← Κύπρος

Δημοκρατία ν. ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 34443/10, 24  Μαΐου,  2011

Δημοκρατία ν. ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 34443/10, 24 Μαΐου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2011:19 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Μ. Αμπίζα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 34443/10 Μεταξύ: Δημοκρατία v. ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ Κατηγορουμένου ---- Ημερομηνία: 24 Μαΐου, 2011 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Αριστείδης Για τον Κατηγορούμενο: κ. Πουργουρίδης με κ. Μουχταρούδη Κατηγορούμενος: παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α συνολικού βάρους 98.1926 γρ. εκ των οποίων τα 96.8432 γρ. περιείχαν κοκαΐνη σε ποσοστό το ολιγότερο 50% ενώ τα 1.3494 γρ. περιείχαν κοκαΐνη σε ποσοστό το ολιγότερο 20% (1η κατηγορία) και κατοχή της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (2η κατηγορία). Περαιτέρω ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί κατηγορία κατοχής 0.1491 γραμμαρίων κάνναβης (3η κατηγορία). Τα γεγονότα των κατηγοριών 1 και 2 αναφέρονται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 12.5.2011 τα οποία συνοψίζουμε. Στις 14.12.10 και ώρα 15:00 κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε ότι παρά την έξοδο του Αγίου Συλά στον Ύψωνα που οδηγεί στον αυτοκινητόδρομο Πάφου-Λεμεσού με κατεύθυνση τη Λεμεσό θα γινόταν διακίνηση ναρκωτικών, αστυφύλακες του κλιμακίου της ΥΚΑΝ έθεσαν την περιοχή υπό συνεχή και διακριτική παρακολούθηση. Περί ώρα 15:30 της ίδιας ημέρας έγινε αντιληπτό να κινείται ύποπτα στο μέρος το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚTB 756 που οδηγούσε, όπως διαπιστώθηκε αργότερα, ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος κατευθυνόμενος προς την έξοδο Αγίου Συλά που οδηγεί προς τον αυτοκινητόδρομο προς Λεμεσό περίπου 20-25 μέτρα πριν να εισέλθει στον αυτοκινητόδρομο στάθμευσε το αυτοκίνητο του στην αριστερή πλευρά του δρόμου και κατέβηκε από αυτό βλέποντας ύποπτα αριστερά και δεξιά και στη συνέχεια κατευθύνθηκε πεζός προς το χαντάκι στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Ακολούθως έσκυψε και αφού έψαξε στο έδαφος για λίγη ώρα παρέλαβε από το έδαφος ένα νάιλον σακούλι και τρέχοντας επιβιβάστηκε στο όχημα του και αναχώρησε από το μέρος με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Το όχημα τέθηκε υπό παρακολούθηση αφού οι κινήσεις του κρίθηκαν ύποπτες. Το εν λόγω αυτοκίνητο εισήλθε στον αυτοκινητόδρομο Πάφου - Λεμεσού, κατευθύνθηκε ανατολικά, βγήκε από την έξοδο που οδηγεί στο χωριό Παρεκκλησιά και εισήλθε εντός του πρατηρίου βενζίνης Esso όπου στάθμευσε και ο κατηγορούμενος αποβιβάστηκε από το όχημα του. Κατά την ανακοπή και ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν πεζός στο πρατήριο θεάθηκε να βγάζει από την δεξιά τσέπη του μπουφάν που φορούσε ένα πανομοιότυπου τύπου νάιλον σακούλι με αυτό που είχε παραλάβει προηγουμένως και να το τοποθετεί σε κάλαθο σκουπιδιών. Αμέσως και περί ώρα 16:00 ανεκόπη από άνδρες της ΥΚΑΝ για έλεγχο. Ακολούθησε η παραλαβή του σακουλιού από τον κάλαθο και ο Αστ. 4557 κράτησε τα ανευρεθέντα ως τεκμήρια, τα οποία υπέδειξε στον κατηγορούμενο πληροφορώντας τον ότι η ανευρεθείσα άσπρη σκόνη είναι κοκαΐνη η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εν κόκα, εγώ την έσυρα τζιαμέ». Ακολούθως ο ΜΚ5 τον συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και αυτός απάντησε «έκαμα λάθος». Στη συνέχεια και περί ώρα 16:05 ο Αστ. 4557 βρήκε στο σημείο ανακοπής κάτω στο έδαφος δίπλα από τον πιο πάνω αναφερόμενο κάλαθο σκουπιδιών ένα τεμάχιο νάιλον διαφανές σακουλάκι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα άσπρης συμπαγούς ουσίας κοκαΐνης. Μετά που πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για την ανευρεθείσα άσπρη σκόνη και του επεστήθη η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Εν τζιαι τούτη δική μου». Σε θεληματική κατάθεση που έδωσε στη συνέχεια ο κατηγορούμενος ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ανέλαβε να μεταφέρει ένα σακούλι έναντι αμοιβής €

  1. Το περιεχόμενο των σακουλιών μεταφέρθηκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους όπου μετά από σχετικές εξετάσεις βρέθηκε να είναι συνολικού βάρους 98.1926 γρ. εκ των οποίων τα 96.8432 γρ. περιείχαν κοκαΐνη σε ποσοστό το ολιγότερο 50% ενώ τα 1.3494 γρ. περιείχαν κοκαΐνη σε ποσοστό το ολιγότερο 20%. Σε συνάρτηση με την 3η κατηγορία τα γεγονότα αναφέρθηκαν να είναι ως το κατηγορητήριο και ως αναφέρθηκαν κατά την ακρόαση, ήτοι ότι κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και στο πλαίσιο έρευνας στον τόπο διαμονής του κατηγορούμενου ανευρέθη σπαστήρας που περιείχε την αναφερόμενη ποσότητα κάνναβης. Ερωτηθείς σχετικά, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι είναι παλιά και ότι την ξέχασε εκεί. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση 5672/10 του Επαρχ. Δικ. Λεμεσού ημερ. 26.5.2010 όπου για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Β» του επιβλήθηκε ποινή προστίμου €500 και για το αδίκημα του καπνίσματος κάνναβης ποινή προστίμου €
  2. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής ο κ. Πουργουρίδης αναφέρθηκε αρχικά στις διαβαθμίσεις του αδικήματος κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια που καθορίζουν, κατά την εισήγηση του, τις αρχές επιβολής ποινής σε τέτοιο αδίκημα, επικαλούμενος και σχετική νομολογία. Εισηγήθηκε, περαιτέρω, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να το απασχολήσουν δύο ερωτήματα, δηλαδή ποιον θα προμήθευε ο κατηγορούμενος με τα ναρκωτικά και για ποιο λόγο θα τα παρέδιδε. Με τη θέση ότι οι συνθήκες διάπραξης του αδικήματος αυτού στην παρούσα υπόθεση το καθιστούν οριακό ενόψει του ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ιδιοκτήτης του ελεγχόμενου φαρμάκου ούτε το αγόρασε για να το μεταπωλήσει, έχοντας παραλάβει το πακέτο χωρίς να γνωρίζει τι περιείχε και κατέχοντας το για μερικά λεπτά, ο ευπαίδευτος συνήγορος εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει κατά την επιβολή ποινής να λάβει υπόψη τη θέση της υπεράσπισης ότι ο λόγος που ο υποκινητής του αδικήματος τοποθέτησε τα ναρκωτικά και τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο να τα παραλάβει ήταν για να συλληφθεί ο κατηγορούμενος από την αστυνομία. Επίσης, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να ελλείπει το στοιχείο της εμπορίας και της πρόθεσης του κατηγορούμενου να πωλήσει τα ναρκωτικά με σκοπό το κέρδος με αποτέλεσμα να αποτελεί λογικό εύρημα, για σκοπούς επιβολής ποινής, ότι ο κατηγορούμενος κατείχε τα ναρκωτικά με σκοπό την επιστροφή τους στον ιδιοκτήτη τους. Υπέδειξε ακόμη ο κ. Πουργουρίδης ότι θα πρέπει να θεωρηθεί ως μετριαστικός παράγοντας η μη δίωξη του προμηθευτή των ναρκωτικών και η τιμωρία του κατηγορούμενου να γίνει μέσα στα πλαίσια της χαμηλότερης διαβάθμισης του αδικήματος, η δε επιβληθείσα ποινή σ' αυτόν για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια θα πρέπει, σύμφωνα με τη νομολογία, να κυμανθεί μεταξύ 18 μηνών και 2 ετών. Ως προς την πρώτη κατηγορία ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να δοθεί στον κατηγορούμενο η έκπτωση της παραδοχής εφόσον η καταχώριση μη παραδοχής εκ μέρους του Δικαστηρίου έγινε για νομικό λόγο, ενώ ως προς την τρίτη κατηγορία θα πρέπει να του επιδειχθεί επιείκεια λόγω της παραδοχής του και της απεξάρτησης του από τη χρήση κάνναβης ενόσω μάλιστα η προηγούμενη καταδίκη που έχει συνδέεται με χρήση κάνναβης στο παρελθόν. Γενικότερα, ο κ. Πουργουρίδης, πέραν των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων, επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, στις προσωπικές του περιστάσεις, όπως προβάλλουν από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, την οποία υιοθέτησε, προσθέτοντας ότι ο κατηγορούμενος προτού συλληφθεί είχε πρόθεση να συνάψει γάμο με την αρραβωνιαστικιά του και με βάση όλα τα δεδομένα ζήτησε από το Δικαστήριο να επιδείξει επιείκεια επιβάλλοντας ποινή που δεν θα είναι εξοντωτική για τον κατηγορούμενο, δίδοντας του ελπίδα ζωής μετά την αποφυλάκιση του. Για τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ετοιμάστηκε έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο την δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορουμένου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγιώτη

(2001)2 ΑΑΔ 617). Από την έκθεση, η οποία υιοθετήθηκε πλήρως από τον κ. Πουργουρίδη, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 30 ετών, αρραβωνιασμένος και προέρχεται από πολυμελή οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Είναι το τελευταίο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας έχοντας τρεις μεγαλύτερες αδελφές έγγαμες που διαμένουν στη Λεμεσό. Φοίτησε μέχρι την πρώτη τάξη Τεχνικής Σχολής και διέκοψε τη φοίτηση του μετά από ατύχημα που είχε με μοτοσικλέτα. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά και μετά πάροδο 17 μηνών απαλλάχθηκε λόγω μερικής τύφλωσης που παρουσίασε στο αριστερό του μάτι. Μεγάλωσε σε φιλήσυχο οικογενειακό περιβάλλον και πάντοτε διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις με τους γονείς και τις αδερφές του, οι οποίες συνεχίζουν μέχρι σήμερα και η οικογένεια του τον επισκέπτεται στις κεντρικές φυλακές και του προσφέρει συναισθηματική και οικονομική ενίσχυση. Από τα εφηβικά του χρόνια μέχρι πριν τη σύλληψη του απασχολείται ως καλουψιής ενώ για μια περίοδο πέντε χρόνων εργάστηκε ως πλανόδιος πωλητής. Από την ηλικία των 17 ετών έκανε χρήση κάνναβης χωρίς να ενταχθεί σε θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης καθότι δεν αναγνώρισε τέτοια ανάγκη, σταμάτησε δε τη χρήση παράνομων ναρκωτικών ουσιών λίγους μήνες πριν τη σύλληψη του. Η σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, αντανακλάται πρώτιστα στην προνοούμενη από το Νόμο ποινή, όπου για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Α» με σκοπό τη προμήθεια σε άλλο πρόσωπο προνοείται ποινή δια βίου φυλάκισης, για δε το αδίκημα της κατοχής της ίδιας φύσης ουσίας προνοείται φυλάκιση 12 ετών ενώ για κατοχή κάνναβης η προνοούμενη από το Νόμο ποινή είναι 8 χρόνια. Η αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών, ιδιαίτερα όταν αυτές σχετίζονται με την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα επιβεβαιώθηκε πολλές φορές από τη νομολογία. Στην υπόθεση Victor Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 211, όπου έγινε αναφορά στην προηγούμενη νομολογία, τονίστηκε ότι η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό κατοχής των ναρκωτικών (Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 AAΔ 377). Στην παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο βρήκε τον κατηγορούμενο ένοχο για κατοχή ναρκωτικής ουσίας ως ανωτέρω αναφέρεται, που ο νομοθέτης την κατατάσσει στην τάξη Α, καθώς επίσης και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας. Η ενοχή του κατηγορουμένου κρίθηκε στη βάση των λόγων που αναφέρονται και αναλύονται με λεπτομέρεια στην απόφαση του Δικαστηρίου. Αφορά επίσης κατοχή μικρής ποσότητας ναρκωτικής ουσίας τάξεως Β. Σύμφωνα δε με τα γεγονότα όπως τα έχουμε αποδεχθεί, σε όση έκταση αφορούν τις πρώτες δύο κατηγορίες ο κατηγορούμενος με αντάλλαγμα το ποσό των €300, ανέλαβε να μεταφέρει την εν λόγω συσκευασία. Το γεγονός ότι δεν είναι ο ίδιος ο κατηγορούμενος που θα προμήθευε σε τρίτα πρόσωπα τα ναρκωτικά δεν μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε. Ο κατηγορούμενος, έχοντας λίγους μήνες πριν καταδικαστεί για κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών, με στόχο το οικονομικό όφελος, με τις ενέργειες του ουσιαστικά υποβοήθησε στη διοχέτευση ναρκωτικών στην κοινωνία κάτι που θα είχε ως αποτέλεσμα να σπρώξει, νέους κυρίως ανθρώπους, σε αυτή την καταστροφική συνήθεια. Θα ανέμενε κανείς από τον κατηγορούμενο, ως παθόντα που κατάφερε να απεξαρτηθεί, να γνωρίζει τη σοβαρότητα των επιπτώσεων των πράξεων του. Αναφορικά με την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε ο κ. Πουργουρίδης επί του προκειμένου, είναι εμφανές ότι ο κατηγορούμενος, με το ως άνω χρηματικό αντάλλαγμα, ανέλαβε να μεταφέρει την εν λόγω συσκευασία και αφού αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για κοκαΐνη, συνέχισε στη βάση των οδηγιών που είχε, μεταφέροντας τα ναρκωτικά και αφήνοντας τα εντός του πρατηρίου βενζίνης, εμφανώς γνωρίζοντας ότι θα παραλαμβάνονταν από κάποιον, είτε αυτός ήταν ο ιδιοκτήτης είτε άλλο άγνωστο πρόσωπο, για τον περαιτέρω χειρισμό τους. Είναι σε αυτά που περιορίζεται η δράση του κατηγορουμένου και συναφώς λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής τον περιορισμένο αυτό ρόλο του κατηγορούμενου στην όλη υπόθεση. Η τάση που προβάλλει μέσα από τη νομολογία είναι η συνεχιζόμενη αυξητική αυστηρότητα στην επιβολή ποινών για ναρκωτικές ουσίες λόγω της συνεχούς αύξησης σε αριθμό και σε όλο το φάσμα των προνοουμένων αδικημάτων από το νόμο, από την απλή κατοχή μέχρι την εμπορία σκληρών ναρκωτικών. Η αυστηρή αντιμετώπιση επιβάλλεται από την αποδοκιμασία της κοινωνίας για αδικήματα τέτοιου είδους και την ενεργό συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα σε όλα τα επίπεδα για την καταπολέμηση της κοινωνικής μάστιγας, όπως χαρακτηρίζονται τα ναρκωτικά (Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359). Το πρόβλημα όχι μόνο δεν έχει εκλείψει αλλά γίνεται ολοένα και πιο εφιαλτικό όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 124 όπου αναφέρθηκαν τα εξής στη σελ. 130: «όπως τονίστηκε επανειλημμένως από τα Δικαστήρια. , αν επιθυμούμε η εκστρατεία των Δικαστηρίων για πάταξη της μάστιγας των ναρκωτικών, να μην περιοριστεί σε φραστικές αποδοκιμασίες, θα πρέπει οι ποινές που επιβάλλονται να συνάδουν απόλυτα με τις εξαγγελμένες πάγιες θέσεις της νομολογίας, μέσα από τις οποίες διακηρύσσεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων να πατάξουν το πρόβλημα. Όπως τονίστηκε στη Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 577, αν η αυξητική τάση του εγκλήματος συνεχίσει, θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, με την περαιτέρω αύξηση των ποινών.» Έχοντας επισημάνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που προβάλλει από τη φύση τους και τη νομολογία καθώς και τις αυστηρές ποινές που είναι επιβεβλημένο να επιβάλλονται, το Δικαστήριο οφείλει να επιτελέσει και ένα άλλο σοβαρό και ουσιαστικό καθήκον εξατομικεύοντας την ποινή σε συνάρτηση με το πρόσωπο του δράστη και το σύνολο των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων, χωρίς όμως να εξουδετερώνεται το στοιχείο της αποτροπής (Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού
(2001)2 ΑΑΔ 55). Όπως έχει κατ΄ επανάληψη λεχθεί, ακόμη και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή δεν ατονεί η υποχρέωση για εξατομίκευση της ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Όμως οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις σε τέτοιου είδους υποθέσεις λαμβάνονται υπόψη, χωρίς να εξουδετερώνουν την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από τη διάδοση του αργού θανάτου και την καταστροφή προσώπων νέων στην πλειονότητα τους. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου όπως προβάλλουν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, καθώς επίσης και το ότι, όπως ανέφερε ο συνήγορος υπεράσπισης ο κατηγορούμενος είναι αρραβωνιασμένος και είχε πρόθεση να νυμφευθεί σύντομα. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τον ρόλο του κατηγορούμενου στη διάπραξη των αδικημάτων όπως αναλύεται ανωτέρω. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης υπόθεσης ούτε το άτομο που θα προμήθευε άμεσα τα ναρκωτικά στη κοινωνία σαφώς προσδίδει μειωμένο ρόλο στον κατηγορούμενο με την ανάλογη επίδραση στην ποινή που θα του επιβληθεί. Από την άλλη όμως, με δεδομένο ότι ο κατηγορούμενος δεν κατονόμασε το πρόσωπο που τον προμήθευσε τα ναρκωτικά, η μη δίωξη του δεν μπορεί να του αποδώσει περαιτέρω ελαφρυντικό, όπως εισηγήθηκε η υπεράσπιση. Όσον αφορά την 1η κατηγορία η αρχική θέση του κατηγορούμενου ήταν παραδοχή με επιφύλαξη ως προς τη ποσότητα και για νομικούς λόγους το Δικαστήριο καταχώρησε μη παραδοχή. Σε συνάρτηση συνεπώς με την πρώτη κατηγορία κρίνουμε ότι μπορεί να αποδοθεί στον κατηγορούμενο το ελαφρυντικό της παραδοχής τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και ενώπιον των διωκτικών αρχών κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης. Από δε την κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος στην αστυνομία προκύπτουν οι φυσικές ενέργειες, οι οποίες στοιχειοθετούν το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας κάτι που επίσης λαμβάνεται υπόψη. Σε συνάρτηση με την τρίτη κατηγορία λαμβάνουμε υπόψη τη παραδοχή του καθώς και τη θέση του κατά το αρχικό στάδιο διερεύνησης της υπόθεσης ότι επρόκειτο για κατάλοιπο παλιάς δραστηριότητας του. Αφού λάβαμε υπόψη όλα τα πιο πάνω και αφού σταθμίσαμε κάθε σχετικό με την επιμέτρηση της ποινής παράγοντα, εξαντλώντας όλα τα περιθώρια επιείκειας θεωρούμε ότι η αρμόζουσα ποινή είναι η ακόλουθη την οποία και επιβάλλουμε: Στη δεύτερη κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 χρόνων. Στην πρώτη κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή γιατί τα γεγονότα της περιλαμβάνονται σ΄ αυτά της δεύτερης κατηγορίας . Λόγω δε της δραστικότητας της ποινής στη δεύτερη κατηγορία και των γεγονότων της τρίτης κατηγορίας δεν επιβάλλεται ποινή στην τρίτη κατηγορία. Ο χρόνος κράτησης να συνυπολογιστεί. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και δίνονται οδηγίες να καταστραφούν. Τα έξοδα €120 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Υπ.) .......... Κ. Σταματίου, Ε.Δ. (Υπ.) ......... Λ. Καουτζάνη, .Ε.Δ. (Υπ.) .......... Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. Subject: Criminal/Assize Court/Sentence (Ref: Κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.