Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αλέξη Σιαρματά, Αρ. Υπόθεσης: 18552/09, 24 Μαϊου 2011

(1), 14Α

(1)(α)(β)

(2)και 22 του περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου του 1976, Ν. 59/76, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών, ο κατηγορούμενος, στις 24.4.2009, στα Κ. Πολεμίδια, στη Λεμεσό, εν γνώσει του είχε στην κατοχή του για εμπορικούς σκοπούς ή έθεσε σε κυκλοφορία ένα αντίγραφο προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή με τίτλο WINDOWS XP Professional 2002 Service Pack 2, της εταιρείας MICROSOFT, σε 6 ηλεκτρονικούς υπολογιστές με αριθμούς 807MDMT2U147, ET786159158LO, HAI7H9FQ819761, ETPC612529560, 807NDTC2U121 και E4185JA095720, και ένα αντίγραφο προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή με τίτλο WINDOWS 2000 SP 4, της εταιρείας MICROSOFT, στον ηλεκτρονικό υπολογιστή με αριθμό 3496AHA205869, που βρίσκονταν εγκατεστημένοι στο Internet Café με την επωνυμία 'CAFÉ 23' που διατηρούσε στην οδό Παναγίας Ευαγγελίστριας, γνωρίζοντας ή έχοντας λόγο να πιστεύει ότι πρόκειται για μη εξουσιοδοτημένα. Η ακροαματική διαδικασία όσον αφορά τους μάρτυρες κατηγορίας ήταν ιδιαίτερα σύντομη, καθότι όλη η μαρτυρία από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής κατατέθηκε σε μορφή εγγράφων, κοινώς παραδεκτών γεγονότων, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου. Όπως αναφέρεται στην κατάθεση του αστ. 2180 Θ. Θεοδοσίου, του ΟΠΕ Λεμεσού, ημερ. 24.4.2009, Τεκμήριο 1, στις 24.4.2009, κατόπιν δικαστικού εντάλματος αναφορικά με υπόθεση ηλεκτρονικών υπολογιστών που χρησιμοποιούνται ως μηχανές τυχερού παιγνιδιού και προγραμμάτων που είναι εγκατεστημένα στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές κατά παράβαση του περί πνευματικής ιδιοκτησίας νόμου, ο αστ. 2180 πήγε με άλλους αστυνομικούς στο επίδικο υποστατικό όπου είδε 9 ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Οι 4 εξ αυτών ήταν σε λειτουργία και στην οθόνη τους απεικονίζονταν τυχερά παιγνίδια, δηλαδή Πειρατές. Ο αστ. 2180 επέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα στον υπεύθυνο του μέρους, που ήταν ο κατηγορούμενος και ο μοναδικός στην αίθουσα όπου υπήρχαν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Ο αστ. 2180 τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε, δηλαδή τη μετατροπή των ηλεκτρονικών υπολογιστών σε μηχανές τυχερού παιγνιδιού, και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «κάμε την δουλειά σου». Ακολούθως ο αστ. 2180 ερεύνησε το υποστατικό και κατέσχε 11 ηλεκτρονικούς υπολογιστές και το χρηματικό ποσό των 550 ευρώ, έναντι απόδειξης παραλαβής. Ο αστ. 2180 επέστησε την προσοχή του κατηγορούμενου εκ νέου στο Νόμο και αυτός έδωσε την ίδια απάντηση. Τα τεκμήρια μεταφέρθηκαν στον αστυνομικό σταθμό Πολεμιδιών και παραδόθηκαν στον αστ. 2202 για περαιτέρω εξέταση της υπόθεσης. Ο αστ. 2202 Χρ. Αθανασιάδης, του αστυνομικού σταθμού Πολεμιδιών, στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο την ίδια μέρα, 24.4.2009, Τεκμήριο

1. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος, στην κατάθεση του, αναφέρει ότι είναι ο κατά νόμο υπεύθυνος του επίδικου υποστατικού το οποίο λειτουργεί από τον Νοέμβριο
2. Αγόρασε τους 4 από τους επίδικους ηλεκτρονικούς υπολογιστές μέσω μιας αγγελίας στην εφημερίδα κατά τον Μάρτιο 2005, αλλά δεν λειτουργούν γιατί δεν έχουν πρόγραμμα ούτε WINDOWS. Ο κατηγορούμενος ενοικιάζει τους υπόλοιπους 7 ηλεκτρονικούς υπολογιστές, από τον Φεβρουάριο 2007, έναντι μηνιαίου ενοικίου. Αυτοί είναι συνδεδεμένοι με το Internet και ο ίδιος πληρώνει την εισφορά. Οι πελάτες πληρώνουν τον ίδιο 3 ευρώ την ώρα για να χρησιμοποιήσουν ηλεκτρονικό υπολογιστή και να συνδεθούν με το Internet, πληρώνουν μόνο σε μετρητά και όχι με πιστωτικές κάρτες, και ο ίδιος δεν γνωρίζει κατά πόσο στοιχηματίζουν οποιαδήποτε άλλα χρήματα στο Internet. Το ποσό των 550 ευρώ είναι οι εισπράξεις των προηγούμενων ημερών. Ο Χάρη Γουάιλντεμποερ εξέτασε τους επίδικους 7 ηλεκτρονικούς υπολογιστές στις 25.5.2009, στον αστυνομικό σταθμό Πολεμιδιών, και ετοίμασε σχετική Δήλωση Αρ. CR 63/11, ημερ. 25.5.2009, Τεκμήριο
3. Ο κ. Γουάιλντεμποερ αναφέρει ότι είναι υπάλληλος της εταιρείας CYFACT, η οποία μεταξύ άλλων προσφέρει υπηρεσίες έρευνας και αναγνώρισης σε υποθέσεις που αφορούν παραβίαση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Ο ίδιος εργοδοτείται τα τελευταία 6 χρόνια ως διερευνητής στη CYFACT και έτυχε εκπαίδευσης στην αναγνώριση μη εξουσιοδοτημένων αναπαραγωγών ταινιών και προγραμμάτων λογισμικού. Λόγω της εκπαίδευσης και της πείρας του είναι σε θέση να αναγνωρίζει μη εξουσιοδοτημένες αναπαραγωγές ταινιών και προγραμμάτων λογισμικού. Έτυχε επίσης εξειδικευμένης εκπαίδευσης από υπάλληλο της Λιβανέζικης θυγατρικής εταιρείας Microsoft Inc από ΗΠΑ, και από ανεξάρτητο σύμβουλο που χρησιμοποιείται από τη Microsoft για να παρέχει μαρτυρία στο Δικαστήριο για την αναγνώριση προιόντων για την Ελλάδα. Ο κ. Γουάιλντεμποερ βρήκε ότι οι 6 ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήταν φορτωμένοι με το προιόν της Microsoft, Microsoft XP Professional 2002 SP 2, ενώ ο 7ος με το προιόν της Microsoft, Windows 2000 SP
4. Ο κ. Γουάιλντεμποερ καταλήγει ως εξής: «

(9)Γνωρίζω ότι η κατοχύρωση πνευματικής ιδιοκτησίας στο πιο πάνω πρόγραμμα λογισμικού ανήκει στη Microsoft κι αυτό μπορεί να επαληθευθεί από το γεγονός ότι η σχετική σημείωση περί κατοχύρωσης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας αναφέρει τη Microsoft ως τον ιδιοκτήτη και τα σχετικά εμπορικά σήματα και εμπορικά ονόματα για το λειτουργικό σύστημα και τις εφαρμογές είναι ευρέως γνωστά, παρουσιάζονται στο συνήθη τους τύπο και όντως ανήκουν στη Microsoft.

(10)Πιστεύω ότι το Λειτουργικό Σύστημα που είναι φορτωμένο επάνω στους 7 υπολογιστές είναι μη εξουσιοδοτημένες αναπαραγωγές ...» Στις 30.6.2009, ο αστ. 2202 παρέδωσε τους 11 πύργους των ηλεκτρονικών υπολογιστών στον Λοχ. 2281 Αλέξη Μαύρο, που υπηρετεί στο Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Δεδομένων (Δ.Ε.Η.Δ.) του Τμήματος Γ' Αρχηγείου Αστυνομίας. Ο Λοχ. 2281 ετοίμασε Έκθεση, ημερ. 30.6.2009, Τεκμήριο 4, στην οποίαν αναφέρεται ότι δεν εντοπίστηκε οτιδήποτε που να δείχνει ότι οι εν λόγω ηλεκτρονικοί υπολογιστές χρησιμοποιούνταν ως μηχανές τυχερού παιγνίου. Την ίδια μέρα ο αστ. 2202 παρέλαβε τα εν λόγω τεκμήρια από τον Λοχ. 2281, και στις 25.7.2009 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο, ο οποίος απάντησε «Δεν παραδέχομαι γιατί ήταν σβηστά για τον λόγο ότι δεν είχα άδεια». Η γραπτή κατηγορία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6. Το Δικαστήριο έχει ασχοληθεί εκτεταμένα με τέτοιας φύσης υποθέσεις και είχε την ευκαιρία να αναλύσει τη νομική πτυχή αυτών και την προσαχθείσα μαρτυρία που είναι πάντα της ίδιας ακριβώς φύσης και προέρχεται από τον Χάρη Γουάιλντεμποερ. Κρίνω σκόπιμο αρχικά να παραθέσω τις νομικές αρχές αναφορικά με το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Τα κριτήρια που διέπουν το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι πολύ γνωστά. Όπως υποδηλώνει ο όρος «εκ πρώτης όψεως» η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης απαιτείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση - βλ. Re In Κάκος

(1985)1 C.L.R. 250. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Azinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, στην οποία αναλύονται οι αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) όταν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ο Δικαστής δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά η απόφαση του περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης - βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στ. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ.

1. Έχοντας κατά νου την προσαχθείσα μαρτυρία και τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, θα εξετάσω τώρα κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Βασικό συστατικό στοιχείο των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση είναι το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας το οποίο προστατεύεται από το Νόμο και η μη εξουσιοδότηση χρήσης αυτού στο πρόγραμμα των επίδικων ηλεκτρονικών υπολογιστών που ανευρέθηκαν και παραλήφθηκαν από το υποστατικό του κατηγορούμενου. Ο όρος «δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας» ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Νόμου 59/76, όπως έχει τροποποιηθεί, ως «το υπό του παρόντος Νόμου προβλεπόμενο δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας». Το Δικαστήριο οφείλει επίσης να ανατρέξει στις πρόνοιες των άρθρων 3 - 7Β του Νόμου που προσδιορίζουν τη φύση, τον τρόπο και τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας επί προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή. Ο τρόπος χρήσης του εν λόγω δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και η προσβολή αυτού προνοούνται στα άρθρα 12 και 13 του Νόμου, ενώ το άρθρο 14Α είναι ειδική διάταξη για την προστασία προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η μοναδική μαρτυρία που προσκομίστηκε για την Κατηγορούσα Αρχή που σκοπεί να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων είναι αυτή του Χάρη Γουάιλντεμποερ, όπως περιέχεται στο Τεκμήριο
2. Με βάση την εν λόγω μαρτυρία και χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε υποκειμενική αξιολόγηση αυτής, καταλήγω ότι αυτή η μαρτυρία δεν είναι ικανή να στοιχειοθετήσει τα συστατικά των αδικημάτων που αφορούν το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και την προσβολή αυτού. Η απλή αναφορά του κ. Γουάιλντεμποερ στην παράγραφο

(9)της Έκθεσης του, Τεκμήριο 3, που εκτίθεται αυτούσια πιο πάνω, στη γνώση του για την κατοχύρωση πνευματικής ιδιοκτησίας στο εν λόγω πρόγραμμα λογισμικού που ανήκει στη Microsoft, δεν είναι ικανοποιητική μαρτυρία για να αποδείξει τον τρόπο κατοχής του εν λόγω δικαιώματος από τη Microsoft, τη φύση του δικαιώματος και πώς αυτό προστατεύεται από το Νόμο. Τέλος, επιθυμώ να ανατρέξω στην κατάθεση του κατηγορούμενου και την απάντηση του στη γραπτή κατηγορία του, Τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα, καθότι αυτές μπορούν να ληφθούν υπόψη στον βαθμό που περιέχουν ενοχοποιητικές δηλώσεις εναντίον του. Επισημαίνω ότι ούτε η κατάθεση του αλλά ούτε και η απάντηση του κατηγορούμενου στη γραπτή κατηγορία του περιέχουν οποιαδήποτε αναφορά που να θεωρηθεί ως ενοχοποιητική για τον ίδιο. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει τα συστατικά των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, ο οποίος απαλλάσσεται και αθωώνεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)............... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: ποινική/ενδιάμεση απόφαση/εκ πρώτης όψεως υπόθεση Αναφορά: προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο