Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ζήνωνα Πολυβίου, Αρ. Υπόθεσης: 26224/09, 31 Μαϊου 2011

(1), 14 Α

(1)(α)(β) και

(2)και 22 του περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου του 1976, Ν. 59/76, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών, ο κατηγορούμενος, στις 16.12.2008, στη Λεμεσό, εν γνώσει του κατείχε για εμπορικούς σκοπούς ή έθεσε σε κυκλοφορία ένα αντίγραφο προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή με τίτλο WINDOWS XP Professional 2002 Service Pack 2, της εταιρείας MICROSOFT, σε 5 ηλεκτρονικούς υπολογιστές, και το ίδιο αντίγραφο προγράμματος και ένα αντίγραφο προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή Office Professional Edition 2003, της εταιρείας MICROSOFT, σε άλλους 3 ηλεκτρονικούς υπολογιστές, που βρίσκονταν εγκατεστημένοι στο υποστατικό που διατηρούσε στην οδό Σπύρου Κυπριανού 147, γνωρίζοντας ή έχοντας λόγο να πιστεύει ότι πρόκειται για μη εξουσιοδοτημένα. Επίσης, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τη δέκατη έβδομη κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κατοχής μηχανής τυχερού παιγνιδιού, κατά παράβαση των άρθρων 2,4

(1)(β) και

(2)(α)(β) του περί Μηχανών Τυχερού Παιγνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου του 1966, Ν. 32(Ι)/

1. Όπως αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος, ο κατηγορούμενος, στις 16.12.2008, στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του 1 ηλεκτρονικό υπολογιστή ο οποίος μετατρεπόταν σε μηχανή τυχερού παιγνιδιού. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής κατατέθηκε υπό τη μορφή εγγράφων ως παραδεκτών γεγονότων, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, ως ακολούθως. Σύμφωνα με την κατάθεση του αστ. 3451 Μ. Γεωργίου, του ΟΠΕ Λεμεσού, Τεκμήριο 1, στις 16.12.2008, δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας, ο αστ. 3451 μαζί με άλλους αστυνομικούς μετέβη στο υποστατικό στην οδό Σπύρου Κυπριανού αρ. 147, κατόπιν πληροφορίας ότι εκεί υπήρχαν εγκατεστημένοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές οι οποίοι χρησιμοποιούνταν προφανώς ως μηχανές ηλεκτρονικού τζόγου και τα προγράμματα που ήταν εγκατεστημένα στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές είναι αντίτυπα αυθεντικών λογισμικών προγραμμάτων χωρίς την εξουσιοδότηση του δημιουργού κατά παράβαση του περί πνευματικής ιδιοκτησίας νόμου. Ο πληροφοριοδότης του ανέφερε ότι επισκέφθηκε το εν λόγω πρακτορείο και αφού έπαιξε τυχερά παιγνίδια μέσω του Internet, έχασε αρκετά χρήματα. Κατά την είσοδο στο υποστατικό, ο αστ. 3451 είδε να υπάρχουν εντός αυτού 13 ηλεκτρονικοί υπολογιστές οι οποίοι ήταν σε λειτουργία. Στην είσοδο του υποστατικού καθόταν ο κατηγορούμενος πίσω από ένα ξύλινο πάγκο, ο οποίος ανέφερε ότι ήταν ο ιδιοκτήτης του υποστατικού. Ο αστ. 3451 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι οι 13 ηλεκτρονικοί υπολογιστές καθώς επίσης ένας φορητός υπολογιστής θα παραληφθούν ως τεκμήρια, και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Κάμετε τη δουλειά σας». Ακολούθως ο αστ. 3451 παρέλαβε τα εν λόγω τεκμήρια, όπως επίσης το χρηματικό ποσό των 630 ευρώ, ένα σημειωματάριο και 2 τετράδια, έναντι απόδειξης παραλαβής, και τα μετέφερε στον σταθμό Μικροπαραβάσεων όπου τα παρέδωσε στον αστ. 1686 για περαιτέρω εξέταση της υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε και προσήλθε στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Λεμεσού. Ο αστ. 1686 Μάριος Παναγίδης, την ίδια μέρα, 16.12.2008, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 3, στην οποία αναφέρει ότι είναι ο ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού «Internet Cafe», το οποίος άνοιξε εδώ και 2 μήνες περίπου, και ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές του δεν είναι για τυχερά παιγνίδια αλλά για επικοινωνία. Στις 22.1.2009 ο Χάρη Γουάιλντεμποερ εξέτασε τους 13 επίδικους ηλεκτρονικούς υπολογιστές στο τμήμα Μικροπαραβάσεων Λεμεσού, και ετοίμασε σχετική Δήλωση με Αρ. Αν. CR 39/10, ημερ. 22.1.2009, Τεκμήριο
2. Σε αυτή αναφέρει ότι είναι υπάλληλος της εταιρείας CYFACT, η οποία μεταξύ άλλων προσφέρει υπηρεσίες έρευνας και αναγνώρισης σε υποθέσεις που αφορούν παραβίαση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Ο ίδιος εργοδοτείται τα τελευταία 5 χρόνια ως διερευνητής στη CYFACT και έτυχε εκπαίδευσης στην αναγνώριση μη εξουσιοδοτημένων αναπαραγωγών ταινιών και προγραμμάτων λογισμικού. Λόγω της εκπαίδευσης και της πείρας του είναι σε θέση να αναγνωρίζει μη εξουσιοδοτημένες αναπαραγωγές ταινιών και προγραμμάτων λογισμικού. Έτυχε επίσης εξειδικευμένης εκπαίδευσης από υπάλληλο της Λιβανέζικης θυγατρικής εταιρείας Microsoft Inc από ΗΠΑ, και από ανεξάρτητο σύμβουλο που χρησιμοποιείται από τη Microsoft για να παρέχει μαρτυρία στο Δικαστήριο για την αναγνώριση προιόντων για την Ελλάδα. Ο κ. Γουάιλντεμποερ βρήκε ότι οι 5 ηλεκτρονικοί υπολογιστές είχαν φορτωθεί με τα προιόντα της Microsoft, Windows XP Professional 2002 Service Pack 2, και οι 3 ηλεκτρονικοί υπολογιστές είχαν φορτωθεί με τα προιόντα της Microsoft, Windows XP Professional 2002 Service Pack 2 και Office Professional Edition
3. Στο Τεκμήριο 4, ο κ. Γουάιλντεμποερ καταλήγει ως εξής: «

(8)Γνωρίζω ότι η κατοχύρωση πνευματικής ιδιοκτησίας στο πιο πάνω πρόγραμμα λογισμικού ανήκει στη Microsoft κι αυτό μπορεί να επαληθευθεί από το γεγονός ότι η σχετική σημείωση περί κατοχύρωσης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας αναφέρει τη Microsoft ως τον ιδιοκτήτη και τα σχετικά εμπορικά σήματα και εμπορικά ονόματα για το λειτουργικό σύστημα και τις εφαρμογές είναι ευρέως γνωστά, παρουσιάζονται στο συνήθη τους τύπο και όντως ανήκουν στη Microsoft.

(9)Πιστεύω ότι τα προαναφέρθεντα προιόντα της Microsoft είναι μη εξουσιοδοτημένες αναπαραγωγές διότι, μεταξύ άλλων, ΔΕΝ υπήρχε:

1. i)End-User License Agreement (EULA)
2. ii)Σωστό Certificate of Authenticity (CoA) Label για το φορτισμένο λειτουργικό σύστημα που βρίσκεται επάνω στους 2 από τους 8 υπολογιστές iii) Installation CD
3. iv)Κανένα τιμολόγιο ή/και απόδειξη των προαναφερθέντων λειτουργικών συστημάτων της Microsoft.»

(10)Δεν μπορούσα να εξετάσω 5 (πέντε) υπολογιστές. ........

(11)Επιπλέον, σημειώνω ότι ο Α.Τ. προιόντος για τις εφαρμογές είναι ο ίδιος στους 3 (τρεις) από τους 8 (οκτώ) ηλεκτρονικούς υπολογιστές που έχω εξετάσει και αυτό επιβεβαιώνει την πιο πάνω μου δήλωση αφού ο Α.Τ. προϊόντος είναι μοναδικός για τον κάθε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Η μόνη πιθανότητα αυτό να γίνει είναι μέσω άδειας αριθμού (volume license) από την Microsoft και καμία τέτοια δεν μου έχει παρουσιαστεί.» Στις 21.2.2009 ο αστ. 1686 παρέδωσε τον ποινικό φάκελο της υπόθεσης και τα τεκμήρια στον αστ. 145 για συνέχιση των εξετάσεων. Στις 17.6.2009 ο αστ. 145 Μ. Αντωνίου, του τμήματος Μικροπαραβάσεων Λεμεσού, κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο ότι είχε στην κατοχή του 13 ηλεκτρονικούς υπολογιστές οι οποίοι είχαν εγκατεστημένα αντίτυπα αυθεντικών λογισμικών προγραμμάτων χωρίς την εξουσιοδότηση του δημιουργού τους, κατά παράβαση του περί πνευματικής ιδιοκτησίας νόμου, και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε ότι ό,τι έχει να πει θα το πει στο Δικαστήριο. Η γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου κατατέθηκε ως Τεκμήριο

1. Ο μοναδικός μάρτυρας που κλήθηκε να δώσει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ο αστ. 1959 Νεκτάριος Κουμίδης, επιτηρητής του Κεντρικού Ηλεκτρονικού Υπολογιστή στο Τμήμα Μελετών & Ανάπτυξης του Αρχηγείου Αστυνομίας. Τα προσόντα και η ειδικότητα του μάρτυρα αποτέλεσαν παραδεκτό γεγονός και από τις δύο πλευρές, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου. Ο Μ.Κ.1 εξέτασε τους επίδικους 13 ηλεκτρονικούς υπολογιστές στο τμήμα Μικροπαράβασεων Λεμεσού στις 11.2.2009 για να διαπιστώσει κατά πόσον αυτοί μπορούν να λειτουργούν σαν μηχανές τυχερού παιγνιδιού. Ο Μ.Κ1 ετοίμασε σχετική κατάθεση, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κύριας εξέτασης του. Σε αυτή αναφέρει ότι στον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή στη διεύθυνση C/Cazino/Golden Palace Casino υπάρχει το εικονίδιο Casino. Ο Μ.Κ.1 συνεχίζει: «Πατώντας πάνω σε αυτό εμφανίζει μια εικόνα καζίνο που γράφει στο πάνω μέρος της οθόνης "Golden Palace. Com. Internet Casino". Πιο κάτω γράφει "Play for Real Money" και δίπλα του "Play for fun". Κάτω δεξιά γράφει "Help" and "Exit". Πατώντας play for fun εμφανίζει οθόνη που έχει να καταχωρήσεις "User Name", "Password", "Nickname". Πιο κάτω γράφει "Login". "Remember Password". Επίσης γράφει "Don't have an account", "Click Create Account". Έβαλα τυχαία κάποιους χαρακτήρες και πάτησα Login. Μου εμφάνισε τότε μια νέα οθόνη καζίνο. Στο πάνω μέρος εμφανίζει 3 κύκλους. Στον πρώτο κύκλο γράφει "20-line-slots.Dennis Rodman slots". Στον δεύτερο κύκλο γράφει "5 real slots. Win 5 $ million". Στον τρίτο κύκλο γράφει "Multiplayer Poker Room". Στα αριστερά έχει μία λίστα με παιγνίδια όπως "card and table games", "slot games". "Progressive games" και άλλα. Στο κάτω μέρος της οθόνης γράφει "PLAY FOR REAL MONEY" " HELP", "OPTION", "EXIT". Στα δεξιά έχει το σχήμα μίας ρουλέτας. Πάνω δεξιά γράφει «current balance $2,000.00 - Cashier». Ακολούθως εμφανίζει το μήνυμα «Can not contact the Gaming Server. Check Internet Connection». Ακολούθως πατώντας εκεί που λέει «CARD AND TABLE GAMES» εμφανίζεται ένα menu με άλλα παιγνίδια. Ανάμεσα σε αυτά επέλεξα το «CASINO WAR» και εμφανίστηκε τότε ένα άλλο menu με τις επιλογές «SINGEPLAYER», «MULPTIPLAYER», «PRIVATEGROUP». Επέλεξα την επιλογή «SINGLE PLAYER» και εμφανίστηκε ένα παιγνίδι με χαρτιά. Στο πάνω μέρος του παιγνιδιού γράφει ΜΙΝ $1, Max $
2. Πιο κάτω έχει μια εικόνα με μάρκες και στα δεξιά και αριστερά χαρτιά σε δέσμες. Στο κάτω μέρος της οθόνης υπάρχουν μέσα σε κύκλους τα ποσά που μπορεί να στοιχηματίσεις. (10,1,5,10,25,100,500). Στα δεξιά έχει ένα κουμπί σε σχήμα κύκλου που γράφει new game. Ακόμα πιο δεξιά γράφει «ΟPTION», «HELP», «ΜΕNU», «CLOSE». Πάνω από τα ποσά γράφει Bet $ και υπάρχει μέρος για να τοποθετηθεί το ποσό. Κάτω αριστερά γράφει «CURRENT BALANCE». Το παιγνίδι παίζεται ως ακολούθως: Διαλέγεις ένα ποσό (πάτησα 500) και εμφανίζονται κάτω από τα ποσά δύο κύκλοι με περιγραφή «DEAL», και «CLEAR BETS». Πατώντας το «DEAL» μπαίνουν χαρτιά δεξιά και αριστερά από την εικόνα με τις μάρκες. Μετά σου γράφει ότι κερδίζεις $
3. Πάτησα «NEW GAME» και έγραψε Last Bet $
4. Διάλεξα $100 και εμφάνισε $
5. Αυτή τη φορά όμως· δεν έγραψε ότι κέρδισες. Κάποτε κερδίζεις και κάποτε όχι. Πατώντας το κουμπί «RESET» εμφανίζεται το κουμπί «NEW GAME». Όλα τα παιγνίδια στην επιλογή «CASINO WAR» είναι σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Όταν επιλέγεις στη λίστα με τα παιγνίδια την επιλογή «VIDEO POKER", και μετά την επιλογή «2 ways ROYAL» δεν εμφανίζει παιγνίδι. Γράφει το μήνυμα «Please check your Internet Connection and restart Casino». Πατώντας έξοδο σου εμφανίζει το μήνυμα αν θέλεις να φύγεις από το παιγνίδι. Επίσης γράφει «powered by Play Tech».» Ο Μ.Κ.1 πρόσθεσε ότι όταν πάτησε την επιλογή «Play for Real Money», δεν μπορούσε να ενωθεί με το Internet για να προχωρήσει, και χρειάζεται Server. Η εν λόγω μηχανή δεν δέχεται νομίσματα ούτε χαρτονομίσματα, και θα μπορούσε να συνδεθεί με ηλεκτρονικό δίκτυο για να παρέχει τη δυνατότητα σε κάποιον να παίζει ένα παιγνίδι με χρήματα. Ο ίδιος δεν γνωρίζει κατά πόσο κάποιος έπαιξε οποιοδήποτε παιγνίδι στον επίδικο ηλεκτρονικό υπολογιστή, για το οποίο ο παίκτης δεν χρειάζεται εξειδικευμένες γνώσεις. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε εισήγηση προς το Δικαστήριο ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου αναφορικά με όλες τις κατηγορίες, καθότι ελλείπει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί τα βασικά συστατικά των αδικημάτων. Αντίθετη ήταν η θέση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ο οποίος εισηγήθηκε ότι με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, και συγκεκριμένα το Τεκμήριο 1 και το Έγγραφο 1, έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, τουλάχιστον αναφορικά με την 17η κατηγορία. Για τον σκοπό εξέτασης της εισήγησης του συνηγόρου υπεράσπισης, κρίνω σκόπιμο αρχικά να παραθέσω τις νομικές αρχές αναφορικά με το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Τα κριτήρια που διέπουν το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι πολύ γνωστά. Όπως υποδηλώνει ο όρος «εκ πρώτης όψεως» η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης απαιτείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση - βλ. Re In Κάκος

(1985)1 C.L.R. 250. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Azinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, στην οποία αναλύονται οι αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) όταν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ο Δικαστής δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά η απόφαση του περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης - βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στ. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ.

1. Έχοντας κατά νου την προσαχθείσα μαρτυρία και τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, θα εξετάσω τώρα κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Βασικό συστατικό στοιχείο των αδικημάτων που αφορούν τις κατηγορίες 1-16 είναι το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας το οποίο προστατεύεται από το Νόμο και η μη εξουσιοδότηση χρήσης αυτού στο πρόγραμμα των επίδικων ηλεκτρονικών υπολογιστών που ανευρέθηκαν και παραλήφθηκαν από το υποστατικό του κατηγορούμενου. Ο όρος «δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας» ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Νόμου 59/76, όπως έχει τροποποιηθεί, ως «το υπό του παρόντος Νόμου προβλεπόμενο δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας». Το Δικαστήριο οφείλει επίσης να ανατρέξει στις πρόνοιες των άρθρων 3 - 7Β του Νόμου που προσδιορίζουν τη φύση, τον τρόπο και τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας επί προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή. Ο τρόπος χρήσης του εν λόγω δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και η προσβολή αυτού προνοούνται στα άρθρα 12 και 13 του Νόμου, ενώ το άρθρο 14Α είναι ειδική διάταξη για την προστασία προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η μοναδική μαρτυρία που προσκομίστηκε για την Κατηγορούσα Αρχή και τείνει να αποδείξει τα συστατικά των αδικημάτων των 16 πρώτων κατηγοριών είναι αυτή του Χάρη Γουάιλντεμποερ, όπως περιέχεται στο Τεκμήριο
2. Με βάση την εν λόγω μαρτυρία και χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε υποκειμενική αξιολόγηση αυτής, καταλήγω ότι αυτή η μαρτυρία δεν είναι ικανή να στοιχειοθετήσει τα συστατικά των αδικημάτων που αφορούν το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και την προσβολή αυτού. Η απλή αναφορά του κ. Γουάιλντεμποερ στην παράγραφο

(8)της Έκθεσης του, Τεκμήριο 4, που εκτίθεται αυτούσια πιο πάνω, στη γνώση του για την κατοχύρωση πνευματικής ιδιοκτησίας στο εν λόγω πρόγραμμα λογισμικού που ανήκει στη Microsoft, δεν είναι ικανοποιητική μαρτυρία για να αποδείξει τον τρόπο κατοχής του εν λόγω δικαιώματος από τη Microsoft, τη φύση του δικαιώματος και πώς αυτό προστατεύεται από το Νόμο. Περαιτέρω, η διαπίστωση του κ. Γουάιλντεμποερ ότι το λειτουργικό σύστημα πάνω στους επίδικους υπολογιστές είναι μη εξουσιοδοτημένες αναπαραγωγές, λόγω έλλειψης κάποιων δεδομένων ή στοιχείων, δεν είναι τεκμηριωμένη για να διαφανεί ο τρόπος αναπαραγωγής έτσι ώστε περαιτέρω να αποδώσει γνώση στον κατηγορούμενο ή λόγο να πιστεύει ο κατηγορούμενος ότι πρόκειται για μη εξουσιοδοτημένο αντίγραφο προγράμματος. Ούτε και η αναφορά του στην παράγραφο

(11)δεν προσθέτει οτιδήποτε, είναι εντελώς γενική και αόριστη, και ως τέτοια δεν είναι ικανή να στοιχειοθετήσει τα συστατικά των αδικημάτων που αναφέρονται πιο πάνω. Η 17η κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 4

(1)(β) του περί Μηχανών Παιγνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου του 1996, Ν. 32(Ι)/96, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Κάθε πρόσωπο το οποίο- ................ (β) έχει υπό τον έλεγχο ή την κατοχή του μηχανή τυχερού παιγνιδιού ........... είναι ένοχο αδικήματος...» Η ερμηνεία του όρου «μηχανή τυχερού παιγνιδιού» περιέχεται στο άρθρο 4

(2)του ιδίου Νόμου, ενώ η τρίτη κατηγορία περιορίζεται στις παραγράφους (α) και (β). Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο τους: «

(2)Για σκοπούς του άρθρου αυτού "μηχανή τυχερού παιγνιδιού" σημαίνει μηχανή που αποβλέπει σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος, ανεξάρτητα από το αν παρέχει ταυτόχρονα δυνατότητες παιγνιδιού ή ψυχαγωγίας ή όχι, και που δεν είναι μηχανή παιγνιδιού ή μηχανή ψυχαγωγίας, περιλαμβάνει δε τις μηχανές που είναι γνωστές με τα ακόλουθα ονόματα ή παρόμοιες τους ή παραλλαγή τους: (α) Μηχανές τύπου πόκερ ή άλλου παρόμοιου παιγνιδιού με τραπουλόχαρτα ή άλλες παραλλαγές ή παραστάσεις∙ (β) μηχανές ιπποδρομιών ή μηχανές με αγώνες δρόμου ή ταχύτητας, όπως σκύλων, αυτοκινήτων ή άλλων∙» Όπως διαφαίνεται από το λεκτικό του άρθρου 4

(2)του Νόμου, η μηχανή θα πρέπει απαραίτητα να αποβλέπει σε παροχή κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος, παρόλο που μπορεί ταυτόχρονα να παρέχει δυνατότητες παιγνιδιού ή ψυχαγωγίας. Η μαρτυρία που προσάχθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την εν λόγω κατηγορία είναι αυτή του Μ.Κ.1. Με μιαν αντικειμενική θεώρηση αυτής, καταλήγω ότι υπάρχει μαρτυρία που να δείχνει ότι ο επίδικος φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής είχε τη δυνατότητα πρόσβασης σε παιγνίδι με τραπουλόχαρτα, το οποίο περιέχεται ρητά στο άρθρο 4

(2)(α), όμως ελλείπει παντελώς μαρτυρία αναφορικά με τη λειτουργία αυτού στο επίδικο υποστατικό κατά τον επίδικο χρόνο εισόδου του αστ. 3451 στο υποστατικό, καθότι η μαρτυρία του αστ. 43451 αναφέρεται στη λειτουργία των 13 ηλεκτρονικών υπολογιστών μόνο, και κυρίως αναφορικά με τη λειτουργία αυτού έναντι κέρδους ή άλλου ανταλλάγματος, που αποτελεί βασική προϋπόθεση για να εντάξει τον επίδικο ηλεκτρονικό υπολογιστή εντός της ερμηνείας του όρου «μηχανή τυχερού παιγνιδιού». Μάλιστα, η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αναφέρεται στη λειτουργία του εν λόγω παιγνιδιού χωρίς ο υπολογιστής να δέχεται χρήματα, και ακόμα στη δυνατότητα σύνδεσης του με ηλεκτρονικό δίκτυο, έτσι ώστε αυτό να αποτελεί ένα πιθανό σενάριο που δεν ισοδυναμεί με μαρτυρία ικανή να στοιχειοθετήσει τα συστατικά του αδικήματος. Η μαρτυρία αναφορικά με την απλή ύπαρξη του εν λόγω φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή στο υποστατικό και με τη δυνατότητα σύνδεσης του με ηλεκτρονικό δίκτυο για να παρέχει την ευχέρεια κάποιος να παίξει το εν λόγω παιγνίδι με χρήματα, δεν είναι τέτοια που να αποδεικνύει τα συστατικά του αδικήματος. Τέλος, επιθυμώ να σχολιάσω την αναφορά του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής στην ύπαρξη της μαρτυρίας του αστ. 3451, όπως περιέχεται στην κατάθεση του που κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός, Τεκμήριο 1, περί του πληροφοριοδότη και τι αυτός του ανέφερε. Όπως είναι γνωστό, η πληροφορία δεν ισοδυναμεί με μαρτυρία στο πλαίσιο της δίκης, δεν μπορεί να αξιολογηθεί ως τέτοια από το Δικαστήριο και επομένως αυτή δεν έχει οποιαδήποτε αξία ή σημασία. Σημειώνω ακόμα ότι η κατάθεση του κατηγορούμενου, Τεκμήριο 3, και η απάντηση που έδωσε στη γραπτή κατηγορία, Τεκμήριο 6, δεν περιέχουν οτιδήποτε που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ενοχοποιητικό εναντίον του. Με βάση όσα αναφέρονται πιο πάνω, κρίνω ότι η μαρτυρία που προσάχθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή δεν είναι ικανή να στοιχειοθετήσει τα συστατικά των αδικημάτων που αφορούν τις κατηγορίες 1 - 17. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)............... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: ποινική/ενδιάμεση απόφαση/εκ πρώτης όψεως υπόθεση Αναφορά: προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας/κατοχή μηχανής τυχερού παιγνιδίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο