Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μιλτιάδη Παπαμιλτιάδους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 23617/09, 31 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B72 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Eνώπιον: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 23617/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον
- Μιλτιάδη Παπαμιλτιάδους, εκ Λεμεσού
- Χρυστάλλας Σεργίου, εκ Λεμεσού
- Μιχάλη Μιχαήλ, εκ Λεμεσού Κατηγορουμένων --------------------- Ημερομηνία: 31 Μαρτίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δανιηλίδου Κατηγορούμενοι παρόντες, γι' αυτούς ο κ. Χριστοφόρου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο πρώτος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει συνολικά 8 κατηγορίες, οι πρώτες 6 εκ των οποίων αφορούν αδικήματα κατά παράβαση του περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου του 1976, Ν. 59/76, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών, ο πρώτος κατηγορούμενος, εν γνώσει του είχε στην κατοχή του για εμπορικούς σκοπούς (κατηγορίες 1,3 και 5) και έθεσε σε κυκλοφορία (κατηγορίες 2,4 και 6) 3 αντίγραφα προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή με τίτλο WINODOWS XP Professional 2002 Service Pack 2, της εταιρείας MICROSOFT στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές με αριθμούς TM21067125C1D255 (κατηγορίες 1 και 2), TM21067125C10320 (κατηγορίες 3 και 4) και TM21067125C10306 (κατηγορίες 5 και 6), που βρίσκονταν εγκατεστημένοι στο πρακτορείο στοιχημάτων με την επωνυμία 'Royal' που διατηρούσε στη γωνία της οδού Αμαθούντος 170, γνωρίζοντας ή έχοντας λόγο να πιστεύει ότι πρόκειται για μη εξουσιοδοτημένο. Επίσης ο πρώτος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 7 και 8 που αφορούν τα αδικήματα της κατοχής μηχανών τυχερού παιγνιδιού, και συγκεκριμένα 3 ηλεκτρονικών υπολογιστών που μετατρέπονταν σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού, και της παροχής συνδρομής στου κατηγορούμενους 2 και 3 για να διαπράξουν ποινικό αδίκημα, δηλαδή τον χειρισμό μηχανών τυχερού παιγνιδιού, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4
(1)(α)(β) και
(2)του περί Μηχανών Τυχερού Παιγνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου του 1996, Ν. 32/1996, και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετωπίζουν την 8η κατηγορία για το αδίκημα του χειρισμού μηχανών τυχερού παιγνιδιού, και συγκεκριμένα τον χειρισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών που μετατρέπονταν σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού, κατά παράβαση των ίδιων άρθρων του Ν. 32/1996 και του Κεφ.
- Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής κατατέθηκε υπό τη μορφή εγγράφων ως παραδεκτών γεγονότων, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, ενώ κλήθηκαν να δώσουν προφορική μαρτυρία 2 μάρτυρες. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων καθότι η μαρτυρία αναφορικά με την ισχυριζόμενη παραβίαση του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας είναι αντιφατική αλλά και μη ικανή να στοιχειοθετήσει τα συστατικά των αδικημάτων, ενώ δεν υπάρχει καμία μαρτυρία για τη δυνατότητα μετατροπής των επίδικων ηλεκτρονικών υπολογιστών σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής παρέπεμψε το Δικαστήριο στην ενώπιον του μαρτυρία και εξέφρασε τη θέση ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Για τον σκοπό εξέτασης της εισήγησης της υπεράσπισης, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τη μαρτυρία που προσκομίστηκε για την Κατηγορούσα Αρχή. Ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο Ε/Αστ. 5460 Δημήτρης Γενοβκιάν, του ΟΠΕ Λεμεσού. Σύμφωνα με την κατάθεση του μάρτυρα, η οποία αποτέλεσε την κύρια εξέταση του, στις 25.2.2009 και μεταξύ των ωρών 22.20-22.45 εισήλθε μαζί με άλλους αστυνομικούς εντός του πρακτορείου με την ονομασία 'Royal' στην οδό Ονησίλου για έλεγχο των αδειών του. Εντός του πρακτορείου υπήρχαν 3 ηλεκτρονικοί υπολογιστές, στους 2 εκ των οποίων βρίσκονταν οι κατηγορούμενοι 2 και 3, οι οποίο έπαιζαν τυχερά παιγνίδια, δηλαδή φρουτάκια, σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές που μετατρέπονταν σε μηχανές παιγνίου. Αφού ο Μ.Κ. 1 τους επέστησε την προσοχή στο Νόμο, ο δεύτερος κατηγορούμενος απάντησε «Εντάξει» και η τρίτη κατηγορουμένη απάντησε «Τώρα έκατσα δεν έπαιξα ακόμα». Εκεί βρισκόταν ο ιδιοκτήτης του πρακτορείου, ο πρώτος κατηγορούμενος, και αφού ο Μ.Κ. 1 τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε και του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Εντάξει». Εδώ να σημειωθεί ότι στην αντεξέταση του ο Μ.Κ. 1 είπε ότι δεν είναι ειδικός για το τυχερό παιγνίδι, αλλά από προσωπική πείρα γνωρίζει τι είναι τα φρουτάκια. Στην παρουσία του πρώτου κατηγορούμενου, ο Μ.Κ. 1 παρέλαβε τους 3 ηλεκτρονικούς υπολογιστές καθώς επίσης το χρηματικό ποσό των 100 ευρώ που βρέθηκε σε συρτάρι του γραφείου εντός του υποστατικού ως τεκμήρια, έναντι απόδειξης παραλαβής, Τεκμήριο
- Τα τεκμήρια μεταφέρθηκαν και παραδόθηκαν στον αστ. 2719 του αστυνομικού σταθμού Γερμασόγειας που ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης. Στον σταθμό κλήθηκαν και οι 3 κατηγορούμενοι. Ο αστ. 2719 Χ. Τσεκούρας με την σειρά του παρέλαβε τα τεκμήρια και ακολουθως έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον τρίτο κατηγορούμενο, Τεκμήριο 7, και κατηγόρησε γραπτώς τη δεύτερη κατηγορουμένη η οποία δεν ήθελε να πει οτιδήποτε, Τεκμήριο
- Στις 3.6.2009, στον σταθμό και στην παρουσία του αστ. 2719, ο Χάρη Γουάιλντεμποερ εξέτασε τους εν λόγω ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Στις 8.6.2009 ο αστ. 2719 κατηγόρησε γραπτώς τον πρώτο κατηγορούμενο, ο οποίος είπε «Τίποτε», Τεκμήριο 8, και στις 9.6.2009 κατηγόρησε γραπτώς τον τρίτο κατηγορούμενο, ο οποίος δεν είχε να πει οτιδήποτε, Τεκμήριο
- Ο αστ. 536 Μ. Ευσταθίου του αστυνομικού σταθμού Γερμασόγειας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τη δεύτερη κατηγορουμένη στις 25.2.2009, Τεκμήριο 6, και την επόμενη έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον πρώτο κατηγορούμενο, Τεκμήριο
- Στις 15.4.2009, μετέβη στον αστυνομικό σταθμό Γερμασόγειας ο Λοχ. 238 Γιώργος Σωκράτους, ο οποίος υπηρετεί στο Τμήμα Μελετών και Ανάπτυξης. Στην παρουσία του αστ. 2146, μελέτησε τους επίδικους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και «δεν βρέθηκε οτιδήποτε εγκατεστημένο που να τα μετατρέπει σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού». Οι εν λόγω ηλεκτρονικοί υπολογιστές είχαν τη δυνατότητα να ενώνονται στο διαδίκτυο. Κατά την προφορική του μαρτυρία ο Μ.Κ. 2 πρόσθεσε ότι στον σκληρό δίσκο των ηλεκτρονικών υπολογιστών δεν υπήρχαν εγκατεστημένα τυχερά παιγνίδια, όμως αυτοί ήταν δυνατό να ενωθούν με το διαδίκτυο. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ. 2 είπε ότι δεν γνώριζε αν πράγματι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήταν ενωμένοι με το διαδίκτυο. Τέλος, ο κ. Χάρη Γουάιλντεμποερ στη Δήλωση του με αρ. αν. CR 53/2, ημερ. 3.6.2009, Τεκμήριο 3 στα Αγγλικά και Τεκμήριο 4 η πιστή μετάφραση στα Ελληνικά, αναφέρει τα ακόλουθα. Είναι υπάλληλος της εταιρείας CYFACT, η οποία μεταξύ άλλων προσφέρει υπηρεσίες έρευνας και αναγνώρισης σε υποθέσεις που αφορούν παραβίαση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Ο ίδιος εργοδοτείται τα τελευταία 6 χρόνια ως διερευνητής στη CYFACT και έτυχε εκπαίδευσης στην αναγνώριση μη εξουσιοδοτημένων αναπαραγωγών ταινιών και προγραμμάτων λογισμικού. Λόγω της εκπαίδευσης και της πείρας του είναι σε θέση να αναγνωρίζει μη εξουσιοδοτημένες αναπαραγωγές ταινιών και προγραμμάτων λογισμικού. Έτυχε επίσης εξειδικευμένης εκπαίδευσης από υπάλληλο της Λιβανέζικης θυγατρικής εταιρείας Microsoft Inc από ΗΠΑ, και από ανεξάρτητο σύμβουλο που χρησιμοποιείται από τη Microsoft για να παρέχει μαρτυρία στο Δικαστήριο για την αναγνώριση προϊόντων για την Ελλάδα. Αφού εξέτασε τους επίδικους 3 ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ο κ. Γουάιλντεμποερ καταλήγει ως εξής: «
(8)Γνωρίζω ότι η κατοχύρωση πνευματικής ιδιοκτησίας στο πιο πάνω πρόγραμμα λογισμικού ανήκει στη Microsoft κι αυτό μπορεί να επαληθευθεί από το γεγονός ότι η σχετική σημείωση περί κατοχύρωσης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας αναφέρει τη Microsoft ως τον ιδιοκτήτη και τα σχετικά εμπορικά σήματα και εμπορικά ονόματα για το λειτουργικό σύστημα και τις εφαρμογές είναι ευρέως γνωστά, παρουσιάζονται στο συνήθη τους τύπο και όντως ανήκουν στη Microsoft.
(9)Πιστεύω ότι το λειτουργικό σύστημα που είναι φορτωμένο επάνω στους 3 ηλεκτρονικούς υπολογιστές είναι μη εξουσιοδοτημένες αναπαραγωγές.» Τα κριτήρια που διέπουν το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι πολύ γνωστά. Όπως υποδηλώνει ο όρος «εκ πρώτης όψεως» η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης απαιτείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση - βλ. Re In Κάκος
(1985)1 C.L.R. 250. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Azinas and Another v. Police
(1981)2 C.L.R. 9, στην οποία αναλύονται οι αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) όταν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ο Δικαστής δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά η απόφαση του περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης - βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στ. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ.
- Έχοντας κατά νου την προσαχθείσα μαρτυρία και τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, θα εξετάσω τώρα κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Βασικό συστατικό στοιχείο των αδικημάτων που αφορούν τις 6 πρώτες κατηγορίες είναι το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας το οποίο προστατεύεται από το Νόμο και η μη εξουσιοδότηση χρήσης αυτού στο πρόγραμμα των επίδικων ηλεκτρονικών υπολογιστών που ανευρέθηκαν και παραλήφθηκαν από το υποστατικό του κατηγορούμενου. Ο όρος «δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας» ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Νόμου 59/76, όπως έχει τροποποιηθεί, ως «το υπό του παρόντος Νόμου προβλεπόμενο δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας». Το Δικαστήριο οφείλει επίσης να ανατρέξει στις πρόνοιες των άρθρων 3 - 7Β του Νόμου που προσδιορίζουν τη φύση, τον τρόπο και τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας επί προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή. Ο τρόπος χρήσης του εν λόγω δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και η προσβολή αυτού προνοούνται στα άρθρα 12 και 13 του Νόμου, ενώ το άρθρο 14Α είναι ειδική διάταξη για την προστασία προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η μοναδική μαρτυρία που προσκομίστηκε για την Κατηγορούσα Αρχή που σκοπεί να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αφορούν τις πρώτες 6 κατηγορίες είναι αυτή του Χάρη Γουάιλντεμποερ, όπως περιέχεται στο Τεκμήριο
- Με βάση την εν λόγω μαρτυρία και χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε υποκειμενική αξιολόγηση αυτής, καταλήγω ότι αυτή η μαρτυρία δεν είναι ικανή να στοιχειοθετήσει τα συστατικά των αδικημάτων που αφορούν το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και την προσβολή αυτού. Η απλή αναφορά του κ. Γουάιλντεμποερ στην παράγραφο
(8)της Έκθεσης του, Τεκμήριο 4, που εκτίθεται αυτούσια πιο πάνω, στη γνώση του για την κατοχύρωση πνευματικής ιδιοκτησίας στο εν λόγω πρόγραμμα λογισμικού που ανήκει στη Microsoft, δεν είναι ικανοποιητική μαρτυρία για να αποδείξει τον τρόπο κατοχής του εν λόγω δικαιώματος από τη Microsoft, τη φύση του δικαιώματος και πώς αυτό προστατεύεται από το Νόμο. Περαιτέρω, η διαπίστωση του κ. Γουάιλντεμποερ ότι το λειτουργικό σύστημα πάνω στους 3 επίδικους υπολογιστές είναι μη εξουσιοδοτημένες αναπαραγωγές δεν είναι τεκμηριωμένη για να διαφανεί ο τρόπος αναπαραγωγής έτσι ώστε περαιτέρω να αποδώσει γνώση στον πρώτο κατηγορούμενο ή λόγο να πιστεύει ο πρώτος κατηγορούμενος ότι πρόκειται για μη εξουσιοδοτημένο αντίγραφο προγράμματος. Το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του πρώτου κατηγορούμενου, Τεκμήριο 5, δεν προσθέτει οτιδήποτε στις πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου. Επομένως, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει τα συστατικά των αδικημάτων που αφορούν τις κατηγορίες 1-6. Οι κατηγορίες 7 και 8 στηρίζονται στα άρθρα 2 και 4
(1)(α)(β) και
(2)του Νόμου 32(Ι)/1996, όπως τροποποιήθηκε. Το άρθρο 4
(1)του Νόμου προβλέπει τις διάφορες πράξεις σε σχέση με μηχανές τυχερού παιγνιδιού που συνιστούν αδίκημα, ενώ ο όρος «μηχανή τυχερού παιγνιδιού» για τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου ερμηνεύεται στο άρθρο 4
(2). Αναφορικά με τις κατηγορίες 7 και 8, βασικό συστατικό των αδικημάτων είναι η δυνατότητα μετατροπής των επίδικων ηλεκτρονικών υπολογιστών σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού. Η μαρτυρία του Μ.Κ. 2 είναι καταλυτική επί τούτου, καθότι ο ίδιος, ως ειδικός, είπε ότι δεν βρήκε οτιδήποτε εγκατεστημένο στους επίδικους ηλεκτρονικούς υπολογιστές που να τους μετατρέπει σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού, και η αναφορά στη δυνατότητα σύνδεσης τους με το διαδίκτυο από μόνη της δεν είναι επαρκής μαρτυρία από την οποία μπορεί να εξαχθεί ότι αυτοί έχουν τη δυνατότητα να μετατραπούν σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού. Δεν μου διαφεύγει η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ότι εντός του πρακτορείου, κατά τη μετάβαση του εκεί, βρήκε τους κατηγορούμενος 2 και 3 να παίζουν τυχερά παιγνίδια, δηλαδή φρουτάκια, σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές που μετατρέπονταν σε μηχανές τυχερού παιγνίου. Ο Μ.Κ. 1 όμως δήλωσε ότι δεν είναι εμπειρογνώμονας για το θέμα, και επομένως η δική του μαρτυρία δεν είναι ικανή να στοιχειοθετήσει το συστατικό των αδικημάτων της μετατροπής, ιδιαίτερα εφόσον η μαρτυρία του ειδικού, Μ.Κ. 2, τον αντικρούει. Ακόμα, λαμβάνω υπόψη το περιεχόμενο των καταθέσεων όλων των κατηγορουμένων, Τεκμήρια 5-7, και επαναλαμβάνω ότι αυτές δεν προσθέτουν οτιδήποτε στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, Η αναφορά της δεύτερης κατηγορουμένης ότι πήγε στο πρακτορείο για να παίξει φρουτάκια, και ζήτησε από την κοπέλα να της βάλουν μονάδες, αλλά η τελευταία δεν πρόλαβε και ήρθε η αστυνομία, δείχνει μόνο την ένδειξη πρόθεσης της αλλά δεν μπορεί να αποτελέσει μαρτυρία είτε ότι αυτό έγινε είτε ότι αυτό είναι δυνατό, παρά μόνο είναι μια εικασία που δεν ισοδυναμεί με μαρτυρία που είναι αναγκαία για να στοιχειοθετήσει το συστατικό των εν λόγω αδικημάτων. Περαιτέρω επισημαίνω ότι, σύμφωνα με την ερμηνεία του όρου «μηχανή τυχερού παιγνιδιού» που περιέχεται στο άρθρο 4
(2), πρέπει επίσης να αποδειχθεί ότι η μηχανή αποβλέπει σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος, κάτι για το οποίο ελλείπει παντελώς μαρτυρία, όπως διαφαίνεται μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και εκτίθεται αναλυτικά πιο πάνω. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον όλων των κατηγορουμένων σε όλες τις κατηγορίες, οι οποίοι απαλλάσσονται και αθωώνονται από τις κατηγορίες που ο καθένας αντιμετωπίζει. (Υπ.)............... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: ποινική/ενδιάμεση απόφαση/εκ πρώτης όψεως υπόθεση Αναφορά: παράβαση δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο