ΔΗΜΟΥ ΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ ν. ΣΑΒΒΑΚΗ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ, Αρ. Υπόθεσης: 26193/2009, 08.06.11

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη κατάθεση χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα υπεράσπισης. Παράλληλα, κατάθεσε ένα τεκμήριο το οποίο ήταν μία δέσμη από 5 έγχρωμες φωτογραφίες (Τεκμήριο 2Α-Ε). Κατά την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης τα μέρη κατέθεσαν τα εξής παραδεχτά γεγονότα: (α) Ο κατηγορούμενος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου υπ' αριθμό 563, Φ/Σχ.54/51 (στο εξής καλείται 'το ακίνητο'), το οποίο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Γερμασόγειας. (β) Εντός του ακινήτου του κατηγορουμένου υπάρχει τέντα, η οποία βρίσκεται στο πίσω μέρος της αυλής της κατοικίας, βορειοδυτικά. (γ) Αρμόδια αρχή για την έκδοση αδειών οικοδομής εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Γερμασόγειας είναι ο Δήμος Γερμασόγειας. Τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα καθίστανται αυτόματα μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Επιπλέον, εάν και εφόσον κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μέσα από την ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο διαπιστώσει περαιτέρω παραδοχές καθώς επίσης μη αμφισβήτηση επί οποιονδήποτε θέσεων ενός διαδίκου από τον άλλο τότε αυτά θα αποτελούν επίσης μέρος των ευρημάτων του στα πλαίσια έκδοσης της παρούσας απόφασης. Πλήρης έκταση της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά που τηρούνται και κρίνω ότι δεν είναι αναγκαία η λεπτομερής παράθεση της στα πλαίσια σύνταξης της παρούσας απόφασης αφού κατά την ταπεινή γνώμη μου κάτι τέτοιο δεν θα εξυπηρετούσε κανένα πρακτικό σκοπό. Ωστόσο εδώ θα παρουσιαστεί μια συνοπτική αναφορά αλλά περισσότερες λεπτομέρειες της προσαχθείσας μαρτυρίας θα δοθούν εκεί που κρίνεται σκόπιμο για σκοπούς αξιολόγησης της, εξαγωγής ευρημάτων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της. Εν πάσει περιπτώσει, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας έχει μελετηθεί με προσοχή, λαμβάνεται υπόψη και αναλόγως αξιολογείται από το Δικαστήριο. Μοναδικός μάρτυρας της κατηγορούσας αρχής ήταν ο δημοτικός μηχανικός του Δήμου Γερμασόγειας (ΜΚ). Στην κυρίως εξέταση του ανάφερε, μεταξύ άλλων, πως από το γραφείο του εκδίδονται όλες οι άδειες οικοδομής και τα πιστοποιητικά τελικής έγκρισης αλλά και διεξάγονται οι έλεγχοι με σκοπό να διαπιστωθούν εάν τα υποστατικά είναι νόμιμα. Ο μάρτυρας δήλωσε πως στις 23.10.09 επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο μετά που έγινε δέκτης τηλεφωνημάτων από τους γείτονες του κατηγορουμένου και παρατήρησε εργάτες να εργάζονται στο χώρο στα πλαίσια ανέγερσης μιας κατασκευής. Περιγράφοντας την εν λόγω κατασκευή είπε ότι αποτελείται από τέσσερις στύλους διαστάσεων 30 εκ. χ 30 εκ. χ 30 εκ. που τοποθετήθηκαν με τη βοήθεια μπουλονιών πάνω σε μπετό που χύθηκε και γέμισε αντίστοιχους λάκκους βάθους 30 εκατοστών περίπου που είχαν εκσκαφτεί για το σκοπό αυτό. Σύμφωνα με το μάρτυρα, εκτός από τους κάθετους στύλους, υπάρχει και οριζόντια κατασκευή που συνδέεται μαζί τους και πάνω σ' αυτή υπάρχει σιδερένιο μέρος και ρούχο που ανοιγοκλείνει με μηχανισμό, δηλαδή τυλίγεται και ξετυλίγεται. Ο εν λόγω μάρτυρας επίσης ανάφερε πως για να είναι πιο στερεή η κατασκευή, η οποία έχει διαστάσεις 7 μέτρα μήκος και 4 μέτρα πλάτος περίπου, συνδέθηκε με την κυρίως οικοδομή με μπουλόνια στον εξωτερικό τοίχο αυτής. Ο μάρτυρας είπε πως όταν μετέβηκε στο χώρο στις 23.10.09 οι στύλοι ήταν ήδη τοποθετημένοι. Εκεί πληροφόρησε τον κατηγορούμενο πως η επίδικη κατασκευή είναι παράνομη και η ανέγερση της θα πρέπει να σταματήσει ενώ το τμήμα που ήδη κατασκευάστηκε να κατεδαφιστεί. Όπως δήλωσε ο εν λόγω μάρτυρας, ο κατηγορούμενος ήταν αρνητικός στην κατεδάφιση του. Ο μάρτυρας επίσης ανάφερε πως μετέβηκε και άλλη φορά στο χώρο στις 05.11.10 μετά που τα παράπονα των γειτόνων συνέχισαν να υποβάλλονται σε σχέση με την κατασκευή του κατηγορουμένου. Κατά την επίσκεψη αυτή του μάρτυρα λήφθηκαν πέντε έγχρωμες φωτογραφίες από τον ίδιο από βεράντα οικίας που γειτνιάζει με το ακίνητο του κατηγορουμένου. Οι εν λόγω φωτογραφίες εμφανίστηκαν και εκτυπώθηκαν από το μάρτυρα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του στο Δήμο Γερμασόγειας. Στα πλαίσια ενίσχυσης της μαρτυρίας του ο μάρτυρας κατέθεσε τις φωτογραφίες αυτές ως Τεκμήριο 1Α-Ε. Ο μάρτυρας περαιτέρω ανάφερε ότι η επίδικη κατασκευή είναι σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα από τον κατηγορούμενο. Από ότι γνωρίζει και κατόπιν ελέγχου που ο ίδιος προέβηκε από το αρχείο του Δήμου Γερμασόγειας για έκδοση αδειών οικοδομής δεν υποβλήθηκε σχετική αίτηση για άδεια οικοδομής αναφορικά με τη συγκεκριμένη κατασκευή. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανάφερε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι στις 28.04.11 που επισκέφθηκε για τελευταία φορά τον επίδικο χώρο παρατήρησε ότι οι τέσσερις στύλοι που αποτελούν τμήμα της κατ' ισχυρισμό παράνομης κατασκευής βρίσκονται πάνω σε μπουλόνια και τοποθετημένοι στο έδαφος όπως ήταν και η μαρτυρία του κατά την κυρίως εξέταση του απορρίπτοντας έτσι υποβολή του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης ότι την ημέρα της επίσκεψης του οι εν λόγω στύλοι βρίσκονταν πάνω σε βάσεις τροχών. Σε σχετική ερώτηση του συνηγόρου του κατηγορουμένου, ο μάρτυρας διευκρίνισε πως δύο από τους τέσσερις στύλους βρίσκονται στην ίδια σειρά ενώ οι υπόλοιποι δύο βρίσκονται απέναντι και στην ίδια σειρά μεταξύ τους. Σύμφωνα με το μάρτυρα, όλοι οι στύλοι βρίσκονται από νότια προς βόρεια της οικοδομής. Το ίδιο ισχύει και για το σιδερένιο οριζόντιο τμήμα της κατασκευής το οποίο καταλήγει στο κάθετο τμήμα που είναι οι στύλοι. Περαιτέρω, ο μάρτυρας δήλωσε πως στην πρώτη του επίσκεψη στο χώρο, ήτοι στις 23.10.09, πρόσεξε ότι είχαν ανοιχτεί τρεις λάκκοι στους οποίους χύθηκε μπετό μέχρι το επίπεδο του εδάφους. Πρόσεξε ακόμη ότι υπήρχαν μπουλόνια με τους εργάτες να ετοιμάζονται για την τοποθέτηση τριών στύλων τη στιγμή που όλα τα υλικά για την κατασκευή βρίσκονταν επί τόπου και ήταν βαρέου τύπου. Παράλληλα, ανοιχτός ήταν και ο τέταρτος λάκκος χωρίς όμως να έχει χυθεί μπετό σε αυτό. Αφού τον μέτρησε διαπίστωσε πως οι διαστάσεις του ήταν 30 εκατοστά χ 30 εκατοστά χ 30 εκατοστά περίπου. Υποθέτει πως και οι υπόλοιποι τρεις λάκκοι είναι των ιδίων διαστάσεων με αυτές του τέταρτου λάκκου. Όπως ο ίδιος είπε, όταν έφυγε από το χώρο οι εργάτες έσκαβαν τον τέταρτο λάκκο. Σε διάστημα μιας εβδομάδας επισκέφθηκε το χώρο για δεύτερη φορά όπου διαπίστωσε ότι η κατασκευή ήταν ήδη ολοκληρωμένη. Σύμφωνα με το μάρτυρα, ήταν βιδωμένη πάνω σε μπουλόνια και προσαρτημένη στην κυρίως οικοδομή επίσης με μπουλόνι σε απόσταση περίπου 3 μέτρα από το έδαφος. Κατά το μάρτυρα, για να μετακινηθεί η συγκεκριμένη κατασκευή θα πρέπει πρώτα να αποσυναρμολογηθεί και να μετατραπεί σε κομμάτια. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης, ο μάρτυρας υπέδειξε πως η συγκεκριμένη περίπτωση απαιτούσε την έκδοση άδειας οικοδομής επειδή αφορούσε επέκταση της κυρίως οικοδομής. Αντίθετα, στην κυρίως εξέταση του ο κατηγορούμενος (ΜΥ) δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι η κατασκευή, η οποία βρίσκεται έξω από το γκαράζ και στο βάθος της αυλής της κυρίως οικοδομής, διαθέτει τρεις κάθετους στύλους οι οποίοι κάθονται πάνω σε βίδες που είναι κολλημένες πάνω σε μεταλλική βάση που αρχικά απλά καθόταν χωρίς να είναι συνδεδεμένη στο μπετόν του εδάφους. Στη συνέχεια όμως πλαίσιο αποτελούμενο από τέσσερις τροχούς τοποθετήθηκε κάτω από τη μεταλλική βάση και αφού μπήκε μεταλλικό υποστύλωμα για να κρατεί τα οριζόντια μέρη στη θέση τους, βιδώθηκαν οι βίδες που ήταν στη βάση, με τη βάση να στηρίζεται πάνω στο πλαίσιο των τροχών. Η ίδια κατάσταση επικρατεί και στους τρεις στύλους που αποτελούν το κάθετο μέρος της κατασκευής. Τα πλαίσια των τροχών τοποθετήθηκαν τέλη Νοεμβρίου με αρχές Δεκεμβρίου του έτους 2010 ενώ η τέντα κατασκευάστηκε το καλοκαίρι προς φθινόπωρο του έτους

1. Ο λόγος που τοποθετήθηκε πλαίσια τροχών είναι για να μπορεί η κατασκευή να μετακινείται ανάλογα με τη θέση του ήλιου. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, οριζόντια τμήμα υπάρχει μόνο σε μία πλευρά ενώ ολόκληρη η κατασκευή κάθεται και ισορροπεί από μόνη της. Συνεπώς, κατά τον κατηγορούμενο, δεν χρειαζόταν το άνοιγμα λάκκων αλλά ούτε και μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο επειδή υπάρχει λάκκος αποχέτευσης κάτω από τον ένα από τους τρεις στύλους. Στο οριζόντιο τμήμα της κατασκευής υπάρχει μηχανισμός με τον οποίον οι σωλήνες συμπτύσσονται 1,5-2 μέτρα στην κάθε πλευρά της τέντας. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος ανάφερε πως η οριζόντια δοκός της κατασκευής έχει μήκος 4 μέτρα ενώ ο κάθετος στύλος έχει 2,5 μέτρα ύψος. Το δε μήκος της οροφής της τέντας όπου είναι το ρολό είναι 6 μέτρα. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι υπάρχει στύλος βιδωμένος πάνω στο γκαράζ ή πάνω στην οικοδομή ή στον τοίχο αυτής περιμετρικά με μπουλόνια. Επιπλέον, ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι μερικές ημέρες πριν να καταθέσει και μετά την κατάθεση των τεκμηρίων 1Α-Ε από την κατηγορούσα αρχή ο ίδιος με τη φωτογραφικής μηχανής που βρίσκεται στο κινητό τηλέφωνο του προέβηκε στη λήψη πέντε έγχρωμων φωτογραφιών, οι οποίες όμως εμφανίστηκαν και εκτυπώθηκαν από φωτογράφο. Οι εν λόγω φωτογραφίες κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 2Α-Ε. Κατά την αντεξέταση του ο κατηγορούμενος δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως το βάρος της κατασκευής είναι περίπου 100 κιλά και στοίχισε €3.000,00 με το μηχανισμό της τέντας να λειτουργεί τόσο χειροκίνητα όσο και με ηλεκτρισμό. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, οι στύλοι κάθονταν πάνω σε βάσεις πάχους 0, 5- 1 εκατοστό από κοχλίες (βίδες) που ο μάρτυρας ονόμαζε ως 'ππούλλια' ύψους μέχρι 15 εκατοστών και διαμέτρου 1,5-2 εκατοστά, τα οποία βίδωναν σε αυλακώσεις που ο μάρτυρας ονόμαζε 'πάσα'. Κάτω από το στύλο υπήρχε βάση διαστάσεων 30χ30 εκατοστών περίπου και κάτω από αυτή πλαίσιο ύψους 7 εκατοστών περίπου το οποίο ήταν στερεωμένο στο έδαφος. Κατά το μάρτυρα, το δεύτερο πλαίσιο (αυτό προς τη μεριά του εδάφους) χρησιμοποιείτο ως βάση για να είναι σ' αυτή ηλεκτροκολλημένες βίδες αλλιώς αυτές θα κάθονταν πάνω στο πλακόστρωτο του εδάφους και ταυτόχρονα θα περιστρέφονταν μαζί με τον άξονα τους. Οι βίδες ηλεκτροκολλήθηκαν από τεχνικό στις 4 άκρες, περίπου 4 εκατοστά από την άκρη του σίδερου που ήταν πάνω στο μπετό. Η απόσταση μεταξύ των δύο πλαισίων είναι περίπου 6-7 εκατοστά και περιμετρικά αυτής υπάρχει γύψος πάχους 5-6-7 εκατοστών. Ο εν λόγω μάρτυρας περαιτέρω ανάφερε ότι η επίδικη κατασκευή δεν χρειαζόταν στήριξη. Οι βάσεις με τις βίδες είναι για ρύθμιση και ευθυγράμμιση των στύλων και όχι για στήριξη τους. Απορρίπτοντας τη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι οι βίδες εισέρχονταν σε μπετό που χύθηκε μέσα στους στύλους, ο κατηγορούμενος δήλωσε πως δεν υπήρχε λόγος να σκάψει και να χύσει μπετό επειδή: (α) Υπάρχει διακοσμητικό πλακόστρωτο από μπετό και (β) Κάτω από τον ένα εκ των τριών στύλων που αποτελούν το κάθετο μέρος της κατασκευής και ειδικότερα σε βάθος 20 εκατοστών υπάρχει παραδεξάμενο αποχέτευσης με τη σωλήνα να περνά κάτω από το στύλο. Κατά το μάρτυρα, ρυθμίζοντας τις κάτω βίδες ρυθμίζεται η κλίση και το ύψος του στύλου. Περί το τέλος Νοεμβρίου με αρχές Δεκεμβρίου 2010 τοποθετήθηκαν βάσεις με τροχούς. Όπως ο κατηγορούμενος είπε, όταν τοποθετήθηκαν οι τροχοί ανέβηκε η βάση και ο γύψος έσπασε με σκοπό να ρυθμιστεί εκ νέου το ύψος των στύλων. Όταν στη συνέχεια πέρασε το πλαίσιο με τους τροχούς και ηλεκτροκολλήθηκαν δεν υφίστατο λόγος για την ύπαρξη του γύψου. Έτσι σήμερα δεν υπάρχει γύψος αλλά ένα άλλο υλικό παρόμοιο με μπετό στην πάνω πλευρά για να μην σκουριάσουν οι βίδες. Πριν από την τοποθέτηση των βάσεων με τους τροχούς, η κλίση και το ύψος των στύλων ρυθμίζονταν από τις κάτω βίδες ενώ μετά που τοποθετήθηκαν οι τροχοί οι στύλοι έχουν ρυθμιστεί στο ύψος και στο κάθετο όπως ο μάρτυρας χαρακτηριστικά είπε. Οι στύλοι δεν χρειάζονται τώρα ρύθμιση αλλά σε περίπτωση που κάποιος επιθυμεί να τους ρυθμίσει χρειάζεται να σπάσει το υλικό που περιβάλει τις βίδες. Απορρίπτοντας τη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι κάτω από τους στύλους τοποθετήθηκε τετράγωνη σιδερένια πλάκα όπου ανοίχτηκαν τρύπες πάνω σ' αυτή, ο κατηγορούμενος επέμενε πως στην πλάκα ανοίχτηκαν τρύπες με αυλακώσεις ενώ πάνω στην πλάκα με το μπετό κόλλησε τις βίδες. Επίσης, σε υπόδειξη της κατηγορούσας αρχής πως από το Τεκμήριο 1Α φαίνεται να υπάρχει σιδερένιο πασαμάνο κολλημένο πάνω στο στύλο της επίδικης κατασκευής, ο κατηγορούμενος απέρριψε τη θέση αυτή δηλώνοντας πως το αντικείμενο αυτό, το οποίο είχε περισσέψει από άλλη εργασία, δεν είναι κολλημένο στον στύλο της φωτογραφίας αλλά είναι μπογιατισμένο και δεμένο στο συρματόπλεγμα για να μην σκουριάσει. Ο μάρτυρας αυτός επιπλέον ανάφερε ότι τα οριζόντια μέρη της επίδικης κατασκευής συνδέονται με τα κάθετα τμήματα της με πλαίσιο από βίδες, όπως συμβαίνει με τους στύλους αι το έδαφος. Είναι ακόμη η θέση του μάρτυρα ότι το πλαίσιο της τέντας είναι κατά 1 εκατοστό ψηλότερο του πλαισίου της κατασκευής που σχετίζεται με το γκαράζ της κυρίως οικοδομής. Απέρριψε επίσης τη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι το αγκυλωτό αντικείμενο που φαίνεται στο Τεκμήριο 1Β είναι σίδερο που συνδέει το ένα πλαίσιο με το άλλο έτσι ώστε το οριζόντιο τμήμα της τέντας να υποβαστάζεται από ο οριζόντιο πλαίσιο του γκαράζ, λέγοντας πως κατά 90% εκείνο είναι το σύρμα του μηχανισμού της τέντας. Καταλήγοντας, ο κατηγορούμενος δήλωσε πως ο άξονας με τα ρολά είναι τοποθετημένος με δύο μεταλλικά πλαίσια βιδωμένα μεταξύ τους. Πάνω στο δεύτερο πλαίσιο υπάρχει κολλημένη μια δοκός που πάνω σ' αυτή είναι κολλημένη η βάση των ρολών. Τελικές Αγορεύσεις: Στην τελική αγόρευση του ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε στο Δικαστήριο ότι η κατασκευή της τέντας εντός του ακινήτου εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής που η σχετική νομοθεσία παρέχει αφού από την παρουσία του περικλείεται και οριοθετείται χώρος. Σχολιάζοντας την προσαχθείσα μαρτυρία ο κύριος Κουρίδης ευσεβάστως εισηγήθηκε το Δικαστήριο να αποδεχτεί τη μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής ως αληθή και ταυτόχρονα να απορρίψει την μαρτυρία του κατηγορουμένου ως αναξιόπιστη. Με παραπομπή σε νομολογία που κατά την άποψη του δικαιολογεί τη θέση του, ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής δήλωσε πως στη βάση της τεθείσας μαρτυρίας έχουν αποδειχτεί όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων. Ζήτησε την καταδίκη του κατηγορουμένου καθώς και την έκδοση διατάγματος κατεδάφισης της επίδικης κατασκευής. Αντίθετα, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης δήλωσε στο Δικαστήριο πως το επίδικο κατασκεύασμα δεν αποτελεί οικοδομή εντός της έννοιας του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμος, Κεφ.
2. Είναι η θέση του κυρίου Χριστοφόρου ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι η εν λόγω κατασκευή ήταν προσαρτημένη στην κυρίως οικοδομή αλλά και στο έδαφος. Είναι επίσης η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου ότι οι εξηγήσεις του κατηγορουμένου ήταν πιο ορθές, λογικές και συνεπείς από αυτές του μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής. Σύμφωνα με τον εν λόγω συνήγορο δεν υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία που να καταδικάζει τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω, με παραπομπή σε νομολογία πρωτόδικου δικαστηρίου, ο κύριος Χριστοφόρου ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι για την εν λόγω κατασκευή δεν απαιτείτο η έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης από το Δήμο Γερμασόγειας με αποτέλεσμα ο πελάτης του να μην κατέχει οικοδομή για την οποίαν δεν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Με αυτό το σκεπτικό ο κύριος Χριστοφόρου κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τον κατηγορούμενο. Τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανάφεραν στο Δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα επίσημα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν κρίνω σκόπιμο και χρήσιμο να παραθέσω το περιεχόμενο τους κατά τρόπο αναλυτικό, εκτός μόνο όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς εξαγωγής συμπερασμάτων. Οι νομικές θέσεις καθώς και η νομική επιχειρηματολογία τους αλλά και η νομική βάση επί της οποίας εδράζονται, όπως αυτά εκτέθηκαν από τους συνηγόρους, έχουν εξεταστεί με τη δέουσα προσοχή και σοβαρότητα, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και αναλόγως αξιολογούνται από το Δικαστήριο. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων.[1] Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της.[2] Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικρές ανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο.[3] Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα της και την πειστικότητα της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών.[4] Στα πλαίσια προσκόμισης μαρτυρίας εμπίπτει και η κατάθεση εγγράφων. Είδος εγγράφου [5] είναι, μεταξύ άλλων, η κατάθεση μιας φωτογραφίας ως τεκμήριο, η οποία αποτελεί πραγματική μαρτυρία. Μέσα από αυτή κάποιος μάρτυρας μπορεί να εκφράσει τη γνώμη του κατά πόσο αυτή απεικονίζει ένα πρόσωπο ή χώρο ή ένα αντικείμενο ή μία κατασκευή ή μία κατάσταση που ο μάρτυρας βίωσε προσωπικά χωρίς κατ' ανάγκη να πρέπει να είναι εμπειρογνώμονας για κάτι τέτοιο. Ως πραγματική μαρτυρία που μία φωτογραφία είναι, το Δικαστήριο μπορεί, αν δεν υφίσταται θέμα γνησιότητας της, να την αξιολογήσει κατάλληλα δίνοντας της την ανάλογη βαρύτητα και παράλληλα είναι σε θέση, αν είναι ευδιάκριτη να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα. Ομοίως, ένας μάρτυρας γεγονότων, χωρίς να είναι ειδικός, δύναται να συγκρίνει δύο ή περισσότερες φωτογραφίες που θα του υποδειχθούν και να εκφράσει την άποψη του εάν ομοιάζουν ή όχι μεταξύ τους. Στην αγγλική υπόθεση R v. Dodson

(1984)1 W.L.R. 971 είχε τεθεί θέμα αποδεκτότητας φωτογραφιών οι οποίες είχαν ληφθεί από αυτόματη μηχανή ασφαλείας. Το ακόλουθο απόσπασμα που παρατίθεται είναι διαφωτιστικό ως προς τη σχετικότητα τους: "We entertain no doubt that photographs taken by the process installed and operated in the branch office of the building society are admissible in evidence. They are relevant to the issues as to (

1. a)whether an offence was committed and (
2. b)who committed it. What is relevant is, subject to any rule of exclusion - we know of none which is applicable to this situation, prima facie admissible." Με βάση τις προαναφερόμενες αρχές το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Ο μάρτυρας κατηγορίας έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ως δημοτικός μηχανικός του Δήμου Γερμασόγειας και προϊστάμενος του γραφείου από το οποίο εκδίδονται όλες οι άδειες οικοδομής, τα πιστοποιητικά τελικής έγκρισης αλλά και διεξάγονται οι έλεγχοι με σκοπό να διαπιστωθούν τυχόν παράνομες κατασκευές και χωρίς να έχει οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον από την υπόθεση αυτή ήλθε και είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Χαρακτηριστικό της ειλικρίνειας που τον διακατείχε ήταν η ευθύτητα και η σαφήνεια που απαντούσε στις ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν. Η δε κατάθεση του υποστηρίζεται από πραγματική μαρτυρία, ήτοι το Τεκμήριο 1Α-Ε. Παρά την πιεστική αντεξέταση που είχε, εντούτοις δεν υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις για να κλονίσουν την αξιοπιστία του ως μάρτυρα αλλά αντίθετα συνέχιζε να δίδει ευθείς, σαφείς και πειστικές απαντήσεις. Τυχόν μικρές ανακρίβειες που εντοπιστούν μέσα από τη μαρτυρία του αφορούσαν επουσιώδη ζητήματα και δεν ήταν ικανές στο να μολύνουν την αξιοπιστία του ως μάρτυρα. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας αυτός δήλωσε πως η επίδικη κατασκευή είναι σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση και χρησιμοποιείται από τον κατηγορούμενο. Αυτό μέσα από την όλη προσαχθείσα μαρτυρία παρέμεινε αναντίλεκτο και συνεπώς αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Ανάφερε ακόμη πως για την ανέγερση και χρήση της εν λόγω κατασκευής δεν εκδόθηκε άδεια οικοδομής από το Δήμο Γερμασόγειας, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο και επίσης αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Το ότι η κατασκευή ανεγέρθηκε από τον κατηγορούμενο εντός του ακινήτου του επίσης παρέμεινε αναντίλεκτο. Περαιτέρω, το ότι κατά την ημερομηνία που το κατηγορητήριο αναφέρει ως χρόνο διάπραξης του κατ' ισχυρισμό αδικήματος η επί τόπου κατάσταση σε σχέση με την επίδικη κατασκευή απεικονίζεται μέσα από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 1Α-Ε γίνεται παραδεχτό μέσα από τη μαρτυρία του ιδίου του κατηγορουμένου, ο οποίος ισχυρίζεται αναπροσαρμογές και διορθωτικές εργασίες στις βάσεις της κατασκευής με την τοποθέτηση τροχών περί το τέλος Νοεμβρίου με αρχές Δεκεμβρίου 2010, όπως αυτές περιγράφονται πιο πάνω και συγκεκριμένα στο μέρος της παρούσας απόφασης που αφορά την προσαχθείσα μαρτυρία. Η δε μαρτυρία του δημοτικού μηχανικού που προκύπτει μέσα από τις επισκέψεις που ο ίδιος προέβηκε επί τόπου και γενικότερα η περιγραφή και λεπτομέρειες που έδωσε στο Δικαστήριο σε σχέση με την διαδικασία και το αποτέλεσμα της επίδικης κατασκευής αλλά και την ίδια την κατασκευή είναι κατατοπιστικά και ξεκάθαρα. Παράλληλα, το ότι η μαρτυρία του δημοτικού μηχανικού, όπως προαναφέρθηκε, συνάδει με πραγματική μαρτυρία σε συνδυασμό με το ότι η εν λόγω μαρτυρία διέπεται από μια λογική συνέχεια, απλότητα και απαλλαγμένη από υπερβολές την καθιστά πειστική απέναντι στο Δικαστήριο. Συνεπώς, αποδέχομαι τη μαρτυρία του δημοτικού μηχανικού του Δήμου Γερμασόγειας ως αξιόπιστη και κρίνω ότι αυτή εκφράζει την αληθινή όψη των γεγονότων. Μαζί με τη μαρτυρία του αποδέχομαι και το Τεκμήριο 1Α-Ε, το οποίο κατατέθηκε και αναγνωρίστηκε από τον ίδιο τον μάρτυρα ως οι φωτογραφίες που ο ίδιος έλαβε κατά την επίσκεψη του στο χώρο που βρίσκεται η επίδικη κατασκευή στις 05.11.10, εμφάνισε και εκτύπωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του στο Δήμο Γερμασόγειας, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο. Από την άλλη, η μαρτυρία του κατηγορουμένου δεν ήταν πειστική στο Δικαστήριο. Έχοντας ο ίδιος προσωπικό συμφέρον από την υπόθεση αυτή επινόησε ένα φανταστικό σενάριο προκειμένου να προωθήσει τη δική του εκδοχή. Η μαρτυρία του, εκτός από ότι στερείται σοβαρότητας και λογικής, παραμένει εκτεθειμένη από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 1Α-Ε. Ο κατηγορούμενος, στην απεγνωσμένη προσπάθεια του να μειώσει την αξία του εν λόγω τεκμηρίου, πρόβαλε ισχυρισμούς που στερούνται λογικής και πειστικότητας. Συγκεκριμένα, επιχείρησε να πείσει πως η επίδικη κατασκευή διαστάσεων 7 μέτρα χ 4 μέτρα και βάρους 100 κιλών, η οποία κατασκευή αποτελείται από σιδερένια οριζόντια μέρη μήκους 4 μέτρων και κάθετα μέρη (στύλοι) 2,5 μέτρα ύψος, σιδερένια μέρη που ενσωματώνουν στην οροφή της μήκους 6 μέτρων μηχανισμό λειτουργίας τέντας και μηχανισμό λειτουργίας τέντας τόσο χειροκίνητα όσο και με ηλεκτρισμό που συμπτύσσει σωλήνες 1,5-2 μέτρα στην κάθε πλευρά της τέντας, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τη μαρτυρία του δημοτικού μηχανικού του Δήμου Γερμασόγειας αλλά και του ιδίου του κατηγορουμένου καθώς και μέσα από τις φωτογραφίες που κατατέθηκαν, δεν χρειαζόταν στήριξη και υποστήριξη δια της συνδέσεως της μέσα στο έδαφος και πάνω στην κυρίως οικοδομή. Προέβαλε την εκδοχή ότι η εν λόγω κατασκευή στηριζόταν απλώς πάνω σε βάση διαστάσεων 30 εκατοστά χ 30 εκατοστά περίπου κάτω από την οποίαν υπήρχε γύψος πάχους 5-7 εκατοστά και κάτω από αυτόν άλλο πλαίσιο ύψους 7 εκατοστών περίπου στο οποίο ηλεκτροκολλήθηκαν βίδες πάχους 0,5-1 εκατοστό ύψους 15 εκατοστών και διαμέτρου 1,5-2 εκατοστά οι οποίοι κοχλίες βίδωναν σε αυλακώσεις πάνω στην πρώτη βάση που βρίσκεται πλησιέστερα του στύλου, χωρίς να έχουν οποιαδήποτε επαφή με το έδαφος. Πρόκειται για ένα σενάριο που στερείται λογικής και μένει έκθετο στο μυαλό του μέσου λογικού ανθρώπου αναφορικά με θέματα αντοχής, στήριξης και ασφάλειας και γενικά ως μη ανταποκρινόμενο στην πραγματικότητα και ως εκ τούτου δεν γίνεται αποδεχτό από το Δικαστήριο. Ο δε ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι δεν υπάρχει σύνδεση της κατασκευής με το έδαφος διαψεύδεται από το Τεκμήριο 1Α και 1Β μέσα από το οποίο φαίνεται στύλος της κατασκευής να συνδέεται και να στηρίζεται στο έδαφος με τη βοήθεια μπουλονιών ενισχύοντας έτσι την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι η κατασκευή δεν είναι καθ' οιονδήποτε τρόπο προσαρτημένη στην κυρίως οικοδομή επίσης δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ειδικότερα, μέσα από το Τεκμήριο 1Α φαίνεται ότι ο κάθετος στύλος της κατασκευής είναι προσαρτημένος στον τοίχο του συρματοπλέγματος που ανήκει στην κυρίως οικοδομή μέσω οριζόντιας σιδερένιας προβολής αλλά και δια της σύνδεσης και στήριξης του με σιδερένιο αντικείμενο. Ο λόγος που ο κατηγορούμενος επικαλέστηκε για να δικαιολογήσει την ύπαρξη του εν λόγω αντικειμένου, ήτοι ότι είναι μπογιατισμένο μερικώς και δεμένο στο συρματόπλεγμα για να μην σκουριάσει, στερείται σοβαρότητας και λογικής και ως εκ τούτου απορρίπτεται από το Δικαστήριο. Πέραν του ότι το ότι η εκδοχή αυτή καταρρίπτεται από την εν λόγω φωτογραφία, εάν όντως σκοπός του κατηγορουμένου ήταν απλώς η προστασία του μεταλλικού αντικειμένου από την οξείδωση τότε το τελευταίο πράγμα που θα έπρεπε να κάνει είναι το εκθέσει στις καιρικές συνθήκες. Θα μπορούσε να το φυλάξει σε μέρος που θα το προστάτευε από την οξείδωση. Αντίθετα, με τον ισχυρισμό του αυτό ο κατηγορούμενος επιχείρησε ανεπιτυχώς να υποβαθμίσει το ρόλο του εν λόγω αντικειμένου. Επίσης, μέσα από το Τεκμήριο 1Β προκύπτει η σύνδεση δια σιδερένιου αντικειμένου του οριζόντιου μεταλλικού μέρους της επίδικης κατασκευής με το οριζόντιο μέρος της κατασκευής του γκαράζ της κυρίως οικοδομής. Μέσα από την πιο πάνω φωτογραφία φαίνεται το μεταλλικό μέρος της επίδικης κατασκευής να υποβαστάζεται με τη βοήθεια του εν λόγω σιδερένιου αντικειμένου από το οριζόντιο μέρος της κατασκευής του γκαράζ της κυρίως οικοδομής. Σε ερώτηση του Δικαστηρίου να εξηγήσει το ρόλο του προαναφερομένου σιδερένιου αντικειμένου, ο κατηγορούμενος αρχικά δήλωσε πως δεν γνώριζε αλλά στη συνέχεια διαφοροποιήθηκε προβάλλοντας τελικά ένα ισχυρισμό για τον οποίον δεν ήταν απόλυτα σίγουρος, ήτοι πως κατά 90% ήταν το σύρμα του μηχανισμού της τέντας, στοιχείο που δείχνει ότι ούτε ο ίδιος πίστευε στην αλήθεια του ισχυρισμού του. Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να γίνει πιστευτός και συνεπώς απορρίπτεται από το Δικαστήριο. Περαιτέρω, μέρος της εκδοχής του κατηγορουμένου που προωθήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ότι οι στύλοι ήταν πάνω σε βάσεις τροχών έτσι ώστε να μπορεί η κατασκευή να μετακινείται ανάλογα με τη θέση του ήλιου. Προς υποστήριξη της θέσης του αυτής ο κατηγορούμενος κατάθεσε το Τεκμήριο 2Α-Ε, το οποίο είναι δέσμη φωτογραφιών που λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο κατόπιν ισχυρισμού του για κάτι τέτοιο στις 29.04.11. Δεν διαφεύγει ωστόσο της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ακόμη αν γίνει αποδεχτή η χειρόγραφη ημερομηνία λήψης τους οι εν λόγω φωτογραφίες λήφθηκαν κατά τη διάρκεια της ακρόασης της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα 18 μήνες μετά την ημερομηνία που το κατηγορητήριο εμφανίζει ως χρόνο διάπραξης του κατ' ισχυρισμό αδικήματος αλλά και κυριότερα μετά που η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε την εκδοχή της περί στήριξης και σύνδεσης της επίδικης κατασκευής τόσο με το έδαφος όσο και με την κυρίως οικοδομή. Το ότι οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2Α-Ε λήφθηκαν μετά την κατάθεση του μοναδικού μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής με μοναδικό σκοπό να την καταρρίψουν μετά που αυτή έγινε γνωστή στον κατηγορούμενο το παραδέχτηκε και ο κατηγορούμενος κατά την κατάθεση του. Ακόμη αν γίνει δεκτή η θέση του κατηγορουμένου ότι έλαβε τις φωτογραφίες στις 29.04.11, αυτή δεν είναι ικανή να καταρρίψει τη μαρτυρία του δημοτικού μηχανικού του Δήμου Γερμασόγειας περί στήριξης και σύνδεσης της επίδικης κατασκευής με το έδαφος μετά από επί τόπου επίσκεψη του στις 28.04.11 αφού καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε που να αποκλείει το ενδεχόμενο οι βάσεις τροχών να τοποθετήθηκαν καθώς και οι συναφείς εργασίες να εκτελέστηκαν την ημέρα που ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι έλαβε τις φωτογραφίες, ήτοι στις 29.04.11. Περαιτέρω, το γεγονός ότι υπήρχαν βάσεις τροχών δεν εξουδετερώνει τη μαρτυρία που δόθηκε από μέρους της κατηγορούσας αρχής περί στήριξης και σύνδεσης της επίδικης κατασκευής με την κυρίως οικοδομή καθότι καμία μαρτυρία δεν δόθηκε από μέρους του κατηγορουμένου που να συνηγορεί προς αυτή την κατεύθυνση. Από την άλλη δεν μπορεί να μην τύχει σχολιασμού η εκδοχή του κατηγορουμένου αναφορικά με το θέμα αυτό. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι ενώ η κατασκευή ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι προς φθινόπωρο του έτους 2009 οι βάσεις τροχών τοποθετήθηκαν αλλά και οι συναφείς με αυτές εργασίες εκτελέστηκαν περί το τέλος Νοεμβρίου με αρχές Δεκεμβρίου 2010, δηλαδή πέραν του ενός έτους από το χρόνο ολοκλήρωσης της κατασκευής. Πως εξυπηρετείτο ο σκοπός της μετακίνησης της ανάλογα με τη θέση του ήλιου στο μεσοδιάστημα, όπως εξάλλου ήταν ο ισχυρισμός του; Για ποιο λόγο δεν έγιναν από την αρχή οι ανάλογες εργασίες και πρόνοιες για να τοποθετηθούν αμέσως οι βάσεις τροχών αλλά ανάμενε μετά από τουλάχιστο ένα χρόνο που η υπόθεση αυτή οδηγήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου; Εύλογα ερωτήματα που παρέμειναν αναπάντητα. Αυτό καταδεικνύει ότι μοναδικός σκοπός του κατηγορουμένου ήταν να δείξει στο Δικαστήριο ότι η κατασκευή ήταν μετακινούμενη και επομένως δεν εμπίπτει στις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Είναι εμφανής η απεγνωσμένη αλλά αδέξια και άκομψη προσπάθεια του κατηγορουμένου να αποφύγει την τσιμπίδα του νόμου. Ούτε όμως είναι δυνατό να γίνει πιστευτός ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι προτού τοποθετηθούν οι βάσεις τροχών η επίδικη κατασκευή μπορούσε να μετακινηθεί ολόκληρη με την προσεχτική ανύψωση των στύλων. Αν ευσταθεί η θέση αυτή τότε ποιος ο λόγος να τοποθετηθούν οι βάσεις τροχών και να εκτελεστούν οι ανάλογες εργασίες προς αυτήν την κατεύθυνση αφού ο σκοπός για τον οποίον ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι τοποθέτησε τις βάσεις τροχών εξακολουθούσε να υλοποιείτο με την απλή ανύψωση των καθέτων τμημάτων της επίδικης οικοδομής. Ποια τότε η ανάγκη ο κατηγορούμενος να επιβαρυνθεί με επιπρόσθετα έξοδα και να υποστεί τη φασαρία των εργασιών. Άλλα εύλογα ερωτήματα που επίσης παρέμειναν αναπάντητα. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αξιοπιστία του κατηγορουμένου ως μάρτυρα έχει πληγεί ανεπανόρθωτα και ως εκ τούτου δεν αποδέχεται την μαρτυρία του ως αληθή. Το Δικαστήριο επίσης δεν παραγνωρίζει ακόμη πως οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2Α-Ε εμφανίστηκαν από ειδικό χωρίς όμως να έλθει να καταθέσει περί αυτού. Πρόκειται για εξ' ακοής μαρτυρία, η οποία όμως σύμφωνα με τον Περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ.9 δεν αποκλείεται από οποιαδήποτε διαδικασία (περιλαμβανομένης και ποινικής διαδικασίας) ενώπιον Δικαστηρίου απλώς και μόνο διότι είναι εξ' ακοής. Δυνάμει του τροποποιητικού νόμου 32(Ι)/2004 μαρτυρία που είναι εξ' ακοής είναι αποδεκτή σε διαδικασία ενώπιον Δικαστηρίου[6], ωστόσο κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε τέτοιου είδους μαρτυρία το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του το σύνολο των περιστάσεων από τις οποίες μπορεί εύκολα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της εν λόγω μαρτυρίας[7] αλλά και σε συγκεκριμένες παραμέτρους, οι οποίες περιγράφονται μέσα από το άρθρο 27

(2)του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Η αξιολόγηση εξ' ακοής μαρτυρίας δυνάμει του άρθρου 27 του Κεφ.9 αποτέλεσε παράλληλα αντικείμενο εξέτασης σε διάφορες πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου.[8] Στην προκειμένη περίπτωση μετά από εξέταση όλων των σχετικών παραμέτρων δεν επηρεάζεται η βαρύτητα που θα δοθεί κατά την αξιολόγηση του Τεκμηρίου 2Α-Ε επειδή δεν υπήρξε αμφισβήτηση επί της γνησιότητας των εν λόγω φωτογραφιών. Η αξιολόγηση τους ωστόσο γίνεται στο πλαίσιο αξιολόγησης που καθορίστηκε πιο πάνω χωρίς καθ' οιονδήποτε τρόπο να επηρεάζει την μαρτυρία που δόθηκε από μέρους της κατηγορούσας αρχής. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου και έγινε αποδεχτή, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτής, τα παραδεχτά γεγονότα καθώς επίσης λαμβάνοντας υπόψη μου και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Ο κατηγορούμενος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου υπ' αριθμό 563, Φ/Σχ.54/51, το οποίο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Γερμασόγειας. Εντός του ακινήτου του κατηγορουμένου υπάρχει μία κατασκευή τέντας διαστάσεων 7 μέτρα χ 4 μέτρα, η οποία βρίσκεται στο πίσω μέρος της αυλής της κατοικίας, βορειοδυτικά. Στις 23.10.09 ο δημοτικός μηχανικός του Δήμου Γερμασόγειας (ΜΚ) επισκέφθηκε για πρώτη φορά προσωπικά το χώρο και διαπίστωσε ότι η πιο πάνω κατασκευή βρισκόταν υπό ανέγερση. Συγκεκριμένα, παρατήρησε εργάτες να εργάζονται και να είχαν ανοίξει τέσσερις λάκκους. Στους τρεις από αυτούς χύθηκε μπετόν μέχρι την επιφάνεια του εδάφους. Στον τέταρτο λάκκο δεν είχε ακόμη χυθεί μπετό αλλά από αυτό είχε αφαιρεθεί χώμα από τους εργάτες. Μέτρησε τον τέταρτο λάκκο και διαπίστωσε ότι οι διαστάσεις του ήταν 30 εκ. χ 30 εκ. χ 30 εκ. Στους υπόλοιπους τρεις λάκκους τοποθετήθηκαν τρεις μεταλλικοί στύλοι στο έδαφος και στερεώθηκαν στον μπετό εδάφους με τη βοήθεια μπουλονιών. Τέταρτος μεταλλικός στύλος επρόκειτο να τοποθετηθεί στον τέταρτο λάκκο και να συνδεθεί στο έδαφος με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως οι υπόλοιποι στύλοι. Την ημέρα εκείνη η κατασκευή δεν ήταν ολοκληρωμένη αλλά επί τόπου υπήρχαν τα υλικά με τα οποία θα κατασκευαζόταν. Κατά την πρώτη επίσκεψη του στο χώρο της κατασκευής ο ΜΚ πληροφόρησε τον κατηγορούμενο πως η επίδικη κατασκευή είναι παράνομη και η ανέγερση της θα πρέπει να σταματήσει ενώ το τμήμα που ήδη κατασκευάστηκε να κατεδαφιστεί, πλην όμως ο κατηγορούμενος ήταν αρνητικός στην κατεδάφιση του. Μία εβδομάδα αργότερα επισκέφθηκε εκ νέου το χώρο και παρατήρησε πως η κατασκευή ήταν ήδη ολοκληρωμένη. Η κατασκευή αποτελείται από οριζόντια και κάθετα μεταλλικά μέρη. Τέσσερις σιδερένιοι στύλοι αποτελούν το κάθετο κομμάτι της κατασκευής. Ένας εκ των στύλων και συγκεκριμένα αυτός που φαίνεται μέσα από τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 1Α είναι συνδεδεμένος μέσω οριζόντιας σιδερένιας προβολής σε τοίχο με συρματόπλεγμα που ανήκει στην κυρίως οικοδομή αλλά και σε σιδερένιο αντικείμενο. Τα οριζόντια μέρη της κατασκευής καταλήγουν στους στύλους. Μέσα από τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 1Β προκύπτει πως το μεταλλικό οριζόντιο μέρος της επίδικης κατασκευής υποβαστάζεται από το οριζόντιο μέρος της κατασκευής του γκαράζ της κυρίως οικοδομής με τη βοήθεια σιδερένιου αντικειμένου. Πάνω στα οριζόντια τμήματα της κατασκευής υπάρχει σιδερένιο μέρος και ρούχο που ανοιγοκλείνει με μηχανισμό, δηλαδή τυλίγεται και ξετυλίγεται. Για να είναι πιο στερεή η κατασκευή της τέντας συνδέθηκε επίσης στον εξωτερικό τοίχο της κυρίως οικοδομής με μπουλόνια σε απόσταση περίπου 3 μέτρα από το έδαφος. Στις 05.11.10 ο ΜΚ μετέβηκε εκ νέου στο χώρο της κατασκευής της τέντας μετά που τα παράπονα των γειτόνων συνέχισαν να υποβάλλονται σε σχέση με την κατασκευή του κατηγορουμένου. Κατά την επίσκεψη του αυτή ο μάρτυρας έλαβε πέντε έγχρωμες φωτογραφίες από βεράντα οικίας που γειτνιάζει με το ακίνητο του κατηγορουμένου, τις οποίες ο ίδιος εμφάνισε και εκτύπωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του στο Δήμο Γερμασόγειας (Τεκμήριο 1Α-Ε). Στις 28.04.11 ο ΜΚ επισκέφθηκε για τελευταία φορά το χώρο κατασκευής της τέντας και δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε αλλαγή με αυτή σε σχέση με την προηγούμενη φορά όταν μετέβηκε εκεί. Στις 29.04.11 τοποθετήθηκαν βάσεις τροχών στους τέσσερις στύλους της κατασκευής (Τεκμήριο 2Α-Ε). Η εν λόγω κατασκευή τέντας είναι σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση, κατέχεται και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα από τον κατηγορούμενο. Για να μετακινηθεί η συγκεκριμένη κατασκευή θα πρέπει πρώτα να αποσυναρμολογηθεί και να μετατραπεί σε κομμάτια. Κατόπιν ελέγχου που ο ίδιος ο ΜΚ προέβηκε από το αρχείο του Δήμου Γερμασόγειας για έκδοση αδειών οικοδομής, ο οποίος είναι η αρμόδια αρχή για την έκδοση αδειών οικοδομής εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Γερμασόγειας, δεν υποβλήθηκε σχετική αίτηση για άδεια οικοδομής αναφορικά με τη συγκεκριμένη κατασκευή. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλέπε Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Όπως έχει προαναφερθεί ο κατηγορούμενος κατηγορείται για τη διάπραξη του αδικήματος της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι από το Δήμο Γερμασόγειας. Το άρθρο 2 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμος, Κεφ.96 μετά των συναφών τροποποιήσεων, το οποίο αποτελεί το ερμηνευτικό πλαίσιο της νομοθεσίας αυτής, προσδιορίζει την έννοια της 'οικοδομής' ως: "οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο." Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της οικοδομής καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή είτε από σίδερο ή άλλη ύλη και (β) που περικλείει ή οροθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Η υποχρέωση προσώπου να εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή προτού ανεγείρει οικοδομή αναγνωρίζεται και καθορίζεται από το άρθρο 3

(1)του Κεφ.96 μέσα από το οποίο διατυπώνονται τα εξής: "3.-

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται - .................. (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή. ................. χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή................................." Από το λεκτικό του άρθρου 3

(1)β) συνάγεται, ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

1. Η ανέγερση οικοδομής, και
2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο, και
3. Η ανέγερση αυτή να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Η δε υποχρέωση προσώπου να εξασφαλίσει πιστοποιητικό εγκρίσεως από την αρμόδια αρχή προτού κατέχει ή χρησιμοποιεί οικοδομή διέπεται από το άρθρο 10

(1)του Κεφ.96 μέσα από το οποίο υπαγορεύονται τ' ακόλουθα: "10.-

(1)Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί, . οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός αν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου 3." Το πιο πάνω απόσπασμα ομιλεί από μόνο του και ως εκ τούτου δεν χρήζει περαιτέρω εξήγησης. Μέσα από τις διαφορετικές θέσεις των μερών προκύπτουν τα ακόλουθα αλληλένδετα νομικά ερωτήματα, τα οποία χρήζουν απάντησης: (α) Κατά πόσο η συγκεκριμένη κατασκευή της τέντας, τόσο στις 23.10.09 όσο και στις 29.04.11, εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής όπως αυτή προσδιορίζεται στη σφαίρα του άρθρου 2 του Κεφ.96. (β) Κατά πόσο για τη συγκεκριμένη κατασκευή της τέντας απαιτείται προηγουμένως η έκδοση άδειας από το Δήμο Γερμασόγειας ως οι πρόνοιες του άρθρου 3

(1)του Κεφ.96. (γ) Κατά πόσο για την κατοχή ή χρήση της συγκεκριμένης κατασκευής της τέντας απαιτείται εκ των προτέρων η εξασφάλιση πιστοποιητικού έγκρισης από το Δήμο Γερμασόγειας ως οι πρόνοιες του άρθρου 10

(1)του Κεφ.96. Προς απάντηση των πιο πάνω ερωτημάτων έχω ανατρέξει σε σχετική νομολογία. Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291 υποδείχθηκε πως το κατά πόσο μια κατασκευή θεωρείται 'οικοδομή' ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E.R. 587). Στην υπόθεση εκείνη οι εφεσείοντες κατασκεύασαν μεταλλικές βάσεις τις οποίες στερέωσαν στην οροφή με βίδες. Επί των βάσεων στερέωσαν το προκατασκευασμένο δωμάτιο εντός του οποίου τοποθέτησαν τον εξοπλισμό. Επειδή το δωμάτιο που δημιουργήθηκε περικλείει και οριοθετεί χώρο κρίθηκε ότι βρισκόταν εντός της έννοιας της 'οικοδομής' που καθορίζει το άρθρο 2 του Κεφ.96. Το γεγονός ότι μπορούσε εύκολα ή δύσκολα να αποσπαστεί δεν συνιστούσε ουσιώδες στοιχείο. Σημασία επίσης δεν είχε ούτε και η πρόθεση ή μη των εφεσειόντων να διατηρήσουν το συγκεκριμένο δωμάτιο μόνιμα ή για κάποιο χρονικό διάστημα. Στην υπόθεση South Wales Aluminium Co Ltd v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E R 587, για την οποίαν έγινε αναφορά πιο πάνω, o Δικαστής Atkinson αναφερόμενος στους όρους «οικοδομή» και «κατασκεύασμα» - building και structure αντίστοιχα - ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: ". I suppose it means something which is constructed in the way of being built up as is a building; it is in the nature of a building. It seems to me it is not in the nature of a building, or a structure analogous to a building, unless it is something which you can say quite fairly has been built up. I do not think that is the only guide or the only test, but, roughly, I think that must be the main guide; how has it got there? Is it something which you can fairly say has been built up? I do not think it depends at all on whether it is fixed to the ground. That may be a relevant consideration." Σε ελεύθερη μετάφραση: "υποθέτω σημαίνει κάτι το οποίο κατασκευάζεται κατά την διαδικασία της ανέγερσής του, όπως μια οικοδομή έχει χαρακτήρα οικοδομής. Μου φαίνεται ότι (ένα κατασκεύασμα) δεν έχει χαρακτήρα οικοδομής ή δεν είναι ανάλογο μιας οικοδομής εκτός αν είναι κάτι για το οποίο μπορεί να λεχθεί ευθέως ότι έχει ανεγερθεί. Δεν είμαι της άποψης ότι αυτή είναι η μόνη καθοδήγηση ή το μόνο κριτήριο, χοντρικά, όμως, πιστεύω ότι αυτό πρέπει να είναι το κύριο κριτήριο, πώς, δηλαδή (η κατασκευή), κατέληξε εδώ (που βρίσκεται). Είναι κάτι για το οποίο μπορεί να λεχθεί ευθέως ότι έχει ανεγερθεί; Δεν νομίζω (η απάντηση) να εξαρτάται ολωσδιόλου από το αν κατά πόσο αυτή είναι στερεωμένη στο έδαφος. Αυτό μπορεί να αποτελεί σχετική παράμετρο." Περαιτέρω, στην υπόθεση Κυπριανού v. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η τοποθέτηση πασσάλου, η τοποθέτηση στέγης από τσίγκους, η στήριξη των τσίγκων στον απέναντι τοίχο και η δημιουργία ενός υπόστεγου για χρήση από το αυτοκίνητο αναμφίβολα αποτελεί οικοδομή εντός της έννοιας του άρθρου 2 του Κεφ.96 καθότι περικλείει και οριοθετεί χώρο. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ακόμη πως το γεγονός ότι δεν κατοικεί κανείς μέσα στο χώρο που δημιουργείται από την κατασκευή είναι άνευ σημασίας επειδή οικοδομή δεν σημαίνει απαραίτητα κατοικία ούτε και τόπο διαμονής ανθρώπων αλλά σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 οποιοδήποτε κατασκεύασμα από οποιοδήποτε υλικό το οποίο περικλείει ή οροθετεί ή σκοπό έχει να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Επίσης στην υπόθεση Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: "The word "construction" used in this context has the same meaning as the word "structure" and the meaning of that word was fully discussed in The London County Council v. Tann, [1954] 1 All E.R. 389. For a structure to be a building within the meaning of Chapter 96, it must be one which is used for a purpose for which a building is ordinarily used and for a purpose for which the erection of a building is usually required or at least desirable. A structure enclosing or delimiting or intending to enclose or delimit any land or space is a building." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Η λέξη "οικοδομή" με την έννοια που χρησιμοποιείται έχει την ίδια έννοια όπως και η λέξη "κατασκεύασμα" και η έννοια της λέξης αυτής συζητήθηκε πλήρως στην υπόθεση The London County Council v. Tann

(1954)1 All E R 389. Για να είναι ένα κατασκεύασμα οικοδομή εντός της έννοιας του Κεφ. 96 πρέπει να είναι τέτοιο, ώστε να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς για τους οποίους μια οικοδομή υπό κανονικές συνθήκες ανεγείρεται και για τους σκοπούς για τους οποίους η ανέγερση μιας οικοδομής συνήθως απαιτείται ή είναι τουλάχιστον επιθυμητή. Ένα κατασκεύασμα το οποίο περικλείει ή οριοθετεί ή σκοπεύει να οριοθετεί ή να περικλείει οποιαδήποτε γη ή χώρο είναι οικοδομή." Λεπτομερής ανάλυση της ερμηνείας της λέξης 'οικοδομής' σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 γίνεται και στη Municipality of Nicosia v. Solomonides and another

(1984)2 CLR 451 με αναφορά σε σχετική αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση αυτή επισημαίνεται ότι για να θεωρείται μια κατασκευή ως 'οικοδομή' μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια την οποία έχει σκοπό να ρυθμίζει ο Νόμος αυτός. Στη Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11 γίνεται αναφορά και στην The London County Council v. Tann [1954] 1 All E.R. 389 όπου λέχθηκε ότι για να αποφασισθεί κατά πόσο μια κατασκευή (stucture) αποτελεί οικοδομή πρέπει να έχει τη μορφή οικοδομής 'building' και το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το σκοπό για τον οποίο η κατασκευή ανεγέρθη. Για να θεωρείται μια κατασκευή ως οικοδομή μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια ώστε να χρησιμοποιείται για ένα σκοπό για τον οποίο μια οικοδομή συνήθως χρησιμοποιείται και για ένα σκοπό για τον οποίο συνήθως απαιτείται ή τουλάχιστον είναι επιθυμητή, η ανέγερση μιας οικοδομής. Στην αγγλική υπόθεση The London County Council v. Tann

(1954)1 All E R 389, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση The Mayor etc. of Nicosia Town v. Keravnos 20 CLR (II) 51, ο Δικαστής Parker ανέφερε ότι για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν μια συγκεκριμένη κατασκευή έχει τον χαρακτήρα οικοδομής θα πρέπει να προστρέξει στην ούτω καλούμενη 'πρόθεση της κατασκευής' και να θέσει στον εαυτό του το εξής ερώτημα. "ως άνθρωποι του κόσμου τούτου μπορούμε να πούμε ότι αυτό το πράγμα, για να χρησιμοποιούμε και ουδέτερες εκφράσεις, είναι κατασκευή με χαρακτήρα οικοδομής;" Επίσης, στην αγγλική υπόθεση London County Council v. Pearce

(1892)2 QB 109 οι εφεσίβλητοι, οι οποίοι ήταν οικοδόμοι, ανήγειραν ξύλινο κατασκεύασμα, το οποίο τοποθέτησαν στο μπροστινό μέρος της επιχείρησής τους στην οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν διεξάγονταν οποιεσδήποτε οικοδομικές εργασίες. Η οροφή της κατασκευής ήταν από αλουμίνιο και είχε διαστάσεις 8Χ6 (πόδια) και ύψος 10 πόδια. Χρησιμοποιείτο δε ως γραφείο. Ήταν επανδρωμένο με τραπέζι, το οποίο χρησιμοποιείτο ως γραφείο και είχε ένα μικρό παράθυρο από το οποίο πληρωνόταν το προσωπικό. Στηριζόταν δε σε σιδερένιους τροχούς και μετακινείτο. Ο Δικαστής Vaughan Williams αποφάσισε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν επρόκειτο περί οικοδομής. Το κύριο χαρακτηριστικό της κατασκευής αυτής, το οποίο και αποτέλεσε την βάση του σκεπτικού τόσο της πρωτόδικης όσο και της κατ' έφεση απόφασης, ήταν ότι προορισμός της ήταν η τοποθέτησή της κάθε φορά και σε ξεχωριστό μέρος όποτε αυτό χρειαζόταν ή κρινόταν απαραίτητο (made for the purpose of locomotion and for erection in any place where it might be required). Βεβαίως το Αγγλικό Εφετείο τόνισε, ότι δεν δικαιούται κάποιος να ξεφεύγει από την Νομοθεσία με το να ανεγείρει σε τροχούς αυτό που ο ίδιος προτίθεται να είναι μια οικοδομή και ακολούθως να επικαλείται ότι η κατασκευή αυτή δεν εμπίπτει εντός της έννοιας του Νόμου για τον λόγο ότι κυλά πάνω σε τροχούς. Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο πρέπει να αντλεί καθοδήγηση από την 'πρόθεση της κατασκευής', ήτοι τον σκοπό για τον οποίο αυτή κατασκευάστηκε ή ανεγέρθηκε. Αυτό που στην πιο πάνω υπόθεση βάρυνε στην κρίση της δικαστικής απόφασης ήταν ότι η κατασκευή εκείνη κατασκευάστηκε με σκοπό να μπορεί να μετακινείται από την μια οικοδομή στην άλλη, όπως οι περιστάσεις απαιτούσαν, δηλαδή, να μην είναι μια μόνιμη κατασκευή. Από τα δε λεχθέντα στην υπόθεση Μηλιδώνη ν. Έπαρχου Λευκωσίας

(1998)2 Α.Α.Δ 384 συνάγεται ότι ο σκοπός του Κεφ.96 είναι η εξασφάλιση της ασφαλούς, από κατασκευαστικής άποψης, χρήσης των οικοδομών από τον άνθρωπο, η οποία επιτυγχάνεται με την προηγούμενη λήψη της συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής και έμμεσα με τη διαβεβαίωση, ότι η οικοδομή θα είναι ασφαλής για κατοχή και χρήση. Επιπλέον, στην υπόθεση Milan Garaca και άλλη v. Θεόδωρου (Δώρου) Γ. Τάκκα

(2007)2 Α.Α.Δ. 165 αποφασίστηκε πως το αδίκημα της κατοχής υποστατικών χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης είναι συνεχιζόμενο αδίκημα ενώ το γεγονός της ύπαρξης άδειας οικοδομής είναι άσχετος παράγοντας με το κατά πόσο θα διαταχθεί η κατεδάφιση υποστατικών που κατέχονται χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης έγκρισης καθότι τόσο στο λεκτικό του Άρθρου 10

(1)όσο και σε εκείνο του Άρθρου 20

(3)δεν τίθεται τέτοιος περιορισμός. Περαιτέρω, το ότι η κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης είναι ξεχωριστό αδίκημα από αυτό της ανέγερσης της χωρίς την προηγούμενη έκδοση άδειας προκύπτει μέσα από την υπόθεση Έπαρχος Πάφου v. Κώστα Ηλιάδη κ.α.

(2005)2 Α.Α.Δ.

1. Μέσα από την υπόθεση αυτή υποδείχθηκε πως η ύπαρξη πιστοποιητικού έγκρισης συναρτάται πάντα με την κατοχή ή χρήση των υποστατικών και όχι με την ανέγερση τους. Στρεφόμενος τώρα στην προκειμένη περίπτωση, αναφορικά με το πρώτο ερώτημα που τέθηκε πιο πάνω, ήτοι κατά πόσο η συγκεκριμένη κατασκευή της τέντας, τόσο στις 23.10.09 όσο και στις 29.04.11, εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής όπως αυτή προσδιορίζεται στη σφαίρα του άρθρου 2 του Κεφ.96, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου ότι η συγκεκριμένη κατασκευή τέντας έχει διαστάσεις 7 μέτρα χ 4 μέτρα. Έχει ανεγερθεί από ίδια ή παρόμοια υλικά με αυτά που χρησιμοποιούνται για την ανέγερση μιας μόνιμης οικοδομής. Στα πλαίσια ανέγερσης της έγιναν εκσκαφές τεσσάρων λάκκων και χύθηκε μπετό μέχρι την επιφάνεια του εδάφους. Ασκώντας ρόλο θεμελίων οι λάκκοι υποβαστάζουν το βάρος τεσσάρων κάθετων μεταλλικών στύλων οι οποίοι συνδέονται και στηρίζονται στο μπετόν του εδάφους με τη βοήθεια μεταλλικών μπουλονιών. Στους στύλους καταλήγουν οριζόντια μεταλλικά μέρη της κατασκευής και πάνω σ' αυτά υπάρχει σιδερένιο μέρος και ρούχο που ανοιγοκλείνει με μηχανισμό. Για να επιτευχθεί σταθερότητα και ασφάλεια της κατασκευής συνδέθηκε και στηρίχθηκε στο έδαφος καθώς επίσης προσαρτήθηκε τόσο στην κυρίως οικοδομή όσο και σε άλλες μόνιμες κατασκευές που ανήκουν στην κυρίως οικοδομή. Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων και χωρίς διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι για να μετακινηθεί η συγκεκριμένη κατασκευή θα πρέπει πρώτα να αποσυναρμολογηθεί και να μετατραπεί σε κομμάτια, η εν λόγω κατασκευή ενέχει το στοιχείο της μόνιμης παρουσίας στο χώρο όπου τώρα βρίσκεται. Ο όγκος, το μέγεθος και οι διαστάσεις της δεν της επιτρέπουν να έχει εποχιακή παρουσία αλλά ανεγέρθηκε για να παραμείνει μόνιμα στον επίδικο χώρο. Χωρίς να διαφέρει από την ανέγερση μιας οικοδομής με συγκεκριμένο σκοπό, η εν λόγω κατασκευή οριοθετεί χώρο εντός του ακινήτου του κατηγορουμένου. Το σχήμα, το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος που κατασκευάστηκε, το ότι είναι προσαρτημένη στην κυρίως οικοδομή, ο τρόπος με τον οποίον είναι συνδεδεμένος με το έδαφος αλλά και με άλλες οικοδομές που ανήκουν στην κυρίως οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα, η αδυναμία μετακίνησης της σε άλλο χώρο, είναι παράγοντες που όλοι μαζί συνθέτουν χαρακτήρα οικοδομής εντός της έννοιας του άρθρου 2 του Κεφ.
2. Το ότι η εν λόγω κατασκευή περιέχει εκ των υστέρων βάσεις τροχών είναι άνευ σημασίας αφού εξακολουθεί να μην αφαιρεί οτιδήποτε από τα προαναφερόμενα. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο καταλήγει στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη κατασκευή αποτελούσε και εξακολουθεί να αποτελεί οικοδομή εντός της έννοιας του άρθρου 2 του Κεφ.96 από τις 23.10.09 μέχρι σήμερα. Πρόκειται για μία κατασκευή που συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός μικρού οικοδομήματος. Σίγουρα ο νομοθέτης δεν είχε σκοπό να αποκλείσει τέτοιου είδους κατασκευές από τη πεδίο εφαρμογής του Κεφ.
3. Εξετάζοντας το δεύτερο ερώτημα, ήτοι κατά πόσο για τη συγκεκριμένη κατασκευή της τέντας απαιτείται προηγουμένως η έκδοση άδειας από το Δήμο Γερμασόγειας ως οι πρόνοιες του άρθρου 3

(1)του Κεφ.96, παρατηρώ ότι από τη στιγμή που η συγκεκριμένη κατασκευή θεωρήθηκε ότι εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής εντός της σφαίρας του άρθρου 2 του Κεφ.96 κρίνω ότι πριν από την ανέγερση της απαιτείτο η έκδοση άδειας από την αρμόδια αρχή, ήτοι το Δήμο Γερμασόγειας. Το ότι η συγκεκριμένη κατασκευή, η οποία κρίθηκε ότι εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής εντός της σφαίρας του άρθρου 2 του Κεφ.96, έχει ολοκληρωθεί σε συνδυασμό με το ότι δεν εξασφαλίστηκε άδειας οικοδομής από το Δήμο Γερμασόγειας εξ' υπαιτιότητας του κατηγορουμένου οδηγεί σε στοιχειοθέτηση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας του αδικήματος που περιέχεται στην πρώτη κατηγορία του κατηγορητηρίου αφού αποδείχτηκαν σωρευτικά τα συστατικά στοιχεία του. Η μαρτυρία του ΜΚ που έγινε αποδεκτή σε σχέση με τη μη εξασφάλιση άδειας οικοδομής είναι αρκετή για την τεκμηρίωση του συστατικού αυτού στοιχείου του αδικήματος. Εξάλλου αυτό ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο. Εξετάζοντας τώρα το τελευταίο ερώτημα και στη βάση του ιδίου σκεπτικού αναπόφευκτα η παρούσα υπόθεση είναι από τις περιπτώσεις όπου για την κατοχή ή χρήση της συγκεκριμένης κατασκευής της τέντας απαιτείται εκ των προτέρων η εξασφάλιση πιστοποιητικού έγκρισης από το Δήμο Γερμασόγειας. Παράλληλα, με δεδομένο ότι η συγκεκριμένη οικοδομή κατέχεται και χρησιμοποιείται από τον κατηγορούμενο, στοιχείο το οποίο παρέμεινε αναντίλεκτο, το Δικαστήριο κρίνει ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αναφέρονται στη δεύτερη και τρίτη κατηγορία του κατηγορητηρίου. Ακόμα όμως και το στοιχείο αυτό να μην ήταν αναντίλεκτο η μαρτυρία του ΜΚ ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε πιστοποιητικό έγκρισης είναι επαρκής (βλέπε Ηλιάδης v. Δήμου Λάρνακας

(1998)2 Α.Α.Δ. 75). Η ανάγκη και ταυτόχρονα η σημασία εκ των προτέρων απόκτησης άδειας πριν από την ανέγερση της κατασκευής καθώς επίσης στην απόκτηση πιστοποιητικού εγκρίσεως πριν από την κατοχή και χρήση της έγκειται στην εξασφάλιση της ασφαλούς, από κατασκευαστικής άποψης, χρήσης της από τον κατηγορούμενο, μελών της οικογένειας του αλλά και προσκεκλημένων του, η οποία επιτυγχάνεται με την προηγούμενη λήψη της συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής και έμμεσα με τη διαβεβαίωση και διασφάλιση ότι η οικοδομή θα είναι ασφαλής για κατοχή και χρήση. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Private Criminal/Final Judgment Αναφορά: Ιδιωτικές Ποινικές/Παράνομη Ανέγερση/Κεφ.96/ Τελική Απόφαση [1] Το νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του κ. Τάκη Ηλιάδη, σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820 [2] Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256 [3] Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320 [4] Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 8.2.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506 [5] Grant v Spathwestern and County Properties Ltd

(1974)2 All E.R. 465 [6] Άρθρο 24 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 [7] Άρθρο 27

(1)Κεφ.9 [8] Κολάνη v. Ταμπούρας Πολ. Έφεση Αρ.151/2007 ημερ.12.06.10, Δημητρίου v. Μιχαήλ Πολ. Έφεση Αρ.265/2006 ημερ.27.04.09, Γεωργίου v. Στυλιανού Πολ. Έφεση Αρ.319/2006 ημερ. 22.01.09 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο