Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Abdulrahman Al Jasem, Αρ. Υπόθεσης:

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Abdulrahman Al Jasem, Αρ. Υπόθεσης: 6027/11, 27 Μαϊου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B112 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6027/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Abdulrahman Al Jasem, από τη Συρία Κατηγορούμενου - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 27 Μαϊου 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δανιηλίδου Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κα Αδάμου Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, κατόπιν παραδοχής του, κρίνεται ένοχος στην κατηγορία για διάρρηξη κατοικίας και κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 292(α) και 255 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο κατηγορούμενος, στις 5.4.2011, στη Λεμεσό, διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της Ανδρούλας Νικολαίδου με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος μέσα σε αυτή, δηλαδή έκλεψε από αυτή τα αντικείμενα που αναφέρονται πιο κάτω, συνολικής αξίας 10.200 ευρώ, περιουσία της κας Νικολαίδου: 1) Ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας TOSHIBA, χρώματος μαύρου με άγνωστο Α/Α, αξίας 500 ευρώ, 2) Τρία χρυσά γυναικεία δακτυλίδια, συνολικής αξίας 1500 ευρώ, 3) Ένα λευκόχρυσο μονόπετρο δακτυλίδι, αξίας 2500 ευρώ, 4) Ένα λευκόχρυσο σταυρό με διαμάντια, αξίας 1300 ευρώ, 5) Ένα ζεύγος χρυσά σκουλαρίκια, αξίας 100 ευρώ, 6) Δύο χρυσούς σταυρούς, συνολικής αξίας 700 ευρώ, 7) Ένα χρυσό σταυρό με καδένα, αξίας 400 ευρώ, 8) Μία γυναικεία χρυσή καδένα χοντρή, αξίας 500 ευρώ, 9) Ένα χρυσό μενταγιόν με το σχήμα των ΛΟΚ, αξίας 350 ευρώ, 10) Δύο χρυσές αντρικές αντίκες, συνολικής αξίας 1000 ευρώ, 11) Δύο χρυσά βραχιόλια, συνολικής αξίας 1300 ευρώ, 12) Ένα χρυσό μενταγιόν με καδένα, αξίας 300 ευρώ, 13) Ένας χρυσός σταυρός με καδένα, αξίας 200 ευρώ, και 14) Ένα χρυσό κόσμημα σε σχήμα πετάλου, αξίας 50 ευρώ. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, είναι τα ακόλουθα. Στις 5.4.2011 και ώρα 16.00 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού από την παραπονούμενη, Ανδρούλα Νικολαίδου, ότι την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 09.00-14.40, διαρρήχθηκε η κατοικία της που βρίσκεται στην οδό Μιχαήλ Ψέλλου 1 Β, στην περιοχή Αγ. Ιωάννη στη Λεμεσό και κλάπηκε η προαναφερόμενη περιουσία. Την σκηνή επισκέφθηκε η Γ/Αστ. 1944 Στ. Περικλέους, του ΤΑΕ Λεμεσού, και από τις εξετάσεις που έγιναν, διαπιστώθηκε ότι η είσοδος-έξοδος από την κατοικία επιτεύχθηκε από το νότιο αλουμινένιο ανοιγόμενο παράθυρο της κουζίνας, του οποίου αρχικά αφαίρεσαν την εξωτερική αλουμινένια ράγια και ακολούθως άνοιξαν το παράθυρο με σωματική βία, καθότι ήταν ανασφάλιστο. Στην σκηνή μετέβησαν και αστυνομικοί του Κλάδου Δακτυλοσκοπίας του ΤΑΕ Λεμεσού, οι οποίοι διενήργησαν δακτυλοσκοπικό έλεγχο με θετικό αποτέλεσμα. Στις 6.4.2011 και ώρα 02.30, ο αστ. 2458 Μ. Τσαγγαρίδης, της Τροχαίας Λεμεσού, βρισκόταν σε περιπολία στην οδό 28ης Οκτωβρίου στη Λεμεσό και ανέκοψε για συνήθη έλεγχο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής EPM 905, μάρκας Mitsubishi. Από τον έλεγχο που διενεργήθηκε διαπιστώθηκε ότι αυτό οδηγείτο από τον κατηγορούμενο, ο οποίος δεν είχε στην κατοχή του στοιχεία που να αποδείκνυαν την ταυτότητα του, και κατάγεται από την Συρία. Επίσης διεφάνη ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν κάτοχος άδειας οδηγού και πιστοποιητικού ασφαλείας. Ο αστ. 2458 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για τα αυτόφωρα αδικήματα που διέπραξε και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Δεν έκλεψα, είναι γυναίκας μου». Συνοδηγός στο αυτοκίνητο ήταν η Marina Manea, 27 ετών καλλιτέχνιδα. Επίσης, μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή διεφάνη ότι το εν λόγω όχημα είναι εγγεγραμμένο σε τρίτο πρόσωπο και δηλωμένο ως αναζητούμενο από το Τμήμα Τροχαίας Λεμεσού καθότι στις 24.3.2011 ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα στην οδό Πάφου στη Λεμεσό και ο οδηγός του εγκατέλειψε την σκηνή. Από σωματική έρευνα που διενεργήθηκε στον κατηγορούμενο από τον αστ. 2458, εντοπίστηκε στην τσέπη του παντελονιού του η ακόλουθη περιουσία, δύο χρυσά βραχιόλια, ένα χρυσό σήμα 'Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ', μία χρυσή καδένα με εικόνα της Παναγίας, μία χρυσή καδένα, ένας χρυσός σταυρός, ένα χρυσό δακτυλίδι και ένα ζεύγος χρυσά σκουλαρίκια. Όταν ρωτήθηκε, ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις σε σχέση με την κατοχή τους και ο αστ.2458 κράτησε την ανευρεθείσα περιουσία ως τεκμήριο. Στην συνέχεια, στις 6.4.2011 και ώρα 03.00 ο αστ. 2458 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Δεν έκλεψα, είναι γυναίκας μου». Ο κατηγορούμενος και η συνοδηγός οδηγήθηκαν στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού. Ακολούθησε έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου, με τη γραπτή συγκατάθεση του, χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε. Η σύζυγος του κατηγορούμενου, Μαργαρίτα Ανδρέου, σε κατάθεση της, ανέφερε ότι τα χρυσαφικά δεν ήταν δικά της και δεν τα είχε ξαναδεί. Σε συμπληρωματική της κατάθεση, η κα Ανδρέου ισχυρίστηκε ότι ο πρώην σύζυγος της ονομάζεται Μάριος και κατάγεται από την Συρία και της πρότεινε να δώσει κάποια χρυσαφικά στον κατηγορούμενο για να τα πουλήσει, αλλά αυτή αρνήθηκε. Ο αστ. 4797 Στ. Ανδρέου, του ΤΑΕ Λεμεσού, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, στην οποία μεταξύ άλλων ισχυρίστηκε ότι τα χρυσαφικά που βρέθηκαν στην κατοχή του, του τα έδωσε κάποιος Σύριος με το όνομα Μάριος που διαμένει στη Λευκωσία για να τα πουλήσει στη Λεμεσό και να κερδίσει το ποσό των 100 ευρώ. Δεν γνωρίζει περισσότερα στοιχεία που να βοηθήσουν στον εντοπισμό του Μάριου. Ανακρινόμενη, η Marina Manea ανέφερε ότι με τον κατηγορούμενο διατηρούσε ερωτικές σχέσεις τους τελευταίους 3 μήνες και ότι αυτός της χάρισε μία χρυσή αλυσίδα λαιμού με ένα χρυσό σταυρό πριν από ένα μήνα. Ο κατηγορούμενος αρνείται αυτούς τους ισχυρισμούς και ανέφερε ότι γνώρισε την εν λόγω κοπέλα 3 μήνες προηγουμένως και της έδωσε τον σταυρό το βράδυ της 5.4.2011 όταν συναντήθηκαν. Την ίδια μέρα, στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, η παραπονούμενη αναγνώρισε τα χρυσαφικά που είχαν βρεθεί στην κατοχή του κατηγορούμενου ως μέρος των χρυσαφικών που κλάπηκαν από την κατοικία της την προηγούμενη μέρα, καθώς επίσης αναγνώρισε τον σταυρό που ο κατηγορούμενος χάρισε στην κα Manea ως μέρος από την κλαπείσα περιουσία της. Η συνολική αξία της περιουσίας που έχει ανευρεθεί ανέρχεται στα 2.500 ευρώ. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης στις 6.4.2011, και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Εντάξει». Την επόμενη εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης του κατηγορούμενου για 4 μέρες. Στην Έκθεση του εμπειρογνώμονα Αν. Υπαστυνόμου Σάββα, αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος συνδέθηκε δακτυλοσκοπικά με αλουμινένια ράβδο του παραθύρου της κατοικίας της παραπονούμενης που παραβιάστηκε κατά την επίδικη ημερομηνία, με τον παραβιασμένο σύρτη του αλουμινένιου παραθύρου πάνω από την εσωτερική πόρτα και του αλουμινένιου πάνω πλαισίου της εσωτερικής πόρτας της κουζίνας. Τέλος, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση της για μετριασμό της ποινής η συνήγορος του κατηγορούμενου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει σοβαρά υπόψη την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου στο Δικαστήριο, το λευκό ποινικό μητρώο του και τις προσωπικές του συνθήκες όπως αυτές αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Σε αυτή αναγράφονται τα ακόλουθα. Ο κατηγορούμενος κατάγεται από την Συρία και είναι 26 ετών. Είναι παντρεμένος με τη Μαργαρίτα Ανδρέου, 31 ετών, λήπτρια δημοσίου βοηθήματος, και μαζί απέκτησαν 2 παιδιά, ηλικίας 19 και 6 μηνών. Η οικογένεια διαμένει σε ενοικιαζόμενη κατοικία έναντι του μηνιαίου ενοικίου των 400 ευρώ. Ο κατηγορούμενος προέρχεται από διασπασμένη οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του χώρισαν πριν 3 χρόνια και ο πατέρας του τέλεσε δεύτερο γάμο. Ο πατέρας του είναι 65 ετών και εργάζεται ως πλανόδιος πωλητής ειδών ένδυσης, ενώ η μητέρα του είναι 61 ετών, ζει στο Λίβανο και εργάζεται στον τομέα της γεωργοκτηνοτροφίας. Είναι το 9ο από τα 13 παιδιά της οικογένειας, και τα αδέλφια του είναι έγγαμα, ζουν και εργάζονται στην Συρία. Ο κατηγορούμενος φοίτησε σε σχολείο στην πατρίδα του για 6 χρόνια. Από τα εφηβικά του χρόνια απασχολείται σαν εργάτης. Εκτέλεσε κανονικά την στρατιωτική του θητεία. Ο κατηγορούμενος μετέβη στην επαρχία Λεμεσού το 2006 μέσω των μη ελεγχόμενων περιοχών από τη Δημοκρατία για σκοπούς πολιτικού ασύλου. Υπέβαλε αίτηση για πολιτικό άσυλο και ξεκίνησε να εργάζεται ως εργάτης στις οικοδομές, επάγγελμα το οποίος ασκούσε μέχρι την σύλληψη του. Κατά την παραμονή του στην Κύπρο, ο κατηγορούμενος συνήψε δεσμό με τη Μαργαρίτα Ανδρέου, διαζευγμένη μητέρα 2 ανήλικων παιδιών. Το ζεύγος παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο στις 18.2.2009 και απέκτησαν τα 2 παιδιά τους. Η σύζυγος δεν εργάζεται και λαμβάνει δημόσιο βοήθημα. Οι ενδοοικογενειακές σχέσεις χαρακτηρίζονται ως αρμονικές παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Ο κατηγορούμενος παρουσιάζει προβλήματα υγείας και καθοδηγήθηκε να συνεργαστεί με το ιατρικό προσωπικό των Κεντρικών Φυλακών. Ο ίδιος αναγνωρίζει την σοβαρότητα του αδικήματος και εκφράζει την ειλικρινή μεταμέλεια του προς το Δικαστήριο. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος επιθυμεί όπως παραμείνει στην Κύπρο, να εργάζεται και να ασκεί τα γονικά και συζυγικά του καθήκοντα. Η κα Αδάμου τόνισε ότι ο κατηγορούμενος έχει αναλάβει τη φροντίδα και φύλαξη των άλλων 2 παιδιών της κατηγορουμένης και μάλιστα η φυλάκιση του κατηγορούμενου είναι αρκετά ψυχοφθόρα σε όλη την οικογένεια και κυρίως στη μεγάλη κόρη που έχει επηρεαστεί ψυχολογικά σε τέτοιο βαθμό που αρνείται να πηγαίνει σχολείο. Ακόμα το μικρό τους παιδί δεν έχει βαφτιστεί ακόμα και αναμένουν την αποφυλάκιση του κατηγορούμενου για να το πράξουν. Η κα Αδάμου ανέφερε ακόμα ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε με πολύ επιπόλαιο και απερίσκεπτο τρόπο και χωρίς επαγγελματισμό. Ο ίδιος δεν ήταν ο αυτουργός αλλά το άλλο πρόσωπο, το οποίο κατονόμασε ο κατηγορούμενος. Ήταν η θέση της κας Αδάμου, με κάποια επιφύλαξη, ότι το εν λόγω πρόσωπο συνελήφθη ως ύποπτος αλλά αφέθη ελεύθερος γιατί δεν προέκυψε κάτι εναντίον του. Η κα Αδάμου επεσήμανε ακόμα το γεγονός ότι όση περιουσία περιέπεσε στην κατοχή του κατηγορούμενου έχει ανευρεθεί και θα επιστραφεί, ενώ το υπόλοιπο μέρος το πήρε το άλλο πρόσωπο και το επωφελήθηκε αυτό μόνο. Η κα Αδάμου εισηγήθηκε όπως το Δικαστήριο δείξει τη μέγιστη δυνατή επιείκεια, αναγνωρίζοντας ότι η ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αυτή της φυλάκισης. Σε ό,τι αφορά τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής, η σοβαρότητα τους υπογραμμίζεται σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 381, παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: «Στη Γ. εισαγγελέας ν. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, «μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία .», η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου στην Παναγίδη ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104, συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης, προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): «Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη». Η αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων για την προστασία της κοινωνίας είναι επιβεβλημένη, και, όπως τονίστηκε στην υπόθεση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77, είναι αναγκαία η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας και η αυστηρότητα των ποινών είναι ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου. Χρήσιμη αναφορά για την έκταση της ποινής που επιβάλλεται σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις γίνεται στις υποθέσεις Χ"Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 95, Dirazo v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 57 και Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 485. Κρίνω επίσης σκόπιμο να αναφερθώ στις ακόλουθες υποθέσεις που αφορούν τέτοιας φύσης αδικήματα και οι οποίες είναι ενδεικτικές αλλά και καθοδηγητικές για τον τρόπο αντιμετώπισης της παρούσας υπόθεσης. Στην υπόθεση Lungu κ.ά. v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 545, οι εφεσείοντες ήταν 3 νεαροί ηλικίας 22, 20 και 20 ετών αντίστοιχα, με λευκό ποινικό μητρώο, και παραδέχθηκαν τη διάρρηξη αποθήκης και κλοπής από αυτή αθλητικών και άλλων ειδών αξίας Λ.Κ. 280. Μεγάλο μέρος της κλαπείσας περοιουσίας είχε ανευρεθεί και θα επιστρέφετο στον ιδιοκτήτη. Το Εφετείο μείωσε την ποινή φυλάκισης των 6 μηνών που είχε επιβληθεί από το πρωτόδικο Δικαστήριο σε 4 μήνες. Στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 158, ο εφεσείων, 26 ετών, παραδέχθηκε ενοχή για τη διάπραξη διαρρήξεων κατοικίας, στις πλείστες των περιπτώσεων κατά τη διάρκεια της νύκτας, με κλοπές, σε συνολικά 19 κατηγορίες. Λήφθηκαν επίσης υπόψη άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρυνόταν με 4 προηγούμενες καταδίκες. Είχε δύσκολες προσωπικές συνθήκες. Το Εφετείο, τονίζοντας την σοβαρότητα τέτοιας φύσης αδικημάτων, και ειδικότερα των νυκτερινών διαρρήξεων κατοικίας, επικύρωσε την ποινή φυλάκισης των 4 ετών που επέβαλε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Παναγιώτη Νικολάου, Ποινική Έφεση αρ. 212/2009, ημερ. 21.12.2010, ο εφεσίβλητος, ηλικίας 27 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, κρίθηκε ένοχος από το Εφετείο σε υπόθεση διάρρηξης και κλοπής περιουσίας αξίας πέραν των 80,000 ευρώ, η οποία δεν ανακτήθηκε. Παρόλο που το Εφετείο επεσήμανε ότι η ποινή φυλάκισης θα ήταν η ενδεδειγμένη ποινή, εν τούτοις, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν πριν 2 χρόνια χωρίς ο εφεσίβλητος να επιδείξει περαιτέρω αντικοινωνική συμπεριφορά, και ότι ο εφεσίβλητος παρέμεινε υπό κράτηση για 8 μήνες, εξέδωσε διάταγμα κηδεμονίας για 2 έτη με όρους κοινοτικής εργασίας. Η σοβαρότητα του αδικήματος που διέπραξε ο κατηγορούμενος, όπως άλλωστε αναγνώρισε και η συνήγορος υπεράσπισης, είναι αδιαμφισβήτητη. Η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορούμενου βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας με έντονο το συναίσθημα ανασφάλειας που επικρατεί πλέον στους πολίτες του τόπου μας. Το είδος και η αξία της κλοπιμαίας περιουσίας προσδίδει ιδιαίτερη σοβαρότητα στο εν λόγω αδίκημα, χωρίς να μου διαφεύγει βέβαια ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε με άλλο πρόσωπο και ότι στην κατοχή του ιδίου βρέθηκε μόνο μικρό μέρος της κλαπείσας περιουσίας, και η οποία θα επιστραφεί στην παραπονούμενη, ενώ το μεγαλύτερο μέρος αυτής πήγε στα χέρια του άλλου προσώπου και δυστυχώς δεν έχει ανευρεθεί. Ακόμα, λαμβάνω υπόψη ότι ο κατηγορούμενος δεν δίστασε να οικειοποιηθεί την εν λόγω περιουσία με το να δωρίσει στη φίλη του ένα από τα κοσμήματα που έκλεψε, καταδεικνυόντας έτσι την παντελή έλλειψη σεβασμού προς την περιουσία της παραπονούμενης και την ίδια. Δεν παραγνωρίζω ακόμα ότι το άλλο πρόσωπο που ενεπλάκη στη διάπραξη του αδικήματος δεν έχει προσαχθεί ενώπιον της δικαιοσύνης για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της αξιόποινης συμπεριφοράς του. Ακόμα λαμβάνω υπόψη την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου ενώπιον του Δικαστηρίου για τη διάπραξη του αδικήματος, έχοντας βέβαια υπόψη ότι αυτός συνδέθηκε επιστημονικά με την σκηνή του εγκλήματος, και το λευκό ποινικό μητρώο του. Τέλος, λαμβάνω υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου όπως αυτές περιέχονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και εκτίθενται πιο πάνω, και ειδικότερα τα δύσκολα παιδικά του χρόνια και την πρόσφατη δημιουργία της δικής του οικογένειας στην Κύπρο, με την απόκτηση 2 παιδιών, ηλικίας 19 και 6 μηνών. Ακόμα λαμβάνω υπόψη ότι ο κατηγορούμενος στηρίζει και συντηρεί τόσο την σύζυγο του και τα δύο παιδιά τους, αλλά και τα δύο παιδιά της συζύγου του από προηγούμενο της γάμο, τα οποία φαίνεται ότι έχουν πολύ καλές σχέσεις με τον κατηγορούμενο και έχουν επηρεαστεί ψυχολογικά με την παρούσα υπόθεση και την κράτηση του κατηγορούμενου ως υπόδικου. Διαφαίνεται επίσης ότι η οικογένεια αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, όμως οι σχέσεις μεταξύ τους είναι αρμονικές παρά τις δυσκολίες τους. Εν όψει της σοβαρότητας του αδικήματος που διέπραξε ο κατηγορούμενος και του στοιχείου της αποτροπής που προέχει σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, καταλήγω ότι η μόνη κατάλληλη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Ως εκ τούτου στον κατηγορούμενο επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 9 μηνών στην πρώτη κατηγορία. Ανεξάρτητα από την εισήγηση της συνηγόρου υπεράσπισης, θα προχωρήσω να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής έκτισης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3

(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Θεωρώ χρήσιμο ν' αναφερθώ αρχικά στις υποθέσεις Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ 240 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Βασιλείου

(2003)2 Α.Α.Δ. 21 , στις οποίες η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί αναστάληκε ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων των εν λόγω υποθέσεων κατά χρόνο μάλιστα που η ευχέρεια του Δικαστηρίου ήταν πολύ πιο περιορισμένη. Σε σχέση με το άρθρο 3

(2)του τροποποιητικού Νόμου 186 (Ι)/03, αντλώ καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)

(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303)». Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, έχω λάβει υπόψη τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου και δεν ικανοποιούμαι ότι αυτές είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή έκτισης της ποινής φυλάκισης που του έχει επιβληθεί. Η έκτιση της ποινής θα αρχίζει από τις 6.4.2011 που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. (Υπ.) ............... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Ποινή Αναφορά: Διάρρηξη κατοικίας και κλοπή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.