Αναφορικά με την αίτηση του αστυνομικού διευθυντή Λεμεσού για έκδοση διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων, Αρ. Υπόθεσης: 112/11, 24/6/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B135 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 112/11 Αναφορικά με την αίτηση του αστυνομικού διευθυντή Λεμεσού για έκδοση διατάγματος κατακράτησης τεκμηρίων Ημερομηνία: 24/6/2011 Εμφανίσεις: Για αιτητή: κα Ε. Κληρίδου Για καθ΄ου η αίτηση: κ. Χριστοφή ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 19/5/2011 η αστυνομία καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση και αυτή τέθηκε αυθημερόν ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρών κατά την ημέρα εκείνη στο Δικαστήριο ήταν και ο καθ΄ ου η αίτηση με τον δικηγόρο του, ο οποίος ρητά δήλωσε ότι ο πελάτης του φέρει ένσταση στην αίτηση. Συμφώνησε όμως στην εκ συμφώνου έκδοση του αιτούμενου διατάγματος μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας αίτησης. Την ίδια μέρα δόθηκαν οδηγίες για καταχώρηση ένστασης εκ μέρους του και έτσι η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Με την αίτηση της, η αστυνομία ζητά την κατακράτηση αντικειμένων που κατασχέθηκαν από την αστυνομία μετά από έρευνα που έγινε στο υποστατικό "Limassol Royal Club" στις 3/12/2010 και συγκεκριμένα, του χρηματικού ποσού των €300= που βρέθηκε σε συρτάρι γραφείου στην είσοδο του υποστατικού και 52 πλαστικών τραπουλόχαρτων, ενός μαύρου πλαστικού κιβωτίου με 19 φίσιες καζίνου των 25 μονάδων, και 129 φίσιες καζίνο που βρέθηκαν πάνω σε τραπέζι στο οποίο κάθονταν 5 άτομα, τα οποία επιδίδονταν σε παιγνίδι πόκερ. Σύμφωνα με την αστυνομία η κατακράτηση των τεκμηρίων αυτών, είναι αναγκαία «μέχρι την συμπλήρωση της υπόθεσης ως επίσης και μέχρι την εκδίκαση της», γιατί σε αντίθετη περίπτωση, υπάρχει πιθανότητα αποξένωσης ή καταστροφής τους. Με την ένσταση του ο καθ΄ ου η αίτηση προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης. Ότι και όπως προκύπτει και από την ένορκο δήλωση του αστυφ. 2719 Χ. Τσεκούρα, κανένα αδίκημα δεν έχει διαπραχθεί ώστε να δικαιολογείται η κατακράτηση των αντικειμένων, αφού εκεί διεξαγόταν μόνο ένα φιλικό παιγνίδι πόκερ για ψυχαγωγία και όχι με σκοπό το κέρδος. Εν πάση περιπτώσει και σύμφωνα με τον καθ΄ου η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει καθότι καταχωρήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 25, 26, 27 και 32 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. Το άρθρο 32
(1)προνοεί τα ακόλουθα: « Όταν κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας κατασχεθεί οτιδήποτε και προσκομιστεί ενώπιον Δικαστή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 27, το πράγμα αυτό τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου 2 του άρθρου αυτού δύναται να κατακρατηθεί από τέτοιο πρόσωπο ως ο Δικαστής ήθελε ορίσει λαμβανομένης πάντοτε εύλογης φροντίδας για την διατήρηση του μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατόν να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό». Σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα είναι η υπόθεση Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 360, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Oι διατάξεις που αφορούν την κατάσχεση και κράτηση αντικειμένων (για ανακριτικούς και αποδεικτικούς σκοπούς) είναι ταξινομημένες με χρονολογική σειρά η οποία αντανακλά τα τρία ξεχωριστά στάδια που οριοθετούνται και ρυθμίζονται από το νόμο. Το άρθρο 27 διέπει την εξουσία για την κατάσχεση αντικειμένων. Αυτά μπορεί να κατασχεθούν κατά την εκτέλεση εντάλματος ερεύνης εφόσο η εξέτασή τους κρίνεται αναγκαία για τους σκοπούς της αστυνομικής έρευνας. Η κατάσχεση αντικειμένου, βάσει του άρθρου 27, παρέχει μόνο περιορισμένο δικαίωμα κράτησης, μέχρι την παρουσίασή του, το συντομότερο δυνατό, ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 32
(1)του νόμου. Κριτής της αναγκαιότητας της περαιτέρω κράτησης του αντικειμένου για τους σκοπούς των ανακρίσεων και μελλοντικής ποινικής διαδικασίας, είναι το Δικαστήριο. Οι πρόνοιες του άρθρου 32
(1)παρέχουν διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει την κράτηση και φύλαξη κατασχεθέντος αντικειμένου από τις αστυνομικές Αρχές μέχρι και την αποπεράτωση ποινικής διαδικασίας η οποία ήθελε προκύψει από τις αστυνομικές έρευνες». Σύμφωνα με τα όσα πιο πάνω αποφασίσθηκαν το Δικαστήριο διαθέτει διακριτική ευχέρεια να διατάξει την κράτηση και φύλαξη αντικειμένου που κατασχέθηκε από τις αστυνομικές αρχές μέχρι και την αποπεράτωση ποινικής διαδικασίας εφόσον ήθελε κριθεί ότι η κράτηση αυτή είναι αναγκαία. Η άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας ασκείται πάντοτε δικαστικά και στη βάση των δεδομένων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και συγκεκριμένα μετά την παρέλευση πέντε και πλέον μηνών μετά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας και την παραλαβή των αντικειμένων. Τούτο συνεπάγεται σύμφωνα με τον καθ΄ ου η αίτηση παραβίαση συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων του. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα, το ένταλμα έρευνας εκτελέστηκε στις 3/12/2010 και τη συγκεκριμένη ημερομηνία παραλήφθηκαν από το υποστατικό του καθ' ου η αίτηση τα υπό αναφορά αντικείμενα. Η αστυνομία όμως υπέβαλε την παρούσα αίτηση και αποτάθηκε στο Δικαστήριο για περαιτέρω κατακράτηση τους, μόλις στις 19/5/11, πέντε δηλαδή και πλέον μήνες αργότερα. Και τούτο παρά το γεγονός ότι και όπως και στην απόφαση Concrete, πιο πάνω αναφέρεται, το άρθρο 27 παρέχει, περιορισμένο μόνο δικαίωμα κράτησης, μέχρι την παρουσίαση του, το συντομότερο δυνατό, ενώπιον του Δικαστηρίου (η υπογράμμιση είναι δική μου), έτσι ώστε να αποφασίσει κατά πόσο το αντικείμενο θα πρέπει να κρατηθεί περαιτέρω. Η μη τήρηση από την αστυνομία της υποχρέωσης της αυτής, να αποτεθεί δηλαδή στο Δικαστήριο το συντομότερο δυνατό, είναι μοιραία για τη τύχη της αίτησης. Δεν είναι δυνατό να γίνει ανεκτή τέτοια τακτική της αστυνομίας, να κατακρατεί δηλαδή περιουσία κάποιου πολίτη για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς προηγουμένως να πράττει ως ο νόμος ορίζει και στη συνέχεια και μετά την παρέλευση αδικαιολόγητα μεγάλου χρονικού διαστήματος, να αποτείνεται στο Δικαστήριο, επιδιώκοντας θεραπεία που από καιρό όφειλε να ζητήσει. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής προσπαθώντας να δικαιολογήσει την καθυστέρηση αυτή, προέβαλε κατά την αγόρευση της διάφορους λόγους, οι οποίοι όμως δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο καθότι, με την αγόρευση δικηγόρου δεν είναι δυνατό να εισάγεται μαρτυρία. Θα πρέπει περαιτέρω να λεχθεί ότι ενώ η αστυνομία ζητά την κατακράτηση των αντικειμένων «μέχρι την συμπλήρωση της υπόθεσης ως επίσης και μέχρι την εκδίκαση της» πουθενά δεν αναφέρεται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση κατά πόσον τέτοια υπόθεση έχει καταχωρηθεί ή πότε πρόκειται να καταχωρηθεί. Και αυτό παρά την παρέλευση 6 και πλέον μηνών από την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας και την παραλαβή των αντικειμένων από την αστυνομία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν είναι δυνατό να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης, η οποία και θα πρέπει να απορριφθεί. Ενόψει της κατάληξης μου αυτής η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης καθίσταται αχρείαστη. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του αιτητή και υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση της αστυνομίας να επιστρέψει πάραυτα τα αντικείμενα στον ιδιοκτήτη τους. (Υπ.)......... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: criminal/interim Αναφορά: κατακράτηση τεκμηρίων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο