Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χαράλαμπου Πασπατά, Αρ. Υπόθεσης: 10907/10, 17 Μαρτίου 2011

(1)και

(2)του περί Επιθετικών όπλων Νόμου, Κεφ. 159, όπως τροποποιήθηκε, και των πιο πάνω άρθρων του Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών, στις 5.6.2009, ο κατηγορούμενος επιτέθηκε εναντίον του Γεώργιου Στυλιανού και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη, και είχε στην κατοχή του επιθετικό όπλο, δηλαδή σιδερογροθιά, σε δημόσιο μέρος, δηλαδή στον χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς Ορφανίδης. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Για τον σκοπό εξέτασης της εν λόγω εισήγησης, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τη μαρτυρία που προσκομίστηκε για την Κατηγορούσα Αρχή. Ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο Α./Αστ. 4615 Α. Αναστασίου, του αστυνομικού σταθμού Αγ. Ιωάννη Λεμεσού. Στις 6.6.2009, ο Μ.Κ. 1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, στην παρουσία του πατέρα του, Τεκμήριο 1, και τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
2. Ο Μ.Κ.1 έκανε αναφορά στην ύπαρξη μιας μαρτυρίας ότι ο κατηγορούμενος κτύπησε τον παραπονούμενο με σιδερογροθιά. Η κατάθεση που ο Μ.Κ. 1 έλαβε από τον παραπονούμενο στις 5.6.2009, αποτέλεσε την κύρια εξέταση του τελευταίου. Στην εν λόγω κατάθεση ο Μ.Κ. 2 αναφέρει τα ακόλουθα. Στις 5.6.2009 και περί ώρα 20.30 πήγε στο Mc Donalds που βρίσκεται στον χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς Ορφανίδης. Ενώ βρισκόταν στο πίσω μέρος μαζί με μια φίλη του και περπατούσε, άκουσε κάποιους να φωνάζουν από πίσω και γύρισε προς το μέρος τους. Είδε περίπου 8 νεαρούς να έρχονται προς το μέρος του, ο Μ.Κ. 2 σταμάτησε και αυτοί ήρθαν κοντά του και όλοι μαζί άρχισαν να τον σπρώχνουν και αυτός προσπαθούσε να αμυνθεί. Ο Μ.Κ. 2 έτρεξε πίσω από ένα από αυτούς στην προσπάθεια του να τον απωθήσει από του να συνεχίσει να τον σπρώχνει, όμως δεν τον πρόλαβε. Ενώ ετοιμαζόταν να επιστρέψει, κάποιος τον κτύπησε στο αριστερό φρύδι και έπεσαν τα γυαλιά του στον δρόμο. Ο Μ.Κ. 2 δεν είδε ποιος τον κτύπησε, ούτε και μπορεί να τον αναγνωρίσει. Όταν φόρεσε τα γυαλιά του, αυτός που τον κτύπησε είχε φύγει και οι υπόλοιποι του ζητούσαν συγνώμη για ό,τι είχε γίνει. Ακολούθως τον μετέφεραν στην τουαλέτα όπου έβαλε νερό στο πρόσωπο του και τηλεφώνησε στη μητέρα του η οποία τον πήρε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου του έραψαν το τραύμα. Αργότερα ο Μ.Κ. 2 έμαθε ότι αυτός που τον κτύπησε ονομάζεται Πάμπος και τον κτύπησε με μια σιδερογροθιά. Ο ίδιος όμως δεν είδε σιδερογροθιά. Ο Μ.Κ. 2 αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως ένα εκ των 8 ατόμων για τα οποία γίνεται αναφορά στην κατάθεση του, ενώ όταν γύρισε πίσω ήταν όλοι εκεί εκτός από τον κατηγορούμενο. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ. 2 είπε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 16 ετών. Επίσης ο Μ.Κ. 2 ανέφερε ότι αναγνώρισε τον κατηγορούμενο, του οποίου τα χαρακτηριστικά δεν άλλαξαν τόσο πολύ για να μην μπορεί να τον αναγνωρίσει, και ήταν ο μόνος από τα παιδιά εκεί που έλειπαν όταν γύρισε πίσω. Επανέλαβε ότι δεν είδε ποιος τον κτύπησε, όμως ήταν ο μόνος που έλειπε ενώ οι υπόλοιποι είχαν ήδη πάει μακριά, επομένως ήταν σίγουρος ότι ο κατηγορούμενος τον κτύπησε. Είπε ακόμα ότι δεν μπορούσε να δει χωρίς να φορά τα γυαλιά του. Ο Μ.Κ. 2 σχολίασε την αναφορά στην κατάθεση του ότι δεν μπορεί να αναγνωρίσει το άτομο που τον κτύπησε επειδή ήταν πολλά άτομα εκεί, και ζήτησε να τα δει για δεύτερη φορά και τον αναγνώρισε. Τότε ο Μ.Κ. 2 βρέθηκε αντιμέτωπος με δεύτερη κατάθεση που έδωσε στον Μ.Κ. 1 στις 6.6.2009, Τεκμήριο 3, στην οποία αναφέρει την παρουσία του κατηγορούμενου ως ενός εκ των 8 νεαρών που τον έσπρωχναν, όμως είπε ότι δεν είδε αν ήταν αυτός που τον κτύπησε. Πρόσθεσε ακόμα ότι κατά τη λήψη της εν λόγω κατάθεσης, παρών εκεί ήταν μόνο ο κατηγορούμενος. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος, στη δική του κατάθεση, αναφέρει ότι ήταν παρών στον χώρο εκεί την επίδικη μέρα το απόγευμα, με τον αδελφό του και κάποιους φίλους του. Σε κάποια φάση είδε ένα νεαρό να είναι κτυπημένος στο πρόσωπο και να τρέχει αίμα από το κεφάλι του, ενώ δεν είδε κανένα να τον κτυπά και ο ίδιος δεν συμμετείχε σε επεισόδιο με τον νεαρό ούτε και τον κτύπησε. Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς, ο κατηγορούμενος είπε ότι δεν έκανε τίποτα. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε χρόνο για να κλητευθεί ο τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας, τον οποίο τελικά δεν κάλεσε ως μάρτυρα, εν όψει της κατάστασης του, όπως αναφέρεται σε σχετικό έγγραφο που παρουσίασε στο Δικαστήριο με τίτλο « ΑΘΗΝΑ ΤΕΣΤ». Το τεστ στον μάρτυρα, που διεξήχθη στις 16.2.2011, έδειξε ότι το παιδί αυτό αντιμετωπίζει σε όλες τις κλίμακες μια οριακή επίδοση, με την χαμηλότερη επίδοση σε ό,τι αφορά τη μνήμη. Έτσι η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής έκλεισε την υπόθεση της. Τα κριτήρια που διέπουν το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι πολύ γνωστά. Όπως υποδηλώνει ο όρος «εκ πρώτης όψεως» η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης απαιτείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση - βλ. Re In Κάκος

(1985)1 C.L.R. 250. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Azinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, στην οποία αναλύονται οι αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) όταν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ο Δικαστής δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά η απόφαση του περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης - βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στ. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Με μιαν αντικειμενική θεώρηση του συνόλου της μαρτυρίας που προσάχθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, και χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε οποιαδήποτε συμπεράσματα ή ευρήματα επί αυτής, είναι εμφανές ότι ελλείπει μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τα επίδικα αδικήματα. Ο παραπονούμενος ανέφερε ευθαρσώς ότι δεν είδε τον κατηγορούμενο να τον κτυπά ούτε και να κρατά σιδερογροθιά. Μάλιστα είπε ότι δεν είδε ποιος τον κτύπησε ούτε και πώς κτυπήθηκε. Η αναγνώριση του κατηγορούμενου από τον παραπονούμενο ως ένα εκ των 8 ατόμων που αρχικά τον έσπρωχναν και ακολούθως ο μόνος που έλειπε όταν αυτός φόρεσε τα γυαλιά του και γύρισε πίσω για να δει ποιος τον κτύπησε, είναι ακροσφαλής σε τέτοιο βαθμό που κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή και να στηρίξει την καταδίκη του κατηγορούμενου μόνο σε αυτή. Αυτή είναι η μόνη μαρτυρία που υπάρχει επί τούτου, και μάλιστα αναιρείται από τον ίδιο τον μάρτυρα, εφόσον σε κατάθεση του αμέσως την επόμενη του συμβάντος, κλήθηκε στον αστυνομικό σταθμό, όπου είδε τον κατηγορούμενο μόνο του και δεν ήταν σε θέση να τον αναγνωρίσει. Επιπρόσθετα, η αναγνώριση του παραπονούμενου δεν αφορά το άτομο που του επιτέθηκε, αλλά το άτομο που έλειπε όταν γύρισε πίσω, και επομένως ο παραπονούμενος συμπεραίνει, με βεβαιότητα, όπως είπε, ότι αυτός ήταν το άτομο που του επιτέθηκε. Αυτή η πεποίθηση του μάρτυρα, όσο δυνατή και να είναι, αποτελεί ένα αυθαίρετο συμπέρασμα του ίδιου, επομένως αυτή η εκδοχή του παραπονούμενου παραμένει μια απλή εικασία του και δεν ισοδυναμεί με μαρτυρία που είναι αναγκαία για να στοιχειοθετήσει τα συστατικά των αδικημάτων. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος τοποθετεί τον εαυτό του στην σκηνή του επεισοδίου και μάλιστα την ώρα που ο παραπονούμενος τραυματίστηκε στο πρόσωπο και αιμορραγούσε. Όμως, αυτός αρνείται κάθε εμπλοκή του στο επεισόδιο, και έτσι η οποιοδήποτε αναφορά του κατηγορούμενου δεν προσθέτει οτιδήποτε στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν κατάφερε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου αναφορικά και με τις 2 κατηγορίες. Ως εκ τούτου, ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στις 2 κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)............... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: ποινική/ενδιάμεση απόφαση/εκ πρώτης όψεως υπόθεση Αναφορά: Πραγματική σωματική βλάβη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο