← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μαρίας Σάββα, Αρ. Υπόθεσης: 5063/2011, 22 Ιουλίου 2011

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μαρίας Σάββα, Αρ. Υπόθεσης: 5063/2011, 22 Ιουλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B155 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5063/2011 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μαρίας Σάββα Κατηγορούμενης ............ Ημερομηνία: 22 Ιουλίου 2011 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αβρααμίδης Κατηγορούμενη παρούσα - γι' αυτήν: κ. Πουργουρίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες κλοπής από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 266(β) και 255 του Ποινικού Κώδικα (βλ. τις κατηγορίες 1, 2 και 20), πέντε κατηγορίες κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα (βλ. τις κατηγορίες 3, 4, 12, 13 και 17) και τέλος, δώδεκα κατηγορίες απόπειρας απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298

(2)του Ποινικού Κώδικα (βλ. τις κατηγορίες 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 14, 15, 16, 18 και 19). Στις 20.6.2011 που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, η κατηγορούμενη προέβηκε σε αλλαγή απάντησης σε όλες τις κατηγορίες, με εξαίρεση τις κατηγορίες 1, 2 και 20 που αφορούν το αδίκημα της κλοπής από κατοικία. Όταν στις 15.7.2011 όρισα την υπόθεση για ακρόαση για όσες κατηγορίες δεν υπήρχε παραδοχή και για γεγονότα και ποινή στις υπόλοιπες, στις 27.10.2011, ο ευπαίδευτος δικηγόρος της κατηγορούμενης υπέβαλε αίτημα, όπως ακουστούν τα γεγονότα και επιβληθεί ποινή στην κατηγορούμενη, στις κατηγορίες που παραδέχθηκε και τούτο γιατί είναι εντελώς άσχετες, όπως ισχυρίστηκε, με τις υπόλοιπες που είχαν οριστεί για ακρόαση. Ενόψει αυτού, ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής επιφυλάχθηκε να απαντήσει σε νέα δικάσιμο. Στις 20.7.2011 που όρισα την υπόθεση για το σκοπό αυτό, ο κ. Αβρααμίδης που εκπροσωπεί την κατηγορούσα αρχή έφερε ένσταση στο σχετικό αίτημα της υπεράσπισης, θεωρώντας ότι αυτό αποτελεί κατακερματισμό της διαδικασίας, κάτι που δεν μπορεί να γίνει. Με τη σειρά του, ο κ. Πουργουρίδης αντέτεινε ότι δεν τίθεται θέμα κατακερματισμού της δίκης, καθότι, προκύπτει από το κατηγορητήριο, ότι πρόκειται για διαφορετικές κατηγορίες που περικλείουν διαφορετικής φύσεως αδικήματα, με διαφορετικές ημερομηνίες και παραπονούμενους. Μάλιστα, πρόσθεσε, στην τελευταία κατηγορία φαίνεται να υπάρχει και διαφορετικός ποινικός φάκελος Τ.Α.Ε. Περαιτέρω ισχυρίστηκε και τα εξής: Η μακρά εκκρεμοδικία στις κατηγορίες που έχει παραδεχθεί ενοχή η κατηγορούμενη και η αναμονή επιβολή ποινής σε αυτές, παραβιάζουν το γράμμα και το πνεύμα του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Περαιτέρω, η παράταση επιβολής ποινής μέχρι και τις 27.10.2011 και τούτο, χωρίς να υπάρχει βεβαιότητα ότι θα αρχίσει η ακρόαση στις κατηγορίες που δεν υπάρχει παραδοχή, συνιστά απάνθρωπη μεταχείριση της κατηγορούμενης. Καταλήγοντας ο κ. Πουργουρίδης, με κάλεσε όπως σε περίπτωση που κρίνω ότι αντενδείκνυται να αποδεχθώ το αίτημα που υπέβαλε, τότε να διαχωρίσω αυτεπάγγελτα το κατηγορητήριο - όπως αντιλαμβάνομαι ήθελε να πει - σε δύο ομάδες, ώστε στη μία να περιλαμβάνονται οι δεκαεπτά κατηγορίες που παραδέχθηκε η κατηγορούμενη και στην άλλη, οι τρεις κατηγορίες που είναι ορισμένες για ακρόαση. Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Κανένα από τα δύο αιτήματα της υπεράσπισης - άμεσα σχετικά μεταξύ τους - μπορεί να έχει θετική έκβαση, καταρχήν, χωρίς να τεθούν ενώπιόν μου τα γεγονότα που περιβάλλουν τα διαπραχθέντα αδικήματα αλλά και μαρτυρία σε σχέση με τις τρεις κατηγορίες που δεν έχει παραδεχθεί η κατηγορούμενη. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε αντικειμενικά να διαφανεί κατά πόσο υπάρχει οποιαδήποτε σχέση ή συνάφεια, ανάμεσα στα γεγονότα που περιβάλλουν τα αδικήματα που παραδέχθηκε η κατηγορούμενη ότι διέπραξε, με όσα της καταλογίζεται ότι διέπραξε και δεν παραδέχεται. Φυσικά, ένα τέτοιο εγχείρημα ακόμη και αν επιχειρείτο να γίνει, θα εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους στην υπεράσπιση της κατηγορουμένης, στις τρεις κατηγορίες που δεν παραδέχθηκε, αφού, ενώ τα γεγονότα που στοιχειοθετούν το αδίκημα στις δεκαεπτά κατηγορίες που έχει παραδεχθεί είναι δεδομένα ή εν πάση περιπτώσει μπορεί να συμφωνηθούν μεταξύ των δύο πλευρών είτε ακόμη και να αποφασίσω γι' αυτά, αν και εφόσον κριθεί αναγκαίο κάτι τέτοιο, διερωτώμαι τι μπορώ να θεωρήσω ως δεδομένο γεγονός, σε σχέση με τις τρεις κατηγορίες για τις οποίες θα γίνει ακρόαση, όταν, για να καταλήξω σε αυτά, θα πρέπει να ακούσω μαρτυρία στο πλαίσιο ακροαματικής διαδικασίας. Ούτε και μπορώ ασφαλώς να βασιστώ στα στοιχεία του κατηγορητηρίου, προκειμένου να αποφασίσω επί του αιτήματος της υπεράσπισης, μολονότι, σε αντίθεση με ό,τι ανέφερε ο κ. Πουργουρίδης, με αναφορά σ'αυτό, δεν είναι ορθό, για παράδειγμα, ότι είναι διαφορετικής φύσεως αδικήματα που περικλείουν οι κατηγορίες που έχει παραδεχθεί η κατηγορούμενη απ'ό,τι οι υπόλοιπες. Οι τρεις κατηγορίες που δεν έχει παραδεχθεί περικλείουν το αδίκημα της κλοπής από κατοικία. Να υπενθυμίσω στο σημείο αυτό, ότι, η κατηγορούμενη παραδέχθηκε πέντε κατηγορίες κλοπής και δώδεκα κατηγορίες απόπειρας απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις. Και οι είκοσι κατηγορίες περικλείουν αδικήματα που στρέφονται κατά της περιουσίας, δηλαδή, της ίδιας φύσης. Το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό του κ. Πουργουρίδη, ότι οι δεκαεπτά κατηγορίες που παραδέχθηκε η κατηγορούμενη είναι εντελώς άσχετες με τις υπόλοιπες που ορίστηκαν για ακρόαση. Αρκεί προς τούτο να τον παραπέμψω στις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 1 και 2 που δεν έχει παραδεχθεί η κατηγορούμενη, όπου παραπονούμενη είναι το ίδιο πρόσωπο με την παραπονούμενη στις κατηγορίες 3 μέχρι 11 που παραδέχθηκε. Επειδή, τέλος, ο κ. Πουργουρίδης ήγειρε και θέμα παραβίασης του συνταγματικού δικαιώματος της κατηγορούμενης, για διάγνωση της ποινικής της ευθύνης εντός ευλόγου χρόνου, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής: Έχει καθιερωθεί νομολογιακά (βλ. Δημοκρατία ν. Ford (Aρ. 2)
(1995)2 ΑΑΔ 232), ότι, τέτοιοι ισχυρισμοί δεν μπορεί να εξετάζονται εκ των προτέρων, αλλά, μέσα από τη διεξαγωγή της δίκης. Με δεδομένο ότι η κατηγορούμενη, εκτός από τις δεκαεπτά κατηγορίες που έχει παραδεχθεί, αντιμετωπίζει και τις άλλες τρεις, για τις οποίες θα διεξαχθεί ακροαματική διαδικασία, το κατά πόσο θα υπάρξει παραβίαση του συνταγματικού της δικαιώματος για διάγνωση της ποινικής της ευθύνης εντός ευλόγου χρόνου, είναι κάτι που θα πρέπει να προκύψει ως ουσιαστικό γεγονός, μετά από το συσχετισμό του συνόλου των γεγονότων της υπόθεσης (βλ. Μακρή ν. Χ"Ευαγγέλου
(1993)1 ΑΑΔ 203). Και αυτά θα διαφανούν με την έκδοση της τελικής μου ετυμηγορίας και όχι σήμερα. Εν πάση περιπτώσει, αυστηρά ομιλούντες, θέμα παραβίασης του συνταγματικού δικαιώματος της κατηγορούμενης, για διάγνωση της ποινικής της ευθύνης εντός ευλόγου χρόνου, δεν υπάρχει, υπό την έννοια ότι, όπως έχει τεθεί ανάγεται σε μελλοντικό χρόνο. Ακολουθεί ότι και τα δύο αιτήματα απορρίπτονται. ........... (Υπ.) Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Αναφορά: Κατακερματισμός της δίκης - διάγνωση ποινικής ευθύνης εντός ευλόγου χρόνου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.