Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Λένιας Κωμοδρόμου, Αρ. Υπόθεσης: 12346/09, 18 Μαΐου 2011

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Λένιας Κωμοδρόμου, Αρ. Υπόθεσης: 12346/09, 18 Μαΐου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B107 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12346/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Λένιας Κωμοδρόμου, από τη Λεμεσό Κατηγορουμένης --------------------- Ημερομηνία: 18 Μαΐου 2011 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αργυρού Κατηγορουμένη παρούσα, γι' αυτήν ο κ. Νικολάου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορουμένη αντιμετωπίζει 2 κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της κοινής επίθεσης και της δημόσιας εξύβρισης, κατά παράβαση των άρθρων 242 και 99 αντίστοιχα του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Όπως αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος, η κατηγορουμένη, στις 28.12.2008, παράνομα επιτέθηκε κατά του Μάριου Κωμοδρόμου και σε δημόσιο χώρο, δηλαδή την οδό Αλκυόνης, τον εξύβρισε με τη φράση «Τον πεζεβέγκη τον πούστη» κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο παραπονούμενος, Μάριος Κωμοδρόμου, ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση του ημερ. 29.12.2008 ως μέρος της κύριας εξέτασης του. Στην εν λόγω κατάθεση του αναφέρει ότι διαμένει στην οδό Αλκυόνης 2 με την οικογένεια του στον δεύτερο όροφο, ενώ στον πρώτο όροφο διαμένει η νύφη του, η κατηγορουμένη. Στις 28.12.2008 το απόγευμα πήγε στο σπίτι του και είδε τα σκουπίδια της κατηγορουμένης στον δικό του τόπο και το «τάσπι» του «κουντημένο» στο γκαράζ του. Πήρε τα σακούλια της κατηγορουμένης και τα τοποθέτησε στον τόπο της στο δικό της γκαράζ. Ανέβηκε στο σπίτι του και μετά κατέβηκε προς το αυτοκίνητο του για να πάρει χρήματα. Άναψε το φως της σκάλας και η κατηγορουμένη κατέβαινε βρίζοντας «Τον πεζεβέγκη τον πούστη, τον αλήτη που τον δέρνει η γυναίκα του». Ο Μ.Κ. 1 βγήκε από το αυτοκίνητο του και τη ρώτησε ποιον βρίζει και αυτή του είπε «Εσένα ρε πεζεβέγκη ρε πούστη» και κλώτσησε το τάσπι προς τον δρόμο, του έριξε τα σακούλια με τα σκουπίδια προς τα πάνω του αλλά αυτός κινήθηκε και δεν τον βρήκαν. Όταν αυτή τον ύβρισε ο Μ.Κ. 1 της είπε «Ποιος εν ο πεζεβέγκης ρε σκατοπουτάνα». Μετά αυτή έριξε το σακούλι και αυτός της το έριξε πίσω και πρέπει να τη βρήκε στο πόδι και κάθισε χάμω. Ακολούθως σηκώθηκε και ενώ έτρεχε να ανεβεί στο σπίτι της, του είπε « Να δεις ήντα που εν να σου κάμω ρε πούστη ρε πεζεβέγκη». Του είπε επίσης ότι θα ειδοποιούσε αστυνομία για να τον «κάτσει μέσα». Ακολούθως είπε στην κόρη της ότι αυτός την έδειρε, που είναι ψέματα, και η κόρη της του φώναζε γιατί έδειρε τη μητέρα της. Ο Μ.Κ.1 της είπε να περάσει μέσα στο σπίτι και ότι δεν έδειρε τη μητέρα της ενώ η κατηγορουμένη συνέχισε να τον βρίζει και η κόρη της να του φωνάζει, και τελικά η κατηγορουμένη είπε στην κόρη της «Άιστον μάνα μου να δεις ήντα που να του κάμω του πούστη του πεζεβέγκη εγώ εν να τον κάτσω μέσα». Μετά ο Μ.Κ. 1 πήγε στο σπίτι του και ήρθε η αστυνομία. Ο Μ.Κ.1 είπε ότι η κατηγορουμένη τον ύβρισε στην είσοδο της πολυκατοικίας που βρίσκεται στο πεζοδρόμιο, ενώ δεν ήταν κανείς άλλος εκεί, και όταν η κατηγορουμένη του έριξε το σακούλι, τον βρήκε στο δεξί πόδι στο πλάι κάτω από το γόνατο. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.1 αναγνώρισε ότι από παλιά είχε προβλήματα με την κατηγορουμένη, και για την είσοδο του χώρου στάθμευσης του αυτοκινήτου του, η κατηγορουμένη βάζει τα σκουπίδια της στον δικό του χώρο και έτσι έχουν διαφωνίες. Ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε ότι οι σχέσεις του με την σύζυγο του δεν είναι καλές και ότι η σύζυγος του καταφεύγει γι΄ αυτό στην κατηγορουμένη, λέγοντας επίσης ότι η κατηγορουμένη είναι μαλλωμένη με όλη την οικογένεια και τα πεθερικά της. Αναφερόμενος στα γεγονότα της επίδικης μέρας, ο Μ.Κ.1 είπε ότι κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, χωρίς αυτή να τον έχει δει, πήρε τα σακούλια από το τάσπι, τα έβαλε εκτός του τόπου που ο ίδιος τα έβαλε και τον ύβρισε. Τότε ο Μ.Κ. 1 πήρε το σακούλι και της το έριξε πίσω και την ύβρισε με τη λέξη «Σκατοπουτάνα» και το παραδέχεται. Όταν δε η κατηγορουμένη ξεκίνησε να βγαίνει την σκάλα προς το σπίτι της, φώναζε στην κόρη της να πάει να δει που την έδειρε ο Μ.Κ. 1 και βγήκε έξω η μικρή και του φώναζε. Ο Μ.Κ.1 είπε ότι η κατηγορουμένη έβαλε την κόρη της να πει ψέματα στην αστυνομία ότι έδειρε τη μητέρα της. Πρόσθεσε ότι η κατηγορουμένη τον ύβριζε σαν κατέβαινε την σκάλα τρέχοντας, ενώ αυτός ήταν ακόμα μέσα στο αυτοκίνητο του. Εδώ και 2-3 μήνες, η κατηγορουμένη βάζει τα σκουπίδια της τα μεσάνυκτα στον χώρο του Μ.Κ.1, και ο ίδιος έκανε 3 φορές παράπονο στην αστυνομία γι΄ αυτό. Μάλιστα οι ίδιοι οι αστυνομικοί του είπαν ότι δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα μαζί της. Την επίδικη μέρα ο Μ.Κ.1 πήρε τα σκουπίδια και τα έβαλε στον δικό της χώρο. Το τάσπι που έριξε η κατηγορουμένη δεν τον βρήκε, παρά μόνο το σακούλι στο πόδι. Ο Μ.Κ. 1 είπε ότι αυτός πήγε πρώτος στο σπίτι του, και αρνήθηκε τη θέση της υπεράσπισης ότι η μικρή έβλεπε από το μπαλκόνι και ότι η πόρτα του σπιτιού της κατηγορουμένης ήταν ανοικτή. Επίσης ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε ότι χαστούκησε την κατηγορουμένη, την έριξε στο πεζοδρόμιο και την κτύπησε στο πίσω μέρος της κεφαλής της και στον δεξιό ώμο, και είπε στον σύζυγο της να φέρει χαρτί από γιατρό, το οποίο δεν είδε ποτέ. Ο Μ.Κ.1 είπε ότι πιθανό όταν έπεσε κάτω η κατηγορουμένη να γδάρθηκε πάνω στον τοίχο. Ο αστ. 529 Ανδρέας Κουζαρίδης, που υπηρετούσε τότε στο τμήμα μικροπαραβάσεων του αστυνομικού σταθμού πόλης Λεμεσού, έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορουμένη στις 29.12.2008, Τεκμήριο 1, και ακολούθως την κατηγόρησε γραπτώς, και αφού της επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτή απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Η γραπτή κατηγορία κατατέθηκε ως Τεκμήριο

1. Ο Μ.Κ.2 είπε επίσης ότι το αρχικό παράπονο έγινε από την κατηγορουμένη, μέσω τηλεφωνήματος στην αστυνομία από τον σύζυγο της, και όταν επισκέφθηκε την κατηγορουμένη στο σπίτι της, την βρήκε ξαπλωμένη και παραπονείτο για πόνο στη μέση. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης και την κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση της, και της εξήγησε τα δικαιώματα της. Η κατηγορουμένη έδωσε ένορκη μαρτυρία, κατά τη διάρκεια της οποίας υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της, Τεκμήριο
2. Στην εν λόγω κατάθεση της η κατηγορουμένη αναφέρει τα ακόλουθα. Στις 28.12.2008 στη μία το μεσημέρι κατέβασε τα σκουπίδια κάτω και τα έβαλε κάτω στο πεζοδρόμιο μεταξύ της εισόδου του γκαράζ εκεί που τα βάζει συνήθως. Το απόγευμα της ίδιας μέρας πήγε να κατεβάσει άλλα σκουπίδια που είχε και είδε τα σκουπίδια που είχε βάλει προηγουμένως στην είσοδο του καγκελιού και τα έβαλε εκεί που ήταν πριν. Τότε η κατηγορουμένη είδε κάποιον άντρα να τρέχει προς το μέρος της από την Αγίας Φυλάξεως και της έδωσε ένα χαστούκι στην αριστερή πλευρά της κεφαλής. Δεν είδε ποιο χέρι χρησιμοποίησε και μετά, με τα 2 του χέρια, την έσπρωξε στο στήθος και την έριξε στο πεζοδρόμιο. Όταν έπεσε, η κατηγορουμένη κτύπησε στη γωνιά του πεζοδρομίου το πίσω μέρος της κεφαλής της κάτω χαμηλά πιο κάτω από τη μέση στη δεξιά πλευρά, στον δεξιό ώμο και στον δεξιό αγκώνα. Μετά την ύβρισε με τη φράση «σκατοπουτάνα», και τότε κατάλαβε ότι ο άντρας που της επιτέθηκε ήταν ο κουνιάδος της ο Μάριος. Την όλη σκηνή είδε η κόρη της από το μπαλκόνι του σπιτιού τους. Μετά αυτός ανέβηκε πάνω στο σπίτι του και βγήκε η κόρη της η Μαρίνα και είπε «Ετόλμησες να γυρίσεις χέρι στη μάνα μου» και προσπάθησε να κατεβεί ξανά αλλά δεν κατέβηκε. Μετά η κατηγορουμένη πήγε στο σπίτι και ειδοποίησε την αστυνομία. Η ίδια έχει παράπονο εναντίον του Μάριου γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που έχει πρόβλημα μαζί του, γιατί την ύβρισε ξανά παρά πολλές φορές και έχουν προβλήματα εδώ και πολύ καιρό. Η κατηγορουμένη πρόσθεσε ότι οι διαφορές της με τον Μ.Κ.1 ξεκίνησαν από παλιά, γιατί αυτός μάλωνε έντονα με την σύζυγο του, η οποία το ανέφερε σε συγγενικό της πρόσωπο, που φαίνεται ότι αυτό με την σειρά του το είπε στον Μ.Κ.1, και έτσι άρχισε ο καβγάς μεταξύ τους. Ο Μ.Κ.1 κάλεσε 2 φορές την αστυνομία γιατί έχουν κοινό γκαράζ και κρατούν τα κλειδιά των αυτοκίνητων ο ένας του άλλου. Η κατηγορουμένη, κατά λάθος, μια φορά, κτύπησε το αυτοκίνητο του Μ.Κ.1, και πήγε η σύζυγος του και φώναζε, και ο Μ.Κ.1 φώναζε επίσης, και ύβριζε, και ενώ η κατηγορουμένη τους είπε ότι θα πλήρωνε για τη ζημιά, αυτός κάλεσε αστυνομία. Ακόμα ο Μ.Κ.1 την κατάγγειλε στην αστυνομία ότι έκλεψε τα κλειδιά του αυτοκινήτου του, ενώ είχαν ανταλλάξει κλειδιά για να μετακινούν τα αυτοκίνητα τους. Ακολούθως προέκυψε και το πρόβλημα με τα σκουπίδια, γιατί ο Μ.Κ.1 τα έβαζε στην είσοδο και έκλεινε την είσοδο όπου έμπαιναν τα αυτοκίνητα. Έτσι οι διαφορές τους αφορούν τα σκουπίδια αλλά και το γκαράζ, και δεν έχουν σχέσεις μεταξύ τους. Η κατηγορουμένη επανέλαβε τα γεγονότα του επίδικου επεισοδίου, και πρόσθεσε ότι πρώτος ανέβηκε ο Μ.Κ.1 και αυτή μετά από 1-2 λεπτά. Όταν έπεσε κάτω, η ίδια φώναξε στην κόρη της δύο φορές «Μαρίνα Μαρίνα», και σηκώθηκε και ανέβηκε την σκάλα για να πάει στο σπίτι. Εκεί είδε την κόρη της που ερχόταν προς το μέρος της, η οποία κατέβηκε και είδε την σκηνή, αλλά δεν μιλούσε με τον Μ.Κ.
3. Η κατηγορουμένη πήγε στο σπίτι και τηλεφώνησε στην αστυνομία η οποία μετέβη αμέσως στο μέρος. Η κατηγορουμένη άρχισε να κάνει εμετό και είχε τάση για λιποθυμία και ειδοποίησε ασθενοφόρο το οποίο τη μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Κατά την αντεξέταση της η κατηγορουμένη είπε ότι η κόρη της είδε το όλο επεισόδιο όταν αυτή κατέβηκε να πάρει τα σκουπίδια και η κόρη της βγήκε στο μπαλκόνι για να της πει να την περιμένει κάτω. Η κόρη της είδε τη φάση που ο Μ.Κ. 1 την κτύπησε και την έσπρωξε κάτω. Ο Μ.Κ. 1 την κτύπησε με το δεξί του χέρι στο αριστερό της μάγουλο, και την έσπρωξε. Στην κατάθεση της ανέφερε ότι δεν θυμόταν με ποιο χέρι ο Μ.Κ. 1 την κτύπησε, επειδή όλα έγιναν τόσο γρήγορα και είπε ότι την κτύπησε και την έσπρωξε με τα 2 χέρια, για να πει αμέσως μετά ότι δεν θυμάται με ποιο χέρι την κτύπησε. Ισχυρίστηκε ότι η αναφορά της στην κατάθεση της ότι ο Μ.Κ. 1 την κτύπησε στην αριστερή πλευρά της κεφαλής και στην προφορική της μαρτυρία ότι την κτύπησε στο αριστερό μάγουλο είναι το ίδιο πράγμα. Σε ερώτηση κατά πόσο η κόρη της την είδε να πέφτει κάτω, η κατηγορουμένη απάντησε ότι την είδε ότι κτύπησε και αμέσως έτρεξε να κατεβεί κάτω. Επίσης είπε ότι δεν είχε καταλάβει ποιος την πλησίαζε, μέχρι που αυτός την κόντεψε σε απόσταση μισού μέτρου, και τότε είδε ότι ήταν ο Μ.Κ.
4. Η κατηγορουμένη αρνήθηκε την εκδοχή του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα όπως αυτά περιγράφηκαν από τον Μ.Κ.1, και δεν θυμόταν αν έκανε εμετό. Τέλος είπε ότι κτύπησε στο πίσω μέρος της κεφαλής, στον αυχένα και στον αριστερό ώμο. Ο Δρ. Ιωάννης Ιωάννου ήταν ο επόμενος μάρτυρας υπεράσπισης. Ο Μ.Υ. 1 είναι Ιατρικός Λειτουργός 1ης Τάξης στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Ο Μ.Υ.1 αναγνώρισε και κατέθεσε Ιατρικό Πιστοποιητικό ημερ. 5.5.2010, το οποίο συνέταξε και υπέγραψε ο ίδιος, Τεκμήριο
5. Το Τεκμήριο 3 αναφέρει τα ακόλουθα: «Στις 28/12/2008 και ώρα 6.20 εξέτασα την ως άνω στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού μετά από αναφερόμενο ξυλοδαρμό. Προσεκομίσθη με Ασθενοφόρο. Παραπονείτο για πόνο στην ινιακή χώρα από σπρώξιμο και χτύπημα, πόνο ιεροκολπική μοίρα, εκδορές αγκώνα δεξιά πόνο και ευαισθησία, πόνο ώμο δεξιά. Αναφέρει αναγούλα, πονοκέφαλο. Κλινική εξέταση: Κεφαλή - τριχωτός κεφαλής χωρίς εξωτερικά τραύματα. Αυχένας - κίνηση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης πλήρης κινητικότητα, χωρίς νευρολογικά σημεία. Αναπνευστικό σύστημα - φυσιολογικό αναπνευστικό ψιθύρισμα. Κοιλία μαλακή ανώδυνη ψηλάφηση. Εντερικοί ήχοι ακούγονται φυσιολογικοί. Νευρολογικά ουδέν παθολογικό. Επικοινωνεί πλήρως με το περιβάλλον. Κλίμακα Γλασκώβης 15/
6. Ζωτικά σημεία: Αρτηριακή πίεση 100/
7. Σφίξεις 68/λεπτό. Κόρες οφθαλμού αντιδρώσες στο φως. Έγινε Ακτινολογικός έλεγχος κρανίου, οσφυικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, ιεροκολπικής μοίρας, λεκάνης, αγκώνα και ώμο δεξιά, θώρακα χωρίς οστικές κακώσεις, Στην ασθενή έγινε τέτανος. Δόθηκαν distalgesic 2Χ3, οδηγίες για κρανιοεγκεφαλική κάκωση και απελύθη.» Ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι ετοίμασε το Τεκμήριο 3 στηριζόμενος στα στοιχεία που κρατούνται στο Αρχείο των Α' Βοηθειών. Οι εκδορές στον αγκώνα δεξιά μπορούν να προκληθούν από εξωτερική δύναμη ή πρόσκρουση σε άλλη επιφάνεια στον ώμο. Ακόμα η εκδορά μπορεί να προκαλέσει μικρή ροή αίματος. Στην αντεξέταση του ο Μ.Υ.1 πρόσθεσε ότι δεν θυμόταν αν τα τραύματα ήταν πρόσφατα για να πει αμέσως μετά ότι ήταν εκείνης της ημέρας, και είπε ότι οι εκδορές στον αγκώνα δεξιά μπορούν να προκληθούν από τριβή σε τοίχο. Η τελευταία μάρτυρας για την υπεράσπιση ήταν η κόρη της κατηγορουμένης, Μαρίνα Κωμοδρόμου. Η Μ.Υ.2 αρχικά αναφέρθηκε στις σχέσεις της οικογένειας της με την οικογένεια του Μ.Κ.
8. Συγκεκριμένα είπε ότι οι δύο οικογένειες δεν μιλούν μεταξύ τους και αποφεύγουν να έρχονται σε επαφή. Πριν από αρκετά χρόνια, επειδή είχαν κοινό γκαράζ και έβαζαν και οι δύο οικογένειες τα αυτοκίνητα τους μέσα, είχαν κλειδιά των αυτοκινήτων ο ένας του άλλου, και τα μετακινούσαν, και μια φορά όταν κατά λάθος η μητέρα της κτύπησε το αυτοκίνητο του Μ.Κ.1, αυτός κάλεσε αστυνομία, ενώ η μητέρα της είπε ότι θα τον αποζημίωνε, και σε άλλη φορά την κατηγόρησε ότι έκλεψε τα κλειδιά του αυτοκινήτου του. Για το πρώτο επεισόδιο δεν έγινε οτιδήποτε από μέρους της αστυνομίας, καθότι είπαν ότι το γκαράζ είναι ιδιωτικός χώρος. Υπήρχαν προβλήματα μεταξύ τους, και ο Μ.Κ. 1 πολλές φορές περνούσε από την πόρτα του σπιτιού της κατηγορουμένης και έφτυνε ή ήταν προκλητικός. Την επίδικη μέρα, η Μ.Υ.2 ήταν στο σπίτι και η μητέρα της κατέβηκε κάτω για να πάρει τα σκουπίδια. Η Μ.Υ. 2 βγήκε στο μπαλκόνι για να της πει να την περιμένει κάτω να της πάρει τα κλειδιά του αυτοκινήτου και να την πάρει σε μία φίλη της. Τότε η Μ.Υ. 2 είδε τον θείο της να έρχεται με γρήγορο βήμα, να κτυπά τη μητέρα της στο αριστερό μέρος της κεφαλής, και αμέσως αυτή μπήκε μέσα στο σπίτι για να κατεβεί κάτω. Ο θείος της είχε ήδη αρχίσει να ανεβαίνει τα σκαλιά και να πηγαίνει προς το σπίτι του σαν να μην συνέβαινε τίποτα. Η Μ.Υ. 2 του είπε «Τόλμησες να κτυπήσεις τη μητέρα μου, να γυρίσεις χέρι πάνω της στη μάμα μου» ενώ αυτός γελούσε. Ακολούθως η μητέρα της ανέβηκε τα σκαλιά αργά, η Μ.Υ. 2 την έβαλε να καθίσει και αυτή τηλεφώνησε στην αστυνομία. Δεν είχε αίματα στους αγκώνες, ήταν κόκκινη, έκανε εμετό στην παρουσία της αστυνομίας η οποία είδε ότι η μητέρα της δεν ήταν καλά και η ίδια η μητέρα της κάλεσε ασθενοφόρο. Τέλος, η Μ.Υ.2 είπε ότι οι σχέσεις της μητέρας της με τους γείτονες και τους υπόλοιπους συγγενείς είναι καλές, και ότι παλαιότερα, πριν πάει για σπουδές, ο Μ.Κ.1 ακουγόταν να τσακώνεται με την σύζυγο του. Οι σχέσεις της ίδιας με τον θείο της είναι τυπικές. Στην αντεξέταση της η Μ.Υ.2 είπε ότι το μόνο που είδε ήταν τον θείο της να δίνει ένα μπάτσο στην αριστερή πλευρά της κεφαλής της μητέρας της, ενώ δεν είχε προηγηθεί οτιδήποτε άλλο, και ούτε μετά είδε κάτι άλλο γιατί μπήκε αμέσως μέσα για να κατεβεί. Επανέλαβε ότι πάντα είχαν θέμα με τα σκουπίδια, και πολλές φορές δεν βρήκαν τον κάλαθο τον οποίο μπορούσε να είχε πετάξει ο θείος της. Η Μ.Υ.2 αρνήθηκε ότι τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν όπως τα ανέφερε ο Μ.Κ. 1, και είπε ότι είδε μόνο τη φάση που η ίδια περιέγραψε, ενώ η μητέρα της τοποθετούσε τα σκουπίδια εκείνη την ώρα. Κατά την περιγραφή και πάλι των γεγονότων, όπως η ίδια τα είδε, η Μ.Υ.2 πρόσθεσε ότι ο θείος της έδωσε το χαστούκι στη μητέρα της και έπεσε κάτω. Ρωτήθηκε γιατί δεν ανέφερε ότι η μητέρα της έπεσε κάτω στην κύρια εξέταση της και αυτή απάντησε ότι δεν θυμόταν ότι δεν το είπε. Ούτε και στην κατάθεση της ανέφερε κάτι τέτοιο, και η δικαιολογία της γι΄ αυτό είναι ότι δεν είχε ρωτηθεί από τον αστυνομικό. Στην κατάθεση της ανέφερε ότι είδε τον θείο της να κτυπά τη μητέρα της, να της δίνει ένα μπάτσο, να την κτυπά στην αριστερή μεριά στης κεφαλής χωρίς να θυμάται με ποιο χέρι. Όταν ρωτήθηκε ξανά γιατί δεν ανέφερε στη κατάθεση της ότι η μητέρα της έπεσε κάτω, αυτή απάντησε ότι το περιστατικό έγινε πολύ γρήγορα για να θυμάται με ποιο χέρι ο θείος της κτύπησε τη μητέρα της. Κατά τις τελικές τους αγορεύσεις και οι δύο πλευρές παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην ενώπιον του μαρτυρία, για να υποστηρίξουν εκατέρωθεν ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε για τη δική της πλευρά είναι αξιόπιστη και επομένως η κατάληξη του Δικαστηρίου θα πρέπει να στηριχθεί σε αυτή. Πράγματι, η υπόθεση θα κριθεί με γνώμονα την αξιοπιστία των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, καθότι αυτή θα καθορίσει το πλαίσιο των επίδικων γεγονότων. Ο Μ.Κ.1 ήταν ο βασικός μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, εφόσον αυτός ήταν ο παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση. Γενικά η εντύπωση που δημιούργησε στο Δικαστήριο δεν ήταν θετική, για τον λόγο ότι δεν παρουσίασε μια σταθερή και συνεπή εκδοχή των γεγονότων και μάλιστα η προφορική του μαρτυρία έχει σημαντικές αντιφάσεις με το περιεχόμενο της κατάθεσης του την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κύριας εξέτασης του. Αρχικά το Δικαστήριο εντόπισε μία σοβαρή διαφοροποίηση της θέσης του μάρτυρα αναφορικά με το πού η κατηγορουμένη έριξε το τάσπι και το σακούλι με τα σκουπίδια και πού αυτά πήγαν. Στην κατάθεση του ο Μ.Κ. 1 αναφέρει ότι η κατηγορουμένη κλώτσησε το τάσπι προς τον δρόμο και του «έσυρε το σακούλι με τα σκουπίδια» πάνω του αλλά αυτός μετακινήθηκε και δεν τον βρήκε, ενώ κατά την προφορική του μαρτυρία, και μάλιστα στο πλαίσιο ακόμα της κύριας εξέτασης του, είπε με βεβαιότητα ότι το σακούλι με τα σκουπίδια τον βρήκε στο δεξί του πόδι, στο πλάι κάτω από το γόνατο. Κατά την αντεξέταση του, πρόβαλε μια άλλη εκδοχή, ότι δηλαδή η κατηγορουμένη έριξε το τάσπι και το σακούλι, χωρίς να διαχωρίσει την κατεύθυνση, λέγοντας ότι το σακούλι τον κτύπησε στο πόδι ενώ το τάσπι δεν τον βρήκε. Θεωρώ ότι αυτή η αναφορά αφορά ένα ουσιώδες θέμα της υπόθεσης, που είναι οι συνθήκες της ισχυριζόμενης επίθεσης που ο Μ.Κ. 1 δέχθηκε από την κατηγορουμένη. Η αντίφαση που παρατηρείται σε αυτό το θέμα, και ειδικότερα η αρχική θέση του Μ.Κ. 1 στην κατάθεση του ότι το σακούλι με τα σκουπίδια δεν τον βρήκε γιατί ο ίδιος μετακινήθηκε, δημιουργούν αμφιβολίες στο Δικαστήριο για την ειλικρίνεια του μάρτυρα καθότι είναι άξιο απορίας πώς ο κατηγορούμενος άλλαξε μεταγενέστερα την εκδοχή του, και μάλιστα μετά από αρκετό καιρό, ενώ λογικά θα αναμενόταν να θυμάται καλύτερα τα γεγονότα την επόμενη του επεισοδίου, όταν έδινε την κατάθεση του, και όχι πέραν των 2 χρόνων αργότερα. Αυτή η διαφοροποίηση στη θέση του πλήττει καίρια την αξιοπιστία του. Επίσης παρατηρείται ακόμα μία αντίφαση μεταξύ της κατάθεσης του μάρτυρα και της προφορικής του μαρτυρίας. Ενώ στην κατάθεση του ο Μ.Κ. 1 αναφέρει ότι την επίδικη μέρα επέστρεψε στο σπίτι του από το πρακτορείο, τοποθέτησε τα σκουπίδια στον χώρο της κατηγορουμένης στο γκαράζ, ανέβηκε πάνω στο σπίτι του και ακολούθως κατέβηκε κάτω στο αυτοκίνητο του να πάρει χρήματα και επεσυνέβη το επεισόδιο, κατά την αντεξέταση του και την περιγραφή του επεισοδίου, είπε ότι μόλις κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, άκουσε την κατηγορουμένη να βρίζει από τις σκάλες, χωρίς να αναφέρει ότι είχε ανεβεί πρώτα στο σπίτι και κατέβηκε κάτω για να πάρει χρήματα από το αυτοκίνητο του. Περαιτέρω, ενώ στην κατάθεση του ο Μ.Κ. 1 αναφέρει ότι αυτός κατέβηκε κάτω και πήγε στο αυτοκίνητο του και τότε άναψε το φως της σκάλας, η κατηγορουμένη κατέβηκε κάτω και τον ύβριζε, αφήνοντας να νοηθεί ότι η κατηγορουμένη είχε αντιληφθεί την παρουσία του και γι΄ αυτό κατέβηκε κάτω και τον ύβριζε, κατά την αντεξέταση του παρουσίασε διαφορετική θέση αναφορικά με τη χρονική εξέλιξη των γεγονότων αλλά και των ενεργειών της κατηγορουμένης. Συγκεκριμένα, ο Μ.Κ. 1 είπε ότι η κατηγορουμένη δεν τον είχε αντιληφθεί και αφού αυτός κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, τότε την είδε να πιάνει τα σακούλια από το τάσπι, να τα ρίχνει εκτός του χώρου όπου αυτός τα τοποθέτησε και να βρίζει. Σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης του είπε ότι αυτός βρισκόταν ακόμα μέσα στο αυτοκίνητο του ενώ άκουσε την κατηγορουμένη να κατεβαίνει την σκάλα τρέχοντας και να βρίζει. Στην κατάθεση του, επίσης, ο Μ.Κ. 1 λέει ότι η κατηγορουμένη τον ύβριζε ενώ κατέβαινε τις σκάλες, αυτός βγήκε από το αυτοκίνητο και προσθέτει όμως ότι τη ρώτησε ποιον βρίζει, αυτή του απάντησε και μετά πήρε το τάσπι και το σακούλι και τα έριξε. Κρίνω ότι ο Μ.Κ. 1 έδωσε διαφορετικές αλλά και αντικρουόμενες εκδοχές αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα στην κατάθεση του και κατά τη προφορική του μαρτυρία, και κυρίως η θέση του κατά τη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αντικατοπτρίζει μια συνεχή, σταθερή και ολοκληρωμένη εικόνα για τα επίδικα γεγονότα. Αντίθετα, αποκόμισα την εντύπωση ότι ο κατηγορούμενος πρόβαλε μια αντιφατική αλλά και αρκετά συγχυσμένη εκδοχή σε βαθμό που δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστος από το Δικαστήριο. Επιπλέον υπάρχουν και κάποιες άλλες αναφορές του μάρτυρα που επιβεβαιώνουν τη θέση του Δικαστηρίου ότι αυτός δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Αρχικά αναφέρω ότι προκάλεσε ιδιαίτερη έκπληξη η θέση του Μ.Κ. 1 τόσο στην κατάθεση του όσο και κατά τη μαρτυρία του ότι το σακούλι που ο ίδιος έριξε στην κατηγορουμένη «πρέπει να την ήβρε πάνω στο πόδι τζιαι έκατσε χαμέ». Παραμένει άξιο απορίας πώς ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση και να δει αλλά και να πει με βεβαιότητα κατά πόσο το σακούλι βρήκε την κατηγορουμένη και γι΄αυτό αυτή έπεσε στο έδαφος. Τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν και με την συμμετοχή του ιδίου και μάλιστα σε τέτοια απόσταση που αναμενόταν ο ίδιος να ήταν σε θέση να περιγράψει τα γεγονότα με σαφήνεια. Περαιτέρω, όταν ο Μ.Κ. 1 κλήθηκε να περιγράψει τα επίδικα γεγονότα κατά την αντεξέταση του παρέλειψε εντελώς την αναφορά ότι ο ίδιος έριξε το σακούλι με τα σκουπίδια πίσω στην κατηγορουμένη. Ακόμα και η αναφορά του μάρτυρα στην συμπεριφορά της κατηγορουμένης όταν ανέβηκε στο σπίτι της δεν ήταν συνεπής. Ενώ στην κατάθεση του ο Μ.Κ.1 αναφέρει ότι αφού την ύβρισε, η κατηγορουμένη σηκώθηκε και του είπε να δει τι θα του κάνει, άρχισε να ανεβαίνει στο σπίτι και του είπε ότι θα ειδοποιήσει αστυνομία, ενώ μετά είπε στην κόρη της ότι αυτός την έδειρε, κατά την αντεξέταση του είπε ότι μετά που την ύβρισε, άρχισε να ανεβαίνει τις σκάλες για το σπίτι της και φώναζε στην κόρη της να πάει να δει τι της έκανε ο μάρτυρας. Επίσης ο Μ.Κ.1 για πρώτη φορά κάνει αναφορά στην πιθανότητα πρόκλησης κάποιου τραυματισμού της κατηγορουμένης προς το τέλος της αντεξέτασης του όταν του υποβλήθηκε ότι αυτή έφερε εκδορές κατά την εξέταση της από γιατρό την επίδικη μέρα, μετά το επεισόδιο. Μάλιστα ο Μ.Κ. 1 για πρώτη φορά πρόβαλε τη θέση ότι η κατηγορουμένη όχι μόνο έπεσε στο έδαφος, αλλά και ότι, πιθανόν πέφτοντας χάμω, να έπεσε πάνω στον τοίχο με σπριτς και να γδάρθηκε. Παρόλο που δεν μου διαφεύγει ότι αυτή η εκδοχή του συνάδει και με την ιατρική μαρτυρία που προσκομίστηκε από την υπεράσπιση, εν τούτοις και πάλι ο Μ.Κ. 1 δεν έπεισε το Δικαστήριο για την αλήθεια των όσων είπε, καθότι αυτή η εκδοχή παρουσιάστηκε πολύ καθυστερημένα κατά τη μαρτυρία του Μ.Κ. 1 και μόνο όταν έπρεπε να δικαιολογήσει τα τραύματα της κατηγορουμένης, και, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, αναμενόταν από τον Μ.Κ. 1 να είναι σε θέση να δει αλλά και να περιγράψει τις συνέπειες των πράξεων του προς την κατηγορουμένη ευθύς εξ αρχής και κυρίως κατά τον χρόνο που έδινε την κατάθεση του προς την αστυνομία. Ένα άλλο σημείο, το οποίο εύστοχα έθιξε ο συνήγορος υπεράσπισης, και το οποίο προβλημάτισε επίσης το Δικαστήριο αφορά τη θέση του Μ.Κ. 1 ότι αν η κατηγορουμένη αποσύρει την καταγγελία της εναντίον του για το ίδιο επεισόδιο και για το οποίο αντιμετωπίζει και αυτός ποινική υπόθεση, τότε θα αποσύρει και τη δική του καταγγελία εναντίον της. Αυτή η θέση του αφήνει κάποιες αμφιβολίες αναφορικά με το κίνητρο του Μ.Κ. 1, εφόσον ο ίδιος ουσιαστικά άφησε να νοηθεί ότι ενόσω εκκρεμεί η καταγγελία της κατηγορουμένης εναντίον του, αυτός θα επιμένει και στη δική του, έχοντας βέβαια υπόψη τη σχέση μεταξύ τους και τις διαφορές που τους χωρίζουν εδώ και χρόνια. Με βάση όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι δημιουργούνται αρκετές αμφιβολίες στο Δικαστήριο αναφορικά με την αξιοπιστία του Μ.Κ.1, και έτσι αδυνατώ να αποδεχθώ και στηριχθώ στη μαρτυρία του. Ο Μ.Κ.2 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο ως ανεξάρτητος και αντικειμενικός μάρτυρας. Αυτός περιορίστηκε στην αναφορά των δικών του ενεργειών στο πλαίσιο εξέτασης της παρούσας υπόθεσης, και κυρίως σε σχέση με την κατηγορουμένη, και η θέση του ότι η πλευρά της κατηγορουμένης ειδοποίησε την αστυνομία αποτέλεσε κοινό έδαφος και από τις δύο πλευρές. Γενικά αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη, και δεν θεωρώ ότι η αδυναμία του να θυμηθεί με λεπτομέρεια και ακρίβεια τι ένιωθε η κατηγορουμένη όταν την επισκέφθηκε στο σπίτι επηρεάζει την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου. Η κατηγορουμένη με την σειρά της και πάλι δεν άφησε καλή εικόνα προς το Δικαστήριο και γενικά δεν έπεισε για την αλήθεια των όσων έλεγε. Αρχικά αναφέρω ότι παρατηρούνται αντιφάσεις μεταξύ του περιεχομένου της κατάθεσης της και της προφορικής της μαρτυρίας. Η κατηγορουμένη πρόβαλε αντικρουόμενες εκδοχές αναφορικά με ποιο χέρι την κτύπησε ο Μ.Κ.
9. Στην κατάθεση της αναφέρει ότι δεν είδε με ποιο χέρι την κτύπησε, για να πει κατά την αντεξέταση της ότι την κτύπησε και την έσπρωξε με τα δύο του χέρια και τελικά να επανέλθει στη θέση ότι δεν θυμάται με ποιο χέρι την κτύπησε. Ακόμα, έκπληξη προκάλεσε η θέση της ότι δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα ποιος ήταν αυτός που την πλησίασε και κατάλαβε ότι επρόκειτο για τον Μ.Κ.1 μετά που αυτός την πλησίασε, την κτύπησε, αυτή έπεσε κάτω και την ύβρισε, σύμφωνα με το περιεχόμενο της κατάθεσης της. Στην προφορική της μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου πρόβαλε κάπως διαφοροποιημένη εκδοχή, καθότι είπε ότι κατάλαβε ότι επρόκειτο για τον Μ.Κ. 1 όταν αυτός την πλησίασε στο μισό μέτρο, και πριν λάβουν χώρα τα υπόλοιπα γεγονότα. Η Μ.Υ.2, που είναι η κόρη της κατηγορουμένης, και πάλι περιέπεσε σε μια σοβαρή αντίφαση σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα. Ενώ στην κύρια εξέταση της παραλείπει να αναφερθεί στο ότι η κατηγορουμένη έπεσε στο έδαφος όταν την κτύπησε ο Μ.Κ.1, εν τούτοις επανέλαβε την ίδια θέση κατά την αντεξέταση της για να προσθέσει σε μεταγενέστερο στάδιο ότι η κατηγορουμένη έπεσε στο έδαφος. Ερωτηθείσα γιατί δεν το ανέφερε αυτό στην κατάθεση της, η Μ.Υ.2 δεν έδωσε ικανοποιητική και πειστική εξήγηση, και απλά είπε ότι δεν θυμόταν ότι δεν το είχε πει, ενώ μετά είπε ότι δεν ρωτήθηκε γι΄ αυτό για να αποφύγει τελικά να δώσει απάντηση, λέγοντας ότι δεν μπορούσε να θυμάται με ποιο χέρι ο Μ.Κ.1 κτύπησε την κατηγορουμένη. Επομένως, δεν ικανοποιούμαι ότι η κατηγορουμένη και η κόρη της είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο, και επομένως η μαρτυρία τους δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστη. Τέλος, αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, τον οποίο αποδέχομαι ως εμπειρογνώμονα με βάση την ειδικότητα του, κάτι το οποίο ουδόλως αμφισβητήθηκε. Επιπλέον, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη, καθότι ο μάρτυρας κατέθεσε με αμεσότητα και κάθε σαφήνεια, ανέφερε την πηγή των πληροφοριών του για να ετοιμάσει το Πιστοποιητικό, Τεκμήριο 3, και επεξήγησε με λεπτομέρεια τον τρόπο και τις πιθανές αιτίες πρόκλησης των τραυμάτων που έφερε η κατηγορουμένη. Σύμφωνα με την πιο πάνω αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που προσάχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, και έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία τόσο του παραπονούμενου, όσο και της κατηγορουμένης και της κόρης της, που ήταν οι μάρτυρες που κατέθεσαν για τα επίδικα γεγονότα, αδυνατώ να καταλήξω σε οποιαδήποτε ευρήματα αναφορικά με το επεισόδιο. Το Δικαστήριο αποκόμισε την εντύπωση ότι και οι δύο πλευρές δεν αποκάλυψαν την αλήθεια στο Δικαστήριο για να εξυπηρετήσουν και βοηθήσουν τη δική τους θέση. Εφόσον η Κατηγορούσα Αρχή φέρει το βάρος απόδειξης της υπόθεσης της στον απαιτούμενο βαθμό, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, καταλήγω ότι αυτή απέτυχε να το πράξει. Το Δικαστήριο διατηρεί τέτοιες αμφιβολίες αναφορικά με την αξιοπιστία του Μ.Κ.1 έτσι ώστε να αδυνατεί να προβεί σε τελικά ευρήματα με ασφάλεια και βεβαιότητα για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, και ως εκ τούτου η κατηγορουμένη αθωώνεται και απαλλάσσεται και από τις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .................. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Αναφορά: Κοινή επίθεση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο