Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Θεράποντος Νικολάου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 27102/09, 31 Μαϊου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B116 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Eνώπιον: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 27102/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον Θεράποντος Νικολάου, εκ Λεμεσού Κυριάκου Νικολάου, εκ Λεμεσού Κατηγορουμένων --------------------- Ημερομηνία: 31 Μαϊου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αργυρού Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες γι' αυτούς η κα Πιερούδη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν από κοινού 6 κατηγορίες για αδικήματα που φέρονται να έχουν διαπραχθεί στις 19.7.
- Αυτές αφορούν τα αδικήματα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη εναντίον της Μαρίας Γιούπη, της κοινής επίθεσης εναντίον του Χριστάκη Γιούπη, της απειλής βιαιοπραγίας εναντίον και των δύο λέγοντας τους ότι θα τους σκοτώσουν, της εγκληματικής επέμβασης με την είσοδο στην οικία των παραπονούμενων με σκοπό να ενοχλήσουν και της ανησυχίας. Ο πρώτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο αστ. 459 Αντώνης Βαρελλιτζιής του αστυνομικού σταθμού Πολεμιδιών. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι στις 19.7.2009 και περί ώρα 20.25 οι δύο παραπονούμενοι, Χριστάκης Γιούπης και Μαρία Γιούπη, προσήλθαν στον σταθμό και κατήγγειλαν ότι την ίδια μέρα και ώρα 20.15, ενώ βρίσκονταν στην οικία τους στον 8ο δρόμο Ν. 18, στον Αγ. Νικόλαο στα Κ. Πολεμίδια, μαζί με τον γιο τους Έκτορα και τη φιλενάδα του Μύρω, οι κατηγορούμενοι εισήλθαν στην οικία τους παράνομα και, αφού πρώτα άνοιξαν την πόρτα της κουζίνας, τους επιτέθηκαν με αλουμινένιες ράβδους μήκους 1,5 μέτρου περίπου, τις οποίες κρατούσαν, και άρχισαν να κτυπούν με αυτές τους 2 παραπονούμενους όπως επίσης τον Έκτορα και τη Μύρω σε διάφορα μέρη τους σώματος τους. Ακολούθως οι κατηγορούμενοι εγκατέλειψαν το μέρος. Σύμφωνα με τους παραπονούμενους, οι κατηγορούμενοι πήγαν στην οικία τους γιατί ήθελαν να κτυπήσουν τον Έκτορα λόγω κάποιας παρεξήγησης που έγινε μεταξύ τους το απόγευμα στη θαλάσσια περιοχή του Lady's Smile. Ο αστ. 549 έδωσε ιατρικό έντυπο στη Μαρία Γιούπη για να επισκεφθεί τις Α΄ Βοήθειες Λεμεσού, κάτι το οποίο έπραξε αμέσως, ενώ ο Χριστάκης Γιούπης αρνήθηκε να παραλάβει το ιατρικό έντυπο ισχυριζόμενος ότι δεν είχε εμφανή σημάδια πάνω του. Ο Χριστάκης Γιούπης του παρέδωσε επίσης τις 3 αλουμινένιες ράβδους τις οποίες οι κατηγορούμενοι χρησιμοποίησαν εναντίον τους. Το ιατρικό έντυπο που δόθηκε στη Μαρία Γιούπη κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4, ενώ οι 3 αλουμινένιες ράβδοι κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
- Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι η Έκθεση Ιατρού, που αποτελεί το κάτω μέρος του ιατρικού εντύπου, Τεκμήριο 4, και περιέχει τα ευρήματα του Δρος Α. Κυριάκου, Ιατρικού Λειτουργού του Τ.Ε.Π.Α. Λεμεσού, κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός και από τις δύο πλευρές, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο
- Η εν λόγω Έκθεση φέρει ημερομηνία 20.7.2009 και ώρα 02.30, και αναφέρει ότι η Μαρία Γιούπη ανέφερε ότι κτυπήθηκε από άλλο άτομο, και ανέφερε κτύπημα στο κεφάλι και ζαλάδα. Σύμφωνα με τον Δρα Ιωάννου, η παραπονούμενη δεν έφερε εξωτερικές κακώσεις στο κεφάλι, αλλά έφερε υποδόριο αιμάτωμα με απώλεια δέρματος αριστεράς άκρας χειρός ραχιαία και μώλωπες ωμοπλάτης. Παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Δόθηκε φαρμακευτική αγωγή και απολύθηκε με οδηγίες. Στις 20.7.2009 ο Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον δεύτερο κατηγορούμενο, Τεκμήριο 3, στην οποία αναφέρει ότι την επίδικη μέρα πήγε με τον πατέρα του, πρώτο κατηγορούμενο, στην οικία των παραπονούμενων για να μιλήσουν με τον γιο τους Έκτορα για μια παρεξήγηση που ο τελευταίος είχε με τον πατέρα του, αλλά επειδή κανείς δεν άνοιγε την πόρτα έφυγαν χωρίς να συμβεί οτιδήποτε. Ο Μ.Κ.1 είπε επίσης ότι ο ίδιος δεν εξέτασε τις ράβδους για να διαπιστώσει κατά πόσον είχαν αίμα ή αναφορικά με δακτυλικά αποτυπώματα. Ο Λοχ. 4822 Δ. Δράκος, του αστυνομικού σταθμού Πολεμιδιών, συνέλαβε και τους 2 κατηγορούμενους δυνάμει δικαστικών ενταλμάτων σύλληψης, και αφού τους επέστησε την προσοχή στο Νόμο, ο πρώτος απάντησε «Δεν παραδέχομαι έτσι πράγματα δεν εγινήκαν» ενώ ο δεύτερος απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Ο Λοχ. 4822 έλαβε επίσης ανακριτική κατάθεση από τον πρώτο κατηγορούμενο, ο οποίος ανέφερε ότι είχε παρεξηγηθεί με τον γιο των παραπονούμενων Έκτορα, ο οποίος είναι γείτονας τους, το ίδιο απόγευμα στη θαλάσσια περιοχή του Lady' s Smile και πήγε με τον γιο του στην οικία του για να λύσουν την παρεξήγηση τους. Επειδή ο Έκτορας δεν άνοιγε την πόρτα της οικίας των παραπονούμενων, αυτοί έφυγαν χωρίς να συμβεί οτιδήποτε. Η ανακριτική κατάθεση του πρώτου κατηγορούμενου κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Αργότερα την ίδια μέρα ο αστ. 756 Χ. Πατσαλίδης του αστυνομικού σταθμού Πολεμιδιών, κατηγόρησε γραπτώς τους δύο κατηγορούμενους και αφού τους επέστησε την προσοχή στο Νόμο, ο πρώτος απάντησε «Δεν παραδέχομαι είναι όλα ψέματα» ενώ ο δεύτερος απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Οι γραπτές κατηγορίες των κατηγορουμένων κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 7 και 8 αντίστοιχα. Ο παραπονούμενος, Χριστάκης Γιούπης, κλήθηκε ως ο δεύτερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή. Ο Μ.Κ.2 υιοθέτησε την κατάθεση του προς την αστυνομία ως μέρος της κύριας εξέτασης του. Σε αυτή ο Μ.Κ.2 αναφέρει τα ακόλουθα. Στις 19.7.2009 γύρω στις 5 το απόγευμα ο ίδιος και η σύζυγος του είχαν πάρει τα εγγόνια τους περίπατο, όταν στις 6.30 η σύζυγος του έλαβε τηλεφώνημα από τη Μύρω ότι ο Έκτορας μάλωσε με τον πρώτο κατηγορούμενο στη θάλασσα στο Lady's Smile.Τότε πήραν τα εγγόνια τους στο σπίτι τους και η ώρα 8.15 πήγαν στο σπίτι, όπου διαμένουν και ο Έκτορας με τη Μύρω. Οι 2 τελευταίοι βρίσκονταν στο σπίτι και συζητούσαν για την παρεξήγηση με τον πρώτο κατηγορούμενο. Μετά από 5 λεπτά, άνοιξε η πόρτα της κουζίνας και ο Μ.Κ.2 είδε τον πρώτο κατηγορούμενο με τον γιο του, τον δεύτερο κατηγορούμενο, να προσπαθούν να μπουν μέσα στο σπίτι για να κτυπήσουν τον Έκτορα. Έξω από την κουζίνα ήταν ένας φλόκος και μία σκούπα, και τα πήραν και άρχισαν να κτυπούν τόσο τον ίδιο όσο και την σύζυγο του και τη Μύρω. Οι κατηγορούμενοι προσπάθησαν να προχωρήσουν μέσα στο σπίτι για να κτυπήσουν τον Έκτορα και αυτοί στάθηκαν εμπόδιο τους ενώ οι κατηγορούμενοι ήταν εξαγριωμένοι και απειλούσαν ότι θα τους σκοτώσουν και ότι «Όπου βρίσκουμε τον Έκτορα θα τον σπάσουμε που το ξύλο». Πριν οι κατηγορούμενοι φύγουν από το σπίτι ο Μ.Κ.2 έριξε ένα γυάλινο ποτήρι που βρήκε πάνω στο τραπέζι έξω από την κουζίνα και έσπασε πάνω στον παραστατό της πόρτας. Ο Μ.Κ.2 δεν έπαθε κάτι σοβαρό από τα κτυπήματα, ενώ η σύζυγος του κτύπησε από αλουμινένια ράβδο, που κρατούσαν και οι δύο, στο αριστερό χέρι και έτρεχε αίμα. Μετά οι κατηγορούμενοι έφυγαν απειλώντας ότι θα τους σκοτώσουν και θα τους κάνουν κακό. Η σύζυγος του τηλεφώνησε στην αστυνομία η οποία πήγε στο σπίτι τους και της είπαν να πάει στο Νοσοκομείο για εξετάσεις. Ο Μ.Κ.2 πρόσθεσε ότι οι κατηγορούμενοι στέκονταν στον παραστατό της πόρτας της κουζίνας και δεν μπήκαν μέσα. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 5 ως τα σκουπόξυλα που είχαν έξω στη βεράντα και είπε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος το κτύπησε πάνω στον τοίχο και κτύπησε την σύζυγο του στο αριστερό χέρι. Ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο ήρθε σε επαφή με το Τεκμήριο
- Ο Έκτορας και η Μύρω βρίσκονταν μέσα στην κουζίνα και οι δύο παραπονούμενοι μπήκαν στον παραστατό της πόρτας για να μην αφήσουν τους κατηγορούμενους να μπουν μέσα. Ενώ είπε ότι οι κατηγορούμενοι τους είπαν ότι θα τους σκοτώσουν την ώρα που έφευγαν, μετά είπε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος μόνο τους είπε ότι θα τους σκοτώσει. Το ίδιο βράδυ ο Μ.Κ.2 απέσυρε το παράπονο του στην αστυνομία καθότι είναι γείτονες, και δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα μεταξύ τους. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.2 είπε ότι το μόνο που έμαθε όταν πήγαν στο σπίτι και είδαν εκεί τον Έκτορα με τη Μύρω ήταν ότι ο Έκτορας μάλωσε με τον πρώτο κατηγορούμενο, το οποίος τους είπε η Μύρω. Ο Μ.Κ.2 αναγνώρισε ότι η αναφορά του σε σκούπα και φλόκο στην κατάθεση του ίσως να είναι λανθασμένη και επέμενε ότι ο Λοχίας πήγε στο σπίτι τους και παρέλαβε τα σκουπόξυλα και η σύζυγος του δεν πήρε κανένα έντυπο και την πήρε η Μύρω από το σπίτι απευθείας στο Νοσοκομείο. Αργότερα πήγαν στον αστυνομικό σταθμό, ενώ σε υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης ότι πήγαν στον σταθμό πρώτα, απάντησε ότι δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί. Ερωτηθείς ποιος έσπασε το ποτήρι, ο Μ.Κ.2 απάντησε ότι δεν ήξερε αλλά το άκουσε που είχε σπάσει. Ο Μ.Κ.2 είπε ότι και οι δύο κατηγορούμενοι κουνούσαν τα σκουπόξυλα πάνω από τα κεφάλια τους 2-3 φορές, και ενώ έφευγαν έλεγαν ότι θα τους σκοτώσουν όπου τους βρουν. Στο τέλος της αντεξέτασης του είπε ότι όταν μπήκαν στο σπίτι και η σύζυγος του άκουσε ότι μάλωσαν, λιποθύμησε, και ο ίδιος με τη Μύρω πήγαν να της δώσουν νερό και να την συνεφέρουν. Εκείνη την ώρα μπήκαν οι κατηγορούμενοι, η σύζυγος του συνήλθε και αυτοί έμειναν στην πόρτα. Η Μαρία Γιούπη ήταν η τελευταία μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή. Η Μ.Κ.3 με την σειρά της υιοθέτησε την κατάθεση της προς την αστυνομία ως μέρος της κύριας εξέτασης της. Στην κατάθεση της η Μ.Κ.3 αναφέρει τα ακόλουθα. Στις 19.7.2009 το απόγευμα η Μ.Κ.3 έλαβε τηλεφώνημα από τη Μύρω ότι έγινε κάποια παρεξήγηση ανάμεσα στον Έκτορα και τον γείτονα τους, πρώτο κατηγορούμενο, ο οποίος θύμωσε και ζήλεψε επειδή ο Έκτορας άγγιξε φιλικά την σύζυγο του πρώτου κατηγορούμενου, ενώ βρίσκονταν στο Lady's Smile. Έτσι αποφάσισαν να πάνε εκεί γιατί ανησύχησε μήπως ο πρώτος κατηγορούμενος κάνει κακό στον γιο τους. Ενώ κατευθύνονταν προς τα εκεί, η Μύρω της τηλεφώνησε και της είπε ότι επέστρεψαν στο σπίτι και πήγαν και αυτοί εκεί. Μόλις μπήκαν μέσα, και ενώ η Μ.Κ.3 βρισκόταν στην κουζίνα, άκουσε τη Μύρω που έλεγε στον Έκτορα «Γιατί επήες; Για να σε σκοτώσει;» και αναστατώθηκε και λιποθύμησε. Ο Έκτορας και η Μύρω προσπάθησαν να την συνεφέρουν. Ενώ βρισκόταν ξαπλωμένη στο πάτωμα της κουζίνας και άρχισε να βρίσκει τις αισθήσεις της, είδε δύο άτομα να στέκονται από πάνω της και κατάλαβε ότι ήταν οι κατηγορούμενοι. Η Μ.Κ.3 σηκώθηκε και είδε τους κατηγορούμενους να κρατούν στα χέρια τους αλουμινένια κοντάρια που χρησιμοποιεί για να σκουπίζει και είχε τοποθετημένα έξω από την κουζίνα. Ενώ οι κατηγορούμενοι στέκονταν στην πόρτα της κουζίνας με το ένα πόδι μέσα στην κουζίνα, γύρισαν τα κοντάρια προς τα πάνω της και άρχισαν να την κτυπούν. Ακριβώς πίσω της στέκονταν ο Μ.Κ.2, ο Έκτορας και η Μύρω, και τους κτυπούσαν και αυτούς με τα κοντάρια. Δεν είδε ακριβώς πού τους κτυπούσαν, και η ίδια είχε τα μάτια της σκεπασμένα με τα χέρια της επειδή φοβήθηκε, ενώ οι κατηγορούμενοι την κτυπούσαν με τα κοντάρια στα χέρια της, το σβέρκο και σε όλη την πλάτη. Οι κατηγορούμενοι έσπασαν πάνω τους 3 κοντάρια από αλουμίνιο. Νομίζει ότι την κτυπούσαν και με τα χέρια τους. Κατόπιν δικής της παράκλησης, οι κατηγορούμενοι έφυγαν μετά από λίγα λεπτά. Το περιστατικό θα έγινε γύρω στις 8.15 το βράδυ. Η ίδια επισκέφθηκε τις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, όπως της είπε η αστυνομία, ενώ ο Έκτορας και η Μύρω δεν ήθελαν να δώσουν κατάθεση γιατί φοβούνται για τη ζωή τους. Η Μ.Κ.3 είπε προφορικά στο Δικαστήριο ότι έσπασαν οι φλέβες των χεριών της και έτρεχε αίμα, αυτό ήταν εμφανές όταν πήγε στις Α΄ Βοήθειες και αναφέρεται στο ιατρικό πιστοποιητικό. Κατά το επεισόδιο, οι κατηγορούμενοι είχαν το ένα πόδι τους πάνω στο σκαλί της κουζίνας, ενώ η ίδια στεκόταν στην πόρτα. Ο Έκτορας και η Μύρω δεν είχαν συμμετοχή στο επεισόδιο και στέκονταν πίσω από την ίδια και τον σύζυγο της. Στην αντεξέταση της η Μ.Κ.3 είπε ότι λιποθύμησε και έπεσε ακριβώς στην πόρτα της κουζίνας, και το κεφάλι της βρισκόταν στην είσοδο της κουζίνας, και όταν βρήκε τις αισθήσεις της οι κατηγορούμενοι ήταν από πάνω της και άρχισε να φωνάζει στον πρώτο κατηγορούμενο ενώ στάθηκε στην είσοδο της πόρτας. Παρόλο που δεν ήταν βέβαιη πού κτυπούσαν οι κατηγορούμενοι με τα 3 σκουπόξυλα, εν τούτοις είπε ότι κτυπούσαν και πάνω της και πάνω στην πόρτα. Η Μ.Κ.3 είπε επίσης ότι οι κατηγορούμενοι δεν κτύπησαν τον Έκτορα και τη Μύρω, επειδή αυτοί ήταν προς τα πίσω, και σχολίασε την αναφορά στην κατάθεση της ότι οι κατηγορούμενοι τους κτύπησαν και αυτούς λέγοντας ότι όλοι ήταν εκεί στην πόρτα αλλά αυτοί δεν έφεραν τραύματα. Όταν τέθηκε στη μάρτυρα ότι δεν ανέφερε στην κατάθεση της ότι οι κατηγορούμενοι κτύπησαν την πόρτα, αυτή είπε ότι ήταν ζαλισμένη. Ακόμα είπε ότι ο αδελφός της την πήρε στο Νοσοκομείο. Τέλος, η Μ.Κ.3 αρνήθηκε την υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης ότι οι κατηγορούμενοι έφυγαν επειδή κανείς δεν τους άνοιγε την πόρτα, και είπε ότι η πόρτα της κουζίνας είναι πάντα ανοικτή, οι κατηγορούμενοι την κτύπησαν, και ότι την επομένη το πρωί ο σύζυγος της και η ίδια απέσυραν το παράπονο τους εναντίον των κατηγορουμένων. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής η συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων καθότι η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει την καταδίκη των κατηγορουμένων σε αυτή. Συγκεκριμένα η κα Πιερούδη αναφέρθηκε στη μαρτυρία των 2 παραπονούμενων και σε διάφορα σημεία αυτής που, κατά τη θέση της, παρουσιάζουν τέτοιες αντιφάσεις σε ουσιώδη θέματα για τα γεγονότα της υπόθεσης που αντικειμενικά την καθιστούν αντινομική και κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει και απαλλάξει τους κατηγορούμενους σε αυτό το στάδιο. Αντίθετη ήταν η εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ο οποίος εξέφρασε τη θέση ότι η μαρτυρία δεν παρουσιάζει τέτοιες αντιφάσεις που να την καθιστούν αντινομική, και ότι η υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται μόνο στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο κ. Αργυρού κάλεσε το Δικαστήριο να καλέσει τους κατηγορούμενους να προβάλουν την υπεράσπιση τους σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Για τον σκοπό εξέτασης της εισήγησης της υπεράσπισης κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αρχικά τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Τα κριτήρια που διέπουν το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι πολύ γνωστά. Όπως υποδηλώνει ο όρος «εκ πρώτης όψεως» η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης απαιτείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση - βλ. Re In Κάκος
(1985)1 C.L.R. 250. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Azinas and Another v. Police
(1981)2 C.L.R. 9, στην οποία αναλύονται οι αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) όταν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ο Δικαστής δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά η απόφαση του περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης - βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στ. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Με μιαν αντικειμενική θεώρηση του συνόλου της μαρτυρίας που προσάχθηκε για την Κατηγορούσα Αρχή, και χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε υποκειμενική αξιολόγηση αυτής για τον σκοπό κατάληξης σε οποιαδήποτε συμπεράσματα ή ευρήματα, το Δικαστήριο υιοθετεί την εισήγηση της υπεράσπισης. Το Δικαστήριο περιορίζεται στην απλή επισήμανση κάποιων σημείων της μαρτυρίας των 2 παραπονούμενων για να καταδείξει ότι αυτή, στην όψη της, παρουσιάζει τέτοιες αντιφάσεις που σε αυτό το στάδιο κρίνονται τόσο ουσιώδεις που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει την καταδίκη των κατηγορουμένων σε αυτή. Συγκεκριμένα, παραπέμπω στην κατάθεση του Μ.Κ.2 που αποτέλεσε μέρος της κύριας εξέτασης του ότι οι κατηγορούμενοι πήραν μία σκούπα και ένα φλόκο, με τα οποία κτύπησαν τον ίδιο και την σύζυγο του, ενώ κατά την προφορική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε 3 αλουμινένιες ράβδους, Τεκμήριο 5, με τις οποίες ισχυρίστηκε ότι αυτός και η Μ.Κ.3 κτυπήθηκαν, για να αναγνωρίσει σε κατοπινό στάδιο της μαρτυρίας του ότι πιθανόν η αναφορά αυτή στην κατάθεση του να είναι λανθασμένη. Η Μ.Κ. 3 επέμενε σε 3 αλουμινένιες ράβδους τις οποίες χρησιμοποίησαν οι κατηγορούμενοι. Επίσης ο Μ.Κ.2, στην κατάθεση του, είπε ότι οι κατηγορούμενοι κτύπησαν τον ίδιο και την σύζυγο του, προκαλώντας τραύματα μόνο στην σύζυγο του, καθώς επίσης ότι κτύπησαν τη Μύρω. Η Μ.Κ.3, στη δική της κατάθεση, είπε ότι οι κατηγορούμενοι κτύπησαν τόσο την ίδια όσο και τους υπόλοιπους τρεις που βρίσκονταν εκεί, δηλαδή τον σύζυγο της, τη Μύρω και τον Έκτορα. Στην αντεξέταση της όμως είπε ότι μάλλον ο Έκτορας και η Μύρω δεν κτυπήθηκαν επειδή στέκονταν πίσω, για να πει αμέσως μετά ότι όλοι βρίσκονταν εκεί αλλά αυτοί δεν έφεραν τραύματα. Ο Μ.Κ.2 αναφέρει στην κατάθεση του ότι και οι δύο τον κτύπησαν και τους απειλούσαν ότι θα τους σκοτώσουν, ενώ κατά την προφορική του μαρτυρία περιόρισε τις απειλές να προήλθαν μόνο από τον πρώτο κατηγορούμενο. Η Μ.Κ.3 παραλείπει εντελώς οποιαδήποτε αναφορά σε λόγια που εκστόμισαν εναντίον τους οι κατηγορούμενοι τόσο την κατάθεση της όσο και στην προφορική της μαρτυρία. Επίσης, ο Μ.Κ.2 στην κατάθεση του αναφέρει ότι οι κατηγορούμενοι κτύπησαν την σύζυγο του, η οποία αιμορραγούσε στο χέρι και έφυγαν απειλώντας ότι θα τους σκοτώσουν, ενώ η Μ.Κ.3, χωρίς αναφορά σε λόγια που τους απηύθυναν οι κατηγορούμενοι φεύγοντας, αναφέρει στην κατάθεση της ότι οι κατηγορούμενοι έφυγαν κατόπιν δικής της παράκλησης. Τέλος, η αναφορά και των 2 παραπονούμενων για την αιμορραγία στο χέρι της Μ.Κ.3, και ειδικά η θέση της Μ.Κ.3 ότι αυτή ήταν η κατάσταση της όταν εξετάστηκε στο Τμήμα Α΄ Βοηθειών και γίνεται σχετική καταγραφή στο Τεκμήριο 9, αντικρούεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 9, το οποίο κατατέθηκε από κοινού από τις δύο πλευρές ως παραδεκτό γεγονός και τις δεσμεύει. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Γιαννίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 143. Θεωρώ ότι οι πιο πάνω αναφορές αφορούν τα ουσιώδη σημεία της παρούσας υπόθεσης, καθότι σχετίζονται με την συμπεριφορά των κατηγορούμενων αναφορικά με τον τρόπο επίθεσης τους, τα αντικείμενα που χρησιμοποίησαν, τα πρόσωπα εναντίον των οποίων επιτέθηκαν, τα τραύματα που προκάλεσαν, τα λόγια που είπαν εκεί και τις συνθήκες αποχώρησης τους από την σκηνή, και είναι τέτοιας φύσης που με μιαν απλή επισήμανση αυτών, διαφαίνεται ότι καθιστούν τη μαρτυρία τρωτή σε τέτοιο βαθμό που δεν κρίνεται ικανή να δικαιολογήσει την κλήση των κατηγορουμένων σε απολογία. Τέλος, αναφέρω ότι και οι δύο κατηγορούμενοι στις καταθέσεις τους παραδέχονται ότι πήγαν στο σπίτι των παραπονούμενων, προβάλλοντας βέβαια τη δική τους εκδοχή για τον σκοπό της μετάβασης τους εκεί και τι έγινε. Η απλή παραδοχή τους από μόνη της ότι πήγαν στο σπίτι των παραπονούμενων δεν περιέχει οτιδήποτε το ενοχοποιητικό εναντίον τους έτσι ώστε αυτή η μαρτυρία να μην είναι ικανή να στοιχειοθετήσει την πέμπτη κατηγορία. Με βάση όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή κατάφερε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων αναφορικά με όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι απαλλάσσονται και αθωώνονται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.)............... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: ποινική/ενδιάμεση απόφαση/εκ πρώτης όψεως υπόθεση Αναφορά: επίθεση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο