Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Filiton Tradition Company Ltd κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12761/09, 11 Απριλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B85 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12761/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον
- Filiton Tradition Company Ltd, εκ Λεμεσού
- Παύλου Χρίστου Κυριάκου, εκ Λεμεσού Κατηγορουμένων ------------------------------ Ημερομηνία: 11 Απριλίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δανιηλίδου Για Κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Χριστοφόρου Κατηγορούμενος 2 παρών Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι, κατόπιν παραδοχής τους, κρίνονται ένοχοι στην κατηγορία για το αδίκημα της απάτης, κατά παράβαση των άρθρων 300 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, οι κατηγορούμενοι, μεταξύ των ημερομηνιών 14.7.2005 και 8.5.2006, στη Λεμεσό, με δόλιο τέχνασμα απέκτησαν το χρηματικό ποσό των Λ.Κ. 48954 από τον John Lawrence Allen από την Αγγλία, δηλαδή του πούλησαν το τεμάχιο 122 του Φ./Σχ. XLVIII/1 που βρίσκεται στον Κ. Μύλο εντός του οποίου βρισκόταν παραδοσιακή κατοικία για το χρηματικό ποσό των Λ.Κ. 34000 καθώς επίσης το χρηματικό ποσό των Λ.Κ. 22000 ως έξοδα για εργασίες ανακαίνισης της πιο πάνω οικίας και του απέκρυψαν το γεγονός ότι το εν λόγω τεμάχιο ήταν υποθηκευμένο από τις 15.9.
- Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, είναι τα ακόλουθα. Στις 9.2.2007 ο Βρετανός υπήκοος, John Lawrence Allen, επισκέφθηκε τα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού και κατάγγειλε ότι περί τον μήνα Απρίλιο του 2005 συνήψε προφορική συμφωνία με τον κατηγορούμενο 2, με σκοπό την αγορά τεμαχίου γης στο χωριό Κάτω Μύλος στη Λεμεσό, εντός του οποίου υφίστατο παραδοσιακή οικία, για το χρηματικό ποσό των Λ.Κ. 34000, καθώς επίσης εργασίες ανακαίνισης της εν λόγω οικίας εκ μέρους του κατηγορούμενου 2 με επιπρόσθετα έξοδα Λ.Κ.
- Για την σύναψη της εν λόγω προφορικής συμφωνίας, ο κ. Allen πλήρωσε στον κατηγορούμενο με επιταγή το ποσό των 1200 Στερλινών, και ο κατηγορούμενος 2 στην συνέχεια του παρουσίασε έγγραφο στο οποίο δήλωνε ότι το εν λόγω τεμάχιο δεν επιβαρυνόταν με οποιεσδήποτε δεσμεύσεις ή υποθηκεύσεις. Επειδή ο κ. Allen ήταν προσωρινός επισκέπτης στην Κύπρο κατά το διάστημα σύναψης της συμφωνίας και έπρεπε να επιστρέψει πίσω στη χώρα του, όρισε τον δικηγόρο Γιώργο Γεωργίου Σιόρρο από τη Λεμεσό ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του για τις διαδικασίες κατάρτισης των συμβολαίων αγοραπωλησίας και κατάθεσης τους στο Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού. Σε διάφορα χρονικά διαστήματα μεταξύ της χρονικής περιόδου 14.7.2005 και 8.5.2006, ο κ. Allen πλήρωσε στον 2ο κατηγορούμενο, μέσω του κ. Σιόρρου, το συνολικό χρηματικό ποσό των Λ.Κ.
- Τα χρήματα αυτά στάληκαν με απευθείας μεταφορά από την τράπεζα του κ. Allen στην Αγγλία και κατατέθηκαν στον λογαριασμό του κ Σιόρρου. Ο κ. Allen, κατά καιρούς, επισκεπτόταν την Κύπρο και μετέβαινε στην υπό ανέγερση κατοικία του, όπου διαπίστωσε ότι οι εργασίες δεν προχωρούσαν σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου, ενώ κατά τις συναντήσεις που είχε με τον 2ο κατηγορούμενο, αυτός του ανέφερε ότι όλα κυλούσαν αναλόγως προγράμματος. Στις 16.9.2005 ο κ. Σιόρρος ετοίμασε σχετικό συμβόλαιο αγοράς του εν λόγω ακινήτου, στο οποίο ως πωλητής αναφέρεται η πρώτη κατηγορουμένη και αγοραστής ο κ. Allen, έναντι τιμής πώλησης Λ.Κ.
- Εκ μέρους της πρώτης κατηγορουμένης το συμβόλαιο υπέγραψε ο 2ος κατηγορούμενος και εκ μέρους του κ. Allen υπέγραψε ο κ. Σιόρρος. Ο κ. Allen συνήψε επίσης δεύτερη συμφωνία για εργασίες ανακαίνισης της εν λόγω οικίας από τον 2ο κατηγορούμενο με επιπρόσθετα έξοδα Λ.Κ.
- Στις 20.9.2005 ο κ. Σιόρρος χαρτοσήμανε το συμβόλαιο αγοράς και την επομένη, 21.9.2005, το κατέθεσε στο Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού. Στις 28.1.2007 ο κ. Allen επισκέφθηκε εκ νέου την Κύπρο και, αφού διαπίστωσε ότι οι εργασίες ανακαίνισης της οικίας παρέμειναν στάσιμες, ζήτησε από τον κ. Σιόρρο όπως διευθετήσει τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας του ακινήτου στο όνομα του. Τότε πληροφορήθηκε από τον κ. Σιόρρο ότι από έρευνα που έκανε στο Κτηματολόγιο, διαπίστωσε ότι ο 2ος κατηγορούμενος και η εταιρεία του, πρώτη κατηγορουμένη, είχαν υποθηκεύσει το εν λόγω ακίνητο για το ποσό των Λ.Κ. 27500 προς όφελος του κ. Ανδρέα Ξενοφώντος. Η υποθήκευση έγινε μία μέρα πριν την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, δηλαδή στις 15.9.
- Σύμφωνα με τον κ. Σιόρρο, ο 2ος κατηγορούμενος ουδέποτε του απεκάλυψε ότι το ακίνητο επιβαρυνόταν με υποθήκη. Ούτε και ο κ. Allen ενημερώθηκε για την πράξη αυτή. Στις 13.2.2007 λήφθηκε κατάθεση από τον Κυριάκο Πόρακο, υπεύθυνο του κλάδου εγγραφής του Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, στην οποία αναφέρει ότι το επίδικο ακίνητο είναι εγγεγραμμένο από τις 14.9.2005 στην πρώτη κατηγορουμένη εταιρεία, αποκτήθηκε κατόπιν αγοράς από τρίτο πρόσωπο, και η μεταβίβαση έγινε στο όνομα της πρώτης κατηγορουμένης εταιρείας με τη Δήλωση Μεταβίβασης Π2871/5 ημερ. 12.8.2005 για το ποσό των Λ.Κ.
- Στις 15.9.2005 η ιδιοκτήτρια εταιρεία υποθήκευσε το εν λόγω ακίνητο με την υποθήκη Υ7304/5 προς όφελος του Ανδρέα Χ"Ξενοφώντος για το ποσό των Λ.Κ. 275000 με επιτόκιο 9%. Στις 21.9.2005 προσκομίστηκε στο γραφείο του το πωλητήριο έγγραφο με αριθμό 1737/05, σύμφωνα με το οποίο στις 16.9.2005 η ιδιοκτήτρια εταιρεία συμφώνησε να πουλήσει το ακίνητο στον John L. Allen από την Αγγλία για το ποσό των Λ.Κ.
- Τόσο η υποθήκη όσο και το πωλητήριο έγγραφο εξακολουθούν να βαρύνουν το ακίνητο. Την 1.3.2007 ο 2ος κατηγορούμενος συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Κάμε τη δουλειά σου». Την ίδια μέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον 2ο κατηγορούμενο, στην οποία αναγνωρίζει ότι εισέπραξε το ποσό των Λ.Κ. 48954 για την πώληση και ανακαίνιση του εν λόγω ακινήτου και υπολείπεται περίπου το ποσό των Λ.Κ.
- Η καθυστέρηση που παρουσιάστηκε στην ολοκλήρωση της ανακαίνισης, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του 2ου κατηγορούμενου, οφειλόταν στην αναμονή της έκδοσης άδειας οικοδομής και το έργο δεν μπορούσε να αρχίσει, αφού σε αντίθετη περίπτωση θα έχανε την σχετική επιχορήγηση αναπαλαίωσης από το κράτος. Ο ίδιος ακόμα επιβεβαιώνει ότι, μία μέρα πριν την σύναψη της γραπτής συμφωνίας για πώληση του ακινήτου, αυτός προέβη σε υποθήκευση του ακινήτου προς όφελος του κ. Χ"Ξενοφώντος για το ποσό των Λ.Κ. 27500, το οποίο ο τελευταίος του δάνεισε. Δεν θυμάται αν ενημέρωσε τον κ. Allen για την εν λόγω επιβάρυνση, αλλά πρέπει να ενημέρωσε τον κ. Σιόρρο, χωρίς να είναι απόλυτα βέβαιος για τούτο. Ο ίδιος μάλιστα δεν θεώρησε αυτό το γεγονός σημαντικό για να το αναφέρει στους κ. Allen και κ. Σιόρρο. Ακολούθως ο 2ος κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος χωρίς να κατηγορηθεί γραπτώς, μέχρι την ολοκλήρωση των εξετάσεων. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε επίσης ότι για την ίδια υπόθεση είχε καταχωρηθεί η υπόθεση αρ. 29359/2007 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, η οποία διακόπηκε λόγω μη εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης που είχε εκδοθεί εναντίον του κατηγορούμενου στο μέσο της ακροαματικής διαδικασίας. Τέλος, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ο συνήγορος των κατηγορουμένων αρχικά ανέφερε ότι ενόσω εκδικαζόταν η προγενέστερη υπόθεση που είχε καταχωρηθεί για το ίδιο αδίκημα, ο δεύτερος κατηγορούμενος ενεπλάκη σε δυστύχημα και τραυματίστηκε σοβαρά, και έτσι η διαδικασία διακόπηκε χωρίς ο κατηγορούμενος να δείξει περιφρόνηση στη διαδικασία και το Δικαστήριο. Ο κ. Χριστοφόρου επεσήμανε τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων καθώς επίσης ότι η προφορική συμφωνία και η είσπραξη χρημάτων για την πώληση του ακινήτου και την ανακαίνιση της οικίας προηγήθηκαν της υποθήκευσης του ακινήτου. Το σφάλμα του 2ου κατηγορούμενου ήταν ότι παρέλειψε να ενημερώσει τον αγοραστή ή τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του για την υποθήκη του ακινήτου. Ο κ. Χριστοφόρου ανέφερε ακόμα ότι κατά το 2007 ο 2ος κατηγορούμενος βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με τον κ. Σιόρρο, ως αντιπρόσωπο του αγοραστή, για να βρουν λύση στην υπόθεση αυτή, είτε με την επιστροφή του ποσού που οι κατηγορούμενοι εισέπραξαν είτε με την αποδέσμευση του ακινήτου, τη λήψη της κρατικής χορηγίας και τη μεταβίβαση του στον παραπονούμενο. Ο κ. Χριστοφόρου έδωσε ιδιαίτερη σημασία στο ότι οι κατηγορούμενοι έλαβαν μέρος του ποσού από τον αγοραστή, όπως αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος, καθότι το υπόλοιπο το δικαιούνταν δυνάμει κρατικής χορηγίας. Ήταν περαιτέρω η εισήγηση του κ. Χριστοφόρου ότι τα πράγματα προς εξεύρεση λύσης έγιναν πιο δύσκολα με τον θάνατο του κ. Σιόρρου, ο οποίος κατείχε τα έγγραφα που αφορούν την συμφωνία αγοραπωλησίας του ακινήτου και των εργασιών ανακαίνισης και η πρόσβαση σε αυτά είναι αδύνατη. Ακόμα ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη ότι η συμφωνία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο από τον κ. Σιόρρο στις 21.9.
- Τέλος, ο κ. Χριστοφόρου υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τις προσωπικές συνθήκες του 2ου κατηγορούμενου, προσθέτοντας ότι αυτός θα υποβληθεί σε εγχείρηση τον προσεχή Ιούνιο. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την παραδοχή του και την πλήρη συνεργασία του με την αστυνομία, και την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, ζητώντας όπως τον κρίνει με κάθε δυνατή επιείκεια. Στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρονται τα ακόλουθα. Ο 2ος κατηγορούμενος είναι ηλικίας 45 ετών, έγγαμος και κρατούμενος στα Κεντρικές Φυλακές. Πριν την σύλληψη του ασχολείτο ως εργολάβος οικοδομών με μηνιαίες απολαβές ύψους 2000 ευρώ. Η σύζυγος του εργάζεται ως νοσηλεύτρια στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού με μηνιαίο εισόδημα 2500 ευρώ. Ο κατηγορούμενος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λεμεσό και προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικό-οικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του απεβίωσε πριν από 12 χρόνια μετά από ασθένεια. Η μητέρα του είναι 95 ετών και της παρέχεται φροντίδα από την σύζυγο του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος έχει ακόμα 4 αδέλφια και η μητέρα του υιοθέτησε την κόρη της αδελφής της η οποία απεβίωσε κατά τη διάρκεια του τοκετού. Οι σχέσεις με την πατρική του οικογένεια είναι πολύ καλές παρά τις διάφορες δυσκολίες που αντιμετώπισαν σε οικονομικό επίπεδο και σε θέματα υγείας. Μεγάλωσε σε φιλήσυχο περιβάλλον. Ο κατηγορούμενος είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής στην οποία ειδικεύτηκε στον κλάδο Οικοδομικά. Μετά την στρατιωτική του θητεία απασχολείται στις οικοδομές και τα τελευταία χρόνια ασχολείται με την εισαγωγή οικοδομικών υλικών από την Συρία και ταξιδεύει σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ο κατηγορούμενος τέλεσε γάμο με την Άντρη Κυπριανού με την οποία απέκτησε 3 παιδιά. Η σύζυγος του κατάγεται από το Πελένδρι και εργάζεται στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού παρά τα προβλήματα υγείας της. Μέχρι σήμερα υποβλήθηκε σε 5 χειρουργικές εγχειρήσεις και εξακολουθεί να λαμβάνει φαρμακοθεραπεία. Το πρώτο παιδί είναι ηλικίας 23 ετών, άγαμη και εργάζεται ως έκτακτη υπάλληλος στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Το δεύτερο παιδί είναι 20 ετών και μόλις ξεκίνησε σπουδές στην Πάτρα. Σε περίπτωση καταδίκης του κατηγορούμενου σε ποινή φυλάκισης, ο νεαρός θα αναγκαστεί να διακόψει τις σπουδές του λόγω οικονομικών δυσκολιών. Το τελευταίο παιδί είναι ηλικίας 14 ετών και φοιτά στη Β΄ τάξη Γυμνασίου. Οι σχέσεις του ζεύγους πριν πολλά χρόνια κλονίστηκαν και ενόσω βρίσκονταν σε διάσταση ο κατηγορούμενος δημιούργησε εξωσυζυγική σχέση από την οποία απέκτησε ένα γιο ηλικίας 13 ετών. Ο κατηγορούμενος αναγνώρισε το παιδί του και αφότου οι σχέσεις του με την σύζυγο του βελτιώθηκαν συνέχισε να ενδιαφέρεται γι΄ αυτό τόσο σε συναισθηματικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Το παιδί ανέπτυξε ψυχοσυναισθηματικούς δεσμούς με όλα τα μέλη της οικογένειας και υπάρχει αλληλοκατανόηση και αλληλοσεβασμός μεταξύ των μελών της οικογένειας του και τον επισκέπτονται στις Κεντρικές Φυλακές. Μετά την ολοκλήρωση της παρούσας υπόθεσης ο κατηγορούμενος επιθυμεί να συνεχίσει να εργάζεται και να ασκεί τα συζυγικά και γονικά του καθήκοντα. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή για τη διάπραξη του αδικήματος που αφορά την παρούσα υπόθεση είναι ενδεικτική της σοβαρότητας του εν λόγω αδικήματος, και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής - βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248. Το αδίκημα της απάτης δυνάμει του άρθρου 300 του Ποινικού Κώδικα αποτελεί κακούργημα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια. Παρόλο που το συγκεκριμένο αδίκημα δεν διαπράττεται με συχνότητα, εν τούτοις αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης διαπράττονται με αυξητική τάση και, εν όψει και της σοβαρότητας αυτών, αντιμετωπίζονται με αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, που συνήθως είναι ποινές φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στο ακόλουθο χαρακτηριστικό απόσπασμα από την υπόθεση Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286: «Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης, είναι σοβαρά διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Έχει δε τονισθεί από το Δικαστήριο τούτο σε σειρά αποφάσεων ότι οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα, όταν δε ένα Δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από τη φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση εις την ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής.» Στρεφόμενη στα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, διαφαίνεται ότι ο 2ος κατηγορούμενος, ενεργώντας για λογαριασμό της 1ης κατηγορουμένης, συμφώνησε προφορικά με τον παραπονούμενο για την αγοραπωλησία του εν λόγω ακινήτου, και υπό την προσωπική του ιδιότητα συμφώνησε μαζί του για την ανακαίνιση της οικίας που βρισκόταν εντός του ακινήτου. Προς τον σκοπό αυτό ο 2ος κατηγορούμενος εισέπραξε συνολικά το ποσό των Λ.Κ. 48954, μεταξύ των ημερομηνιών 14.7.2005 και 8.5.2006, εκ μέρους του παραπονούμενου μέσω του πληρεξουσίου αντιπροσώπου του στην Κύπρο. Ενώ ο κατηγορούμενος εισέπραττε τα ποσά, διεφάνη ότι όχι μόνο οι εργασίες ανακαίνισης δεν προχωρούσαν κανονικά αλλά μία μέρα πριν την σύναψη και υπογραφή των συμβολαίων αγοραπωλησίας και ανακαίνισης, ο 2ος κατηγορούμενος υποθήκευσε το εν λόγω ακίνητο προς όφελος τρίτου προσώπου ως εξασφάλιση για χρήματα που του χρωστούσε. Έτσι, ο παραπονούμενος παραμένει μη εξασφαλισμένος/προστατευμένος δυνάμει του εν λόγω αγοραπωλητηρίου εγγράφου, ώστε να μην μπορεί να λάβει την ιδιοκτησία της περιουσίας που αγόρασε και να έχει προς το παρόν «χάσει» τα χρήματα που πλήρωσε στον κατηγορούμενο. Θεωρώ ότι αυτά τα δεδομένα αποδίδουν ιδιαίτερη σοβαρότητα στο αδίκημα, καθότι ο κατηγορούμενος, γνωρίζοντας ότι την επόμενη θα υπογράφονταν τα συμβόλαια, δόλια και εξαπατώντας τον παραπονούμενο, υποθήκευσε το εν λόγω ακίνητο και παρεμπόδισε έτσι τον παραπονούμενο από τα δικαιώματα του επί της περιουσίας που αγόρασε ενώ ταυτόχρονα απέσπασε με αυτό το τέχνασμα χρήματα από αυτόν, χωρίς όμως να εκπληρώσει τις δικές του υποχρεώσεις έναντι του, αφήνοντας τον εκτεθειμένο και με σημαντική χρηματική απώλεια. Με δεδομένη τη σοβαρότητα του αδικήματος που αφορά την παρούσα υπόθεση, και έντονο το στοιχείο της αποτροπής, η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση της ποινής δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 245 και Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον 2ο κατηγορούμενο λαμβάνω υπόψη την συνεργασία του με την αστυνομία όταν συνελήφθη, αφού προέβη σε κατάθεση στην οποία αφηγείται τα γεγονότα, και στην οποία ουσιαστικά παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος. Ακόμα, λαμβάνω υπόψη την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, παρόλο που αυτή έγινε σε προχωρημένο στάδιο από την ημερομηνία καταχώρησης της υπόθεσης, πριν βέβαια αρχίσει η εκδίκαση της εφόσον οι κατηγορούμενοι δήλωσαν μη παραδοχή. Ακόμα λαμβάνω υπόψη ότι οι κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο χρόνος διάπραξης του αδικήματος, δηλαδή πριν 5-6 χρόνια, είναι παράγοντας ο οποίος λαμβάνεται σοβαρά υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι η υπόθεση είχε καταχωρηθεί και προγενέστερα της παρούσας, ξεκίνησε να εκδικάζεται και αυτή διακόπηκε λόγω μη εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον του κατηγορούμενου. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης, και η υπόθεση ορίστηκε επανειλημμένα για ακρόαση καθότι οι κατηγορούμενοι δήλωσαν μη παραδοχή, παρόλο που η υπόθεση αναβλήθηκε σε κάποιες δικασίμους, όχι εξ υπαιτιότητας της υπεράσπισης, όπως φαίνεται στα πρακτικά του Δικαστηρίου στον φάκελο της υπόθεσης. Με αυτά τα δεδομένα, και στο στάδιο που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή στους κατηγορούμενους μετά από τόσα χρόνια, θεωρώ ότι η ποινή θα πρέπει να μειωθεί σημαντικά, όπως έχει αναγνωριστεί στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας κ.ά. v. Πότση
(2000)2 Α.Α.Δ. 252, Γενικός Εισαγγελέας v. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355 και Γενικός Εισαγγελέας v. Τέλλα
(1991)2 Α.Α.Δ. 71. Τέλος, λαμβάνω υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του 2ου κατηγορούμενου, όπως αυτές περιέχονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και εκτίθενται πιο πάνω, και ειδικότερα τα δύσκολα παιδικά χρόνια που έζησε ο κατηγορούμενος, το γεγονός ότι έχει 4 παιδιά, καθώς επίσης τις δυσκολίες στον γάμο του οι οποίες τώρα φαίνεται ότι έχουν ξεπεραστεί. Ιδιαίτερα λαμβάνω υπόψη τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει η σύζυγος του, παρόλο που εξακολουθεί να εργάζεται, λόγω των οικονομικών δυσκολιών που η οικογένεια αντιμετωπίζει, και κυρίως τις επιπτώσεις στην συνέχιση των σπουδών του δεύτερου παιδιού τους με τη φυλάκιση του κατηγορούμενου. Ακόμα λαμβάνω υπόψη ότι και ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας για το οποίο θα υποβληθεί σε εγχείρηση τον Ιούνιο, χωρίς βέβαια να έχουν δοθεί περαιτέρω λεπτομέρειες. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα, και με κύριο γνώμονα την σοβαρότητα του αδικήματος και έντονο το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, καταλήγω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή στον 2ο κατηγορούμενο είναι αυτή της φυλάκισης, η έκταση της οποίας θα αντικατοπτρίζει όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που αναφέρονται πιο πάνω και, κυρίως, θα έχει σημαντική μείωση λόγω του χρόνου που έχει παρέλθει από τη διάπραξη του αδικήματος. Ως εκ τούτου στην πρώτη κατηγορία επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορουμένη εταιρεία χρηματική ποινή 2000 ευρώ. Στον δεύτερο κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον δεύτερο κατηγορούμενο. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3
(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Θεωρώ χρήσιμο ν' αναφερθώ αρχικά στις υποθέσεις Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 240 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Βασιλείου
(2003)2 Α.Α.Δ. 21 , στις οποίες η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί αναστάληκε ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων των εν λόγω υποθέσεων κατά χρόνο μάλιστα που η ευχέρεια του Δικαστηρίου ήταν πολύ πιο περιορισμένη. Σε σχέση με το άρθρο 3
(2)του τροποποιητικού Νόμου 186 (Ι)/03, αντλώ καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)
(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)». Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, και έχοντας υπόψη τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και τις προσωπικές συνθήκες του δεύτερου κατηγορούμενου, δεν ικανοποιούμαι ότι αυτές είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή έκτισης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η έκτιση της ποινής φυλάκισης θα αρχίζει από τις 4.4.2011. (Υπ.) .................... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Ποινή Αναφορά: Απάτη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο