ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Πανίκου Ευστρατίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 27212/10, 18 Απριλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2011:15 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Μ. Αμπίζα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 27212/10 Μεταξύ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Εναντίον
- Πανίκου Ευστρατίου
- Συμεών Καραμιχαήλ
- Μάριου Μαραγκού
- Νικόλα Ευστρατίου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 18 Απριλίου, 2011 Εμφανίσεις: Για την Δημοκρατία: κ. Κανναουρίδης με κ. Αριστείδη Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Χ' Λοΐζου Για τον Κατηγορούμενο 4: κ. Κ. Ευσταθίου Κατηγορούμενoι 1 και 4 παρόντες Π Ο Ι Ν Η Στις 21.7.2010 και περί ώρα 12:15 διαπιστώθηκε διάρρηξη και κλοπή 200 ράβδων εκρηκτικής ύλης τύπου PG2 από την αποθήκη αριθμός 9 του στρατοπέδου 661 που βρίσκεται στην Παλώδια. Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ενοχή στις κατηγορίες της διάρρηξης της εν λόγω αποθήκης και κλοπής από αυτή της πιο πάνω ποσότητας εκρηκτικών υλών (3η κατηγορία), κατοχής και μεταφοράς της ίδιας ποσότητας εκρηκτικών υλών (4η και 5η κατηγορία αντίστοιχα), καθώς και κατοχής 93 ράβδων εκρηκτικών υλών τύπου PG2 (6η κατηγορία). Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε δύο αδικήματα συνομωσίας προς διάπραξη διάρρηξης αποθήκης και κλοπής (1η κατηγορία) και κατοχής εκρηκτικών υλών (2η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος 4 κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία στα αδικήματα της 3ης, 4ης και 5ης κατηγορίας. Τα γεγονότα σε συνάρτηση με τον κατηγορούμενο 1 τέθηκαν από την κατηγορούσα αρχή και έγιναν αποδεκτά από την υπεράσπιση ενώ αυτά που αφορούν τον κατηγορούμενο 4 προκύπτουν από την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.4.
- Τα συνοψίζουμε για σκοπούς επιβολής ποινής ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος 1 μετέβη μαζί με τον κατηγορούμενο 4 σε τρεις περιπτώσεις στην περιοχή του στρατοπέδου 661 στην Παλώδια αργά το βράδυ ήτοι στις 16.7.2010, 18.7.2010 και 19 προς 20.7.
- Την τελευταία φορά ο κατηγορούμενος 1 μαζί με τον κατηγορούμενο 4 περί ώρα 11:00 μ.μ. μετέβησαν έξω από το στρατόπεδο 661 και στη διαδρομή τους προς το στρατόπεδο παρέλαβαν 2 κουκουλοφόρους από το χώρο στάθμευσης ενός περιπτέρου που βρισκόταν κοντά στο στρατόπεδο και όλοι μαζί μετέβηκαν σε σημείο έξω από το στρατόπεδο όπου ο κατηγορούμενος 1 μαζί με τους δύο κουκουλοφόρους αφού κατέβηκαν από το όχημα του κατηγορούμενου 4, εισήλθαν στο στρατόπεδο από τρύπα στην τέλινη περίφραξη του, που δημιούργησαν με την αποκοπή του τελιού, που βρισκόταν σε απόσταση 40 μέτρων από την αποθήκη αρ. 9 και διέρρηξαν την αποθήκη αρ.9 του εν λόγω στρατοπέδου και έκλεψαν 200 ράβδους εκρηκτικής ύλης τύπου PG
- Αμέσως μετά τη διάπραξη του αδικήματος της διάρρηξης και κλοπής των εκρηκτικών υλών, ο κατηγορούμενος 1 μαζί με τους 2 κουκουλοφόρους, τις φόρτωσαν στο όχημα του κατηγορούμενου 4 και όλοι μαζί εγκατέλειψαν την περιοχή του στρατοπέδου. Οι 200 ράβδοι εκρηκτικές ύλες ήταν μέσα σε 20 χακί σακίδια και το κάθε σακίδιο περιείχε 10 ράβδους. Όλες οι εκρηκτικές ύλες που ανευρέθηκαν ήταν σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση και αποτελούνταν από πλαστική εκρηκτική ύλη υψηλής ισχύος. Οι εκρηκτικές ύλες PG2 κατέχονται και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από την Εθνική Φρουρά. Την 21.7.10 η ώρα 12:15 διαπιστώθηκε από άνδρες του στρατοπέδου 661 η διάρρηξη της αποθήκης αρ. 9 στην Παλώδια και η κλοπή 200 ράβδων εκρηκτικής ύλης PG2 απ΄ αυτή. Στη συνέχεια, την ίδια ημέρα, διαπιστώθηκε ότι αφαιρέθηκαν 3 κλειδαριές ασφαλείας που ήταν τοποθετημένες στις πόρτες εισόδου της εν λόγω αποθήκης. Οι εν λόγω κλειδαριές βρέθηκαν κομμένες στη σκηνή, λίγα μέτρα από τις πόρτες εισόδου της εν λόγω αποθήκης. Οι κομμένες κλειδαριές αντικαταστάθηκαν με άλλες 2 κλειδαριές παρόμοιου τύπου. Στο εσωτερικό της εν λόγω αποθήκης, διαπιστώθηκε, επίσης, την ίδια ημέρα η παραβίαση 10 ξύλινων κιβωτίων εντός των οποίων περιέχονταν οι 200 ράβδοι εκρηκτικής ύλης PG
- Τα εν λόγω ξύλινα κιβώτια αποτελούνταν από χειρολαβές με σχοινί. Την ίδια ημέρα εντοπίστηκε, στην τέλινη περίφραξη του στρατοπέδου, η τρύπα που δημιουργήθηκε με την αποκοπή του τελιού. Στις 6.8.10 λήφθηκε πληροφορία στο Αρχηγείο Αστυνομίας ότι διάφορα πρόσωπα εμπλέκονταν στην υπόθεση, μεταξύ των οποίων, και ο κατηγορούμενος 1 με αποτέλεσμα αυτός να συλληφθεί στο αεροδρόμιο Λάρνακος ενώ ετοιμαζόταν να αναχωρήσει για το εξωτερικό. Αφού του επεστήθη η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Δεν έχω να πω τίποτε». Ο κατηγορούμενος 1 αρχικά στην ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε στις 7.8.2010 αρνήθηκε ότι πήγε ποτέ στο εν λόγω στρατόπεδο και ότι είχε στη κατοχή του εκρηκτικές ύλες. Ακολούθως στις 8.8.2010 ανευρέθησαν από την αστυνομία στο χωριό Ποταμιού μέρος των κλαπέντων εκρηκτικών υλών ως αναφέρεται στη σελ. 3 των γεγονότων, ενώ στις 14.8.2010 ανευρέθηκε περαιτέρω ποσότητα ως αναφέρεται στη σελ. 4 των γεγονότων. Μετά την ανεύρεση των εν λόγω εκρηκτικών και την διενέργεια επιστημονικών εξετάσεων σύνδεσης γενετικού υλικού από τον Δρ Καριόλου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 1 σε κάποια τεκμήρια με αποτέλεσμα να συλληφθεί ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος κατά τη σύλληψη του ανέφερε «Τι να πω» ενώ σε δεύτερη ανακριτική κατάθεση αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη στην υπόθεση εμμένοντας στα όσα ισχυρίστηκε στη πρώτη του κατάθεση. Στις 24.8.2010 εντοπίστηκε από την αστυνομία σε ανοικτό χώρο παρά το χωριό Ερήμη επιπρόσθετη ποσότητα εκρηκτικών ως αναφέρεται στις σελ. 5-6 των γεγονότων, ενώ στις 21.9.2010 εντοπίστηκε σε ανοικτό χώρο σε ύψωμα στην περιοχή Μούττη, του χωριού Αγία Μαρινούδα επιπρόσθετη ποσότητα εκρηκτικών υλών κρυμμένη σε 3 σημεία ως αναφέρεται στις σελ. 6-7 των γεγονότων. Και πάλι έγιναν επιστημονικές εξετάσεις γενετικού υλικού που ανευρέθηκε στα εν λόγω τεκμήρια οι οποίες συνέδεσαν τον κατηγορούμενο 1 με αυτά. Όπως δε διευκρίνισε ο κ. Κανναουρίδης συνολική ποσότητα 13 ράβδων PG2 από τις 200 που εκλάπησαν, ουδέποτε ανευρέθη. Σε συνάρτηση με τον κατηγορούμενο 4 όπως αναφέρεται και στην απόφαση του Δικαστηρίου, πέραν των όσων αναφέρονται πιο πάνω, διευκρινίζεται ότι αυτός κατά τη διάρκεια της διάρρηξης παρέμεινε στην περιοχή και συγκεκριμένα στο χώρο του πάρκου απ΄ όπου υπήρχε οπτική επαφή με το στρατόπεδο. Ακολούθως μετά που ειδοποιήθηκε από τον κατηγορούμενο 1 μετέβη έξω από το στρατόπεδο όπου φόρτωσαν τα κλαπέντα στο αυτοκίνητο του, και μετέβησαν στο Τραχώνι όπου τα εκφόρτωσαν και τα τοποθέτησαν ανάμεσα σε χόρτα. Κατά τη σύλληψη του κατηγορούμενου 1 στο αεροδρόμιο Λάρνακας ο κατηγορούμενος 4 βρισκόταν μαζί του έτοιμος και αυτός να αναχωρήσει για τη Βουλγαρία, δεν έφυγε όμως λόγω της σύλληψης του κατηγορουμένου
- Όταν ακολούθως συνελήφθη ο ίδιος, στην αρχική του ανακριτική κατάθεση (Τεκ. 21) αρνήθηκε κάθε ανάμειξη δηλώνοντας άγνοια για τα γεγονότα ενώ ακολούθως με θεληματική κατάθεση που έδωσε την ίδια ημέρα (Τεκ. 20) εξιστόρησε τα γεγονότα επικαλούμενος άγνοια για το τι θα γινόταν εκείνο το βράδυ στο στρατόπεδο καθώς επίσης και φόβο που του προκάλεσε ο τρόπος εξέλιξης των γεγονότων. Διευκρινίστηκε επίσης από την κατηγορούσα αρχή ότι η ποσότητα των εκρηκτικών που αφορά στην 6η κατηγορία περιλαμβάνεται στην ποσότητα των 200 ράβδων PG2 των υπολοίπων κατηγοριών. Οι κατηγορούμενοι 1 και 4 δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής ο κ. Χ"Λοίζου με αναφορά στη βασική αρχή ότι η ποινή επιβάλλεται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας επισύροντας την προσοχή του Δικαστηρίου στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1, τονίζοντας ότι αυτός δεν επέδειξε αντικοινωνική συμπεριφορά στο παρελθόν, όπως εξάλλου προβάλλει και από το λευκό του ποινικό μητρώο. Ο συνήγορος κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ιατρικό πιστοποιητικό ψυχιάτρου ημερομηνίας 29.9.10 (Έγγραφο Γ), όπου αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος 1 παρουσίαζε διαταραχή προσωπικότητας από το 1999 με «συμπτώματα ευερεθιστότητας, αϋπνίας, εκρηκτικής συμπεριφοράς και δυσχέρειας προσαρμογής με αναφερόμενα κλειστοφοβικά στοιχεία. Έτυχε απαλλαγής από την υπηρεσία στην Εθνική Φρουρά με διάγνωση "χρόνιες βαριές νευρωσικές διαταραχές"». Κατά τη ψυχιατρική εξέταση διαπιστώθηκε έντονο άγχος και δυσφορία συνδεδεμένα με την κράτηση του, στην οποία είχε σημαντική δυσχέρεια να προσαρμοστεί λόγω του ιστορικού του και της σύνδεσης του με την οικογενειακή ζωή και του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή, την οποία, ως ανέφερε ο συνήγορος, λαμβάνει μέχρι σήμερα. Πέραν των σοβαρών ψυχολογικών προβλημάτων που ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει, ο κ. Χ"Λοϊζου εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η έμπρακτη μεταμέλεια του κατηγορούμενου 1 που προβάλει από την παραδοχή του και τη συνεργασία του με την αστυνομία δεδομένου ότι η υπόθεση εξιχνιάστηκε με μεγάλη συνεισφορά του κατηγορούμενου 1, ο οποίος υπέδειξε τόσο ο ίδιος προσωπικά όσο και μέσω έμπιστου του προσώπου, τους τόπους όπου ανευρέθηκε μεγάλη ποσότητα των κλαπέντων εκρηκτικών υλών. Με αναφορά στη νομολογία, σύμφωνα με την οποία η παραδοχή δικαιολογεί έκπτωση στην ποινή, ο συνήγορος εξέφρασε την απολογία του κατηγορούμενου 1 για τις πράξεις του και την υπόσχεση να μην διαπράξει άλλα αδικήματα στο μέλλον. Όσον αφορά δε τη μη ανευρεθείσα ποσότητα των εκρηκτικών υλών που κλάπηκαν, ο κ. Χ"Λοϊζου ανέφερε ότι δεν βρίσκονται στην κατοχή του κατηγορούμενου 1, ο οποίος δεν γνωρίζει ούτε πού βρίσκονται, λαμβανομένου υπόψη ότι στην υπόθεση αναμείχθηκαν πολλά πρόσωπα. Από την πλευρά του ο κ. Ευσταθίου αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής με αναφορά στον τιμωρητικό και αναμορφωτικό χαρακτήρα της ποινής, η οποία θα πρέπει να είναι κατάλληλη για το συγκεκριμένο κατηγορούμενο, ο οποίος είναι νεαρό πρόσωπο και διακρίνετο στο παρελθόν για την προσφορά του στους συνανθρώπους του μέσα από τον εθελοντισμό, υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας για τον κατηγορούμενο 4 καταθέτοντας περαιτέρω ιατρικά πιστοποιητικά ψυχιάτρου ημερομηνίας 18.9.10 και 8.4.10 (Έγγραφα Δ
(1)και
(2)αντίστοιχα), όπου γίνεται αναφορά στην ψυχοθεραπευτική στήριξη και φαρμακευτική αγωγή που παρέχεται στον κατηγορούμενο 4 από τις 3.12.09. Σύμφωνα με το Έγγραφο Δ
(1), ο κατηγορούμενος 4 εμφανίζει «καταθλιπτική διάθεση, έντονο άγχος, φοβικές αντιδράσεις (πχ κλειστοφοβία), διαταραχές ύπνου, θυμό, ευερεθιστότητα, έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις με παρορμητικού τύπου αντιδράσεις και συμπεριφορές, αίσθημα απουσίας νοήματος, ιδέες αυτοκαταστροφής που κάποτε και ιδιαίτερα τους πρώτους μήνες (εννοείται μετά το θάνατο της αρραβωνιαστικιάς του που επήλθε κατόπιν επιληπτικού επεισοδίου λίγο πριν το γάμο τους και ενώ αυτή ήταν έγκυος) ήταν ιδιαίτερα έντονες και μεγάλη δυσκολία προσαρμογής του στις νέες συνθήκες που προέκυψαν». Όπως επεσήμανε ο κ. Ευσταθίου, ο κατηγορούμενος 4 μέχρι τις 28.10.09, δηλαδή την ημερομηνία θανάτου της αρραβωνιαστικιάς του, ήταν ένα ευγενικό, ήσυχο, χαμηλών τόνων και ευτυχισμένο πρόσωπο, ενώ μετά το θλιβερό γεγονός διέκοψε τις σπουδές του, στις οποίες κατόπιν των υπεράνθρωπων προσπαθειών των γονέων του αποφάσισε να επιστρέψει τον Σεπτέμβριο του
- Σύμφωνα με το συνήγορο, η δράση του κατηγορούμενου 4 θα πρέπει να αξιολογηθεί υπό το φως των έντονων συναισθηματικών διακυμάνσεων, τις παρορμητικού τύπου αντιδράσεις και συμπεριφορές του, τις ιδέες αυτοκαταστροφής και τη μεγάλη δυσκολία προσαρμογής του στις νέες συνθήκες. Τα δεδομένα αυτά εξέτρεψαν τον κατηγορούμενο 4 από την σύννομη συμπεριφορά και όπως ο ίδιος αναφέρει στη θεληματική του κατάθεση βρήκε κατανόηση και συμπαράσταση στο πρόσωπο του κατηγορούμενου
- Με την εν λόγω θεληματική του κατάθεση ο κατηγορούμενος 4 απεκάλυψε στην αστυνομία, με την οποία συνεργάστηκε πλήρως, τη διάπραξη των αδικημάτων, τα εμπλεκόμενα πρόσωπα και τον τρόπο ενέργειας με αποτέλεσμα την εξιχνίαση των αδικημάτων, που προήλθε από την έμπρακτη μεταμέλεια του. Ενώπιον του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος 4 παραδέχθηκε τη φυσική διάπραξη των πράξεων που του αποδίδοντο με αποτέλεσμα την εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου. Παρόλο που ο κατηγορούμενος 4 δεν απέσεισε την ποινική του ευθύνη στη βάση της υπεράσπισης του εξαναγκασμού, την οποία προέβαλε, ο εξαναγκασμός μπορεί να ενεργήσει ως παράγοντας μετριαστικός της ποινής, λαμβανομένης υπόψη της συμπεριφοράς του κατηγορούμενου 4 σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε συνάρτηση με τη ψυχολογική του κατάσταση. Περαιτέρω ο κ. Ευσταθίου εισηγήθηκε ότι το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου 4, το λευκό του ποινικό μητρώο, ο πρότερος καλός του χαρακτήρας και οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, ενόψει της ψυχολογικής του κατάστασης, αποτελούν ουσιαστικούς μετριαστικούς παράγοντες στην παρούσα υπόθεση. Επιπρόσθετα θα πρέπει να θεωρηθούν ως μετριαστικοί παράγοντες η διαφοροποίηση στην ποινική μεταχείριση του συναυτουργού λόγω της αναστολής της ποινικής δίωξης σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2, η μειωμένου βαθμού συμμετοχή του κατηγορούμενου 4 και ο περιφερειακός του ρόλος σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, η μη συμμετοχή του στον προσχεδιασμό των αδικημάτων καθώς και η μη συμμετοχή του στον περαιτέρω χειρισμό των προϊόντων της διάρρηξης. Περαιτέρω η εξωδικαστηριακή τιμωρία του κατηγορούμενου 4 λόγω της απώλειας της δυνατότητας ολοκλήρωσης των σπουδών του στην ιατρική καθώς και η πτωχή κατάσταση της υγείας του που σχετίζεται τόσο με τη διάπραξη των αδικημάτων όσο και με ενδεχόμενο επιδείνωσης της συνεπεία του εγκλεισμού του στη φυλακή, αποτελούν σύμφωνα με τη νομολογία μετριαστικούς παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε για τον κατηγορούμενο 1 αυτός είναι ηλικίας 31 ετών και προέρχεται από πολυμελή οικογένεια μέτριας οικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του παρά το ότι παρουσιάζει καρδιακά προβλήματα και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση εργάζεται ως βοηθός αποθηκάριος στο στρατό ενώ η μητέρα του εργάζεται ως καθαρίστρια στο ίδρυμα Αγίου Στεφάνου. Ο κατηγορούμενος είναι το δεύτερο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του ηλικίας 32 ετών είναι έγγαμος και εργάζεται ως διανομέας. Η αδερφή του 28 ετών είναι έγγαμη εργάζεται ως ταμίας ενώ ο σύζυγος της εκτίει ποινή φυλάκισης. Ο αδερφός του 22 ετών είναι άγαμος και εργάζεται ως διανομέας διαμένοντας με τους γονείς του όπως και το μικρότερο παιδί της οικογένειας 17 ετών. Σε ηλικία 8 ετών είχε ατύχημα και νοσηλεύθηκε για περίοδο 6 μηνών στην εντατική μονάδα του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Παρακολουθήθηκε από παιδοψυχίατρο τότε, ενώ κατά διαστήματα είχε συνεργασία με ψυχίατρο μετά την απαλλαγή του από την Εθνική Φρουρά μέχρι τη σύλληψη του. Φοίτησε μέχρι την Γ΄ Γυμνασίου όπου και παρέμεινε στάσιμος λόγω απουσιών με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει το σχολείο και να ξεκινήσει εργασία ως επιπλοποιός, επάγγελμα το οποίο ασκούσε μέχρι τη σύλληψη του. Απαλλάχθηκε από την στρατιωτική του θητεία λόγω ψυχολογικών διαταραχών. Οι σχέσεις του με τα μέλη της οικογένειας του χαρακτηρίζονται αρμονικές. Παρά τα αρχικά συναισθήματα έκπληξης και απογοήτευσης που επέφερε η σύλληψη του αποδέχτηκαν την κατάσταση και συνέχισαν να του παρέχουν συναισθηματική και οικονομική ενίσχυση. Τον επισκέπτονται δε στις κεντρικές φυλακές σε συστηματική βάση. Το 2004 παντρεύτηκε και απέκτησε δύο κόρες ηλικίας 6 και 2 ετών σήμερα. Η σύζυγος του δεν εργάζεται γιατί πάσχει από κατάθλιψη. Η οικογένεια του λαμβάνει δημόσιο βοήθημα για την κάλυψη των βασικών αναγκών της. Ο κατηγορούμενος 4 είναι ηλικίας 28 ετών σήμερα και είναι το πρώτο από δύο παιδιά της οικογένειας του όπου ο πατέρας εργάζεται στη συντεχνία ΔΕΟΚ και η μητέρα είναι εποχιακή εργάτρια σε συσκευαστήριο ενώ ο αδερφός του ηλικίας 21 ετών είναι φοιτητής στο εξωτερικό. Γεννήθηκε στη Λεμεσό και είναι απόφοιτος Λυκείου. Στο σχολείο η διαγωγή του χαρακτηρίστηκε ως κοσμιοτάτη με καλές επιδόσεις. Ήταν άτομο ήσυχο και χαμηλών τόνων. Παράλληλα με το σχολείο τα καλοκαίρια εργαζόταν στις οικοδομές και τα Σαββατοκύριακα ως γκαρσόνι σε καφετέριες. Ολοκλήρωσε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία στην Εθνική Φρουρά και μετέβη στη Βουλγαρία όπου σπούδασε ιατρική για επτά χρόνια και αναμενόταν να κάνει την ειδικότητα του στην ιατροδικαστική. Το έτος 2006 αρραβωνιάστηκε με μια κοπέλα από την Κύπρο η οποία βρισκόταν στη Βουλγαρία και επρόκειτο να τελέσουν το γάμο τους στις 2.1.
- Η κοπέλα ήταν έγκυος 2 μηνών όταν στις 28.10.09 απεβίωσε μετά από επιληπτικό επεισόδιο. Αυτό στοίχισε πάρα πολύ στον κατηγορούμενο με αποτέλεσμα να επιστρέψει στην Κύπρο και από τις 3.12.09 να παρακολουθείται από ιδιώτη ψυχίατρο και να τυγχάνει φαρμακευτικής αγωγής και ψυχοθεραπευτικής στήριξης. Σύμφωνα με το θεράποντα γιατρό του εμφανίζει καταθλιπτική διάθεση, έντονο άγχος, φοβικές αντιδράσεις, διαταραχές ύπνου, θυμό, ευερεθιστότητα, έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις με παρορμητικού τύπου αντιδράσεις και συμπεριφορές. Αίσθημα απουσίας νοήματος, ιδέες αυτοκαταστροφής που ιδιαίτερα τους πρώτους μήνες ήταν ιδιαίτερα έντονες και μεγάλη δυσκολία προσαρμογής του στις νέες συνθήκες που προέκυψαν. Όπως ανέφερε προσπάθησε να θέσει τέρμα στη ζωή του κάνοντας κατάχρηση χαπιών. Επίσης ανέφερε ότι αντιμετώπιζε προβλήματα ψυχικής υγείας και από τον καιρό που ήταν φοιτητής και λάμβανε φαρμακευτική αγωγή για τρία χρόνια από ψυχίατρο στη Βουλγαρία. Από άτομα του οικογενειακού του περιβάλλοντος χαρακτηρίζεται ως άτομο ευγενικό και πολύ στενά δεμένο με την οικογένεια του και την εκκλησία. Οι ως άνω εκθέσεις υιοθετήθηκαν από τους δύο συνηγόρους με εξαίρεση την αναφορά στην έκθεση του κατηγορούμενου 4 περί ύπαρξης προβλημάτων ψυχικής υγείας και λήψης φαρμακευτικής αγωγής κατά τη περίοδο φοίτησης του στη Βουλγαρία η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ως εισηγήθηκε ο κ. Ευσταθίου και αποδέχθηκε ο κ. Κανναουρίδης. Η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγιώτη
(2001)2 ΑΑΔ 617). H σοβαρότητα των αδικημάτων καταδεικνύεται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή όπου για το αδίκημα της κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών σύμφωνα με το άρθρο 4
(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54 και τον περί Αυξήσεως των Ποινών (Πυροβόλα Όπλα και Εκρηκτικαί Ύλαι) Νόμο του 1978 (27/78) η προβλεπόμενη ποινή είναι ποινή φυλάκισης 15 ετών ή χρηματική ποινή. Για το αδίκημα της διάρρηξης αποθήκης και κλοπής προνοείται ποινή φυλάκισης 7 χρόνων ενώ για το αδίκημα της συνομωσίας προνοείται επίσης ποινή φυλάκισης 7 χρόνων. Στην παρούσα περίπτωση τα αδικήματα που διέπραξαν οι κατηγορούμενοι καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά έχοντας υπόψη ότι πρόκειται για διάρρηξη αποθήκης της Εθνικής Φρουράς και κλοπή πολύ μεγάλης ποσότητας εκρηκτικών υλών η οποία προφανώς προοριζόταν για την προστασία του κράτους. Για την διάπραξη των αδικημάτων απαιτείτο καλός προγραμματισμός και μεγάλο θράσος, έτσι ώστε να εισέλθει κάποιος σε στρατόπεδο της Εθνικής Φρουράς το οποίο φρουρείται συνεχώς και να πετύχει τη διάρρηξη της αποθήκης και την κλοπή μιας τόσο μεγάλης ποσότητας πυρομαχικών. Είναι άξιο προσοχής το ότι μετά τη διάρρηξη τοποθετήθηκαν νέες κλειδαριές στην αποθήκη με προφανή σκοπό να μην γίνει αμέσως αντιληπτή η διάρρηξη. Οι δράστες δεν είχαν κανένα ενδοιασμό να στερήσουν από την Εθνική Φρουρά απαραίτητο γι΄ αυτήν στρατιωτικό υλικό. Αυτές δε οι εκρηκτικές ύλες δεν επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν ή το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι ότι δεν στόχευαν στην επίτευξη ενός νόμιμου σκοπού. Αυτό αποτελεί ένα αναπόφευκτο συμπέρασμα στο οποίο μπορούμε να καταλήξουμε και είναι ένας, κατά την άποψη μας, επιβαρυντικός παράγοντας. Ο δε τρόπος που ενήργησαν για την απόκρυψη των κλαπέντων, διαχωρίζοντας τα σε μικρότερες ποσότητες και σε διαφορετικούς χώρους καθώς επίσης και η σε σύντομο χρονικό διάστημα διαχείριση τους ως εξάγεται από το ότι συγκεκριμένη ποσότητα βρέθηκε λιωμένη σε πλαστικό δοχείο, αποκαλύπτουν το μέγεθος του προσχεδιασμού και εκτέλεσης ενός καλά οργανωμένου σχεδίου. Το δε γεγονός ότι δεν έχει ανευρεθεί όλη η κλαπείσα ποσότητα έχει τη δική του σημασία ως γεγονός έστω και αν αποτέλεσε θέση της υπεράσπισης ότι αυτή δεν βρίσκεται στη κατοχή του κατηγορούμενου 1 ούτε αυτός γνωρίζει που ευρίσκεται. Προκαλεί δε ιδιαίτερη ανησυχία το γεγονός ότι η ποσότητα των εκρηκτικών που κλάπηκε είναι μεγάλη και αφορά εκρηκτική ύλη υψηλής ισχύος και συνεπώς οι επιπτώσεις από τη χρήση τους δεν θα μπορούσε παρά να ήταν καταστροφικές. Στην υπόθεση Χριστάκης Ιακώβου Ανδρέου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 166 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων για κατοχή ενός στρατιωτικού τυφεκίου G3 και ποινή φυλάκισης 3 χρόνων για κατοχή εκρηκτικών υλών. Στην υπόθεση Νικολεττή ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 279 για κατοχή πιστολιού επιβλήθηκε φυλάκιση 4 χρόνων και για κατοχή εκρηκτικών υλών φυλάκιση 3 χρόνων. Και οι δύο πιο πάνω υποθέσεις αφορούν κατοχή μεμονωμένου όπλου και εκρηκτικών υλών σε αντίθεση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Στην υπόθεση Σάββας Σουτζιής ν. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 424, ο κατηγορούμενος ήταν αντισυνταγματάρχης της Εθνικής Φρουράς και παραδέχθηκε την κατοχή μεγάλου αριθμού όπλων και εκρηκτικών υλών της Εθνικής Φρουράς καθώς και κατηγορία κλοπής. Επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 8 χρόνων στις σχετικές κατηγορίες. Στην υπόθεση Ζαχαρίου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 595, όπου οι κατηγορούμενοι επέδραμαν σε ακραίο φυλάκιο της Εθνικής Φρουράς και αφού εξουδετέρωσαν και ακινητοποίησαν τη φρουρά απέσπασαν οπλισμό και πυρομαχικά από την αποθήκη του φυλακίου ήτοι δύο αυτόματα τυφέκια τύπου G3, ένα πολυβόλο τύπου MG3, ένα ελαφρύ πολυβόλο τύπου ΗΚ11, ένα αντιαρματικό τύπου RPG 40 χλ., 2445 σφαίρες διαμετρήματος 7.62 χλ. και έξι αντιαρματικά βλήματα τύπου RPG 40 χλ. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης στους εφεσείοντες η σοβαρότερη των οποίων αφορούσε το έγκλημα της ληστείας 7, 6 και 5 χρόνια στον κάθε ένα από τους κατηγορούμενους. Η ποινή, όπως αναφέρθηκε από το Εφετείο, όπου αμφισβητήθηκε η διαφοροποίηση των ποινών μεταξύ των κατηγορουμένων, εύλογα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως επιεικής ή ακόμα πολύ επιεικής. Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής αναφορικά και με τους δύο κατηγορούμενους τόσο το λευκό τους ποινικό μητρώο όσο και τις προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις όπως αναλύθηκαν τόσο στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας και τα ιατρικά πιστοποιητικά που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους, ως παρατίθενται πιο πάνω. Αναφορικά δε με τον κατηγορούμενο 4 λαμβάνουμε επίσης υπόψη το γεγονός ότι ως αποτέλεσμα της παρούσας υπόθεσης έχει εγκαταλείψει κάθε προοπτική συμπλήρωσης των σπουδών του στην ιατρική. Ως προς τα προβλήματα ψυχικής υγείας που οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν και έχουν επισημανθεί από τους συνηγόρους τους, με σοβαρότερα να κρίνονται αυτά του κατηγορούμενου 4, όπως προκύπτει από τη νομολογία λαμβάνονται υπόψη ως μέρος των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 224 και Ψύλλας ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 430) αλλά δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αναποτελεσματικότητα της ποινής. Το ίδιο ισχύει και για την εισήγηση του κ. Ευσταθίου αναφορικά με την ενδεχόμενη επίδραση της ψυχικής κατάστασης του κατηγορουμένου 4 στην τέλεση των αδικημάτων. Αναφορικά με την εισήγηση του κ. Ευσταθίου ότι η αναστολή της ποινικής δίωξης εναντίον του κατηγορούμενου 2 θα πρέπει να επενεργήσει υπέρ του κατηγορούμενου 4 σχετικό είναι τo ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Κάττου κ.α. ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 498 το οποίο υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Καύκαρος ν. Δημοκρατίας
(1995)2 ΑΑΔ 51 και κατοπτρίζει την προσέγγιση του Δικαστηρίου στο θέμα: «Η μη δίωξη ή αναστολή της δίωξης ενός των συνεργών δεν αναιρεί το έγκλημα ούτε απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση επιβολής της πρέπουσας ποινής στους συνεργούς που καταδικάζονται. Επενεργεί όμως (η μη δίωξη) ως παράγοντας μετριαστικός της ποινής ώστε, με την απάμβλυνση της ανισοσκέλειας στη μεταχείριση των παραβατών, να μετριάζεται το αίσθημα αδικίας το οποίο αναπόφευκτα προκαλεί η άνιση μεταχείριση. Η ισότητα στη μεταχείριση έχει ως λόγο την προσαγωγή ενώπιον της δικαιοσύνης και την τιμωρία όλων που συνήργησαν στο έγκλημα. Εφόσον η δίωξη των παραβατών είναι εκτός του ελέγχου των δικαστικών αρχών, η παράλειψη δίωξης ενός από αυτούς λαμβάνεται υπόψη ως παράγοντας μετριαστικός της ποινής των υπολοίπων προς απάμβλυνση του αισθήματος αδικίας που δημιουργεί η άνιση μεταχείριση και προστασία του κοινού περί δικαίου αισθήματος». (Βλ. επίσης Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 104). Αποτελεί γεγονός ότι η ποινική δίωξη σε συνάρτηση με τον πρώην κατηγορούμενο 2 έχει ανασταλεί χωρίς να δοθούν λόγοι περί τούτου κατά το στάδιο της αναστολής, κάτι που άλλωστε δεν είχε υποχρέωση ο Γενικός Εισαγγελέας να πράξει. Επισημαίνουμε πως δεν εξειδικεύεται ο ρόλος που κατά την εισήγηση της υπεράσπισης διαδραμάτισε ο πρώην κατηγορούμενος 2 έτσι ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί η ενδεχόμενη άνιση μεταχείριση του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με αυτό το πρόσωπο. Έχοντας αναφέρει τα ως άνω το ερώτημα το οποίο παραμένει είναι κατά πόσο η ποινή που θα επιβληθεί στους δύο κατηγορούμενους θα πρέπει να είναι η ίδια. Στην υπόθεση Ζαχαρίου (πιο πάνω), λέχθηκε ότι «η ίση μεταχείριση των παραβατών αποτελεί θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, συνταγματικά κατοχυρωμένο από τις διατάξεις του άρθρου 28 του Συντάγματος. Η εφαρμογή στη τιμωρία των παραβατών επιβάλλει την απόδοση των ίσων στα ίσα. Κατά συνέπεια, δεν χωρεί διάκριση στη τιμωρία παραβατών, η συνδρομή των οποίων στη διάπραξη του εγκλήματος έχει τον ίδιο βαθμό εγκληματικότητας. Χωρεί, όμως, διαχωρισμός όπου διακρίνεται ο ρόλος των παραβατών στη διάπραξη του εγκλήματος και, γενικά, όπου διαφέρει το στοιχείο εγκληματικότητας, που συνοδεύει τις πράξεις τους.» (βλ. επίσης Ηροδότου ν Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 175 και Σιδερένου ν Δημοκρατίας Ποιν.Εφ. 122/09 ημερομηνίας 21/4/2010). Σύμφωνα με τα γεγονότα, η εμπλοκή του κάθε κατηγορούμενου ήταν διαφορετική. Ο κατηγορούμενος 1 φαίνεται να είναι ο εμπνευστής της υπόθεσης και το άτομο που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διοργάνωση και εκτέλεση του όλου σχεδίου, με την εμπλοκή του κατηγορούμενου 4 να περιορίζεται στην παροχή βοήθειας προς αυτόν με τον τρόπο που εξηγείται με λεπτομέρεια στην απόφαση μας. Η μεταφορά των δραστών στο μέρος, η αναμονή και μεταφορά τους μετά την τέλεση της διάρρηξης της αποθήκης και κλοπής των εκρηκτικών υλών, καθώς και η μεταφορά των εκρηκτικών προς το χώρο που του υπεδείχθη από τον κατηγορούμενο 1 ήταν η κύρια βοήθεια που έδωσε στους δράστες. Παρά το ότι αξιόποινη είναι και η εμπλοκή του κατηγορούμενου 4 στην όλη επιχείρηση, δεν μπορούμε παρά να σημειώσουμε ότι αυτή είναι κατά πολύ μικρότερη από αυτήν του κατηγορούμενου 1 και αυτό θα έχει επίπτωση στο ύψος της ποινής που θα του επιβληθεί. Βέβαια ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον μας και εξέφρασε τη μεταμέλεια του, κάτι που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Η μη παραδοχή του κατηγορούμενου 4 δεν αποτελεί μεν επιβαρυντικό παράγοντα, από την άλλη όμως, στερεί από αυτόν του δικαιώματος να ζητήσει επιεική αντιμετώπιση (βλ. Nicolay Kolev v. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ σελ. 197). Ας μην ξεχνούμε ότι ο λόγος που η παραδοχή σε αρχικό στάδιο αποτελεί μετριαστικό παράγοντα είναι ακριβώς γιατί δείχνει έμπρακτη μεταμέλεια για τη διάπραξη των αδικημάτων, στοιχείο το οποίο ελλείπει στην περίπτωση της ακροαματικής διαδικασίας. Από την άλλη όμως, με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης λαμβάνουμε υπόψη ότι η όλη εμπλοκή του κατηγορούμενου 4 ήρθε στην επιφάνεια μετά που ο ίδιος προέβη σε θεληματική κατάθεση στην αστυνομία (Τεκ. 20) με την οποία αποδέχεται τις ενέργειες στις οποίες προέβη όπως έπραξε και κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, έστω και αν έθεσε τους δικούς του ισχυρισμούς αναφορικά με την αναγκαία γνώση περί των διαδραματισθέντων. Έχοντας υπόψη τους πιο πάνω παράγοντες, κρίνουμε ότι η ποινή που θα επιβληθεί στους δύο κατηγορούμενους θα πρέπει να είναι σοβαρά διαφοροποιημένη. Αφού λάβαμε υπόψη όλα τα πιο πάνω και αφού σταθμίσαμε κάθε σχετικό με την επιμέτρηση της ποινής παράγοντα, εξαντλώντας όλα τα περιθώρια επιείκειας θεωρούμε ότι οι αρμόζουσες ποινές είναι οι πιο κάτω τις οποίες και επιβάλλουμε: Στον κατηγορούμενο 1 Στις κατηγορίες 1 και 2 δεν επιβάλλεται ποινή λόγω επιβολής ποινής στα ουσιαστικά αδικήματα. Στην κατηγορία 3 επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων. Στην κατηγορία 4 επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 8 χρόνων. Στην κατηγορία 5 επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 8 χρόνων. Στην κατηγορία 6 δεν επιβάλλουμε ποινή έχοντας υπόψη ότι τα γεγονότα της περιλαμβάνονται στην 4η κατηγορία. Οι ποινές να συντρέχουν και να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του. Στον κατηγορούμενο 4 Στην κατηγορία 3 επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. Στην κατηγορία 4 επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων. Στην κατηγορία 5 επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων. Οι ποινές να συντρέχουν και να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του. Τα εκρηκτικά να επιστραφούν στην Εθνική Φρουρά. €200 έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............... Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize/Sentence. Αναφορά: Ποινή - Διάρρηξη και κλοπή/κατοχή και μεταφορά εκρηκτικών υλών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο