Δημοκρατία ν. Διονύσιος Μπουντογιάννης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8265/10, 28 Μαρτίου, 2011

(2001)2 Α.Α.Δ. 617). Η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας για τον κατηγορούμενο 1, αποκαλύπτει ότι αυτός είναι ηλικίας 58 ετών και άγαμος. Γεννήθηκε στην Πελοπόννησο και προέρχεται από πολυμελή οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης, όντας το πρώτο σε σειρά παιδί. Φοίτησε μέχρι την Γ΄ Τάξη Γυμνασίου στη χώρα του και από τα εφηβικά του χρόνια απασχολείται ως εργάτης στις οικοδομές, εκτέλεσε δε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Ο πατέρας του απεβίωσε όταν ο ίδιος ήταν ηλικίας 11 ετών και όπως δήλωσε δεν επηρεάστηκε αρνητικά από την απώλεια του πατέρα του. Έχει τέσσερα αδέρφια που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα, διατηρεί δε με την πατρική του οικογένεια τυπικές σχέσεις. Όπως φαίνεται να δήλωσε στην κοινωνική λειτουργό ο κατηγορούμενος 1, ήρθε στην Κύπρο στις 7.1.2010 μέσω του αεροδρομίου Πάφου για σκοπούς εργασίας και εγκαταστάθηκε στην Επαρχία Λεμεσού. Έκανε προσπάθειες να εργοδοτηθεί και επρόκειτο να αρχίσει να απασχολείται σε εργοληπτική εταιρεία μετά το Πάσχα. Δεν καταδικάσθηκε ξανά για αδίκημα τόσο στη χώρα του όσο και στην Κύπρο, κατά την εφηβική δε και νεανική του ηλικία δεν ανέπτυξε οποιαδήποτε άλλη παραβατική συμπεριφορά. Δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας, ουδέποτε έκανε κατάχρηση αλκοόλ αλλά περιστασιακά από την εφηβική του ηλικία κάνει χρήση κάνναβης. Στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας για τον κατηγορούμενο 2 αναφέρεται ότι αυτός είναι ηλικίας 38 ετών, άγαμος και γεννήθηκε στην Πάτρα. Προέρχεται από πολυμελή οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης, όντας το τέταρτο σε σειρά παιδί. Φοίτησε μέχρι την Γ΄ Τάξη Γυμνασίου στη χώρα του και για αρκετά χρόνια εργαζόταν σαν βαφέας αυτοκινήτων, εκτέλεσε δε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Ο πατέρας του απεβίωσε πριν τρία περίπου χρόνια ενώ η μητέρα του στο παρόν στάδιο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, λαμβάνοντας σύνταξη. Έχει τέσσερα αδέρφια που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα και οι σχέσεις του με την πατρική του οικογένεια είναι αρμονικές. Όπως ο ίδιος δήλωσε στην κοινωνική λειτουργό, ήρθε στην Κύπρο στις 15.1.10 μέσω του αεροδρομίου Λάρνακας για σκοπούς εργασίας και εγκαταστάθηκε στην Επαρχία Λεμεσού. Καταδικάστηκε ξανά για αδίκημα στη χώρα του το 2004 και αποφυλακίστηκε μετά από καταβολή εγγύησης. Το 2007 φυλακίστηκε για το ίδιο αδίκημα και απολύθηκε στις 22.9.2009, μετά δε την ολοκλήρωση της ποινικής του υπόθεσης επέστρεψε στην εργασία του. Αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας και καθοδηγήθηκε να έχει άμεση συνεργασία με το ιατρικό προσωπικό του Τμήματος Φυλακών. Ουδέποτε έκανε κατάχρηση αλκοόλ αλλά για πολλά χρόνια κάνει χρήση κάνναβης. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 3, η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αποκαλύπτει ότι είναι ηλικίας 47 ετών, έγγαμος και γεννήθηκε στη Λευκωσία, κατάγεται όμως από το χωριό Ακάκι της Επαρχίας Μόρφου. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Φοίτησε μέχρι τη Γ΄ Τάξη Λυκείου και ακολούθως εκτέλεσε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία, εργάστηκε δε στη συνέχεια για τέσσερα χρόνια σε εταιρεία ηλεκτρικών ειδών. Μεταγενέστερα έγινε ιδιοκτήτης καταστήματος ηλεκτρικών ειδών, το οποίο τον τελευταίο χρόνο υπολειτουργεί. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του δεν έχει καταδικαστεί ξανά στο παρελθόν. Ουδέποτε ανέπτυξε παραβατική συμπεριφορά κατά την εφηβική και νεανική του ηλικία και αρνήθηκε ενοχή για το αδίκημα που αντιμετωπίζει. Οι γονείς του μετά την Τουρκική εισβολή μετακόμισαν σε προσφυγικό σπίτι στην περιοχή της Αγίας Φύλας. Η μητέρα του, ηλικίας 70 ετών, πάντοτε ασχολείτο με το νοικοκυριό και ο πατέρας του, που απεβίωσε πριν 25 χρόνια, εργαζόταν ως οδηγός τουριστικού λεωφορείου. Έχει μια αδελφή που είναι έγγαμη και εργάζεται. Οι σχέσεις του με την πατρική του οικογένεια είναι αρμονικές. Η σύζυγος του κατηγορούμενου 3, ηλικίας 47 ετών, είναι ιδιωτικός υπάλληλος και εργάζεται ως ασφαλίστρια. Απέκτησαν ένα γιο ηλικίας 10 ετών και δεν είχαν οποιοδήποτε πρόβλημα στη λειτουργικότητα της οικογένειας εκτός από τις οικονομικές δυσκολίες. Ο κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας παθολογικής φύσεως, λαμβάνοντας φαρμακοθεραπεία σε συνεργασία με το ιατρικό προσωπικό του Τμήματος Φυλακών. Ουδέποτε έκανε κατάχρηση αλκοόλ ούτε και χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, ο κ. Παυλίδης αναγνώρισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2, τονίζοντας ότι κάθε περίπτωση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1, ο συνήγορος επεσήμανε τη μεταμέλεια και απολογία του προς το Δικαστήριο. Υιοθετώντας την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας υπέδειξε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 έχοντας δύσκολα παιδικά και εφηβικά χρόνια εργαζόταν μετά την εγκατάλειψη του σχολείου για τα προς το ζειν και ήρθε στην Κύπρο για να βρει εργασία λόγω αδυναμίας να πράξει αυτό στην Ελλάδα. Ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την παραδοχή του κατηγορούμενου 1 και ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης ότι ουσιαστικά αυτός δεν θα είχε οικονομικό όφελος από την κατοχή των ναρκωτικών, τα οποία φύλαττε μέχρις ότου να τα επιστρέψει στον ιδιοκτήτη τους. Παρόλο που ήταν περιστασιακός χρήστης κάνναβης απεξαρτητοποιήθηκε πλήρως με τη βοήθεια που έτυχε στις φυλακές. Με την εισήγηση τέλος ότι η ηλικία του κατηγορούμενου 1 θα πρέπει να ληφθεί υπόψη στην επιβολή της ποινής, υπό την έννοια ότι αν επιβληθεί πολυετής ποινή φυλάκισης θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην επανένταξη του κατηγορούμενου 1 στο κοινωνικό σύνολο μετά την αποφυλάκιση του, ο συνήγορος ζήτησε τη μέγιστη δυνατή επιείκεια. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2, ο κ. Παυλίδης, υιοθετώντας την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, υπέδειξε ότι ο λόγος που αυτός ήρθε στην Κύπρο ήταν για να εργαστεί, όπως έπραττε από νεαρή ηλικία, ενόσω στην Ελλάδα ζούσε με τη μητέρα του προσπαθώντας τα τελευταία δύο χρόνια να την στηρίξει με τα εισοδήματα του. Επισύροντας την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας και διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για νευρολογικό πρόβλημα που αφορά αδυναμία του αριστερού ποδιού και μούδιασμα του πέλματος, για το οποίο λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ο συνήγορος ζήτησε την επιείκεια του Δικαστηρίου στην επιβολή ποινής στον κατηγορούμενο 2. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής για τον κατηγορούμενο 3, ο κ. Χ"Λοϊζου περιορίστηκε στο να υιοθετήσει την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, προσθέτοντας ότι ο κατηγορούμενος 3 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία οι κατηγορούμενοι βρέθηκαν ένοχοι, αντανακλάται πρώτιστα στην προνοούμενη από το Νόμο ποινή, όπου για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (1η και 2η κατηγορία) προνοείται ποινή φυλάκισης οκτώ ετών ενώ για τα αδικήματα της κατοχής με σκοπό τη προμήθεια (3η και 4η κατηγορία), της καλλιέργειας (5η κατηγορία), της καλλιέργειας με σκοπό τη προμήθεια (6η κατηγορία) και του καπνίσματος κάνναβης (7η και 8η κατηγορία) προνοείται ποινή δια βίου φυλάκισης. Η αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών, ιδιαίτερα όταν αυτές σχετίζονται με την πρόθεση προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα επιβεβαιώθηκε πολλές φορές από τη νομολογία. Στην υπόθεση Victor Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211 όπου έγινε αναφορά στην προηγούμενη νομολογία, τονίστηκε ότι η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό κατοχής των ναρκωτικών (Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak

(2005)2 A.A.Δ. 377). Στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι βρέθηκαν ένοχοι για την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια μεγάλης ποσότητας κάνναβης και 7 φυτών κάνναβης, καθώς και για την καλλιέργεια των φυτών αυτών. Η διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων ήταν προφανώς το αποτέλεσμα προσχεδιασμού και μεθοδικής εκτέλεσης ενός καλά οργανωμένου σχεδίου με εμφανή στόχο το οικονομικό όφελος. Δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 ερχόμενοι στην Κύπρο δεν δίστασαν να διαπράξουν τα εν λόγω αδικήματα μαζί με τον κατηγορούμενο 3, ο οποίος, όπως συνάγεται από το όλο πλέγμα των γεγονότων ως αυτά αναλύονται στην απόφαση του Δικαστηρίου, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στο όλο σχέδιο. Και οι τρεις κατηγορούμενοι ενήργησαν αδιαφορώντας και παραγνωρίζοντας τις καταστροφικές συνέπειες από τη χρήση ναρκωτικών κυρίως από νεαρά άτομα. Επιεικής μεταχείριση ενδεχόμενα να δώσει εσφαλμένα μηνύματα σε σχέση με αδικήματα που καθίστανται, παρά την προσπάθεια των Αρχών, ολοένα πιο απειλητικά διαπραττόμενα και μολύνουν με επικίνδυνο τρόπο τον κοινωνικό ιστό, ιδιαίτερα δε τη νεολαία. Η τάση που προβάλλει μέσα από τη νομολογία είναι η συνεχόμενη αυξητική αυστηρότητα στην επιβολή ποινών για ναρκωτικά φάρμακα λόγω της συνεχούς αύξησης σε αριθμό και σε όλο το φάσμα των προνοουμένων αδικημάτων από το νόμο, από την απλή κατοχή μέχρι την εμπορία σκληρών ναρκωτικών. Η αυστηρή αντιμετώπιση επιβάλλεται από την αποδοκιμασία της κοινωνίας για αδικήματα τέτοιου είδους και την ενεργό συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα σε όλα τα επίπεδα για την καταπολέμηση της κοινωνικής μάστιγας, όπως χαρακτηρίζονται τα ναρκωτικά (Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 359). Το πρόβλημα όχι μόνο δεν έχει εκλείψει αλλά γίνεται ολοένα και πιο εφιαλτικό όπως επισημάνθηκε πρόσφατα στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 124. Όπως ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε, γνώριζε ότι στην οικία που διέμενε υπήρχαν μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών, κάνοντας χρήση κάνναβης από τα ναρκωτικά που ήταν κάτω από το κρεβάτι του, ενώ η ανεύρεση του γενετικού του υλικού σε σακούλες που περιείχαν τα ναρκωτικά φανερώνει ότι δεν τα φύλαττε απλά. Σύμφωνα με τα ευρήματα δε του Δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε ότι στην οικία που διέμενε υπήρχαν ναρκωτικά, καπνίζοντας από αυτά κάθε βράδυ και ο κατηγορούμενος 3 είχε ουσιαστικό ρόλο στην απόκρυψη των ναρκωτικών στην οικία, έχοντας ο ίδιος αναλάβει τα έξοδα ενοικίασης της αλλά και συντήρησης των κατηγορουμένων 1 και 2 που διέμεναν σ' αυτήν, επισκεπτόμενος επί καθημερινής βάσεως την οικία. Έχοντας επισημάνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που προβάλλει από τη φύση τους και τη νομολογία καθώς και τις αυστηρές ποινές που είναι επιβεβλημένο να επιβάλλονται, το Δικαστήριο οφείλει να επιτελέσει και ένα άλλο σοβαρό και ουσιαστικό καθήκον εξατομικεύοντας την ποινή σε συνάρτηση με το πρόσωπο του δράστη και το σύνολο των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων, χωρίς όμως να εξουδετερώνεται το στοιχείο της αποτροπής (Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού

(2001)2 Α.Α.Δ. 55). Η φύση των αδικημάτων, τόσο λόγω των συνθηκών που περιβάλλουν τη διάπραξη τους όσο και των επιδιώξεων, που συναρτώνται με την προσπόριση υλικού κέρδους από τους παρανομούντες, αφήνουν μικρά περιθώρια για την επενέργεια ελαφρυντικών στοιχείων τα οποία θα λαμβάνονταν υπόψη σε διαφορετική περίπτωση ή θα είχαν μεγαλύτερη σημασία στο είδος και το ύψος της ποινής. Γι΄ αυτό, στο μέτρο του επιτρεπτού, έχουμε λάβει υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων καθώς επίσης και την απουσία προηγούμενων καταδικών στην Κύπρο, όπως αναφέρθηκε. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1 λαμβάνουμε υπόψη την παραδοχή του, παρόλο που αυτή έλαβε χώρα σε προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, καθώς επίσης την απολογία και μεταμέλεια του, έστω και σ' αυτό το στάδιο. Παραμένει ωστόσο δεδομένη η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως έχει εκτεθεί πιο πάνω σε συνάρτηση με την κατοχή, την ποσότητα και το σκοπό της κατοχής που ήταν η προμήθεια σε άλλα πρόσωπα έναντι αμοιβής. Έχουμε δε βοηθηθεί στη σκέψη μας από σχετικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 476 επικυρώθηκε οκταετής φυλάκιση που είχε επιβληθεί σε 26χρονο αλλοδαπό που είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο αναλαμβάνοντας στο μεταξύ εγκληματική δραστηριότητα, κατόπιν παραδοχής του για κατοχή ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην υπόθεση Victor Abe v. Δημοκρατίας (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε ποινή φυλάκισης 15 ετών στις κατηγορίες για εισαγωγή 23.805 κιλών κάνναβης και για την προμήθεια της ίδιας ποσότητας σε άλλο πρόσωπο, σε 11 και 13 έτη αντίστοιχα. Στην υπόθεση Νίκος Μαυρικίου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359 επικυρώθηκε ποινή δωδεκαετούς φυλάκισης σε 33χρονο έγγαμο και πατέρα ενός παιδιού με λευκό ποινικό μητρώο για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6.341,3376 γραμμαρίων κάνναβης και στην υπόθεση Παναγιώτης Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 484 επικυρώθηκε ποινή 16ετούς φυλάκισης σε 43χρονο λευκού ποινικού μητρώου για κατοχή σχεδόν 24 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, αν και κρίθηκε αυστηρή. Στην υπόθεση Πιτσιλλίδη κ.ά. ν. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 102/08, 104/08 και 105/08 ημερ. 17.12.2009, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τη, μεταξύ άλλων, 5ετή φυλάκιση που επιβλήθηκε για κατοχή με σκοπό τη προμήθεια 326,14 γρ. φυτού κάνναβης τονίζοντας παράλληλα ότι «οι ποινές σ΄ αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικές έτσι ώστε αυτοί που αποφασίζουν να εμπλακούν σε κάθε είδος παρανομίας που έχει σχέση με τα ναρκωτικά να υπολογίζουν όλες τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης τους». Στην υπόθεση Χριστοδούλου (πιο πάνω) αναφέρθηκαν τα εξής: «όπως τονίστηκε επανειλημμένως από τα Δικαστήρια. , αν επιθυμούμε η εκστρατεία των Δικαστηρίων για πάταξη της μάστιγας των ναρκωτικών, να μην περιοριστεί σε φραστικές αποδοκιμασίες, θα πρέπει οι ποινές που επιβάλλονται να συνάδουν απόλυτα με τις εξαγγελμένες πάγιες θέσεις της νομολογίας, μέσα από τις οποίες διακηρύσσεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων να πατάξουν το πρόβλημα. Όπως τονίστηκε στη Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577, αν η αυξητική τάση του εγκλήματος συνεχίσει, θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, με την περαιτέρω αύξηση των ποινών.» Μας έχει προβληματίσει το κατά πόσον η ποινή που θα επιβληθεί θα πρέπει να είναι η ίδια για όλους τους κατηγορούμενους. Στην υπόθεση Ζαχαρίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 595 λέχθηκε ότι «η ίση μεταχείριση των παραβατών αποτελεί θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, συνταγματικά κατοχυρωμένο από τις διατάξεις του άρθρου 28 του Συντάγματος. Η εφαρμογή στη τιμωρία των παραβατών επιβάλλει την απόδοση των ίσων στα ίσα. Κατά συνέπεια, δεν χωρεί διάκριση στη τιμωρία παραβατών, η συνδρομή των οποίων στη διάπραξη του εγκλήματος έχει τον ίδιο βαθμό εγκληματικότητας. Χωρεί, όμως, διαχωρισμός όπου διακρίνεται ο ρόλος των παραβατών στη διάπραξη του εγκλήματος και, γενικά, όπου διαφέρει το στοιχείο εγκληματικότητας, που συνοδεύει τις πράξεις τους.» (βλ. επίσης Ηροδότου ν Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 175 και Σιδερένου ν Δημοκρατίας Ποιν.Εφ. 122/09 ημερομηνίας 21/4/2010). Με βάση τις πιο πάνω αρχές, κρίνουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 δικαιούται να τύχει του ευεργετήματος της παραδοχής, έστω και στο στάδιο που αυτή έγινε, πράξη που υποδηλεί μεταμέλεια και αποτελεί ελαφρυντικό. Αφού λάβαμε υπόψη όλα τα πιο πάνω και αφού σταθμίσαμε κάθε σχετικό με την επιμέτρηση της ποινής παράγοντα, θεωρούμε ότι οι αρμόζουσες ποινές είναι οι πιο κάτω τις οποίες και επιβάλλουμε στους κατηγορούμενους. Στον κατηγορούμενο 1: Στην πρώτη και δεύτερη κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή δεδομένου ότι τα συστατικά τους στοιχεία εμπεριέχονται στην τρίτη και τέταρτη κατηγορία. Στη τρίτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων. Στην τέταρτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην πέμπτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην έκτη κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή δεδομένου ότι τα συστατικά της στοιχεία εμπεριέχονται στην τέταρτη κατηγορία. Στην έβδομη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στον κατηγορούμενο 2: Στην πρώτη και δεύτερη κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή δεδομένου ότι τα συστατικά τους στοιχεία εμπεριέχονται στην τρίτη και τέταρτη κατηγορία. Στη τρίτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 9 χρόνων. Στην τέταρτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην πέμπτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην έκτη κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή δεδομένου ότι τα συστατικά της στοιχεία εμπεριέχονται στην τέταρτη κατηγορία. Στην όγδοη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στον κατηγορούμενο 3: Στην πρώτη και δεύτερη κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή δεδομένου ότι τα συστατικά τους στοιχεία εμπεριέχονται στην τρίτη και τέταρτη κατηγορία. Στη τρίτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 9 χρόνων. Στην τέταρτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην πέμπτη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην έκτη κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή δεδομένου ότι τα συστατικά της στοιχεία εμπεριέχονται στην τέταρτη κατηγορία. Οι ποινές να συντρέχουν και να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης των κατηγορουμένων. Το Τεκμήριο 35 να επιστραφεί στον κατηγορούμενο 1. Τα υπόλοιπα τεκμήρια κατάσχονται και δίδονται οδηγίες να καταστραφούν. Τα έξοδα € 310 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .............. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής. Subject: Criminal/Assize/Sentence. Αναφορά: Ποινή - Ναρκωτικά- Kατοχή, κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄- καλλιέργεια φυτών κάνναβης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο