Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μιχάλη Σελλά, Αρ. Υπόθεσης: 27097/09, 4 Απριλίου, 2011

(1), 14Α

(1)(α)(β)

(2)και 22 του περί του Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου του 1976, Ν. 59/76, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών, ο κατηγορούμενος, στις 21.8.2009, στα Π. Πολεμίδια στη Λεμεσό, εν γνώσει του είχε στην κατοχή του για εμπορικούς σκοπούς ( κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9, 11 και 13) και έθεσε σε κυκλοφορία ( κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10,12 και 14) ένα αντίγραφο προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή με τίτλο WINDOWS XP Professional 2002 Service Pack 2, της εταιρείας MICROSOFT σε 7 ηλεκτρονικούς υπολογιστές αγνώστου αριθμού και μάρκας, που βρίσκονταν εγκατεστημένοι στο Internet Café που διατηρούσε στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου, γνωρίζοντας ή έχοντας λόγο να πιστεύει ότι πρόκειται για μη εξουσιοδοτημένα. Η ακροαματική διαδικασία όσον αφορά τους μάρτυρες κατηγορίας ήταν ιδιαίτερα σύντομη, καθότι όλη η μαρτυρία από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής κατατέθηκε σε μορφή εγγράφων, κοινώς παραδεκτών γεγονότων, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου. Όπως αναφέρεται στην κατάθεση του αστ. 1478 Σ. Σταύρου του ΟΠΕ, στις 21.8.2009 και ώρα 16.30, κατόπιν δικαστικού εντάλματος έρευνας, μετέβη με τον αστ. 2668 στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου αρ. 54 στα Πάνω Πολεμίδια. Αφού εισήλθαν εντός του υποστατικού, ο αστ. 1478 εντόπισε τον υπεύθυνο, Γιάννο Σελλά, που είναι ο γιος του ιδιοκτήτη του, του κατηγορούμενου, και είδε ότι στο υποστατικό υπήρχαν εγκατεστημένοι 8 πλήρεις ηλεκτρονικοί υπολογιστές εκ των οποίων μόνο ο ένας ήταν σε λειτουργία. Στην συνέχεια ο αστ. 1478 πληροφόρησε τον κ. Γ. Σελλα ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θα παραληφθούν ως τεκμήρια και αυτός απάντησε «Εντάξει». Ο αστ. 1478, με τη βοήθεια άλλων αστυνομικών, απενεργοποίησε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή που ήταν σε λειτουργία και παρέλαβε ως τεκμήρια 8 πύργους, 8 οθόνες, 8 πληκτρολόγια και 8 ποντίκια-mouse, έναντι σχετικής απόδειξης και τα μετέφερε στον αστυνομικό σταθμό Πολεμιδιών, όπου τα παρέδωσε στην Γ./Αστ. 2979 Κ. Αριστοδήμου. Η Γ./Αστ. 2979 με την σειρά της παρέλαβε τα τεκμήρια και στις 25.10.2008 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 4, και στις 27.6.2009 τον κατηγόρησε γραπτώς και αυτός απάντησε «Δεν γνώριζα ότι ήταν copy», Τεκμήριο 5. Στις 14.10.2008 ο κ Χάρη Γουάιλντεμποερ εξέτασε τους 8 ηλεκτρονικούς υπολογιστές στον αστυνομικό σταθμό Πολεμιδιών και ετοίμασε Δήλωση με αρ. αν. CR 17/5, ημερ. 14.10.2008, Τεκμήριο 2, στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα. Είναι υπάλληλος της εταιρείας CYFACT, η οποία μεταξύ άλλων προσφέρει υπηρεσίες έρευνας και αναγνώρισης σε υποθέσεις που αφορούν παραβίαση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Ο ίδιος εργοδοτείται τα τελευταία 5 χρόνια ως διερευνητής στη CYFACT και έτυχε εκπαίδευσης στην αναγνώριση μη εξουσιοδοτημένων αναπαραγωγών ταινιών και προγραμμάτων λογισμικού. Λόγω της εκπαίδευσης και της πείρας του είναι σε θέση να αναγνωρίζει μη εξουσιοδοτημένες αναπαραγωγές ταινιών και προγραμμάτων λογισμικού. Έτυχε επίσης εξειδικευμένης εκπαίδευσης από υπάλληλο της Λιβανέζικης θυγατρικής εταιρείας Microsoft Inc από ΗΠΑ, και από ανεξάρτητο σύμβουλο που χρησιμοποιείται από τη Microsoft για να παρέχει μαρτυρία στο Δικαστήριο για την αναγνώριση προιόντων για την Ελλάδα. Ο κ. Γουάιλντεμποερ εξέτασε 7 από τους εν λόγω ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τους βρήκε ότι είχαν φορτωθεί με τα ακόλουθα προγράμματα της Microsoft, WINDOWS XP Professional 2002 Service Pack 2. Ο κ. Γουάιλντεμποερ καταλήγει ως εξής: «

(8)Γνωρίζω ότι η κατοχύρωση πνευματικής ιδιοκτησίας στο πιο πάνω πρόγραμμα λογισμικού ανήκει στη Microsoft κι αυτό μπορεί να επαληθευθεί από το γεγονός ότι η σχετική σημείωση περί κατοχύρωσης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας αναφέρει τη Microsoft ως τον ιδιοκτήτη και τα σχετικά εμπορικά σήματα και εμπορικά ονόματα για το λειτουργικό σύστημα και τις εφαρμογές είναι ευρέως γνωστά, παρουσιάζονται στο συνήθη τους τύπο και όντως ανήκουν στη Microsoft.

(9)Δεν μπορούσα να εξετάσω 1 υπολογιστή (τεκμήριο αριθ. 7)

(10)Πιστεύω ότι τα προαναφερθέντα προιόντα της Microsoft είναι μη εξουσιοδοτημένες αναπαραγωγές διότι, μεταξύ άλλων, ΔΕΝ υπήρχε: (

1. i)End-User License Agreement (EULA) (
2. ii)Certificate of Authnticity (CoA) (iii) Installation CD (
3. iv)Κανένα τιμολόγιο ή/και απόδειξη των προαναφερθέντων λειτουργικών συστημάτων της Microsoft.» Ο Λοχ. 238 Γ. Σωκράτους του Τμήματος Μελετών και Ανάπτυξης, μετέβη στον αστυνομικό σταθμό Πολεμιδιών στις 10.3.2009, όπου εξέτασε τα τεκμήρια σε σχέση με διερευνόμενη υπόθεση χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών ως μηχανών τυχερού παιγνιδιού. Τα ευρήματα του Λοχία είναι ότι 7 από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές είχαν λειτουργικό σύστημα windows xp, στους υπολογιστές υπήρχαν link για σύνδεση στην ιστοσελίδα www.jebet.com, www.bwin.com, 888.com και Bet821.com, εφόσον οι υπολογιστές είναι ενωμένοι με το διαδίκτυο, και οι εν λόγω ιστοσελίδες είναι ιστοχώροι του διαδικτύου με τυχερά παιγνίδια. Ο ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής δεν λειτουργούσε. Τέλος, κατατέθηκαν έγγραφο του Κοινοτικού Συμβουλίου Πάνω Πολεμιδιών, ημερ. 3.4.2008, υπογεγραμμένο από τον Πρόεδρο και τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου, ότι δεν έχουν ένσταση για λειτουργία internet services στο επίδικο υποστατικό, νοουμένου ότι δεν θα διεξάγονται τυχερά παιγνίδια και δεν θα παρέχονται υπηρεσίες που είναι αντίθετες με τη νομοθεσία, με ισχύ ενός έτους, Τεκμήριο 7, και έγγραφο στην Αγγλική με τίτλο "BET821 ONLINE POKER ROOM LICENCED TO DEAL", Τεκμήριο 8. Τα τελευταία 2 έγγραφα αποκτούν σημασία σε συσχετισμό με το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου, Τεκμήριο 4, στην οποία αναφέρει ότι στις 3.4.2008 πήρε την σχετική άδεια από το Κοινοτικό Συμβούλιο Πάνω Πολεμιδιών για να λειτουργήσει το επίδικο υποστατικό ως internet café, γιατί το είχε προηγουμένως κλείσει επειδή ήρθε η αστυνομία και πήρε τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές καθότι δεν είχε άδεια. Ο κατηγορούμενος προέβη σε διευθετήσεις με κάποιον γνωστό του για να βγάλει άδειες μιας εταιρείας «821», η οποία, του είπε, είχε νόμιμες άδειες από τη Μάλτα για καζίνο και φρουτάκια. Το εν λόγω πρόσωπο έφερε τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, όμως μέχρι να τεθούν σε λειτουργία, εν όψει κάποιου προβλήματος με την σύνδεση με την CYTA, και να έρθει ο άνθρωπος να του δείξει πώς λειτουργούν, το υποστατικό παρέμεινε κλειστό, και την επίδικη μέρα, ενώ ο γιος του κατηγορούμενου πήγε εκεί για να πάρει ένα βιβλίο, πήγε η αστυνομία στο μέρος. Ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε γι΄αυτό τηλεφωνικώς από τον γιο του. Ο κατηγορούμενος ρώτησε τον γιο του αν οι υπολογιστές ήταν κλειστοί και η απάντηση του ήταν θετική. Ο κατηγορούμενος είπε στον γιο του να πει στους αστυνομικούς να τον περιμένουν να μεταβεί εκεί, όμως αυτοί αρνήθηκαν, και τότε ο κατηγορούμενος είπε στον γιο του να τους δείξει τις άδειες του Κοινοτικού Συμβουλίου και της «821». Οι αστυνομικοί πήραν τις άδειες και τους υπολογιστές, ενώ ο ίδιος ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε ότι ήταν παράνομο, εφόσον κατείχε άδειες, ούτε και έθεσε σε λειτουργία ποτέ τους υπολογιστές. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, καθότι ελλείπει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί τα συστατικά των αδικημάτων. Αντίθετη θέση εξέφρασε ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής. Τα κριτήρια που διέπουν το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι πολύ γνωστά. Όπως υποδηλώνει ο όρος «εκ πρώτης όψεως» η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης απαιτείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση - βλ. Re In Κάκος

(1985)1 C.L.R. 250. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Azinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, στην οποία αναλύονται οι αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) όταν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ο Δικαστής δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά η απόφαση του περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης - βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στ. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ.

1. Έχοντας κατά νου την προσαχθείσα μαρτυρία και τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, θα εξετάσω τώρα κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Βασικό συστατικό στοιχείο των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση είναι το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας το οποίο προστατεύεται από το Νόμο και η μη εξουσιοδότηση χρήσης αυτού στο πρόγραμμα των επίδικων ηλεκτρονικών υπολογιστών που ανευρέθηκαν και παραλήφθηκαν από το υποστατικό του κατηγορούμενου. Ο όρος «δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας» ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Νόμου 59/76, όπως έχει τροποποιηθεί, ως «το υπό του παρόντος Νόμου προβλεπόμενο δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας». Το Δικαστήριο οφείλει επίσης να ανατρέξει στις πρόνοιες των άρθρων 3 - 7Β του Νόμου που προσδιορίζουν τη φύση, τον τρόπο και τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας επί προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή. Ο τρόπος χρήσης του εν λόγω δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και η προσβολή αυτού προνοούνται στα άρθρα 12 και 13 του Νόμου, ενώ το άρθρο 14Α είναι ειδική διάταξη για την προστασία προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η μοναδική μαρτυρία που προσκομίστηκε για την Κατηγορούσα Αρχή που σκοπεί να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αφορούν όλες τις κατηγορίες είναι αυτή του κ. Χάρη Γουάιλντεμποερ, όπως περιέχεται στο Τεκμήριο
2. Με βάση την εν λόγω μαρτυρία και χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε υποκειμενική αξιολόγηση αυτής, καταλήγω ότι αυτή η μαρτυρία δεν είναι ικανή να στοιχειοθετήσει τα συστατικά των αδικημάτων που αφορούν το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και την προσβολή αυτού. Η απλή αναφορά του κ. Γουάιλντεμποερ στην παράγραφο

(8)της Έκθεσης του, Τεκμήριο 2, που εκτίθεται αυτούσια πιο πάνω, στη γνώση του για την κατοχύρωση πνευματικής ιδιοκτησίας στο εν λόγω πρόγραμμα λογισμικού που ανήκει στη Microsoft, δεν είναι ικανοποιητική μαρτυρία για να αποδείξει τον τρόπο κατοχής του εν λόγω δικαιώματος από τη Microsoft, τη φύση του δικαιώματος και πώς αυτό προστατεύεται από το Νόμο. Περαιτέρω, η διαπίστωση του κ. Γουάιλντεμποερ ότι το λειτουργικό σύστημα πάνω στους 7 επίδικους υπολογιστές είναι μη εξουσιοδοτημένες αναπαραγωγές, λόγω έλλειψης κάποιων δεδομένων ή στοιχείων, δεν είναι τεκμηριωμένη για να διαφανεί ο τρόπος αναπαραγωγής έτσι ώστε περαιτέρω να αποδώσει γνώση στον κατηγορούμενο ή λόγο να πιστεύει ο κατηγορούμενος ότι πρόκειται για μη εξουσιοδοτημένο αντίγραφο προγράμματος. Το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου, Τεκμήριο 4, δεν προσθέτει οτιδήποτε στις πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου. Επομένως, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει τα συστατικά των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, ο οποίος απαλλάσσεται και αθωώνεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)............... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: ποινική/ενδιάμεση απόφαση/εκ πρώτης όψεως υπόθεση Αναφορά: προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο