρρηξης. Τέλος, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος του πρώτου κατηγορούμενου μετέφερε αρχικά στο Δικαστήριο τη μεταμέλεια και απολογία του κατηγορούμενου για τη διάπραξη των αδικημάτων. Ο κ. Φλορίν ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος προέβη στη διάπραξη των αδικημάτων ενώ η συμβία του ήταν έγκυος και είχαν πολλά έξοδα, και παρασυρόμενος από τον δεύτερο κατηγορούμενο που είναι ξάδελφος του, δέχθηκε να πλαστογραφήσουν την ταυτότητα, να πάρει τα χρήματα και να τα δώσει στον δεύτερο κατηγορούμενο έναντι του χρηματικού ανταλλάγματος των 50 ευρώ. Επειδή ο κατηγορούμενος ένιωθε άσχημα την ώρα της παρουσίας του στο κατάστημα, παρουσίασε τόσο την πλαστή ταυτότητα όσο και τη γνήσια τη δική του, με αποτέλεσμα να γίνει αντιληπτή η ύποπτη συμπεριφορά του. Ήταν η εισήγηση του συνηγόρου του ότι αυτή η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορούμενου αποτελεί μια κακή στιγμή του παρελθόντος, για την οποία ο κατηγορούμενος έχει μετανιώσει, και τώρα προσπαθεί να κτίσει την οικογένεια του εφόσον η συμβία του έχει αποκτήσει ένα παιδί 5 μηνών, και ο ίδιος εργάζεται σε πλυντήριο για να συντηρήσει την οικογένεια του και είναι ο μόνος που την ενισχύει οικονομικά. Τέλος, ο συνήγορος του κατηγορούμενου επεσήμανε την άμεση παραδοχή και συνεργασία του με την αστυνομία, το λευκό ποινικό μητρώο του, το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα χωρίς ο κατηγορούμενος να έχει επιδείξει άλλη εγκληματική συμπεριφορά, και κάλεσε το Δικαστήριο να επιδείξει τη μέγιστη δυνατή επιείκεια. Αν το Δικαστήριο ήθελε επιβάλει ποινή φυλάκισης, ο κ. Φλορίν εισηγήθηκε ότι συντρέχουν οι προυποθέσεις για αναστολή της ποινής. Στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 28 ετών, ενώ η συμβία του 22 ετών. Διαμένουν σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα, για το οποίο πληρώνουν 400 ευρώ ενοίκιο, ενώ το μοναδικό τους εισόδημα είναι ο μισθός του κατηγορούμενου που ανέρχεται σε 700 ευρώ μηνιαίως. Ο κατηγορούμενος κατάγεται από τη Ρουμανία από πολυμελή οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του, λόγω προβλημάτων υγείας, λαμβάνει σύνταξη και η μητέρα του είναι οικοκυρά. Φοίτησε μέχρι την εντέκατη τάξη σε σχολείο στη Ρουμανία. Ακολούθως μετέβη στην Ιταλία όπου εργάστηκε ως υπάλληλος σε διάφορες εργασίες. Επέστρεψε στη Ρουμανία για σύντομο χρονικό διάστημα και το 2008 ήρθε στην Κύπρο με σκοπό να εργαστεί. Από τον Οκτώβριο του 2009 εργάζεται ως υπάλληλος σε πλυντήριο αυτοκινήτων. Η συμβία του κατάγεται από τη Ρουμανία επίσης από οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Σε ηλικία 6 ετών, έχασε τον πατέρα της και τη φροντίδα της οικογένειας ανέλαβε η μητέρα της. Φοίτησε μέχρι την εντέκατη τάξη του σχολείου. Μετά ακολούθησε μαθήματα ζαχαροπλαστικής. Το 2008 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο για ένα καλύτερο μέλλον, και εργάστηκε ως υπάλληλος σε ξενοδοχείο. Από τον Αύγουστο του 2009 δεν εργάζεται. Το ζεύγος συμβιώνει από το 2008, οι σχέσεις τους είναι αρμονικές, και αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Ο κατηγορούμενος διατηρεί επαφή με την οικογένεια του, ενώ η συμβία του τον περιγράφει ως άτομο καλόψυχο και υπομονετικό. Έχουν αποκτήσει ένα παιδί 5 μηνών. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή για τη διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση είναι ενδεικτική της σοβαρότητας των εν λόγω αδικημάτων, και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής- βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248. Στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 84, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε την σοβαρότητα των αδικημάτων της πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων και απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, τα οποία διασαλεύουν την εμπορική πίστη και την πίστη στις συναλλαγές οι οποίες είναι απαραίτητες για τη λειτουργία του κοινωνικού μας συστήματος. Στην υπόθεση Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286, που αφορούσε πλαστογραφία, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης είναι σοβαρά διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Έχει δε τονισθεί από το Δικαστήριο τούτο σε σειρά αποφάσεων ότι οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα όταν δε ένα δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από τη φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση εις την ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής.» Αν ανατρέξει κανείς στην πλούσια νομολογία που υπάρχει για τέτοιας φύσης υποθέσεις, θα παρατηρήσει την σταθερή προσέγγιση των Δικαστηρίων με την επιβολή ποινών φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Χριστοδούλου v. Αστυνομίας (ανωτέρω), Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1, και Γενικός Εισαγγελέας v. Παντελή
(2000)2 Α.Α.Δ. 384, Χρήσιμη αναφορά γίνεται ειδικότερα στις υποθέσεις Kandiah v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 324, και Κουλλαπής v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 273, που αφορούσαν πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, διαβατηρίου, και πλαστοπροσωπεία, και στην υπόθεση Bhatti v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 661, που αφορούσε κυκλοφορία πλαστού εγγράφου και πλαστοπροσωπεία. Αναφορικά με το αδίκημα της διάρρηξης, παραπέμπω στην υπόθεση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, όπου λέχθηκε είναι αναγκαία η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας και η αυστηρότητα των ποινών είναι ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου. Με δεδομένη την σοβαρότητα των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και έντονο το στοιχείο της αποτροπής, η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 245 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224. Στρεφόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αρχικά επισημαίνω τον οργανωμένο τρόπο με τον οποίο έδρασε ο πρώτος κατηγορούμενος, εφόσον είχε προσχεδιάσει μαζί με τον δεύτερο κατηγορούμενο τις ενέργειες τους, τόσο αναφορικά με την κατάρτιση της πλαστής ταυτότητας όσο και αναφορικά με την παρουσία του πρώτου στο κατάστημα της Western Union και την απόπειρα είσπραξης του ποσού των 400 ευρώ που ανήκε σε άλλο πρόσωπο. Ευτυχώς, βέβαια, η ενέργεια του πρώτου κατηγορούμενου να εισπράξει τα χρήματα δεν ολοκληρώθηκε, εφόσον ο ίδιος πρόδωσε τον εαυτό του με τον ερασιτεχνικό τρόπο που ενήργησε, αποκαλυπτόντας από μόνος του ότι η ταυτότητα που παρουσίασε δεν ήταν γνήσια. Επομένως, ούτε και τελικά προέκυψε ζημιά στον δικαιούχο των εν λόγω χρημάτων. Ακόμα λαμβάνω υπόψη ότι ο ιθύνων νους όλης της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου ήταν ο δεύτερος κατηγορούμενος, ο οποίος είχε και τον πρωταρχικό ρόλο στη διάρρηξη του καταστήματος της παραπονούμενης και τη διενέργεια των πράξεων αποστολής των χρημάτων, ενώ ο πρώτος κατηγορούμενος είχε περιορισμένο ρόλο, χωρίς βέβαια να υποβαθμίζεται η δική του ανάμειξη- βλ. Gani κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 142. Ο κατηγορούμενος μάλιστα, αν πετύχαινε τον στόχο του, με τη λήψη των 400 ευρώ, θα λάμβανε μόνο το ποσό των 50 ευρώ ως αμοιβή, ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος θα επωμιζόταν το μεγαλύτερο ποσό και όφελος από την αξιόποινη πράξη του πρώτου κατηγορούμενου. Πέραν της σοβαρότητας των αδικημάτων που διέπραξε ο πρώτος κατηγορούμενος, κατά την επιβολή ποινής σε αυτόν, το Δικαστήριο οφείλει να καθοδηγηθεί από τη νομική αρχή της ίσης μεταχείρισης συγκατηγορουμένων, όπως αναγνωρίστηκε μεταξύ άλλων στην υπόθεση Μιχαήλ & άλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 232. Η μέγιστη ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον δεύτερο κατηγορούμενο, ο οποίος μάλιστα διέπραξε πολύ περισσότερα αδικήματα και έχοντας τον σημαίνοντα ρόλο, είναι αυτή των 3 μηνών, ενώ οι ποινές φυλάκισης που του επιβλήθηκαν, των 2 και 3 μηνών, διατάχθηκαν όπως συντρέχουν. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον πρώτο κατηγορούμενο λαμβάνω υπόψη την άμεση παραδοχή και συνεργασία του με την αστυνομία, την άμεση παραδοχή του στις κατηγορίες 4 και 6, τη μεταγενέστερη παραδοχή του στις υπόλοιπες κατηγορίες, που δείχνει την έμπρακτη μεταμέλεια του, και το λευκό ποινικό μητρώο του. Ακόμα λαμβάνω υπόψη το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα και το γεγονός ότι ο πρώτος κατηγορούμενος δεν έχει επιδείξει οποιαδήποτε άλλη συμπεριφορά παραβατικότητας. Τέλος, λαμβάνω υπόψη τις προσωπικές του συνθήκες, όπως αυτές εκτίθενται αναλυτικά στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και αναφέρονται πιο πάνω. Ειδικότερα, λαμβάνω υπόψη ότι ο πρώτος κατηγορούμενος από τον Οκτώβριο του 2009 έχει σταθερή εργασία, και μάλιστα βρίσκεται στο στάδιο δημιουργίας της οικογένειας του με τη άφιξη του πεντάμηνου παιδιού του, το οποίο μεγαλώνει η συμβία του, και επομένως αυτός επωμίζεται την συντήρηση τους. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα, και με κύριο γνώμονα την σοβαρότητα των αδικημάτων και έντονο το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις, καταλήγω ότι η μόνη κατάλληλη ποινή είναι η ποινή φυλάκισης, η έκταση της οποίας θα αντικατοπτρίζει όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω. Ως εκ τούτου στον πρώτο κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στη δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην τέταρτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην πέμπτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην έκτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην εικοστή πέμπτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Θα εξετάσω τώρα την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης για την αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον πρώτο κατηγορούμενο. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3
(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Θεωρώ χρήσιμο ν' αναφερθώ αρχικά στις υποθέσεις Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 240 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Βασιλείου
(2003)2 Α.Α.Δ. 21 , στις οποίες η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί αναστάληκε ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων των εν λόγω υποθέσεων κατά χρόνο μάλιστα που η ευχέρεια του Δικαστηρίου ήταν πολύ πιο περιορισμένη. Σε σχέση με το άρθρο 3
(2)του τροποποιητικού Νόμου 186 (Ι)/03, αντλώ καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)
(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)». Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, ικανοποιούμαι ότι οι προσωπικές συνθήκες του πρώτου κατηγορούμενου είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή έκτισης της ποινής φυλάκισης που του έχει επιβληθεί. Αυτές συνίστανται στο ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται στην Κύπρο μαζί με την συμβία του, με την οποία διαμένουν μαζί, και μάλιστα έχουν αποκτήσει ένα παιδί ηλικίας 5 μηνών. Τόσο ο κατηγορούμενος όσο και η συμβία του ήρθαν στην Κύπρο για ένα καλύτερο μέλλον, ο κατηγορούμενος έχει σταθερή εργασία από τον Οκτώβριο του 2009, οι σχέσεις του ζευγαριού είναι αρμονικές, και ο κατηγορούμενος είναι ο μόνος που εργάζεται και συντηρεί οικονομικά την οικογένεια του. Η συμβία του μεγαλώνει το παιδί της, παρόλο που και αυτή εργαζόταν παλαιότερα. Θεωρώ ότι η πρόσφατη δημιουργία οικογένειας με την απόκτηση του βρέφους και η συνέχιση της εργασίας του κατηγορούμενου για να αναλάβει πλέον τις ευθύνες του σε σχέση με την οικογένεια του, και η καινούργια αρχή που έχει χαράξει μακριά από την εγκληματικότητα αλλά και η ομαλή ζωή του, τόσο στον οικογενειακό όσο και στον επαγγελματικό τομέα, είναι τέτοιες που δικαιολογούν την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου να αναστείλει την ποινή και να δώσει την ευκαιρία στον πρώτο κατηγορούμενο να συνεχίσει την πορεία του με την οικογένεια του. Ως εκ τούτου η έκτιση της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον πρώτο κατηγορούμενο αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Υπ.) ................. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Ποινή Αναφορά: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο