Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Παναγιώτη Αλκιβιάδη, Αρ. Υπόθεσης: 6835/11, 15/7/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B150 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6835/11 Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού και Παναγιώτη Αλκιβιάδη Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 15/7/2011 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Α. Αναστασίου Για τον κατηγορούμενο: κ. Γ. Κονναρής Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρείς κατηγορίες κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 και συγκεκριμένα την κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (1η Κατηγ.), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο (2η Κατηγ.) και της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (3η Κατηγ.). Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την 1η και 3η κατηγορία, αλλά αρνήθηκε ενοχή στην 2η κατηγορία, η οποία ήταν και η μόνη που οδηγήθηκε σε ακρόαση. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 2ης κατηγορίας, όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και της 8/1/2008 στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, δηλαδή 36.6865 γραμμάρια κοκαίνης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Ως μάρτυρες για την κατηγορούσα αρχή, κλήθηκαν και κατέθεσαν στο Δικαστήριο, ο αστυφ. 620 Μάριος Αρτεμίου (Μ.Κ.1) και η Τασούλα Κοζάκου (Μ.Κ.2). Μετά δε από την κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία, αυτός επέλεξε και προέβη στην ακόλουθη ανώμοτη δήλωση, χωρίς να προσκομίσει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. «Είμαι πατέρας τριών παιδιών και από το 1996 και μετά, ζω στην Αγγλία. Το 1995 είχα χάσει την αδελφή μου στη Ν. Αφρική, την είχανε δολοφονήσει, από όπου είχα πέσει σε μια κατάθλιψη και σε κάποια φάση έγινα χρήστης κοκαίνης, από όπου μέχρι το 2007 ήμουν χρήστης αυτών των ναρκωτικών. Όταν συνελήφθηκα στην Ιταλία, είχα κάμει το πρόγραμμα για απεξάρτηση των ναρκωτικών το οποίο μέχρι τώρα και μετά την απελευθέρωση μου δεν έχω χρησιμοποιήσει. Έχω απελευθερωθεί. Από τον Φεβρουάριο του 2007 μέχρι 20/4 που έγινε η σύλληψη μου με Ευρωπαικό ένταλμα στο Καλέ στη Γαλλία και τον τελευταίο καιρό που είμαι εδώ στη φυλακή, στις Κεντρικές Φυλακές. Αυτό που ήθελα από το σεβαστό Δικαστήριο, είναι το ότι εφόσον ήμουν χρήστης και η ποσότητα που κατείχα στο διαμέρισμα μου ήταν αποκλειστικά για μένα γιατί δεν ήμουν μόνο χρήστης κοκαίνης αλλά το έκαμα και το ονομάζω «κρακ» το οποίο γίνεται, πλένεται η κοκαίνη η οποία γίνεται πέτρα η οποία στην κατανάλωση της ένας χρήστης μπορεί να χρησιμοποιήσει για να μην αναφερθώ σε ένα μεγάλο αριθμό, μεταξύ 5 μέχρι 15 γραμμάρια ημερησίως. Το υλικό που κατείχα, που είχα στην κατοχή μου, εγώ, είχα αγοράσει 40 γραμμάρια από τα οποία είχα καθαρίσει τα 3,5 και η ποσότητα του ήταν 0.8 από τα 3,5 γραμμάρια. Γι' αυτό το λόγο είχε παραμείνει, εγώ προσπάθησα να επικοινωνήσω με τον κύριο που μου πούλησε την ποσότητα κοκαίνης, αλλά δεν μπόρεσα να επικοινωνήσω γιατί το τηλέφωνο του είχε κλείσει και από ότι αντιλαμβάνομαι ο λόγος ήταν διότι ήταν ένα κακό, ένα μίγμα όχι καλό δηλαδή. Δηλαδή μία ποσότητα που δεν ήταν καλή, εφόσον γνωρίζω και εγώ την περιεκτικότητα του σε κοκαίνη. Πραγματικά απολογούμαι για όλη αυτή τη διαδικασία που γίνεται, διότι δεν ήθελα να φθάσω σε τέτοιες διαδικασίες. Το τι έχω να πω, ότι, σε όλο τον καιρό που ήμουν στην Κύπρο και εξωτερικό, δεν είχα ποτέ απασχολήσει οτιδήποτε, δεν είχα προηγούμενα με τη δικαιοσύνη. Αυτά έχω να πω, ευχαριστώ». Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας διάφορα έγγραφα κατατέθηκαν ως τεκμήρια και το περιεχόμενο τους έγινε παραδεκτό ως προς την αλήθεια του. Αυτά ήταν η κατάθεση του αστυφ.1828 Γ. Ευριπίδου, το φωτογραφικό άλμπουμ (Τεκμήρια 1, 2), οι καταθέσεις του αστυφ.361 Π. Γεωργίου, του αστυφ.1947 Μ. Πάφιου, του Χρ. Παρασκευά, του αστυφ.1999 Χ. Χριστοδούλου (Τεκμήρια 29, 30, 31, 32 αντίστοιχα), δύο εκθέσεις του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής με Αρ. ΥΠΕΓΕ 352/08 και 2613/08 (Τεκμήρια 36 και 37) και η κατάθεση του Α. Αντωνιάδη (Τεκμήριο 38). Δηλώθηκαν επίσης ως παραδεκτά και το περιεχόμενο τους εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ότι η διακίνηση των τεκμηρίων έγινε με την ορθή και νόμιμη διαδικασία, ότι τα τεκμήρια που αναφέρονται στο Τεκμήριο 32, είναι αυτά που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο και η διακίνηση τους έγινε νομότυπα, ότι τα τεκμήρια που αναφέρονται στα Τεκμήρια 36 και 37, κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια, ότι τα τεκμήρια που αναφέρονται στην έκθεση της Τασούλας Κοζάκου, κατατέθηκαν επίσης στο Δικαστήριο ως τεκμήρια, ότι η διακίνηση των τεκμηρίων, έγινε με την ορθή και νόμιμη διαδικασία και ότι επίσης τα τεκμήρια στα οποία γίνεται αναφορά στην κατάθεση του Αντωνιάδη είναι τα αντικείμενα που είτε κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια, είτε κρατούνται από την αστυνομία. Η μαρτυρία όλων όσων παρήλασαν από το εδώλιο του μάρτυρα, είναι καταγραμμένη στα πρακτικά, γι' αυτό δεν θα την επαναλάβω αλλά θα προχωρήσω αμέσως σε αξιολόγηση της. Ο Μ.Κ.1 μου έκαμε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Αυτός μαρτύρησε τα όσα περιήλθαν σε γνώση του κατά την άσκηση των καθηκόντων του, χωρίς σε καμία στιγμή να διακρίνω οτιδήποτε ικανό να αλοιώσει τη θετική αυτή εντύπωση που σχημάτισα γι' αυτόν και αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του. Η Μ.Κ.2 κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ως εμπειρογνώμονας και η εμπειρογνωμοσύνη της δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας εμπειρογνώμονα εδράζεται στις ίδιες αρχές με βάση τις οποίες οι μαρτυρίες και των κοινών μαρτύρων (βλ. Κώστας Ψάλτης v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 113). Σύμφωνα με τη νομολογία οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες υπέχουν υποχρέωση να δώσουν στο Δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε το δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με τη μαρτυρία (βλ. Cybarco Ltd v. Kovascik
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 2013). Όπως σημειώνεται στο σύγγραμμα Phipson on Evidence,14η έκδοση, παρ. 32-14: "An expert may give his opinion upon facts which are either admitted, or proved by himself, or other witnesses in his hearing, at the trial, or are matters of common knowledge as well as upon an hypothesis bases thereon". Η μάρτυρας αυτή μου έκαμε πολύ καλή εντύπωση ως εμπειρογνώμονας. Κατάθεσε με σταθερό και θετικό τρόπο, δίδοντας λεπτομέρειες και επεξηγήσεις για τις μεθόδους που χρησιμοποίησε για την εξαγωγή των συμπερασμάτων της, καθώς επίσης και όλα τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια που είναι απαραίτητα έτσι ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων της και γι' αυτό αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία της. O κατηγορούμενος και όπως προαναφέρεται, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Η δήλωση αυτή έχει κάποια αξία, η οποία θα πρέπει να εξετασθεί μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας αλλά όχι τέτοια, που να ισοδυναμεί με μαρτυρία (βλ. Ονησιφόρου v. The Police
(1987)2 CLR 261 και Ιωάννου & Συμιανός v. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 195). Δεν προσφέρεται για την απόδειξη ή κατάρριψη γεγονότων αλλά από το περιεχόμενο της μπορεί να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα που θα βοηθήσουν στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Η ανώμοτη δήλωση (όπως και η σιωπή) σε αντίθεση με την ένορκη κατάθεση, δεν υπόκειται σε αξιολόγηση (βλ. Τhemistocleous v. The Police
(1981)2 CLR 200 και Anastasiades v. The Rebublic
(1977)2 CLR 97). Ούτε και η επιλογή ενός κατηγορούμενου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ή να παραμείνει σιωπηλός μπορεί να εκληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (βλ. Δημοσθένους κ.α. v. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 129). H ανώμοτη δήλωση έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία (βλ. Μαυρικίου v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 80/06, ημερ. 4/7/2007). Στην προκείμενη περίπτωση το μόνο σημείο από την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου το οποίο έχει πειστική αξία, είναι αυτό, στο οποίο δέχεται ότι κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν χρήστης κοκαίνης, γεγονός που προκύπτει και από την παραδοχή του στην 3η κατηγορία και είναι και θέση που προωθήθηκε από τον κατηγορούμενο και στην αστυνομία από την αρχή. Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης και των παραδεκτών γεγονότων καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Στις 8/1/2008, ο Μ.Κ.1, μαζί με τον αστυφ. 1999 Χ. Χριστοδούλου και άλλους συναδέλφους τους της ΥΚΑΝ, ερεύνησαν το διαμέρισμα D3 της πολυκατοικίας Folune Court 4, στην οδό Κεφαλληνίας στη Λεμεσό. Τούτο έγινε μετά την εξασφάλιση δικαστικού εντάλματος έρευνας που εξασφαλίσθηκε προηγουμένως την ίδια ημέρα και μετά από πληροφορία ότι ο ενοικιαστής του διαμερίσματος, που ήταν ο κατηγορούμενος, χρησιμοποιούσε το διαμέρισμα ως αποθήκη φύλαξης ναρκωτικών και καλιέργειας φυτών κάνναβης. Μετά από εξετάσεις για εντοπισμό του κατηγορούμενου, διαπιστώθηκε ότι αυτός απουσίαζε στο εξωτερικό και γι' αυτό κλήθηκε στο μέρος ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, η αδελφή και η κόρη του κατηγορούμενου. Το διαμέρισμα ανοίχθηκε στην παρουσία των πιο πάνω προσώπων και με τη βοήθεια κλειδαρά που κλήθηκε στο μέρος. Κατά τη διάρκεια της έρευνας που ξεκίνησε η ώρα 2000 και κατά την οποία τα πιο πάνω τρία πρόσωπα ήταν παρόντα, ο αστυφ.1999, βρήκε μέσα σε ράφι επίπλου στο σαλόνι του διαμερίσματος μια ζυγαριά ακριβείας μάρκας «Tru Weigh» μέσα σε χάρτινη θήκη και σε ράφια του ιδίου επίπλου ακόμα μια ζυγαριά ακριβείας μάρκας «Neva» μέσα σε χάρτινη θήκη, 3 θερμόμετρα, το ένα μάρκας BBAC ξύλινης κατασκευής με 3 ωρολόγια ένδειξης, το δεύτερο μάρκας Cresta, πλαστικό που λειτουργεί χωρίς μπαταρίες και το τρίτο ξύλινης κατασκευής, χωρίς μάρκα. Βρέθηκε επίσης σε ξύλινο γραφείο στο σαλόνι του διαμερίσματος ένα μαύρο πλαστικό μπουκάλι μάρκας Clonex μέσα στο χάρτινο κουτί του και πάνω στο ίδιο γραφείο μια άσπρη κόλλα με σημειώσεις. Στο ψυγείο μέσα στην κουζίνα του διαμερίσματος, βρέθηκαν δύο πλαστικές μπουκάλες νερού, μάρκας «Αγρός» του 1.5 λίτρου. Μέσα δε σε κάλαθο αχρήστων μέσα στην κουζίνα βρέθηκε μια χάρτινη μάσκα προσώπου χρώματος άσπρου και μέσα σε θήκη πολυστερίνης σε ερμάρι υπνοδωματίου μια χάρτινη απόδειξη αγοράς ηλεκτρικών ειδών της εταιρείας Spaira Electric Co Ltd, με ημερομηνία έκδοσης 20/9/
- Εντοπίσθηκαν επίσης στο διαμέρισμα διάφορα αντικείμενα προσωπικής χρήσης. Μέσα σε ερμάρι του δωματίου βρέθηκε ένα άσπρο νάυλον σακούλι το οποίο περιείχε μεταλλική ζυγαριά ακριβείας χωρίς μάρκα σε μαύρη μεταλλική θήκη, ένα πλαστικό κυλινδρικό κουτί με την ένδειξη Trimma Pittas με κόκκινο πώμα, μέσα στο οποίο υπήρχε ένα νάυλον διαφανές σακουλάκι εντός του οποίου υπήρχαν τεμάχια άσπρης συμπαγούς ουσίας που ομοίαζε με κοκαίνη. Μέσα στο ίδιο άσπρο νάυλον σακούλι εντοπίσθηκαν τρία χάρτινα κουτιά και μέσα στα δύο, περιέχονταν σπόροι κάνναβης. Μέσα σε ερμάρι του ιδίου δωματίου, ο ίδιος αστυφύλακας βρήκε ένα ηλεκτρικό μίξερ μάρκας Delta μέσα στην χάρτινη θήκη του, μια απόδειξη πληρωμής του ξενοδοχείου Mercury (Amsterdam Arthur Frommer) και μια χάρτινη μάσκα προσώπου, χρώματος άσπρου. Σφηνωμένο δε στο μάτι της πόρτας εισόδου του διαμερίσματος, ένα τεμάχιο χαρτομάντιλου, χρώματος άσπρου και κόκκινου. Τα πιο πάνω τεκμήρια, παραλήφθηκαν και σφραγίσθηκαν αφού υπογράφηκαν δεόντως. Παρών κατά την έρευνα ήταν και ο αστυφ.1828 Γ. Ευριπίδου ο οποίος έλαβε, εμφάνισε και εκτύπωσε 90 φωτογραφίες. Τα πρόσωπα που ήταν παρόντα κατά την έρευνα, δηλαδή ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, η αδελφή και η κόρη του κατηγορούμενου δήλωσαν ότι δεν είχαν καμία σχέση με τα ανευρεθέντα. Στις 24/2/2011 εκδόθηκε από το Ε.Δ. Λεμεσού Ευρωπαικό ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου. Μετά από διαδικασία που ακολουθήθηκε, διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε φυλακές στην Ιταλία και αναμενόταν η αποφυλάκιση του στις 14/5/
- Στις 11/3/2011 παραλήφθηκε μήνυμα από την Ιταλική πρεσβεία ότι ο κατηγορούμενος αποφυλακίσθηκε ενωρίτερα και συγκεκριμένα στις 13/2/
- Ενόψει της εξέλιξης αυτής και αφού τροχιοδρομήθηκαν όλες οι απαραίτητες διαδικασίες για έκδοση του στην Κύπρο, ο Μ.Κ.1 μαζί με τον Λοχ.1450 μετέβησαν στην Γαλλία για παραλαβή του κατηγορούμενου. Στις 5/5/2011 τα δύο αυτά μέλη της αστυνομίας παρέλαβαν από τις Γαλλικές αρχές τον κατηγορούμενο και στη συνέχεια και αφού επιβιβάσθηκαν σε αεροπλάνο των Κυπριακών Αερογραμμών, ο Μ.Κ.1 συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει Κυπριακού εντάλματος σύλληψης και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «τα είχα για δική μου χρήση». Στη συνέχεια ενημέρωσε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα δικαιώματα του ως κρατούμενου και αφού μεταφέρθηκε στην Κύπρο και στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο Μ.Κ.1 κατέγραψε τη θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου, αφού προηγουμένως ο συγκεκριμένος αστυφύλακας του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο και στην οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι ήταν περιστασιακός χρήστης κοκαίνης. Στη συνέχεια και κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορούμενου ο Μ.Κ.1 έλαβε από αυτόν δείγμα γενετικού υλικού, δηλαδή δύο παριεικά επιχρίσματα τα οποία μεταφέρθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Οι επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν σε διάφορα αντικείμενα που παραλήφθηκαν από το σπίτι του κατηγορούμενου, μεταξύ αυτών σε μία μεταλλική ζυγαριά ακριβείας σε μαύρη θήκη, σε μία χάρτινη μάσκα προσώπου, καθώς και στο τεμάχιο χαρτομάντηλου που βρέθηκε στο ματάκι της πόρτας, βρέθηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου και δύο άλλων αγνώστων ανδρών. Όπως διαπιστώθηκε επίσης από επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν στην άσπρη συμπαγή ουσία και άσπρη σκόνη που περιεχόταν στο διαφανές πλαστικό σακούλι, αυτή ήταν κοκαίνη, βάρους 36.6865 γραμμαρίων και στην ποσότητα αυτή η περιεκτικότητα της κοκαίνης ήταν πάνω από 50%. Στα ίχνη άσπρης σκόνης που εντοπίσθηκαν στον ηλεκτρικό αλεστήρα που επίσης ανευρέθηκε στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου, δεν ανιχνεύθηκε ναρκωτική ουσία. Η διακίνηση των τεκμηρίων έγινε με την ορθή και νόμιμη διαδικασία. Στην υπό εξέταση περίπτωση το μοναδικό αδίκημα που το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσον έχει στοιχειοθετηθεί, είναι αυτό της 2ης κατηγορίας, δηλαδή το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, το οποίο ρυθμίζεται από το άρθρο 6
(3)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν. 29/77, όπως τροποποιήθηκε. Συνάγεται από τις διατάξεις του πιο πάνω άρθρου ότι τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι η παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου και η πρόθεση προμήθειας σε άλλο πρόσωπο. Το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, αυτού δηλαδή της κατοχής των ναρκωτικών, δεν έχει αμφισβητηθεί στην παρούσα περίπτωση αφού ο κατηγορούμενος, έχει παραδεχθεί το αδίκημα της 1ης κατηγορίας. Δεν μου διαφεύγει και θα πρέπει να λεχθεί στο σημείο αυτό ότι, στο κατηγορητήριο, στην 1η και 2η κατηγορία, αναφέρεται ότι η κοκαίνη ήταν βάρους 36.6865 γραμμαρίων. Το ίδιο ακριβώς είπε και στη μαρτυρία της η Μ.Κ.2. Προσδιόρισε όμως περαιτέρω ότι, η περιεκτικότητα της κοκαίνης στην ανευρεθείσα ουσία, ήταν πάνω από 50%, χωρίς να μπορεί να την προσδιορίσει με ακρίβεια γιατί σύμφωνα με τη μάρτυρα δεν της είχε ζητηθεί να το εξετάσει. Το γεγονός όμως αυτό δεν επηρεάζει ούτε την παραδοχή του κατηγορούμενου στην 1η κατηγορία, ούτε και την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής στην 2η κατηγορία. Και αυτό γιατί σύμφωνα με τη μάρτυρα, η ουσία που εξέτασε ήταν κοκαίνη βάρους 36.6865 γραμμαρίων και κατά συνέπεια η ακριβής περιεκτικότητα κοκαίνης σε αυτήν δεν ενδιαφέρει και δεν διαφοροποιεί το θέμα. Λαμβανομένου υπόψη και του λόγου της απόφασης στην υπόθεση Mohamad Sleiman Youssef v. Δημοκρατίας
(1993)2 AAΔ 289, η περιγραφή στο κατηγορητήριο παράνομου αντικειμένου δεν περιορίζει την απόδειξη του στην προσκόμιση μαρτυρίας αναφορικά με αυτό τούτο το είδος και την ποιότητα του. Λέχθηκε συγκεκριμένα ότι : «η περιγραφή, δε στο κατηγορητήριο του παράνομου αντικειμένου, καθώς η νομολογία καθιερώνει, δεν περιορίζει την απόδειξη του στην προσκόμιση μαρτυρίας αναφορικά με αυτό τούτο το είδος και την ποιότητα του. Είναι αρκετό όταν το αντικείμενο ανήκει στο γένος των παράνομων αντικειμένων που καλύπτει ο Νόμος...». Την άποψη μου αυτή ενισχύει και το περιεχόμενο του άρθρου 30Α του νόμου όπου στη 2η στήλη, δημιουργείται από το νόμο μαχητό τεκμήριο εφόσον αποδειχθεί ότι η ποσότητα που παράνομα κατέχεται, καλλιεργείται ή μεταφέρεται, υπερβαίνει συγκεκριμένη ποσότητα που καθορίζεται στην στήλη αυτή. Σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο η κατοχή 10 γραμμαρίων κοκαίνης ή παραγώγων της, θεωρείται ότι κατέχονται με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ο κατηγορούμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Και τούτο σε σχέση με το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, της πρόθεσης δηλαδή για προμήθεια. Αναφορικά με το μαχητό τεκμήριο που δημιουργεί το άρθρο 30Α τα όσα πιο πάνω αναφέρονται θα πρέπει να ιδωθούν μέσα από τα όσα πιο κάτω λέχθηκαν από το Εφετείο στην υπόθεση Σκούλλου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 87: «Η δημιουργία μαχητών τεκμηρίων, ως προς τις προθέσεις και ενέργειες του κατηγορούμενου, καθώς και η εναπόθεση οποιουδήποτε αποδεικτικού βάρους στον κατηγορούμενο πρέπει να είναι συμβατά με το τεκμήριο της αθωότητας. Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ορίζει ότι δεν αποκλείεται, εκ προοιμίου, η καθιέρωση από το νόμο μαχητών τεκμηρίων ή η εναπόθεση αποδεικτικού βάρους στον κατηγορούμενο, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά περιορίζονται σε λογικά πλαίσια, τα οποία δεν αντιμάχονται το τεκμήριο της αθωότητας του κατηγορούμενου - (βλ. μεταξύ άλλων Salabiaku v. France
(1988)13 EHRR 379, H. v. UK App No 15023/89 (4 April 1990, unreported), Bates v. UK App No 26280/95 (16 January 1996, unreported). Αναφορά στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων γίνεται στην πολύ πρόσφατη απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην R. v. DPP, ex p Kebeline
(1999)4 All E.R. 801. Άποψή μας είναι ότι η δημιουργία μαχητού τεκμηρίου μπορεί να συμβιβασθεί με το θεμελιώδες τεκμήριο της αθωότητας, εφόσον - (α) Τα συμπεράσματα, τα οποία προκύπτουν από την απόδειξη γεγονότων, συναρτώνται άμεσα και αποτελούν φυσιολογικό επακόλουθο των γεγονότων αυτών οπόταν, με την καθιέρωσή τους, ιχνηλατείται αυτό που φυσιολογικά προκύπτει και όχι ανεξάρτητο μη τεκμηριωθέν γεγονός. (β) Το αποδεικτικό βάρος, το οποίο εναποτίθεται στον κατηγορούμενο για την απόσεισή τους (των επίμαχων συμπερασμάτων), δεν εκτείνεται πέραν της δημιουργίας λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη των φυσιολογικών επακóλουθων και (γ) Το βάρος απόδειξης της κατηγορίας - (το αποδεικτικό βάρος) - παραμένει στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης και δε μετατίθεται, με τη δημιουργία μαχητού τεκμηρίου, οποιοδήποτε μέρος του». Στην υπόθεση Νίκος Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 359 λέχθηκε, ότι σε ποινικές υποθέσεις η δημιουργία μαχητού τεκμηρίου δεν μπορεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να μεταθέσει το βάρος απόδειξης στον κατηγορούμενο. Είναι, επίσης, νομολογημένο ότι όπου μεταφέρεται αποδεικτικό βάρος στον κατηγορούμενο εξαιτίας μαχητού τεκμηρίου, τότε, το βάρος αυτό αποσείεται με απόδειξη γεγονότων στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1985)2 ΑΑΔ 97, Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 250 και το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice, 2003 σελ. 2006-07, Παρ. F 3.19). Σχετική είναι και η πιο πρόσφατη υπόθεση Hurbanek κ.α. ν. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 524, στην οποία τονίστηκε ότι στην περίπτωση του τεκμηρίου που αναφύεται από το άρθρο 30Α, όταν διαπιστώνεται ότι ο κατηγορούμενος κατείχε ναρκωτικά πέραν της καθορισθείσας από τον Νόμο ποσότητας, δέον να καταδείξει σε επίπεδο πιθανολόγησης ή εύλογης αμφιβολίας πως δεν τα κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο. Στην υπό εξέταση περίπτωση πράγματι ο κατηγορούμενος κατείχε κοκαίνη πέραν της ποσότητας που καθορίζεται στο νόμο. Ανευρέθηκαν επίσης στο διαμέρισμα που ενοικίαζε, ζυγαριές ακριβείας. Εκτός όμως των πιο πάνω, καμία άλλη μαρτυρία δεν έχει προσκομισθεί από την κατηγορούσα αρχή που να παραπέμπει σε συμπέρασμα ενοχής του κατηγορούμενου στην επίδικη κατηγορία. Η ποσότητα της κοκαίνης που κατείχε ο κατηγορούμενος, σε συνδυασμό επίσης με το γεγονός ότι αυτός ήταν χρήστης της ουσίας αυτής, ότι όλη η κοκαίνη βρέθηκε σε μία μόνο συσκευασία, χωρίς περαιτέρω να ανευρεθούν στο σπίτι του οποιαδήποτε άλλα αντικείμενα που να παραπέμπουν με οποιοδήποτε τρόπο σε ενδεχόμενη πρόθεση συσκευασίας της κοκαίνης σε περισσότερες συσκευασίες που να περιέχουν μικρότερες ποσότητες, μου έχουν δημιουργήσει το στοιχείο της αμφιβολίας σε σχέση με την ύπαρξη πρόθεσης εκ μέρους του κατηγορούμενου για προμήθεια της κοκαίνης σε τρίτα πρόσωπα. Το στοιχείο αυτό, είναι σύμφωνα και με την απόφαση στην υπόθεση Μαυρίκιου, που πιο πάνω αναφέρεται ικανό να οδηγήσει σε απαλλαγή του κατηγορούμενου από την κατηγορία αυτή. Ενδεικτική είναι εν πάση περιπτώσει και θα πρέπει να επισημανθεί στο σημείο αυτό και η δήλωση του Μ.Κ.1 όταν ρωτήθηκε από την υπεράσπιση σε ποιά μαρτυρία στηρίχθηκε για να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο στην 2η κατηγορία και ο οποίος απάντησε ότι η κατηγορία αυτή τέθηκε μόνο λόγω της ποσότητας. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνεται ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 2η κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην 2η κατηγορία. (Υπ.)............ Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο