Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. PEZA ΕΣΜΑΙΛΙΧΕΖΕΛ ΖΕΧΜΕΙΤΑΝ, Αρ. Υπόθεσης 20317/09, 20.6.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B133 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 20317/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. PEZA ΕΣΜΑΙΛΙΧΕΖΕΛ ΖΕΧΜΕΙΤΑΝ Κατηγορούμενου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20.6.2011 Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Ναπολέοντος Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κα Α. Ιωάννου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο γιατρός Ανδρέας Πατσαλίδης αναγράφεται στο κατηγορητήριο ως μάρτυρας 16. Παρόλα αυτά δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας. Αντικείμενο της παρούσας αποτελεί το αίτημα του κατηγορούμενου, όπως η Κατηγορούσα Αρχή διαταχθεί - όπως το αντιλαμβάνομαι - να παρουσιάσει τον παραπάνω, ως μάρτυρά της. Προς θεμελίωση του σχετικού αιτήματος, η ευπαίδευτη δικηγόρος του κατηγορούμενου ισχυρίστηκε τα εξής, μεταξύ άλλων: Ο περί ου ο λόγος είναι κάτι περισσότερο από πρωταγωνιστής στην υπόθεση. Η γραπτή του κατάθεση (τεκμήριο 20) βρίσκεται ενώπιόν μου και κατατέθηκε μέσω μάρτυρα κατηγορίας (του Μ.Κ.7) κατά το στάδιο της αντεξέτασής του. Ζητείται από την Κατηγορούσα Αρχή να διαθέσει το συγκεκριμένο μάρτυρα στην Υπεράσπιση, επειδή, η μαρτυρία του, όπως είναι αυτή τη στιγμή - προφανώς, η αναφορά παραπέμπει στο περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης - είναι καθ' όλα υπέρ της υπόθεσης του κατηγορούμενου, σε τέτοιο βαθμό, έτσι που η δικηγόρος του, καθοδηγούμενη από αυτή, την έθεσε υπό τύπον υποβολών, ως τις θέσεις της Υπεράσπισης στους μάρτυρες της άλλης πλευράς. Εφόσον είναι μάρτυρας κατηγορίας ο υπό αναφορά και αφού η κατάθεσή του είναι στο Δικαστήριο, η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να το φέρει ως μάρτυρα για να πλήξει την εκδοχή του κατηγορούμενου. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής έφερε ένσταση στο αίτημα της Υπεράσπισης, κυρίως, για τους εξής λόγους: Τα στοιχεία του υπό αναφορά μάρτυρα είναι γνωστά στην Υπεράσπιση. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει υποχρέωση να τον παρουσιάσει στο Δικαστήριο ως μάρτυρα και τούτο γιατί, καταρχήν, επειδή η παρούσα διαδικασία είναι συνοπτική. Έπειτα, επειδή η Κατηγορούσα Αρχή, πρώτο, κρίνει ότι δεν το χρειάζεται και δεύτερο, δεν το θεωρεί αξιόπιστο. Αποτελεί τέλος θέση της Κατηγορούσας Αρχής, ότι, αφού κατά την Υπεράσπιση η μαρτυρία του υπό αναφορά θα τη βοηθήσει, τότε να το φέρει αυτή στο Δικαστήριο. Τόσο η κα Ιωάννου όσο και η κα Ναπολέοντος που εκπροσωπεί την Κατηγορούσα Αρχή, προς υποστήριξη των θέσεών τους, με παρέπεμψαν σε νομολογία. Θα είμαι σύντομος: Συνάγεται καθαρά από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σάββα
(1998)2 Α.Α.Δ. 224, στην οποία με παρέπεμψε η κα Ναπολέοντος, πρώτο, ότι σε συνοπτική δίκη, το γεγονός της αναγραφής στο κατηγορητήριο των ονομάτων μαρτύρων κατηγορίας αποτελεί πρωτοβουλία που δεν επάγεται υποχρέωση κλήσης τους. Δεύτερο, ότι ο εξαναγκασμός της Κατηγορούσας Αρχής να καλέσει μάρτυρα, όχι ως θέμα δικονομικής δυνατότητας, αλλά, υπό την έννοια της ύπαρξης των ουσιαστικών προϋποθέσεων για τη διάγνωση καθήκοντος κλήσης του μάρτυρα, πλήττει το εύρος της διαδικασίας στη ρίζα της, όταν ο μάρτυρας προσεγγίζεται ως μάρτυρας κατηγορίας του οποίου τη μαρτυρία δεν έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει η Κατηγορούσα Αρχή και το Δικαστήριο, στηρίζει την αθωωτική του απόφαση στη συγκεκριμένη μαρτυρία. Τρίτο, (με αναφορά στην Πέγκερος ν. Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 143) ότι οι επιπτώσεις στην τελική ετυμηγορία του Δικαστηρίου, όταν διαπιστώνονται κενά, τα οποία θα μπορούσαν να πληρωθούν αν η Κατηγορούσα Αρχή καλούσε διαθέσιμο ουσιώδη μάρτυρα είναι διαφορετικό ζήτημα. Το απόσπασμα που ακολουθεί από την απόφαση στην υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 22, στην οποία με παρέπεμψε η ευπαίδευτη δικηγόρος του κατηγορουμένου αποτελεί ικανοποιητικό βάθρο, για σκοπούς πλήρους αιτιολόγησης της απόφασής μου να απορρίψω το υπό κρίση αίτημα. «Όσον αφορά τη μη κλήτευση του Κώστα Μακαρίτη, ελεγκτή στο Κτηματολόγιο, που κατά την Υπεράσπιση ήταν ουσιαστικός μάρτυρας αναφορικά με το περιεχόμενο του επίδικου φακέλου, παραπέμπουμε στην υπόθεση Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 657 στη σελ. 668 όπου αναφέρονται οι κατευθυντήριες γραμμές για την κλήση ή μη ενός μάρτυρας κατηγορίας. Η Κατηγορούσα Αρχή είναι ο κατ' εξοχήν κριτής κατά πόσο ένας μάρτυρας για κύρια γεγονότα είναι ανάξιος να γίνει πιστευτός. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν είναι υποχρεωμένη να προσφέρει ένα μάρτυρα πάνω στη μαρτυρία του οποίου δεν πρόκειται να βασιστεί για να δώσει την ευχέρεια στην Υπεράσπιση να τον χρησιμοποιήσει για να επιτεθεί εναντίον της αξιοπιστίας των υπολοίπων μαρτύρων κατηγορίας. Η υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής είναι να έχει τέτοιους μάρτυρες στη διάθεση της Υπεράσπισης, ή να δώσει την ευχέρεια στην Υπεράσπιση να τους καλέσει αν αυτή το κρίνει σκόπιμο». Παρατηρώ τα εξής: Ότι πρόκειται για ουσιαστικό μάρτυρα ο υπό αναφορά αποτελεί γεγονός. Απλή παραπομπή στο περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης (τεκμήριο 20) σε συνδυασμό με τη μαρτυρία της παραπονούμενης επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Έπειτα, ενώ αποτελεί θέση της Κατηγορούσας Αρχής, ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας δε θεωρείται αξιόπιστος, για την Υπεράσπιση, η μαρτυρία του, με βάση το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης είναι καθόλα υπέρ της υπόθεσής της Υπεράσπισης, - αυτή τη φράση χρησιμοποίησε η κα Ιωάννου - σε βαθμό που στη βάση του, η δικηγόρος του κατηγορούμενου έθεσε υπό τύπον υποβολών τις θέσεις του κατηγορούμενου στην άλλη πλευρά. Υπό αυτή την έννοια, θεωρώ ότι αποτελεί, τουλάχιστον, αντινομία, ο ισχυρισμός της κας Ιωάννου, ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να φέρει στο Δικαστήριο το συγκεκριμένο μάρτυρα για να πλήξει την εκδοχή της Υπεράσπισης. Διερωτώμαι ειλικρινά πώς μπορεί να συμβεί αυτό, όταν η κα Ιωάννου, ομολογεί, ότι, ουσιαστικά, η εκδοχή του κατηγορούμενου τέθηκε στην άλλη πλευρά, μέσω υποβολών, με βάθρο το περιεχόμενο της κατάθεσης του υπό αναφορά μάρτυρα. Βέβαια, αντινομία αποτελεί το γεγονός και μόνο, ότι δικηγόρος υπεράσπισης ζητά από το Δικαστήριο τον εξαναγκασμό κλήτευσης ενός μάρτυρα προκειμένου να πλήξει την εκδοχή του πελάτη του. Μολονότι θα μπορούσα να συνεχίσω περιορίζομαι καταληκτικά να πω τα εξής: Η Υπεράσπιση είναι φανερό, ότι στην ουσία αυτό που επιδιώκει με το υπό κρίση αίτημα είναι να χρεώσει ως μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής, ουσιαστικά, δικό της μάρτυρα, τον οποίο, ενώ η Κατηγορούσα Αρχή δεν μπορεί να αμφισβητήσει, ακολούθως, η ίδια, δηλαδή η Υπεράσπιση, θα επικαλεστεί τη μαρτυρία του για να πλήξει τη μαρτυρία της παραπονούμενης, κατά κύριο λόγο, και κατ' επέκταση την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Τα στοιχεία του συγκεκριμένου μάρτυρα βρίσκονται στη διάθεση της Υπεράσπισης και αν χρειαστεί εναπόκειται σ' αυτή, αν επιθυμεί, να τον καλέσει να δώσει μαρτυρία. Ακολουθεί ότι το αίτημα απορρίπτεται. (Υπ.) ............ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΠ Subject: Criminal / Interim Αναφορά: Ποινική Δικονομία - Εξαναγκασμός κλήτευσης μάρτυρα κατηγορίας κατόπιν αιτήματος της Υπεράσπισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο