Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. George Shilakadze, Αρ. Υπόθεσης: 3087/11, 30 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B69 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3087/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. George Shilakadze, από την Γεωργία Κατηγορούμενου - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 30 Μαρτίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αργυρού Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν η κα Αδάμου Π Ο Ι Ν Η Αφού ξεκίνησε η ακρόαση της παρούσας υπόθεσης και ακούστηκαν 4 μάρτυρες για την Κατηγορούσα Αρχή, ο κατηγορούμενος, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, άλλαξε απάντηση και παραδέχθηκε ενοχή στις 3 από τις 4 κατηγορίες που αντιμετώπιζε, ενώ η τέταρτη κατηγορία διακόπηκε. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή για τα αδικήματα της πλαστοπροσωπείας, απόπειρας κλοπής εκ του προσώπου και παραμονής στη Δημοκρατία μετά τη λήξη της άδειας προσωρινής παραμονής του. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, είναι τα ακόλουθα. Στις 28.1.2011 και περί ώρα 20.30, ενώ η κα Άντρη Χ΄Ηράκλη, Μ.Κ.2, περπατούσε στην οδό Αγ. Ανδρέου στη Λεμεσό μαζί με τη φίλη της κα Μάρω Μιχαηλίδου, Μ.Κ.3, ο κατηγορούμενος πλησίασε από πίσω την Μ.Κ.2 και αφού της άρπαξε την τσάντα που είχε κρεμασμένη στον ώμο της, την τράβηξε με δύναμη προσπαθώντας να την κλέψει. Η Μ.Κ.2 γύρισε προς τα πίσω και είδε τον κατηγορούμενο και ταυτόχρονα άρχισε να φωνάζει «Police police». Ο κατηγορούμενος, χωρίς να καταφέρει να αποσπάσει την τσάντα της, τράπηκε σε φυγή ακολουθώντας δυτική κατεύθυνση. Για το συμβάν ενημερώθηκε η αστυνομία και μετέβησαν στο μέρος αστυνομικοί του Τμήματος Μικροπαραβάσεων για επιτόπιες εξετάσεις. Ενώ οι εν λόγω αστυνομικοί βρίσκονταν στο μέρος, η Μ.Κ.3 είδε σε κοντινή απόσταση τον κατηγορούμενο τον οποίον αναγνώρισε ως το πρόσωπο που αποπειράθηκε να κλέψει την τσάντα της Μ.Κ.2 και τον υπέδειξε στον Α/Αστ. 1831 Χρ. Παπαδόπουλου. Ο τελευταίος πλησίασε τον κατηγορούμενο και του ζήτησε τα στοιχεία του. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε και ο Α/Αστ. 1831 τον συνέλαβε για εξακρίβωση των στοιχείων του, του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και ο κατηγορούμενος δεν έδωσε απάντηση. Ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στα γραφεία Μικροπαραβάσεων του Κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Λεμεσού, όπου σε σωματική έρευνα ανευρέθηκε στην κατοχή του ένα διαβατήριο, το οποίο, όπως ο ίδιος ανέφερε, ανήκε στον ίδιο και είπε ότι ονομάζεται Nikolay Lyubenov από τη Βουλγαρία. Επίσης ανευρέθηκε στην κατοχή του ένα πολυεργαλείο, ένα κλειδί πόρτας, μία δωροκάρτα της υπεραγοράς Ορφανίδη στο όνομα της Έλενας Χαραλάμπους και μία απόδειξη για χρήση της πιο πάνω δωροκάρτας. Κλήθηκε διερμηνέας της Βουλγάρικης γλώσσας για ανάκριση του κατηγορούμενοu, αλλά διαπιστώθηκε ότι αυτός δεν μιλούσε Βουλγάρικα. Από εξετάσεις που διενήργησε ο αστ. 1643 Λ. Λάμπρου της ΥΑΜ Λεμεσού, διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο George Shilakadze από τη Γεωργία και βρισκόταν παράνομα στην Κύπρο από τις 22.5.2006, όταν και απορρίφθηκε η αίτηση του για πολιτικό άσυλο. Δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, ο κατηγορούμενος συνελήφθη στις 28.1.2011 και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε ότι ήθελε δικηγόρο. Την υπόθεση ανέλαβε το ΤΑΕ Λεμεσού, και συγκεκριμένα ο αστ. 3990 Ζ. Γεωργίου, Μ.Κ.1. Λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία αρνήθηκε κάθε ανάμειξη στην υπόθεση. Ανέφερε ότι κατάγεται από τη Γεωργία βρίσκεται νόμιμα στην Κύπρο ως πολιτικός πρόσφυγας, και ότι απέκτησε το Βουλγάρικο διαβατήριο στη Βουλγαρία μετά από εικονικό γάμο που τέλεσε εκεί με Βουλγάρα. Αρνήθηκε ότι αποπειράθηκε να κλέψει την τσάντα της Μ.Κ.2, λέγοντας ότι ενώ περπατούσε στην οδό Αγ. Ανδρέου, άγγιξε κατά λάθος πάνω στην τσάντα της και αυτή άρχισε να φωνάζει. Ανέφερε ακόμα ότι είναι άστεγος και ότι έδωσε το Γεωργιανό και το Βουλγαρικό διαβατήριο του σε ένα φίλο του για να του τα φυλάξει. Στις 29.1.2011 εκδόθηκε διάταγμα 6ήμερης προσωποκράτησης του κατηγορούμενου. Την 1.2.2011 εντοπίστηκε ο φίλος του κατηγορούμενου, ο οποίος ανακρινόμενος ανέφερε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο, αλλά ουδέποτε παρέλαβε από αυτόν οποιοδήποτε ταξιδιωτικό έγγραφο για να το φυλάξει. Σε νέα ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο, αυτός άλλαξε τους ισχυρισμούς του και ανέφερε ότι ουδέποτε κατείχε Βουλγαρικό διαβατήριο. Πριν 3 χρόνια εργαζόταν στις οικοδομές μαζί με κάποιον Βούλγαρο με το όνομα Nikolai, αγνώστων στοιχείων, στο οποίον είπε ότι βρισκόταν στην Κύπρο παράνομα. Ο Nikolai του είπε ότι θα τον βοηθήσει ζητώντας του να του πάρει μια φωτογραφία διαβατηρίου. Μετά πάροδο 3 ημερών αφότου έλαβε τη φωτογραφία, ο Nikolai του έδωσε το διαβατήριο λαμβάνοντας ως αμοιβή το ποσό των 300 ευρώ. Τέλος, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση της για μετριασμό της ποινής, η συνήγορος του κατηγορούμενου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη τον ερασιτεχνικό τρόπο δράσης του κατηγορούμενου, ο οποίος μάλιστα παρέμεινε στην σκηνή μέχρι που εντοπίστηκε από την αστυνομία και συνελήφθη, και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος έπεσε στα χέρια κάποιου επιτήδειου που τον εκμεταλλεύτηκε οικονομικά για να του δώσει το διαβατήριο. Ακολούθως, η κα Αδάμου υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, με ειδική αναφορά στην οικογενειακή κατάσταση του κατηγορούμενου, στα προβλήματα υγείας του και στις συνθήκες διαβίωσης του στην Κύπρο, που ήταν άθλιες, χωρίς στέγη και τροφή. Η κα Αδάμου αναφέρθηκε ακόμα στην παραδοχή του κατηγορούμενου, έστω και σε αυτό το στάδιο, και το λευκό ποινικό μητρώο του, και ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος τύχει κάθε δυνατής επιείκειας από το Δικαστήριο. Στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 32 ετών, άνεργος, από τη Γεωργία, η σύζυγος του είναι 35 ετών, επίσης από τη Γεωργία, οικοκυρά, και έχουν 3 παιδιά, ηλικίας 14, 10 και 8 ετών, όλοι μαθητές. Ο κατηγορούμενος προέρχεται από οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του απεβίωσε πριν 3 χρόνια λόγω προβλημάτων υγείας, καρδιακών και επιληψίας. Η μητέρα του είναι οικοκυρά. Ο κατηγορούμενος είναι το πρώτο παιδί της οικογένειας ενώ ο αδελφός του, 20 ετών, ζει στη Γεωργία, είναι άνεργος και διαμένει με τη μητέρα του. Οι σχέσεις της οικογένειας ήταν πάντοτε καλές. Ο κατηγορούμενος αποφοίτησε από το σχολείο στην πατρίδα του και πήρε απαλλαγή από τον στρατό λόγω προβλημάτων υγείας. Στη χώρα του εργάστηκε σε ελαφριές εργασίες, όπως υπάλληλος σε πρατήριο βενζίνης. Παντρεύτηκε την σύζυγο του πριν από 17 χρόνια και το μεγαλύτερο παιδί τους νοσηλεύεται εδώ και ένα μήνα στο Νοσοκομείο, λόγω προβλημάτων υγείας με την καρδιά του και άσθμα. Η οικογένεια του συντηρείται αποκλειστικά από τον ίδιο, και διαμένει στην πατρική του κατοικία. Ο κατηγορούμενος μετέβη στη Λεμεσό πριν από 7 χρόνια για βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του ίδιου και της οικογένειας του. Υπέβαλε αίτηση για πολιτικό άσυλο και ξεκίνησε να απασχολείται σαν εργάτης. Η αίτηση του για πολιτικό άσυλο απορρίφθηκε, αλλά αυτός παρέμεινε στην Κύπρο και εργαζόταν παράνομα. Τα τελευταία 2 χρόνια είναι άνεργος και συντηρείται από ομοεθνείς του. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης αυτής, επιθυμεί όπως επιστρέψει στην πατρίδα του για να βρίσκεται κοντά στην οικογένεια του. Παρουσιάζει καρδιακά προβλήματα και επιληψία, για τα οποία παρακολουθείται από ιατρικό προσωπικό των Κεντρικών Φυλακών και λαμβάνει φαρμακοθεραπεία. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή για τη διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση είναι ενδεικτική της σοβαρότητας των εν λόγω αδικημάτων, και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής - βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248. Αν ανατρέξει κανείς στην πλούσια νομολογία που υπάρχει για τέτοιας φύσης αδικήματα όπως αυτά της υπό κρίση υπόθεσης, θα παρατηρήσει την σταθερή προσέγγιση των Δικαστηρίων με την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Bhatti v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 661, στην οποία επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 9 και 5 μηνών αντίστοιχα στις κατηγορίες για κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, διαβατηρίου, και πλαστοπροσωπεία, Δημητρίου v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 46, στην οποία επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 3,6,6,3 και 4 μηνών αντίστοιχα για κλοπή, πλαστογραφία εγγράφου, κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, απόσπαση περιουσίας διά ψευδών παραστάσεων και πλαστοπροσωπεία, και Κουλλαπής v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 273, όπου επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 2 ετών για κατάρτιση πλαστού εγγράφου, διαβατηρίου, 15 μηνών και 2 ετών σε δύο κατηγορίες για κυκλοφορία του εν λόγω πλαστού εγγράφου, και 2 ετών για πλαστοπροσωπεία. Το αδίκημα της κλοπής παρουσιάζει έξαρση έτσι ώστε η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου να αντιμετωπίζει τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, που συνήθως είναι αυτές της φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430, στην οποία επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ. 350 και Λ.Κ. 20, και Hassan v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 71, στην οποία επικυρώθηκε ποινή 15 μηνών για κλοπή αντικειμένων αξίας Λ.Κ. 1000. Για το αδίκημα της παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία, και πάλι η νομολογία δεικνύει την αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, όπως άλλωστε έχει επανειλημμένα τονιστεί μεταξύ άλλων στις υποθέσεις Μοhamed El Feky κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 166, Nazari v. Aστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 231, Μohamet v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 295 και Al Jibouri κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 143. Ειδικότερα παραπέμπω στο ακόλουθο χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόθεση Nazari v. Aστυνομίας (ανωτέρω), η οποία αφορούσε το αδίκημα της παράνομης παραμονής αλλοδαπού μετά τη λήξη της προσωρινής άδειας παραμονής: «Η Κύπρος πρέπει να γίνει κατανοητό, είναι μια μικρή χώρα, με τεράστια προβλήματα. Η περιφρούρηση της Κυπριακής Επικράτειας αποτελεί θεμελιώδες καθήκον. Δεν υποτιμούμε την αγωνία των όπου γης ανθρώπων για την εξασφάλιση εργασίας και, γενικά τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους. Όμως, στην περίπτωση της Κύπρου, πρέπει να γίνει καθολικά σεβαστό ότι συντρέχουν ιδιαίτερα ισχυροί λόγοι για την αυστηρή εφαρμογή της αρχής του διεθνούς δικαίου που επιτρέπει τον αποκλεισμό αλλοδαπών προς διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Η συχνότητα, με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτής της φύσης, και οι αρνητικές επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο συνοψίζονται περιεκτικά στο απόσπασμα που ακολουθεί από την πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Μοhamed El Feky και άλλοι ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 166 που δόθηκε από το Νικήτα Δ.: "Δυστυχώς το αδίκημα για το οποίο καταδικάστηκαν οι εφεσείοντες διαπράττεται τελευταία με εντεινόμενη συχνότητα. Ο πρωτόδικος δικαστής, εκφράζοντας τη βαθιά ανησυχία του για το φαινόμενο, το χαρακτήρισε ως επιδημία. Δεν θα ήταν υπερβολικό να λεχθεί ότι από την άποψη αυτή η Κύπρος βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Οι αρνητικές επιπτώσεις, κοινωνικές, οικονομικές και άλλες ήδη εκδηλώθηκαν και επηρεάζουν τη ζωή του τόπου. Η Κύπρος είναι χώρα φιλόξενη και ανεκτική. Ιστορικά υπήρξε και εξακολουθεί να είναι κόμβος συγκοινωνιακός, οικονομικός και πολιτιστικός. Όμως κάθε κράτος διατηρεί το δικαίωμα μη αποδοχής αλλοδαπών (βλέπε ανάπτυξη του καθηγητή J.G. Starke 'Introduction to International Law', 10η έκδοση στη σελ. 748 και επ.), το οποίο παραβιάζεται με διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων.» Με δεδομένη την σοβαρότητα των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και έντονο το στοιχείο της αποτροπής, η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 245 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ.
- Στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνω υπόψη ότι ο κατηγορούμενος πλήρωσε το ποσό των 300 ευρώ για να αποκτήσει Βουλγάρικο διαβατήριο και έτσι να εξασφαλίσει την συνέχιση παραμονής του στην Κύπρο, ξεγελώντας τις αρχές του κράτους. Αυτή η συμπεριφορά του κατηγορούμενου δεν μπορεί να γίνει ανεκτή, καθότι ο ίδιος δεν έδειξε σεβασμό στους νόμους της χώρας μας που τον φιλοξένησε μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας για την εξέταση της αίτησης του για πολιτικό άσυλο, η οποία απορρίφθηκε τον Μάιο του
- Έκτοτε ο κατηγορούμενος παραμένει παράνομα εδώ, με την εντύπωση μάλιστα ότι με την κατοχή του Βουλγάρικου διαβατηρίου θα καταφέρει να νομιμοποιήσει το καθεστώς παραμονής του εδώ, ενώ ταυτόχρονα, τα τελευταία 2 χρόνια τουλάχιστον, δεν είχε ούτε τόπο διαμονής ούτε οικονομικούς πόρους συντήρησης, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην παρανομία, προσπαθώντας να κλέψει την τσάντα της Μ.Κ. 2 και να επωφεληθεί ό,τι έβρισκε μέσα. Ευτυχώς βέβαια που η πράξη αυτή του κατηγορούμενου παρέμεινε ως απόπειρα, και μάλιστα λαμβάνω υπόψη ότι ο κατηγορούμενος δεν προστάτευσε τον εαυτό του με το να διαφύγει αφού η Μ.Κ. 2 φώναζε και την αστυνομία, αλλά αυτός, ενεργώντας με αφέλεια και απερισκεψία, παρέμεινε στον χώρο εκεί μέχρι που έγινε αντιληπτός και συνελήφθη. Περιορισμένη βαρύτητα θα δοθεί στην παραδοχή του κατηγορούμενου, η οποία έγινε σε προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, και αφού πλέον ήταν εμφανής η ενοχή του με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον κατηγορούμενο λαμβάνω υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του και τις προσωπικές του συνθήκες, ειδικότερα ότι είναι πατέρας 3 παιδιών και ο μόνος που συντηρεί την οικογένεια του επειδή η σύζυγος του δεν εργάζεται, το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει τώρα το μεγαλύτερο του παιδί και τα προβλήματα υγείας του ίδιου. Συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα, και με κύριο γνώμονα την σοβαρότητα των αδικημάτων και έντονο το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, καταλήγω ότι η μόνη κατάλληλη ποινή είναι η ποινή φυλάκισης, η έκταση της οποίας θα αντανακλά τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αλλά και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που εκτίθενται πιο πάνω. Ως εκ τούτου στον κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Στη δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Με έχει απασχολήσει το ενδεχόμενο αναστολής έκτισης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3
(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Θεωρώ χρήσιμο ν' αναφερθώ αρχικά στις υποθέσεις Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 240 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Βασιλείου
(2003)2 Α.Α.Δ. 21 , στις οποίες η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί αναστάληκε ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων των εν λόγω υποθέσεων κατά χρόνο μάλιστα που η ευχέρεια του Δικαστηρίου ήταν πολύ πιο περιορισμένη. Σε σχέση με το άρθρο 3
(2)του τροποποιητικού Νόμου 186 (Ι)/03, αντλώ καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)
(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)». Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, και έχοντας υπόψη τόσο τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων όσο και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, δεν ικανοποιούμαι ότι αυτές είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή έκτισης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η έκτιση της ποινής φυλάκισης θα αρχίζει από τις 28.1.2011, που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. (Υπ.) ................ Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Ποινή Αναφορά: Πλαστοπροσωπεία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο