Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Nikolay Dmitriev κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12884/09, 19 Απριλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B90 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12884/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν.
- Nikolay Dmitriev, από τη Ρωσία
- Giedrius Mazrimas, από τη Λιθουανία
- Pavlo Kirkus, από την Ουκρανία
- Ivan Kovalenko, από τη Λιθουανία Κατηγορουμένων --------------------- Ημερομηνία: 19 Απριλίου 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Χ"Ιωάννου Κατηγορούμενος 4 παρών, γι' αυτόν: κα Σ. Αδάμου Π Ο Ι Ν Η Ο τέταρτος κατηγορούμενος, κατόπιν παραδοχής του, κρίνεται ένοχος σε συνολικά 27 κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και απόσπασης εμπορευμάτων με ψευδείς παραστάσεις. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, είναι τα ακόλουθα. Μεταξύ των ημερομηνιών 31.5.2009 και 2.6.2009 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού από τους παραπονούμενους, ιδιοκτήτες εστιατορίων και καταστημάτων, ότι τον δεδομένο χρόνο διάφορα άτομα, αλλοδαποί, μετέβησαν στα υποστατικά τους και με τη χρήση πλαστών πιστωτικών καρτών αγόρασαν εμπορεύματα και υπηρεσίες, ως ακολούθως: 1) Στις 2.6.2009 από το κατάστημα Ράκης Πιλλακούρης, ιδιοκτησίας του Θεόδωρου Πιλλακούρη, εμπορεύματα, και συγκεκριμένα μία τηλεόραση Panasonic 42 ιντζών, αξίας 870 ευρώ, 2) Την 1.6.2009 από το κατάστημα ηλεκτρικών ειδών Αδάμαντος, ιδιοκτησίας του Ελευθέριου Αδάμαντου, εμπορεύματα, και συγκεκριμένα ένα φούρνο μικροκυμάτων, αξίας 125 ευρώ, 3) Στις 2.6.2009 από το κατάστημα ηλεκτρικών ειδών Καρτούδης, ιδιοκτησίας του Κωνσταντίνου Βιολάρη, διάφορα εμπορεύματα, και συγκεκριμένα ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή HP και ένα κινητό τηλέφωνο Jaga, συνολικής αξίας 838 ευρώ, 4) Την 1.6.2009 από το κατάστημα ηλεκτρικών ειδών Αδάμαντος, ιδιοκτησίας του Ελευθέριου Αδάμαντου, εμπορεύματα, και συγκεκριμένα μία τηλεόραση LG 42 ιντζών, αξίας 1000 ευρώ, και 5) Την 1.6.2009 από το κατάστημα ηλεκτρικών ειδών D. M. G. Gartidge, ιδιοκτησίας του Γιάννη Αντωνίου, εμπορεύματα, και συγκεκριμένα ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή, αξίας 749 ευρώ. Όλες τις πιο πάνω πράξεις επιβεβαίωσε ο κ. Φοίβος Χριστοδουλίδης της εταιρείας JCC. Κατά τη διάρκεια των εξετάσεων συνελήφθησαν διάφορα πρόσωπα, αλλοδαποί, και κατά τη διάρκεια της κράτησης τους ένας εξ αυτών έθεσε τέρμα στη ζωή του και απεβίωσε στις 4.6.
- Την ίδια ημερομηνία η κα Γιάννα Αγγελοπούλου είδε και αναγνώρισε στο ΤΑΕ Λεμεσού το πρόσωπο που αργότερα απεβίωσε ως το πρόσωπο που είχε επισκεφθεί το φαρμακείο της στις 2.6.
- Στις 4.6.2009 και μεταξύ των ωρών 14.10-16.30 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από το πρόσωπο που αργότερα απεβίωσε, στην οποία παραδέχθηκε ότι μαζί με τον κατηγορούμενο 4 και ακόμα ένα πρόσωπο μετέβαιναν σε διάφορα καταστήματα στη Λεμεσό, και με τη χρήση πλαστών πιστωτικών καρτών αγόραζαν περιουσία. Εναντίον του 4ου κατηγορούμενου και του άλλου προσώπου εκδόθηκαν δικαστικά εντάλματα σύλληψης, και ο 4ος κατηγορούμενος συνελήφθη την ίδια μέρα και ώρα 20.
- Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Δεν ξέρω τίποτα για τις κάρτες». Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 22.25-23.50 στο ΤΑΕ Λεμεσού λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον 4ο κατηγορούμενο, στην οποία αρνήθηκε κάθε ανάμειξη με την υπόθεση. Στις 5.6.2009 εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης του 4ου κατηγορούμενου για 6 μέρες. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 17.40-18.30 λήφθηκε εκ νέου ανακριτική κατάθεση από τον 4ο κατηγορούμενο, στην οποία ανέφερε ότι ο αποβιώσας του είχε δώσει 3 κάρτες και μαζί με άλλο πρόσωπο μετέβησαν σε καταστήματα ηλεκτρικών ειδών και αγόραζαν εμπορεύματα τα οποία έδιναν στον αποβιώσαντα, και εξ όσον γνωρίζει αυτός τα μεταπωλούσε. Σύμφωνα με περαιτέρω εξετάσεις της αστυνομίας και με βάση τα λεγόμενα του 4ου κατηγορούμενου, διαπιστώθηκε ότι αυτός προέβη στις αγορές που αναφέρονται πιο πάνω με τη χρήση των πλαστών καρτών, συνολικού ύψους 3582 ευρώ. Κατόπιν αιτήματος της υπεράσπισης, και με την σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής, για τον σκοπό επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνεται υπόψη η υπόθεση αρ. 25945/2010 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η εν λόγω υπόθεση αφορά 20 κατηγορίες για τα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, απόσπασης εμπορευμάτων με ψευδείς παραστάσεις, απόπειρας απόσπασης εμπορευμάτων με ψευδείς παραστάσεις και πλαστοπροσωπείας. Τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, είναι τα ακόλουθα. Στις 28.6.2010 το ΤΑΕ Λεμεσού ενημερώθηκε από την εταιρεία JCC Payment Systems Ltd ότι την ίδια μέρα έγιναν από 2 αλλοδαπούς χρήσεις 4 πλαστών πιστωτικών καρτών σε 4 καταστήματα πώλησης ηλεκτρονικών ειδών στη Λεμεσό. Κατά τις χρήσεις αποσπάστηκε με ψευδείς παραστάσεις περιουσία συνολικής αξίας 1436.68 ευρώ, και έγινε απόπειρα απόσπασης με ψευδείς παραστάσεις περιουσίας συνολικής αξίας 1747.90 ευρώ. Κατόπιν της ενημέρωσης που έτυχε το ΤΑΕ Λεμεσού άρχισε η διενέργεια εξετάσεων προς εντοπισμό των δραστών και παράλληλα δόθηκε η περιγραφή 2 αλλοδαπών προσώπων που ήταν τα πρόσωπα που έκαναν χρήσεις των πιστωτικών καρτών. Στις 28.6.2010 και ώρα 17.00 η εταιρεία JCC Payment Systems Ltd ενημέρωσε το ΤΑΕ Λεμεσού ότι τη δεδομένη στιγμή γινόταν χρήση πλαστής πιστωτικής κάρτας στο κατάστημα Prestigio Plaza στην οδό Κολωνακίου 34 στη Λεμεσό. Αστυνομικοί μετέβησαν στο μέρος και εντόπισαν κάποιο πρόσωπο να εξέρχεται του εν λόγω καταστήματος, η περιγραφή του οποίου έμοιαζε με την περιγραφή που δόθηκε στην αστυνομία από άλλους καταστηματάρχες ως ένα από τα πρόσωπα που έκαναν χρήση των πλαστών πιστωτικών καρτών. Σε σήμα του αστυνομικού να σταματήσει, αυτός τράπηκε σε φυγή και τελικά ανακόπηκε. Ανέφερε ότι ονομάζεται Sebastian Milkowski από την Πολωνία, και στην κατοχή του βρέθηκαν 3 πιστωτικές κάρτες. Με γραπτή συγκατάθεση του ακολούθησε έρευνα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου διέμενε, όπου εντοπίστηκε μία πιστωτική κάρτα, και στο αυτοκίνητο του όπου εντοπίστηκαν άλλες 4 πιστωτικές κάρτες. Τα τεκμήρια παραλήφθηκαν από την αστυνομία και το εν λόγω πρόσωπο συνελήφθη. Στις 28.6.2010 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από το πρόσωπο αυτό, στην οποία μεταξύ άλλων κατονομάζει τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που του πρότεινε να κάνουν μία δουλειά μαζί, δηλαδή θα του έδινε κάποιες κάρτες άλλων προσώπων, θα πήγαιναν σε μαγαζιά και θα αγόραζαν διάφορα πράγματα, και για κάθε αγορά ο κατηγορούμενος θα του έδινε 100 ευρώ. Στις 28.6.2010 ο κατηγορούμενος του τηλεφώνησε και πήγαν μαζί σε διάφορα καταστήματα όπου αγόρασαν διάφορα προϊόντα με πλαστές πιστωτικές κάρτες που είχε μαζί του ο κατηγορούμενος. Τα προϊόντα που αγόρασαν τα πήρε ο κατηγορούμενος. Την ίδια μέρα εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου και αναζητείτο αλλά δεν εντοπιζόταν. Στις 29.6.2010 εκδόθηκε διάταγμα 8ήμερης προσωποκράτησης του Milkowski από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Στις 30.6.2010 προέβη σε υπόδειξη των καταστημάτων που είτε αγόρασαν είτε αποπειράθηκαν να αγοράσουν προϊόντα με πλαστές πιστωτικές κάρτες. Κατά την συνέχιση των εξετάσεων της αστυνομίας, διαπιστώθηκε ότι όλες οι πιστωτικές κάρτες - τεκμήρια ήταν πλαστές. Επίσης υπάλληλος του καταστήματος Prestigio Plaza αναγνώρισε τον Milkowski ως το άτομο που στις 28.6.2010 μετέβη στο εν λόγω κατάστημα και με τη χρήση πλαστής πιστωτικής κάρτας αγόρασε ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή. Στις 10.9.2010 δόθηκε πληροφορία στην αστυνομία ότι ο καταζητούμενος Ivan Kolovanenko διαμένει στην οδό Αδαμαντίου Κοραή 7 στη Λεμεσό. Εκεί εντοπίστηκε και συνελήφθη. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «My name is Mindaugas» και υπέδειξε το Λιθουανικό δελτίο ταυτότητας στο όνομα Salakauskas Mindaugas, το οποίο έφερε τη φωτογραφία του. Λόγω του ότι ο αστυνομικός που τον συνέλαβε κατείχε φωτοαντίγραφο του πραγματικού δελτίου ταυτότητας του, τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Is forged». Στην συνέχεια οδηγήθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού. Την ίδια μέρα εναντίον του κατηγορούμενου εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης του για 8 μέρες από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο την ίδια μέρα, στην οποία παραδέχθηκε ότι διέπραξε τα υπό διερεύνηση αδικήματα μαζί με κάποιο άλλο αλλοδαπό άτομο, τον Sebastian Milkowski, ο οποίος έχει ήδη καταδικαστεί σε 6μηνη ποινή φυλάκισης. Τέλος, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 4 δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση της για μετριασμό της ποινής η συνήγορος υπεράσπισης αρχικά υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Η κα Αδάμου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται στις Κεντρικές Φυλακές για συνολικά περίοδο 16 μηνών, λόγω της αδυναμίας εξεύρεσης των πόρων για την παροχή της εγγύησης που διατάχθηκε από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης για κάποιο χρονικό διάστημα, ενώ για την υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη ο κατηγορούμενος παρέμεινε υπό κράτηση, εκκρεμούσης αυτής. Όσον αφορά την υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη, η κα Αδάμου αναφέρθηκε στο συνολικό ποσό των πράξεων που έγιναν επιτυχώς και στο ποσό αυτών που τελικά δεν μπόρεσαν να ολοκληρωθούν. Στην κύρια υπόθεση, το συνολικό ποσό ανέρχεται στα 3582 ευρώ. Ήταν η θέση της κας Αδάμου ότι στην κύρια υπόθεση το άτομο με το οποίο συνεργάστηκε ήταν ο εγκέφαλος της όλης αξιόποινης δραστηριότητας τους, και μάλιστα αυτό μετά την ομολογία του δεν άντεξε και υπέκυψε στις τύψεις συνείδησης θέτοντας τέλος στον εαυτό του, ενώ ο κατηγορούμενος βίωσε από κοντά αυτή την εμπειρία καθότι τελούσαν μαζί υπό κράτηση. Ο αποβιώσας είχε υποσχεθεί να δώσει ένα μερίδιο στον κατηγορούμενο, το οποίο τελικά δεν έλαβε. Η κα Αδάμου τόνισε την άμεση παραδοχή και συνεργασία του κατηγορούμενου με την αστυνομία και το λευκό ποινικό μητρώο του, και μετέφερε την υπόσχεση του κατηγορούμενου ότι δεν θα επιδείξει παρόμοια συμπεριφορά. Τέλος, η κα Αδάμου ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος απέκτησε ένα παιδί, μόλις 2 μηνών, στη χώρα του, το οποίο ακόμα δεν έχει γνωρίσει, καλώντας το Δικαστήριο να δείξει τη μέγιστη δυνατή επιείκεια. Στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρονται τα ακόλουθα. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 35 ετών, αρραβωνιασμένος και άνεργος. Κατάγεται από τη Λιθουανία και είναι το μικρότερο παιδί της οικογένειας του. Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Φοίτησε για 9 χρόνια σε σχολείο στη χώρα του και ακολούθως εργαζόταν ως επιπλοποιός. Ο πατέρας του απεβίωσε μετά από ασθένεια και η μητέρα του, ηλικίας 67 ετών, δεν εργάζεται. Η ίδια αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, υποβλήθηκε σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις και λαμβάνει επίδομα από το κράτος. Έχει ακόμα 2 αδέλφια που διαμένουν στη Λιθουανία και δεν διατηρούν επικοινωνία. Ο ίδιος ανέλαβε την ευθύνη συντήρησης της μητέρας του. Ο κατηγορούμενος είναι αρραβωνιασμένος με γυναίκα της ίδιας καταγωγής με την οποία απέκτησε ένα παιδί, ηλικίας 2 μηνών σήμερα. Η αρραβωνιαστικιά του επέστρεψε στη Λιθουανία για να βρίσκεται κοντά στην οικογένεια της. Ο κατηγορούμενος ήρθε στην Κύπρο πριν από 2 χρόνια και εγκαταστάθηκε στη Λεμεσό με σκοπό την εξεύρεση εργασίας. Κατηγορήθηκε για αδίκημα στην πατρίδα του και εξέτισε ποινή φυλάκισης για 2 χρόνια. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή για τη διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση είναι ενδεικτική της σοβαρότητας των εν λόγω αδικημάτων, και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής - βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248. Στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 84, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε την σοβαρότητα των αδικημάτων της πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων και απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, τα οποία διασαλεύουν την εμπορική πίστη και την πίστη στις συναλλαγές οι οποίες είναι απαραίτητες για τη λειτουργία του κοινωνικού μας συστήματος. Στη υπόθεση Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286, που αφορούσε πλαστογραφία, κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κλοπή και απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης είναι σοβαρά διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Έχει δε τονισθεί από το Δικαστήριο τούτο σε σειρά αποφάσεων ότι οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα όταν δε ένα δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από τη φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση εις την ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής.» Αν ανατρέξει κανείς στην πλούσια νομολογία που υπάρχει για τέτοιας φύσης υποθέσεις, θα παρατηρήσει την σταθερή προσέγγιση των Δικαστηρίων με την επιβολή αυστηρών ποινών φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Πίτσιλλος v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 346 και Καραμανλής v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 248. Στην τελευταία υπόθεση αναφέρθηκαν χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Τελευταία ο εγκληματικός χάρτης του τόπου έχει διευρυνθεί με αδικήματα που συνεπάγονται την κλοπή και χρήση πιστωτικών καρτών. Είναι τώρα ευρύτατα διαδεδομένες οι συναλλαγές με τέτοιες κάρτες. Έτσι, παρουσιάζεται έντονα η ανάγκη για προστασία των εμπορικών δοσοληψιών που διεξάγονται με τη μέθοδο αυτή. Η αποτρεπτική πτυχή της ποινής πρέπει να έχει εδώ τον πρώτο λόγο.» Χρήσιμη αναφορά γίνεται στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Girleanu κ.ά.
(2009)2 Α.Α.Δ. 186, η οποία αφορούσε 76 κατηγορίες για κυκλοφορία πλαστών εγγράφων, συμπεριλαμβανομένων πλαστών καρτών, και κλοπή συνολικού ποσού 21410 ευρώ. Το Εφετείο αύξησε τις ποινές που επιβλήθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο σε δύο έτη στην καθεμιά από τις κατηγορίες για κυκλοφορία πλαστού εγγράφου και ενός έτους στην καθεμιά από τις κατηγορίες για κλοπή. Το ακόλουθο απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικό: «Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αναφέρθηκαν σε μεγάλο αριθμό προηγούμενων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις οποίες επιβλήθηκαν διάφορες ποινές φυλάκισης, μηνών αλλά και πολυετείς, ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε περίπτωσης. Με ιδιαίτερο τονισμό, όμως, σε όλες της μεγάλης σοβαρότητας ιδίως των αδικημάτων που αφορούσαν ή σχετίζονταν με πλαστογραφία. Στην πιο πρόσφατη, την Butucaru Rares κ.ά ν. Αστυνομίας (ανωτέρω), τα δεδομένα ήταν εντυπωσιακά όμοια. Οι δύο κατηγορούμενοι, επίσης Ρουμάνοι, μέσα σε τέσσερις μέρες χρησιμοποίησαν 18 πλαστές κάρτες σε αυτόματες ταμειακές μηχανές και έκλεψαν το συνολικό ποσό των 2.250 ευρώ. Τους επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών ετών για τις κυκλοφορίες πλαστών εγγράφων, δύο ετών για τις κλοπές και τριών ετών για την κατοχή μερικών παραχαραγμένων χαρτονομισμάτων. Άσκησαν έφεση υποστηρίζοντας πως η ποινή ήταν εκδήλως υπερβολική. Η ποινή μειώθηκε για τις κλοπές και την κατοχή παραχαραγμένων χαρτονομισμάτων σε ένα και δύο έτη αντιστοίχως, ενόψει της αισθητά χαμηλότερης ποινής που ο νόμος πρόβλεπε γι΄ αυτές. Απορρίφθηκε όμως η έφεση σε σχέση με την ποινή των τριών ετών για την κυκλοφορία πλαστών καρτών, με σκεπτικό στο οποίο θα αναφερθούμε... Τονίστηκε πρόσφατη τροποποίηση του Νόμου σε σχέση με πιστωτικές κάρτες και συναφώς η σοβαρότητα των αδικημάτων, «τοσούτω μάλλον αφού οι πιστωτικές κάρτες έχουν καταστεί το κατ΄ εξοχήν μέσο συναλλαγής στη σύγχρονη κοινωνία, ώστε η ασφάλεια των συναλλαγών με αυτές να καθίσταται πρωταρχική ανάγκη». Οπότε και η ποινή « πρέπει να συνάδει με την καθοδηγητική πρόνοια της ανώτατης ποινής φυλάκισης των 14 ετών» που προβλέπεται από το Νόμο, ανώτατο όριο που « εκφράζει την εγγενή σοβαρότητα του αδικήματος» παρά το ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο μόνο ποινή μέχρι πέντε ετών φυλάκισης μπορεί να επιβάλει. Αυτά, σε συνάρτηση προς την ευχέρεια και την ευρύτητα ενδεχόμενης χρήσης όπως η έξαρση στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της φύσης υποδηλώνει, συνιστούν σοβαρή απειλή προς την ασφάλεια του χρηματοπιστωτικού συστήματος ώστε να είναι αναγκαία η επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Ορθώς, επομένως, πρωτοδίκως επιβλήθηκε η ποινή των τριών ετών. Επρόκειτο «για μια καλά οργανωθείσα εκτός Κύπρου παράνομη δραστηριότητα, η πραγμάτωση της οποίας ήταν και ο μόνος λόγος άφιξης των Εφεσειόντων στην Κύπρο και η οποία ετέθη σε εφαρμογή αμέσως και συστηματικά, προσλαμβάνοντας ευρείες διαστάσεις μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα». Το γεγονός ότι συνεργάστηκαν με την αστυνομία ήταν παράγοντας σχετικός αλλά μειωμένης σημασίας αφού είχαν συλληφθεί ουσιαστικά επ΄ αυτοφώρω. Οι δε προσωπικές τους περιστάσεις και το νεαρό της ηλικίας τους, που προκαλούν λύπη και ανησυχία, αφού, «αντί να απασχολούνται με τίμιο τρόπο, προσφεύγουν με συχνότητα στην οργανωμένη παρανομία για προσκομισμό εύκολου και γρήγορου κέρδους», δεν έπρεπε να οδηγήσει σε υπέρμετρη επιείκεια.» Σε σχέση με τα αδικήματα της πλαστογραφίας δελτίου ταυτότητας, κυκλοφορίας αυτού και πλαστοπροσωπείας, παραπέμπω στις υποθέσεις Kandiah v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 324, Κουλλαπής v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 273, Bhatti v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 273 και William v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 431, από τις οποίες διαφαίνεται η σοβαρή αντιμετώπιση αυτών με την επιβολή ποινών φυλάκισης. Στρεφόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αρχικά το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το στοιχείο της οργανωμένης και επαναλαμβανόμενης συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, εφόσον αυτός συμφώνησε με άλλα πρόσωπα και προέβη στον καταρτισμό πλαστών πιστωτικών καρτών, τις οποίες χρησιμοποίησε σε αρκετές περιπτώσεις αποσπώντας έτσι εμπορεύματα σημαντικής αξίας. Οι εν λόγω πράξεις του κατηγορούμενου έγιναν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, εντός 4 ημερών, μεταξύ 30.5.2009-2.6.2009, ενώ ο κατηγορούμενος συνέχισε αυτή την εγκληματική του δραστηριότητα και στις 28.6.2010, στο πλαίσιο της υπόθεσης που λαμβάνεται υπόψη, και μάλιστα κάποτε με επιτυχία και κάποτε ανεπιτυχώς. Αυτή η συμπεριφορά του κατηγορούμενο προσδίδει ιδιαίτερη σοβαρότητα στα αδικήματα που διέπραξε, ιδιαίτερα εφόσον δείχνει τον συστηματικό και έντεχνο τρόπο διάπραξης των αδικημάτων, που οδήγησε σε εξαπάτηση πολλών ανθρώπων του εμπορίου προκαλώντας τους σημαντική απώλεια. Η περιουσία που αποσπάστηκε δεν έχει ανευρεθεί. Επίσης, λαμβάνω υπόψη ότι ο ιθύνων νους της αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορούμενου στην κύρια υπόθεση είναι το πρόσωπο που απεβίωσε, ενώ τελούσε υπό κράτηση, και αυτό που παρέλαβε την περιουσία. Ο κατηγορούμενος ήταν εκτελεστικό όργανο της όλης κατάστασης, και παρόλο που βίωσε την τρομακτική εμπειρία της αυτοκτονίας του συνεργάτη του ενώ τελούσαν και οι 2 υπό κράτηση, εν τούτοις δυστυχώς αυτό είναι το απότοκο των δικών τους πράξεων και των συνεπειών που ακολουθούσαν. Βέβαια ο περιορισμένος ρόλος του κατηγορούμενου είναι παράγοντας ο οποίος λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Θεοχάρους ν. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 67 και Gani & another v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 242. Ακόμα, δεν μου διαφεύγει ότι ο κατηγορούμενος, στο πλαίσιο της υπόθεσης που λαμβάνεται υπόψη, είχε ηγετικό ρόλο και βασική συμμετοχή, αυτός επωφελήθηκε της περιουσίας που αποσπάστηκε από τους διάφορους παραπονούμενους, και ότι πρόσωπο το οποίο είχε ανάμειξη στην υπόθεση καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Χωρίς να παραγνωρίζω την αρχή και σημασία της εφαρμογής της ίσης μεταχείρισης αδικοπραγούντων, επισημαίνω ότι δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα αναγκαία στοιχεία αναφορικά με τις κατηγορίες που το εν λόγω πρόσωπο αντιμετώπιζε και τους παράγοντες που λήφθηκαν υπόψη κατά την επιβολή ποινής σε αυτό για να τύχει το θέμα αυτό καλύτερης αξιολόγησης από το παρόν Δικαστήριο και έτσι να αντλήσει περαιτέρω καθοδήγηση. Σημαντικό ακόμα είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, στην υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη, όχι μόνο προέβη στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων, αλλά δεν δίστασε ακόμα να πλαστογραφήσει δελτίο ταυτότητας και έτσι να προσπαθήσει να ξεγελάσει τις κρατικές αρχές αναφορικά με την ταυτότητα του. Γενικά η όλη στάση και συμπεριφορά του κατηγορούμενου δείχνει ότι πρόκειται για ένα άτομο που οργάνωσε όλο το φάσμα της αξιόποινης συμπεριφοράς του, κάτι το οποίο δεν μπορεί να γίνει ανεκτό και πρέπει να τύχει της ανάλογης αυστηρής αντιμετώπισης από το Δικαστήριο. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον κατηγορούμενο, λαμβάνω υπόψη την άμεση παραδοχή και συνεργασία του με την αστυνομία, την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, έστω και σε αυτό το στάδιο, και το λευκό ποινικό μητρώο του. Επίσης δεν μου διαφεύγει ο χρόνος διάπραξης των αδικημάτων που αφορούν την κύρια υπόθεση, δηλαδή πριν από 2 χρόνια. Η καθυστέρηση που παρατηρείται μέχρι το στάδιο επιβολής ποινής οφείλεται κυρίως στον ίδιο τον κατηγορούμενο, καθότι δήλωσε μη παραδοχή, και έτσι η υπόθεση οριζόταν για ακρόαση, μέχρι που ο κατηγορούμενος ζήτησε άδεια και παραδέχθηκε τις προαναφερόμενες κατηγορίες. Ακόμα επισημαίνω ότι από τότε ο κατηγορούμενος συνέχισε την αξιόποινη συμπεριφορά του με τη διάπραξη των αδικημάτων της υπόθεσης που λαμβάνεται υπόψη, γεγονός που δείχνει και τη ροπή του κατηγορούμενου στο έγκλημα. Τέλος, λαμβάνω υπόψη το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τέλεσε υπό κράτηση για τις εν λόγω υποθέσεις, και τις προσωπικές του συνθήκες, όπως αυτές περιέχονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και αναφέρονται πιο πάνω. Ειδικότερα λαμβάνω υπόψη ότι είναι αρραβωνιασμένος με ένα παιδί που ακόμα δεν το έχει δει, και ότι ο ίδιος έχει αναλάβει την συντήρηση της μητέρας του η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Με βάση όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιας φύσης υποθέσεις δεν αφήνουν περιθώρια στο Δικαστήριο εκτός από την επιβολή ποινής φυλάκισης. Ως εκ τούτου στον κατηγορούμενο 4 επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στη δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην πέμπτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στη δωδέκατη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στη δέκατη τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στη δέκατη τέταρτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στη δεκάτη πέμπτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στη δέκατη έκτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Στη δέκατη έβδομη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στη δέκατη όγδοη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στη δέκατη ένατη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην εικοστή κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην εικοστή πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην εικοστή δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην εικοστή τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην εικοστή τέταρτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Στην εικοστή πέμπτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην εικοστή έκτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην εικοστή έβδομη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην εικοστή όγδοη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην εικοστή ένατη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην τριακοστή κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Στην τριακοστή πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην τριακοστή δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Κατά την επιβολή ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνεται υπόψη η υπόθεση αρ. 25945/2010 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Με έχει απασχολήσει το ενδεχόμενο αναστολής έκτισης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3
(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Θεωρώ χρήσιμο ν' αναφερθώ αρχικά στις υποθέσεις Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 240 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Βασιλείου
(2003)2 Α.Α.Δ. 21 , στις οποίες η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί αναστάληκε ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων των εν λόγω υποθέσεων κατά χρόνο μάλιστα που η ευχέρεια του Δικαστηρίου ήταν πολύ πιο περιορισμένη. Σε σχέση με το άρθρο 3
(2)του τροποποιητικού Νόμου 186 (Ι)/03, αντλώ καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)
(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)». Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, λαμβάνω υπόψη τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, και δεν ικανοποιούμαι ότι αυτές είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή έκτισης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο. (Υπ.) .................... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Ποινή Αναφορά: Συνωμοσία/Πλαστογραφία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο